De bevrijding van West-Europa begon 75 jaar geleden met de landing van 156.115 geallieerde soldaten op de stranden van Normandië. In drie etappes volgen wij het spoor van deze helden. Van de D-Day-stranden tot Wageningen, waar op 5 mei 1945 de Duitse overgave werd getekend. Etappe 2: over de grootste hindernis, de Ardennen.
Achter de lijn Berlijn-Dresden lijkt Duitsland op te houden. Het grensgebied met Polen staat niet bekend als toeristische trekpleister, terwijl we toch graag bij de oosterburen op bezoek gaan. Het bijzondere is dat zelfs in eigen land dit laatste stukje Oost-Duitsland ‘vergeten’ is. We zoeken er de sporen van de veldslag die voor de nazi’s één van de laatste stuiptrekkingen zou worden: de strijd op de Seelower Höhen.
Waar zijn de Spaanse motormerken gebleven? Die vraag stellen we hier op de redactie nog wel eens. Maar er gloort hoop aan de horizon voor Spaanse tweewielers: De Seat E-Scooter, een onverwachte partij..
Autofabrikant Seat heeft aangekondigd heeft een elektrische scooter op de markt te gaan brengen. En dat zal al snel gebeuren ook. Volgend jaar moet de tweewieler klaar zijn. Seat werkt voor het project samen met het eveneens Spaanse Silence, een expert op gebied van elektrische tweewielers. De eScooter zal een vergelijkbaar vermogen hebben als een 125cc verbrandingsmotor.
Seat maakt onderdeel uit van de Volkswagen-groep. Zo kan het dat we de Volkswagen Up ook kennen als Seat Mii – of als een Skoda Sitigo als we dan toch bezig zijn. Of die Seat E-Scooter dus ook als Volkswagen- of Skoda-variant zal verschijnen?
Dat BMW de naar comfort en gemak hunkerende scooteraar
hoog heeft zitten, blijkt wel uit de C1 die zij in 2000 op de markt brachten.
De kleine overdekte scooter beschikte over valgordels, waardoor de C zonder
helm bestuurd mocht worden. De C1 werd geen doorslaand succes, maar bracht de
Duitsers wel op het juiste scooterpad. Die ingeslagen weg leidde in 2012 tot de
productie van de C 600 Sport en C 650 GT. Echte maxiscooters met een
paralleltwin van 647 cc aan boord. In 2014 voegde BMW daar de C evolution
aan toe. Een maxiscooter met een 48 pk sterke elektromotor.
Sinds vorig jaar versterkt de nieuwe 400-serie BMW’s scootergelederen. De C 400 GT en C 400 X maken gebruik van hetzelfde eencilinderblok. Kleinere scooters, die qua aankleding en uitrusting nauwelijks onderdoen voor de 650-serie.
Alle BMW-motorscooters zitten qua uitrustingsniveau aan de bovenkant van het segment. Standaard ledverlichting, sleutelloze contactsystemen en tft-displays met tal van connectiemogelijkheden behoren tot de waan van de dag, net zoals standaard drie jaar garantie. Een leuke gimmick van BMW is de flexibele opbergruimte. Parkeer je de scooter, dan kan het bagagecompartiment uitzakken boven het achterwiel.
Met de Gran Turismo-toevoeging is deze 650 natuurlijk de absolute reiziger. Zaken als de grote kuip, de comfortabele buddyseat en het hoog windscherm onderscheiden ’m van de Sport-variant. De Side View Assist en ledverlichting rondom maken ’m heel erg anno nu.
Grotendeels vergelijkbaar met de C 650 GT, is deze uitvoering duidelijker sportiever van insteek. Dat zie je aan het lijnenspel, maar ook aan het kleinere zadel en de mindere windbescherming.
Met standaard ledverlichting, een sleutelloos contactsysteem, traction control, handvat- en zadelverwarming en middenbok is de GT de meest luxe 400. Nou ja, het zijn eigenlijk 350’s, deze BMW’s. Zit je in het zadel, dan ervaar je die luxe direct, vooral door het ruime zadel met goede steun voor je onderrug.
Neem die ‘X’ maar als het Engelse ‘cross’, en dan weet je genoeg: hiermee rij je niet door de stad, maar cross je. Deze X is de meest vlotte van het 400-duo en is beschikbaar in flitsende kleurstellingen die dat kracht bij zetten. Net zoals de GT met bagagevakje voorin mét stroomvoorziening, terwijl handvat- en zadelverwarming standaard zijn.
Deze elektrische motorscooter van BMW is het neusje van de zalm als het om elektrisch rijden gaat. Met een krachtige accu en een heleboel luxe aan boord is de C al de nodige jaren de maatstaf als het om elektrisch scooterrijden gaat.
Wat vinden onze lezers van deze motorscooters?
Peter van de Pas – Over de BMW C 400 GT
‘De Urban-stand van de BMW C 400 GT is echt fijn. De motorscooter reageert iets vertraagd op het gas, maar rijdt dan heerlijk vertrouwd. De rijbeleving is ook heel rustig, tikje bedaard misschien. Wat mij vooral opvalt, is het vloeiende stuurgedrag. Heel soepel stuur je de bocht licht remmend de bocht in. Bij gasgeven bocht-uit merk je wel dat je op een 400 cc zit. Ik vroeg mij voortdurend af waar dat vloeiende sturen aan te danken was. Volgens mij komt dat door de brede banden. De zithouding is heel prettig. Je hebt niet het gevoel dat je op een krukje zit. Je zit eerder actief en toch ontspannen. Als ik dealer was van BMW, bracht ik de C 400 GT aan de man vanwege zijn weldadige comfort en luxe. Topsnelheid heeft de X overigens genoeg.’
Daniëlle Bakker – Over de BMW C 400 X
‘Ik rijd veel op mijn 650 Burgman, maar die mist luxe. En dat zoek ik. Volgens mij zit je dan met een BMW-motorscooter wel goed. De Suzuki is ook zwaar en oogt een tikkie lomp. De BMW C 400 X heeft dat absoluut niet. Die ziet er modern en rap uit. Heel aantrekkelijk zelfs. Puntje van kritiek: ik mis ruimte voor mijn voeten (schoenmaat 39, red.). Het is net of ze in een doosje staan. Met verkeersdrempels heeft de X geen moeite. Hij rijdt er soepeltjes overheen in plaats van er tegenaan. Je kunt er ook goed op staan. En dan val je met je billen terug in dat luxe en verwarmde zadel. Pure weldaad. Als ik deze motorscooter moest verkopen? Zeer wendbaar in de stad, zeer geschikt voor de zakelijke rijder.’
Marcel Sluiter – Over de BMW C 400 GT
‘Ik rijd dagelijks op mijn R 1200 GS. BMW is echt mijn merk. Ik voelde het ook meteen, dat uitgebalanceerde, dat doordachte, wat mij persoonlijk zo aanspreekt in BMW. Het gemak waarmee je op de BMW C 400 GT rijdt, het manoeuvreren langs obstakels (markt in Lage Vuursche, red.). In alles is ook de motorscooter een echte BMW. De luxe en het comfort. De ruggensteun, die je op hoge snelheid steun biedt, zodat je je armen wat ontlast. Zo doordacht weer. Persoonlijk vind ik het geen motorscooter waarmee je op vakantie gaat. Toertochten in Nederland zijn goed te doen. Wel van de snelweg blijven dan. Hij is er wel snel genoeg voor, maar binnendoor is gewoon lekkerder.’
Jordi Lansdaal – Over de BMW C 400 X
‘Ik rijd Kymco Downtown 300, maar die gaat een keer weg. En zo’n BMW C 400 X vind ik er heel lekker uitzien. Wat deze motorscooter goed doet? Je rijdt er mee weg alsof je er al jaren op zit. Zo vertrouwd en vanzelf. Door zijn brede bandjes stuurt-ie ook als vanzelf de bocht in. Soms iets té naar mijn gevoel. En dan bocht-uit. Zoals het 400cc-blok oppakt en heerlijk toeren opbouwt. Dat is genieten. En die joggle op het stuur waarmee je door het menu scrollt? Doordacht, slim en eenvoudig. Overigens zit er een goed afleesbaar display op de GT. En daarbij: de C 400 X verbruikt zo’n 1 op 25 à 30. Soms dacht ik dat ik op een elektrisch voertuig zat. Zo stil en soepel. Met m’n 1,86 meter zat ik wel net met mijn hoofd in de wervelingen.’
Naoorlogs Italië had een grote behoefte aan licht en vooral goedkoop vervoer. Een van de gretige cateraars van dit banket der behoefte was Aprilia. Kleine 50cc motorfietsjes verkochten als warme broodjes, latere lichtere crossers en zwaardere enduro’s rolden even zo gemakkelijk van de productielijn. Het ging het merk uit Noale voor de wind en zeker met lichte tweetaktmotorfietsen maakten ze furore in trials en de GP-racerij. Tot 1998, tot de Aprilia RSV Mille.
Banaanvormige
Aprilia had inmiddels naam gemaakt met de mooiste aluminium frames in de business en de fonkelnieuwe Aprilia RSV Mille bouwde verder op die traditie. Een banaanvormige achterbrug hing in een glooiend lichtmetalen frame, dat iets speciaals omarmde. Tussen dat glanzende Italiaanse aluminium hing namelijk een 998cc tweecilinder.
De Noalezen lieten zich niet van de wijs maken. De cilinderhoek werd dus niet afgekeken van Bologna, want waar Ducati de Here God zag in 90 graden, besloot Aprilia dat 60 graden geschikter was. Het dry-sump tweecilinder motorblok werd door Rotax ontworpen en gebouwd. En ondanks de tussenkomst van een extra balansas (90 graden geeft perfect balans, 60 graden trilt meer) was het blok nog steeds korter dan dat van Ducati.
Dikke duizend
Het vermogen viel mede dankzij injectie uit op een 115 pk aan het achterwiel, wat zeker geen onaardige opgave was bij een droog gewicht van 189 kilo. Qua vering werd de Aprilia RSV Mille de fabriek uitgestuurd met een Showa-voorvork en een Sachs-schokbreker, en de remmen waren opvallende rode Brembo-klauwen die beten in joekels van 320 mm-schijven.
Resumerend, zet de firma bekend van scooters en lichte motorfietsen even een dijk van een dikke duizend neer, die ook nog eens prima te sturen valt. En dan die kenmerkende zwart met rode kleurenstelling en het iconische navy, rood en zilver. O ja, de toon is gezet.
Homologatiemodel
In de jaren die volgden zouden vele één- en tweeletterige afkortingen aan de Mille naam toegevoegd worden. De SP was de eerste. De Aprilia RSV Mille SP was het homologatiemodel voor het Superbike WK waar Aprilia zich in wilde meten met de grote jongens.
En net als de grote jongens speelde Aprilia een klein beetje vals, door de Mille SP echt wel even anders te maken dan ‘de gewone’. Zo werd er rondom Öhlins-vering gemonteerd, was het kuipwerk van hoogwaardig koolstofvezel, het zitje maar voor één en waren de balhoofdhoek en motorblokpositie aan te passen.
Cosworth
Het motorblok zelf werd door de Britse motortovenaars van Cosworth onder handen genomen, en met onder handen genomen bedoelen we dat er weinig meer op het oude Rotax-blok leek. De boring ging van 97 millimeter naar 100 millimeter en de slag kwam terug van 67,5 millimeter naar 63,4 millimeter.
De kortere slag maakte het SP-blok behoorlijk wat hoogtoeriger en het vermogen nam toe tot 145 krukaspaardenkrachten. Met 150 stuks geproduceerd was de Sports Production Mille dan ook behoorlijk zeldzaam en hij blijft veel gezocht tot op de dag van vandaag.
Zwakzinnig
Later zou de Aprilia RSV Mille R geïntroduceerd worden om het immense gat te dichten tussen de zwakzinnig dure SP en de normale Mille. De R kreeg het carbon en de Öhlins-vering, terwijl het Cosworth-blok exclusief voor de SP bleef.
In 2001 kwam de vernieuwde Mille. ‘Het model met de gevleugelde kuip’ borduurde voort met hetzelfde rijwielgedeelte, maar het kuipwerk kreeg een fikse update, evenals de tank die nu van kunststof was, en de genoemde vleugeltjes op de topkuip die de Mille verder moesten stroomlijnen. Van de nieuwe Mille kwam geen nieuw SP-model, maar opnieuw was er de R-uitvoering. Zweeds veerwerk en een weelde van koolstofvezel waren opnieuw van de partij.
Misstap
Vreemd genoeg is één dingetje al die jaren nooit veranderd; de achterrempomp. Gewoon eentje van het standaard type à 11 millimeter uit de schappen van Brembo, niets heel bijzonders. Desalniettemin was het onderdeel van een haast legendarische technische misstap.
De rempomp werd namelijk rechtstreeks tegen het motorblok gemonteerd, wat uiteraard flink warm wordt en daarmee de remvloeistof ook. Als gevolg kookte de remvloeistof al gauw, wat door de ontstane gassen z’n werk niet meer kan doen, en voilà; je hebt geen achterrem meer. Zelfs op de opvolger van de Aprilia RSV Mille, de RSV-R en RSV-R Factory, kwam deze knullige constructie terug.
Pareltjes
Behalve die ongelukkig gehuisveste remcilinder staat de RSV Mille met name bekend om het kogelvrije motorblok en het strakke rijwielgedeelte. Prijzen van de oudere modellen zijn meer dan schappelijk. Het eerste generatie model heb je al voor onder de tweeduizend euro, zij het met rond de halve ton op de teller, maar dat kunnen ze in principe prima aan.
Let wel, de standaard specificatie accu heeft het vaak zwaar en dat kan een kapotte startkoppeling opleveren. Het Rotax-blok zelf kan heel wat hebben, maar zorg dat hij zijn onderhoud gehad heeft. Verstandigst is even door te sparen, want in de drie à vierduizend euroregionen zijn pareltjes te vinden. Veel motor voor relatief weinig geld!
Veel sportmotorfietsen doen – op het gemak – ruim honderd kilometer per uur in de eerste versnelling. Daarmee kunnen we stellen dat die motoren plots als automaat gezien kunnen worden, aangezien je binnenkort overal in Nederland in z’n één kunt rijden.
Met het ingaan van de nieuwe maximumsnelheid mogen we straks voor het eerst sinds 1 mei 1988 nog maar 100 kilometer per uur op de Nederlandse snelweg. Wordt het Nederlandse snelwegnet een aaneenschakeling van trajectcontroles? Staan er straks overal mobiele flitsers – ideaal om de nieuwe maximum snelheid juist nu in te voeren… zei iemand daar bonnenquota? – of is Den Haag coulant en begrijpen ze dat er een generatie automobilisten gekomen en gegaan is sinds we voor het laatst maximaal 100 per uur mochten rijden?
Het is in elk geval duidelijk dat de minister die erover gaat geen uitsluitsel kan geven. VVD-minister Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur en Waterstaat) kan geen helderheid geven over handhaving maximumsnelheid, gaf ze aan tegenover De Telegraaf. Op de vraag of de nu overal trajectcontrole krijgen, bleek ook; het kabinet kan er niets over zeggen… Rutte zelf, vindt het ook maar een rotmaatregel.
Gelukkig kunnen we ons troosten aan het feit dat voor velen schakelen in elk geval tot het verleden behoort!
Nummer 5 – Yamaha XSR900
Vooruit, het is een behoorlijk vrije interpretatie van wat een retro is, maar deze 847cc Yamaha XSR900 doet ook al 103 kilometer in de eerste versnelling. Nooit meer schakelen!
Nummer 4 – Ducati Multistrada 1260
Allroads passeren eveneens de revue, met reden. Zelfs een grote en zware toer-allroad als de Ducati Multistrada 1260 is vanaf nu een officieuze automaat. Met 104 kilometer per uur redt hij het net om in de eerste versnelling de snelweg op te draaien en in te voegen.
Nummer 3 – KTM 1290 Super Duke GT
‘Kwiek toeren’ is aan de KTM 1290 Super Duke GT wel besteed. Heel kwiek zelfs. De Oostenrijkse sportieve toerder mag dan geen onverdienstelijke langeafstandsmachine zijn, maar vanaf nu wordt het nog comfortabeler. Ook al heeft ‘ie standaard een quickshifter; waarom schakelen als ‘ie 107 kilometer per uur in zijn één prima redt?
Nummer 2 – Triumph Street Triple 765RS
Het middenklasse nakedbike-segment, waar om en nabij de 110 a 130 pk de norm is; zelfs daarmee behoort schakelen voortaan tot het verleden. Een Triumph Street Triple RS doet met zijn 123 pk – wat plots heel weinig is, aangezien nakedbikes tegenwoordig de 200 pk grens ook met voeten treden – ook gewoon 111 kilometer zonder op te hoeven schakelen.
Nummer 1 – Kawasaki ZX10R
Op de eerste plek zetten we Kawasaki’s superbike-vlaggenschip, omdat het toch de productiemotorfiets is die al vijf wereldtitels op rij won. Over ‘met gemak de maximumsnelheid in zijn één doen’ gesproken… Met meer dan 160 kilometer per uur kun je dus je rijbewijs kwijt raken in de eerste versnelling!
Afijn, voor de zekerheid toch even de Flitsmeister-app downloaden dan maar?
Toegegeven, bovenstaande foto is wellicht wat overdreven en zelfs het uitroepteken in de kop is misschien een brug te ver. Alleen ja, zo reageren we in Nederland anno nu op sneeuw en sneeuw is desondanks onderweg.
‘Natte sneeuw is mogelijk’, bevestigt Wilfred Janssen van Weerplaza aan De Telegraaf. ‘Er zijn nog een hoop mitsen en maren, maar in de Ardennen, en mogelijk het uiterste zuiden van Limburg, echt helemaal in Vaals, zou het een klein beetje wit kunnen worden.’
Kortom, zorgen om niets. Of ja, voor de meesten. Die twee natte vlokjes die op korte termijn naar beneden komen in het zuidelijkste uithoekje des lands zal weinig serieuze schade aanrichten, maar vrijdag verwacht Weerplaza wel dat Nederland her en der wit zou kunnen kleuren. Geen dikke deken, geen eens een dun lakentje, maar wel wit. En dat is genoeg om mogelijk totale chaos te zaaien.
Berichten als deze over aanstaande sneeuw al genoeg om de bilpartijen van ’s Lands automobilisten gezamenlijk te doen samentrekken…
Zeker nu eerder deze week al bleek dat ook het strooizout mogelijk gebukt gaat onder de chaos rondom de PFAS. Als je nu op de Strooikaart van Rijkswaterstaat kijkt, zie je wegdektemperaturen die toch angstvallig laag zijn, maar gestrooid wordt er vooralsnog niet. Als die koude temperaturen aanhouden – en richting vrijdag wordt het enkel maar kouder – zullen er toch maatregelen getroffen moeten worden om levensgevaarlijk glibberen en glijden te voorkomen.
Sowieso zijn maatregelen op de plaats, aangezien berichten als deze over aanstaande sneeuw al genoeg om de bilpartijen van ’s Lands automobilisten gezamenlijk te doen samentrekken uit pure angst. Het schichtige en angstige rijden enerzijds, het overmoedig hard doorplanken – nu het nog mag – anderzijds; het gaat weer gebeuren.
Dus, met die door natte sneeuw aangezette totale verkeerschaos en de wel of niet met levensgevaarlijke PFAS doorspekte pekel – dat niet enkel aan jouw motorfiets vreet, maar ook je gezondheid aantast – in het vooruitzicht, kun je maar beter nu vast voorzorgsmaatregelen nemen.
Zoals bij elke noodsituatie is elk advies te verwaarlozen, mits je het ‘blijf rustig’-argument naleeft. Dus doe dat vooral. Blijf rustig en maak je niet druk – dat doen straks al genoeg automobilisten.
Wil je serieus wat voorbereiding treffen check dan onderstaande links voor de zekerheid. Ook handig voor wanneer het echt gaat sneeuwen over een tijdje!
Verdwijnen binnenkort deze bordjes langs de kant van de snelweg? FOTO: ANP ROBIN VAN LONKHUIJSEN
Geef vanavond nog maar eens ouderwets gas op de snelweg. Het kabinet staat op het punt om bijna in heel Nederland de maximumsnelheid te verlagen naar 100 kilometer per uur.
Algehele snelheidsverlaging Naar verwachting komt het kabinet morgen met plannen voor de maximumsnelheid. Die gaat omlaag om de stikstofuitstoot te verlagen en om de bouw van nieuwbouwwoningen niet in gevaar te brengen. Om daarvoor voldoende wisselgeld te hebben komt er waarschijnlijk een algehele snelheidsverlaging in Holland
Naar de 90 km/u De verlaging van de maximumsnelheid is nog wel door vraagtekens omgeven. Het is de vraag of de topsnelheden ’s nachts wel hoger mogen zijn. Een volledige verlaging lijkt aanstaande, maar is toch nog niet helemaal zeker. Vooral blij-dat-ik-rij-partij VVD maakt zich sterk voor een hogere snelheid. De leden van D66 willen juist maximaal 90 kilometer per uur op snel- en autowegen.
Draagvlak De stikstof staat dit kabinet aan de lippen en dus komt die verlaging van de maximumsnelheid er wel. Bovendien vindt de maatregelen overal draagvlak. De Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) wijst bijvoorbeeld op de verhoogde ongelukskans bij hoge snelheden. De verhoging naar 130 kilometer per uur verdrievoudigde het aantal verkeersdoden op de autosnelweg. Helaas voor een verantwoorde club als de SWOV vinden weggebruikers hard rijden spannend en uitdagend en verliezen ze daardoor het maatschappelijk belang uit het oog.
Alsof een giftige tweetakt driecilinder nog niet woest genoeg is, zag ooit deze krankzinnige vijfcilinder Kawasaki Widow maker XL het daglicht.
Ook V12 en V8 De waarheid gebiedt ons te zeggen dat deze Kawasaki H2A 1250 geen officieel Kawasaki proefballonnetje is geweest. Het is het geesteskind van Allen Millyard. De Brit gaat al zijn hele leven los op de motoren met Kawasaki op de tank. Het blijft niet bij deze über-tweetakt, maar op het gestoorde repertoire van de Engelsman staan ook: een Kawasaki Z2600 V12 (twee Z1300’s aan elkaar geplakt) en een Z1600 V8 (twee Z1’s aan elkaar).
Baan om de aarde Terug naar de mengsmering: deze Kawasaki H2A 1250 is niet de enige creatie van Millyard. Hij bouwde ook een literzware tweetakt die logischerwijs geen vijf, maar vier cilinders heeft. Een standaard H2 750 is goed voor 74 pk @ 6800 tpm. Daarmee knalt het ding naar een topsnelheid van 190 km/u. Wat had er in het vat gezeten voor de 1250? Met een theoretisch maximaal vermogen van 123 pk en 220 kilo (standaard weegt een H2 750 zo’n 205 kilo) had de Kawasaki Widow maker XL je moeiteloos in een baan om de aarde gebracht.
Woeste reputatie In 1973 waren de hoogtijdagen van Kawasaki’s tweetakten alweer bijna voorbij. Ze werden ingehaald door hun eigen dorstigheid. Een nog steviger innemende vijfcilinder is bij voorbaat al kansloos. Toch had een 1250 tweetakt nog verder kunnen bijdragen aan de legendarisch woeste reputatie van Kawasaki. Zo ver kwam het niet en eerlijk gezegd bouwde Kawasaki ook met de latere viertakten een pittige reputatie op.
In het MotorNL-clubhuis nodigden wij acht van onze lezers uit om BMW Boxermotoren te testen. De vernieuwde BMW Boxermotoren werden stevig aan de tand gevoeld door onze lezers. BMW’s ShiftCam-technologie is binnen de BMW-boxerfamilie inmiddels gemeengoed. Het systeem varieert de kleptiming en kleplichthoogte aan de inlaatzijde en zorgt zo voor meer vermogen, een lager brandstofverbruik en extra souplesse. Met ook nog eens 1250 cc aan longinhoud klinkt dat als een prima recept, maar hoe ervaren onze lezers dit nieuwe blok van deze BMW motoren?
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
