Afgelopen zondag kregen we voor het eerst in tijden weer eens een GP-raceweekend voorgeschoteld waarin alledrie de races doordrenkt waren met drama, spanning en sensatie; zoals we Assen kennen dus. Klap op de vuurpijl was dan toch wel oude man Rossi die voor de tiende keer bewees dat hij op Assen altijd kandidaat voor de overwinningis. We blikken terug!

Om even de criticasters de mond te snoeren dat Rossi mannen als Nieto en Ago allang gepasseerd zou zijn, mocht hij ook meerdere kampioenschapsraces per weekeinde starten zoals de Spanjaard en Italiaan mochten; dat is nog maar de vraag. Wat wel een stukje perspectief biedt, is het feit dat Rossi met 38 jaar op Assen nog ‘gewoon’ wint, toevalligerwijs was Angel Nieto ook 38 jaar toen hij in 1985 zijn laatste overwinning pakte in de 80cc GP op Le Mans. 

Dat neemt niet weg dat Rossi’s overwinningen op de Drentse Hei – zijn eerste kwam precies twintig jaar geleden in de 125cc-klasse op Aprilia – zijn uitermate bijzondere status onderstrepen. Een klein kijkje terug in de tijd, toen de tweetakten nog heersten, naar de overstap van de briesende 990cc viertakt MotoGP-machines, de latere 800cc-GP motoren en dan nu de 1.000cc Yamaha M1. Van Aprilia naar Honda en door – en terug naar – Yamaha; aan de machines lijkt het niet te hebben gelegen dat The Doctor won.

_{Foto’s: Youtube, MotoGP.com en 2snap}

[justified_image_grid ids=24830,24831,24832,24833,24834,24835,24836,24837,24838,24839]

Het seizoen – en wat voor een! – is door de midden, dus dat is een uitgelezen kans eens even te kijken naar wie waar rijdt en waarop komend seizoen in de MotoGP. Behalve de eerste bevestigingen gonst het namelijk ook van de geruchten.

In tegenstelling tot vorig seizoen, toen zowat alle fabriekscoureurs op contractverlenging zaten te wachten, liggen de meeste grote namen nu al vast voor seizoen 2018. Rossi en Viñales blijven bij Yamaha volgend seizoen, en hetzelfde geldt voor Marc Márquez en Dani Pedrosa. Bij de andere fabrieksteams is het allemaal wat minder zeker, want bij Aprilia is het niet helemaal gezellig.

Aleix Espargaró presteert boven verwachting goed, maar Sam Lowes laat nog weinig consistentie zien en ondanks dat hij net als zijn teamgenoot een contract voor 2018 heeft, lijkt Aprilia hem kwijt te willen met een oplevende Bautista als mogelijke vervanger. De situatie bij Ducati is vergelijkbaar, maar een stuk gevoeliger. De 25 million dollar man laat bij vlagen potentie zien, maar Lorenzo ontbeert uithoudingsvermogen en race pace, zeker in vergelijking tot teamgenoot Dovizioso die al twee keer won dit seizoen.

Suzuki heeft al helemaal een moeilijk jaar, want Iannone is nog altijd geen constante factor en hun tweede man, rookie Alex Rins, heeft meer in de lappenmand gelegen dan op de motor gezeten. Rins krijgt nog het voordeel van de twijfel, terwijl van Iannone op dit punt in het seizoen meer te verwachten viel.

KTM zal, met het oog op de ontwikkeling van de RC16 – op de langeduur spelen en Smith en Espargaró netjes aan hun contract houden.

Privateers
De eerste satelliet teams lopen vol, met Cal Crutchlow fier voorop met een contract bij HRC, maar in dienst van LCR voor 2018 en 2019. LCR schijnt ook weer een tweede machine in te gaan zetten volgend jaar en Taakaki Nakagami moet daar op komen te zitten. Het schijnt wel een vereiste te zijn dat hij dit jaar in de Moto2 in de top-5 eindigt. Momenteel staat op plek zes, twintig punten achter de nummer vijf, dus er is nog werk aan de winkel. Overigens trapte Tech 3 het silly season af dit jaar door het sterk presterende rookie-duo Folger en Zarco meteen aan zich te binden voor een tweede seizoen.

Ook MarcVDS heeft de eerste naam klaar, en wel een uit eigen stal; Moto2-crack Franco Morbidelli stroomt volgend jaar door naar de koningsklasse, hopelijk tegen die tijd met een wereldkampioenschap op zak – als het aan het team ligt dan. Huidig MarcVDS-man Miller presteert zeker niet onaardig en kan na zijn overwinning op Assen verleden jaar een potje breken; goede kans dat hij aanblijft dus.

Eenzelfde situatie als die van Miller doet zich voor bij Pramac Racing, waar nog niemand vastligt. Aangezien beide coureurs, en zeker Petrucci, prima presteren is de kans groot dat het team volgend jaar uit dezelfde rijders bestaat.

Verwacht eind 2018 eenzelfde mallemolen als vorig seizoen, want dan lopen alle fabriekscontracten weer af en of we dan écht de stoelendans kregen die in 2016 uitbleef…

_{Foto’s: MotoGP}

Travis Pastrana en de zijne, de helden en heldinnen van Nitro Circus, zijn terug. En wel met Nitro World Games. Op Motor.nl kun je dit gave stuntfestijn van voor tot achter live volgen. Simpel maar effectief via onderstaand venster.

In het stadion van de universiteit van Utah vindt zaterdag aanstaande de 2017-editie van Nitro World Games plaats, met onder meer Freestyle Motocross, BMW-trucs, stunts met driewielers en allerlei skatestunts, zoals je van de Nitro Circus-lui gewend bent.

Nitro Circus begon als het geestekind van Gregg Godfrey en Travis Pastrana. Die twee is het MX-racetalent dat de drang Freestyle Motocross te doen niet kon bedwingen. Later zou hij ook nog rallycross en WRC gaan rijden, uit vliegtuigen spingen zonder parachute en ga zo maar door. Genoemd Gregg Godfrey had zijn eigen stuntprogramma en toen die twee samen verder gingen was Nitro Circus geboren, inclusief een eigen televieprogramma op MTV, geproduceerd door de mensen van Jackass.

Helaas ligt Utah nogal een eindje weg en heb je met tijdsverschil te maken. Voor ons Nederlanders begint het spektakel pas om 2.00 uur in de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 juni. Mocht je van de spanning voor de TT niet kunnen slapen, dan kom je hier de nacht wel mee door!

_{Foto en video: Nitro World Games}