woensdag 22 april 2026
Home Blog Pagina 1121

Met de KTM SX-E 5 kan de jeugd wél blijven crossen

0
KTM SX-E 5
Het bewijs dat je prima kunt crossen met de KTM SX-E 5.

Stikstof, strikte geluidseisen, klagende buren en ga maar door. Nee, het wordt er niet gemakkelijker op om te crossen. In Nederland valt het gelukkig nog wel mee, maar in België is het bijvoorbeeld al een ramp. Dit terwijl je crossen enkel kunt leren door het te doen, te doen en vooral te blijven doen. Kijk maar naar hoeveel wereldtoppers als Jeffrey Herlings en Glenn Coldenhoff trainen in aanloop naar de Motocross of Nations. Letterlijk dagelijks op dit moment.

Met de introductie van de KTM SX-E 5 moet dat trainen voor de jeugd een stuk gemakkelijk worden, want dit is een elektrisch aangedreven crosser. Een echte verrassing is de komst hiervan niet, want vorig jaar werd deze SX-E 5 al aangekondigd.

KTM heeft naar eigen zeggen hard gewerkt om alle kennis die in de afgelopen tien jaar over elektrische voertuigen is opgedaan, te stoppen in de KTM SX-E 5. Deze elektrische minibike heeft daardoor een vermogensafgifte die vergelijkbaar is met de KTM 50SX, maar met minimaal onderhoud en dus amper geluid. De motor heeft bovendien zes vermogensinstellingen, waardoor een beginner rustig kan beginnen en het tempo vervolgens langzaam kan opbouwen. De machine heeft daarnaast een aanpasbare rijhoogte, helemaal in combinatie met de extra verlagingsset, en is gericht op rijders van drie tot tien jaar oud.

De elektrische motor wordt aangedreven door een moderne lithium-ionaccu met een stevige behuizing, uiteraard om zo het geheel veilig genoeg te maken. De KTM SX-E 5 is net als zijn tegenhanger met een verbrandingsmotor uitgerust met een luchtgeveerde WP XACT 35-vork en WP XACT-schokdemper. Ook zien we op de elektrische variant schijfremmen, gegoten voetsteunen en een taps aflopend aluminium stuur. Niet zo vreemd want de KTM SX-E 5 heeft hetzelfde ontwikkelproces doorlopen als de grotere SX-modellen die door het Red Bull KTM Factory Racing Team worden gebruikt.

“We zijn heel enthousiast dat de KTM SX-E 5 nu bij de dealers komt te staan. We hebben de motor getest met allerlei verschillende rijders. Een complete beginner kan met deze motor door het rijgemak bijna direct het circuit op en een croseer op nationaal niveau kan zelfs de rondetijden van een model met verbrandingsmotor evenaren, wat heel bijzonder is. Door de aanpasbaarheid van de motor kan een rijder deze jarenlang gebruiken, maar toch steeds sneller worden. Ook is de rijder met deze motor onafhankelijker, omdat er naast het smeren van de ketting slechts minimaal onderhoud nodig is. Het elektronicateam heeft bovendien hard gewerkt om dit model zo veilig mogelijk te maken. De KTM SX-E 5 is echt een fantastisch nieuw model in het KTM-productaanbod, dat competitieve prestaties combineert met grote aanpasbaarheid voor de rijder”, aldus de niet geheel onafhankelijke Joachim Sauer. Hij is namelijk KTM Senior Product Manager Offroad.

De nieuwe KTM SX-E 5 is deze herfst beschikbaar bij KTM-dealers. De verkoopprijs volgt nog.

Voorlopige Enel MotoE World Cup-kalender voor 2020 bekend UPDATE

0
Enel MotoE World Cup

Update 24-9-2019
Hoewel wij de MotoE tijdens de Dutch TT echt wel zien zitten, is het niet allemaal hosanna voor de TT van 2020. De Red Bull Rookies zullen zeer waarschijnlijk niet meer rijden tijdens de Dutch TT, zo weten onze collega’s van Racesport.nl te melden. Waarom is niet duidelijk, maar dat het zo goed als zeker is helaas wel…

Om drie redenen een groot gemis. Ten eerste zijn het vaak de mooiste wedstrijden van het weekeinde omdat tijdens bijna elke race de winnaar pas bekend is op de finish. Ten tweede stonden er op Assen altijd twee races gepland en dat maakte het bijprogramma erg interessant, niet in de laatste plaats omdat er op zaterdag dankzij de Rookies al een wedstrijd verreden werd. Wel zo lekker na al die trainingen en kwalificaties. De MotoE rijdt al op zondagmorgen, dus zonder extra toevoeging van een andere klasse wordt het bijprogramma vrij dun.

Als je vervolgens weet dat Dorna niet echt houdt van bijklassen, buiten het MotoE en de Rookies om natuurlijk, snap je dat Assen een beste uitdaging heeft om een volwaardig programma aan te kunnen bieden volgend jaar. De Nations Cup-race van 2019 droeg in ieder geval niet bij aan dit volwaardige programma, daarvoor was het deelnemersveld veel te klein.

En ten derde omdat deze beslissing mogelijk gevolgen kan hebben voor de Nederlanders in deze klasse. Als je goed en vooral snel bent, kom je er gelukkig sowieso wel maar bij twijfel kan een thuisrace zeker meewegen. Een thuisrijder zorgt namelijk altijd voor extra publiciteit en dat is iets dat de Dorna heel erg goed weet. Wat precies de gevolgen gaan zijn, wordt pas later duidelijk. Daarvoor moet het namelijk eerst officieel zijn dat Assen verdwijnt vanaf de Red Bull Rookies-kalender.

Bericht 23-9-2019
De Dorna heeft de voorlopige kalender voor de 2020 Enel MotoE World Cup gepresenteerd. Net als in 2019 worden er zes races verreden, maar nu wel op vijf verschillende circuits in plaats van vier.

Na een valse start dit jaar – de gehele Enel MotoE-paddock brandde af voor aanvang van het seizoen – gaat de elektrische supportklasse van de MotoGP volgend jaar met frisse moed voor het tweede seizoen van start.

Het Enel MotoE-seizoen begint in mei op het circuit van Jerez de la Frontera, gevolgd door een race op Le Mans later die maand. Daarna is het TT Circuit Assen aan de beurt in het laatste weekend van juni.

Na Assen duurt het even voor de Energica’s opnieuw van start gaan. Pas 16 augustus wordt er weer geracet, en wel op de Red Bull Ring in Oostenrijk. Als afsluiter reist het MotoE-circus naar Misano voor een tweeluik in het weekend van 12 en 13 september.

Enel MotoE World Cup
De Oostenrijkse brandweer kon aan de bak op de Red Bull Ring…

De plaaggeest…

Hopelijk krijgt de MotoE komend seizoen minder met de plaaggeest aan de stok dan dit jaar. Veel kwaad was al geschied na de catastrofale brand voor het seizoen, waarna Enel als stroomleverancier en Energica als leverancier van de motoren aan de bak konden. Tijdens het raceweekend op de Red Bull Ring brandde er vervolgens opnieuw een motorfiets af.

De Enel MotoE World Cup is in het leven geroepen om het racen met elektrische motoren een podium te bieden voor de toekomst. Tegenslagen als de branden in Jerez en Oostenrijk doen het imago van de klasse geen goed. Zeker niet aangezien veel racefans zich bepaald niet positief uitlaten over het elektrisch racen. Het zou – met name door het ontbreken van uitlaatgeluid – beleving missen, die alleen door een verbrandingsmotor tot stand komt.

Het is dan ook hopen dat het de raceklasse mee gaat zitten aangezien er vroeg of laat een eind komen zal aan het racen met verbrandingsmotoren zoals we die nu kennen. Een nieuwe start is altijd lastig, maar het zit de MotoE gewoon echt niet mee.

  • 3 mei – Circuito de Jerez – Àngel Nieto – Jerez de la Frontera – Spanje
  • 17 mei – Le Mans – Le Mans – Frankrijk
  • 28 juni – TT Circuit – Assen – Nederland
  • 16 augustus – Red Bull Ring – Spielberg – Oostenrijk
  • 12-13 september* – Misano World Circuit Marco Simoncelli – San Marino e della Riviera di Rimini

*twee races

Foto: 2snap

Sneakpreview MOTO73 nummer 20

0
Moto Guzzi Quota 1100ES en V85TT
De Moto Guzzi Quota 1100ES en de V85TT in actie. Prachtig!

De nieuwe MOTO73 is rap op weg richting de winkel of je deurmat. Wat je mag verwachten? Een paar dagen voordat het nieuwe nummer verschijnt, kijken wij met deze sneakpreview vooruit.

Moto Guzzi Quota 1100ES en V85TT
De V85TT is één van de meest spraakmakende nieuwe motorfietsen van dit moment. Het is niet de eerste allroad van het merk uit Mandello del Lario, want in de vorige eeuw was er onder meer al de Quota 1100ES. Tijd om de twee Italiaanse karakterfietsen eens naast elkaar te zetten.

Harley-Davidson Low Rider S
Bij de 2020-uitvoering van de Low Rider S heeft Harley-Davidson gekozen voor het Softail-platform. Wij mochten in Zuid-Californië rijden met de nieuwe machine.

Scramblertest
Zijn het nu zandrakkers of stadsbrommers? Dat vroeg Nick Enghardt zich af bij de test met de BMW R nineT Urban G/S, Ducati Scrambler Desert Sled en Triumph Scrambler 1200XC.

Ital-dag
Op zondag 1 september vond in Beusichem de negende editie van de Ital-dag plaats. MOTO73 was erbij om de sfeer van het Italiaanse-motorfestival op te snuiven.

Langs het tuinpad
Redacteur Ad van de Wiel neemt je mee naar zijn geboortegrond, de IJmond. Uiteraard spelen de zee, de sluizen en de havens in en rond IJmuiden in zijn route de hoofdrol.

Historie Motocross of Nations
Dat wat we nu kennen als de Motocross of Nations begon in 1947 op landgoed Duinrell in het Nederlandse Wassenaar. MOTO73 duikt in de geschiedenis van dit wereldkampioenschap.

Preview Motocross of Nations
Op zaterdag 28 en zondag 29 september vindt op het TT Circuit in Assen de Motocross of Nations plaats. Wij laten alvast de deelnemende teams de revue passeren.

Marathonmotor
Bart Buddingh kocht acht jaar geleden een Honda CBR1100XX Super Blackbird. Inmiddels staat er 140.000 kilometer op de klok, maar hij heeft nog nooit een klap verkeerd gegeven.

Techniek: keyless contact
Keyless systemen zijn vandaag de dag populair in motorland. Peter Aansorgh vertelt je alles over de werking ervan en hoe het zit met de diefstalgevoeligheid.

RW Racing Team
Het loopt dit jaar niet lekker met het RW Racing Team en inmiddels heeft chef-technicus Hans Spaan zelfs het Nederlandse team verlaten. Hoe heeft het zover kunnen komen?

MXGP China
In het Chinese Shanghai speelden Jeffrey Herlings en Glenn Coldenhoff weer een hoofdrol in de MXGP. Calvin Vlaanderen werd derde in de MX2 en kan zich nu opmaken voor de Motocross of Nations in Assen.

Verder in deze editie
Motorleven
Eerste versnelling
Posters
Agenda
BSB Assen in beeld
Sportcolumn
MotoGP Italië en Spanje
Sport: Nederlandse wereldtoppers
De parels van Henk

Vanaf aanstaande donderdag is de nieuwe MOTO73 hier te bestellen. Op deze pagina kun je trouwens ook oudere nummers en schitterende specials bestellen.

Foto: Jesse Kraal

Honda Africa Twin: toen en nu

0

De Honda Africa Twin doet al meer dan 30 jaar mee in Nederland-Motorland. Maar wie weet nog hoe de Africa Twin van 1988 eruit zag?

De eerste, ‘echte’ Africa Twin ontstond in 1988-1989 als de 650cc V-twin XRV650. Van 1990 tot 2003 was het de 750cc V-twin XRV750 – een replica van de Dakar-winnende 1986 NXR750 (zie foto) die Dakar vier keer won – die Honda’s dual-sports levend moest houden.

Na 2003 werd het oorverdovend stil, ondanks smachtende smeekbedes van talloze liefhebbers en Honda-fans. Waarom Honda zolang heeft getalmd? We weten het niet. Kennelijk dachten ze het pleit te slechten met de Varadero (tot 2014) en de TransAlp (tot 2009) en vanaf 2012 met de NC-serie, Crossrunner en Crosstourer. Kennelijk ontging Honda de kracht van het imago ‘Adventure’, waar andere merken juist wel vol op in hebben gezet. Of hadden ze gewoon drie jaar nodig om de Africa Twin, die in 2016 werd geïntroduceerd – van schets om te bouwen naar werkelijkheid.

Honda XRV650 Africa Twin (RD-03): 1988 tot 1989

Gebaseerd op de populariteit van de Parijs-Dakar Rally, werd de XRV650 in mei 1988 geïntroduceerd. Het ontwerp zorgde voor een zekere sensatie en het succes van de XRV zou tot op de dag van vandaag nieuwe, afgeleide producten voortbrengen.

Tomonon Mogi, de hoofdontwerper van de Africa Twin, , wilde dat ‘zijn’ Dakar-replica zo dicht mogelijk bij de fabrieks NXR zou staan. Daartoe gebruikte hij een gaaskoplampbeschermer, dubbele aluminium radiatoren, roestvrijstalen uitlaat, een modulair instrumentenpaneel, een beschermkap, snelkoppelingen en het HRC-kleurenschema. Het project werd bijna geannuleerd omdat de grote tank lager uitkwam dan de carburateurs. Om die van benzine te voorzien, moest een brandstofpomp worden geïnstalleerd. Hoe dan ook was de benzinetank een breinbreker.  Om de tabnk te fabriceren, waren vier stalen platen nodig in plaats van drie.

Honda XRV750T Africa Twin (RD-04): 1990 tot 2003.

Hoewel de 750 misschien wel de betere fiets was- door de verbeterde motorprestaties en betere remmen – had de 750 lagere specificatie dan de 650. De 750 was/is een van de meest betrouwbare motoren op de markt. De 750 Africa Twin werd niet meer gebouwd in de HRC-fabriek. Toentertijd zag Honda nadrukkelijk het belang in van bouwkwaliteit en afwerking. De 750 Africa Twin was een van de eerste representanten van deze werkwijze. Ok was de 750 Africa Twin niet langer meer een echte NXR-replica. Dat kon je ook zien: de Honda was iets dikker geworden. 

Drie jaar na de RD-04 was het de beurt aan de RD-07. Die had een nieuw frame, nieuwe beplating, een lagere brandstoftank en een lager zadel.  Dit alles in een poging om de rijeigenschappen te verbeteren.

Africa Twin RD-07

In 1996 werd de Africa Twin nog meer verfijnd, met aanpassingen aan de kuip en het ruitje. De RD-07A was de laatste Africa Twin en die bleef tot 2003. De reden dat Honda de Africa Twin uit het assortiment schrapte was omdat de motor gewoonweg werd overtroffen door de grotere en sterkere concurrentie. 

Honda CRF1000L: 2016 – 2020

In 2016 bracht Honda de Africa Twin terug op de dealervloer. De CRF1000L had een heel nieuw blok: een parallel-twin van 998 cc blok met een 270° krukas. Ook de rest van de motor van wiel tot stroomlijn en alles wat daar tussen zit was geheel nieuw. De nieuwe Afriuca Twin moest Honda’s alternatief zijn voor de BMW GS1200, Ducati Multistrada en Triumph Tiger. Waar de concurrentie er eerder dik en fors uitzag, zocht Honda het meer in een evenwicht tussen laag gewicht en minder vermogen. En je kon kiezen tussen een geschakelde en een DCT-uitvoering.

In 2018 werd de Africa Twin geüpgrade met 3 nieuwe rij-instelklingen, een kabelbediebnde gasklep, verbeterde in- en uitlaat en meer instellingen voor Honda Selectable Torque Control (HSTC). Terzelfdertijd bracht Honda ook de Adventure Sports  (zie hieronder). Die had dezelfde updates, gekoppeld aan een verbeterde windbescherming, een grotere benzinetank en langere veerwegen die het gebruik off-road ten goede kwam.

23 september 2019: Honda CRF1100L Africa Twin & Adventure Sports

Ruim drie jaar na de introductie van de 1000 Africa Twin en een jaar na de 1000 Adventure Sports verrast of verblijdt Honda menigeen met de CRF1100L Africa Twin en Adventure Sports.

Alles wat je over de 2020 Africa Twin wilt weten lees je hier. Gaat je belangstelling uit naar de Adventure Sports, klik dan hier.

Nieuwe Triumph Street Triple RS aangekondigd

0
2020 Triumph Street Triple 765RS

Het is duidelijk; de aanloop naar motorseizoen 2020 is in volle gang. Na de nieuwe Honda Africa Twin en Africa Twin Adventure Sports, komt Triumph zojuist met de aankondiging voor een nieuwe Street Triple RS.

Dat Triumph specifiek van de RS-versie spreekt, is logisch. Behalve dat de huidige Street Triple 765RS het topmodel in de Street Triple-familie is, verkoopt de sportiefste van de drie – naast de RS voert het Britse merk ook nog een S-model als instapper en de R als middenmootmodel – verreweg het allerbest.

Wat de 2020 Street Triple RS precies in gaat houden, is nog even afwachten tot die 7 oktober die in de teaservideo te zien is. Gelukkig biedt een kijkje in de patentenbanken her en daar een paar interessante inzichten.

Zo is de 2020 Street Triple RS aangemeld met 90,5 kW, terwijl de oude een opgegeven 90,4 kW aan vermogen had. Of dit om een afrondfoutje gaat of niet; de nieuwe is Euro5 goed gekeurd en zal dus minder moeten uitstoten. Dat men bij Triumph ondanks een minder uitstotende motor toch op eenzelfde vermogen uitkomt siert ze.

Niet geheel zonder slachtoffers

Desondanks zijn de aanpassingen niet geheel zonder slachtoffers. Het rijklaargewicht van de nieuwe Street Triple RS is namelijk geboekt op 187 kilogram, terwijl de oude zes kilo lichter was. Het is nog altijd geen schrikbarend gewicht voor een motorfiets die toch maar even 123 pk produceert.

Verder kunnen we weinig met de teaservideo – zoals altijd. Het beeld toont een duister silhouet van de motor, waaraan geen enkel verschil met de oude te ontwaren valt. Het enige echt interessante is het shot van de koplampen, die beduidend minder rond zijn dan die van het huidige model.

Het wachten is nu op 7 oktober, als Triumph om 12.00 uur alle details onthult.

Foto’s en video: Triumph

Dit is de nieuwe Honda CRF1100L Africa Twin

0
Africa Twin

Zie hier Honda’s gloednieuwe Africa Twin. Het nieuwe allroad-vlaggenschip van het Japanse merk heet voluit CRF1100L Africa Twin en heeft meer nieuws aan boord dan enkel en alleen 86cc extra. De 2020 1.084cc Africa Twin kost slechts 700 euro meer dan het uitgaande model, en daar krijg je veel voor. Heel veel.

Natuurlijk valt meteen op dat de nieuwe Africa Twin een ander smoeltje gekregen heeft, maar als je beter kijkt zie je dat Honda de Africa Twin voor 2020 compleet overhoop gehaald heeft. Weinig tot niets bleef bij het oude en toch heeft Honda het goede van de voorganger weten te behouden.

Dat goede zien we vooral terug in de framegeometrie. Saai en zakelijk als dat klinkt, behoefde de CRF1000L weinig meer vertrouwen of wendbaarheid, en dat zal men bij Honda ook gedacht hebben. Zo bleef de wielbasis, de balhoofdhoek en de naloop gelijk aan het uitgaand model. Een winnend team verander je niet, waarvan akte.

Toch veranderde een winnaar wel, met reden. De staande twin bleef qua boring ongewijzigd, terwijl de slag 10 mm langer werd. De behaalde winst in cilinderinhoud voegt wat paardenkrachten toe en verhoogt ook het koppel. Het vermogen steeg van 95 pk naar 102 pk en het maximale koppel nam met 7 Nm toe van 98 naar 105 newtonmeter.

Vrijer, lekkerder, bereikbaarder

De Unicam-klepbediening wordt behouden, maar wel geoptimaliseerd. Door de nieuwe cilinderkop met aangepaste nokkenassen en klepslepers kan het blok vrijer ademen. Een andere cilinderkop dicteert ook een andere uitlaat, wat goed uitkomt. Honda past namelijk een elektronische klep toe in de uitlaat, die behalve een lekkerder uitlaatgeluid ook zorgt voor bereikbaarder koppel bij lagere toerentallen. Verder werd het blok inwendig geoptimaliseerd, waarna het motorblok van de CRF1100L onderaan de streep 2,5 kilo lichter is dan dat van de uitgaande CRF1000L.

Je moet er iets beter voor kijken, maar het rijwielgedeelte is toch echt serieus aangepakt. Het stalen semi-dubbelwiegframe is volledig nieuw, evenals de achterbrug en het subframe. Wat vooral slim is, is dat het subframe op de CRF1100L niet langer een vastgelast stalen deel is. In plaats daarvan zit het aluminium subframe vast met bouten. Ga je off-road onderuit – wat niet ondenkbaar is – dan is een eventueel krom subframe te vervangen in plaats van dat je het moet richten of zelfs aan een compleet nieuw frame moet denken.

Africa Twin
Links: de 2019 CRF1000L, rechts: de 2020 CRF1100L.

De aluminium achterbrug is ook nieuw, met een ontwerp dat gebaseerd is op de CRF-motocrossmachines van Honda. Het oogt niet alleen lichter; dat is het ook. Men wist ook hier weer 500 gram te besparen.

Alle registers open

Iets dat minder opvalt, maar ook niet onbelangrijk is; het dashboard heeft een TFT-scherm gekregen. Het sluit aan bij de kritieken dat het LCD-dash wel wat karig was anno 2019 – iets wat Honda overigens pareerde door te stellen dat LCD goedkoper was om te vervangen mocht je in het onverhard onderuit gaan. Dat wekt de indruk dat Honda haar best gedaan heeft dit TFT-scherm behoorlijk crashbestendig te maken. Het kleurenscherm is verder ook nog middels Bluetooth te koppelen aan je telefoon en ondersteunt Apple Car Play. Cruisecontrol is nu ook standaard, trouwens!

Uiteraard werd ook de elektronica onder de loep genomen en aangepast waar nodig. Een van de grootste aanpassingen is de toepassing van een zes-assige IMU, waar niet alleen de tractieregeling, maar ook het ABS van profiteert. Beide zijn voor 2020 hellingshoek afhankelijk qua ingrijpen, met extra focus op het gebruik in het onverhard. Verder krijgt de CRF1100L Africa Twin ook wheeliecontrol en een veelvoud aan instelmogelijkheden van motorreactie en motorrem tot interventiekarakter van het ABS en de tractiecontrole.

Net als de eerdere Africa Twin, is de nieuwe uiteraard ook te krijgen met Honda’s DCT-versnellingsbak. Des Honda’s is het systeem met deze nieuwe generatie weer wat verder opgepoetst en geüpdatet.

Je kunt wel stellen dat Honda met de CRF1100L Africa Twin alle registers opentrekt. Alle kleine aanpassingen bij elkaar opgeteld maken de sterkere 2020 Africa Twin toch mooi zes kilo lichter dan het 2019-model. Opvallender nog, is het feit dat de CRF1000L een vanafprijs had van € 16.158,- en Honda de nieuwe CRF1100L voor € 16.858,- in de showroom zet. Al vanaf medio november 2019, trouwens.

Hoe die volledig nieuwe CRF1100L Africa Twin zich in de praktijk laat gelden, testen we begin volgende maand voor je, wanneer we de 2020 Honda Africa Twin rijden op het mediterraanse eiland van Sardinië.

Uiteraard lees je de uitgebreide rijtesten daarna zo snel mogelijk in zowel MOTO73 als Promotor!

2020 Africa Twin

Foto’s: Honda

Ook nieuwe Honda Africa Twin Adventure Sports

0
Adventure Sports

Met de komst van de 2020 Honda CRF1100L Africa Twin, komt er natuurlijk ook een nieuwe Africa Twin Adventure Sports. De grotere broer van de groter geworden Africa Twin profiteert van alle updates en meer.

Net als de nieuwe ‘gewone’ Africa Twin, is de Adventure Sports compleet omgegooid. In plaats van alleen te verbeteren wat verbetering nodig had, zet Honda ook een stap de toekomst door semi-actieve vering als optie te bieden. Het Showa EERA (Electronically Equipped Ride Adjustment) systeem werd al eerder getoond op de CRF1000L. Toen ging het om prototypewerk. Ook lag de nadruk er toen op dat het systeem de motor bij stilstand wat door kon laten zakken om opstappen te vergemakkelijken.

Of een lage opstap nog altijd ingebouwd is, is niet bekend. Wat wel bekend is, is dat het systeem zich op gelijke hoogte zet met vergelijkbare dynamische wielophangingoplossingen zoals we onder meer al bij BMW, Yamaha, Ducati en Kawasaki zagen.

2020 Honda CRF1100L Africa Twin Adventure Sports

Goed uit de voeten

Standaard krijgt de nieuwe Adventure Sports trouwens dezelfde Showa upsidedown-vork en monoshock als op de reguliere Africa Twin. Het geeft de motor 230 mm veerweg voor en 220 mm veerweg achter.

Verder is er beduidend meer windbescherming en is de tank met maar liefst 24,8 liter behoorlijk fors. Het maakt van de Adventure Sports een langeafstandstoerder die ook nog eens in het onverhard heel goed uit de voeten zou moeten kunnen.

Wel zou dat nog gemakkelijker moeten verlopen dan op de oude. Honda paste overal kleine dingen aan en won zo 2,5 kilo in het motorblok en bijvoorbeeld 500 gram met de nieuwe aluminium achterbrug. Tel alles bij elkaar op en het verschil tussen de CRF1000L Africa Twin Adventure Sports en deze nieuwe CRF1100L Adventure Sports is maar liefst 17 kilo. Het uitgaande model woog rijklaar namelijk 243 kg (253 kg met DCT). De nieuwe legt slechts 226 kilogrammen in de schaal (ook weer; 10 kg meer voor het DCT-model).

Knap wanneer je bedenkt dat de Africa Twin CRF1100L Adventure Sports nu ook een zesassige Bosch IMU heeft, wat zowat alle elektronica hellingshoek afhankelijk maakt, van de rear lift control, wheeliecontrol tot de tractieregeling en het ABS.

Intern geoptimaliseerd

Tel er bij op dat het nieuwe 1.084cc-blok een compleet nieuwe kop heeft gekregen. Omdat het blok verder intern geoptimaliseerd is kun je er donder opzeggen dat het winnende team veranderen wel eens heel goed uit kon pakken. Sowieso pakt het sterker uit. Waar de oude 95 pk en 98 Nm koppel had, heeft de nieuwe 102 pk en 105 newtonmeter trekkracht.

De Adventure Sports staat al vanaf november bij die dealers en is verkrijgbaar vanaf € 21.058,-. De DCT-uitvoering is uiteraard net wat duurder, met een vanafprijs van € 22.358,-.

Door de bank genomen is de Honda CRF1100L Adventure Sports dus behoorlijk opgepept en aangepakt. Hoe dat zich in de praktijk laat gelden, testen we begin volgende maand voor je. We rijden de 2020 Honda Africa Twin Adventure Sports dan namelijk op het mediterraanse eiland van Sardinië.

2020 Honda CRF1100L Africa Twin Adventure Sports

Uiteraard lees je de uitgebreide rijtesten daarna zo snel mogelijk in zowel MOTO73 als Promotor!

Foto’s: Honda

Ethanol-loze Competition102-benzine verdwijnt (bijna)

2
Competition102

Nog een week tot op 1 oktober de laatste druppels Euro95 E5 het eind van het spuitpistool bij het tankstation bereiken. Met de overstap naar E10-benzine, verdwijnt ook de volledig ethanol-loze 102-benzine. Of ja, bijna dan.

In Den Haag is de knoop doorgehakt; E10 is het nieuwe zwart. Per 1 oktober 2019 mogen benzinepompen alleen nog brandstof met minimaal 7,5 procent en maximaal 10 procent bio-ethanol verkopen. Alleen kleine(re) tankstations, die slechts één benzinesoort aanbieden, zijn vrijgesteld en mogen nog wel E5 tappen.

Kind van de rekening van die overstap is de Competition102-benzine. Dat verdwijnt namelijk bijna geheel na 1 oktober. Deze ‘performance’ brandstof met een octaangetal van 102 vindt gretig aftrek bij liefhebbers van sportmotoren, maar ook zeker bij de klassiekerrijder. 102-benzine heeft namelijk behalve een hogere klopvastheid geen toegevoegde bio-ethanol.

Lekkages en andere trubbels

Wat oudere motoren zijn niet opgewassen tegen de oplossende werking van de ethanol. Zeker voor motoren die nog carburateurs hebben is het een probleem. Kunststofafdichtingen en bepaalde rubberen delen kunnen door de ethanol uitharden of zelfs uit elkaar vallen, met mogelijke lekkages en andere trubbels tot gevolg.

Competition102 was daardoor het laatste toevluchtsoord voor de motorrijder die niet alleen meer vermogen en een betere verbranding wilde, maar de inwendige kunststofdelen niet wilde vernachelen. Helaas kost de overstap naar E10 veel tankstations extra ruimte in de opslag. Competition102 is daar nu de dupe van.

Momenteel bieden Esso, Texaco en Firezone verdeeld over het land de ethanol-loze 102-brandstof nog aan. Deze grotere firma’s hebben al aangegeven Competition102 niet langer te voeren na volgende week. Alleen bij de kleinere tankketen TanQyou is het straks voorlopig nog te krijgen. TanQyou zal de benzine met octaangetal 102 niet onder de Competition102-noemer verkopen, maar als Euro 102.

Verkooppunten ethanol-loze 102-benzine na 1 oktober 2019

  • TanQyou Franeker (De Wieken 2)
  • TanQyou Sint Annaparochie (Stadhoudersweg 30)
  • TanQyou Leeuwarden (Nijlânsdyk 4)
  • TanQyou Hommerts (Jeltewei 1)
  • TanQyou Grijpskerk (lageweg 8)
  • TanQyou Schoonebeek (Europaweg 153)
  • TanQyou Ommen (Brink 58)
  • TanQyou Dalfsen (Vossersteeg 99)
  • TanQyou Putten (Stationsstraat 44)
  • TanQyou Bergen op Zoom (Gagelboslaan 161)
  • TanQyou Heerlen (Voskuilenweg 125
  • TanQyou Landgraaf (Brunsummerweg 136)

Foto: Jarno van Osch / Shot Up Productions

Sportweekeinde: Sport anders bekeken

0
Hans Spaan in betere tijden...

Elke maandag bespreekt Marien wat hem opviel in het afgelopen sportweekeinde. Verwacht geen raceverslagen, maar wel een andere kijk op de actualiteit.

Wat een puinhoop, wat een chaos en vooral wat verschrikkelijk veel verliezers. Ik denk dat dit een prima samenvatting is van de turbulente week bij NTS RW Racing GP.

Dat de druk hoog zou zijn met Bo Bendsneyder aan boord, wist iedereen vooraf. Niet omdat het Bo is, maar simpelweg omdat het een Nederlander is in een Nederlands team. Vraag het ervaringsdeskundigen als Jasper Iwema en Raymond Schouten maar eens. Zeker wanneer de prestaties tegenvallen is het feest en weet iedereen het beter.

Dat is bij RW eigenlijk al sinds de eerste Moto2 Grand Prix van 2019. Dat je dan na een tijdje dingen wilt veranderen, snap ik volkomen. Sterker nog, het zou zelfs dom zijn om dat niet te doen. Alleen de manier waarop het nu gegaan is… Een ramp. Voor Bo. Voor teammanager Jarno Janssen. Voor Hans Spaan. Voor RW Racing GP. Voor NTS. O ja, ook voor de Nederlandse wegrace. Er gaan inmiddels zo verschrikkelijk veel verhalen rond dat het onmogelijk is één schuldige er voor aan te wijzen.

De grootste verliezer is een stuk eenvoudiger te vinden als je het mij vraagt. Hans Spaan. Natuurlijk een beetje omdat hij in De Telegraaf weinig chique helemaal los ging over Bo, maar vooral omdat hij er op Misano voor het eerst in ruim 38 jaar niet bij was tijdens een Grand Prix.

Ik hoop van harte dat dit niet uitdraait op een triest afscheid van een man waarmee ik opgroeide in de Grand Prix’. Een man met negen 125GP-zeges en twee tweede plaatsen in de WK-eindstand.

En ik hoop echt dat we Spaan vooral zo blijven herinneren. En als er dan toch met alle geweld een wat onhandige actie van hem centraal moet staan, doe dan maar onderstaand. Hier moet ik namelijk altijd wél om lachen. Pak aan Fausto!

Zondagmorgenfilm: Foggy vs Whitham / viertakt vs tweetakt

0
Fogarty vs Whitham

Er was een tijd dat Japanse 400’tjes en 250cc tweetakten het summum van stuurfietsen was. Een van de mooiste voorbeelden zie je vandaag in de Zondagmorgenfilm, met Carl Fogarty op de Honda VFR400R en James Whitham op de Suzuki RGV250.

Het glooiende circuit van Oulton Park in Cheshire in noordwest-Engeland is meer dan geschikt voor kleine machines als deze. Weinig echt langzame bochten. Dus als de rijder de gang er in houdt, kan er weinig misgaan. Dat Fogarty en Whitham dat bewijzen in deze video, moge duidelijk zijn.

Wat de Honda VFR400R, met zijn 399cc V4 viertakt, aan extra vermogen heeft, compenseert de Suzuki RGV250 – een 247cc tweetakt V-twin – met minder gewicht. Zodoende zijn de twee Japanse mini-supersports enorm aan elkaar gewaagd. De rijders idem dito.

Foggy was inderdaad betrokken bij Honda Britain, waarvoor hij ook de grotere broer van deze VFR400R NC30 reed; de VFR750R RC30. Whithams RGV250 was toen een van de snelste lichte sportmotoren, maar – net als de viertakt van zijn concurrent – een behoorlijk kort lijntje naar de alles-of-niks-racemachines van dat tijdperk.

Ergens bewijst het dat de spanning van races met lichtere motoren weinig onderdoet voor het zware werk, en dat van alle tijden is. Tegelijkertijd bevestigt de film ook hoe sportief de de lichte klasse toentertijd was.

GP-machines met een kenteken

Machines als de RGV250, maar ook Aprilia’s 250s, de NSR250 van Honda, de Yamaha TZR250 en Kawasaki KR1S waren GP-machines met een kenteken. Dan de viertakten, met lichte bochtenwapens met opvallend veel vermogen. Naast de VFR400R waar Foggy hier Whitham het leven mee zuur maakt, had Honda ook nog de CBR400RR. Niet te vergeten de ZXR400 van Kawasaki, natuurlijk. Suzuki en Yamaha voerden respectievelijk de GSX-R400 en de FZR400RR. Stuk voor stuk ware supersports pur sang, maar dan met een 400cc-blok.

De 400cc-klasse kwam voort uit de regels in Japan toen, waarbij een licht rijbewijs – vergelijkbaar met ons huidige A2-rijbewijs, waarbij je maximaal 35kW aan vermogen mag rijden – jonge rijders beperkte tot maximaal 400cc.

Nostalgisch verlangen

Gelukkig waren er genoeg liefhebbers die middels de zogeheten grijze import motoren naar Europa haalden. VFR400s en CBR400s zijn vrij schaars, evenals de 400’tjes van Suzuki en Yamaha, maar de ZXR400 van Kawasaki is prima verkrijgbaar en is nog altijd een geweldige stuurmotorfiets met een prima rijwielgedeelte, opvallend pittig motorblok en looks die niet onder doen voor die van de grote broer – de ZXR750.

Als je dan de Zondagmorgenfilm kijkt, verlang je stiekem toch terug naar die tijd, hé?

Video: Youtube.com