donderdag 11 juni 2026
Home Blog Pagina 1606

Getest: Yamaha XJR1300

0

Tijdloos en schoonheid gaan altijd hand in hand en dat geldt ook voor de Yamaha. Werkelijk iedereen vindt hem mooi en stoer. De onweerstaanbare aantrekkingskracht is extra bijzonder omdat het ontwerp zo basic is. In de twee wielen, dik motorblok en een joekel van een tank herkennen we ons allemaal.

Massief en bullig
De XJR1300 voelt massief, bullig en stijf aan als je plaats neemt. Het lijkt niet alsof je op een motorfiets rijdt, maar op een bonk spieren. Het stuurtje is smal en laag waardoor je de winddruk makkelijk trotseert. Het had wel iets rechter gemogen, nu drukken de uiteinden vervelend tegen de handpalmen. De dikke tank drukt de knieën uit elkaar, maar dat biedt wel het voordeel dat hij 21 liter bevat.

Mannenmotor
Overigens jaagt de dikke viercilinder de benzine er enthousiast (gemiddeld 1:15,7) door heen. Die dikke tank zit er niet voor niets op. Je vergeeft het de sympathieke vier-in-lijn al snel. Net als de zithouding is het motorblok bullig, krachtig en komt het over als een rollende spierbundel. Het heeft wat nukken bij de koude start, maar die zijn voor de eerste bocht verdwenen. De zware koppeling bewijst eens te meer dat we hier te maken hebben met een echte mannenmotor.

Generatiekloof
Trillingen blinken uit in afwezigheid, het blok draait soepel rond. Alleen rond de 3250 tpm gaat er plots een massieve trilling door de voetsteunen, die een paar honderd toeren later weer verdwijnt. Het is geen onbalans in het motorblok, maar het regelen van de injectie. Het ligt aan de generatiekloof tussen het blok en de injectie. De viercilinder stamt nog uit de FJ1200 die in 1986 op de markt kwam. In 2007 – 21 jaar later – werden de vertrouwde carburateurs pas terzijde geschoven ten behoeve van de brandstofinjectie.

Instelwerk noodzakelijk
De Yamaha is niet alleen zelf een spierbundel, maar vraagt bij het insturen ook om spieren als kabeltouw. Je moet hem bochten in dwingen. In het korte werk moet je de motor echt onder je wegdrukken. Ook het lange werk vraagt altijd om fysieke input en helemaal neutraal wordt het pas na als de vering exact is afgesteld. Yamaha komt daaraan tegemoet door de XJR1300 uit te rusten met een volledig instelbare voorvork en stereo schokdempers. Die mogelijkheid waardeer en gebruik je ook echt als rijder. Om de deinende voor- en achterkant te beteugelen krijgen ze namelijk veel meer in- en uitgaande demping dan in de basisafstelling. Het blijft echter aan de flexibele kant.

Rebels
De XJR1300 is ‘playing hard to get’ en dat maakt hem interessant. Het is de foute man met tatoeages waarop vrouwen vallen. De ongelikte beer die zijn hand niet omdraait voor een knetterende scheet tijdens een sjiek diner, maar waarmee het wel altijd dikke pret is en die een gouden hartje heeft. Het vraagt wat schroefwerk aan de vering voordat je dikke maten bent en dan nog vraagt hij om flink wat fysieke inbreng bij het sturen. Maar je waardeert het steeds meer dat de senior onder de luchtgekoelde viercilinders nog altijd zo’n rebel is en een rebel in je losmaakt.

[justified_image_grid ids=20498,20499,20500,20501,20502,20503,20504,20505,20506]

De wonderlijke Manuel Poggiali

0

Hoewel Manuel Poggiali een geboren en getogen San Marinees is, wordt hij al op jonge leeftijd omarmd door het Italiaanse volk. Logisch, want Manuel blijkt een ongekend talent. Vanaf z’n eerste meters op het circuit spat de klasse er van af en in 2001 pakt hij dan ook al zijn eerste wereldtitel, die van de 125cc. Hij is dan 18. In 2002 mist hij het wereldkampioenschap op het nippertje, maar als rookie in de 250cc pakt hij in 2003 al zijn tweede wereldtitel. Een echte wereldster is geboren: de 20-jarige Manuel Poggiali zal binnen afzienbare tijd een smaakmaker in de allerhoogste klasse zijn, daar wordt niet aan getwijfeld.

Hoe anders kan het lopen… Het racejaar dat volgt blijkt desastreus. Hoewel er een geweldige strijd met Dani Pedrosa wordt verwacht, Pedrosa komt als dominerend kampioen over vanuit de 125cc-klasse, komt er van de strijd niets terecht. Poggiali scoort negen nul-scores en eindigt dat jaar als negende. Daarna volgen meer klappen. De San Marinees stapt zonder succes terug naar de 125cc-klasse, om daarna toch weer 250cc te gaan rijden. Ook dat gaat bepaald niet volgens wens en Poggiali besluit te stoppen. Na een jaar, het is 2008, besluit hij toch weer te gaan racen. Helaas, opnieuw blijven de resultaten uit en na acht races wordt de stekker uit Poggiali’s GP-carriere getrokken. De carriere van wat ooit één van de grootste talenten aller tijden leek te zijn, doofde als een nachtkaars. Na jaren van radiostilte is Poggiali momenteel weer actief in het Italiaanse Superbike-kampioenschap.

MOTOR Magazine-sportredacteur Jarno van Osch zocht Poggiali onlangs op in Italië. Poggiali gaf antwoord op de vraag die we allemaal willen stellen: ‘Wat ging er mis?’ Poggiali antwoordt open, praat openlijk over z’n mentale drempels, angsten en de crash op Estoril die z’n carriere beïnvloed heeft. Verder vertelt Poggiali over het vroege overlijden van zijn vader en de motivatie die ‘m dat gaf, over z’n werkzaamheden tijdens z’n sabbaticals en over het waarom hij zijn zoon liever voetballer ziet worden als motorcoureur. En over veel meer, natuurlijk.

Het gehele interview en een terugblik op de carriere van Poggiali is te lezen in MOTOR Magazine editie 8 van 2014, die sinds gisteren in de winkels ligt.

 

Messi krijgt verbod op motorrijden

0

Het is bepaald niet te hopen dat er spelers van FC Barcelona zijn die een motor in de garage hebben, want die mag daar dan dit seizoen blijven staan. Ongebruikt. Per direct is het voor Messi en vrienden namelijk ten strengste verboden om te rijden met een motorfiets. Ja, dat lees je goed… 

Trainer Luis Enrique wil de discipline van zijn nieuwe team drastisch verhogen en denkt dat te bereiken door onder andere een verbod op teveel cafeïne, de verplichting om een uur voor een training begint aanwezig te zijn én door extreme sporten als motorrijden te verbieden. En ja, ook dit heb je goed gelezen. Wij zien het nog niet helemaal. Zeker niet omdat er over de kans op blessures bij onder andere een val opvallend genoeg met geen woord gesproken wordt. Dus… 

Gelukkig maakt Enrique het nog een beetje goed door al het boetegeld te storten op de rekening van een goed doel. Met een beetje fantasie kunnen de spelers van Barcelona dus motorrijden voor dat nog onbekende goede doel. Als dat geen mooi excuus is om meters te maken! 

Foto: ANP

 

Wilde roddels over Van der Mark

0

Als je de Acht uren van Suzuka voor de tweede keer wint, vier WK Supersport-races op je naam schrijft en dik aan de leiding staat in de tussenstand ben je hot in de wegracewereld. In de internationale wegracewereld. Vraag het Michael van der Mark. Zo kwam gisteren ineens Günther Wiesinger van het Duitse Speedweek.com met het opvallende bericht dat Van der Mark op de lijst van het NGM Mobile Forward Racing Team zou staan. MotoGP dus! NGM-teameigenaar Giovanni Cuzari liet aan Speedweek verder weten ook met Alvaro Bautista, Alex de Angelis en Danilo Petrucci te onderhandelen. Eerder deze week legde Cuzari al Stefan Bradl vast.

Ook in Engeland is de Rotterdammer hét gesprek, al komt Motor Cycle News (MCN) in de papierenversie met het nieuws dat de Nederlander dicht bij een contractverlenging zit met Pata Honda. Uiteraard gaat het dan om een plaats in het WK Superbike-team, want nog een jaar WK Supersport is uitgesloten voor Van der Mark. 

Maar hoe zit het nu met al die verhalen? MOTOR.nl belde met Van der Mark en die liet het volgende weten: “Het is inderdaad echt een bijzondere periode aan het worden. De titelstrijd in het WK Supersport, Suzuka en nu dit. Maar wat ik er op moet zeggen? Ik heb nog nergens getekend, wat andere websites en motorbladen soms ook doen willen geloven. Het enige dat momenteel zeker is, is dat ik in 2015 geen WK Supersport rij, maar dat is eigenlijk geen nieuws want dat heb ik al eerder laten weten. Ik snap overigens heel goed dat iedereen met 2015 bezig is, maar ik richt mij eerst op dit seizoen. De situatie waar ik nu in zit is namelijk zo uniek.”

Maar toch, het moet Van der Mark goed doen dat iedereen over hem praat. “Zeker weten. Het is best vreemd om je naam overal te zien opduiken. Ik laat mij echter niet gek maken en richt mij voorlopig op Jerez. Dat kan namelijk een bijzonder weekend worden.” De Pata Honda-coureur doelt daarmee op het feit dat hij wereldkampioen is, als hij met 51 punten voorsprong op Jules Cluzel vertrekt vanuit Zuid-Spanje. Door het wegvallen van Zuid-Afrika staan er met Jerez, Magny-Cours en de nachtrace op Losail namelijk nog maar drie wedstrijden op het programma. 

Hoewel… Doordat Welkom na de Moscow Raceway al de tweede wedstrijd is die dit seizoen niet doorgaat, wil Dorna proberen een vervangende wedstrijd regelen. Brno is een vaak gehoorde mogelijkheid, maar het is de vraag of het Tsjechische circuit – of welke andere baan dan ook – binnen twee en een halve maand een SBK-evenement kan opzetten. Daarnaast is er het feit dat Karel Abraham Senior, vader van de MotoGP-racer Karel Abraham Junior, nog altijd geen vriend is met Dorna. En laat nu uitgerekend Senior eigenaar zijn van Automotodrom Brno… Valencia zou een andere optie zijn.

Van der Mark: “Ja, dat maakt het allemaal nog bijzonderder. Het is wel vreemd dat we halverwege nog niet weten hoeveel wedstrijden we nog te gaan hebben. Aan de andere kant, we hebben laten zien op elk circuit snel te zijn. En ik hou van racen!” 

Toch moet Van der Mark nog even geduld hebben, want vandaag over precies een maand is het pas racedag op Jerez. Het aftellen is hiermee wel officieel begonnen.

Motorrijders moeten elk jaar op cursus

0

Het is dat we er geen tijd voor hebben en vooral ook omdat de zin ons pertinent ontbreekt, maar wat zouden we toch een heerlijke hetze kunnen beginnen tegen autmobilisten, snor’- en bromfietsers, zelfs fietsers, voetgangers, skeeleraars en paarrijders na ieder ongeval. Zie je wel, levensgevaarlijk! Die prutsers kunnen er zonder uitzondering niets van en zouden eigenlijk ieder jaar een cursus moeten volgen totdat we een manier vinden om ze in het geheel te kunnen verbannen.

Dat komt best een beetje vreemd over nietwaar? Toch worden dergelijke pijlen constant op de motorrijders gericht, helaas vaak ook nog een met absolute zekerheid zodra er sprake is van het overlijden van de motorrijder. Alsof dat feit al niet erg genoeg is, wordt dit ‘feitje’ meteen respectloos als stok gebruikt om mee te slaan.

Met medeleven aan de nabestaanden moeten we jullie melden dat er dit weekeinde twee motorrijders om het leven zijn gekomen in twee op zichzelf staande ongevallen. Op zich iets waar je liever niet teveel woorden aan vuil maakt om de nabestaanden te sparen en omdat het onnodig is, maar in dit geval zijn de twee tragische ongevallen reden geweest voor BNR Nieuwsradio om te stellen dat het een goed idee kan zijn om motorrijders ieder voorjaar verplicht op cursus te sturen.

KNMV Hoofd Verkeer en Rijopleidingen Arjan Everink stond BNR live op de radio te woord en in een persbericht van de KNMV staat te lezen hoe hij daar een lans brak voor de motorrijder:

‘Er zijn nu meer motorrijders op de weg en daarmee neemt procentueel de kans toe dat er een ongeval ontstaat met dodelijke afloop. Dit betekent niet dat er daadwerkelijk meer motorrijders verongelukken.’

De KNMV meldt dat het aantal dodelijke slachtoffers onder motorridjers juist dalende is. Uiteraard werden ook de voortgezette rijopleidingen van de Koninklijke aangestipt, maar sympathiek en realistisch werden die niet als oplossing geboden. Everink:
‘Het klinkt misschien raar voor iemand die cursussen organiseert, maar er is al een gedegen rijopleiding voor motorrijders in Nederland. We hebben een getrapt systeem (A1, A2 en A-rijbewijs, red.) en dat systeem is goed gereguleerd. Iedere motorrijder moet daarom voor zichzelf kunnen bepalen of een cursus noodzakelijk is.’

Duidelijk verhaal toch? Of lijkt zo’n verplichte cursus jou wel een goed idee?

Zucht… weer een Scrambler spyshot

0

Vergeef ons de ietwat lauwe reactie, maar we voelen ons een klein beetje de speelbal worden van Ducati’s marketingmachine. Da’s natuurlijk nooit anders geweest, maar het ligt er ondertussen zo dik bovenop dat het pijn begint te doen.

Wederom is er een spionagefoto opgedoken van Ducati’s Scrambler, de machine die door zoveel mysterie wordt omgeven dat je jezelf bijna af begint te vragen of de hype die er rondom gecreëerd wordt niet groter is dan de motor zelf. Vooral ook omdat tijdens het World Ducati Weekend de motor in een donkere zeecontainer aan duizenden mensen getoond werd en er daarna eigenlijk niets naar buiten gekomen is. Toegegeven, camera’s en telefoons moest je eerst inleveren, maar het kan niet anders dan dat er wel wat stiekeme kiekjes genomen zijn. Was de teleurstelling zo groot dat die foto’s uiteindelijk maar gewoon gewist zijn?

Volgens onze collega Vincent Burger, die het ding met eigen ogen op het WDW heeft mogen aanschouwen, is de hype terecht. ‘Een waanzinnig gaaf ding. Geen extreme specificaties, maar gewoon een hele gave moderne interpretatie. En ja, hij lijkt inderdaad heel erg op die in dat kleifilmpje.’

Goed, in navolging van:

DE DUCATI SCRAMBLER GESPOT

DE DUCATI SCRAMBLER KOMT

ALWEER GELEKT: DE DUCATI SCRAMBLER

en

DUCATI SCRAMBLER OP BEELD

(tromgeroffel)

Vind je hier de meest recente spionagefoto, die onze vrienden van Asphalt and Rubber van een Facebook-pagina hebben ontvreemd.

Zegt u het maar!

Introductie: KTM RC125

0

De eerste meters op de RC125 maken een ding duidelijk: de nieuwste KTM is absoluut ‘Ready to race’. Liefhebbers van slipstreamgevechten hebben een nieuwe lieveling. In Oostenrijk testte Ad van de Wiel de nieuwkomer op de openbare weg en het circuit. Eenmaal terug was hij een beetje verliefd.

Is er echt iets moois tussen jullie opgebloeid?

KTM heeft de doelgroep helder op het netvlies staan; de RC125 moet nieuwe jonge motorrijders aanspreken. Motor rijden moet weer hip worden en daarin moet deze sexy nieuwkomer een belangrijke rol spelen. Helaas val ik door mijn leeftijd buiten de doelgroep, maar toch ben ik dol op de RC125. Dit is geen motorfiets, dit is een toverdrank die eeuwige jeugd geeft. Motor rijden wordt weer buiten spelen, de openbare weg een speelterrein. Heerlijk.

 

Dat klinkt als voer voor opgetrokken wenkbrauwen; buiten spelen gaat volgens de publieke opinie niet echt lekker samen met het dagelijks verkeer.

De RC125 heeft 15 pk en alleen na een uiterste inspanning staat er maximaal 130 km/h op de teller. Het gaat dus allemaal niet zo hard. Bovendien kan het rijwielgedeelte alle krachten moeiteloos aan. De RC390 die over een maandje in de winkel staat heeft hetzelfde frame als de 125. Bovendien heeft de machine standaard ABS. Het valt dus wel mee met de gevaren.

 

De motor ziet er anders wel uit alsof hij goed is voor 300 km/h.

KTM heeft er alles aan gedaan om de RC125 een sportief uiterlijk mee te geven. Met hun Moto3-motoren hebben ze een geweldige inspiratiebron is huis. Denk de koplampen van de RC125 weg en je hebt de gulzige luchthapper die we uit het GP-circus kennen. De scherpe lijnen kennen we van de RC8, maar de nieuwkomer blinkt uit in originele oplossingen. Bekijk bijvoorbeeld het kuipruitje eens dat de hele voorkant bedekt. De RC lijkt een eenzitter, maar een passagier zit best comfortabel op het duozadel.

 

Met de looks zit het dus goed, maar hoe rijdt het?

De RC125 is perfect in balans. Dit soort lichte (135 kilo droog) en kleine beginnersfietsjes willen nog wel eens te makkelijk insturen, maar deze sportieveling doet alles voorspelbaar en goed. De niet instelbare vering is duidelijk op comfort gericht, maar desondanks kun je tot op ‘hoge’ snelheid fijn sturen met de machine. De remmen kwijten zich bovendien goed van hun taak. De RC125 verrast met een prima zithouding, zelfs bonestaken van 190+ cm vinden comfortabel een plek.

 

Bekijk je de RC125 echt alleen door een roze bril, of valt er werkelijk niets te zeuren?

Als ik al kritiek heb, dan is het op detailniveau. De motorfiets heeft waardeloze spiegels en de zijstandaard kan beter. Er is wel een stevig pijnpuntje: de prijs. Met € 5035 lost KTM de Yamaha YZF-R 125 af als de duurste motorfiets in deze klasse. Al heeft de Japanner geen ABS. Zeuren over de RC125 doe ik niet, wel over de Nederlandse wetgeving waardoor we deze 125 waarschijnlijk veel te weinig tegen gaan komen.

[justified_image_grid ids=20533,20534,20535,20536,20537,20538,20539,20540]

Ducati Scrambler op beeld

0

We dachten inmiddels alles wel gezien te hebben van de Ducati Scrambler voor we ‘m in levende lijve zouden kunnen treffen. Maar nee, Ducati’s marketingmachine duwt er een Pieter Post-achtige video doorheen met hoofdrollen voor Franco en Eliva én natuurlijk de Scrambler. 

Het tweetal wordt vanuit 1969 met de DeLorean uit Back to the Future naar 2014 gevlogen, waar ze toevallig op de inmiddels fameuze gele container met daarin de Ducati Scrambler stuiten, met een tripje naar de World Ducati Week tot besluit. 

Dat Ducati het qua marketing een beetje anders wil doen begrijpen we best. Immers val je met stoere hoge resolutie foto’s van wheelie’s en kneedowns natuurlijk niet op. Alleen is dit wel een erg ingenieuze aanpak. Maar goed, technisch gezien zijn het de eerste officiële beelden van de Ducati Scrambler. Alsjeblieft! 

Franco and Elvira Story (Episode 3) from Scrambler Ducati on Vimeo.

Ook met 18 inch wielen aan de radiaalband

0

Als je een caféracer of scrambler, of zelfs een gewoon een wat oudere motor hebt, ben je bij gebrek aan beter aangewezen op diagonaalbanden. Diagonaalbanden zijn structureel sterker, maar een radiaalband zal door zijn constructie meer vervormen en dus een beter contact houden met wegdek, wat meer grip geeft.

Continental duikt nu in dat gat in de markt en gaat hun veelgebruikte RoadAttack2 ook in de bandmaten 100/90-18 en 130/80-17 leveren. Het Duitse merk is daarmee de eerste die radiaalbanden in dergelijke maten levert. Ze richten zich specifiek op de Triumph Thruxton, die retro looks combineert met sportieve aspiraties, maar vooralsnog dus nog niet met banden die aan die verwachting kunnen voldoen. 

Het is wel interessant dat juist het Duitse Continental als eerste met diagonaal banden voor de Thruxton en vergelijkbare motoren komt, terwijl Britse fabrikanten als Avon en Dunlop zich er niet aan wagen. Overigens is het sowieso maar de vraag of alle merken zich nu op dezelfde markt gaan wagen, maar aangezien caféracers helemaal in zijn, lijkt het een logische keuze.

Elegant Bastard komt tot leven

0

Je doet mee aan een customwedstrijd en mag enkele maanden later aan de slag om je eigen motorfiets te gaan opbouwen. Voor Maarten Timmer en Rob van der Heijden gaat dat werkelijk gebeuren. Het duo is onlangs een samenwerking aangegaan onder de naam Smokin’ Motorcycles en kunnen nu gelijk laten zien waartoe zij in staat zijn. Ze krijgen immers van BMW Motorrad Nederland de kans om een R nineT om te bouwen tot de Elegant Bastard, het winnende project van de Soul Fuel Challenge.

Afgelopen twee weken kon via een poll gestemd worden op het favoriete project en uiteindelijk wist de Elegant Bastard de meeste stemmen binnen te halen. Met 74 procent wonnen ze de competitie en staat hen nu een nieuwe uitdaging te wachten. Het bouwen van de custom. ‘Dat is zeker wel haalbaar, maar het zal flink doorwerken zijn. Vooral omdat we het allemaal in de avonduren en de weekenden voor elkaar moeten zien te krijgen’, aldus Maarten Timmer. De onthulling van de Elegant Bastard zal begin november op de BigTwin Bikeshow & Expo zijn, dus het tweetal van Smokin’ Motorcycles heeft nog zo’n drie maanden te gaan om het project te voltooien.    

De grote visuele verschillen met de BMW R nineT gaan de tank, het zitje, de uitlaten en de carbonfiber zijkappen zijn. ‘Wat voor onszelf erg belangrijk is, is om het afwerkingsniveau op hoog niveau te krijgen.’ Het is voor Smokin’ Motorcycles namelijk van belang om een goed visitekaartje af te leveren met de productie van de Elegant Bastard. Timmer: ‘Dit project is een mooie springplank voor ons bedrijf. We zijn net met elkaar in zee gegaan en willen kijken of we op deze manier door kunnen gaan, want motoren bouwen, dat is wat we graag doen.’