Deze keer in de feit of fabel aandacht voor de bijna legendarische Charles Burki. De in Indonesië geboren Burki stond bekend om zijn prachtige tekeningen. Als geen ander wist hij auto’s, motorfietsen maar vooral bromfietsen in lijnen te vangen.

Na de Tweede Oorlog – waarin Burki verschrikkingen moest meemaken – keerde hij terug naar Nederland en ging hij aan het werk in de reclamebusiness als illustrator. Dat deed hij onder andere voor merken als DAF en Philips, maar Burki werkte ook voor weekblad MOTOR. Bij Union – een bromfietsenfabrikant – werd 1961 een van zijn ‘kindjes’ in productie genomen. Dat was de Union Boomerang, met zijn karakteristieke futuristische lijnen. Het zou lange tijd de enige Burki-brommer blijven. Tot nu.

Tijdschrift Bromfiets heeft na twintig jaar puzzelen en zoeken namelijk eindelijk nog een idee van Burki tot leven gewekt: de Union Rocket. Waarom dat zo lang duurde? Nou, van de Rocket bestaat dus maar één originele tekening. Daarop zijn nog veel meer uitgesproken lijnen te zien dan op de Boomerang. Met die éne tekening was het een flinke klus om het plaatwerk van de Rocket waarheidsgetrouw te produceren. Het lijkt alsof er twee straalmotoren of raketten onder het zadel gestoken zijn. Die hebben overigens wel wat weg van de staartvinnen van een Cadillac El Dorado die vanaf 1959 de weg op ging.

Een nog mooier detail van de Rocket zijn zonder twijfel de vleugels die aan de achterkant van de brommer zitten. Maar er is nog veel meer te ontdekken aan de Rocket. Niet gek als je weet dat er liefst 140 uur plaatwerk inzit!

In editie 1 van Bromfiets lees je het hele verhaal over het ontstaan en de productie van dit bouwsel. Liever zelf zien? Dat kan op zaterdag 11 en zondag 12 januari tijdens de oldtimerbeurs in het Autotron. Op zaterdag is de onthulling. Daar zullen ook veel andere bromfietsen te zien zijn die Burki-invloeden hebben.

Het mag dus duidelijk zijn dat het een fabel is dat er slechts één brommer van Burki de straat op is gegaan, met dank aan een hele hoop gepassioneerde vakmensen uit onze eigen polders!

Foto’s: Target Press /Pien Meppelink & Tom Haanstra

Jorge Lorenzo’s aankondiging in Valencia dat hij aan het eind van het MotoGP-seizoen 2019 met pensioen zou gaan, kwam voor raceliefhebbers toch wel als een schok.

Onmiddellijk na zijn vertrek ging de aandacht uit naar wie zijn plaats in het Repsol Honda-team zou innemen. Er werd gespeculeerd over wie dat zou kunnen zijn. HRC kondigde aan dat Alex Marquez een contract had getekend om samen met zijn broer Marc in het fabrieksteam te gaan rijden.

Jorge Lorenzo keerde na zijn vakantie op Bali, Indonesië, terug naar Zwitserland, waar hij nadenkt over zijn toekomst. De Spanjaard heeft op de Oostenrijkse TV al verteld dat hij verwacht in 2020 terug te keren in de MotoGP-paddock. Lorenzo heeft niet onthuld wat hij verwacht te gaan doen, maar het gerucht gaat al en paar weken dat hij op zoek is naar een betrekking bij de TV.

Lorenzo spreekt vloeiend Italiaans, Engels en natuurlijk Spaans Gezien zijn status als voormalig wereldkampioen, zal hij ongetwijfeld een riante vergoeding vragen. Dat maakt de spoeling wel wat dun, want zo groot zijn de budgetten niet van de mediabedrijven die de MotoGP-serie verslaan.

Nieuwe wending is het bericht van Motorsport.com-journalist Oriol Puigdemont . Die zegt dat Yamaha Lorenzo een rol heeft aangeboden om als testrijder voor de Japanse fabrikant te fungeren. Yamaha heeft sinds Jonas Folger, die aan het einde van het seizoen 2019 geen Europese testrijder meer gehad.

Yamaha-baas Lin Jarvis legde in Valencia uit dat Yamaha het testprogramma had willen stroomlijnen. Europese en Japanse testteams volgen vaak verschillende werkprogramma’s en leveren zodoende verschillende feedback aan. Dat bemoeilijkte voor Yamaha  de juiste richting te kiezen om op door te ontwikkelen. In de toekomst, legde hij uit, wil Yamaha met één Japans testteam werken, dat vaker op Europese testcircuits zou testen. Hoewel dat testprogramma zich vooral zou richten op de Japanse testrijders Katsuyuki Nakasuga en Kohta Nozane, sloot Yamaha het gebruik van een Europese testrijder niet uit. 

Aanvankelijk kreeg Johann Zarco de rol van Yamaha testrijder aangeboden, maar de Fransman werd duidelijk gemaakt dat hij, als hij de rol op zich nam, de kans om Takaaki Nakagami op de LCR Honda te vervangen, zou moeten afwijzen. Zarco koos voor de LCR Honda, maar kwam uiteindelijk terecht bij Avintia Ducati.

Met Zarco uit beeld, lijkt er een plek vrij voor Lorenzo. Die hielp in zijn Yamaha-tijd al mee aan de ontwikkeling van de Yamaha M1. Samen met Valentino Rossi gaf hij waardevolle feedback. Dat hielp Yamaha aan een motorfiets die vijf kampioenschappen won, waarvan drie werden gewonnen door Lorenzo.

Gezien de ernst van het letsel aan zijn ruggengraat – opgelopen door een crash in Barcelona en Assen – lijkt het onwaarschijnlijk dat Lorenzo ooit nog gaat racen. Volgend jaar wordt de coureur 33 en toen hij zijn pensioen aankondigde was hij opgelucht nooit meer een MotoGP-wedstrijd te hoeven racen.

Het letsel aan zijn rug is nog steeds de beperking die kan voorkomen dat hij testrijder wordt van Yamaha. Het bericht op Motorsport.com zegt ook dat Lorenzo een baan als testrijder is aangeboden, maar dat hij de aanbieding nog niet heeft aanvaard.

Toch hoeft een functie als commentator/analist bij een TV-zender niet te weerhouden om een rol als testrijder op zich te nemen. Stefan Bradl, testrijder bij HRC, werkt ook als presentator en pitlanereporter voor Servus TV, een Duits/Oostenrijkse zender. Maar wat Lorenzo ook besluit te doen, hij lijkt in 2020 zeker aanwezig te zijn in de paddock.

We kennen Segway op dit moment vooral vanwege die zelfbalancerende tweewieler, waarmee het nog niet zo eenvoudig is om recht te blijven.

Tegenwoordig maakt het bedrijf uit Amerika echter veel meer dan alleen dat wat vreemde vervoersmiddel.

Alleen een motorfiets ontbreekt nog, met de nadruk op nog want hierboven zie je de Segway Apex Electric Sportbike Concept. Gepresenteerd in Beijing. Een creatie gemaakt samen met partner Ninebot. Heel veel is er nog niet bekend, maar de top zou liggen op iets boven de 200 en de acceleratie van nul naar 96 kilometer per uur (60 mijl) moet liggen op 2,9 seconden.

Opvallend genoeg wordt er ook gesproken over een ‘super scooter’ wat doet vermoeden dat het om een automaat gaat. Niet heel vreemd want Ninebot presenteerde tegelijkertijd ook een concept van een elektrische scooter.

Binnenkort vast meer, maar een motorfiets met de naam Apex heeft zeker onze interesse.