dinsdag 5 mei 2026
Home Blog Pagina 1661

Ongeluk achtervolgt Tech 3

0

Dikke pech voor Tech 3. Terwijl het team klaar stond om in te pakken voor de eerste tests in Maleisië, werd de Zuid-Franse regio waar de teambasis huisvest, getroffen door enorme waterval. Al snel stroomden de rivieren over, terwijl het team dacht zich nog niet zoveel zorgen te hoeven maken. Een waterdichte deur zou namelijk wel bestand zijn tegen de waterdruk. Maar helaas, die waterdeur bleek niet te doen waar ‘ie voor gemaakt is, en al gauw stond de gehele basis onder water.

Team Manager Herve Poncharal, die ook de foto’s maakte, toonde zich teleurgesteld maar tegelijkertijd plaatste hij ook een positieve kanttekening: ‘We hebben pech, maar als dit midden in het seizoen was gebeurd, waren de gevolgen niet te overzien geweest. Hoewel we veel dingen moeten repareren en schoonmaken, zijn de gevolgen te overzien.’

Foto’s: Herve Poncharal

[justified_image_grid ids=19047,19048,19049,19050]

Regen hindert Van der Mark. Alweer… UPDATE

0

Je kunt het haast geen nieuws meer noemen: een WK Superbike- en WK Supersport-test op Portimão die in het water valt. Ook in 2014 werd deze treurige traditie helaas voortgezet met veel regen en lage temperaturen in de Algarve. Kortom, absoluut niet wat je wilt vlak voor de start van het nieuwe seizoen. Toch Michael van der Mark? “Inderdaad, maar het is niet anders. We hebben gelukkig nog wel op een droge baan kunnen rijden, maar de omstandigheden werkte natuurlijk niet echt mee. Dat we desondanks nog van alles hebben kunnen testen is erg fijn. We hebben bovendien wederom veel vooruitgang geboekt, dus dan mag je gezien het weer niet ontevreden zijn. Na Jerez merkten we dat vooral achter de grip nog verbeterd kon worden. Doordat Portimão vanwege het vele water weinig grip bood, was het lastig om op dat gebied vooruitgang te boeken, maar het is desondanks wel gelukt. Net als bij de andere gebieden!”

Volgens de WK Superbike-organisatie zou Van der Mark begin februari ook nog op Jerez gaan testen, maar dat blijkt iets anders in elkaar te steken. “Alleen het WK Superbike-team komt dan in actie. Gelukkig hebben we nog een tweedaagse test op Phillip Island. Ik kijk daar echt naar uit. Vorig jaar hadden we een hele goede set-up gevonden voor dit schitterende circuit. Ik ben benieuwd of deze afstelling net zo goed gaat werken met de grote stappen die weg gemaakt hebben deze winter.”

Tony Coveña, de tweede Nederlandse WK Supersport-coureur, rijdt pas op Phillip Island voor het eerst in 2014. Coveña: “De bedoeling was om voor het vertrek naar Australië nog te testen in Jerez maar dat bleek logistiek niet haalbaar omdat alles al vroeg naar de andere kant van de wereld moet”, aldus de Intermoto Ponyexpres Kawasaki-rijder. “Natuurlijk had ik graag nog een paar dagen willen rijden. Bij de officiële testdagen, maandag 17 en dinsdag 18 februari Op Phillip Island, komen we wel in actie.” Overigens is Intermoto niet het enige team dat ‘koud’ naar Phillip Island trekt. Sterker nog, de meeste WK Supersport-deelnemers zullen daar voor het eerst dit seizoen testen. Gelukkig kreeg Coveña in 2013 al wel de gelegenheid om de Intermoto Kawasaki uit te proberen en heeft wat dat betreft een voorsprongetje.

UPDATE 21-1-2014
In het WK Superbike zorgde de slechte weersomstandigheden eind vorige week plotseling voor een erg interessante test op Portimão. Pata Honda besloot vanwege de regen langer te blijven en daardoor kwamen veel topteams in actie. Suzuki domineerde zoals ze vroeger soms deden in de MotoGP. Toen waren ze op Phillip Island echter vooral snel door het stopwatch iets te vroeg in te drukken, op Portimão omdat de GSX-R1000 grote stappen gemaakt lijkt hebben. En omdat ze natuurlijk met Alex Lowes en Eugene Laverty twee goede rijders hebben. Lowes: “De test ging erg goed en we komen steeds dichterbij het punt waar we willen zijn, al is er nog genoeg te leren. Tijdens de laatste dag heb ik voor het eerst een race-simulatie gedaan. De tijden waren goed maar nog gelukkiger ben ik met het goede gevoel dat ik had met de Suzuki. Dat geeft echt vertrouwen. Veel dank gaat uit naar mijn team, want ze hebben tijdens de test op Almeria en hier op Portimão ongelooflijk hard gewerkt.”

Ook bij Pata Honda zagen we lachende gezichten dankzij de derde plaats van Jonathan Rea. Hoewel Rea toegaf dat er nog veel moet gebeuren, lijkt het Nederlandse team het lek boven te hebben. Datzelfde kan gezegd worden van Ducati, want met Davide Giugliano op de vierde plaats en Chaz Davies op de zesde stek zat de Panigale er twee keer goed bij. Iets dat vorig jaar eigenlijk niet voorgekomen is. Marco Melandri sloot de test op Portimão teleurgesteld af als vijfde. Problemen met de afstelling van het chassis kostte de Italiaan meer tijd dan verwacht. Positief voor Melandri is dat aan het einde van de test de goede richting wel gevonden werd. 

Onofficiële tijden WK Superbike-test Portimão
1. Alex Lowes (GB) Voltcom Suzuki 1.42,5     
2. Eugene Laverty (IRL) Voltcom Suzuki 1.42,6
3. Jonathan Rea (GB) Pata Honda 1.42,9
4. Davide Giugliano (I) Ducati Superbike Team 1.42,9
5. Marco Melandri (I) Aprilia Racing 1.43,1

6. Chaz Davies (GB) Ducati Superbike Team 1.43,2
7. Leon Haslam (GB) Pata Honda 1.43,3
8. Sylvain Barrier (F) BMW Italia (Evo) 1.44,0
9. Claudio Corti (I) MV Agusta 1.44,5
10. Alex Hofmann (D) Aprilia testteam 1.45,0
11. Jeremy Guarnoni (F) Kawasaki Evo 1.45,3

Van de Supersport-test zijn geen tijden vrijgegeven.  

Getest: Yamaha MT-09

0

In plaats van terug te vallen op de zo vertrouwde, tot in de puntjes doorgeëvalueerde, viercilinder besloot Yamaha het met de MT-09 over een andere boeg te gooien. Die van de driepitter. Op papier is de triple goed voor een gezonde 115 pk bij 10.000 tpm en 87,5 Nm bij 8.500 tpm. Dat lijkt niet hysterisch veel meer dan uittredend stalgenoot FZ8 (106 pk en 82 Nm), de MT maakt er wel al veel eerder in het toerenspectrum serieus werk van dan de piekerige viercilinder. Daar komt bij dat de driepitter door afwezigheid van een hele drijfstang, zuiger, verbrandingskamer en aanverwante artikelen liefst 10 kg minder op de schaal zet dan z’n voorganger. En dan hebben we het alleen over het blok. Over de hele linie maakt de MT, uitgerust met een die-cast aluminium frame een afgetrainde indruk: 188 kg. Rijklaar. Daarmee bivakkeert de MT in Street Triple- en Brutale 800-territorium.

De compacte opbouw van de driecilinder werpt ergonomisch z’n vruchten af. Wat direct opvalt is de riante beenruimte (lees: kleine kniehoek) en de rechttoe-rechtaan, supermotard-achtige zitpositie. Er valt nog iets op. De gretigheid waarmee de MT aan het gas hangt…Met een druk op de knop kun je wel switchen van STD(standaard) naar A- of B-Mode; in A wordt de gasreactie verder aangescherpt, in B juist wat afgevlakt voor ‘easy to use power characteristics’. Gezien de nogal opgewonden standaardsetting, opteer ik gelijk voor B. De driepitter pakt nu wel loepzuiver op.
Je kunt merken dat ze bij Yamaha lang bezig zijn geweest de vermogensafgifte te perfectioneren. De crossplane-lay-out, de verschillende inlaatkelkhoogten, de korte bakverhoudingen; alles dient om de pk’s zo vroeg mogelijk los te laten en vervolgens zo lang mogelijk vast te houden.

Rondsturend over de ietwat gladde Kroatische wegen voel je dat Yamaha de balhoofdhoek en naloop (25? en 109 mm) aardig aan de veilige kant heeft gehouden. Het was de Japanners vooral te doen om een lekker neutraal aanvoelend rijwielgedeelte te creëren. Sturen gaat niet met de gretigheid van een Street Triple of Brutale, maar dat zal zich enkel laten voelen in een direct vergelijk. Daarbij gaan koersveranderingen nog altijd dermate vlot, dat de MT zich het predicaat ‘sportief’ probleemloos mag toe-eigenen. Datzelfde mag zeker ook gezegd worden van de vierzuiger Sumitomo’s, geheel naar hedendaagse standaard radiaal opgehangen en van het monoblock-type. Een vingerhoedje ‘input’ is genoeg om de MT op z’n neus te zetten.

Na een lange periode van radiostilte slaat Yamaha nu keihard terug met deze MT-09. De driepitter brengt verfrissend nieuw (Japans) elan in het populaire naked segment en dat alleen is al pure winst. Hoewel de MT een uiterst fijn sturende en tot in de puntjes verzorgde motor is – het oog voor detail is in design en afwerking uitzonderlijk hoog voor een motor uit dit genre – steelt het driecilinderblok toch de show. De vermogensontplooiing van de 850-triple is om door een ringetje te halen, potent vanaf de eerste omwenteling, maar geciviliseerd genoeg om iedereen te vriend te houden. Schoonheidsfout is de gasreactie, die in STD-mode het Zwitserleven Gevoel aan boord wat in de wielen rijdt. Deze hapering daargelaten, maakt Yamaha met de MT-09 een spectaculaire driecilinder-entree. Prijs? € 9.490,-, inclusief ABS.

[justified_image_grid ids=18935,18936,18937,18938,18939,18940,18941,18942]

Ducati Monster 1200 is geboren!

0

De nieuwe Monster 1200 is gistermiddag voor het eerst in productievorm van de lopende band gerold. Op de foto zien we Claudio Domenicali (de grote baas bij Ducati) de champagnefles hanteren, terwijl chef-productie Silvano Fini de Monster van de band rijdt.

Vanaf nu draait de productieband op volle toeren en zullen de Monsters op transport worden gezet richting dealers wereldwijd. Het is nog niet precies bekend wanneer de Monsters in de showrooms van Nederlandse Ducati-dealers staan, maar langer dan een maand lijkt dat niet te gaan duren.

De dikke supernaked, met het 1198-Testastretta-motorblok, gaat in ‘kale’ uitvoering 135 pk leveren, en in S-uitvoering 145 pk. Ducati verwacht het meeste animo voor het S-model en richt zich in de eerste productiefase dan ook op de S.

 

[justified_image_grid ids=19034,19035,19036,19037,19038,19039,19040,19041,19042,19043,19044,19045]

MV Dragster: brute brutale

0

De gedachte dat de MV Agusta Dragster een soort Ducati Diavel zou worden, blijkt onjuist. In een filmpje dat de Italianen hebben uitgebracht zijn enkele shots te zien waaruit blijkt dat de Dragster een agressievere uitvoering van de Brutale 800 is.

In het filmpje, dat we je maar besparen omdat we eigenlijk ook wel moe worden van al die zorgvuldig geregisseerde promotiefilmpjes, zien we duidelijk dat de Dragster in de basis een Brutale is, maar met een verhoogd stuur (foto boven) en een agressieve achterzijde meer streetfighter dan naked is. Toch lijkt er qua rijwielgedeelte, motorblok en componentkeuze weinig nieuws onder de zon.

Italiaanse media speculeren over een turbo, die momenteel weer in de mode komt, die het motorblok moet onderscheiden van de ‘normale’ driecilinder 800. In het filmpje is daar echter niets van te zien, en zolang er geen geluidsfragmenten te horen zijn, lijkt het ons pure speculatie.

Om het je makkelijk te maken hebben we hieronder de belangrijkste details uit het filmpje op een rijtje gezet:

 

[justified_image_grid ids=19029,19030,19031,19032]

Doe-het-zelf

0

Beschik je over een Yamaha én een flinke dosis fantasie, dan loont het de moeite om aan te haken bij deze ‘Doe-het-zelf-competitie’ van Yamaha. Onder de noemer Build Your Own zijn de Japanners op zoek naar creatievelingen die hun Yamaha omgetoverd hebben (of van plan zijn dat te doen) tot een ‘Sport Heritage’ model. Laatste is een chique woord voor een minimalistische, no-nonsense zelfbouw-motor. Nu kun je zelf helemaal los gaan bij het personalizen van je Yamaha (van Virago tot V-Max), je kunt echter ook gebruik maken van de accessoires die de fabrikant zelf aanbiedt. Zogenaamde Yard Built-onderdelen van gerenommeerde zelfbouwers als ‘Wrenchmonkees’ en DEUS zijn beschikbaar, al geldt dit uitsluitend voor de SR400 en XJR1300 modellen. Zoals gezegd gaat het hier om een competitie, dat betekent dus ook dat er iets te winnen valt. Hoofdprijs: een heuse SR400. Voor de nummers één tot en met vier ligt er een accessoirepakket (t.w.v. €1000,-) klaar. De competitie begint 20 februari tijdens de openingsdag van de MOTORbeurs Utrecht. Meer info? www.yamaha-sport-heritage.nl.

Waarschuwing: MOTO73 middenposters gestolen

0

MOTO73 heeft sinds begin 2014 in elke editie een middenposter. In het huidige nummer dat nu in de winkel ligt, zit een poster van Marco Simoncelli. Dat de Italiaan, die vandaag 27 zou zijn geworden, nog altijd razend populair is blijkt wel uit de mailtjes en telefoontjes die de redactie van MOTO73 ontvangt.

Hoofdredacteur Damiaan Hage: ‘Vanochtend lazen we in onze email al de nodige berichten van personen die een MOTO73 kochten zonder middenposter, en nu ik zonet ook nog twee mensen aan de telefoon had die hetzelfde overkwam, wil ik toch aan de bel trekken. Het blijkt dus dat mensen in de winkel de poster van Simoncelli eruit halen. Daarom mijn dringende verzoek: check voordat je de MOTO73 afrekent even goed of de poster er nog in zit!’

Online bestellen kan natuurlijk ook hier, dan weet je zéker dat de poster er nog in zit.

Trouwens, abonnees hebben hier geen last van, want daar valt de MOTO73 in een plastic verpakking op de deurmat.

 

EBR beetje ‘Made in Holland’

0

Vergeet de kazen. Alkmaar wordt het nieuwe epicentrum voor Erik Buell Racing (EBR) in Europa. In navolging van Kawasaki en Yamaha kiest het kersverse Amerikaanse motormerk er dus ook voor om vanuit ons geografisch gunstig gesitueerde kikkerlandje te opereren. Naast promotie. marketing en distributie, zal ook het raceteam (WK Superbike) Alkmaar als thuisbasis hebben. Eerste wapenfeit wordt de EBR 1190RX, de 185 pk sterke V-twin superbike, een rechtstreekse afgeleide van de EBR RS racemachine waarmee het merk de afgelopen jaren actief was in het AMA.. De komende twee maanden zullen de eerste RX straatmotoren worden verscheept richting Alkmaar. Managing Director Edwin Belonje daarover: ‘Nu we onze plek hebben gevonden in Alkmaar kunnen we definitief aan de slag met het verder opzetten van het dealernetwerk, we zijn vrij laat gestart voor 2014 maar de reacties vanuit Nederland, Engeland, België en Duitsland zijn goed. De verwachting is dat EBR snel een eigen plek zal veroveren binnen de motormarkt. In maart worden de eerste motoren afgeleverd.’ Binnenkort dus een zeer interessant nieuw motormerk erbij. Wordt vervolgd.

Zeelenberg remt Lorenzo af

0

Afgelopen seizoen bewees Jorge Lorenzo eens te meer dat hij een onwaarschijnlijk talent is. Toch ziet teammanager Wilco Zeelenberg ruimte voor verbetering. De Zeel moet de gedreven topsporter afremmen voordat die zich onoverwinnelijk voelt, zo blijkt uit uitspraken die hij in MOTO73 doet.

Het klinkt als de omgekeerde wereld dat een teammanager zijn coureur afremt in plaats van opvoert. Toch is dat precies wat Zeelenberg komend seizoen af en toe moet doen. Hij heeft er een goede reden voor: “Jorge is geneigd zich onoverwinnelijk te gaan voelen als hij veel vertrouwen heeft na een paar overwinningen. Dan gaat hij helemaal op in zijn powerboost, met het risico dat hij te weinig gevaar ziet. Dat zag ik afgelopen jaar op donderdag in Assen al aankomen. Ik waarschuwde hem nog donderdagmorgen: ’Tranquilo, tranquilo zaterdag is de race pas’, maar hij voelde zich oppermachtig. Daar heeft hij met zijn sleutelbeenbreuk een hoge prijs voor betaald.”

De rolverdeling draait ook wel eens 180 graden. Zo stookte Zeelenberg het vuurtje in Silverstone flink op toen Lorenzo het niet meer zag zitten. 

“Silverstone was een keerpunt. Je kunt onmogelijk negen maanden in topvorm zijn, maar toen we arriveerden in Engeland was er sprake van een dip. Jorge stond op het punt om zijn kansen op het kampioenschap op te geven. In Silverstone moest ik hem echt motiveren om de juiste drive te houden. Toen bedacht ik dat idee van een hanekam. Als hij de wedstrijd won, mocht hij het hele team kortwieken. Het was ook om het plezier in het racen terug te vinden. Je loopt een week voor lul, maar dat heb ik er graag voor over.”

Het complete interview met Wilco Zeelenberg staat in nummer 2 van Moto73. De Zeel blikt terug op seizoen 2013, kijkt vooruit naar 2014 en laat zijn licht schijnen over flitsscheidingen, mooie botbreuken en zijn inbreng bij het bedenken van een racestrategie. Het nummer ligt nu in de schappen. Je kunt het ook hier bestellen.

Foto’s: 2SNAP

 

[justified_image_grid ids=19004,19005,19006,19007]

‘Het is een mooi spelleke geweest’

0

De Dakar Rally is gefinisht en dus bekijkt Eric Verhoef, voormalig Dakar-rijder, met al z’n expertise de uitslag en geeft zijn mening over de toppers en de Nederlandse deelnemers.   

‘Marc Coma is duidelijk de terechte winnaar, gewoon heel goed gereden. In één van de zwaardere etappes toegeslagen en daarna zijn voorsprong geconsolideerd en zelfs uitgebreid. Erg knap als je dat op deze wijze kunt doen. En bedenk goed, de KTM was ook volledig nieuw. Dat vergeten de meeste mensen. Tuurlijk, die Oostenrijkers hebben een schat aan ervaring, maar ook voor hen was het de vraag of de KTM betrouwbaar zou zijn tijdens de Dakar Rally. Plus, de Honda’s waren in het voorseizoen haast niet te kloppen. Nou, Coma en Jordi Viladoms hebben duidelijk bewezen dat KTM nog altijd zeer sterk is, door een een-tweetje te scoren. Ook knap trouwens, van Viladoms. Die jongen kan zo slim rijden, ongelooflijk. Mooi dat ie nu eens geen pech kent en een mooie prestatie kan neerzetten. Hij heeft er slim aangedaan om op het laatste moment over te stappen naar KTM. Op de Gas-Gas had ie die tweede plek niet veroverd. Olivier Pain moet zich zo goed voelen, met die derde plek. Op het podium en Cyril Despres achter zich houden. Mooi toch? Wel sneu vind ik het voor Joan Barreda, dat ie nog op de een na laatste dag zijn podiumplek moest inleveren. Oké, eigen fout, maar hij had meer verdiend dan de zevende plaats. Die jongen is wel de smaakmaker van de Dakar geweest, daar had ie wel voor beloond mogen worden. Maar ja, aan de andere kant, hij maakt zijn reputatie wel weer waar door zo vaak van de motor af te vallen. Hij heeft nog geluk dat ie van rubber is, die gast staat na elke valpartij op. Beste Honda-rijder werd nu dan Helder Rodrigues met een vijfde plek, maar die kan ook wel beter. Schijnbaar ziek aan het begin van de rally en dat zie je ook wel terug in de daguitslagen. Aan het einde van de Dakar ging ie steeds beter rijden. Maar goed, het is een mooi spelleke geweest en ik verwacht dat het de komende jaren ook wel zo zal blijven. Honda en Yamaha blijven proberen om KTM te pakken, dat is zeker. En daarbij hebben ze allemaal toprijders in dienst en dus kan het niet anders dan dat we volgend jaar weer een supermooie strijd voorgeschoteld krijgen.’

‘Echt petje af voor Henk Knuiman! Gewoon vijftiende worden in zo’n sterk veld, geweldig. En tien Dakars rijden, tien finishen. Het is nu een beetje de vraag wat ie gaat doen. Gewoon een elfde keer rijden? Om eerlijk te zijn, ik zie Henk ook nog wel in de auto kruipen. Hij wil denk ik sowieso wel verder, die jongen kan gewoon niet zonder de Dakar Rally. Evenals Henk heeft Hans Vogels een geweldige Dakar gereden. Koppie erbij gehouden en gewoon beste debutant worden. En ik weet zeker dat Hans nog beter kan, die heeft nog niet alles laten zien wat hij in zijn mars heeft. Hij heeft nu gewoon veel ervaring opgedaan en gaat daar de komende jaren van profiteren. Een andere Nederlandse topper voor de toekomst is natuurlijk Robert van Pelt. Zo jong al zo’n prestatie kunnen neerzetten. Als ie zo doorzet, dan gaat hij de top in de Dakar wel bereiken. Het was nog wel even zweten voor hem in die laatste etappe, met zijn gebroken ketting. Gelukkig is ie Brett Cummings voorgebleven en heeft ie de kop in de malle moto-klassement niet hoeven af te staan. Als Robert dat op de laatste dag had weg moeten gooien, dan was ie er goed ziek van geweest. Dat kan ik je garanderen. De andere twee Nederlandse finishers, Bas Nijen Twilhaar en Richard de Groot, hebben gewoon netjes gereden en een knappe prestatie geleverd. Alle kistdeelnemers zijn wat dat betreft helden. Ik ben ook vooral blij dat we nu dus twee Nederlanders hebben die ons een mooie toekomst kunnen gaan bieden. Waar Verhoeven en Knuiman afgelopen jaren voor de spanning zorgden, gaan Vogels en Van Pelt langzaam die rol overnemen. Ik kijk daarom nu al uit naar de Dakar Rally van 2015. Gaat gewoon wederom een hele mooie worden.’ 

Foto KTM

Eindklassement:

1 Marc Coma (ESP) – KTM 54:50:53
2 Jordi Viladoms (ESP) – KTM +01:52:27
3 Olivier Pain (FRA) – Yamaha +02:00:03
4 Cyril Despres (FRA) – Yamaha +02:05:38
5 Helder Rodrigues (PRT) – Honda +02:11:09
6 Jakub Przygonski (POL) – KTM +02:31:46
7 Joan Barreda Bort (ESP) – Honda +02:54:01
8 Daniel Gouet (CHL) – Honda +03:10:34
9 Stefan Svitko (SVK) – KTM +03:50:10
10 David Casteu (FRA) – KTM +03:58:09
15 Henk Knuiman – KTM +07:44:38
22 Hans Vogels – KTM +09:28:29
27 Robert van Pelt – Honda +11:19:59
50 Bas Nijen Twilhaar – KTM +20:12:17
66 Richard de Groot – Honda +30:27:13

Etappezeges:

Joan Barreda, 5x
Cyril Despres, 3x
Marc Coma, 2x
Sam Sunderland, 1x
Alain Duclos, 1x
Juan Pedrero Garcia, 1x