Volgens recente cijfers van Stichting Aanpak Voertuig Criminaliteit (rapport) zijn er afgelopen jaar maar liefst 1963 motorfietsen gestolen. Hou je vast: dat zijn er ruim vijf per dag!

Bovendien is het een stijging van 108,6% ten opzichte van 2012, en het komt in de buurt van recordjaar 2011: toen werden er bijna 2000 motorfietsen gestolen. Ook het terugvindpercentage wordt steeds slechter. Slechts 21,5% van de gestolen motoren werd in 2013 terug gevonden.

Zorgwekkender is het echter als je de cijfers vanaf 1995 bekijkt. In dat jaar 26.438 auto’s gestolen, en 1704 motorfietsen. Anno 2013 is de autodiefstal flink geslonken tot 11.761, terwijl de motordiefstal over al die jaren is blijven stijgen en nu dus op 1963 stuks uitkomt. Het lijkt er op dat het steeds moeilijker wordt om auto’s te stelen, terwijl de motorfiets nog altijd makkelijk mee te nemen is.

REGIO’S EN MERKEN
De motordiefstallen in 2013 vonden vooral plaats in de politieregio’s Amsterdam-Amstelland, Haaglanden en Rotterdam-Rijnmond. Amsterdam-Amstelland is zelfs verantwoordelijk voor 25% van de diefstallen. Het beste kun je je motor stallen in Groningen en Friesland, daar werden gezamenlijk ‘maar’ 67 motorfietsen gestolen.

Het meest gestolen motormerk blijkt Suzuki te zijn: 345 stuks werden er ontvreemd. Honda en Yamaha hebben de twijfelachtige eer om het podium te vullen, met respectievelijk 330 en 293 stuks. Op plaats vier zien we Piaggio terug, met 217 stuks lijkt de motorscooterdiefstal in opmars. Opvallend is het dat de diefstal van Piaggio’s zich op erg jonge motoren/scooters richt, terwijl er bij de andere merken ook best veel erg oude motoren worden gestolen. Zeker bij Suzuki is dat het geval: er werden bijvoorbeeld zestien Suzuki’s van zeventien jaar oud gestolen.

En wij maar denken dat we soms dikke boetes binnenkrijgen op de redactie. Ons record van 788 euro valt echter volledig in het niet bij wat een 38-jarige Spanjaard bij elkaar gespaard heeft. Nadat de man binnen een paar dagen meer dan twintig keer geflitst werd op de N65 – lokaal nota bene bekend als dé flitsstraat van Brabant – besloot de politie maar eens actief naar de bestuurder uit te gaan kijken. 

Want alhoewel Duitsers en Belgen tegenwoordig wél de Nederlandse boetes op hun deurmat krijgen, heeft Nederland nog geen samenwerking met het Spaanse CJIB. Daarom is een staandehouding in Nederland de enige manier om het geld alsnog te krijgen.

Al snel was het raak en kon het hoofdrekenen beginnen. Hoewel, wij kunnen ons goed voorstellen dat er een rekenmachine aan te pas kwam, want uiteindelijk liep het boetebedrag op tot meer dan 6.000 euro. Afgaand op het politiebericht was de Spanjaard wel snel, maar niet rijk. Zijn auto is namelijk in beslag genomen en wordt pas terug gegeven als de bekeuringen zijn betaald. 

Wij zouden in zijn geval op zoek gaan naar een mooie tweedehands… Dat moet lukken voor minder dan 6.000 euro.

Foto: ANP

Nog zo’n zeven maanden en dan gaat Aalt Toersen, na een jaar uitstel, eindelijk echt het snelheidsrecord 50cc aanvallen. Plaats van handeling is ironisch genoeg het Amerikaanse Bonneville. Ironisch omdat uitgerekend de Amerikaan John Buddenbaum in 2008 het record van Jan Huberts, en dus van Nederland, afnam door gemiddeld 233 kilometer per uur te rijden. Met een 50cc! Huberts klokte in 1981 overigens 224 kilometer per uur. Vier jaar daarvoor was Henk van Kessel de eerste die een recordpoging deed (222 km/u). 

De afgelopen maanden is er door Team Groene Tulp hard gewerkt om de 50cc-raketmotor op scherp te zetten, zoals Maarten Fijlstra – samen met Toersen en Gerrit Tuenter verantwoordelijk voor de techniek – ons telefonisch laat weten. “De kooi is volledig nieuw ontworpen en bestaat nu uit buizen van 38 mm. De oude versie was door een reglementswijziging helaas te dun. We hebben de kooi meteen 80 mm ruimer gemaakt omdat dit veiliger is.” 

Ook rijtechnisch heeft de ‘raket’ een aantal forse aanpassingen gekregen. Fijlstra: “We hebben gekozen voor een monoveer aan de achterzijde en aan de voorkant voor een dubbele parallelle swingarm, van aluminium 7075 met 16 naaldlagers gelagerd!” Het mag dus duidelijk zijn; het is een meer dan serieus en meer dan technisch hoogstaand project aan het worden.

Als alles volgens planning blijft gaan, wordt er dit voorjaar een poging gedaan om een record te vestigen met (KNMV-)erkenning. Waar die poging gaat plaatsvinden is nog niet bekend. Het enige dat vaststaat is dat het in Nederland zal zijn. In mei moet het materiaal vervolgens al op transport. 

Enthousiast geworden? Denk dan eens aan de Club van 50 of de Club van 100. Je maakt dan deel uit van het project en je krijgt daarom een officieel certificaat. Bovendien ontvang je als eerste het laatste nieuws, komt je naam op www.groene-tulp.nl te staan en maak je kans op het winnen van het officiële schaalmodel van de Groene Tulp. Maar het belangrijkste is misschien wel dat je mag mee feesten als het record daadwerkelijk verbroken wordt. 

Binnenkort meer over dit bijzondere project in MOTOR Magazine of op MOTOR.nl. In onderstaand klikbaar fotoalbum kun je nu al meer zien. Let vooral er op hoe weinig ruimte Aalt heeft, ondanks de brede kooi…

[justified_image_grid ids=19052,19053,19054,19055,19056,19057,19058,19059,19060,19061]

De legendarische Britse autofabrikant heeft het zich in het hoofd gehaald dat motorfietsen ook wel leuk zijn om ’te doen’. Partners in crime is het Duitse autoraceteam Kodewa dat de Lotus T128 LMP ontwikkelde en tevens eigenaar van Kalex, dat frames bouwt voor de Moto2. Designer Daniel Simon tekende voor het ontwerp. Hij is de man achter o.a. de Bugatti Veyron.

Veelgebruikte materialen voor wat de Lotus C-01 gaat heten zijn koolstof (carbon), titanium en staal met luchtvaartkwaliteit. Zeg maar het spul dat Lotus ook in de Formule 1 gebruikt. Op de van Lotus afkomstige computerafleebdling is niet te zien wat voor frame er gebruikt wordt, maar aangezien het subframe uit buizen bestaat, durven we de gok wel aan de onder het koolstof kuipwerk een buizenframe huist. Dat kan net zo goed staal als titanium zijn trouwens. Gezien de connectie met Kalex, is het ook wel duidelijk dat die de constructie voor z’n rekening heeft genomen.

Kloppend hart is niet een of ander waanzinnig eigen F1-gerelateerd blok van Lotus, zoals je zou verwachten, maar een exemplaar uit de KTM RC8R, dat getuned is tot 200 pk. In het Duitse Superbike kampioenschap is reeds ervaring opgedaan met het tunen van blokken (die ook nog eens heel bleven), dus er bestaat geen twijfel over dat die 200 pk wel gehaald zullen worden.

Het design is natuurlijk waar het om draait bij deze machine. Een mix van hypermoderne technologie en retro kenmerken die verwijzen naar het roemruchte raceverleden van Lotus. Een flinke knipoog naar de Lotus T49 racewagen die model stond voor het lijnenspel en details als de luchtinlaat. Natuurlijk komen ook de racekleuren zwart en goud terug.

Lotus zegt zich  serieus beziggehouden te hebben met de rijdbaarheid. Hoewel een hyperdepiepluxe superbike met extreme specificaties, moest er ook gewoon goed mee te rijden zijn en daartoe heeft het ding verbazingwekkend genoeg al een straathomologatie en is er ook reeds ruimschoots mee proefgereden in Duitsland!

Toch moet je jezelf afvragen hoe serieus dit project is. Hoewel er nog met geen woord over een prijs gerept wordt, is het gegeven dat het productieaantal onbekend is, omdat het aantal kopers nog moet worden geïnventariseerd wel een teken aan de wand dat het vooral een leuke vingeroefening is, met als resultaat een handjevol exclusieve motorfietsen voor wat rijke excentriekelingen.

Foto: Lotus

Je ziet het al, een nieuw logo en dat is alleen nog maar de cover. Binnen in de lekker dikke uitgave vind je een frisse vormgeving en tal van nieuwe rubrieken, allemaal gebracht in de eigenzinnige en kenmerkende stijl die MOTOR Magazine onderscheidt. Want aan het karakter werd natuurlijk niet gesleuteld. Kortom, alles wat je gewend bent en meer!

Het was voor de redactie best even spannend, zo’n eerste nummer in een nieuwe vorm van een motorblad dat reeds 101 jaar bij de Nederlandse motorrijder op de mat valt. Met wat kleine uitwijkmanoeuvres, enig laveren en nog wat doorbijten, lag alles keurig op tijd bij de drukker en haalde de redactie opgelucht adem om vervolgens te horen dat de distributeur een klein steekje heeft laten vallen…

De vertraging valt gelukkig mee. Vrijdag aanstaande ligt ‘ie in de winkel en zaterdag valt hij bij abonnees op de mat.