donderdag 23 april 2026
Home Blog Pagina 558

MrGPS: Wat zit er in de gpx?

0
MrGPS GPX

Adem in, adem uit! Dat is het advies dat ik vaak als eerste geef als iemand ‘ruzie’ heeft met een route. ‘Hij doet het niet!’, hoor ik dan vaak, in lichte paniek. Wat is precies het probleem? ‘Nou…, ik ben er al uren mee bezig en het doet het nog steeds niet!’ Zit het in het toestel op de computer? ‘Weet ik niet. Ik heb het al tien keer geprobeerd, maar hij wil gewoon niet!’

Illustraties: Hans Vaessen

Ik hoor sommigen al gniffelen. Van herkenning vaak ook. Omdat ze het zelf ook hebben gehad, of omdat ze geregeld eenzelfde soort vraag krijgen. Een ander zal juist denken: ‘Ja, dat gevoel heb ik ook vaak.’ Niet iedereen is even ervaren. Dus laat me helpen op die momenten het overzicht terug te vinden. Want uiteindelijk is al dat routegedoe gewoon wiskunde. ‘Nee, de route is goed, die komt van de routesite. Of touroperator.’ Toch ligt de oorzaak van de problemen vaak bij de bron. Je hebt een gpx ontvangen of gedownload? Kijk dan eens goed wat er precies in zit. Maar kijk bijvoorbeeld ook naar hoe oud de route is.

MrGPS: Gaat een navigatie dan nooit stuk?

Beginnerspraktijk

Basecamp is voor het achterhalen van de datering van de route nog steeds het beste programma. Kun je gewoon voor zowel Windows als Mac gratis downloaden via garmin.com/basecamp. In eerste instantie heb je dan alleen een basiskaart in het programma, maar als je je Zümo aansluit, zie je na korte tijd ook de detailkaarten.

Ik ga nu echt even uit van de beginnerspraktijk. Je zoekt een gps-route, dus wat doen velen? Zeker als je vrij nieuw bent in gps-land? Je googelt op ‘gps-route’. Heel vaak zie je dan de site gpstracks.nl bovenaan verschijnen. Binnen gpstracks.nl kies ik voor België en krijg meteen een hele lijst.

Als je goed kijkt, zie je ook de datum waarop die route werd ge-upload. De meeste zijn meer dan tien jaar oud. GPS Tracks was één van de eerste grote routesites en scoort daardoor nog steeds hoog in Google. Dat is geen drama. maar wel een punt van aandacht. In de tussentijd kan immers een hoop aan de wegen zijn veranderd. Maar ook in de techniek. Ik kies voor het Ardennenoffensief. Opvallend is dat ik na de download een zip-bestand krijg. Dat is een gecomprimeerd bestand dat één of meer bestanden kan bevatten. En inderdaad, de verwarring slaat meteen toe. Als ik de inhoud van de zip bekijk, zie ik verschillende bestanden.

Het eerste type mag je meteen vergeten, want bcr gebruiken we niet meer. Dat geldt eigenlijk ook voor gdb en itn. Gdb is eigenlijk hetzelfde als gpx, maar dan in een vorm die alleen door Mapsource of Basecamp te lezen is, niet door het toestel. Kortom: voegt niets toe en mag je vergeten. Ook itn komen we niet vaak meer tegen, want dat is het routebestand voor oudere TomToms. Je zou ‘m in een moderne TomTom ook kunnen gebruiken, maar itn kent alleen maar viapunten en is daardoor erg beperkt. Gelukkig staat er ook een gpx-versie tussen.

Gpx-bestand

‘Aha’, denkt de oplettende lezer. ‘Een gpx is altijd een track, dus dat is mooi!’ Maar helaas is dat niet waar. Het omgekeerde geldt wel: een track zal (vrijwel) altijd in een gpx-bestand staan. Maar in een gpx kunnen ook heel andere dingen zitten. Bovendien werkten we vroeger zelden met een track als routebasis.

Ik open het gpx-bestand in Basecamp. Daarmee verschijnt er in de linkerkolom een lijst met dezelfde naam als het bestand (TIP: heb je veel lijsten: ze staan alfabetisch gesorteerd).

Linksonder zie je de inhoud van het bestand. Er zit een startpunt in en een route. Dat het een route is, is herkenbaar aan de drie groene blokjes. Het motortje ervoor zegt dat het gemaakt is met het routeringsprofiel motor.

Oké. Wat heb ik? Een route met routepunten van negen jaar oud. Wat wil ik? Een route berekend op basis van de actuele kaart en die opslaan als track. Klinkt ingewikkeld. Is het de eerste keer ook.

Wat gaan we doen? We gaan eerst een tijdelijke track maken van de originele route: dubbelklik op de routenaam en kies voor de knop ‘spoor maken’.

Verander vervolgens de naam in ‘tijdelijk’ en wijzig de kleur in groen (dat is gemakkelijker). Sluit dan het scherm weer.

Route herberekenen

Je ziet de oorspronkelijke route nu in het groen op de kaart. Dat is een track en die zou je, ook al heeft je toestel de nieuwste kaarten, in principe één op één naar het toestel kunnen overzetten. Maar het kan zijn dat er in de tussentijd wegen zijn verlegd of afgesloten, dus we willen eerst de oorspronkelijke route herberekenen op de actuele kaart.

Dus dubbelklik je opnieuw op de routenaam (die met de groene blokjes ervoor) en kiest rechtsonder voor ‘herberekenen’. Op sommige plekken zie je een stukje groene lijn: daar zijn kennelijk verschillen ontstaan. Door welke oorzaak dan ook.

Probeer of je een viapunt kunt toevoegen om de route te dwingen de oorspronkelijk vorm te volgen. In dit geval lukt dat.

Op een andere plek een soortgelijke situatie.

Een viapunt toevoegen lost het probleem daar echter niet op.

Dan wordt het even puzzelen. In dit geval biedt een extra viapunt de oplossing, maar soms helpt ook dat niet. In dat geval is die weg inmiddels kennelijk afgesloten of bijvoorbeeld eenrichtingsverkeer geworden. Probeer dan niet te forceren, want dan kom je het probleem vermoedelijk alsnog onderweg tegen. Maar je begrijpt wat de bedoeling is: op deze manier filter je oude fouten uit de route.

Als je alleen rijdt, zou je deze route nu over kunnen zetten naar je toestel. Rij je met meer mensen, en/of met een combi Garmin/TomTom, dan moet je dat niet doen en de track gebruiken. Maar dan niet de groene track die we net gemaakt hebben, want die bevat eventuele correcties niet. Delete de track de we zojuist als ‘tijdelijk’ maakten, dubbelklik opnieuw op de routenaam om een spoor te maken en geef de track (= het spoor) z’n definitieve naam.

Je zult zien: er staan twee voetjes voor, daaraan zie je dat het een track is. Klik op de track en daarna bovenin om de bestand-selectie te exporteren.

Het resultaat is een gpx-bestand met daarin (alleen) de track van de route Ardennenoffensief. Zowel in alle Garmin Zümo’s als moderne TomTom Riders probleemloos te importeren. Goede reis!

Mirjam Pol wint voor de derde keer Le Dakar!

0
Mirjam Pol Le Dakar 2023 winst 2

Ondanks het feit dat de laatste etappe van de 45ste editie van de Dakar rally niet echt soepel verliep voor de Nederlandse motorrijdster en wereldkampioen Baja en wereldkampioen Rally Raid, mag Pol zich wederom Dakar-winnaar in het damesklassement noemen.

‘Legend’

Een geweldige prestatie van de Twentse, die ook nog eens ontzettend genoten heeft van haar 10deDakar rally- en daardoor het predicaat ‘Legend’ mag dragen. Pol: “Wat hebben we door majestueuze duinenpartijen gereden zeg! De laatste dagen in het Empty Quarter heb ik zoveel plezier gehad in het zand, prachtig.”

Tekst: Sabine Weghorst

Mirjam Pol staat weid en zijd bekend om haar tactisch vermogen, haar navigatie skills en het rijden in het zand en zwaar terrein. Ze moet het niet hebben van snelle en stenenpaden maar juist op die ondergrond heeft ze vriend en vijand verbaast. “De eerste week zou ik door moeten zien te komen want ik wist dat dit niet mijn terrein zou zijn. Ik heb daar ook vreselijk afgezien en heb op de tweede dag een gigantische schuiver gemaakt die ook net zo goed het einde van mijn deelname had ik kunnen zijn. Maar, ik heb iedereen verbaasd en eigenlijk mijzelf nog het meest door in die week al een hele goede klassering neer te zetten”, legt ze uit. 

Mirjam Pol over dé Dakar-brief

Het werd de laatste etappe nog onverwachts spannend voor Mirjam Pol. “Dit was niet mijn allerbeste etappe en dat is een understatement. Ik denk dat ik al drie keer onderuit was geschoven toen ik zag dat een voorganger langs het pad reed en gewoon door kon rijden dus ik dacht dat doe ik ook. Nou, dat was niet zo slim. Ik stond meteen muurvast! Wat een ellende. Ik weet niet wat het was, het leek wel cement. Zonder mijn teamgenoot Wesley (Aaldering #120) was ik er werkelijk niet uitgekomen en stond ik daar nu nog”, laat een opgeluchte Pol weten.

Groeiproces

Regen en kou speelden de deelnemers vooral in de eerste week behoorlijk parten maar Pol liet zich niet kennen en ging niet bij de pakken neerzitten. Zij wist welke toetjes er op haar in de tweede week lagen te wachten; de monsterlijke zandbergen in het Empty Quarter. 

“Die etappes hadden, wat mij betreft in elk geval, nog wel ietsje zwaarder mogen zijn. Het liefste had ik hoge en zachte duinen zonder de vlakke stukken ertussen. Want op die vlakke stukken kregen mijn concurrenten de mogelijkheid om weer op adem te komen en mentaal weer bij te tanken. En daar ben ik op het allersterkst!”

“Maar, alles bij elkaar genomen heb ik gemerkt dat ik ‘overall’ ontzettend gegroeid ben en nog zeker niet aan mijn top zit. Ik heb ontzettend genoten van mijn tiende Dakar rally en kijk uit naar wat er allemaal nog op mijn pad komt”, eindigt de kersverse Dakar winnares!  

Mirjam Pol in Le Dakar: one more day to go…

0
Mirjam Pol Le Dakar 2023 2

Mirjam nam vandaag, met een heel mooi resultaat, in stijl afscheid van het imposante Empty Quarter. “Oh, wat een heerlijke special stage weer vandaag, zeg. Deze duinen waren minder hoog, het waren duinen waar je heerlijk op kon surfen. Al slalommend ben ik door de special gereden. Ik moest natuurlijk ook wel aan het werk, ook met m’n koppie. Dat begon al aan de start”, vertelt Mirjam. 

Tekst: Sabine Weghorst

Voordat ze vertrok vandaag werd ze aan de start geïnterviewd. “Vraagt Allard -Allard Kalff, RTL- me ineens of ik weet aan welke kant ik start. We starten namelijk in paren, dus twee motorrijders tegelijk. Ik had geen idee aan welke kant ik zou staan. Zegt Allard tegen me, ga maar aan de linkerkant staan, die lijn is veel beter om te starten want je krijgt zo dadelijk gelijk een bochtje. Kortom, een perfecte tip @Allard, ik heb mijn ‘start-genoot’ niet terug gezien vandaag, haha!”

Mirjam Pol in Le Dakar: via de duinen onderweg naar het podium

Soms moet je gewoon nuchter nadenken. “Komt er ineens midden in de special een motor op mij af rijden! Huh? Ik kijk nog eens op het roadbook en denk, nee joh, over een paar kilometer komt er pas een waypoint. En even later, komt er weer één de andere kant op rijden. Ja, dan ga je wel twijfelen. Maar, lang verhaal kort, rustig blijven, gewoon nadenken en letterlijk en figuurlijk je eigen pad volgen, Pol. En zo geschiede… ik ben gewoon doorgereden, en ja hoor, ‘pling’ het waypoint! En uiteindelijk reed iedereen weer achter mij!”

Vervolgens reed Mirjam op met een groepje van zo’n zes motorrijders op. Jongens die vanmorgen allemaal voor haar gestart waren. Toen ze doorkreeg dat ze deze rijders bij kon houden was haar mooie positie van vandaag veiliggesteld. “Doordat zij allemaal vóór mij gestart waren en ik gelijk met hen finishte maakte ik op ieder van hen weer tijd goed.”

Het resultaat mag er zijn: gisteren (zaterdag 14 januari) is Mirjam 36ste overall geworden en werd ze 18de in het R2 klassement. 

Vandaag start Mirjam de laatste etappe met startnummer #44 en als 44ste motorrijder.
One more day to go…

TET-test Harley-Davidson Pan America 1250 Special

1
Harley-Davidson Pan America 1250 Special

Een jaar lang gaan we op zoek naar de beste TET-motor ter Wereld. De Trans Euro Trail is een netwerk van offroadwegen dat over een afstand van ruim 51.000 km door Europa slingert. Al deze routes liggen vast in gpx-bestanden. De TET-test is geen endurocompetitie, maar een zoektocht naar offroadwaardige adventuremotoren die geschikt zijn om delen van dit Europese offroadnetwerk te rijden. Als eerste aan de beurt: de Harley-Davidson Pan America 1250 Special.

Fotografie: Deadline

Met de 2022 Harley-Davidson Pan America zitten we meteen aan de zware kant van het TET-spectrum. De Amerikaanse adventuremotorfiets heeft zeker offroadcapaciteiten, maar een middenklasser – laat staan een lichtgewicht – is hij allerminst. Toch oogstte de Pan al sinds zijn debuut in 2021 lovende kritieken voor z’n offroadprestaties. Wij deden goede ervaringen op tijdens zijn internationaal debuut op de Duitse mijnsite van Stöffel Park, maar ook op testritten in het Olmense Harley-Davidson Adventure Centre.

Grensoverschrijdend gedrag

Het Olmense Harley-Davidson Adventure Centre is ook de locatie waar we de Pan America oppikken om naar de TET te rijden. Tussen Arendonk en Reusel steken we de Belgisch-Nederlandse grens over en rijden dan oostwaarts over de TET. Het is een mooi stuk met overwegend offroad en zanderige ondergrond. Dat heeft als voordeel dat het in de wintermaanden nog niet al te lastig rijden is. De zanderige ondergrond is op sommige delen zelfs beter berijdbaar dan in de zomer. Wel kwamen we twee keer bij een traject waarvan we niet helemaal zeker waren of we het ook geoorloofd was deze te passeren. Maar op een natte dinsdag is het meestal oké om offroad te rijden. We raden niemand aan om dit in het weekend te doen, wandelaars, honden en paarden zijn meestal geen fan van offroadavonturiers. In dit geval is problemen vermijden beter dan ze oplossen. Grensoverschrijdend gedrag wordt getolereerd als je van België naar Nederland rijdt, maar niet als je als een dolle langs zondagse wandelaars raast.

GARAGE73: Met de Yamaha Ténéré 700 de TET op

Verrassend

Terug naar de Harley-Davidson Pan America dan en de verrassend goede indruk die de motor naliet. Ja, het is een motor waarmee je makkelijk een reis van een paar duizend kilometer mee kunt doen. Het is echter ook een motor die je offroad verrast. Laag zwaartepunt, goed werkende elektronica en een verrassend goede veerwerking als de zanderige ondergrond hobbelt en bobbelt. De Pan Am stond op de door Harley-Davidson aangeraden Michelin Anakee Wild-banden en dat bleek een goede keuze te zijn. Het feit dat Harley voor een 19-inch voorwiel en geen 21-inch kiest, toont dat de focus zeker niet in de eerste plaats op offroadgebruik ligt. Maar de mogelijkheid is er wel. Het Revolution Max-blok is tegelijk krachtig en goed te doseren. En de elektronica heeft de optie Off Road+ aan boord, die toelaat om de tractie controle én het ABS uit te schakelen. Dat is handig als het wat harder gaat en, net zo belangrijk, het is gemakkelijk. De bediening van de rijmodi is bijzonder eenvoudig en is goed afleesbaar op het tft-scherm. Dat is geen pluspunt voor het rijden, maar het maakt dat de Harley zijn score voor het gebruiksgemak verder opdrijft. Je kunt van een kolos van ruim 240 kg geen wendbare middenklasser maken, maar daar staat tegenover dat Harley’s eigenzinnige ontwerp en design wel werkt. De Pan America is smal van bouw in het middendeel en daardoor kun je ‘m goed tussen de benen knellen. Zo verhoog je verder de stabiliteit en verminder je de vermoeidheid in de armen.

TET-test Harley-Davidson Pan America 1250 Special

Dat klopt!

De verhoudingen kloppen helemaal. Staand rijden gaat vrij ontspannen, zitten is erg relax. Dit is een motor waarmee je makkelijk op de snelweg naar het zuiden raast, maar iets zegt ons dat de 150 km die we in vier uur reden op de Belgisch-Nederlandse TET-route meer fun leverde. We kwamen nooit in de problemen en waren onder de indruk van de wendbaarheid. De Harley kan op dat vlak wedijveren met een motorfiets van een paar honderd cc minder inhoud en tientallen kilo’s minder zwaar. De 150 pk en 128 Nm raak je offroad nooit kwijt, maar de koppelberg zorgt er wel voor dat je schakellui kunt rijden. Meestal heb je de keuze tussen twee of drie versnellingen om vlot te kunnen rijden. En als je dan toch moet schakelen, is de optionele quickshifter handig. Ook de elektronische rijhulpen van deze machine kunnen het betere offroadwerk aan. Van de adaptieve rijhoogte, de twee offroadgerichte rijmodi (Off-Road en Off-Road Plus), de stelmogelijkheden voor de hellingshoekgevoelige ABS en tractie controle tot de mogelijkheid tot het finetunen van de ophanging – handig om aan te passen naargelang de ondergrond.

Toertest Harley-Davidson Pan America 1250 Special

Overdog

Het zal ons verbazen als de Harley-Davidson het eindklassement in onze zoektocht naar de ultieme TET-bike wint. Maar het zal ook nooit Harley’s bedoeling zijn geweest om de ultieme TET-motor te bouwen. De Pan America is gezien het vermogen, gewicht en de afmetingen eerder een overdog dan een underdog in deze competitie. Maar mochten we de TET-verkiezing uitsluitend rijden met motoren van meer dan 1000 cc, dan zou de Amerikaan niet al te ver uit de buurt van de hoofdprijs zitten.

Het feit dat hij in dit soort testen toch zo goed scoort, is vooral een teken van de veelzijdigheid van de Pan America. Het is een motor die meer kan dan je denkt en die alles doet met een groter gemak dan je verwacht. Wat wel blijft wennen is dat de motor soms een halve seconde stil blijft als je op de startknop duwt. Ook Adaptive Ride Height is een uniek kenmerk dat deel uit maakt van het DNA van één van de meest eigenzinnige adventure motoren op de markt. Dat de Harley ons in positieve zin heeft verrast op de zanderige en soms modderige TET-wegen, geeft aan dat hij meer in zijn mars heeft dan de meeste motorijders denken of verwachten. En dat leidt uiteindelijk tot een mooie eindscore.

Score Jelle VerstaenScore Thierry Sarasyn Score Nicky Kenis
Prestaties        15/20
Ophanging      15/20
Afwerking       16/20
Gebruiksgemak          14/20
TET gehalte     12/20
Prestaties        15/20
Ophanging      16/20
Afwerking       15/20
Gebruiksgemak          14/20
TET gehalte     13/20
Prestaties        14/20
Ophanging      14/20
Afwerking       16/20
Gebruiksgemak          14/20
TET gehalte     12/20
Totaal:            72/100Totaal:            73/100Totaal:            70/100

Algemeen Totaal: 71,66 %

Download de route

Hoe gaan we te werk?

We rijden met alle motoren die in deze reeks aan bod komen een deel van de TET-route in België of Nederland. Daarnaast wordt de motor ook aan de tand gevoel op andere vergelijkbare trajecten. Elke motor wordt door drie dezelfde testrijders gereden. Jelle Verstaen, testredacteur en zowel fan van offroad- als weggerichte motoren. Hetzelfde geldt voor die andere testredacteur, Thierry Sarasyn. Hij heeft meer dan vier decennia offroadervaring en verkiest nog altijd noppenbanden boven slicks. Nicky Kenis tenslotte heeft noppen op zijn ziel. Nicky is een gewezen topcrosser, instructeur bij de Adventure Academy en hij rijdt zo nu en dan nog puur voor het plezier een crosswedstrijd. Dit olijke drietal beoordeelt elke motor op prestaties, afwerking, gebruiksgemak en het TET-gehalte. De scores worden opgeteld en herleid tot een totaal op 100. De motor die op het einde van het jaar de beste score haalt, mag zich minstens een jaar lang de beste TET-motor ter wereld noemen.

De TET-lijst

Deze motorfietsen willen we graag in de verkiezing van de Beste TET-Motor Ter Wereld droppen. Dit is een voorlopige lijst, die we aanpassen als blijkt dat er dit jaar nog adventure-model wordt gelanceerd. Natuurlijk zijn we ook afhanklijk van de beschikbaarheid van modellen in de motortestparken van importeurs. In elk geval bieden we je (minstens) één TET-test per maand en kiezen we in het laatste nummer van MOTO73 de beste TET-Motor Ter Wereld.

  • Yamaha Ténéré 700
  • Moto Morini X-Cape
  • Royal Enfield Himalayan
  • Harley-Davidson Pan America
  • Honda XL750 Transalp
  • Honda CRF300L Rally
  • BMW R1250GS
  • KTM Adventure 890 Adventure R
  • Aprilia Tuareg
  • Suzuki V Strom 800
  • CFMoto 800 NT
  • Triumph Tiger 1200 Rally Pro
  • Ducati Desert X
  • Husqvarna Norden
TET-test Harley-Davidson Pan America 1250 Special

50 Jaar MOTO73: terugblik op de beginjaren

3
50 jaar MOTO73

Vijftig jaar geleden kwam MOTO73 voor het eerst op de markt. De komst van het nieuwe blad zorgde voor een ware revolutie op het gebied van de motorbladen in Nederland. Een terugblik op de beginjaren van MOTO73.

Fotografie: Archief MOTO73

Tot aan het eind van 1972 was MOTOR het toonaangevende blad onder de motorbladen. Het blad verscheen wekelijks en werd gedrukt op krantenpapier, was uitgevoerd in zwart/wit met rood als steunkleur op de voorpagina en enkele pagina’s van het binnenwerk. In 1966 was het maandblad Motorsport al op de markt gekomen, gemaakt door Gerhard Klomps, een voormalig redacteur van MOTOR. Het blad viel op, omdat het op beter papier werd gedrukt, een voorpagina in kleur had en er een kleurenposter in het hart van het blad zat. Zoals de naam al aangaf lag het accent op de motorsport. Tot de medewerkers behoorden Jaap Timmer en fotograaf Jan Heese. Het blad werd gedrukt bij Veldhuis in Raalte. Een echte concurrent voor MOTOR werd het niet.

Van MOTO naar MOTO73

Toen Motorsport een jaar op de markt was kwam het tot een zakelijke breuk tussen Klomps en de drukkerij. Veldhuis zag een maandblad wel zitten en kwam binnen de kortste keren met een eigen maandblad, in 1967 ook Motorsport geheten. Het blad werd uitsluitend door freelancers gemaakt. Hoofdredacteur was Harry Goossens, in crosskringen destijds een zeer bekend figuur. Tot de vaste medewerkers behoorde Wil van der Plas, de vader van BBB-kamerlid Caroline van der Plas.

Twee bladen met dezelfde naam was natuurlijk een onmogelijke situatie en daarom verscheen het ‘nieuwe’ Motorsport vanaf 1968 onder de naam Moto-cross. Deze naam was het jaar ervoor al in België gebruikt voor het blad. Het blad was inhoudelijk gelijk aan het Nederlandse blad, slechts de naam was anders.

Redactie Motor.NL kiest motor van het jaar 2022

De oplage ging gestaag omhoog, waardoor de uitgever mogelijkheden zag om het blad vaker te laten verschijnen. Er werd gekozen voor een nieuw blad, dat onder naam MOTO zou uitkomen en van maandblad een veertiendaags blad zou worden. De uitgever van MOTOR vond de naam van het nieuwe blad te veel lijken op MOTOR, waardoor er verwarring zou kunnen ontstaan. Daarom werd op het laatste moment besloten dat er aan MOTO ‘73’ zou worden toegevoegd. De stickers van ‘MOTO’ waren al gemaakt en bijgevoegd bij het laatste nummer van Moto-cross. De naam van het nieuwe blad werd aanvankelijk geschreven als MOTO 73, later verdween de spatie en werd het MOTO73.

De eerste hoofdredacteur werd Coen Verburg, die daarvoor een kleine tien jaar redacteur bij MOTOR was geweest. Hij beschikte over goede contacten binnen de motorwereld en wist zodoende goede medewerkers aan te trekken, zowel uit Nederland als uit het buitenland. Paul Klaver, werkzaam bij de TU Delft, deed de vermogensmeting die bij de motortesten werd uitgevoerd en schreef veelgelezen technische artikelen. Hij slaagde er altijd in moeilijke zaken op een leesbare manier op papier te krijgen. Harry Goossens nam het crossnieuws voor zijn rekening. Jo Zegwaard (later lid van de Wegrace Commissie van de FIM) verzorgde onder het pseudoniem Erich Winter alles over de wegrace. Jan Heese leverde het fotowerk, zowel foto’s gemaakt op de circuits als ook het beeld bij de motortesten. Veel van die testen werden gemaakt door Herbert en Ellen Spahn. Herbert had ervaring als coureur en gold als Zandvoort-specialist. Crosstesten werden uitgevoerd door Stef van der Sluis.

In het eerste nummer stond een spectaculaire foto-werf-actie, waarmee als hoofdprijs een motor te winnen was.

Veel columnisten

Columns hebben jarenlang een plaats ingenomen in het blad. De bekende tv- en radioverslaggever Frans Henrichs was de eerste columnist. Heel veel coureurs hadden een column in het blad, waarvoor de tekst meestal werd aangeleverd door een gastschrijver. Tot de columnisten behoorden de wereldtoppers Kenny Roberts, Barry Sheene, Wayne Gardner en Michael Doohan. Maar ook coureurs en crossers uit eigen land kregen een column, zoals Hans Spaan, Gerrit Wolsink, Ton van Heugten, Kees van der Ven, Dave Strijbos en John van den Berk.

Karel Hubert (die had meegedacht over de formule van MOTO73) was een columnist die door velen werd bejubeld, maar ook velen moesten niets van hem hebben. Hubert schreef columns met verschillende namen zoals Circus Hubert, De Gevoelens en Hotel Belvédère, soms daarbij geholpen door anderen als Berry Zand Scholten en Bennie Jolink. Zijn feuilletons met als hoofdpersoon Anton Strebbel werden zelfs als boekjes uitgegeven.

Frans Henrichs was de eerste columnist.

Kantoor op zolder

En waar werd dat blad gemaakt? Niet in een kantoor, maar in een als kantoortje ingerichte slaapkamer in Amstelveen. Nadat Verburg na een jaar was verhuisd naar Raalte werd de zolder van zijn woning ingericht als kantoor. Pas na vier jaar werd er bij Drukkerij en Uitgeverij Veldhuis een kantoor betrokken.

Net als bij voorganger Moto-cross werd het blad gedrukt op mooi papier. Er werd meer gebruikgemaakt van kleur. Het binnenwerk van het eerste nummer, dat 52 pagina’s telde, bevatte 24 kleurenpagina’s. Daarmee onderscheidde MOTO73 zich duidelijk van de andere bladen op de Nederlandse markt. En dat werd door de motor(sport)liefhebbers duidelijk opgemerkt, want in de  eerste maanden moesten veelal van elk nummer meer exemplaren worden gedrukt dan van het vorige. MOTO73 had duidelijk een formule in de markt gezet die aansloeg bij de motorliefhebber.

Een belangrijk deel van de pagina’s werd in het seizoen gevuld met sportreportages; meer dan nu het geval is. Vijftig jaar geleden was het moeilijk om bewegende beelden van GP’s op televisie te zien. Een korte flits in Studio Sport, dat was het wel. Hoe anders is het nu. Heb je televisie van Ziggo, dan zie je alle wegrace-GP’s. Tegen betaling kun je bij Dorna via je computer of tablet ook alle GP’s volgen, evenals het WK Superbike. Bij Infront Media kun je een abonnement nemen op de MXGP’s. In 1973 bestonden die mogelijkheden nog niet, sterker nog computers voor thuisgebruik waren er nog niet. Je moest altijd maar hopen dat je dagblad op maandag iets meenam van de wedstrijden van het weekend. De wegrace werd vaak wel genoemd (de Nederlanders speelden begin jaren zeventig een hoofdrol in de 50cc-klasse), maar de cross kwam er veelal bekaaid van af. GP’s in eigen land haalden meestal wel de vaderlandse kranten, maar buitenlandse GP’s kwamen vrijwel nooit aan bod. Door ruim aandacht te besteden aan al deze wedstrijden in woord en beeld werd MOTO73 interessant voor de sportliefhebber.

Merken en modellen

Een belangrijk nummer was altijd het RAI-nummer. In dat blad, dat uitkwam net voor de MotoRAI (de jaarlijkse tentoonstelling in Amsterdam waar alle importeurs hun aanbod lieten zien), stond een volledig overzicht van alle merken en de gevoerde modellen. Met daarbij alle technische gegevens en de prijzen. En uiteraard foto’s van vele modellen. Het was voor de redactie altijd weer een geweldige klus om alle informatie te verzamelen. Een lange reeks van jaren was dit een zeer gewild overzicht, want hier had je een compleet overzicht van de op de Nederlandse markt verkrijgbare modellen en de erbij horende prijskaartjes. Tegenwoordig haal je alle informatie van internet, maar dat bestond in 1973 (en een groot aantal jaren daarna) nog niet. Destijds was een volledig overzicht dus zeer welkom.

De grootste

Door de gestage groei van de oplage kon er al na enkele jaren een redacteur worden aangetrokken. Niet al te lang daarna kwam er nog een redacteur bij. Binnen tien jaar streefde MOTO73 concurrent MOTOR (dat een groot deel van de oplage had te danken aan de KNMV, omdat leden van de KNMV een abonnement op MOTOR konden nemen voor een gereduceerde prijs) voorbij en werd het motorblad met de hoogste oplage. De onderkop ‘MAGAZINE VOOR DE MOTORSPORT’ veranderde daarom begin 1982 in ‘NEDERLANDS GROOTSTE MOTORMAGAZINE’.

Reizen naar Daytona

Maar niet alleen de GP’s werden ruim belicht, ook andere wedstrijden kwamen aan bod. Wedstrijden waar in sommige gevallen vrijwel niemand ooit van had gehoord. Dat gold bijvoorbeeld voor de 200 mijl van Daytona, in het Amerikaanse Florida. Door hier ruim aandacht aan te besteden werd er interesse voor gewekt. Samen met Neckermann Reizen werden er reizen naar Daytona georganiseerd. Daarvoor bestond, eind jaren zeventig, begin jaren tachtig een zeer grote belangstelling. Het begon bescheiden, maar er wilden steeds meer mensen mee. Op het hoogtepunt vlogen er zo rond de duizend raceliefhebbers naar Florida, die hun ogen uitkeken in Daytona. Mooi weer, een circuit met een kombaan en honderden choppers in de stad. Voorafgaand aan het GP-seizoen kwamen er altijd Europese toprijders aan de start. Vanuit Nederland gingen onze toppers Rob Bron, Wil Hartog, Boet van Dulmen en Jack Middelburg naar Daytona. Daarnaast was er ook nog een stadioncross en de mogelijkheid in de nabijheid van Daytona naar de dirttrack te gaan in Barberville, waar de Harley’s hun rondjes draaiden. En met de huurauto op het strand rijden. Iets dat we in eigen land niet kenden. Met die huurauto kon gemakkelijk een bezoek worden gebracht aan ruimtevaartbasis Cape Canaveral of Walt Disney World in Orlando. En dat allemaal begin maart, als het in Nederland nog geen aangenaam weer is en in Florida de thermometer ruim boven de twintig graden uitkomt.

Mirjam Pol in Le Dakar: via de duinen onderweg naar het podium

0
Mirjam Pol Le Dakar 2023

Volgens Mirjam zaten er in deze editie van de Dakar rally 3 echte duinen-etappes. Twee heeft ze met goed gevolg afgevinkt en hoe is dat met de derde gegaan? “Nou de andere twee heb ik foutloos gereden maar dat kan ik niet echt van deze dag zeggen. Maar dat maakt me in dit geval niet zo heel erg veel uit want dit was verreweg de allermooiste duinendag! Fantastisch! Het was gevaarlijk, het was hoog, heel hoog, het was soms gemeen, soms heel zacht, nou, het had gewoon alles vandaag.

Tekst: Sabine Weghorst

Maar die duinen waren zo prachtig mooi, ik heb er ook even bewust bij stilgestaan dat ik nu wel op een hele unieke locatie rijd. Ik heb me dat op die ongelooflijk hoge duinen ook echt gerealiseerd. Soms keek naar die duinen en dan dacht ik: ‘hoe dan?’ Er leek soms geen einde aan te komen, zo hoog. Maar ja, dan zag ik wel een spoortje lopen en dacht, oké het kan dus wel. Vol in de zesde versnelling val je dan zo’n zandberg aan, moet je al snel terug naar de vijfde versnelling om er vol voor te gaan en zo probeer je boven te komen, echt heel erg gaaf!”

Mirjam Pol als wereldkampioen Rally Raid en titelverdedigster naar Le Dakar 2023

Ze heeft een paar keer geholpen om andere deelnemers te helpen die vastzaten, soms raakte ze de aansluiting kwijt op de vlakke stukken maar kwam dan weer terug in de duinen. De zon maakte het af en toe moeilijk om de conditie van een top van een duin te kunnen inschatten.

Ze heeft haar pastaatje achter de kiezen, een verfrissend colaatje gedronken en geniet nu van een bakkie koffie. Ze maakt zich op voor de laatste twee dagen. “Nog twee etappes voor de boeg, morgen de laatste duinendag en dan volgt zondag na de allerlaatste special stage, als alles goed blijft gaan, het podium!”, laat een opgewekte Mirjam weten.  

Heeft jouw boete met de motor een mooi verhaal? Vertel het ons!

0
verkeersboete

Onder het mom van ‘iets negatiefs iets positiefs zien te maken’ zijn wij op zoek naar mooie bekeuringsverhalen. Van die keer dat je precies geflitst werd toen je even wilde checken of je motor nog steeds een klein beetje inhield bij 230 kilometer per uur tot aan het echt weggewaaide parkeerbonnetje in Amsterdam en alle verhalen daartussen. Ze zijn meer dan welkom voor onze nieuwe rubriek ‘De bekeuring en z’n verhaal!’ Heb je er ook nog een foto van, liefst van de overtreding zelf natuurlijk, dan is dat helemaal fantastisch, maar ook alleen een goed verhaal is meer dan welkom. Vul onderstaand formulier in.

Geen velden gevonden.

Heb je een foto bij jouw verhaal? Stuur deze dan onder vermelding van Rubriek Bekeuring + je naam naar redactie@motor.nl.

Waaghalzen kunnen zich nu inschrijven voor de Isle of Man TT van 2023

0
Isle of man

De Isle of Man TT van 2023 is over iets meer dan 4 maanden en vanaf nu zijn de inschrijvingen geopend voor de 102e editie van ’s werelds beroemdste en beruchtste wegrace. Van 29 mei t/m 10 juni 2023 staat het 90.000 inwoners tellende eiland weer in het teken van diverse races.

De racedagen gaan op 29 mei van start. De start vindt plaats op Bank Holiday Monday, met ’s ochtends een vrije training en ’s middags een eerste kwalificatiesessie.

Op dinsdag 30, woensdag 31 en donderdag 1 juni vinden de traditionele avondkwalificaties plaats, waarna op vrijdagmiddag 2 juni de vijfde en laatste kwalificatie plaatsvindt.

Ilja Caljouw over Isle of Man: ‘Ik kijk met gemengde gevoelens terug op mijn deelname’

Het raceprogramma gaat vanaf dan in een versnelling, met het ongelooflijk populaire middenweekend dat nu drie races telt in plaats van slechts twee, te beginnen met de eerste Monster Energy Supersport en 3wheeling.media Sidecar TT Races op zaterdag 3 juni en de RST Superbike TT op zondag 4 juni.

Maandag is de eerste rustdag voordat de vier midweekse races beginnen: De eerste RL360 Superstock Race en Supertwin Race op dinsdag 6 juni, en de tweede Supersport en Sidecar Races op woensdag 7 juni.

Donderdag is de tweede rustdag, daarna begint het slotweekend. Op vrijdag 9 juni, de populaire bank holiday van het eiland, zal het publiek vol zitten voor de tweede Superstock en Supertwin Races, voordat een dag vol festiviteiten en de belangrijkste Milwaukee Senior TT de Isle of Man TT Races van 2023 afsluit op zaterdag 10 juni.

Meer racedagen en meer races om naar uit te kijken dus. Meer informatie vind je hier.

KTM Nederland en KTM België gaan samen verder als KTM Benelux

0
KTM Benelux 2

Nadat er veel werk achter de schermen is uitgevoerd, kunnen we met gepaste trots melden dat per 1 januari 2023 een fusie plaatsvindt tussen KTM Sportmotorcycle Nederland en KTM Sportmotorcycle Belgium. De krachten worden gebundeld en hierdoor ontstaat KTM Sportmotorcycle Benelux. De operatie gaat geleid worden vanuit het hoofdkantoor in Gembloux, België.

KTM Adventure Rally 2023: 24 tot 28 juli in Noorwegen

Vanwege de goede ervaring in andere EU-landen is door de KTM Groep besloten om KTM Nederland en België te laten fuseren tot KTM Sportmotorcycle Benelux. Deze synergie zorgt ervoor dat ideeën en strategieën beter uit te voeren zijn op beide markten, door onder meer gebruik te maken van gedeelde middelen. Op die manier is het mogelijk om uniformiteit uit te stralen richting alle KTM-dealers, waardoor een zeer professioneel netwerk ontstaat. Met het oog op toekomstige projecten zoals de integratie van MV Agusta is een zeer efficiënte structuur absoluut noodzakelijk.  Deze weloverwogen beslissing zorgt dat KTM-dealers in de lage landen hun klanten nog beter kunnen bedienen, doordat zij de mogelijkheid krijgen om een nog hoger serviceniveau aan te bieden. Door de samenvoeging ontstaat een intensievere samenwerking binnen KTM Sportmotorcycle Benelux, waarbij de aanwezige kennis en expertise sneller en efficiënter gedeeld gaan worden. De operatie wordt vanuit de twee bestaande locaties uitgevoerd, waardoor zowel de dealer als eindconsument niets zal merken van deze transitie naar KTM Sportmotorcycle Benelux. De samenvoeging heeft ook geen gevolg voor het huidige personeelsbestand en bestaande dealernetwerk.Als resultaat van de fusie gaan ook GasGas en Husqvarna, de andere twee motormerken binnen de KTM Groep, mee in de nieuwe Benelux-structuur. Ook daar zijn de nodige voordelen te behalen, waardoor verschillende mogelijkheden ontstaan om het marktaandeel van deze merken flink te laten groeien in zowel Nederland als België.

Norbert Zaha – Managing Director KTM AG
“We zijn enorm blij dat we de motormarkt in de lage landen nu vanuit een Benelux-structuur kunnen besturen. Binnen de KTM Groep zijn we altijd op zoek naar synergiën, want kennis en ervaring moeten gedeeld worden om te kunnen groeien. KTM Sportmotorcycle Benelux was dan ook een logische stap om met veel goede moed de toekomst aan te kunnen gaan.” 

Andreas Stütz – Managing Director KTM BENELUX
“Een positieve stap voor alle betrokkenen, doordat we de krachten binnen deze nieuwe structuur gaan bundelen. Het is daarnaast fijn dat deze transitie enkel voordelen oplevert voor ons dealernetwerk. Via KTM Sportmotorcycle Benelux is het voor de dealers namelijk mogelijk om een nog hoger serviceniveau te bereiken en daar profiteert de klant van. Dat kan alleen maar toegejuicht worden.” 

Michel Sebastiani – Managing Director KTM BENELUX
“In het verleden ben ik al nauw betrokken geweest bij KTM Nederland en daardoor ben ik overtuigd dat deze fusie een zeer positieve uitkomst gaat hebben. Door de intensieve samenwerking kunnen we namelijk elkaars know how delen, waardoor het mogelijk is om een nog sterkere positie te creëren voor KTM en alle zustermerken.”

Boudewijn Geels: ‘Als ik iets níet nodig heb op mijn 52e is het een Honda MTX’

0
Column_Boudewijn Geels_2023

Als ik iets níet nodig heb op mijn 52e is het een Honda MTX. Maar ik verlang naar niets anders dan… een Honda MTX! En ik heb er een onder mijn achterwerk. Voor het eerst in mijn leven. En het voelt… geweldig! Maar rijdt-ie ook een beetje?

De monteur van Hondabromfietsen.nl te Ameide, onderdeel van Autobedrijf Wegman, heeft me dringend geadviseerd kalm aan te doen. ‘De remkabel zit los.’ Ehh, oké. Geen idee of er überhaupt een beetje pit in zit als je een Kawasaki Z1000SX gewend bent, maar dat gaan we nu proberen. Gas!

Voorzichtig komt de rood-blauwe machine in beweging. Tsja, het is ook maar 80 cc. Linksaf de weg op. Mijn ouwe schoolmaat S. maakt een filmpje, zie ik vanuit mijn ooghoeken. Mooi, dan heb ik in elk geval bewijs van deze mijlpaal. Ik schakel van zijn 2 naar zijn 3. Althans, dat probeer ik. Maar er gebeurt niks, dus ik schakel terug. Nog een keer, met een bruuskere voetbeweging dan maar. Nu pakt hij hem wel weer op. Damn, een bocht. Beetje terug. Niet te hard remmen dus. En dan weer het gas erop, soort van, en opschakelen. Ik oogst vooral veel geraas.
Een afgeragde brommer – met 1450 euro ook de goedkoopste die er in de showroom staat –, als het geen MTX was geweest, had ik er niks aan gevonden. Maar het is wél een MTX. En door alsnog zo’n ding te bezitten wil ik een zwart hoofdstuk in mijn levensgeschiedenis herschrijven: twee jaar gesukkel met een suffe Peugeot-damesbrommer en een chronisch kaduke Yamaha FS1.

Boudewijn Geels: ‘De motor stinkt! Zoals het hoort!’

Echter, als ik zo’n MTX wil om op te vallen, hoef ik hem niet te kopen. Een groep kinderen kijkt niet op of om, een blonde vrouw van in de dertig evenmin. Een gevalletje midlifecrisis op een ouwe brommer – boeie. Maar hé, ik wil hem voor mezelf, toch?

Ja, maar niet deze. Na een kwartier lever ik de brommer weer in. De monteur ziet aan mijn gezichtsuitdrukking dat het hem niet gaat worden. Ik: ‘Er moet flink wat aan gebeuren en ik heb twee linkerhanden. Als jullie het doen, komt er vast flink wat bij.’ De jonge monteur, zelf in het bezit van een MT, knikt. ‘En ik weet niet hoeveel.’

Ik ga weer de showroom in en aai koplampen en beklop zadels. Ik wil écht een MTX, maar dan een goeie. Alleen, voor minder dan drie ruggen – en liefst nog 500 meer – ben je dan niet klaar. Ik zie een piekfijn rood-zwart exemplaar voor 3.750 euro.

Dan meldt zich de bedrijfsleider van de zaak. ‘MTX’en, MT’s en MB’s zijn “hot”’, vertelt hij. ‘De meeste komen uit Zwitserland en Duitsland. In Nederland is bijna niks fatsoenlijks te koop. Nederland is echt een consumeerland. Alles wordt kapot gereden en gesloopt. Zwitsers zijn er juist heel zuinig op.’

En de kopers? ‘Het is allemaal jeugdsentiment; zeventig procent van onze klanten is tussen de 35 en de 60 jaar. Mannen die zeggen dat ze zo’n ding vroeger niet konden betalen en nu wel. Of pa die er vroeger een had en nu zijn zoon ervoor probeert te interesseren. We bouwen ze trouwens ook nieuw op. Dan tonen klanten een foto van een foto van vroeger: “Deze had ik toen ik 16 was, kunnen jullie dit maken?” En dat doen we dan. Dat is echt het allerleukste.’

Ik sluit de conversatie af met een klassieker: ‘Ik ga erover nadenken.’

Naast S. in de auto op de terugweg naar Amsterdam ben ik stil. Mijn vriend kijkt me ongerust aan. ‘Geels, je bent toch niet écht van plan om een MTX te kopen, hè?’

Ik check mijn banksaldo op de ING-app. ‘Het geld heb ik…’

Wordt vervolgd.