zondag 10 mei 2026
Home Blog Pagina 1471

Dit is Harley’s nieuwe Roadster

0

Alsjeblieft, dank je wel. Harley-Davidson zet eventjes een nieuw model neer: de Harley-Davidson Roadster. En ondanks dat de basis inderdaad een Sportster 1200 is, wil HD benadrukken dat de Harley-Davidson Roadster in géén enkel hokje te plaatsen is.

Misschien wat overdreven te zeggen dat de Roadster in geen enkel hokje te plaatsen is, want hij trekt duidelijk wat inspiratie uit het retro-hoekje van de motorbranche. Een vleugje café racer, maar dan met een dik 1202cc V-twin motorblok. Verder hebben ze in Milwaukee hun best gedaan om voldoende zwart toe te voegen om het ruwe uiterlijk te onderstrepen. Prima gelukt, toch?

De zithouding is ietwat sportief, maar de hele motor is sowieso ook meer gericht op ‘performance’ dan de gemiddelde Sportster. De lekker eigenwijze nieuwe teller prijkt midden op de kroonplaat en de nieuwe wielen sluiten perfect aan bij de look.

BLING VALT MEE
Het uitlaatsysteem oogt ook wat racy, maar ook weer niet té, want het blijft immers een Harley. Overigens hebben ze in Milwaukee wel door dat deze HD voor een net wat ander publiek is dan hun gewoonlijk cruisers, te merken aan de volgende zin in het persbericht: “De pijpen zijn van chroom, maar dankzij de gesleufde zwarte demperschildjes valt het qua bling heel erg mee.” En dat wordt gewaardeerd.

Terugkomend op dat de Harley-Davidson Roadster in geen enkel hokje te plaatsen zou zijn; dat is gewoon niet waar. Het is een coole Amerikaanse Retro-V2, een café racer-achtige. In dat hokje past ‘ie perfect, maar dat is geen verkeerd hokje om in geplaatst te worden.

De HD Roadster krijgt een vanafprijs van € 14.500 en is verkrijgbaar in het rood, zilvergrijs, glanzend en matzwart.

Foto’s: Harley-Davidson

[justified_image_grid ids=23669,23670,23671,23672,23673,23674,23675,23676]

Wie stapt er op Lorenzo’s YZR-M1 in 2017?

0

De prangende vraag; wie komt er naast Rossi bij Yamaha? Antwoorden zijn er allerminst, want met het vertrekken van Lorenzo beginnen de schaakstukken pas echt te bewegen. Wie wil het? Wie kan het? En wat vindt Rossi überhaupt zelf?

Natuurlijk kun je stellen dat gokken en gissen leidt tot brokken en missen, maar sommige dingen kun je nu eenmaal simpel afleiden uit de situatie die er nu ligt, drie factoren zijn heel stabiel: dat de Yamaha enorm competitief en dus gewild is, dat Valentino Rossi de komende twee jaar onderdeel is van het Yamaha fabrieksteam en dat sponsor Movistar voorlopig nog aanblijft.

Met die factoren in ogenschouw genomen, is het logisch dat zo’n beetje alle achterhoederijders afvallen. Uitblinken is een pré, want de Yamaha YZR-M1 is z’n gewicht in goud waard, en dat weet Yamaha dondersgoed. Ze hebben de rijders dan ook voor het uitkiezen in feite, en verwacht dus geen Yonny Hernandez in Movistar Yamaha-shirt volgend jaar. 

JONG VERSUS OUD
Oud en ervaren heeft Yamaha al in huis in de vorm van Rossi, dus waarschijnlijk wil Yamaha iemand die jong en talentvol is aantrekken. Logischerwijs kijk je naar het Yamaha-satellietteam van Tech3. Waar Smith al getekend heeft bij KTM, staat Pol Espargaró momenteel al onder contract bij Yamaha en zijn de banden onderling zeker niet onaardig en Pol is een Spanjaard, wat hoofdsponsor Movistar in de kaarten zou spelen. Maar of Pol talentvol genoeg is voor Yamaha? 

Uiteraard is Marc Márquez met het vastleggen van Lorenzo plots het meest gewilde stukje rijtalent in de paddock geworden. Opnieuw een Spanjaard – en jong en talentvol is hij absoluut, dat ontkent niemand – maar wel eentje wiens relatie met Rossi nogal een deuk opgelopen heeft, maar om te zeggen dat Lorenzo en Rossi nu zulke goede vriendjes waren? Het zou de heftigste overstap mogelijk zijn, want Honda en Honda’s hoofdsponsor Repsol zijn al heel lang aan Márquez verbonden. Niets is onmogelijk, maar schat de kans klein.

De teamgenoot van Márquez, Dani Pedrosa, komt ook op de transfermarkt aan het eind van dit seizoen en ondanks dat Pedrosa in de tien jaar in de MotoGP enkel voor Repsol Honda uitgekomen is, heeft hij nog steeds geen MotoGP-wereldkampioenschap achter zijn naam. Wel een Spanjaard, zeker talentvol, maar Pedrosa is verre van jong. Eventueel zou Yamaha in Pedrosa geïnteresseerd kunnen zijn omdat Dani dondersgoed weet hoe je de adjudant speelt. Iets té goed zelfs…

JONG, SPAANS, TALENTVOL
Vraag anno 2016 in de MotoGP waar je iemand vindt die jong, Spaans en talentvol is, en zowat iedereen zal richting de box van Suzuki wijzen. Weinigen zo natuurlijk getalenteerd als Maverick Viñales, en hij staat dan ook bovenaan Yamaha’s shortlist, als we de geruchten mogen geloven. 

Zegt ook wel wat dat zelfs Rossi de Moto3-wereldkampioen van 2013 – ja, drie jaar geleden reed hij nog Moto3, je zou het bijna vergeten – de grote naam van de toekomst vindt.

Foto’s: 2Snap

[justified_image_grid ids=23664,23665,23666,23667]

Een eeuw voordeel

0

Sommige marketinguitingen verzinnen zichzelf. Een zoveel-jarig bestaan is daar een heel goed voorbeeld van: men neme het getal van het desbetreffende feestje en verzint daar een korting mee, doodeenvoudig. BMW bestaat honderd jaar en dus, iets met honderd aan voordeel.

BMW kon dus honderd procent korting geven op een complete motor, maar aangezien dat wat te gortig is, krijg je Centennial voordeel op de meest gewilde optiepakketten voor nieuwe motoren; honderd euro betalen voor optiepakketten die soms 1700 euro kosten. Dat zijn de dealtjes.

Betreft overigens een breed scala aan Beierse motoren, of je nu uit bent op een nieuwe 1200cc tweecilinder boxer, de 650 of 800cc staande twins, de vier- en zescilinders of zelfs een volledig elektrische C Evolution het doet allemaal mee. Het gaat om de Pakketten Dynamic, Touring en Comfort, het veiligheidspakket of een exclusief accessoire pakket.

Om je een idee te geven hoe uitgebreid deze Centennial voordeelpakketten zijn, gaf BMW dit voorbeeldje. En bedenk er even bij dat een dergelijk pakket je maar honderd euro kost.

Om alle pakketen te bekijken stellen we je voor hier even te klikken. 

Foto: BMW Motorrad

Brekend: Lorenzo verruilt Yamaha voor Ducati

0

Het was Yamaha dat vanmiddag Lorenzo’s overstap naar het Ducati MotoGP-team bekend maakte, of in ieder geval het vertrek bij het merk bij Iwata. Daarmee wordt dus bevestigd dat Lorenzo per 2017 in dienst treed bij de Bolognezen.

De Mallorcaan zou in zijn contract een salaris van liefst 25.000.000 euro over twee jaar hebben staan, geld dat ‘bij elkaar geschraapt’ is door Ducati, om eindelijk weer een winnaar aan te trekken. Sinds Casey Stoner’s wereldkampioenschap in 2007 heeft het Italiaanse MotoGP-team namelijk geen wereldtitels meer mogen winnen, iets wat ze in Italië al weinig zint, maar in Ingolstadt zijn ze er nog meer verbolgen onder. 

In de Beierse stad zit namelijk het hoofdkwartier van Audi, het moederconcern van Ducati. En Audi heeft de knip opengezet en stille sponsor Marlboro aangespoord hetzelfde te doen. Die 12,5 miljoen euro per jaar is dus een investering om Ducati weer aan het winnen te krijgen, een investering in de huidige wereldkampioen.

RECORDBEDRAG
Salarissen in de sport zijn altijd giswerk, want zelden kan iemand daadwerkelijk een loonstrookje inzien, maar bedragen als Lorenzo naar verluidt opstrijkt voor zijn diensten bij Ducati, zijn ongehoord in de tweewielige Grand Prix-racerij. Rossi zou met zijn voorlaatste contract tien miljoen per jaar gaan verdienen, het contract daarvoor was zelfs twaalf miljoen waard, maar Valentino Rossi heeft wel even vier wereldtitels meer dan Lorenzo.

Overigens lijken de genoemde bedragen een uit de pan rijzende trend te zijn, want ‘ene’ Marc Márquez is pas 23 jaar en verdient naar zijn huidige contract naar verluidt ook zo’n tien miljoen euro het jaar, het dubbele van het contract dat hij ervoor tekende, overigens.

OVERSTAPCHAOS
Met de overstap van Lorenzo al even in de kaarten, was het wachten op wat de Mallorcaan daadwerkelijk zou doen, want met Lorenzo’s move barst het heftigste silly season in jaren los. Voor dit seizoen stonden namelijk alle fabriekszitjes op de tocht en tot op heden waren enkel Rossi en Smith over hun toekomst uit. Maar nu gaan de verschuivingen dus beginnen.

Wie vervangt Lorenzo bij Yamaha? Wie van de Andrea’s moet plaats maken bij Ducati? Ontslaat Honda Dani Pedrosa na tien jaar trouwe – maar helaas geen wereldkampioenschap-afleverende – dienst? 

En zo nog gigantisch veel vragen meer. Reken er maar op dat de geruchtenmolen inmiddels sneller draait dan de supercharger op een Kawasaki H2!

Foto: MotoGP.com

Bultaco is terug!

0

Bultaco is terug van weggeweest en in plaats van weer een historische merknaam op een willekeurige Chinese tweewieler te plakken, pakt Bultaco het groter aan. Innovatief en uniek, dat is de Bultaco MotoBike Brinco R.

Eerst één misopvatting uit de lucht; het is niet zomaar een e-bike. Of ja, niet helemaal. Het lijkt inderdaad enigszins op een high-end mountainbike, maar in tegenstelling tot de e-bikes die je al kent, is deze Brinco een soort hybride tussen een mountainbike en een elektrische crossmotor, en dat is waar het leuk wordt met deze MotoBike, een soort hybride.

De Bultaco Brinco R heeft namelijk niet zomaar wat trapondersteuning, want juist door een ‘gashendel’ kan de Brinco zich onderscheiden van andere e-bikes. Je moet ‘gas geven’ om vooruit te komen, wat meer een cross-beleving geeft dan de elektrische fietsen die je al kende. Overigen is blijven trappen toch wel een vereiste, maar niet het enige dus.

ZELF TE BEPALEN
Drie verschillende rijmodi staan je toe om zelf te bepalen hoeveel elektrische ondersteuning je wilt gebruiken. In de Sport-modus geeft de motor zijn volledige vermogen, in de Tour-modus is dat 1,5 kW en in de Eco-modus 0,8 kW. In het laatste geval kan het rijbereik oplopen tot wel 100 km. Het accupakket laat zich in 15 seconden demonteren en kan in 3 uur volledig worden opgeladen.

Bovenal is de Brinco R dus een interessant nieuw product waar de historische Bultaco naam op prijkt. Nog steeds niet helemaal bevredigend, maar al een fijner beeld dan wat er de afgelopen jaren meestal gepresenteerd wordt als een historisch merk plots weer herrijst.

Overigens gaat Bultaco op korte termijn ook e-bikes en hybride fietsen zoals de Brinco produceren, die praktischer zijn voor dagelijks gebruik.

Foto: Bultaco

Aardbeving Japan: Honda sluit voorlopig de fabriek

0

Honda heeft haar fabriek in de Kumamoto-prefectuur stilgelegd na aardbevingen net buiten de stad Kumamoto. De aardbeving van voor het weekend had een kracht van 7.4 op de schaal van Richter en er volgde zelfs kortstondig een vulkaanuitbarsting na de schokken.

Bij de aardbeving zijn zeker 1.500 mensen gewond geraakt, waarvan 80 ernstig. Meer dan 69.000 mensen moesten hun huis verlaten. Naar schatting zouden er nog zo’n 800 mensen onder het puin bedolven liggen.

Honda sluit haar fabriek ter plaatse sowieso tot 22 april en gaat dan op basis van vereiste reparaties kijken wanneer de productie weer op gang gebracht kan worden. Ook omdat veel werknemers dan wel gewond zijn geraakt, dan wel familieleden moeten bijstaan, zal de fabriek deze week dus sowieso nog gesloten blijven.

De Japanse fabrikant wenst de bewoners van het eiland van Kyushu het allerbeste en een spoedig herstel.

Meerdere MT-07 allroads onderweg

0

Vorig jaar juni konden we al melden dat Yamaha hard werkte aan de MT-07 Tracer, zoals op bovenstaande rendering. Het Britse MCN had toen namelijk al de hand weten te leggen op spionageplaatjes, maar inmiddels heeft Motorcycle News ook beelden van een heel ander soort MT-07 allroad.

Waar de Tracer-versie van de MT-09 eigenlijk enkel de uiterlijkheden van een allroad meekrijgt, zonder extra veerweg of vergelijkbare allroad-zaken, zal de tweede MT-07 allroad waarschijnlijk een bekende benaming meekrijgen; de MT-07 Ténéré. 

En behalve een stoere en historische naam lijkt de MT-07 Ténéré ook een gedegen rijwielgedeelte mee te krijgen, dat geschikt is voor uitstapjes naar het onverhard. Langere veerwegen, een groter voorwiel, meer grondspeling en een soort Dakar Rally-achtige topkuip. Het hele plaatje dus.

UITDIJEN
Zo dijt de MT-07-reeks straks bijna net zo vlug uit als de MT-09-serie. Want behalve de gewone MT-07 is er inmiddels ook al een MT-07 MotoCage en natuurlijk tellen we het retrobroertje, de XSR700, ook mee. Daar komt eind dit jaar dus waarschijnlijk al de MT-07 Tracer bij en waarschijnlijk horen we op korte termijn ook officiële plannen met betrekking tot een MT-07 Ténéré.

De huidige XT660Z Ténéré gaat immers ook al weer sinds 2008 mee. Tijd voor verandering, en met het fijne 789cc parallelle tweecilinder-blok van de MT-07 kan er straks een heel waardige opvolger staan.

Getest: Honda CRF1000L Africa Twin

0

De nieuwe Africa Twin is een hedendaagse interpretatie van een oude Africa Twin. Honda voert de CRF1000L bewust zo simpel mogelijk uit. Dat pure siert hem. Het maakt het leven op een dichtgeslibde A10 prettiger en dromen van een rondje Middellandse Zee realistischer.

Bezitters van een oude XRV750 kunnen gerust ademhalen, de CRF1000L geeft vanaf de eerste meters het vertrouwde gevoel. Het lange wachten – vanaf 1999 – is beloond. Net als voorheen bepaalt de boterzachte V-twin een groot deel van de charme. Goed nieuws voor fans van het eerste uur, mogelijk minder mooi nieuws voor anderen. In eerste instantie maakt de parallel twin namelijk weinig los. Het voelt door de volledig horizontale koppelkromme allemaal wat vlak aan. De sensatie blijft uit, nergens trekt de allroad plotseling woest aan je armen. Denk niet dat het toeval is; dit tamme karakter is van A tot Z uitgedokterd. De nieuwe blok-karakteristiek is bewust een kopie van de oude. De staande twin produceert meer vermogen dan de V-twin (93,9 pk om 60 pk) en koppel (98 Nm om 62 Nm), maar de maximale waarden rollen wel bij dezelfde toerentallen uit het blok. Het maximale vermogen komt in beide gevallen vrij bij 7500 tpm en het koppel komt met 6000 tpm slechts 500 toeren eerder vrij.

ONOPVALLEND GOED
Een automatische versnellingsbak (DCT) lijkt verdwaald op een motorfiets die bewust zo simpel mogelijk werd gehouden. De bak voegt tien kilo, flink wat elektronica en techniek toe aan een no-nonsensemodel dat juist probleemloos woestijnen moet doorkruisen. Over de betrouwbaarheid kunnen we niets zeggen, maar het systeem werkt feilloos en stoort absoluut niet tijdens offroadwerk.

De (S)port-stand schakelt zoals altijd logischer dan de (D)rive-stand. Honda heeft niet langer één, maar drie sportstanden. S2 komt overeen met de oude Sport-stand, S1 is iets kalmer en bij de S3 gaat het blok er echt voor zitten. Dan blijft het soms wel erg lang in een (te) lage versnelling loeien. Gelukkig schakel je met een druk van de linkerduim nog altijd op en af.

Om het offroadrijden te vereenvoudigen heeft de bak een hellingshoeksensor die signaleert of de motorfiets een steile helling op- of afrijdt. In beide gevallen schakelt de versnellingsbak niet op, waardoor je naar boven rijdend beschikt over volop vermogen en dalend over maximale motorrem. De G-knop verkort het schakelmoment, waardoor je in het terrein bijna volcontinu over tractie beschikt.

In het terrein bewijst de automatische bak zijn waarde. Hij werkt onopvallend goed en beginners kunnen zich volledig concentreren op rijden. Met de bak op Sport-stand 2 of 3 en de tractiecontrole op stand 1 (minst ingrijpen) voelt het ook offroad natuurlijk aan. De extra twintig pond voel je wel meer dan op gebaande wegen.

VERTROUWEN
Als het zand ophoudt en de staande positie wordt ingeruild voor een zittende valt de prima ergonomie van de Africa Twin op. De zitpositie is van grote klasse; lekker ruim en door de smalle tank en het goede zadel erg comfortabel. Wat een heerlijke motorfiets is dit. Hij trekt de stoeptegels niet uit de vloer, maar overal zit (net) voldoende vermogen. Het comfort is van hoog niveau en kilometers vreten moet geen problemen opleveren. Het rijwielgedeelte is neutraal en stabiel en stelt niemand voor verrassingen.

Door de doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg-filosofie ontbreken zaken als cruisecontrol,elektronische vering en verschillende rijmodi. Dat laatste is jammer, een giftige stand had twijfelaars over de streep kunnen trekken. Voor sensatiezoekers die het liefst afgeschoten willen worden en overal powerslides maken, bestaan er betere alternatieven. Bij de Africa Twin draait het allemaal om vertrouwen. Het achterwiel stapt echt niet plotseling weg door een enorme vermogenspiek. Het voorwiel zoekt onverstoorbaar zijn weg dankzij een rijwielgedeelte dat stabiliteit met hoofdletters schrijft. De voorvork en achterdemper verteren moeiteloos eenwasbordje zonder dat de stabiliteit in het geding is. De kei die plotseling uit de stofwolken opduikt, levert daarom weinig problemen op. Je kunt er dankzij de royale veerwegen overheen, je kunt hem ontwijken en door vol de remmen in te duiken (ABS voor is niet uitschakelbaar, achter wel) kun je ook nog tijdig stilstaan. Het maakt amper uit voor welke optie je kiest en dat gevoel wekt vertrouwen. Het typeert de CRF1000L.

Kilometers vreten moet geen problemen opleveren.

Tekst: Ad van de Wiel
Foto’s: Honda

[justified_image_grid ids=23633,23634,23635,23636]

Twee Fireblade-specials die wij ook willen

0

In Engeland krijgt men ze sowieso, maar hebberig als we zijn willen wij ze hier in Nederland natuurlijk ook gewoon de twee nieuwe speciale uitvoeringen van de Honda Fireblade: de Fireblade SP TT-Special en de Fireblade Black Edition.

De Black Edition vergt uiteraard weinig uitleg, want die is logischerwijs zwart. Het kuipwerk is in de donkere tint uitgevoerd, maar ook het gemonteerde double bubble-ruitje krijgt een wat donkerder tintje. Daarnaast krijgt de Black Edition gegolfde schijven van Galfer mee en zijn zelfs de Nissin-remklauwen en Showa-voorvork in de donkerste uitvoeringen uit het schap gepakt. Als klap op de vuurpeil krijgt ‘ie ook een seatcover, carbon achterspatbordje en hendels van de firma Gilles.

TT-SPECIAL
De speciale TT-uitvoering is zelfs nog exclusiever uitgevoerd, want naast dezelfde Galfer-schijven en Gilles-hendels, krijgt de SP in TT-trim namelijk ook nog paddockstandhaken en een remschakelset van laatstegenoemde firma en een gave MotoGP-achtige Akrapovi?-uitlaatdemper.

Achter de TT-Special zit overigens ook net wat meer verhaal, want deze uitvoering eert de niet onverdienstelijke prestatie van John McGuinness tijdens de Senior TT op het Isle of Man verleden jaar, toen de man uit Morecambe even zijn 23e TT-overwinning pakte. Overigens ging hij toen ook met het ronderecord aan de haal, dus wat Honda betreft een waar feest dat gevierd diende te worden.

EN WIJ DAN?
Honda UK wordt nergens genoemd in de berichtgeving, enkel Honda. Dus de kans bestaat dat we deze speciale Fireblades in Nederland wellicht ook nog gaan krijgen. Honda presenteerde ze in Engeland tijdens de eerste ronde van het British Superbike-kampioenschap, dus wellicht dat het WK Superbike in Assen dit weekend de ideale locatie is ze aan de rest van de wereld te tonen.

In Engeland kost de SP-TT (£16.999) overigens 17% meer dan de gewone Fireblade SP à £14.499. De Black Edition (£12.199) is zelfs 5% goedkoper dan een reguliere. Dus mochten ze komen, dan valt er straks nog wat leuks te shoppen bij Honda.

Husqvarna doet het licht aan

0

Toen we de Husqvarna 701 Vitpilen voor het eerst aanschouwden op de EICMA in Milaan en later nog eens goed bekeken op onze schermen terug op de redactie, bleef er een soort duister en beneveld gevoel hangen bij de 701 Vitpilen. Maar dat verdient ‘ie helemaal niet, en nu het licht aan is wordt dat alleen nog maar duidelijker.

Deze verse foto’s van de 701 Vitpilen benadrukken dat deze motor echt in een helder licht thuishoort. De waanzinnige details van de Vitpilen komen er nog beter uit dan ze al deden in onderstaande oudere foto’s. Donker en geheimzinnig wekten ze de indruk dat Husqvarna met de 701 Vitpilen niet uit was op aandacht, maar zeg nou zelf; met een dergelijk design moet er wel aandacht geschonken worden.

Zeker nu er concreter plannen liggen voor de productie van deze – prijswinnende – ontwerpstudie, doet een witte achtergrond en een overvloed aan extra licht veel goeds voor de indrukwekkende details en het lijnenspel waar de mond van openvalt.

CONCREET
Het licht is aan, want er is iemand thuis, zoveel is duidelijk. Husqvarna, moederbedrijf KTM en ontwerpfirm KISKA hebben laten ontvallen dat deze neo-retro er echt komt en dan wil je ook wel laten zien dat het menens is. Met al die kleine dingetjes nu duidelijk in zicht, kun je niet anders dan beamen; o ja, het is zeer zeker menens!

Haast alles wat nodig is om ermee op pad te gaan is aanwezig, dus het design hoeft in principe weinig tot niets aangepast te worden om als productiemodel verder door het leven te gaan. Neem het dashboard bijvoorbeeld, futuristisch als het oogt is het wel compleet. Ook de stuurknoppen zijn duidelijk standaard-materiaal uit de schappen van KTM/Husqvarna, in plaats van het gewoonlijke retedure gefreesde aluminium materiaal wat je vaker treft op concepts. Nee, gewoon gedegen kunststof.

De koplamp is wellicht ietwat te futuristisch, maar zou nog kunnen. Daarnaast zijn de remvloeistofreservoirtjes wat klein om praktisch te zijn, is een open luchtfilter misschien wat onhandig voor dagelijks gebruik en zijn de gemonteerde Michelin supermotard-banden niet voor op straat bedoeld. Maar dat zijn relatief kleine dingen. Een alternatieve koplamp, ander type rem- en koppelingspompen en beschermkap over de luchtfilter en gaan. Andere banden omleggen is helemaal zo gepiept.

Zaken die wel echt aangepast dienen te worden zijn – helaas – de uitlaat, die waarschijnlijk veel te luid is en met dank aan de wetgevende machten zal er ook nog een vrij lange kentekenplaathouder aan te pas moeten komen, evenals reflectoren op de voorvork en uiteraard spiegels. Zaken die het lijnenspel niet ten goede komen. Minder opvallend, maar zeker geen slecht idee is een slot voor zowel het contact als de tankdop.

NEO-RETRO
Maar anders dan die aanpassinkjes kan deze Husqvarna Vitpilen het retro-segment binnen no-time flink op gaan schudden. Wie vond dat de Scarmbler Ducati al een goede moderne draai aan een old school-ontwerp gaf, kan nu inpakken.

De 701 Vitpilen is geen retro bike, het is een neo-retro bike. En neo-retro is het nieuwe zwart.

[justified_image_grid ids=23650,23651,23652,23653,23654,23655,23656,23657,23658,23659,23660,23661]