Om het 25e jaar van de speciale CVO-modellen te markeren, brengt Harley-Davidson de traditioneel langgerekte, van alle gemakken voorziene en prachtig gelakte CVO-lijn naar een terrein waar het nog nooit eerder is geweest: offroad met de Pan America. Durf je het aan om met je chique CVO-lak de prut in te gaan? Harley spoort je aan om dat vooral te doen met de 2024 CVO Pan America.
De CVO Pan America is een van de nieuwe modellen die Harley-Davidson heeft onthuld voor 2024. En die is meteen anders dan alle andere limited edition-modellen in de 25-jarige geschiedenis van Harley-Davidson’s Custom Vehicle Operations.
De prestaties van de CVO Pan America zouden grotendeels hetzelfde moeten zijn als die van de Pan America 1250 Special waarop hij is gebaseerd. De wijzigingen in het CVO-model bestaan voornamelijk uit extra functies en accessoires. De CVO wordt geleverd met een quickshifter en de Adaptive Ride Height-functie die de motorfiets verlaagt wanneer de rijder stopt, waardoor het gemakkelijker wordt om beide voeten op de grond te krijgen. De CVO is ook uitgerust met aluminium zijkoffers en topbox, tubeless spaakwielen, een aluminium skidplate, verwarmde handvatten en LED-verlichting.
Natuurlijk krijgt de Pan America ook het bekende CVO-lakwerk met de legendarische oranje kleur met daarop gestileerd het #1 van Harley-Davidson. De valbeugels zijn eveneens oranje gelakt om op te vallen, in tegenstelling tot de zwarte op de Pan America 1250 Special.
De extra functies, accessoires en exclusiviteit zorgen ervoor dat de CVO Pan America zo’n €8.000 duurder is dan de 1250 Special, met een adviesprijs van €32.995. Maar dat is nog altijd zo’n €10.000 goedkoper dan elk ander CVO-model dat we de afgelopen jaren hebben gezien.
Honda heeft zijn Africa Twin Adventure Sports grondig vernieuwd, maar tegelijkertijd blijft de motor herkenbaar. Valt het dan tegen met de vernieuwingen of is er ‘more than meets the eye’? Onze Man ging het zonder al te veel tegenzin uitzoeken in een zonovergoten Algarve.
Motor.nl: Voor de dag ermee: is de Africa Twin Adventure Sports echt anders en beter?
Thierry Sarasyn: Daarmee vraag je me al meteen naar de conclusie, maar goed, ik kan daar volmondig ja op antwoorden.
Kun je ook iets meer uitgebreid antwoorden?
Kijk, de motor ziet er niet grondig anders uit, maar dat is een bewuste keuze geweest. Zo hebben de eigenaars van de huidige versie niet meteen de indruk dat hun motor verouderd is en blijft er ook een grotere waardevastheid. Maar de 2024 is wel degelijk anders. Te beginnen met dat kleinere 19 inch voorwiel. Dat voel je écht. We konden tijdens de lunchstop even op een 2023 met een 21 duims voorwiel rijden en het verschil was zelfs groter dan ik dacht.
Off Road zou er minder stabiliteit moeten zijn, maar op het off road gedeelte ging het eigenlijk verrassend goed. En ik zeg verrassen, omdat de motor geleverd wordt met Bridgestone A41 banden. En die zijn uitstekend op de weg, maar deden het beter off road dan je van een weg-georiënteerde band zou verwachten. En we zaten op dat moment ook op de DCT, dat scheelt ook.
Verklaar je nader
Ik verklap niks nieuws als ik zeg dat DCT absoluut een voordeel is als je off road gaat. Veel minder vermoeiend, altijd de gepaste versnelling, je kunt het blok niet doodremmen en je hebt meer bewegingsvrijheid. Bovendien is ook het DCT aangepast. Het is zo mogelijk nog intuïtiever geworden. Momenteel koop iets meer dan 60 procent van de Adventure Sports klanten een versie met DCT. Ik zie dat cijfer nog omhoog gaan.
Knap, maar er moet toch meer zijn om van een grondige vernieuwing te spreken?
Je moet met de kans geven om het uit te leggen he. Het blok is verbeterd met een pak meer koppel onderin en in het middengebied, de luchtinlaat werd hertekend, de veerwegen werden iets korter, waardoor je in combinatie met dat kleinere voorwiel, nu gemakkelijker met beide voeten op de grond kunt steunen. Het zadel is anders, de zithouding is licht gewijzigd, de kuip en de winddeflectie zijn veranderd, het scherm is vijfvoudig manueel instelbaar en het zwaartepunt ligt lager.
Helder. En hoe vertaalt zich dat in het rijgedrag?
Daar valt te veel over te zeggen om het hier in een paar lijnen uit te leggen, maar laten we het erbij houden dat de Adventure Sports een duidelijk verhoogd potentieel op de weg heeft. Zowel motorisch als op het vlak van sturen en het rijwielgedeelte.
Dat vraagt toch om een iets meer gedetailleerde uitleg.
Daar heb je gelijk in, maar je krijgt ‘m pas in het uitgebreide testverslag dat in MOTO73 editie 2 (of lees de test hier).
Het is geen Ierland én geen Engeland. Laten we ons niet bemoeien met dat ingewikkelde vraagstuk. Wie verder kijkt dan grenzen en politiek, ziet een heerlijk motorland met bergen, steile kusten, authentieke dorpen, stratencircuits, gezellige pubs en een plek waar de motordynastie van de familie Dunlop wordt gekoesterd.
Het asfalt gaat omhoog. Vanaf het keienstrand van Cushendun in korte ferme bochten naar boven. De weg is smal en doorleefd maar de vering van de Africa Twin strijkt alle plooien glad. Met stevige klappen klim ik door groene weilanden met links stenen muurtjes en schapen en rechts de diepblauwe zee. Aan de overkant van het water liggen de vage contouren van Schotland.
Bij een uitkijkpunt kom ik John uit Belfast tegen op een 14 jaar oude KTM 990 Adventure. Elke week rijdt hij een rondje door zijn Noord-Ierland. De Antrim Coast is één van zijn favorieten. ‘Je kunt hier echt eindeloos motorrijden. Al die kleine weggetjes, steeds weer een beetje anders. Nee, die KTM doe ik nooit meer weg. Daar zitten teveel mooie herinneringen in.’
We groeten en vervolgen beiden onze weg, in tegengestelde richtingen. Het asfalt golft op en neer zoals de zee beneden. Omhoog, omlaag, omhoog, omlaag. Aanvankelijk houd ik nog een stevig tempo aan omdat het zo lekker spelen is met het heuvelachtige terrein en de overzichtelijke bochten. Maar nu wordt het zo krap dat het oppassen geblazen is voor tegenliggers en onverwachte rommel op de weg. Er is geen ruimte meer om uit te wijken.
Vroeger moest je op de kustweg ook goed oppassen. Tot in de jaren zestig van de vorige eeuw werden reizigers er regelmatig overvallen. Het verhaal wil dat de struikrovers uit het dorp Galboly kwamen, een beetje hoger op de heuvels. Sinds de laatste bewoner – een monnik – er in 2013 vertrok ligt het er verlaten bij en wordt het alleen nog gebruikt voor films. Verschillende scènes uit Game of Thrones zijn er opgenomen.
Ik laat het tempo wat zakken waardoor het comfortabeler rijden is. Daar op de punt ligt Torr Head met zijn ruïnes van een oud seinhuis voor de scheepvaart en een afluisterstation van de Tweede Wereldoorlog. Ik rijd even op en neer naar de punt, waar de wind beukt. De meer dan 200 kilogram zware motorfiets wiebelt er gevaarlijk op de standaard.
Via een mooie hoogvlakte bereik ik Ballycastle. Hier om de hoek staat nauwelijks nog wind. Ik passeer de ruïnes van een abdij en parkeer in het stadje voor koffie en een half uur de benen strekken. Het is een populair badplaatsje met een strand, haventje en enkele campings.
1 van 10
Over een balkon langs de Antrim Coast.
Carnlough, met de voeten in zee.
Boten dobberen in de haven van Carnlough.
Goede koffie bij Twighlight Coffee.
Cushendun, witte huizen en pubs.
Pauze in Cushendun.
De weg naar Torr Head met Schotland aan de horizon.
Ruïnes van Bonamargy Friary.
Grafstenen en kruisen bij Bonamargy Friary.
Kliffen aan de noordkust.
Angel’s share
De route volgt de noordkust van Noord-Ierland. Met ruïnes van oude kastelen op verschillende landtongen. Kinbane Castle, Dunseverick Castle en het spectaculaire Dunluce Castle. De kliffen zijn er hoog en steil. Maar eerst naar Bushmills voor een rondleiding door de oudste whiskystokerij van het Ierse eiland die nog altijd in bedrijf is.
Ik gooi mijn bagage af in de Bushmills Inn en rijd naar de stokerij. Het gaat er professioneel aan toe. In anderhalf uur wordt een beeld gegeven van de rijke historie (sinds 1608) en het proces van whisky stoken. Whisky met een ‘e’ ertussen ja, want zonder ‘e’ is het Schots. Interessant is de uitleg over de houten vaten en hoe lang de drank moet of mag rijpen. Hoe langer hij ligt, hoe meer er vervliegt (de fameuze angel’s share) en hoe duurder het wordt.
Aan het eind van de rondleiding is er een uitgebreide proeverij. Niet voor mij, want ik heb andere plannen. Ik wil nog naar het natuurfenomeen Giant’s Causeway, een plek die op de Werelderfgoedlijst staat. Terug naar de motor, druk op de knop en sturen richting de kust. Rijdend tussen de weilanden heb je niet het idee dat het land zich een paar kilometer verderop plotseling in de oceaan stort.
Om de curieuze rotsformaties van de Giant’s Causeway van dichtbij te zien – een woud van duizenden basalten pilaren – moet ik een stuk lopen. Niet erg. De schoonheid is uitzonderlijk. Eenmaal terug in het zadel krijg ik de toegift in mijn schoot geworpen: zonsondergang bij Dunluce Castle. Volkomen voldaan schuif ik niet veel later aan in de Bushmills Inn. Met een pint en livemuziek als afsluiting. Ik maak het niet te laat, want morgen vertrek ik vroeg richting Ballymoney, het stadje dat ’s werelds grootste motordynastie eert, de familie Dunlop.
1 van 3
Joey Dunlop Memorial Garden in Ballymoney.
Zo eer je je helden.
Ook Robert Dunlop heeft een plek in de Memorial Garden.
De Dunlops
De aanloop van vandaag gaat via Portstewart. Niet vanwege het kustdorp zelf, maar omdat hier het stratencircuit van de North West 200 ligt, één van de legendarische races van het motorgekke Noord-Ierland. De eerste werd er gereden in 1929 en voor de locals staat het slechts één treetje lager dan de Isle of Man TT.
De North West 200 is doordrenkt met geschiedenis. Hier stierf recordwinnaar Robert Dunlop in 2008 na een ongeval tijdens de training. Zijn zoon Michael reed twee dagen later tot onbegrip van anderen, die het onverantwoord vonden, tóch mee. Michael won de race. Vrienden zouden het later treffend omschrijven: ‘Nee, wij waren niet verrast. Racen, dat is wat de Dunlops doen. Het is hun manier van respect betuigen, hun manier van verwerken.’
Ik volg een deel van het circuit. Startend aan zee, gevolgd door de scherpe York Corner waar het zo kort na de start altijd dringen is voor een goede positie. Daarna gaat het behoorlijk hard rechtdoor. Wat een kerels die hier met meer dan 200 kilometer per uur langs stoepranden, lantaarnpalen, muurtjes, heggen en rotondes vliegen. Op het rechte stuk naar University Corner knalt de topsnelheid naar recordhoogte, meer dan 320 kilometer per uur…
Waar het circuit naar links afbuigt ga ik rechtdoor. Weg van de snelheid, terug in de stilte van het platteland. Het is er leeg en uitnodigend om ontspannen doorheen te rijden. Het asfalt brengt me naar Ballymoney, hometown van de Dunlops. In het plaatselijke museum, waar de racehistorie net zo belangrijk is als de archeologische opgravingen, springt een enorme collectie helmen in het oog. Het is de persoonlijke verzameling van Bert McCook, een raceliefhebber die bevriend was met veel rijders. Met zijn reizende expositie haalde hij geld op voor het Injured Riders Welfare Fund. Na zijn dood zijn de helmen naar het museum gekomen.
Via het sfeervolle centrum rijd ik naar het volgende Dunlop-pelgrimsoord: de Joey Dunlop Memorial Garden met niet alleen een beeld van Joey (met 26 overwinningen nog altijd recordhouder van de Isle of Man TT), maar ook eentje van zijn broer Robert (met 15 zeges recordhouder van de North West 200). Zijn zoon Michael kan dit jaar het TT-record evenaren als hij op het Isle of Man weet te winnen. Zijn teller staat op 25.
In het hart van Noord-Ierland geniet ik van prachtig toerterrein in de Sperrin Area of Outstanding Natural Beauty. Daarmee wordt niets te veel beloofd. Ik heb veel tijd doorgebracht in Ballymoney en moet deze middag vooral kilometers maken. Tanken, een snelle lunch, rijden, rijden, rijden. Over fijne weggetjes langs heggen en muurtjes. Tot ik finish in nog zo’n geweldig natuurgebied: Ring of Gullion, op een steenworp van de zuidkust.
Rijden door het binnenland van Noord-Ierland.
Whiskey en vrede
Vanuit Killeavy Castle Estate, het landgoed waar ik de nacht mocht doorbrengen, rijd ik naar Newry, Warrenpoint en Rostrevor. Daar ontmoet ik whiskeystoker Donal Farrell, die het advocatenkantoor inruilde voor zijn eigen distilleerderij, in één van de oudste pubs van het eiland: Fearsons, maar iedereen kent het als Henry’s, naar de vorige eigenaar die als 96-jarige nog dagelijks achter de toog stond. Henry is onlangs overleden, maar de pub is nog altijd open.
Achterin de zaak bevindt zich een verborgen ruimte. En nog één. En nog één. ‘In deze kamers werd vroeger illegale whiskey geschonken’, vertelt Donal, wiens opa’s poitín maakten, whiskey uit kleine vuur gestookte ketels. Zijn legale Mourne Dew onderscheidt zich van andere whiskeys door een speciale vacuümtechniek in het proces. Dat zou de smaak extra puur maken. ‘Maar het belangrijkste is dat Ierse whiskey weer geliefd is’, vertelt hij. ‘Het is verbonden met onze geschiedenis, de gemeenschap, de natuur, met wie wij zijn.’
Niet veel later rijd ik dwars door de Mourne Mountains, de bergen waar Donals whiskey naar genoemd is. Door dichte bossen en open vlaktes. Onderweg passeer ik bruggen die rood-wit-blauw zijn geschilderd en verwijzen naar de Union Jack, de vlag van Groot-Brittannië. Elders staan huizen waar vlaggen in de kleuren van de republiek Ierland wapperen. Het zijn vreedzame restanten van het conflict, de Troubles, dat Noord-Ierland jarenlang in zijn greep had en gepaard ging met veel geweld. Een groot deel van de katholieke bevolking wilde aansluiting bij Ierland, terwijl de meeste protestanten liever bij Groot-Brittannië wilden blijven. In 1998 zorgde het Goedevrijdagakkoord voor vrede.
Afdalen naar Newcastle met een reuzenrad dat hoger is dan de kerk. De DCT van de Africa Twin schakelt soepel door de versnellingen als ik het achterland doorkruis. De wegen gaan omhoog en omlaag. Af en toe is er een hidden ditch zoals we die kennen van de Isle of Man TT, waarbij het voorwiel loskomt zodra je het gas opendraait. Op de allroad blijven de bandjes aan de grond, maar ik voel wel hoe de voorkant in de vering klimt.
Eindpunt Belfast, een echte havenstad. Geschiedenis, schoonheid en een scherp randje. Ik rijd er langs de enorme kranen van de Harland & Wolff scheepswerf. Inderdaad, die van de Titanic. Het rampschip heeft verderop een schitterend modern museum gekregen. Aan de andere kant van de stad zie ik muurschilderingen over de Troubles en de enorme hekken die sommige wijken nog altijd van elkaar scheiden.
Ik parkeer de motor in het centrum, breng mijn bagage naar het hotel en loop het gezellige Cathedral Quarter in. Ik volg flarden volksmuziek die met zeewind door de straten trekken. De wandeling eindigt met een groot glas Guinness aan een picknicktafel bij Kelly’s Cellars, een traditionele pub uit 1720. Het leven wordt er uitbundig gevierd op klanken van viool, dwarsfluit en Ierse doedelzak. Ik luister en hef het glas op Noord-Ierland, op Joey en Robert Dunlop en op de grenzeloze liefde voor motorrijden.
Met de motor naar Noord-Ierland kun je via Engeland of Schotland gaan. Je kunt ook vliegen naar Dublin of Belfast en daar een motor huren. De ticketprijzen variëren.
Motor huren
Het beste kun je een motor huren bij Tim en Kate van www.flyrideireland.com in Moira, vlakbij Belfast. Je kunt erheen gaan met de taxi (half uur) of een meet and greet op de luchthaven afspreken. Tim heeft als gepensioneerd Honda-dealer alleen Honda’s in zijn aanbod. Van een Africa Twin (vanaf 125 euro per dag) tot een Honda CB500X (vanaf 103 euro per dag). Ook helmen en kleding zijn te huur.
Links rijden
Rijd links! Op de motor is het geen probleem. Het is zelfs logischer dan rechts rijden, omdat je eerder zicht hebt op verkeer van rechts dat hier voorrang heeft. Let wel extra op na een pauze, want je wilt uit automatisme nog weleens naar de rechter weghelft neigen.
Overnachten
Het is vaak fijn om te overnachten in een pub of herberg. Die zijn er van eenvoudig tot behoorlijk luxueus. Kijk op www.stayinapub.co.uk en www.irish-inns.co.uk voor adressen. Ook altijd goed: B&B’s met gegarandeerd zo’n stevig ontbijt (www.bandbireland.com). En wie eens iets bijzonders wil doen, kan de motor voor de nacht parkeren op een landgoed met kasteel zoals www.killeavycastle.com.
Foto’s: Hans Avontuur
1 van 12
De oudste stokerij van het Ierse eiland.
Gezellig proeflokaal bij Bushmills.
Giant's Causeway, beschermd natuurwonder.
Dunluce Castle in de zonsondergang.
Start stratencircuit van de fameuze North West 200.
Warrenpoint aan de Newry River.
Dwars door Mourne Mountains.
Hotel aan zee in Newcastle.
Street Art voor Bobby Sands, martelaar voor de Ierse zaak.
Ondanks de vrede, staan er nog altijd muren tussen verschillende wijken.
De nieuwste film van Matthew Vaughn (Kingsman) heet Argylle. Wereldberoemde acteurs, spelen er een rol in, de verhaallijn moeten we nog ontdekken. Maar de Italiaanse naked bike is klaar voor actie.
Argylle zit boordevol actie en adrenaline. Naar het schijnt had de Italiaanse naked bike er geen moeite mee om voor de camera’s indrukwekkende stunts te laten zien. We weten niet precies welk script gevolgd moest worden, maar we weten wel dat wheelies, burn-outs en talloze andere trucs binnen het bereik liggen van deze werkelijk unieke motorfiets. En zelfs als hij stil op zijn standaard staat, kan de Dragster nog steeds spektakel leveren en veel energie en explosiviteit uitstralen.
We hoeven alleen maar te wachten tot de film in de bioscoop komt en actie! MV Agusta gaat door met de traditie van een langdurige samenwerking tussen motorfietsen en films.
De BMW F 800 GS en F 900 GS zijn beide geïntroduceerd door BMW om hun positie in het middensegment te herstellen. De modellen delen hetzelfde DNA, maar hebben elk hun eigen kenmerken. De F 800 GS is meer geschikt voor gebruik op de weg, terwijl de F 900 GS beter presteert op onverharde wegen. De F 900 GS Adventure is ontworpen voor doorgewinterde reizigers en kan zich goed redden in zowel on- als offroad situaties.
Het hart van elke motorfiets uit de ‘kleine’ GS-serie is een watergekoelde paralleltwin met een cilinderinhoud van 853 cc tot 895 cc, afhankelijk van het model. De herziene motor levert aanzienlijk meer vermogen en koppel dan zijn voorgangers, waardoor de prestaties verbeterd worden.
Elk model wordt geleverd met standaarduitrusting zoals verstelbaar schakelpedaal, rijmodi, ABS Pro en Dynamic Traction Control (DTC). Elk model heeft echter zijn eigen specifieke eigenschappen en aanpassingen.
1 van 5
De BMW F 900 GS en F 900 GS Adventure zijn lichter gemaakt door gebruik te maken van een kunststof brandstoftank, een herontworpen achterkant en een lichtgewicht uitlaatsysteem. Deze aanpassingen dragen bij aan verbeterde offroad-capaciteiten. Beide modellen hebben ook ergonomische aanpassingen en verbeterde veringssystemen.
De F 900 GS ontvangt ook een nieuw ontworpen LED-koplamp en diverse extra functies zoals verwarmde handgrepen en een multifunctionele apparaathouder.
De F 900 GS Adventure heeft extra functies zoals een grotere brandstoftank, bagagerek, aluminium beschermplaat en verstelbare ruit. Deze versie is speciaal ontworpen voor langere reizen.
De BMW F 800 GS richt zich op een andere doelgroep met aluminium gietwielen en straatgerichte specificaties. Hoewel het model iets zwaarder is dan de 900 GS, biedt het toch toegankelijkheid voor een bredere groep rijders.
Elk model wordt standaard geleverd met bepaalde functies, maar je kunt ook kiezen voor specifieke Premium Packages die extra accessoires en aanpassingen bieden. Deze pakketten bevatten ook ontgrendelbare rijmodi.
In 2021 ontving Royal Enfield het script van een nieuwe Netflix-film. De film werd geregisseerd, geschreven en geproduceerd door Daniel Kaluuya en had Kane Robinson, ook bekend als Kano van Top Boy, in de hoofdrol. Het verhaal speelt zich af in een dystopisch Londen waar extreme ongelijkheid en sociale segregatie heersen. De personages Izi en Benji proberen te overleven in deze omgeving en worden geconfronteerd met uitdagingen die hun toekomst zullen veranderen.
Voor de film moest Royal Enfield een unieke motorfiets ontwerpen die perfect paste bij de setting van ‘THE KITCHEN’. Het design moest status, onafhankelijkheid en identiteit uitstralen voor het personage van Kano. In samenwerking met artiest Gaika Tavares begon het customteam van Royal Enfield aan een creatief proces om concepten te ontwikkelen voor een motorfiets die perfect zou passen in dit unieke landschap.
Ze verkenden verschillende subontwerpen die de grenzen oprekten van functionaliteit, vorm en esthetiek. Sommige ontwerpen waren geïnspireerd op sci-fi-elementen, andere hadden een brutale neo-retrostijl, terwijl weer andere referenties hadden naar cyberpunk-films en nostalgische streetwear. Uiteindelijk ontstond er een anarchistische custom ‘mutant’ door het samensmelten van diverse elementen en inspiratiebronnen.
De resulterende motorfiets, genaamd ‘IZI’s Ride’, was gebaseerd op het platform van de Shotgun 650 en een eerbetoon aan de customcultuur die in het DNA van Royal Enfield zit. Met zijn neo-dystopische design en radicale esthetiek was ‘IZI’s Ride’ een vooruitstrevend ontwerp dat de grenzen van toekomstige customs verlegde.
Voor ‘IZI’s Ride’ werden verschillende customelementen ontwikkeld, waaronder naafdoppen, tank- en zadelbekleding, een geïntegreerd perspex led achterlicht, een nieuw subframe, zijbeschermingen, voorvorkbeschermingen met geïntegreerde ledverlichting, swingarmbeschermingen en unieke kleuren en grafische elementen.
Adrian Sellers, hoofd van het Custom & Motorsport-programma van Royal Enfield, uitte zijn enthousiasme over het project en de samenwerking met het diverse team. Hij benadrukte dat het ontwerpen voor zo’n dystopisch scenario een enorme uitdaging was om een geloofwaardige motorfiets te creëren die ook het herkenbare custom DNA van Royal Enfield behield. Het resultaat was de ontwikkeling van twee identieke motorfietsen om te voldoen aan de eisen van de film.
Sellers sprak ook zijn waardering uit voor de rijscènes en het stuntwerk in de film, omdat deze aspecten ondergrondse subculturen in de motorrijwereld belichten die vaak verkeerd begrepen worden. Hij concludeerde dat dit project een geweldige ervaring was waarbij elk lid van het interne ontwerpteam bijdroeg aan dit legendarische ontwerp.
Honda heeft onlangs een suggestief model opnieuw gelanceerd voor de Braziliaanse markt: de XRE 300 Sahara, die deels de stijl van de “grote zus” Africa Twin volgt en de erfgenaam is van de NX 350 die succes had op de Zuid-Amerikaanse markt in de jaren 90.
De nieuwe Honda XRE 300 Sahara – gepresenteerd in Brazilië eind 2023 – neemt de erfenis over van de NX 350, die enorm populair was in het land rondom de eeuwwisseling (destijds deed zijn kleurstelling denken aan die van de Africa Twin 750). Voorzien van een 293,5 cc eencilindermotor gekoeld door lucht, die al gebruikt wordt in de CB300F Twister, met enkele wijzigingen met betrekking tot de luchtfilter en uitlaat om meer vermogen en een vollere krachtontwikkeling te verkrijgen, bereikt de XRE 300 Sahara 24,7 pk bij 7.500 toeren en 26,4 Nm koppel bij 5.750 toeren. De versnellingsbak heeft zes versnellingen, met een oliebadkoppeling voorzien van een anti-slipinrichting. Wat betreft het frame en wielophanging vinden we een semi-dubbele stalen wieg met een traditionele voorvork van 245 mm veerweg en achter een enkele schokdemper met progressieve hefboomwerking van 225 mm veerweg. De uitrusting wordt compleet gemaakt door Metzeler Karoo Street banden (90/90-R21 voor / 120/80-R18 achter) en een remsysteem voorzien van een 256 mm schijf vooraan en een 220 mm schijf achteraan, beide “gemonitord” door een ABS-systeem. Volgens officiële gegevens weegt de XRE 300 Sahara nauwelijks 147 kg en heeft het een goede actieradius dankzij de 13,8 liter tankinhoud.
Op technologisch vlak heeft de motor een dashboard met een LCD-scherm en de inmiddels onmisbare USB-aansluiting voor het opladen van mobiele telefoons. De XRE 300 Sahara is leverbaar in drie verschillende uitvoeringen: Standard, Rally en Adventure, waarbij de laatste wordt bevestigd als de rijkst uitgeruste wat betreft accessoires en opties.
Sahara Concept, het best uitgerust
We blijven wachten op het Sahara Concept dat onlangs zelfstandig werd gepresenteerd in São Paulo. Zijn kleurstelling in wit, rood en blauw doet sterk denken aan die van de Africa Twin en qua uitrusting heeft hij veel meer te bieden dan de andere versies: een groter voorruitplexiglas, koffers, motorbescherming, handbeschermers, extra lampen en – als kers op de taart – gouden velgen.
Komt de Honda XRE 300 Sahara naar Europa?
Hoewel de Honda XRE 300 Sahara in zijn drie versies al te bestellen is op de Braziliaanse markt, weten we nog niets zeker over de Concept-versie, die echter binnenkort deel kan uitmaken van het assortiment. Wat betreft de Europese markt, we hebben tot op heden geen geruchten gehoord en de vraag is gerechtvaardigd: zullen we de Honda XRE 300 Sahara ook in Europa zien?
Maar liefst vijf wereldtitels, negen Nederlandse titels en meerdere keren Europees Kampioen met Team Nederland. Dat zijn de klinkende resultaten van Etienne Bax binnen de zijspanmotorcross. Bax is naast een fenomenale zijspancrosser ook altijd vooruitstrevend geweest en zo groeide hij uit tot een van de meest professionele motorcrossers van Nederland. Alles moest altijd beter én sneller. Als Bax een idee had, dan werd er werk van gemaakt! Zo verscheen hij samen met broer Robbie in 2016 aan de start met een Yamaha zijspan met een veel kortere wielbasis dan gebruikelijk. Dit bleek geen succes, maar Etienne is een doorzetter en wist deze misstap toch om te buigen naar meer wereldtitels later in zijn carrière. Ook toen hij in 2013 na een horrorcrash bijna met zijn leven moest bekopen, kwam hij verbazingwekkend snel en gemotiveerder dan ooit terug op het Grand Prix-toneel.
Etienne Bax maakte een aantal weken geleden bekend dat hij nu definitief zijn zijspancrosshelm aan de wilgen hangt. Aan het einde van deze glansrijke carrière zochten wij hem op en vroegen hem het gouden zijspancrosshemd van het lijf.
Etienne Bax, nu je bent gestopt. Wat ga je niet missen aan de actieve zijspancross en wat juist wel?
Etienne Bax: ‘Wat ik zeker wel ga missen, is de samenwerking met een team. Ik heb altijd geweldige jongens om mij heen gehad. Ik bedoel met een team de chauffeurs, teammanagers en monteurs. De bakkenist hoort daar zeker ook bij en daarmee heb ik ook altijd goed contact gehad, alleen bakkenisten wisselden nogal eens. De andere leden van het team waren er echt vijf tot tien jaar en daarmee reis je ook heel Europa door en maak je samen van alles mee. Die vriendschap en band is heel hecht.
Wat ik niet ga missen, is al het geregel om de sport heen. Zorgen dat de spullen weer in orde zijn en op de juiste tijd weer op de juiste plek komen. Dat leverde in al die jaren soms echt veel stress op.’
Welke van jouw wereldtitels is de mooiste geweest qua beleving?
‘De eerste blijft het mooiste! Ik zette de eerste stappen in de sport in 1994 en als dan jaren later in 2015 die eerste keer de wereldtitel een feit is, dan is dat heel speciaal. Dat is het doel waar je al die jaren voor hebt gewerkt.’
Etienne Bax wereldkampioen in 2022.
Wat is überhaupt jouw allermooiste moment in de zijspancross geweest?
‘Moeilijk om er één te kiezen, ik heb veel mooie momenten gehad natuurlijk! Sommige wedstrijden blijven bij. Afgelopen seizoen de Belgische GP in Lommel was er zo één. We rijden tegen het starthek aan en gaan als laatste weg. Maar we komen van die laatste plek terug tot aan de winst. Dan zit ik echt met een grote glimlach onder mijn helm. Verder zijn het ook speciale momenten die niet direct met de sport te maken hebben. Ik ben trots dat ik de Beaufort Beker heb mogen ontvangen en op het feit dat ik geridderd ben in de Orde van Oranje-Nassau. Zo’n onderscheiding en dat lintje zijn naast de wereldtitels écht wel de kroon op mijn carrière.’
Voor welke directe tegenstander heb jij het meeste respect gehad en waarom?
‘Als ik iemand zou moeten kiezen, dan de Fransman Valentin Giraud. Ik heb altijd eerlijk met hem gevochten en hij had naast de baan dezelfde kijk op de sport als wij. Wij wilden beide de sport professioneler maken. Toen ik nog jong was, keek ik op naar Willemsen, Happich, Sergis en Soderqvist. Later heb ik tegen die idolen van vroeger mogen strijden in de Grands Prix. Dat is ook heel uniek geweest.’
In 2013 heb je kantje boord gelegen na een crash in Geldermalsen. Wat gaf jou toen de kracht om weer zo snel op het zijspan te kunnen zitten?
‘Toch het doel van die wereldtitel die ik op dat moment nog niet had. Dat gaf extra motivatie om zo snel mogelijk weer beter te worden. Ik moest dat natuurlijk sowieso, maar dat doel gaf echt extra kracht.’
Het is voor te stellen dat je na zo’n klap angstig kan worden. Ben je ergens ooit bang voor geweest in je loopbaan?
‘Van die klap in Geldermalsen heb ik geen schrik gekregen. Ik heb wel in Oekraïne een startcrash gehad en toen hoorde ik echt ijzer op ijzer schuren van de motoren die crashten en ik viel tien centimeter naar rechts er nét niet tussen. Dat was in een tijd dat ik niet goed mee kon met de start. Steeds als vijfde of zesde weg en dan elke manche weer zaten we ergens tussen of tegen aan. Daar heb ik toen wel meer schrik van gehad. Maar écht schrik heb ik nooit gehad en dat moet ook niet, want als je dat hebt wordt het niks.’
Etienne Bax, vind je het achteraf niet jammer dat de samenwerking met je broertje Robbie als bakkenist nooit echt is gelukt?’
‘Ja, dat vind ik zeker jammer. Ik denk dat dit achteraf voornamelijk mijn fout is geweest. Ik was toen met te veel veranderingen bezig en toen is alles anders gelopen dan we gehoopt hadden en daardoor is de samenwerking ook stukgelopen. Ik had “ons” Robbie graag ook een titel gegund, maar dat is niet zo gelopen en dat is jammer. We hadden toen misschien beter van start kunnen gaan op iets wat al bewezen was.’
Zoals je zelf al aanhaalt, je bent altijd heel vooruitstrevend geweest in de sport met nieuwe projecten die soms niet bleken te werken. Werd je nooit eens moe van al die mensen die direct al hun oordeel klaar hadden hierover?
‘Nee, ik ben daar nooit moe van geworden. Het is natuurlijk altijd heel makkelijk om gelijk te wijzen op het moment dat iets niet lukt. De ideeën waren altijd goed en nooit onrealistisch, alleen ia het altijd heel moeilijk om iets te beslissen zonder dat je het in een Grand Prix-wedstrijd hebt kunnen inzetten. Neem vorig jaar onze voorvering. Dat bedenken we niet zomaar. Wij zijn daar twee jaar mee bezig geweest. Vorige winter hebben we de swingarm één op één vergeleken met de nieuwe vering in de telescoopvoorvork en waren we meer dan een seconde sneller met het nieuwe systeem. Toen hebben we een knoop doorgehakt. Tijdens de eerste GP in Spanje breekt dit uiteindelijk af en is ook meteen het vertrouwen weg. Dat is jammer, want ik weet zeker dat het wel goed kan zijn. Het was een beetje “sketchy”, maar daar houden we wel van.
Natuurlijk had ik dit soort dingen achteraf anders willen doen, maar op dat moment waren we er volledig van overtuigd dat dit zou werken.’
Wat ga je nu doen na je actieve zijspancrossloopbaan? Blijf je betrokken, heeft een andere motorsportdiscipline je aandacht of ga je iets heel anders doen?
Etienne Bax: ‘Ik probeer nu mijn dakdekkersbedrijf iets groter en gezonder te maken. Wat ik daarnaast in de motorcross ga doen, weet ik nog niet. Het is nu wel fijn, even die rust. Tegen de tijd, straks in maart, gaat het wel weer kriebelen. Ik heb wel een aantal aanbiedingen gehad van teams om daarbij te staan, maar ik weet nog niet of ik dat ga doen.’
Op 27 januari zal Ducati West Europe Joppen Motoren, gelegen aan de Strijperdijk 3D in Leende, Nederland, toevoegen aan het dealernetwerk. De nieuwe opening gebeurt bij Joppen Motoren, de full service motorspecialist die actief is in de regio Eindhoven en Limburg sinds 1978.
Na een grondige renovatie opent de showroom van de motorspecialist die al sinds 1978 op hetzelfde adres open is. Er is een breed gamma met meer dan 200 nieuwe en gebruikte motorfietsen. De familiezaak van huidig eigenaar Hendrik Joppen investeerde de laatste jaren flink in de verbetering van de kwaliteit van het dealership. Nu komt ook Ducati bij de huidige range, waardoor gepassioneerde klanten een nog betere ervaring krijgen.
Om dit alles mogelijk te maken, werd het hele gebouw gerenoveerd met een totaal nieuwe showroomvloer. Ducati wordt in de winkel tentoongesteld op een ruimte van maar liefst 150m2 waar enthousiastelingen het hele Ducati en Scrambler Ducati gamma kunnen verkennen, samen met de bijhorende kledij en accessoires. Als deel van de uitbreiding heeft Joppen motoren nu ook twee volledig ingerichte Ducati werkplaatsen die toegewijd zijn aan het onderhoud van Ducati motorfietsen, waarbij een team van Ducati mechniekers beschikbaar is voor service en onderhoud.
Daarbovenop kunnen klanten ook Ducati Approved pre-owned motorfietsen verkrijgen, Ducati motoren met minder dan 6 jaar sinds hun initiële registratie, die minder dan 50.000km afgelegd hebben en waarop een inspectie met 35 controlepunten werd uitgevoerd.
Eigenaar Joppen Motoren Hendrik Joppen: ”Het is geweldig om Ducati te gaan vertegenwoordigen. Ons team staat, in onze recent gerenoveerde showroom, klaar om de nieuwste Ducati motoren, kledij & accessoires te presenteren aan iedereen die Ducati een warm hart toedraagt! Enkele jaren geleden is onze werkplaats nieuw opgebouwd en ingericht, en momenteel zijn er 2 Ducati werkplekken ingericht met alle benodige gereedschappen en apparatuur. Onze monteurs zijn onderussen opgeleid tot Ducati Technical Specialist. Op zaterrdag 27 januari 2024 starten wij officieel met het Ducati dealerschap waarbij wij iedereen van harte uitnodigen voor deze Grand Opening!”
Ducati Sales Manager Robert van Zalinge: ” Om de klanten uit zuid-oost Nederland beter te bedienen zijn wij op zoek geweest naar een geschikte partner. Met Joppen Motoren hebben wij wederom een ervaren en zeer enthousiaste dealer kunnen aanstellen en wij kijken uit naar een succesvolle samenwerking. Ik raad iedere Ducati liefhebber aan om eens een kijkje bij Joppen Motoren te nemen. Vanaf de openingsdag 27 januari a.s. zijn bijvoorbeeld de hagelnieuwe 2024 Multistrada V4 RS, de Multistrada V4 Grand Tour en de Hypermotard 698 mono te bewonderen.”
De officiële opening van Ducati by Joppen Motoren is op 27 januari. Ducatisti kunnen de hele dag genieten van Food & drinks met openingstijden van 9:00 uur tot 16:00 uur.
Schrijf ook alvast in je agenda
Paasmaandag 1 April 2024: Ducati Demo dag bij Joppen Motoren. Deze 2e paasdag staat in het teken van proefrijden op de 2024 Ducati modellen, een unieke kans om jezelf onder te dompelen in de wereld van Ducati en om de laatste nieuwe producten te ontdekken.
CFMoto innoveert met camera-gestuurde ophangingssystemen. CFMoto streeft ernaar om iedereen te overtreffen door actieve ophangingssystemen te introduceren die gebruik maken van een camera. CFMoto heeft al een patent aangevraagd voor het gebruik van een camera aan de voorkant van hun motorfietsen. Deze camera stuurt informatie naar de elektronische vering, waardoor de instellingen in realtime kunnen worden aangepast.
Vroeger stond China erom bekend dat ze voornamelijk Japanse en Europese machines kopieerden. Maar dankzij CFMoto zijn Chinese modellen nu competitief geworden en beginnen ze zelfs te innoveren. Nu wil CFMoto nog verder gaan door als eerste ter wereld de technologieën van morgen aan te bieden op hun motorfietsen. Ze overwegen daarom om elektronische veringstechnologie te ontwikkelen die gebruik maakt van een camera die realtime de weg scant.
Dit blijkt uit het patent dat is ingediend voor CFMoto’s GT 1250TR-G, waarin deze technologie wordt voorgesteld. Met behulp van deze technologie kan een hobbel of kuil vroegtijdig worden gedetecteerd en kan de vering dienovereenkomstig worden aangepast voordat je het obstakel bereikt. Hoewel deze technologie al wordt gebruikt in sommige Mercedes-modellen, zal CFMoto als eerste fabrikant deze technologie opnemen in hun motoren voor de Chinese markt.
De CFMoto 1250TR-G, die al in China wordt verkocht, heeft al verschillende toonaangevende technologieën, waaronder het grootste TFT-dashboard.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
