Roan van de Moosdijk reed sterk in het zand van Lommel.
MXGP & MX2: Lommel II en III (België) en Pietramurata I (Italië)
Door het wegvallen van Jeffrey Herlings en Glenn Coldenhoff mogen de beste Nederlandse prestaties nu van Roan van de Moosdijk worden verwacht. Hij deed het inderdaad goed en boekte in Lommel III zijn eerste manchezege.
Als er één circuit is waarop van Nederlanders goede uitslagen verwacht mogen worden, dan is dat wel Lommel. Nederlandse crossers leren het crossen in het Nederlandse zand. Net over de grens onder Eindhoven ligt de bekendste zandbaan van Europa. Het is circuit is gevreesd en geliefd.
Lommel II begon slecht voor Roan van de Moosdijk, want zijn Kawasaki liet hem op de derde plaats liggend in de steek. In de tweede manche ging hij bijna de halve race aan de leiding, maakte toen een foutje en zakte terug naar de tweede plaats. In de slotronde werd hij verrast door Ben Watson en werd derde. Lommel III begon goed met de snelste tijd in de tijdtraining. Roan kwam goed van start, vertrok als zevende en was al snel vijfde. Op de vierde plaats liggend kreeg hij last van opgepompte armen en zakte terug naar de zesde plaats. Na vier ronden in de tweede heat verruilde hij de tweede plaats voor de leidende positie. Hij bleef op kop tot aan de finish en behaalde daarmee zijn eerste zege in een WK-manche. Ook voor zijn F&H Kawasaki MX2 Racing Team was het de eerste GP-winst. Achter Ben Watson – zijn eerste GP-overwinning – werd Roan tweede in deze GP. Een week later werd hij in Pietramurata negende en achtste. Bas Vaessen scoorde in elk van de zes manches, met een achtste plaats in de tweede manche van Lommel II als beste resultaat. De winst in Lommel II ging naar Tom Vialle en naar Jago Geerts in Pietramurata.
Roan van de Moosdijk won in Lommel zijn eerste GP-manche.
MXGP
In de MXGP staat Brian Bogers, met nog slechts de beide GP’s van Pietramurata van deze week te gaan, op de rand van de top-10. De Brabander in Italiaanse dienst eindigde in Lommel telkens bij de eerste zeven en deed het ook in Pietramurata goed. Calvin Vlaanderen werd in Lommel II zesde in de eerste manche, maar moet de Italiaanse GP laten schieten door een pijnlijke heup, een gevolg van een val in Lommel.
Aan de kop van de klassementen wisten de lijstaanvoerders Tim Gajser in de MXGP en Tom Vialle in de MX2 zich goed te handhaven. Tim Gajser won Lommel II en Lommel III, de winst in Pietramurata ging naar Tony Cairoli.
Quotes
‘Ik bleef positief voor de tweede race.’ Roan van de Moosdijk liet zich niet van de wijs brengen door problemen met zijn armen in de eerste reeks van Lommel III.
‘Het was net als een paar jaar geleden toen wij om de titel streden.’ Tony Cairoli genoot van zijn duel met Clément Desalle in Pietramurata.
‘De eerste manche was nagenoeg perfect.’ Tim Gajser nam in Pietramurata kopstart en bleef de hele eerste manche aan de leiding.
‘Dit gevoel heb ik lang niet gehad.’ Het was voor Clément Desalle twee jaar geleden dat hij een GP-manche won.
‘Lommel was goed voor mij.’ Brian Bogers was tevreden over zijn optreden in het Belgische zand.
Geen lachje kon er op het podium af bij Nancy van de Ven. Begrijpelijk, want opnieuw greep ze naast de wereldtitel. In haar achtste jaar in het wereldkampioenschap eindigde ze voor de vierde keer als tweede. En nog nooit was ze zo dicht bij de wereldtitel als dit jaar. Twee keer stond ze in Pietramurata op het podium, eerst als tweede achter dagwinnares Duncan en daarna als tweede met de zilveren WK-medaille om haar nek. Een troostprijs, want ze ging voor goud.
Na vier GP’s leidde Van de Ven met een geringe voorsprong van vier punten op Duncan, zes op Larissa Papenmeier en tien op Fontanesi. Dat beloofde met vier kanshebbers op voorhand een spannende ontknoping van het wereldkampioenschap te worden. De eerste manche begon sensationeel met valpartijen van Duncan, Van de Ven en Fontanesi. Papenmeier leek te gaan winnen, maar door een val van de Duitse in de slotfase wist Duncan nog te winnen. Van de Ven kwam vanaf de laatste plaats terug tot de vijfde plaats. Deze uitslag bracht Duncan aan de leiding, vijf punten voor Van de Ven en Papenmeier. Van de Ven wist wat ze moest doen in de tweede manche: maximaal presteren! Ze vertrok op kop en bleef tot aan de finish het veld leiden. Haar rivalen hadden ook een goede start. Duncan wist dat de derde plaats voor haar voldoende en verdedigde haar tweede stek niet fanatiek toen Fontanesi aandrong. De Italiaanse kwam nog aan het achterwiel van Van de Ven. In het spoor van Van de Ven reden Lynn Valk en Shana van der Vlist eveneens een zeer sterke wedstrijd. Valk was in de eerste manche enige tijd tweede, maar finishte als derde. Daar voegde ze in de tweede race een vijfde plaats aan toe, goed voor de vijfde plaats in het dagklassement. Van der Vlist werd vierde en zesde en stond als zevende in de daguitslag. In het WK eindigden ze respectievelijk als vijfde en zesde. Drie Nederlandse dames bij de beste zes!
Wereldkampioene Courtney Duncan
Nancy van de Ven over haar race en dit seizoen: ‘De valpartij in de eerste manche en een aantal foutjes in het begin van het seizoen maakten het erg moeilijk voor mij. Ik geloof niet dat er iets erger is dan tweede te worden in het wereldkampioenschap als je evenveel punten hebt als de eerste.’ Van de Ven moet uitkijken naar een ander team, want haar Italiaanse team Ghidinelli Racing moet vanwege de coronacrisis bezuinigen.
Tekst: Jan Boer
WK-Eindstand (na 22 manches):
1. Courtney Duncan (NZ), Kawasaki, 207 2. Nancy van de Ven, Yamaha, 207 3. Larissa Papenmeier (D), Yamaha, 200 4. Kiara Fontanesi (I), KTM, 193 5. Lynn Valk, Yamaha, 164 6. Shana van der Vlist, KTM, 135 16. Britt Jans-Beken, KTM, 35 19. Britt van der Werff, Suzuki, 31 30. Stefanie Stoutjesdijk, 13 34. Kimberley Braam, Kawasaki, 5 35. Demi Verploegh, Yamaha, 5
Nancy van de Ven in het WK
Jaar
Kampioen
Punten
Van de Ven
Punten
2020
Courtney Duncan (NZ)
207
Tweede
207
2019
Courtney Duncan (NZ)
239
Tweede
203
2018
Kiara Fontanesi (I)
260
Tweede
252
2017
Kiara Fontanesi (I)
233
Vierde
231
2016
Livia Lancelot (F)
302
Tweede
278
2015
Kiara Fontanesi (I)
260
Derde
214
2014
Kiara Fontanesi (I)
255
Vijfde
182
2013
Kiara Fontanesi (I)
287
Vijfde
173
Nancy van de Ven reed uitstekend in Pietramurata. Foto: Yamaha
Belgische wereldtopper
De 21-jarige Amandine Verstappen moest de slotwedstrijd van de WMX laten schieten, omdat ze eerder in de week positief testte op COVID-19. Verstappen: ‘Het is erg frustrerend, omdat ik al enige maanden alle voorzorgsmaatregelen in acht heb genomen.’ Verstappen scoorde dit jaar in drie manches en sloot het WK van de dames af op de veertiende plaats. Verstappen is de eerste (en tot nu toe enige) Belgische die een GP won, ze zegevierde vorig jaar in Valkenswaard.
Tekst: Jan Boer
Amandine Verstappen
Spaans Open
En dat geldt ook voor Zonta van den Goorbergh!
Er moest een klein wonder gebeuren wilde Zonta van den Goorbergh de titel behalen in de European Talent Cup van het FIM CEV Repsol kampioenschap. De 14-jarige reed een sterk seizoen met liefst vier overwinningen. Samen met de uiteindelijk kampioen David Alonso was hij zelfs de enige coureur die races wist te winnen. Het enige nadeel voor hem was dat hij in de eerste drie wedstrijden van het seizen kostbare punten verloor. Met een achterstand van 42 punten moest de jonge coureur uit Breda dit proberen dit goed te maken en leek het bij voorbaat al op een mission impossible. Startend vanaf de vierde startplaats streed Van den Goorbergh in de eerste constant mee in de kopgroep van zes rijders en werd vierde, niet genoeg voor de titel dus. Een onschuldige schuiver in de tweede race op zondag was een kleine domper op een geweldig sterk seizoen. Volgend jaar maakt de jongeling de overstap naar het WK Junior Moto3.
De andere Nederland in dit kampioenschap, Collin Veijer, kan eveneens met een tevreden gevoel terug kijken op zijn eerste seizoen in het Spaans Open. “Het was echt een seizoen met ups en downs maar ik heb enorm veel ervaring opgedaan. In de eerste race verloor ik enkele plaatsen doordat ik mis schakelde. Ik vond aansluiting met de tweede groep die streed voor de zevende plaats en ben als negende gefinisht. In de tweede race is mijn uitlaat kapot gegaan en verloor ik de demper. Daardoor moest in naar de pits.” Veijer zal ook in 20121 de overstap maken naar het FIM Moto3 Junior wereldkampioenschap en is daarvoor in gesprek met enkele teams.
Tekst: Ad van de Graaf
Zonta toonde zich een waardig tweede man door direct kampioen David Alonso te feliciteren.
Appen met… Ilse de Haas
Waarom? Omdat ze als vriendin van Bennie Streuer samen de strijd aangingen voor de wereldtitel zijspannen.
Hoe was het om in het span met Bennie te zitten?
“Het was in het begin wennen voor mij, want het niveau was veel hoger dan ik was gewend en daar had ik even tijd voor nodig. Zijspan rijden is daarnaast veel zwaarder dan de meesten denkt.”.
Ilse de Haas
Is het moeilijk om met je eigen partner te racen?
“Belangrijkste is dat je iemand moet kiezen waar je vertrouwen in hebt en een bepaalde klik mee hebt. Dan maakt het niets meer uit of het je partner is of een andere coureur.”
Dit jaar kwam jullie droom uit met een goede sponsor voor 2020.
”Dat klopt, we kregen een uitnodiging om voor het Bonovo Racing team te komen rijden. Dat was voor ons heel bijzonder want we hadden nog nooit zo’n groot professioneel team gezeten. Alles is perfect geregeld en dat maakte het rijden er wel een stuk gemakkelijker door. In 2019 was het heel moeilijk geweest en dit was eigenlijk wel de redding voor ons”.
Maar helaas, geen WK Zijspannen dit seizoen.
“Nee dat was wel even balen! Gelukkig kregen we nog een alternatief WK en daar hebben we laten zien dat we met de top mee kunnen rijden. Dat was wel een goede opsteker. De concurrentie was bijzonder zwaar en we zijn als derde geëindigd en daar zijn we best wel trots op”.
Tekst: Ad van de Graaf
Moto2 Aragón (E)
Net geen punt voor Bo Bendsneyder
Ook de GP van Teruel leverde Bo Bendsneyder en het NTS RW Racing GP-team niet het o zo gewenste WK-punt op. En dat was jammer te noemen. Toch verliep dit raceweekend een stuk positiever dan de voorafgaande. Als snelste coureur uit Q1 plaatste Bendsneyder zich andermaal voor Q2. Hierin verraste hij met de tiende tijd op slechts 0,650 seconde van snelste man Sam Lowes. Een dergelijk goede uitgangspositie voor de race had de Nederlander sinds de eerste Grand Prix van dit seizoen niet meer weten te bewerkstelligen. Maar helaas lukte het ook nu weer niet. Beter gezegd net niet, want Bendsneyder passeerde de finish als zestiende. Dat gebeurde dan ook nog eens op slechts 0,505 seconde achter de Italiaan Simone Corsi. Duidelijk was te zien, dat het bijna één kilometer lange rechte stuk dat in het circuit van Aragón zit Bendsneyder en zijn NTS de das omdeed. Want hier werd de combinatie door een lagere topsnelheid keer op keer door de nodige tegenstanders gepasseerd. Ondanks het missen van het laatste WK-punt toonde Bendsneyder zich na afloop positief: ‘Het is jammer dat ik net de punten heb gemist, maar ik ben wel trots op mezelf en vooral mijn team – mijn crewchief, de dataman, de monteurs die ervoor hebben gezorgd dat de fiets er echt goed bij stond dit weekend – want we hebben laten zien dat we gewoon mee kunnen doen.’ Laten we hopen, dat dit ook het geval is tijdens de laatste drie races van 2020.
Tekst: Henk Keulemans
Bo Bendsneyder
De Quote
‘Een klein foutje kan grote gevolgen hebben. Helaas maakt het deel uit van onze sport. Ik verloor het gevoel in mijn armen de eerste momenten na mijn valpartij, maar gelukkig kwam het na enkele minuten weer terug. We hebben in Herentals alles laten nakijken en het bleek dat ik twee compressiefracturen in mijn rug heb (wervels T3/T4). Helaas is dit seizoen voorbij; ik voelde mij sterker dan ooit. Ik zal mijn hoofd omhoog houden en mij vanaf nu concentreren op mijn herstel. Ik heb dit eerder gehad en ik weet wat ik moet doen om terug te keren naar de vorm die ik had. Ik kijk met vertrouwen naar de toekomst en kan niet wachten om weer achter het starthek te staan.’
Heftige woorden van Glenn Coldenhoff die op Lommel zwaar ten val kwam.
Glenn Coldenhoff. Foto GasGas
De foto en het verhaal
Die hellingshoek! Geloof het of niet, dit is Michael van der Mark echt na pas een aantal kennismakingsrondes met de BMW S1000RR op Estoril. Qua basis reed Michael nog met een model van afgelopen seizoen, maar er zaten al behoorlijk wat spullen van komend seizoen op. Onder andere winglets! Uiteindelijk gaf VDM – hoewel het absoluut niet om snelle tijden ging bij deze shakedown – kort achter zijn nieuwe teamgenoot, Tom Sykes. Dat biedt perspectief!
Michael van der Mark met de BMW S1000RR op Estoril. Foto: 2Snap
RBRC Aragón (E)
En nog geen Nederlanders op het podium
Ook tijdens de zevende en achtste race van dit seizoen slaagden de Nederlandse Red Bull Rookies Zonta van den Goorbergh en Collin Veijer (foto) er niet in om een podiumplaats te bemachtigen. Wel bevonden zij zich in de kopgroep van een rijdersveld waarin de verschillen (zoals zo vaak) heel klein waren. In de eerste wedstrijd werd Zonta van den Goorbergh zevende op slechts 0,616 seconde van winnaar Iván Ortolá. Grootste verliezer in deze race was Collin Veijer. Nadat de jonge coureur uit Staphorst als vierde uit de kwalificatie tevoorschijn was gekomen, maakte hij deel uit van de kopgroep tot hij in het heetst van de strijd in de laatste ronde hard onderuit ging. In de tweede wedstrijd bleef Veijer wel op zijn KTM zitten. Dat leverde een keurige zevende positie op. Het verschil met winnaar David Alonso bedroeg slechts 0,231 seconde. Van den Goorbergh zat in de tweede groep en finishte uiteindelijk als elfde.
De tot nu toe in dit seizoen ongeslagen Pedro Acosta kreeg tijdens de tweede serie races op Motorland Aragón twee keer een nederlaag te verwerken. In de eerste werd de Spanjaard, die in 2021 uitgaat komen voor het Red Bull KTM Moto3-team van Aki Ajo, met 0,043 seconde verslagen door zijn landgenoot Ivan Ortolá. In de tweede race kwam Acosta naast de baan terecht. Omdat hij vervolgens een stuk afsneed, kreeg de Spanjaard van de racedirectie een tijdstraf opgelegd en belandde hij buiten de punten. Met nog vier races in Valencia voor de boeg heeft Acosta nu 170 punten achter zijn naam staan. Achter zes Spanjaarden en een Columbiaan neemt Zonta van den Goorbergh in het tussenklassement de achtste plaats in met 51 punten. Collin Veijer is elfde met 39 punten.
Tekst: Henk Keulemans
Collin Veijer. Foto: Gold & Goose/Red Bull Content Pool
Kalender
Supermoto The Race in Mettet die op het programma stond voor 18 en 19 november is uitgesteld. Door de huidige Covid19-omstandigheden, besloot organisator RUMESM, na overleg met de FMWB en de officiële instanties, om de wedstrijd uit te stellen naar 12 en 13 december 2020. ‘Alle partijen hebben hun uiterste best gedaan om deze wedstrijd zo goed mogelijk voor te bereiden, maar helaas kunnen we niet op de geplande datum organiseren. We houden jullie de komende weken op de hoogte in de hoop dat The Race in december kan verreden worden”, aldus RUMESM-woordvoerder Heikki Simon. “Mochten we ook de datum in december moeten afzeggen, dan zullen we dit evenement niet langer uitstellen, het zal dan worden geannuleerd.’ Tekst Kees Siroo.
7 november EMX 2t en EMX Open Pietramurata (I)
7/8 november WK enduro Marco de Canaveses (P)
8 november MotoGP en RBRC Valencia (E)
8 november MXGP Pietramurata (I)
14/15 november WK enduro Marco de Canaveses (P)
15 november MotoGP en RBRC Valencia (E)
15 november BeNeCup SuperMoto Mettet (B)
20-26 november WK rally Abu Dhabi Desert Challenge (VAE)
22 november MotoGP Portimão (P)
Kort door de bocht
Brian Bogers maakt komend jaar de overstap naar het fabrieksteam van GasGas. De 24-jarige Brabander neemt de plaats van Glenn Coldenhoff in, die het team verlaat. Hij krijgt voormalig MX2-wereldkampioen Pauls Jonass als teamgenoot. Bogers: ‘Ik heb sterk gereden in 2020 en ben klaar voor de volgende stap met GasGas.’
Thibault Benistant, uitkomend voor Hutten Metaal Yamaha Racing, greep in Lommel de titel in de EMX250. De Fransman stapte meteen over naar de GP’s en werd in Lommel III vierde en elfde, in Pietramurata vijftiende en tweede. Beste Nederlander is Kay de Wolf op de vierde plaats. Marcel Conijn (sterk rijdend in Lommel) werd elfde, Twan van Essen 23e, Rick Elzinga 24e, Raf Meuwissen 39e en Kjeld Stuurman 55e.
De Italiaan Andrea Bonacorsi is de kampioen van de EMX125. Beste Nederlander is Scott Smulders veertiende). Verder staan in de eindstand Cas Valk (19e), Ivano van Erp (22e), Kay Karssemakers (26e), Kjell Verbruggen (44e) en Dave Kooiker (52e). Mike Bolink is als elfde geëindigd in de EMX Open in Pietramurata. Rob Windt werd 16e, Damian Wedage 22e. Tekst: Jan Boer
Bart Schaap zet zijn ijsspeeedway carrière voorlopig in de ijskast. De coureur uit Callantsoog gaat een contract tekenen als stuurman in de binnenvaart en zich de aankomende jaren focussen op het worden van kapitein.
Schaap – die het afgelopen jaar met een wildcard uit kwam in de GP serie – zet de ijsspeedway niet volledig uit zijn hoofd. Het materiaal blijft behouden om in toekomst een rentree te kunnen maken. Tekst: Gert Bos
Op het Italiaanse circuit van Franciacorta is Matthew Ruisbroek in het CNV Ohvale kampioenschap de Rookie geworden. In de minibikes klasse finishte de jongeling twee keer als tweede en was daarmee de beste nieuwkomer die wordt gezien als opstapklasse naar de grote motoren. Na een derde plaats op het EK minibikes was het een mooie een mooie afsluiter van het seizoen.
Om goed voorbereid naar de Red Bull Rookies, Northern Talent Cup of het Spaans Open heb je meer nodig dan een goed budget. Belangrijkste is om zoveel mogelijk kilometers te maken op een circuit met een echte racer. Dat kan nu met een Honda NSF250R. Voor 2021 bieden Gé Ligtermoed en Jos Koelewijn een select aantal Nederlandse rijders de mogelijkheid om een jaar te trainen. Voor €4.500 kan je een compleet pakket huren. Het groot onderhoud komt voor rekening van Ligtermoed en Koelewijn. Interesse? Neem dan contact op via facebook.com/ge.ligtermoed. Tekst: Ad van de Graaf
De Duitse milieupartij Die Grünen wil in Duitsland het Tiroolse model in gebieden die ‘het zwaarst getroffen’ zijn door motorlawaai. In een resolutie op 28 oktober j.l. roepen ze de Bondsdag op om in eerste instantie rijverboden mogelijk te maken voor motoren die stilstaand meer dan 95 dB veroorzaken.
Mocht na drie maanden blijken dat er geen significante geluidsreductie is bereikt, moet de waarde verder worden verlaagd. Dit moet je lezen als druk uitoefenen op motorfabrikanten, die zo gedwongen worden in de toekomst stillere motoren te bouwen, die – en ook dat staat in de resolutie – onder alle rijomstandigheden niet meer dan 80 decibel mogen voortbrengen.
Ook rijverboden op zon- en feestdagen op bepaalde routes, die de Bundesrat in het voorjaar eiste, zijn voor Die Grünen geen gelopen race. Gaat het motorrijden in Duitsland flink veranderen?
Dat was de grote sportvraag dit weekeinde en het werd helaas een nee… Een hele zure nee zelfs. In haar achtste jaar in het wereldkampioenschap eindigde ze voor de vierde keer als tweede. En nog nooit was ze zo dicht bij de wereldtitel als dit jaar. Twee keer stond ze in Pietramurata op het podium, eerst als tweede achter dagwinnares Duncan en daarna als tweede met de zilveren WK-medaille om haar nek. Weer achter die Duncan… Dat ze precies evenveel punten behaalde als Duncan doet extra pijn. Eén puntje meer en Nancy was kampioene. Of ze dat puntje zaterdag al direct verloor bij de start, is niet te zeggen natuurlijk maar het hielp haar niet.
Al deed Duncan het natuurlijk fantastisch door na een val bij de start alsnog de manche te winnen.
Na afloop was Nancy uiteraard zwaar teleurgesteld: ‘De crash in de eerste manche en enkele fouten aan het begin van het jaar maakten het moeilijk voor mij. Ik kan je echt niet vertellen of er iets ergers is dan tweede worden in het kampioenschap terwijl je op hetzelfde puntenaantal finisht als de kampioene.’ Tot overmaat van ramp moet Van de Ven ook nog eens uitkijken naar een ander team voor 2021, want haar Italiaanse team Ghidinelli Racing moet vanwege de coronacrisis bezuinigen.
Wat een pech…
2. Zonta ook net niet…
Niet alleen Nancy streed dit weekeinde voor een titel, dat deed ook Zonta van den Goorbergh. Al moest er bij hem op Valencia een klein wonder gebeuren om de titel te behalen in de European Talent Cup van het FIM CEV Repsol kampioenschap. Dat wonder kwam er niet, maar dat hij samen met de uiteindelijk kampioen David Alonso, de enige coureur is die dit seizoen races wist te winnen in de European Talent Cup zegt heel veel. Zo niet alles. Komend jaar rijdt hij, samen met Collin Veijer, in het FIM Moto3 Junior wereldkampioenschap. Hou ze in de gaten die twee!
3. Genieten nu het nog kan
Met nog een paar raceweekeinden te gaan, kunnen we met een beetje geluk nog een paar weken genieten van topmotorsport. Tenminste, dat hopen we maar want in bijvoorbeeld de MotoGP is het onrustig vanwege de corona-situatie rondom Valencia en Portimao, waar de laatste races van 2020 verreden worden. Kijken wat je kijken kunt is dan ook mijn advies, want het is misschien voorbij voor je het weet.
Met 14.694 verkochte motorfietsen heeft Ducati het beste derde kwartaal ooit gedraaid. Daarmee zette het herstel dat zich in juni al aankondigde 4,468 motorfietsen – door. Gelukkig maar, want de eerste maanden waren drama. Niet alleen voor Ducati, alle merken hadden met een vertraging in de verkoop te maken. Die wordt nu ten dele of helemaal goedgemaakt.
Maar we zijn er nog niet. Zojuist werd de introductie van de Multistrada V4 op Sardinië afgelast. Geen Europese introductie, maar een kleine introductie per land. Wanneer mogelijk gaat MotorNL in de week van 9 november met een klein groepje naar Bologna, waar we kunnen rijden met de nieuwe Multistrada V4. En da’s ook geen straf: de Passo della Futa ligt om de hoek. Die pas tussen Bologna en Flotence was begin deze eeuw het testterrein voor de eerste Multistrada. En 9 november is eerder dan 21 november. Kortom: minder lang wachten op de test.
Ga er goed voor zitten, want dit zag je waarschijnlijk nooit eerder! Een heuse King of the Baggers Race op Laguna Seca. Dat is inderdaad zo bizar dat het tegen het waanzinnige aanzit, zeker als de hele bende door de The Corkscrew moet. De oplettende kijker zal bovendien een aantal beroemde coureurs herkennen.
Driemaal is scheepsrecht. Drie keer, in een tijdsbestek van twee jaar, maakte Klaas Kostelijk een afspraak om met zijn Kawasaki ZX-10R op bezoek te komen voor de rubriek Marathonmotor. Pas bij de derde poging slaagde hij erin om met zijn trots op de foto te gaan. Een afgebroken klep was het begin van veel tegenspoed, wat niet wegneemt dat Klaas nog steeds dol is op zijn groene Ninja.
Man en motor
Naam
Klaas Jan Kostelijk
Woonplaats
Hoorn
Leeftijd
32 jaar
Beroep
administratief medewerker
Rijdt sinds
2011
Aangeschaft
2012
Nieuwprijs
circa 15.500 euro
Dagwaarde
circa 4.000 euro
Rijstijl
toer
Gebruik
toer en vakantie
Brandstofverbruik
1:15
Olieverbruik
nihil
Onderhoud
zelf
Bouwjaar
2007
Kilometerstand
55.382 km
Klaas Kostelijk (32) uit Hoorn is niet iemand die als tiener al zat te dromen van motoren. ‘Ik kom niet uit een familie van motorrijders. Op mijn achttiende haalde ik wel mijn autorijbewijs, met motorrijles begon ik pas vijf jaar later. De drijfveer was het feit dat mijn zus al een motorrijbewijs had. Maar ze heeft nooit een motor gehad. Direct na mijn eerste les wist ik al hoe leuk motorrijden was. Nadat ik was geslaagd, kocht ik een Kawasaki ZX-9R. Ik heb daar het eerste jaar bijna 25.000 kilometer mee gereden. Dat zegt genoeg over hoe fanatiek ik was; woon-werk, toertochten en vakantie. Het kon niet op. Ik deed alles op de motor.’
Na een jaar ging Klaas op zoek naar iets anders. ‘Ik ben gek op supersportmotoren. De schreeuwende kleuren, het ontwerp, het geluid, de prestaties. Het moest wel weer een Kawasaki worden om zodoende lid te kunnen blijven van de ZXR-club. Liever een dikke 1000 dan een kleine 600, ik hou niet zo van hoog in toeren rijden. Een ZX-10R van de derde of vierde generatie viel buiten mijn budget. Bij HP-motoren in Eemnes stond een mooie vijf jaar oude Kawasaki ZX-10R met slechts 6.000 kilometer op de teller. Omdat de motor een heel klein beetje (schuif)schade had, viel de prijs van 6.250 euro mee.
Ik had niets in te ruilen, want de ZX-9R hield ik in bezit. Ik ben helemaal weg van het ontwerp van de ZX-10R. De dubbele dempers en de glooiingen in het ontwerp, fantastisch. De voorkant vind ik esthetisch gezien wat minder. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Ook wilde ik simpelweg een “luie motorfiets”. Lekker in z’n twee zetten en je kunt alles tussen de 50 en de 180 aan. Zeker prettig bij een clubrit. Je hoort de “zesjes” huilen en schakelen en de “tien” rijdt er amper schakelend rustig achteraan.’
Stator
Klaas gebruikt zijn motor bijna dagelijks. Vanwege verschillende arbeidslocaties varieerde het jaargemiddelde tussen de 10.000 en 25.000 kilometer. Klaas: ‘Maar zeker niet alleen woon-werk. Ieder jaar met Hemelvaart een trip met de ZXR-club naar Duitsland. In 2014 heb ik een trip door Schotland gemaakt. Wat een mooie motoromgeving vind je daar. Een ander hoogtepunt was een aantal dagen circuitrijden op Cartagena. Ik was de eerste ronde, met allemaal snelle jongens om me heen, zo zenuwachtig dat ik pardoes rechtdoor de grindbak in reed. Net voordat ik stil stond, viel ik om. Een paar krasjes op de kuip van de Kawasaki ZX-10R herinneren daar nog aan. Gelukkig ging het daarna beter. Maar ook voor boodschappen doen gebruik ik de motor. Al is een bakje aardbeien halen zonder koffer niet echt handig.’
Als een bougie er zo uit ziet, weet je dat het fout zit. In dit geval een afgebroken klep.
De uitlaatbochten zien er nog uit als nieuw.
Sinds de nieuwe stator is gemonteerd zijn er op elektrisch gebied geen problemen meer geweest.
Hoewel niet technisch opleid – Klaas was werkzaam in de administratieve sector en studeert nu voor webdeveloper – nam hij het onderhoud aan zijn Kawasaki ZX-10R zelf ter hand. ‘Met een goed werkplaatshandboek, wat geduld en het juiste gereedschap kom je een heel eind. En iemand met de nodige sleutelervaring op de achtergrond die als vraagbaak kan dienen, dat werkt ook. Qua onderhoud heb ik nooit iets aan het toeval overgelaten. Gewoon alles volgens het boekje. Met 45.000 kilometer op de teller ontdekte ik ter hoogte van het achtertandwiel een scheurtje in de achterbrug. Ik had dit kunnen laten lassen, de oplossing om via eBay voor honderd euro een ander exemplaar aan te schaffen leek me een betere optie. Monteren kon ik zelf. Ongeveer in diezelfde periode kwam ik er tijdens filerijden achter dat er iets goed mis was. De motor viel uit en wilde niet meer starten. Al wandelend ben ik tussen de auto’s door naar de kant toe gelopen en heb de Wegenwacht gebeld. Die heeft me een tip gegeven om toch thuis te komen (motor even laten afkoelen en dan proberen te starten). Later heb ik met hulp van een kennis en een multimeter ontdekt dat de stator verbrand was. Schijnt vaker voor te komen bij ZX-10R’s van de eerste en tweede generatie. Ik heb de stator zelf vervangen door een nieuw exemplaar.’
Na wat kleine akkefietjes tussendoor, zoals de montage van andere remklauwen (Klaas vond dat die van een Honda CBR1000RR uit 2007 beter remden), het vervangen van ingesleten pasbussen van het voorwiel en een voortandwiel dat niet los wilde (luchtsleutel, hamer, beitel en boormachine moesten er aan te pas komen), ging het mis bij kilometerstand 52.500. De afspraak voor Marathonmotor was al gemaakt. Maar zo ver kwam het niet. Klaas: ‘In juli 2017 brak er tijdens het rijden een klep af. Een verklaring hiervoor heb ik helaas nooit gevonden. Toen het gebeurde, reed ik 70 km/u in z’n tweede versnelling. Ik weet ook nog dat de 2.000 kilometer daarvóór geen heel intense kilometers waren. Ik kwam niet net van het circuit of iets dergelijks. Ik heb zelf het blok uit elkaar gehaald om te beoordelen wat de schade was en zag toen dat er een klep was gebroken en dat er stukjes klep door de zuiger waren geschoten en in het uitlaatspruitstuk zaten. Een duur grapje dus.’
Afgaande op wat de expert kan zien heeft de eigenaar het onderhoud goed voor elkaar.
Puur toevallig vond Klaas in februari 2018 een vervangend blok. Dit kwam bij een officiële motorzaak vandaan die dit blok nog in onderdelen had liggen. ‘Er werden toen meteen nieuwe lagerschalen in gelegd en het blok werd netjes voor me opgebouwd. Inclusief arbeid 1000 euro én garantie, dus prima deal. Zo dacht ik. Vrijwel meteen nadat ik het blok in het frame had gehangen, merkte ik dat er iets niet klopte. Er kwam soms een licht piepend geluid uit het blok. Ik ben toen direct naar een bevriende monteur gereden om hem om een oordeel te vragen. Hij kon geen oorzaak vinden. In overleg met de motorzaak heb ik toen nog een aanvullende testrit gemaakt, maar bij 9.000 toeren was het klaar. Alsof iemand een bout in het motorblok had gegooid, zo’n geluid hoorde ik. Dus ik de motorzaak gebeld, waarna de monteur aldaar op zoek ging naar de verkoper van wie hij het blok toentertijd had gekocht. Hieruit kwam naar voren dat de krukas krom was. Tsja, als we dat eerder hadden geweten… Maar goed, dat blok kon er dus weer onderuit. De betreffende motorzaak treft in deze geen blaam. Ze hebben alles netjes afgehandeld. Ik besloot daarna het originele blok zelf weer op te bouwen. Hierbij zijn de cilinders gehoond en is de krukas op rechtheid gecontroleerd door een bedrijf. Ik heb zelf de juiste lagerschalen aangeschaft en uiteraard zijn er een hoop pakkingen aan te pas gekomen. Het opbouwen ging prima. Tijdens de eerste testrit bleek echter nog wel dat er een luchtbel in het systeem zat die het lampje van de oliedruksensor aan en uit deed gaan. Direct gestopt, voor de zekerheid een nieuw oliefilter gekocht en het nieuwe filter ondergedompeld in olie en geïnstalleerd. Toen was dat probleem meteen opgelost. In de periode dat ik de Kawasaki ZX-10R niet kon gebruiken heb ik met de ZX-9R en met een later aangeschafte KTM RC8 gereden.’
Zo stond de motor lange tijd geparkeerd, wat niet bepaald kilometerstandverhogend werkt.
Een losgetrilde bout, die de injectoren op hun plaats moet zien te houden, zorgde bij de eerstvolgende rit nog even voor paniek. De Wegenwacht kwam er aan te pas om het euvel op te lossen. Klaas: ‘Waarschijnlijk is er tijdens die reparatie een afsluitringetje beschadigd geraakt, waardoor later lekkage ontstond. Dat was net voor mijn tweede poging om langs te komen voor Marathonmotor.’
De Kawasaki ZX-10R op de brug
Na een aantal probleemloze maanden met de Kawasaki ZX-10R was het goede gevoel weer terug en durfde Klaas het aan om zich voor een derde keer te melden met de vraag of hij bij Motor.nl-expert Van Sleeuwen in Volkel langs mocht komen. Hij was vooral benieuwd naar het oordeel over de door hem zelf onderhouden Kawasaki. De kilometerstand, ruim 55.000 kilometer, is niet spectaculair te noemen. Maar met sportmotoren wordt nu eenmaal minder gereden dan met toerbuffels. Een eerste aanblik leert dat de motor, op een paar kleine krasjes na, er puntgaaf uitziet. ‘En zo rijdt hij ook, maar ik voel wel iets’, aldus Van Sleeuwen. Na het loskoppelen van de stuurdemper blijkt dat het balhoofdlager duidelijk voelbaar een ‘putje’ heeft. Dat verklaart misschien waarom Klaas vindt dat zijn motor minder goed is gaan sturen. De remschijven lijken amper gebruikt, want de slijtage is minimaal. Nergens op of onder het motorblok is een spatje olie te vinden. Alle boutjes zijn gepolijst, wat bijdraagt aan het zeer verzorgde uiterlijk van de Kawasaki. Omdat de wielen opnieuw zijn gecoat zijn de wiellagers vervangen. Versleten waren ze niet. Volgens Van Sleeuwen verkeert de motor in topconditie en mag de eigenaar trots zijn op zijn eigen onderhoudswerk. Klaas: ‘Dat is natuurlijk altijd mooi om te horen en ik hoop nog veel kilometers met de ZX-10R te rijden. Inmiddels heb ik wel de keuze uit vier motoren, want naast de twee Kawasaki’s en de KTM staat er ook nog een Yamaha R1 in de schuur. Eentje met schade die ik ga opknappen. Sleutelen aan motoren is een hobby geworden. Rijden met motoren was dat al.’
Kijk, hier zat een scheurtje in de achterbrug.
Merkenclub
Er bestaat in Nederland een heuse ZXR-club (www.zxr-club.nl). Iedereen die eigenaar is van een ZXR, ZX-R of Z kan lid worden. De club is onder andere vertegenwoordigd op beurzen en organiseert het hele jaar door diverse evenementen. Voor zover de coronacrisis tenminste geen roet in het eten gooit. In 2018 vierde de club haar 10-jarig bestaan.
Reparaties en problemen
35.000 km pasbussen vooras vervangen
35.000 km verbrande stator vervangen
45.000 km gescheurde achterbrug en voorvorkkeerringen vervangen, revisie remmen, wielen gepoedercoated
52.500 km klep gebroken (met alle gevolgen van dien)
Richtprijzen Kawasaki ZX-10R bij motorzaak
2004 circa € 4.500,-
2005 circa € 4.600,-
2006 circa € 4.700,-
2007 circa € 4.800,-
2008 circa € 5.000,-
2009 circa € 5..500,-
2010 circa € 9000,-
2011 circa € 10.000,-
2012 circa € 12.000,-
2013 circa € 12.500,-
2014 circa € 13.000,-
2015 circa € 13.500,-
2016 circa € 14.000,-
2017 circa € 15.500,-
2018 circa € 17.000,-
Goed om te weten
De Kawasaki ZX-10R is de opvolger van de ZX-9R en kwam in 2004 op de markt. Model 2006-2007 kreeg een andere uitlaat. De vier-in-een-demper werd vervangen door een einddemper die bovenlangs loopt, wat voor vijf kilo gewichtsvermindering zorgde. Door deze verandering werd het ‘kontje’ wat lomper, iets dat door veel ZX-10R-liefhebbers niet mooi werd gevonden. Bij model 2008 verhuisde de uitlaat weer naar onder als een conventionele vier-in-een. In 2011 werd de ZX-10R standaard voorzien van traction control, driespaaks wielen, Showa-voorvering en een horizontaal geplaatste achterschokdemper. In 2016 was het model weer rijp voor een grote update, vooral op het gebied van elektronica en een andere versnellingsbak. De Kawasaki ZX-10R is nog steeds nieuw leverbaar.
Zowel voor beginners als voor meer gevorderden: in het kort tien tips om beter te werken met Basecamp.
1. Schakel de Alt-knop uit
Vind je het vervelend om tijdens het maken van een route telkens weer een andere selectieknop te moeten kiezen? Ga naar ‘bewerken’, ‘opties’, ‘algemeen’ en haal het vinkje weg bij ‘gebruik Alt’ tijdens het slepen.
Zet vervolgens je route eerst ‘ruw’ op en kies daarna voor ‘schuif-knop’ (= het handje).
Je kunt nu, zonder te wisselen van selectieknop, de kaart verschuiven. Tegelijk kun je, zodra je met ingedrukte muisknop op de route klikt, eenvoudig viapunten toevoegen. Werkt perfect, vooral als je verder ingezoomd bent. Hooguit zul je bij het schuiven van de kaart soms per ongeluk een viapunt plaatsen. Zie daarvoor de volgende tip.
Ik weet het, er zijn ook knoppen voor, maar de toetsencombinatie Ctrl-Z gebruik ik bij Basecamp eindeloos vaak: even de laatste handeling ongedaan maken. Dit kan tot maximaal vijf stappen terug. Soms plaats je een viapunt per ongeluk op de verkeerde plek, waardoor je op en neer gaat. Je kunt dat punt verplaatsen… Maar je kunt ook gewoon ‘undo’ (= Ctrl-Z) kiezen en het punt meteen op een betere plek zetten.
3. Werk op het juiste detailniveau
Ben je ver uitgezoomd, zet dan het kaartdetail op ‘hoog’. Daarmee kun je dan de route ‘ruw’ opzetten. Zoom vervolgens verder in op de kaart en kies voor ‘hoger’ of ‘hoogste’ (dat laatste, zodra je meer dan circa dertig kilometer van de route ineens in beeld hebt). Je ziet alle kleine wegen en je plaatst je viapunten ineens véél nauwkeuriger!
4. Controleer de positie van je viapunten
Als laatste handeling na het ontwerpen van een route altijd de positie van je viapunten controleren. Vooral bij het ver uitgezoomd ‘ruw’ opzetten van de route staan ze heel vaak niet goed.
In dit geval ga je met z’n allen ineens rechtsaf een zandpad in, om na honderd meter een greppel in te rijden. Dat voorkom je eenvoudig door te dubbelklikken op de naam van je route en het vinkje aan te zetten bij ‘kaart centreren’. Gebruik het scrollwiel van je muis om maximaal in te zoomen en doorloop met de pijltjestoetsen alle viapunten. Je zult zien: bijna alle viapunten met een POI of plaatsnaam staan naast de weg, en sommige andere ook. Dat moet je corrigeren.
Je hoeft het kader niet af te sluiten. Gebruik gewoon het ‘handje’ (zie tip 1) om het viapunt correct op de weg te zetten.
5. Maak alle viapunten soft in Basecamp
In datzelfde scherm: klik op het tweede viapunt, scroll naar beneden en klik, terwijl je shift ingedrukt houdt, op het één na laatste punt. Klik vervolgens op de rechtermuisknop en kies ‘niet waarschuwen’. Dat zijn de punten die je niet meer verplicht hoeft te ‘bezoeken’ en dat voorkomt een hoop ellende onderweg. Een lunchlocatie kun je bijvoorbeeld op dezelfde manier wél op ‘waarschuwen’ zetten.
6. Werkbalken bovenin
Zie je te veel of juist te weinig knoppen in je werkbalk? Klik met de rechtermuisknop in een grijs deel van de werkbalk en vink aan/uit welke je wel en niet wilt zien. Je kunt de afzonderlijke knoppensets ook verplaatsen door je muis ingedrukt te houden op de drie stipjes links van de knoppenset.
7. Harde-schijfruimte vrijmaken
Kaartupdate uitgevoerd? Ruim dat meteen ook je harde schijf op, zeker als je een laptop hebt. Dat betreft niet alleen om het weggooien van je oude kaart via ‘programma’s verwijderen’. Garmin laat ook hele grote installatiebestanden achter op je C-schijf. Ik gebruik daar zelf het gratis programma ‘Treesize Free’ voor. Kijk vervolgens bij Program Data Core-service (Garmin) en verwijder alles uit de map ‘downloads’. Dat gaat al snel om meer dan 10 Gb.
Overigens is het normaal dat je in Basecamp tegenwoordig één versie van City Navigator twee keer ziet: de een is Noord-, de ander Zuid-Europa.
8. Geen details meer in beeld?
Detailkaarten in Basecamp komen uit de City Navigator-kaart die, of op je computer is geïnstalleerd, of wordt uitgelezen uit een aangesloten toestel. Maar ook al is dat allemaal in orde, dan nog kan het zijn dat je ineens geen kleine wegen meer ziet. Goede kans dat je per ongeluk tegelijk de controletoets en de G-knop hebt ingedrukt. Doe dan gewoon nog een keer Ctrl-G en je hebt je detail weer terug.
TIP! Ctrl-G kun je ook gebruiken als je met hoog detailniveau werkt en even wilt uitzoomen om op een ander land in te zoomen.
9. Van route naar track of track naar route?
Om van een route een track te maken: dubbelklik op de routenaam en kies ‘spoor maken’. In de linkerkolom staan er voetjes voor de tracknaam. Omgekeerd is wat ingewikkelder: als je alleen kiest voor ‘maak route’ blijft er niets van over zodra je bewerkt.
Kies daarom eerst voor het profiel ‘directe route’ en geef aan hoeveel viapunten je in je route wilt. Ga uit van twintig tot dertig punten per honderd kilometer.
Daarna de route opnieuw berekenen met profiel ‘rijden’ en ‘motorfiets’ en kijken of er verschillen zijn ontstaan.
10. Google Earth
Ook al is de functie Google Earth verdwenen uit Basecamp, je kunt ’m nog steeds gebruiken. Selecteer je route en kies linksboven voor ‘exporteer’. Kies daar voor de extensie kml, dat is het gemakkelijkst. Start daarna Google Earth en kies linksboven voor ‘bestand’ – openen.
Als we over tien jaar terugdenken aan 2020 zullen weinigen er vrolijk van worden. Behalve MotoGP-fans! Want juist in een jaar dat ellendig verloopt, doen de MotoGP-coureurs er werkelijk alles aan om ons de best mogelijke afleiding te geven. Met nog drie races te gaan en de top-6 binnen 32 punten kan – en durft – waarschijnlijk niemand zich te wagen aan een voorspelling hoe het seizoen gaat eindigen. Het goed voorspellen van een MotoGP-wedstrijd – laat staan het kampioenschap – hinkt momenteel namelijk tegen het winnen van de Staatslotterij aan.
Toen Fabio Quartararo de eerste twee MotoGP-races won op Jerez leken we af te stomen op een MotoGP-seizoen vol dominantie. Uitgerekend op het moment dat de wereldkampioen van de laatste jaren – Marc Márquez – geblesseerd raakte. Maar met nog drie races te gaan, is van dominantie in de MotoGP absoluut geen spraken meer. Rekenkundig maken zelfs nog veertien (!) rijders kans op het kampioenschap, al gaan wij natuurlijk echt niet roepen dat Johann Zarco met 73 punten achterstand nog tot de titelkandidaten behoort. Maar als je weet dat Márquez in 2016 en 2018 met nog drie races te gaan kampioen werd en er vorig jaar na zijn kampioenschap zelfs nog vier wedstrijden op de kalender stonden, laat het wel zien hoe bijzonder 2020 is. Zelfs Valentino Rossi staat na drie uitvalbeurten op rij en twee gemiste MotoGP-races vanwege zijn coranobesmetting nog altijd op ‘slechts’ 79 punten van koploper Joan Mir.
Op dit moment heeft Mir de leiding met 137 punten van de 275 die er in de afgelopen elf GP’s te halen waren. Dat is op een half punt na de helft! Marc Márquez had er vorig jaar na elf races 230. Het grootste verschil met 2019, naast het ontbreken van Márquez, is zonder twijfel de volledig andere kalender, waardoor het veel heter was op Jerez dan normaal en juist kouder op bijvoorbeeld Le Mans en Aragon. Rijders en technici tasten daardoor vaak in het duister en komen er zo lang niet altijd achter wat het juiste werkgebied is van de Michelins, die in 2020 af en toe toch al vrij onvoorspelbaar zijn. Het ideale recept voor acht verschillende winnaars en kleine verschillen in de WK-tussenstand.
Noodtoestand
Het allermooist van alles is dat het huidige seizoen er nog niet op zit. Tenminste, zoals het er nu uitziet. Zowel in de omgeving van Valencia als Portimão loopt het aantal coronabesmettingen heel snel op en daardoor kwamen er in Aragón steeds meer geruchten dat de laatste drie races niet door zouden gaan. Als Dorna op dit moment iets niet wil, is het onrust en dus kwam er direct een persbericht waarin CEO Carmelo Ezpeleta uitgebreid aan het woord kwam: ‘Op dit moment is er niets veranderd en een noodtoestand in Spanje heeft in principe geen invloed op onze situatie.’ Ook een avondklok zou geen grote gevolgen hebben voor de GP’s op Valencia en Portimão: ‘Op dit moment kunnen we gewoon doorgaan, al houden we uiteraard wel nauw contact met de autoriteiten.’ Zoals altijd duidelijke woorden van Ezpeleta, maar ook hij is uiteindelijk maar een pion als er echt grote beslissingen door de regering van Spanje en/of Portugal genomen worden. De corona-onzekerheid heeft uiteraard ook grote invloed op de MotoGP-coureurs. Zoals NTS RW Racing GP-teammanager Jarno Janssen een aantal MOTO73’s geleden al terecht aangaf, zitten deze MotoGP-toppers al jarenlang in een bepaald ritme. Van wintertesten gaat het naar races om vervolgens na een korte pauze weer te beginnen met de wintertesten. Enzovoorts, enzovoorts. Ook Mir had er na Aragón II interessante dingen over te zeggen: ‘Het is niet zo dat ik een obsessie heb om de leiding te behouden in elke race, omdat dit geen prettige manier van denken is, maar het is iets dat soms in me opkomt en waar ik aan denk. Iedereen weet dat als de situatie is zoals het nu is, het risico bestaat dat we het kampioenschap niet afmaken.’ Mir won tot nu toe overigens geen wedstrijd en dat is ook best bijzonder als je aan de leiding staat van het WK.
Maar er is meer aan de hand. Eerst was er natuurlijk ook al de onduidelijkheid over de kalender en nu is er dus altijd de dreiging dat een kampioenschap zomaar voorbij kan zijn. Naast natuurlijk de mogelijke gezondheidsrisico’s bij een coronabesmetting met mogelijk alle gevolgen van dien. Op Aragón liet Quartararo zich daar zeer eerlijk over uit: ‘Eerlijk gezegd ben ik er thuis veel meer gestrest over dan tijdens de races. Ik ga daarom tussen de wedstrijden amper van huis. Ik train ’s ochtends, train’ s middags, maak een rit met mijn trialmotor in de bergen en dat is het. En zelfs dan ben ik nog gestrest, want ook al zie ik niemand, je kunt een besmetting overal oplopen. Het is moeilijk en ik denk dat pas na Portimão de stress minder zal zijn. Sinds juli voel ik mij al niet op mijn gemak in deze situatie.’ Ook Viñales wilde er wel iets over zeggen: ‘We moeten zeker maximaal opletten, thuis en op het circuit. We moeten zo min mogelijk risico nemen en zo min mogelijk mensen bezoeken, vooral als je naar huis gaat.’
Daarmee lijkt gek genoeg dus de meest bepalende periode in het kampioenschap inmiddels achter ons te liggen, want juist thuis of onderweg loop je volgens de twee Yamaha-coureurs de meeste risico’s en daar hebben ze een goed punt als je kijkt naar Moto3-coureur Tony Arbolino. Hij miste Aragon I nadat hij op de terugvlucht van Le Mans richting Milaan in nauw contact kwam met iemand die later positief op corona getest werd. Arbolino testte zelf negatief, maar moest toch in thuisquarantaine. Vanzelfsprekend volkomen logisch, maar het laat maar zien hoe dun het ijs soms is. Tijdens Aragon II was Moto3-coureur Riccardo Rossi er trouwens ook niet bij vanwege een positieve coronatest, net zoals dus zijn achternaamgenoot.
Gemiste kans
Kijkend naar de lay-outs van Valencia en Portimão is de kans groot dat ook daar de Yamaha’s en Suzuki’s het goed gaan doen. Zeker Valencia staat bekend als een Yamaha-baan – ook al wonnen ze er de laatste jaren niet- terwijl steeds meer techneuten de Suzuki omschrijven als een betere Yamaha… Portimão is een grote onbekende factor voor de MotoGP en garantie op goed weer heb je daar bovendien nooit in de winter. Vraag het de WorldSBK-coureurs maar eens die hele dagen verspilden tijdens testen vanwege kou, wind en regen. Voor Quartararo is de onbekende factor nog groter, want hij besloot geen gebruik te maken van een testmogelijkheid met straatmotoren – een R1 in geval van Fabio – die Dorna vlak voor Le Mans op Portimão bood. ‘Ik wil elke vorm van blessures zien te voorkomen en het was iets te riskant met drie races op rij daarna. Ik was er bovendien zes jaar geleden al, we hebben er een langere FP1 en FP2 en ik zou hebben gereden met een andere motor.’ Of Quartararo nu nog steeds zo gelukkig is met deze keuze, is de vraag. Elk detail telt met de minimale verschillen aan kop. Dat Jorge Lorenzo met de M1 op Portimão vervolgens veel te langzaam was om waardevolle data te verzamelen zal eveneens niet hebben geholpen. Suzuki zette daar Sylvain Guintoli tegenover en die was wel snel op de baan die hij heel goed kent uit zijn WorldSBK-periode.
Testen met nummer 1?
Naast de drie Yamaha-coureurs en alle Suzuki-rijders is zelfs Andrea Dovizioso met zijn nukkige Ducati nog volop in de titelrace. Dezelfde Andrea Dovizioso die er helemaal klaar mee is hoe het bij Ducati gaat en volgend jaar zeer waarschijnlijk niet in de MotoGP rijdt. Zijn hoop ligt op een rol als testcoureur met wellicht hier en daar een paar wildcardstarts. Ergens zou het perfect passen als uitgerekend Dovizioso wereldkampioen wordt in 2020, waar in de MotoGP toch al alles gebeurt wat eigenlijk helemaal niet kan!
De meest besproken arm van 2020, die van Marc Márquez. Pas volgend jaar zien we Márquez weer aan de start van een MotoGP-race.
MotoGP-stewards klaar met Moto3-recidivisten
Liefst 28 coureurs zijn dit jaar al bestraft in de Moto3 voor te langzaam rijden, wachtend op dat ene sleepje. Een groot aantal van die 28 werd hiervoor bovendien meerdere keren bestraft. De MotoGP-stewards zijn er helemaal klaar mee en daarom zijn er sinds Aragón II zwaardere straffen mogelijk, waarbij rekening gehouden wordt met eerdere straffen.
‘Ik heb deze Yamaha MT-07 in 2018 gloednieuw gekocht, met 0 kilometer op de teller. Dat deed ik natuurlijk vanwege mijn A2-rijbewijs. Tegenwoordig heb je bijna ruim keus in deze modellen. Ik ging voor de Yamaha, omdat het een heel speelse motor is. Met lekker veel koppel onderin, waardoor je er heerlijk mee kunt rijden. De MT-07 ligt ook goed op de weg.’
‘Ik vind dat de Yamaha er qua uiterlijk gewoon schitterend uitziet. Door die mooie kleurensamenstelling valt-ie ook lekker op. Hij ziet er gewoon stoer uit. Wel heb ik de uitlaat aangepast, voor natuurlijk een wat mooier geluid. Nu komt er een lekkere, diepe brom uit. Verder heb ik er tassenhouders op laten zetten. Het windschermpje is echt nodig. En ik heb cruisecontrole, wel zo handig op de snelweg. Ik wil er nog een TomTom op en andere spiegels. Want die er nu opzitten, zijn toch wel antennes. Ik wil de looks gewoon nog stoerder maken.’
‘Als je een motorfiets als dit koopt, zijn er wel een paar dingetjes waarop je moet letten. Onder het zadel kan roestvorming ontstaan, ook op de achterbrug. Nu heb ik de Yamaha MT-07 wel altijd buiten staan, dus dat zal er ook mee te maken hebben. Ik popel om de Yamaha over te zetten naar vol vermogen en er dan op verder te rijden. Ik heb nog wel een droommotor: een BMW S1000RR.’
Van Bas en zijn Yamaha MT-07 is ook een video gemaakt. Check deze hier.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
