Het duurt niet lang meer voordat het MotoGP-geweld losbarst op het circuit van Aragon. Dit circuit staat op de kalender sinds 2010 en wordt gezien als technisch erg veeleisend. Motorland Aragon in Spanje vormt een uitdaging voor de remmen van de MotoGP-machines. We deden met een beetje hulp van MotoGP-remmenleverancier Brembo een kleine analyse van het circuit.

De lengte bedraagt 5,077 kilometer. De snelste rondes werden gereden door Spanjaarden, maar de hoogste topsnelheid door Stefan Bradl, 341.6 km/u in 2013. Op het circuit wordt tegen de klok in gereden en kent veel linker bochten. Volgens Brembo is het circuit erg belastend voor de remmen en krijgt daarom een moeilijkheidsscore van 4 op 5. Vooral in het eerste gedeelte van het circuit wordt veel gevraagd van de remmen. Dit komt doordat de remmen eigenlijk nauwelijks de tijd krijgen om af te koelen. 

Qua g-krachten is bocht 16 één van de  zwaarste. Ze remmen hier af van zo’n 343 km/u naar 146 km/u. De coureurs hebben hier 246 meter voor nodig en remmen deze afstand over 4 seconden. De rijders krijgen hierbij 1,5 g te verwerken. Ook de eerste bocht vormt een uitdaging voor het remsysteem. De maximale kracht die op de remhendel wordt uitgeoefend moet 7 kilogram zijn, om te kunnen afremmen van 288 km/u naar 86 km/u in 4,9 sec. MotoGP-rijders verminderen in deze bocht dus ruim 200 kilometer in snelheid. 

De eerste was in Nederland, maar we wonnen hem als land nog nooit. De Motocross of Nations (MXoN) wordt als sinds 1947 georganiseerd. Vaak wonnen de Belgen en Amerikanen. Maar dit jaar kan Nederland serieus in de prijzen rijden, want we sturen een erg sterk team naar dit jaarlijkse evenement.

Nadat het motocross-seizoen over is, krijgen de crossers nog geen vakantie. Eerst staat onder meer de MXoN op de kalender, waarin landenteams tegen elkaar strijden voor de titel. Het wordt ook wel gezien als de ‘Olympische Spelen’ van de motocross. Voor het eindklassement tellen de vijf beste resultaten. Drie coureurs komen ieder twee keer aan de start.

Glenn Coldenhoff, Brian Bogers en Jeffrey Herlings komen voor Nederland uit. Deze rijders hebben een sterk seizoen achter de rug en, ook belangrijk, hebben geen blessures. Herlings won eerder al op de MXoN, maar als land hebben we nog nooit recht gehad op de bovenste trede van het podium. Dit jaar wordt de MXoN verreden in Maggiora in Italië, op 24 en 25 september. Nu Assen succesvol is in het organiseren van de MXGP, zijn er ambities om de MXon in de nabije toekomst op het Asser circuit te organiseren.

Foto: KNMV

De voorlopige kalender voor de Grand Prix van 2017 is bekend. Silverstone en Sepang zouden nog in contractonderhandeling zijn met MotoGP-organisator Dorna. Dus schrijf je agenda vol (als je die al hebt). Maar wel met potloot, want de kalender is dus voorlopig.

In de derde vrije training op het circuit van Misano gooiden Ducati en wildcardrijder Michele Pirro hoge ogen in het paddock. Zij haalden een Ducati tevoorschijn met een dicht achterwiel, zoals bij een baanwielrenfiets. Daar wordt het gebruikt om de aerodynamica te verbeteren, maar voor Ducati zou het andere voordelen opleveren. 

MotoGP-commentatoren speculeerden ook dat Ducati zoekende was naar nieuwe voordelen op het gebied van aerodynamica. Dat zou ook logisch zijn, want vanaf volgend jaar zijn de ‘vleugels’ aan de kuip van de motor door MotoGP-organisator Dorna verboden. En dat is ook logisch, want -hoewel het nog niet is gebeurd- met deze uitsteeksel is het wachten op serieus letsel bij een valpartij. En daarnaast ziet het er niet uit, maar dat is onze mening. Pech voor Ducati, want na veel problemen te hebben gehad met de handelbaarheid aan de voorkant van de motor was dit een goede oplossing. 

Ook Ducati zelf gaf dit als reden voor het experiment met het dichte achterwiel. Maar nu blijkt dat dit misschien niet de echte reden is. Bronnen in het MotoGP-paddock hebben onze vakgenoten bij MCN namelijk iets heel anders ingefluisterd. De afdichting van het achterwiel zou er zijn om te verhullen wat er zich achter verschuilt. Hoe zou gaan om een mechanisch systeem om de energie die met remmen vrijkomt om te zetten in extra motorvermogen. Niet dat Ducati dit nodig heeft, maar toch zou een regeneratief remsysteem (zoals dit heet) een substantiële bijdrage kunnen leveren tijdens inhaalacties of racestarts.

Jeffrey Herlings behaalde in 2012 zijn eerste wereldtitel en het jaar erna zijn tweede. Wat kon hem nog tegenhouden op jacht naar z’n derde? Een gebroken dijbeen, een heup uit de kom, een verminkte pink en twee keer een gebroken sleutelbeen in ieder geval niet. Wel tijdelijk. Ook hield dit de overstap naar de MXGP tegen. Maar nu die er komt, blikt Herlings voor KTM terug op zijn carrière voor zo ver.

“Wanneer je zo veel pech hebt gehad zoals wij in de afgelopen twee jaar dan voel je je op zo’n moment als een klein kind. Het is een grote opluchting als je over de finish komt en je hebt het gevoel dat we het eindelijk voor elkaar hebben”, aldus Herlings over het behalen van z’n derde titel. Hoe Herlings zijn derde wereldtitel noemt? “Het was totale dominantie, net als mijn tweede wereldtitel.”

De races van de WK-kalender zijn nu over, maar Herlings krijgt geen rust. “De druk is eigenlijk een beetje gebleven doordat Glen Helen al om de hoek was, we gingen testen met de 450 SX-F en we klaar moeten zijn voor de MXGP of Nations. Het succes laat je wel even wat vergeten, maar eigenlijk krijg je geen tijd om te genieten van wat je hebt bereikt.”

De drang om door te gaan heeft Herlings ook een keer níet gehad. “Toen ik mijn dijbeen brak wilde ik snel weer verder racen, maar met mijn heup uit de kom wilde ik alleen maar wegkijken.” Op de vraag of Herlings na de laatste evenementen van dit seizoen zichzelf gaat belonen antwoordt hij “Ik heb er nog niet veel over nagedacht, maar ik ga zeker ergens naartoe op vakantie!”

Foto: KTM, R. Archer