Honda presenteerde op de EICMA de CRF250 Rally. Het komt misschien wat ondankbaar over, maar waarom bouwt Honda de CRF250 Rally niet direct in een 450, of beter nog, 600 variant? Het ding is zo mooi afgekeken van de HRC CRF450 Rally machines die vooraan meestrijden in Le Dakar – kijk alleen maar eens naar dat slanke en transparante neusje – dat de hebfactor extreem hoog is. Alleen vormt het kwartliter blokje wel een fikse belemmering voor veel mensen. Je komt echt wel mee met overige verkeersdeelnemers, maar het houdt met 25 pk (naar boven afgerond…) niet over. Afhankelijk van de verkoopprijs is de Rally wel een heerlijke motorfiets voor erbij.
EICMA: Basismodel Honda CBR1000RR
Na de introductie van de exclusieve SP1 en SP2 introduceert Honda de instap Fireblade. Die deelt de nieuwe scherpe vormgeving met zijn sportieve broeders, de verschillen zitten onderhuids. Het grootste verschil met de vorige Fireblade – die direct naar het museum door kan – is de elektronica. Zoals elke moderne superbike stuurt de Inertial Measurement Unit (IMU) de traction control, wheelie control, bochten-ABS en rear lift control aan. Dankzij ride-by-wire heeft de Honda drie rijmodi: Track, Winding en Street.
Leuk al die elektronische hulpmiddelen, maar uiteindelijk zijn we natuurlijk allemaal gevoelig voor het vermogen. De pk/gewichtsverhouding verbetert met maar liefst 14 procent. Het vermogen komt uit op 189 pk @ 13.000 tpm en 114 Nm @ 11.000 tpm. Het rijklaar gewicht bedraagt 196 kilo en dat is een flinke daling ten opzichte van zijn voorganger die vijftien kilo meer weegt. Met deze waarden evenaart de standaard Blade de dure SP-versie, maar die slaat terug bij het rijwielgedeelte. Geen dure elektronische vering dit keer, maar een 43 mm Showa Big Piston UPSD en een Balance Free Rear van dezelfde fabrikant. Het duo moet in vergelijking met normale dempers zachter en constanter aanspreken. De Brembo’s van de SP’s hebben plaats moeten maken voor radiale Tokico’s.
EICMA: Yamaha presenteert raceversie YZF-R6
Yamaha presenteerde op de EICMA de versie waarmee ze de strijd aan willen gaan in het WK Supersport. Natuurlijk is hij voor de sport nog net iets extremer, maar de verschillen zijn minimaal. Vergeleken met de straatversie heeft deze raceversie een Akrapovi? Evo volledig titanium uilaatsysteem, 320mm Brembo remmen, 43mm Öhlins voorvork en Pirelli Diablo DOT racebanden. Heerlijk.
EICMA: Nieuws van Triumph
Na de Street Twin en Street Cup is het nu de beurt aan de Street Scrambler. De derde Street-telg die dankbaar gebruik maakt van de staande 900cc-tellende twin. Heel logisch eigenlijk, dat ook dit model de overstap naar de Street-basis maakt. Met die zo heerlijke staande twin als basis, met 270-graden ontstekingsinterval en machtig authentiek gevoel van beleving.
Het brede stuur is wat je verwacht en datzelfde geldt voor het uitlaatsysteem, al blijft dat iets om je over te verbazen. De katalysatoren zijn niet te zien en de duo-passagier kan gerust plaatsnemen zonder z’n benen te schroeien. Neem je niemand achterop? Dan heeft Triumph een mooi aluminium bagagerekje dat in de plaats van het duo-zadel kan, en de duo-voetsteunen verwijder je heel simpel door twee schroeven los te maken.
Hoe retro de uitstraling ook is, onderhuids schuilt er een boel moderne technologie, net zoals de Street Cup en Street Twin dat ook hebben. Tractiecontrole, een bekrachtigde koppeling, LED-achterlicht, een USB-aansluiting en digitale inzetjes in het dashboard. Maar nieuw ten opzichte van de Street-broeders is dat het ABS uitschakelbaar is.
EICMA: Ducati Monster 1200 (S) en 797
Ducati presenteerde vandaag op de EICMA een nieuwe Monster 1200. Ducati’s bedoeling was om hem op het oog kleiner te laten lijken. Zo is de wielbasis kleiner. Naast verbeteringen aan de 1200 (S) kwam Ducati ook met een Monster 797.
De nieuwe Monster 1200 heeft een nieuw display. Het gaat hier om een TFT-scherm. Hierop is een versnellingsindicator en een benzinemeter geïntegreerd. Een nieuwe achterbrug maakt de verbeteringen aan de zwaarste Monster compleet. De S-versie rust Ducati uit met Öhlins-vering en 330mm-grote remschrijven met M50 Brembo-remblokken.
Daarnaast in het opvallend dat de Italianen kozen om de Monster 1200 met een quickshifter uit te rusten. Dit doen zij voor het eerst op een monster. Dit is niet de enige elektronica dat je normaal op een superbike zou verwachten. Hij heeft ook bochten-ABS, een slim systeem dat door heeft wanneer je een bocht neemt en tegelijkertijd remt. Een ervaren motorrijder laat dit wel uit zijn hoofd, maar met de dit systeem kan het.
Ducati Monster 797
De geheel nieuwe Monster 797 is Ducati’s instapmodel van de nakeds. Ducati richt zich op de motorrijders waarvan dit de eerste Ducati wordt, of zelfs de eerste motor. De 803cc-krachtbron van de Ducati Monster 797 levert 75 pk bij 8.250 tpm en 69 Nm bij 5.750 tpm. De twee 320 mm remschijven aan de voorkant worden stilgezet door de Brembo M4.32 remblokken. Onderstaande kleurstelling lijkt tot nu toe de enige keuze.
De Ducati Scrambler Desert Sled
Zoals de naam zou moeten doen vermoeden is de Scrambler Desert Sled er eentje waarmee je off-road zou kunnen rijden. Volgens Ducati’s CEO op de persconferentie vanmiddag houdt vooral de vering je niet tegen om van het verharde af te wijken. Naast de Scrambler Café Racer presenteerde Ducati op de EICMA ook de Scrambler Desert Sled.
Ten opzichte van de –nu wel erg grote- scramblerfamilie heeft deze een nieuwe achterbrug en een nieuw stuur. Het zwart gespoten blok voldoet aan Euro4 en ademt uit via twee aluminium pijpen met roestvrijstalen behuizing. De spaakwielen zijn 19 inch voor, 17 inch achter. Het rubber waarmee Ducati hem origineel uitrust zijn Pirelli Scorpion Rally STR banden met een diep profiel.
In tegenstelling tot de Café Racer, heeft de Desert Sled een lang zadel en een kentekenplaathouder vanonder het achterkantje. Om alles wat je tegenkomt in de woestijn aan de achterkant te kunnen dempen heeft Ducati de Scrambler Desert Sled een nieuwe achterschokbreker gegeven. Met deze nieuwe telg wordt de scrambler-familie uitgebreid naar negen.
EICMA: De Honda X-ADV
Scooters, het blijft wennen. Maar de X-ADV raakt je toch midden in het hart. Het design komt van Italiaanse hand en dat verklaart veel. Een adventure-scooter, je moet er maar opkomen, toch maakt het eindresultaat meer dan nieuwsgierig. Op het onverharde is de 55 pk die de 745cc zware twin produceert meer dan genoeg. Het motorblok is een oude bekende. Een consequentie daarvan laat zich raden: de X-ADV heeft een Dual Clutch Transmission. Schakelen kan handmatig, maar hoeft niet.
Het rijwielgedeelte heeft behouden maten met een balhoofdhoek van 27°, een naloop van 104 mm en een wielbasis van 1590 mm. Zelfs met de voor een motorfiets kleine wielen – voor zit een 17” achter een 15” wiel – moet dat de rust wel kunnen bewaren. Om het allroad-uiterlijk te benadrukken staat de X-ADV hoog op zijn poten. Voor heeft hij 153.5 mm veerweg, achter een riante 150 mm. Uiteindelijk koopt natuurlijk niemand deze Adventurescooter om zijn offroadwensen mee te vervullen, maar als woon werkding heeft hij wel troeven in handen.
EICMA: De Honda CRF250L
De eerder geïntroduceerde CRF250L krijgt het nog scherpere en afgetrainde voorkomen van de CRF450R MX. Maar waar die volbloed crosser met liefde met je aan de haal gaat, is deze kwartliter een bescheiden typje met zijn 24.8 pk. Toch zijn het er nog altijd meer dan het voorgaande model dat er slechts 23.1 produceerde. Ondanks Euro 4 stijgt ook het koppel minimaal. Hetzelfde geldt voor het gewicht dat op 146 kilo uitkomt. Rijklaar! Het dashboard bevat nu ook een toerenteller en een benzinemeter. Het ABS is uit achter uit te schakelen, maar aan de voorzijde grijpt het altijd in.
EICMA: De Honda CBR650F en CB650F
Nog meer Honda-nieuws van de EICMA. De Japanners kwamen met de 2017-versie van de Honda CBR650F. Dankzij een nieuw in- en uitlaattraject loopt de vier-in-lijn makkelijker naar het rode gebied bij 11.000 tpm. Hij heeft bovendien vier pk extra in vergelijking met het vorige model en daarmee komt hij op 91 pk totaal.
Boven de 5000 tpm moeten de verschillen voelbaar zijn een kortere gearing (de tweede tot de vijfde versnelling zijn korter geworden) versterkt dat gevoel. Om het comfort en handling te verhogen heeft de 650 een 41 mm Showa Dual Bending Valve voorvork gekregen. Om daadkrachtiger te remmen scherpte Nissin de tweezuiger remklauwen aan. Verdere wijzigingen zijn de LED-verlichting rondom.
CB kopieert CBR (of andersom)
Vanzelfsprekend profiteert de naakte CB650F van dezelfde verbeteringen die de gekuipte CBR650F ten deel vallen. Dus draait het blok makkelijker toeren, produceert het vier pk extra, gromt de inlaat lekker schor en gaat de motorfiets makkelijker van zijn plek door kortere verhoudingen van de versnellingsbak. Net als de CBR krijgt de CB een Showa Dual Bending Valve voorvork, komt hij twee kilo aan, heeft hij LED-verlichting rondom en zijn de remklauwen van Nissin aangescherpt.
Ducati onthult 1299 Superleggera
Als hoogtepunt van Ducati’s persconferentie op de EICMA kwam een coureur de nieuwe superbike het podium op rijden. Na het ontdoen van de helm, blijkt het Casey Stoner te zijn. Ducati’s 1199 Panigale Superleggera heeft een waardige opvolger gekregen, de 1299 Superleggera.
Superleggera betekent ‘super licht’. En Ducati’s nieuwe trots doet deze naam wederom eer aan. De wielen zijn gemaakt van carbon. Ook van carbon is het monocoque-frame. Dat weegt -hou je vast- 2,6 kilogram. De achterbrug? Wederom van carbon en weegt 4,1 kilo. In totaal hebben de Italianen het gewicht op een onvoorstelbaar laag drooggewicht van 156 kg kunnen houden.
De Superleggera staat aan de voorkant op een Öhlins FL936 43 mm upside down-voorvork. Achter worden de klappen opgevangen met een Öhlins TTX36 schokbreker met titanium-veer. De v-twin Superquadro kan 215 pk bij 11.000 en 146 Nm bij 9.000 tpm opbrengen. Mét race-kit wordt dit 220 pk. Ducati gaat 500 exemplaren van de nieuwe Superleggera produceren en hij gaat naar schatting rond de €80.000 kosten. Mama Mia!
Het in het WK-superbike beruchte Akrapovic-uitlaatsysteem heeft Ducati -hoe onvoorstelbaar dan ook- voor straatgebruik geschikt gemaakt. Aangezien een kwartier naast de Duc van Chaz Davies een gegarandeerd bezoek aan de KNO-arts oplevert, zal dit voor de Italianen een ware uitdaging zijn geweest. Het Akra-systeem is onderdeel van de race-kit. Het uitlaatspruitstuk en de dempers zijn van titanium.
Om dit alles een beetje in bedwang te kunnen houden heeft Ducati een enorme hoeveelheid elektronica gebruikt. Nieuw is de Ducati Slide Control. Dit is een toevoeging aan Ducati’s tractiecontrolesysteem en stelt de rijder in staat de bochten nóg sneller uit te komen. Ook voor het eerst wordt een superbike uitgerust met Ducati Power Launch. Bij dit alles lijkt een geavanceerde techniek als bochten-ABS ineens ouderwets. Maar natuurlijk heeft hij dat ook.
