maandag 6 april 2026
Home Blog Pagina 365

WorldSBK Barcelona 2024: Van der Mark en BMW in vorm voor Assen

Door
Asse Klein
-
0
Toprak Razgatlıoğlu viert de eerste zege van BMW in een hoofdrace sinds 2013. Michael van der Mark (op foto) heeft met zijn sterke optreden ook alle reden tot juichen.

De WorldSBK-races in Barcelona waren pure promotie voor de aankomende Nederlandse ronde op het TT Circuit Assen. De winst in de spannende en onvoorspelbare races ging naar Toprak Razgatlıoğlu (2x) en Alvaro Bautista. Michael van der Mark kwam sterk voor de dag met een vierde plaats als beste resultaat.

WorldSBK 2024 voorbeschouwing: invloed nieuwe gewichtsregel en BMW-offensief

Alvaro Bautista maakte het zichzelf in de kwalificatie lastig om zijn ongeslagen status met Ducati op het Circuit de Barcelona-Catalunya te behouden. De tweevoudig wereldkampioen zette een elfde tijd neer en moest vanwege een penalty als veertiende in Race 1 starten. Toprak Razgatlıoğlu stond op pole position met BMW-teamgenoot Michael van der Mark op een keurige vierde startplek. De Nederlander verloor in de openingsronde van Race 1 een aantal plekken, maar wist zich al snel naar een vierde plaats midden in de kopgroep te knokken. Even later kon Van der Mark niet meer aanvallen, maar moest hij verdedigen door gripproblemen vanwege bandenslijtage, een veelvoorkomend issue in Barcelona. ‘Ik pushte misschien te hard in het begin’, zei Michael na afloop. Van der Mark viel terug naar een negende plaats waarin hij ook zou finishen. Teamgenoot Razgatlıoğlu – die in tegenstelling tot Van der Mark had gekozen voor een hardere voorband – managede zijn banden beter. De Turkse rijder wist in de slotfase een gat van ruim vier seconden dicht te rijden op leider Nicolò Bulega. Razgatlıoğlu passeerde de Italiaan in de laatste ronde en pakte zo zijn eerste zege voor BMW. Razgatlıoğlu werd daarmee de zevende WorldSBK-rijder die met drie merken heeft gewonnen. Bautista wist na een sterke inhaalrace nog derde te worden.

Zo dicht bij elkaar was meer regel dan uitzondering in Barcelona. Alvaro Bautista (1), Nicolò Bulega (11), Andrea Iannone (29), Toprak Razgatlioglu (54), Alex Lowes (22) en kort daarachter met de oranje helm Michael van der Mark.

Geweldige inhaalactie

Het was smullen in alle drie de races, maar de Superpole Race was het mooist met tien ronden vol inhaalacties. De laatste inhaalmanoeuvre van Razgatlıoğlu was verreweg het mooist. In de slotronde had Bautista de leiding van hem overgenomen. In de laatste bocht – een plek waar nauwelijks ingehaald kan worden – kwam Razgatlıoğlu met een ultieme poging weer voorbij aan de Spanjaard en won zo zijn tweede race van het weekend. De inhaalactie had gelijkenis met de beroemde inhaalactie van Valentino Rossi op Jorge Lorenzo in de MotoGP-race van 2009. Het zat vooraan zo dicht bij elkaar dat Andrea Iannone nog tweede kon worden en Bautista ‘slechts’ derde werd. Van der Mark zat de hele race eerste rang bij de strijd vooraan, maar kon zich er net niet mee bemoeien en werd zesde.

In Race 2 waren de fabrieks-Ducati’s een maatje te groot. Bautista won zijn eerste race van het seizoen voor teamgenoot Bulega, die in Barcelona de WK-leiding van Alex Lowes overnam. Razgatlıoğlu eindigde als derde. Van der Mark managede zijn banden – mede door de keuze voor de harde voorband – veel beter dan in Race 1. Na lang vijfde te hebben gereden werd de Nederlander zelfs vierde, omdat Iannone voor hem onderuitging. Voor de Nederlander een geweldige opsteker richting de volgende ronde in Assen, waar het vorig jaar met een dubbele beenbreuk goed fout ging. Van der Mark is optimistisch gestemd voorafgaand aan zijn thuisronde waar hij in het verleden ook al vaak zeer sterk reed: ‘Door de resultaten van Toprak en mij in Barcelona weten we nu hoe goed ons pakket kan zijn.’

Van 19 t/m 21 april komt dit spectaculaire startveld – met Michael van der Mark (60) – in actie op het TT Circuit Assen.

Foto’s: WorldSBK, ANP, teams

WorldSBK Barcelona 2024 uitslagen

  • Ronde 2 – Catalonië
  • Circuit: Circuit de Barcelona-Catalunya
  • Lengte: 4,657 km
  • Superpole: Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 1’39.489
  • Snelste raceronde: Nicolò Bulega (I), Ducati, 1’40.955 (Superpole Race)
RACE 1 – 20 ronden =  93,140 KM
1. Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 34.19,817;
2. Nicolò Bulega (I), Ducati, +0,868;
3. Alvaro Bautista (E), Ducati, +5,338;
4. Andrea Iannone (I), Ducati, +8,543;
5. Andrea Locatelli (I), Yamaha, +9,818;
6. Alex Lowes (GB), Kawasaki, +11,190;
7. Danilo Petrucci (I), Ducati, +12,020;
8. Dominique Aegerter (CH), Yamaha, +12,329;
9. Michael van der Mark (NL), BMW, +16,677;
10. Axel Bassani (I), Kawasaki, +17,144;
11. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati, +18,895;
12. Garrett Gerloff (US), BMW, +19,447;
13. Iker Lecuona (E), Honda, +22,194;
14. Xavi Vierge (E), Honda, +22,233;
15. Remy Gardner (AU), Yamaha, +32,087.
Toprak Razgatlıoğlu viert de eerste zege van BMW in een hoofdrace sinds 2013. Michael van der Mark (op foto) heeft met zijn sterke optreden ook alle reden tot juichen.
SUPERPOLE RACE – 10 ronden =  46,570 KM
1. Razgatlıoğlu, 16.58,029;
2. Iannone, +0,075;
3. Bautista, +0,260;
4. Bulega, +0,411;
5. A. Lowes, +1,611;
6. Van der Mark, +2,634;
7. Petrucci, +4,249;
8. Locatelli, +4,354;
9. Gardner, +5,196.
RACE 2 – 20 ronden =  93,140 KM
1. Bautista, 34.12,160;
2. Bulega, +2,041;
3. Razgatlıoğlu, +7,005;
4. Van der Mark, +12,452;
5. Petrucci, +15,076;
6. A. Lowes , +15,295;
7. Gardner, +16,000;
8. Jonathan Rea (GB), Yamaha, +16,963;
9. Aegerter, +19,849;
10. Gerloff, +21,644;
11. Scott Redding (GB), BMW, +22,108;
12. Sam Lowes (GB), Ducati, +24,985;
13. Locatelli, +26,329;
14. Vierge, +26,452;
15. Tito Rabat (E), Kawasaki, +34.445.

Stand WorldSBK na 6 races

Positie Coureur Motor Punten
1 Nicolò Bulega (I) Ducati 87
2 Alvaro Bautista (E) Ducati 75
3 Alex Lowes (GB) Kawasaki 75
4 Toprak Razgatlıoğlu (TR) BMW 71
5 Andrea Iannone (I) Ducati 51
6 Danilo Petrucci (I) Ducati 47
7 Andrea Locatelli (I) Yamaha 45
8 Michael van der Mark (NL) BMW 40
9 Dominique Aegerter (CH) Yamaha 34
10 Garrett Gerloff (US) BMW 25
11 Remy Gardner (AU) Yamaha 19
12 Michael Ruben Rinaldi (I) Ducati 18
13 Sam Lowes (GB) Ducati 18
14 Axel Bassani (I) Kawasaki 15
15 Xavi Vierge (E) Honda 13
16 Scott Redding (GB) BMW 10
17 Jonathan Rea (GB) Yamaha 8

MotoGP Portugal 2024: Jorge Martin draait de rollen om

Door
Henk Keulemans
-
0
Jorge Martin heeft reden tot juichen. Hij won de Grand Prix en leidt in de WK-strijd.

Tijdens een fascinerende Grand Prix van Portugal draaide Jorge Martin de rollen om. Dit keer won hij eens niet de Sprint, maar wel de GP-race. Stond de Spanjaard vorig jaar na twee GP’s al 19 punten achter op zijn grote rivaal Pecco Bagnaia en moest hij het hele seizoen in de achtervolging, nu staat hij er 23 voor op de Italiaanse wereldkampioen. Bagnaia zorgde niet alleen voor vuurwerk door samen met Marc Márquez onderuit te gaan. Dat deden ook Maverick Viñales, die door de Sprint te winnen zijn eerste zege in de MotoGP op Aprilia scoorde, en Pedro Acosta, die na zijn tweede GP in de koningsklasse als derde naar het podium mocht.

MotoGP Qatar 2024: Pecco vliegt in Doha naar de zege

De verschillen tussen de locaties waar dit seizoen de eerste en de tweede Grand Prix plaatsvonden, kunnen niet groter zijn. In Qatar hadden de coureurs te maken met een op dertig kilometer ten zuiden van de hoofdstad Doha, midden in de woestijn gelegen, compleet vlakke, brede baan met overzichtelijke vloeiende bochtencombinaties en grote uitloopstroken. In Portugal kregen ze in het prachtige heuvellandschap van de Algarve een circuit voorgeschoteld dat niet alleen smaller is, maar ook grote hoogteverschillen en blind te nemen secties bevat. Mede daardoor is deze baan, die ook wel als een ‘rollercoaster’ (achtbaan) wordt betiteld, niet alleen een stuk uitdagender maar ook gevaarlijker. Ook al omdat de uitloopstroken op sommige plekken niet al te groot waren. Ja gelukkig, waren. Want op verzoek van de coureurs waren er voor deze aflevering van het evenement de nodige veranderingen doorgevoerd in een poging om de spectaculaire baan veiliger te maken. Zo werd het veel te grove gravel in de grindbakken vervangen door kleinere steentjes. Ook werden er extra airfences geplaatst en werd er een aantal stroken kerbstones veranderd.

Een ander verschil tussen het Lusail International Circuit en het Autodromo Internacional Do Algarve is, dat de Grand Prix op eerstgenoemde baan (als enige op de GP-kalender) overdag en ’s avonds onder kunstlicht plaatsvindt waardoor de omstandigheden er heel verschillend kunnen zijn. Bovendien is het gripgehalte van het asfalt van beide banen totaal verschillend. Een factor waardoor de coureurs en technici het in Portugal moeilijker kregen met het optimaal afstellen van de machines dan in Qatar was ook omdat er op het circuit van Lusail voor de openings-GP van het seizoen uitgebreid getest kon worden, terwijl dat in Portimão niet het geval was. Daarom werd er met spanning uitgekeken naar de verrichtingen van in de eerste plaats MotoGP-debutant Pedro Acosta op de GasGas en Marc Márquez bij zijn Ducati-debuut in Portugal.

Al na zijn tweede MotoGP-race mocht Pedro Acosta (r) het podium beklimmen. Hij werd derde achter winnaar Jorge Martin en Enea Bastianini.

Nu al podium Acosta

Om met Acosta te beginnen. De jonge Spanjaard moest zich via Q1 voor Q2 kwalificeren. Hierin veroverde hij een uitstekende zevende startplaats. Eenzelfde klassering behaalde de GasGas-coureur in de Sprint. Na hier eerder al een Moto3- en Moto2-race te hebben gewonnen, liet Acosta op deze toch technisch zeer moeilijke baan zien ook geen enkel aanpassingsprobleem met een veel snellere MotoGP-machine te hebben. In de GP-race liet hij zien waartoe hij nu al in staat is. Na onder andere meervoudig wereldkampioenen als Marc Márquez en Pecco Bagnaia op zeer zelfverzekerende wijze te zijn gepasseerd, had Acosta het geluk dat zijn landgenoot Maverick Viñales in de laatste ronde uitviel door een defecte Aprilia. Zo mocht de negentienjarige Spanjaard in Portugal nu al als derde het podium beklimmen. Na Randy Mamola en Eduardo Salatino is hij daarmee de jongste coureur uit de geschiedenis van de koningsklasse, die dat heeft gepresteerd. Acosta neemt die positie over van ene Marc Márquez.

Over laatstgenoemde gesproken, vroegen we ons vorig jaar na de GP van Portugal nog af: ‘Is Marc Márquez een fenomeen op de motor of een dwaas zonder grenzen?’ Dit naar aanleiding van zijn op ‘buigen of barsten’-manier van racen tijdens de eerste GP van 2023. Gelukkig kwam MM93 tot inzicht dat hij zo niet door kon gaan. Zeker niet op een Honda, die lang niet zo goed was als de machines van de concurrentie. Daarom wisselde hij voor dit jaar naar Ducati en gaf direct aan ook voor een meer gematigdere benadering van het racen te zullen kiezen. Tijdens de tests en de GP van Qatar deed de achtvoudig wereldkampioen dat. Maar in Portugal ging hij uiteindelijk maar liefst vier keer onderuit. Viel de Spanjaard daarmee terug op zijn oude gedrag? Nee, niet helemaal. Want na een schitterende tweede plaats in de Sprint, had hij de pech dat hij in de GP-race samen met Pecco Bagnaia ten val kwam. Dat gebeurde op het moment dat de twee MotoGP-supersterren, die ook al in de beginfase van de wedstrijd met elkaar in de clinch lagen, drie ronden voor het einde samen streden om de vijfde plaats. De uiteindelijke conclusie was dat het hier een raceongeluk betrof. Wel verspeelden de twee Ducati-coureurs zo kostbare WK-punten.

Zeer boeiend

Gesteld kan worden dat deze GP van Portugal een zeer boeiende was. Het begon al met de kwalificatie. Want het was toch wel verrassend dat Enea Bastianini de pole pakte. Het was de eerste van de Italiaan als fabriekscoureur van Ducati. En dat nadat hij vorig jaar in Portimão door toedoen van Luca Marini zwaar geblesseerd was geraakt. Met als gevolg dat ‘The Beast’ lange tijd buiten spel stond. Na een wat mindere openingsfase moest Bastianini zich in de Sprint met een zesde plaats tevredenstellen. Met deze positie was hij zeker niet blij. In de GP was zijn start niet alleen veel beter, de Italiaan ging ook veel agressiever te werk. Dat leverde uiteindelijk een tweede plaats op. Het verschil met de winnaar, Jorge Martin, bedroeg nog geen seconde. Laatstgenoemde was er tegen de verwachtingen niet in geslaagd om deze keer de Sprint op zijn naam te schrijven. De Spanjaard, die in 2021 bij een val op dit circuit zwaar geblesseerd raakte, kon door problemen met de achterkant van zijn machine niet optimaal gebruikmaken van de zachte achterband. Hij werd derde. Maar wist gelijk te melden dat hij voor de GP geen problemen verwachtte, omdat hij daarin met de medium Michelin-band zou starten. Een perfecte start maakte de wedstrijd voor Martin zoals hij hem hebben wilde. Direct op kop liggend, sloeg hij direct een gaatje van een kleine seconde ten opzichte van de rest van het veld. Die marge hield de Pramac-coureur tot het einde vast. Zo bezorgde de coureur met startnummer 89 Ducati de 89e MotoGP-zege. De verwachting was dat Pecco Bagnaia dit zou gaan doen. Maar de regerend wereldkampioen ging in Portugal twee keer in de fout. De eerste keer was toen hij met nog vier ronden voor de boeg de leiding in de sprint verspeelde door een remfout op hoge snelheid voor de eerste bocht. Daardoor viel de Ducati-fabriekscoureur terug naar de vierde plaats. En in de GP-race was hij volgens velen degene die een (onnodige) botsing met Marc Márquez had kunnen voorkomen. Al met al scoorde Bagnaia in Portugal slechts zes WK-punten tegen 32 voor Jorge Martin. Daarmee loste de Spanjaard zijn Italiaanse merkgenoot en rivaal als leider in de WK-tussenstand af.

In dit klassement bleef Brad Binder op de tweede plaats staan. Nadat hij op zaterdag tijdens de Sprint onderuit was gegaan, scoorde de Zuid-Afrikaanse KTM-rijder een vierde plaats. Dat gebeurde met het nodige geluk, want in de slotfase van de GP vielen er met Marc Márquez, Enea Bastianini en Maverick Viñales maar liefst drie concurrenten voor hem weg. Ook moest Brad Binder samen met KTM-teamgenoot Jack Miller (twee keer een vijfde plaats) constateren dat ze tijdens deze GP in de schaduw stonden van rookie en merkgenoot Pedro Acosta. De grootste pechvogel tijdens deze Grand Prix was ongetwijfeld Maverick Viñales. Nadat hij in de Sprint op prachtige wijze zijn eerste zege op een Aprilia-MotoGP-machine had behaald, liet diezelfde machine hem in de GP-race op de tweede plaats liggend in de steek door een defecte zesde versnelling. De Spanjaard had wel het geluk om bij de daaropvolgende highsider niet gewond te raken.

Absoluut dieptepunt Honda

Terwijl Yamaha met Fabio Quartararo nog een negende en zevende plaats veroverde, bereikte Honda in Portugal het absolute dieptepunt in haar eens zo roemrijke GP-geschiedenis. Het was triest om te zien en gelijk ook de keiharde realiteit dat Johann Zarco (19e), Johann Mir (20e), Takaaki Nakagami (21e), Luca Marini (22e) na de kwalificatie de laatste vier startplaatsen bezetten. Even daarvoor was in Barcelona tijdens de Superpole van het WorldSBK nagenoeg hetzelfde gebeurd. Want daar kwalificeerden de Honda-coureurs Iker Lecuona (18e), Xavier Vierge (19e), Tarran Mackenzie (22e) en Adam Norrodin (23e en laatste) zich eveneens in de achterste gelederen. In de twee MotoGP-wedstrijden in Portugal eindigden de Honda-rijders na het wegstrepen van de gevallen en uitgevallen ook op de laatste plaatsen. Al met al kan worden geconcludeerd dat de Honda Racing Corporation (HRC) verder weggezakt is dan ooit en dat de Japanse motorfietsgigant nog heel, heel veel werk moet verzetten om van zowel de RC213V als de CBR1000RR-R weer een winnende machine te maken.

Austin wordt interessant

De volgende Grand Prix vindt plaats in Austin. Op een van zijn favoriete circuits, hij won er zeven keer, wordt het interessant om te zien wat Marc Márquez daar met de Ducati gaat klaarspelen. Ook interessant is, wanneer Ducati gaat aankondigen wie de komende twee jaar de tweede fabriekscoureur wordt. Al was het alleen al omdat Jorge Martin nu de WK-stand aanvoert. En hoewel er nog 36 races moeten worden verreden, zou het toch raar zijn als de ‘Martinator’ met het startnummer 1 naar een concurrerend merk zou vertrekken. Maar dat kan ook worden gezegd van Marc Márquez en Enea Bastianini.

Onvoorstelbaar: de vier Honda-coureurs startten van de laatste vier plaatsen: Mir (36), Zarco (5), Marini (verdekt achter Fernandez, 25) en Nakakami (verdekt achter Mir).

Foto’s: MotoGP.com en teams

MotoGP Portugal 2024 uitslagen

Sprint Portugal
1.Maverick Vinãles (E), Aprilia, 19.49,636;
2. Marc Márquez (E), Ducati, +1,039;
3. Jorge Martin (E), Ducati, +1,122;
4. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +4,155;
5. Jack Miller (AUS), KTM, +4,329;
6. Enea Bastianini (I), Ducati, +4,384;
7. Pedro Acosta (E), KTM, +5,088;
8. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +6,161;
9. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +7,501.
  • 12 ronden = 55,104 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 166,7 km/u
Deze aap won de Sprint, tevens zijn eerste zege in de MotoGP op Aprilia, en verspeelde in de laatste ronde van de GP-race een tweede plaats omdat zijn machine stuk ging.
MotoGP Portugal
1. Martin, 41.18,138;
2. Bastianini, +0,882;
3. Acosta, +5,362;
4. Brad Binder (ZAF), KTM, +11,129;
5. Miller, +16,437;
6. Marco Bezzecchi (I), Ducati, +19,403;
7. Quartararo, +20,130;
8. Espargaró (E), +21,549;
9. Miguel Oliveira (POR), Aprilia, +23,929;
10. Fabio di Giannantonio (I), Ducati, +28,195;
11. Augusto Fernandez (E), KTM, +28,244;
12. Joan Mir (E), Honda, +29,271;
13. Alex Rins (E), Yamaha, +31,334;
14. Takaaki Nakagami (J), Honda, +34,932;
15. Johann Zarco (F), Honda, +38,267.
  • 25 ronden =  114,8 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 166,7 km/u
  • Snelste ronde (21e): Bastianini, 1.38,685 = 167,5 km/u (record)

Stand MotoGP na 4 races

Positie Coureur Motor Punten
1 Jorge Martin (E) Ducati 60
2 Brad Binder (ZAF) KTM 42
3 Enea Bastianini (I) Ducati 39
4 Francesco Bagnaia (I) Ducati 37
5 Pedro Acosta (E) KTM 28
6 Marc Márquez (E) Ducati 27
7 Aleix Espargaró (E) Aprilia 25
8 Maverick Viñales (E) Aprilia 19
9 Jack Miller (AUS) KTM 16
10 Fabio Di Giannantonio (I) Ducati 15
11 Fabio Quartararo (F) Yamaha 15
12 Alex Márquez (E) Ducati 13
13 Marco Bezzecchi (I) Ducati 12
14 Miguel Oliveira (POR) Aprilia 8
15 Joan Mir (E) Honda 7

Quotes

2024 Kawasaki Ninja ZX-6R test

Door
Jelle Verstaen
-
0

Wie heeft een cent gegeven om de toekomst van de supersportklasse? Heel weinig motorrijders, maar anno 2024 komt de heropleving stilaan op volle toeren. Honda duwt zijn CBR600RR binnenkort terug op de bühne, Yamaha strooit met geruchten rond een op til staande R9, en Kawasaki presenteert na de erg lekkere Ninja ZX-4RR ook de nieuwe versie van de Ninja ZX-6R. In afwachting van diens dertigste verjaardag, zetten we het feestje alvast luidkeels in op het circuit van Almeria!

Lees hier het complete testverslag.

Moto2 Portugal 2024: na 15 tweede plaatsen eindelijk Moto2-zege voor Aron Canet!

Door
Asse Klein
-
0
Aron Canet moest er lang op wachten, maar hij mag zich nu een Moto2 winnaar noemen.

Na vijftien tweede plaatsen wist Aron Canet tijdens de Grand Prix van Portugal eindelijk zijn eerste Moto2-zege te behalen. Podiumplaatsen waren er voor Joe Roberts en Manuel Gonzalez. Barry Baltus kon geen passend vervolg geven op zijn tweede plek in Qatar en werd dertiende. De Nederlanders Bo Bendsneyder en Zonta van den Goorbergh finishten buiten de WK-punten.

Fermin Aldeguer kan dit jaar zonder zorgen over zijn toekomst op jacht gaan naar de Moto2-wereldtitel. De 18-jarige Spanjaard heeft namelijk al een Ducati MotoGP-contract voor 2025 en 2026 op zak. En dat werd al bekend voordat de tweede Grand Prix van het dit seizoen in Portimão werd verreden. Aldeguer maakte eind vorig jaar veel indruk door de laatste vier Moto2-races te winnen, waardoor MotoGP-teams deze winter al verlangden naar zijn handtekening. ‘Aldeguer is één van de snelste rijders van de nieuwe generatie’, vertelde MotoGP-wereldkampioen Francesco Bagnaia. Ducati kreeg beet en de Spanjaard zal volgend jaar zo goed als zeker uitkomen voor Prima Pramac Racing.

Moto2 Qatar 2024: Barry Baltus schittert in Nederlandse dienst

In Portimão had Aldeguer wat goed te maken, aangezien hij in Qatar na veel gripproblemen tijdens de eerste race met Pirelli-banden – net als zoveel andere rijders – buiten de punten was gefinisht. Met de ervaring van de Pirelli’s in Qatar, leken de Moto2-rijders hun banden beter te managen in Portugal, aangezien er deze keer geen rijders ontzettend hard terugvielen in de tweede helft van de race. Aldeguer maakte het zichzelf niet makkelijk door vanaf de eerste rij een valse start te maken, waardoor hij in de race twee long lap penalties moest nemen. De Boscoscuro-rijder reed na zijn dubbele straf dertiende, maar wist met een geweldig tempo nog bijna weer naar een podiumplaats op te stomen. Zijn opmars strandde op een vierde plaats.

Aldeguer’s teamgenoot en winnaar in Qatar Alonso Lopez reed in de openingsfase aan de leiding, maar ging onderuit. Dit maakte de weg vrij voor Aron Canet om ‘eindelijk’ zijn eerste Moto2-zege te behalen. De 24-jarige Spanjaard deed al 69 pogingen in de Moto2 waaronder 15 (!) tweede plaatsen, maar won de race nu wel door zich in de slotfase iets los te rijden uit de kopgroep die bestond uit vijf rijders. Canet is nu ook de leider in het Moto2-wereldkampioenschap, al zijn de verschillen door de twee totaal verschillende uitslagen nog zeer klein. De Amerikaan Joe Roberts werd tweede en Manuel Gonzalez – die voor de eerste keer in zijn carrière van pole position mocht vertrokken – werd derde. Achter Aldeguer werd Ai Ogura vijfde, nadat de Japanner in de slotronde nog bijna ten val was gekomen.

Bijrol voor Nederlanders

Barry Baltus, van het Nederlandse RW-Idrofoglia Racing GP, kon niet zo imponeren als in Qatar waar hij tweede werd. De Belg kwam stevig ten val op vrijdag en slaagde er niet in om zich in de top-tien te laten zien. Baltus finishte als dertiende in de race. De Nederlanders Bo Bensneyder en Zonta van den Goorbergh deden het helaas nog minder, nadat ze tijdens de eerste Grand Prix in Qatar beiden wel een aantal WK-punten wisten te behalen. Bendsneyder wist zich wel – al was het nipt – rechtstreeks te plaatsen voor het tweede deel van de kwalificatie. In Q2 eindigde de Rotterdammer als achttiende. In de openingsfase van de race viel Bendsneyder terug naar een positie buiten de top-twintig. Gedurende de race kwam de 25-jarige coureur wel iets terug, maar finishte net buiten de punten op een zestiende plaats. ‘Het was een lastige race. Ik had geen goed gevoel met de motor’, verklaarde Bendsneyder na afloop. Aan de volgende Grand Prix in Amerika heeft Bendsneyder goede herinneringen, aangezien hij daar vorig jaar zijn enige Moto2-podiumplaats tot nu toe wist te behalen.

Van den Goorbergh liet in Qatar een zeer positieve indruk achter. De 18-jarige coureur slaagde daar in Portugal niet in. Hij kwalificeerde zich als negentiende en was na deze sessie furieus op Izan Guevara, omdat die hem tijdens een snelle ronde in de weg had gereden. In de openingsfase van de race won de RW-Idrofoglia Racing GP-rijder een paar plaatsen. Na een periode zeventiende te hebben gereden, viel Van den Goorbergh in de slotfase terug naar een negentiende plaats waarop hij ook zou finishen. ‘Ik verlaat Portugal zonder punten en dat had ik vooraf zeker niet gedacht. Ik kwam in de race niet in mijn ritme en kon niet rijden zoals ik wilde’, vertelde Zonta. Zijn teammanager Jarno Janssen zei over hem en Baltus het volgende: ‘Dit weekeinde ging niet zo goed als in Qatar, maar je kan niet altijd zes gooien. Barry liep al achterstand op door zijn crash op vrijdag. Wanneer je als zestiende moet starten wordt het lastig. Hij heeft er het maximale uitgehaald door drie WK-punten te scoren. Zonta had het heel moeilijk in de race, maar ook dat is een leermoment.’

Foto’s: ANP, MotoGP, Teams

Moto2 Portugal 2024 uitslagen en stand

Moto2 Portugal
1. Aron Canet (E), Kalex, 36.03,959;
2. Joe Roberts (US), Kalex, +2,059;
3. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +2,610;
4. Fermin Aldeguer (E), Boscoscuro, +3,212;
5. Ai Ogura (JP), Boscoscuro, +3,728;
6. Sergio Garcia (E), Boscoscuro, +6,716;
7. Celestino Vietti (I), Kalex, +7,288;
8. Albert Arenas (E), Kalex, +7,663;
9. Marcos Ramirez (E), Kalex, +7,758;
10. Somkiat Chantra (TH), Kalex, +8,728;
11. Jeremy Alcoba (E), Kalex, +8,913;
12. Tony Arbolino (I), Kalex, +10,072;
13. Barry Baltus (BE), Kalex, +10,707;
14. Senna Agius (AU), Kalex, +16,739;
15. Darryn Binder (ZA), Kalex, +17,945;
16. Bo Bendsneyder (NL), Kalex, +18,071;
19. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +23.387.
  • 21 ronden = 96,432 KM 
  • Racegemiddelde winnaar: 160,4 km/h
  • Snelste ronde (11e): Fermin Aldeguer (E), Boscoscuro, 1.42,221 = 161,7km/u (nieuw record)
WK-stand (na 2 van 21 races)
1. Canet, 31 punten;
2. Roberts, 29;
3. Gonzalez, 27;
4. Garcia, 26;
5. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, 25;
6. Ogura, 24;
7. Baltus, 23;
8. Ramirez, 17;
9. Vietti, 16; 10. Arenas, 16; 15. Van den Goorbergh, 3; 16. Bendsneyder, 2.
De podiumfinishers in Portugal: Aron Canet (44) won voor Joe Roberts (16) en Manuel Gonzalez (18).

Moto3 Portugal 2024: titelkandidaten laten zich zien

Door
Asse Klein
-
0
Collin Veijer (95) wist meerdere keren een gat dicht te rijden. Hier is hij bezig om Daniel Holgado (96), David Alonso (80) en José Antonio Rueda (99) te achterhalen.

De verwachte titelkandidaten van het Moto3-wereldkampioenschap 2024 – waaronder Collin Veijer – streden tijdens de Grand Prix van Portugal voor de dagzege. De winst ging naar Daniel Holgado voor José Antonio Rueda, Ivan Ortolá en David Alonso. Veijer kwam na een hevig gevecht als zesde en laatste van de kopgroep over de finish.

Moto3 Qatar 2024: P5 het maximale voor Collin Veijer

Vorig jaar werd de openingsronde verreden op het uitdagende circuit van Portimão. Het was tevens het debuut van Collin Veijer in de Grand Prix. De Staphorster was op dat moment meer dan tevreden met een twaalfde plaats op 6,9 seconde van de winnaar. Een jaar later zijn de verwachtingen flink anders. Samen met David Alonso, Daniel Holgado, José Antonio Rueda, Ivan Ortolá wordt Veijer gezien als een kandidaat voor 2024 Moto3-wereldtitel. Toch temperde de Liqui Moly Husqvarna Intact GP-rijder de verwachtingen voor de Portugese Grand Prix: ‘Ik vind het een lastige baan en ik heb hier in andere competities ook niet heel goed gescoord.’ Tijdens de trainingen was de Nederlander zoekende was naar het juiste gevoel met zijn Husqvarna. Dit resulteerde in een vijftiende tijd op vrijdag en Veijer stond dertiende na de training op zaterdagmorgen, waarmee hij zich wel rechtstreeks plaatste voor het tweede en beslissende deel van de kwalificatie. De stap voorwaarts kwam – zoals al zo vaak bij Veijer – in de kwalificatie waarin hij een zesde tijd neer wist te zetten. Rueda mocht voor de eerste keer in zijn Grand Prix-carrière vanaf pole position vertrekken. Alonso en Joel Kelso stonden naast de Red Bull KTM Ajo rijder op de eerste startrij.

Collin Veijer staat na twee races op een vierde plaats in het Moto3 wereldkampioenschap.

Holgado wint weer in Portugal

Rueda pakte gelijk de leiding in de race en begon vanaf de openingsronde het veld uit elkaar te rijden. Veijer kwam na een mindere start even in de tweede groep terecht. Eenmaal vooraan reed de 19-jarige coureur op een zevende plaats en wist hij in zijn eentje de oversteek te maken naar de kopgroep. Toen Riccardo Rossi terugviel bleven er zes rijders – met de vijf potentiële titelkandidaten en Kelso – over. Rueda reed in de eerste helft van de race praktisch constant aan de leiding. Daarna meldden ook Alonso – de winnaar van de eerste race in Qatar – en Holgado zich vooraan. Alonso kon de vierde Moto3-rijder na Jack Miller, Joan Mir en Albert Arenas worden die de eerste twee Moto3-races het seizoen wist te winnen. Met de 17-jarige Colombiaan op kop dreigde de groep weer in tweeën te vallen, maar ook deze keer wist Veijer – rijdend op plaats vier – de kopgroep weer bij elkaar te brengen. Toch kwam de Nederlander net tekort om te strijden voor de podiumplaatsen. In de voorlaatste ronde wisten Holgado en Rueda zich iets los te rijden. Daarachter kwam Veijer in een stevig duel terecht met Alonso voor de vierde plaats, waar Ortolá op de derde plek van profiteerde en een podiumplaats veiligstelde. Van de kopgroep van zes bleef in de slotfase niets meer over. Alonso en Veijer wisselden in de laatste ronde meerdere malen van positie. Alonso kwam beter uit in de laatste sector, terwijl Veijer op de finishstreep nog werd gepasseerd door Kelso en eindigde daardoor als laatste van de kopgroep op een zesde plaats. De 19-jarige Nederlander na afloop: ‘Ik voelde mij vrij sterk en kon een aantal keren een gat dichtrijden. Het was een goede race op een circuit dat ik een beetje moeilijk vind.’ Na de vijfde plaats in Qatar heeft Veijer na twee GP’s 21 WK-punten verzameld, waarmee de 19-jarige Nederlander op een vierde plaats in de tussenstand staat.

Aan kop wist Holgado de sterk rijdende Rueda achter zich te houden. Holgado won voor de tweede keer op rij in Portimão. De Spanjaard voerde vorig jaar ook een groot deel van het seizoen de WK-stand aan, mede door drie Grand Prix-zeges in de eerste seizoenshelft. In de tweede seizoenshelft viel Holgado flink terug. Met zijn vierde Grand Prix-overwinning heeft Holgado na twee races opnieuw de leiding in het Moto3-wereldkampioenschap in handen. Maar Holgado’s concurrenten – waaronder Veijer – hebben nog negentien races de kans om hem van een wereldtitel af te houden.

Foto’s: ANP, MotoGP, Teams

Moto3 Portugal 2024 uitslagen en stand

Moto3 Portugal 
1. Daniel Holgado (E), GasGas, 34.09,038;
2. José Antonio Rueda (E), KTM, +0,044;
3. Ivan Ortolá (E), KTM, +0,820;
4. David Alonso (CO), CFMoto, +2,218;
5. Joel Kelso (AU), KTM, +2,246;
6. Collin Veijer (NL), Husqvarna, +2,263;
7. Stefano Nepa (I), KTM, +4,499;
8. Joel Esteban (E), CFMoto, +5,430;
9. David Muñoz (E), KTM, +16,018;
10. Adrian Fernandez (E), Honda, +16,143;
11. Jacob Roulstone (AU), GasGas, +16,213;
12. Matteo Bertelle (I), Honda, +16,757;
13. Tatsuki Suzuki (JP), Husqvarna, +20,682;
14. Vicente Perez (E), KTM, +20,776;
15. Scott Ogden (GB), Honda, +21,163.
  • 19 ronden =  87,248 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 153,2 km/u
  • Snelste ronde (6e): David Alonso (CO), CFMoto, 1.46,985 = 154,5 km/u (nieuw record)
WK-stand (na 2 van 21 races)
1. Holgado, 45 punten;
2. Alonso, 38;
3. Ortolá, 23;
4. Veijer, 21;
5. Rueda, 20;
6. Kelso, 19;
7. Nepa, 19;
8. Taiyo Furusato (JP), Honda, 16;
9. Riccardo Rossi (I), KTM, 13;
10. Esteban, 13.

Eerste indruk 2024 CFMoto 450MT vanuit de Filipijnen

Door
Thierry Sarasyn
-
0
2024 CFMoto 450MT

Hetzelfde, maar anders. Dat moeten ze in Hangzhou gedacht hebben bij de ontwikkeling van de CFMoto 450MT. Helemaal in die traditie werd ook de locatie van de persvoorstelling anders dan wat we gewoon zijn. Redacteur Thierry Sarasyn vloog Palawa, een eiland in de Filipijnen-archipel. Nog voor hij van de testmotor naar de strandbar kroop, hadden we hem al aan de telefoon voor de eerste indrukken.

Motor.NL: Deze test van de CFMoto 450MT beloofde een buitenbeentje te worden. Was dat ook zo?

Thierry Sarasyn: Wat je zegt! Het feit dat het ons van het vertrek thuis tot het hotel hier in El Nido 38 uur kostte om er te geraken, is al uitzonderlijk op zich. Maar ook de omgeving… best indrukwekkend.

Hallo… daar gaat het niet over. Wie interesse heeft in de motor zal wellicht geen moer geven om het feit dat jij momenteel op een wit strand een cocktail aan het slurpen bent.

Ik ben nog niet zover, maar je hebt gelijk. De 450MT is één van de motoren die CFMoto (nog) een stukje hogerop moet brengen. Lichte adventure, maar eentje met een paar troeven. Het blok bijvoorbeeld, dat kenden we al van vorig jaar in de 450 SR, maar het lijkt hier nog beter tot zijn recht te komen. Op de SR zoek je het vaak in de hogere regionen van het toerengebied, op de CFMoto 450MT rij je anders. En aangezien dit niet een super hoogtoerige paralleltwin is, gebruik je hem in het gebied waar zijn troeven liggen: het middengebied. Of zelfs lager. De gasreactie is zeer direct, dus bij lage snelheden kies je automatisch voor de hoogste versnelling. Met 30 km/u uur in z’n drie een helling oprollen, het lukt perfect.

Ik zag al wat strandfoto’s passeren op de Motor.NL-Instagram pagina, was de testrit een soort beachrace?

Helemaal niet! We hebben zes uren gereden, waarvan zeker vier offroad in de bergen. En ja, af en toe kom je op een strand in een paradijselijke baai. Bijna onwerkelijk, want die stranden zijn allemaal zo goed als verlaten. Je moet ook wel wat offroad rijden om er te komen. Harde en stoffige pistes met veel hellingen, keien en zelfs een paar rivierpassages. De test kreeg een onverwacht hoog enduro-gehalte. Maar de CF 450MT bracht het er zeer goed vanaf. Hij is vooral onderin en in het middengebied sterker dan ik verwachte en vlot controleerbaar. Dat kwam goed van pas, want er heerst hier letterlijk een tropisch klimaat met routes die vooral door het regenwoud lopen. 35 graden en zeer vochtig, daar gaat een mens zeker van zweten.

CFMoto innoveert met camera-gestuurde veringsystemen

We voelen met je mee… Hoe rijdt ie op de weg?

Vlot. Schakelt goed, stuurt eerder neutraal en er is een goede zithouding. Op basis van het blok en de afmetingen zou je eerder aan een 600 dan aan een 450 denken. Zo voelt de 450MT ook. Hij voelt met z’n 175 kg iets zwaarder aan dan je typische 450. Dit mag dan wel een A2-motor zijn, hij voelt op alle vlakken meer volwassen. We reden met het optionele vlakke rallyzadel en dat leek beter dan het standaard zadel. Je zit iets hoger en minder ‘in’ de motor. Maar dat is een persoonlijke voorkeur.

Nog iets wat je kwijt wilt?

Die jetlag. En uit een persoonlijke standpunt: de gasrespons is erg direct. Van het gas gaan, resulteert in onmiddellijk en duidelijk afremmen. Ik heb liever een motor die wat meer rolt, waardoor je soepeler rijdt. Maar anderen zullen de directe gasrespons misschien juist op prijs stellen. Normaal heb je ook een krachtige voorrem en een achterrem met een ondersteunende rol. Hier is dat eerder andersom: de voorrem is niet bijzonder krachtig, maar wel goed te doseren, terwijl de achterrem wel heel erg bijt. Dat voel je ook omdat je met één druk op een knop het ABS kunt uitschakelen. Geen heisa met menu’s en mappings waar je eerst doorheen moet, gewoon op een knop duwen. En het werkt zelfs rijdend. Eenvoudig en effectief. Zo kun je het hele concept ook wel samenvatten. Want zo’n 450 heeft natuurlijk geen mappings nodig, maar alle nodige elektronica zit er wel op en dat is een onderdeel van goed afgewerkt totaalpakket mét instelbare ophanging. Dit alles klokt af op 7.799 euro. Da’s opvallend.

Any famous last words?

Nee, dat was het. Ik duik even de beachbar in en ga pitten. Een jetlag zo groot als het ego van Donald Trump en de voorbije nachten telkens niet meer dan drie uur geslapen, dat hakt er wel in.

Alweer: we voelen met je mee, het moet een ware verschrikking zijn om op een paradijselijk eiland een adventure motor te moeten testen…

Rusty Stitches opent flagship Store in Capelle aan den IJssel

Door
Redactie
-
0
Rusty Stitches Capelle

Het snelgroeiende merk Rusty Stitches zal op 13 april officieel haar flagship store openen bij Motorkledingstore in Capelle aan den IJssel. U kent het merk wellicht van de gewaagde ontwerpen en kleuren, maar het merk biedt veel meer! Samen met motorkledingstore nodigt het merk u graag uit om een kijkje te nemen en het belooft een waar spektakel te worden voor alle motorliefhebbers.

U bent vanaf 10:00 van harte welkom en naast de opening kunnen bezoekers ook genieten van gratis hapjes en drankjes. Tevens zijn er leuke acties waar u van kunt profiteren tijdens deze opening. Het evenement belooft een gezellig en opwindende gelegenheid te worden voor alle aanwezigen en er zullen ook influencers van het merk aanwezig zijn.

Rij op 20 april mee met de Primavera tocht 2024

De samenwerking tussen Rusty Stitches en Motorkledingstore biedt motorrijders in Capelle aan den IJssel en omgeving de mogelijkheid om de nieuwste collecties van Rusty Stitches te ontdekken in een uitnodigende winkelomgeving. De flagship store zal een breed assortiment aan motorkleding en accessoires van Rusty Stitches aanbieden, waardoor klanten kunnen genieten van de unieke stijl en duurzaamheid waar het merk bekend om staat.

“We zijn verheugd om onze samenwerking met Motorkledingstore aan te kondigen en onze collecties dichter bij de motorliefhebbers te brengen rondom Capelle aan den IJssel,” aldus Jopa Racing Products, oprichter van Rusty Stitches.” De opening van de flagship store markeert een belangrijke mijlpaal voor ons merk en zijn daar erg trots op!” 

Wij hopen jullie allen te zien op 13 April bij Motorkledingstore Capelle aan den IJssel.

Test 2024 Kawasaki Ninja 500 SE: knaldrang

Door
Thierry Sarasyn
-
0
2024 Kawasaki Ninja 500 SE

Zoek het woord ‘knaldrang’ op in Van Dale en het Groot Woordenboek der Nederlandse taal: mannelijk, geen meervoud. Jongerentaal. De intense behoefte om te feesten. Dat is – bijna – de exacte omschrijving voor het gevoel dat ons bekroop nadat we in het zadel sprongen van de 2024 Kawasaki Ninja 500 SE.

TestlocatieAlicante
TestomstandighedenZonnig en droog
Temperatuur16 tot 22 graden

Alleen ging het hier om een nog meer letterlijke interpretatie. De knaldrang die ons bekroop, was gewoon de intense behoefte om te euh… knallen. Zo sportief mogelijk over ’s heren wegen stuiven. Geloof mij maar: de nieuwe Ninja 500 is geen motorfiets om stapvoets langs terrasjes te paraderen.

Meer koppel

Importeur Kawasaki Benelux voorziet de Lage Landen alleen van de SE-uitvoering van de Ninja 500 en dat wil zeggen dat er standaard een aantal leuke extra’s op zitten. Het sleutelloze KIPASS-contact en het tft-full colourdashboard bijvoorbeeld. Maar net zoals de standaardversie én de Z500 SE heeft deze Ninja een blok dat ooit in de Ninja 300 en later in de 400-uitvoering zat. Nu is het een 451 cc, een blok dat een langere slag kreeg en vooral meer koppel – want die A2-grens is wat ze is.

De paralleltwin heeft ook een wat hoogtoeriger karakter. En dat past uitstekend bij het concept van de motor. Met zijn Ninja-styling nodigt de nieuwe Kawasaki al uit tot sportief rijden nog voor je het sleutelloze contact geactiveerd hebt en rijdend wordt de knaldrang waarvan hierboven sprake was, alleen maar groter.

Test: 2023 Kawasaki Z500 SE

Ninja-genen

Kawasaki heeft nog geen enkele Ninja gebouwd die geen sportieve inborst heeft, maar bij een A2-motorfiets zijn de verwachtingen vaak iets minder hoog dan bij een vierpitter met meer dan 100 pk. Terecht. Maar… de Ninja 500 ontpopt zich als het levende bewijs dat pk’s en sportiviteit niet onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Wij gingen er in de heuvels in het hinterland van Alicante best stevig tegenaan. Met 45 pk loop je dan regelmatig tegen de limieten van de motor aan. Het leuke daaraan is dat je dan ook echt voelt dat je het onderste uit de kan haalt. En laten we eerlijk zijn: met bijvoorbeeld een ZX-6R is dat op de openbare een stuk moeilijker.

Vaak dachten we dat het onmogelijk was om nog harder te rijden op de plaatsen waar we voorbij stoven. Dat was wellicht een valse indruk, want met een sterkere motor kom je wellicht nòg sneller vooruit. Maar het gaat niet om cijfers of tijden; wel om het gevoel. En we voelden écht dat we keihard aan het rijden waren. De cijfers op het dashboard spraken dat – tot op zekere hoogte – tegen. En kijk dàt is wat de Ninja perfect doet: je een gevoel van tevredenheid én opwinding geven. En jawel, soms denk je dat je harder gaat dan af te lezen is op dat tft-display. Maar daar is helemaal niks mis mee. Het gaat hier om de sensatie en niet om de pk’s. Veel meer om het gevoel dan om de cijfers op het dashboard.

Licht en pittig

De Ninja 500 weegt rijklaar 172 kg – in de SE-uitvoering. Dat betekent dat Kawasaki niet eens de volle 47 A2-pk’s in het blok mocht stoppen. Want voor een A2-rijbewijs geldt niet alleen een maximaal vermogen, maar er is ook nog een gewicht-vermogen verhouding. Zo komt het dat de Ninja 500 ‘slechts’ 45 pk laat optekenen. Maar… Nm’s zijn niet beperkt en in combinatie met dat lage gewicht betekent dit dat de aanwezige Nm’s en pk’s optimaal tot hun recht komen. En dat je met een ultra licht pakket op weg bent.

Dat voel je bij het accelereren, maar ook bij het sturen. De Ninja heeft een vrij laag geplaatst stuur, maar desondanks zit je vrij comfortabel. Ook de knieën maken een niet al te scherpe hoek ten opzichte van de voetsteunen, zodat je vlot in het zadel kunt bewegen en occasioneel al eens de buitenboordstijl kunt hanteren zonder spontaan spierkrampen te krijgen.

Sturen is dus helemaal het ding van de Kawasaki Ninja 500 SE. Je hebt een goede controle over de motorfiets en dat geeft vertrouwen in het bochtenwerk. Bij het aansnijden, bij het aanremmen en vooral ook om extra vroeg op het gas te gaan. Je hebt geen vermogensberg aan boord die het achterwiel een stap opzij doet zetten, maar je kunt anderzijds wel belachelijk vroeg het gas op. De rijstijl op de Ninja 500, richt zich meer op techniek, minder op vermogen. En omdat techniek van de rijder komt, is de voldoening groter. Net als de drang naar méér…

Ruim

Buiten een ABS heeft de Ninja 500 geen elektronische ondersteuning aan boord. Op mechanisch vlak is er de slipper-assist koppeling die perfect werkt. Vederlichte bediening van de koppeling en geen blokkerend achterwiel als je al te enthousiast terugschakelt. Echt, je moet wel erg hard je best doen om dat achterwiel te laten stuiteren, want het blok zwiept met plezier naar de hogere toerentallen. Door het goed gespreide koppel heb je lang niet altijd de behoefte om de naald van de toerenteller naar de rode zone te jagen; je rijdt minder hoogtoerig met deze motor dan je zou verwachten. Deze 500 mag op papier dan wel een uit de kluiten gewassen 400 zijn, maar hij rijdt eerder als een lichte 650. En dat is een belangrijke nuance; een groot verschil.

Unieke plek

Daarop voortbordurend: er is wel degelijk een supersport Ninja: de ZX-6R. En er staat ook een 400 Ninja in de Kawasaki line-up: de ZX-4RR. Maar dat zijn beide vierpitters. De lichtste Ninja is dan weer een 125cc-monocilinder en de zwaarste is de WorldSBK-winnende hypersport. ZX-10R. De Ninja 500 SE is dus de enige twin. Deze Kawasaki heeft geen rechtstreekse verwantschap met de familie, tenzij je bij de naakte neven van de Z-reeks gaat kijken. De Ninja 500 SE is de enige, puur sportieve tweecilinder in het gamma. Het siert Kawasaki dat ze van deze twin allesbehalve een halve vierpitter hebben gemaakt. De Ninja 500 SE heeft een nieuwe trellis-frame, volwassen afmetingen, de verfijnde afwerking die we van Kawasaki gewend zijn, led -lampen en -knipperlichten, bluetooth connectiviteit en vooral ook een styling die laat vermoeden dat hij duurder en zwaarder is. Met deze motor kun je beslist thuiskomen…

Al het voorgaande versterkt het imago van de jonge Ninja en bevestigt nadrukkelijk dit een motorfiets is die niet alleen het jeugdige volkje met een A2 kan bekoren. Afmetingen, prijs, prestaties en stuurkwaliteiten zijn troeven die ook houders van een volledig motorrijbewijs kunnen aanspreken.

Conclusie test 2024 Kawasaki Ninja 500 SE

De rijsensaties van de Kawasaki Ninja 500 SE zijn net zo goed volwaardig als de uitstraling. En dan gaat het niet alleen om het rijden op die heerlijke Spaanse bergwegen. Maar ook op wegen zoals we ze hier kennen, doet de Ninja 500 het goed. Vlotte respons als je een auto wilt inhalen, een kuip die ruim genoeg bemeten is om in GP-stijl even achter de ruit weg te duiken op lange rechte stukken, maar vooral ook een gebruiksgemak dat je van een moderne motorfiets mag verwachten. Ja, dat sleutelloze KIPASS -contact is leuk, de Bluetooth connectiviteit met de Rideology app is een toegevoegde waarde en de SE-kleuren geven een hoogwaardige uitstraling. De Ninja 500 SE ziet er goed uit, is prima afgewerkt en uitgerust en biedt vooral rijsensaties die je eerder van een motor met 150 cc méér zou verwachten. En hij geeft je eerst zin om te rijden en schenkt je daarna de voldoening van stevige, sportieve prestaties. Geen motorrijder kan meer verwachten van een 500, toch?

Pluspunten 2024 Kawasaki Ninja 500 SE

  • Motorkarakter
  • Afwerking
  • Uitstraling
  • Gewicht

Minpunten 2024 Kawasaki Ninja 500 SE

–

Technische kenmerken 2024 Kawasaki Ninja 500 SE
MOTOR
Type Vloeistofgekoelde twee-in-lijn
Cilinderinhoud 541 cc
Boring x slag 70 x 58,6 mm
Compressieverhouding 11,3:1
Koppeling Natte multiplaat
Transmissie Zesbak
Eindoverbrenging Ketting
PRESTATIES
Maximaal vermogen 45,4 pk (33,4 kW) @ 9000 tpm
Maximaal koppel 42,6 Nm @ 5650 tpm
ELEKTRONICA
Motor Geen
Rijwielgedeelte Tweekanaals ABS
RIJWIELGEDEELTE
Frame stalen trellisframe
Vering voor Showa UPSD
Stelmogelijkheden voor niet instelbaar
Vering achter monoshock op Uni Track link
Stelmogelijkheden achter veervoorspanning
Veerweg v/a 120/130 mm
Rem voor een 310mm-schijf met tweezuigerklauw
Rem achter een 220mm-schijf met enkelzuigerklauw
Banden v/a 110/70-17, 150/60-17 (tubeless)
PRIJZEN
Nederland € 7.649
België € 7.199
AFMETINGEN
Rijklaargewicht 172 kg
Tankinhoud 14 l
Wielbasis 1.375 mm
Zithoogte 785 mm
Balhoofdhoek 25,3°
Naloop 92 mm
2024 Kawasaki Ninja 500 SE

Mattia Guadagnini aan de start bij Dutch Masters Oldebroek

Door
Redactie
-
0
Mattia Guadagnini aan de start bij Dutch Masters Oldebroek

Tijdens de tweede wedstrijd om de Dutch Masters of Motocross in Oldebroek op 1 april zal de getalenteerde Italiaan Mattia Guadagnini aan de start komen in de 500 klasse.

Guadagnini reed jarenlang aan de zijde van meervoudig wereldkampioen Antonio Cairoli en vorig jaar bij Jorge Prado binnen het Red Bull GasGas Factory team. Deze winter sloot hij een overeenkomst met Nestaan Husqvarna Factory Racing en is hiermee de enigste Husqvarna fabrieksrijder in de MXGP klasse.

Dutch Masters Harfsen: Herlings ongeslagen

De voorbereiding op het seizoen verliep voorspoedig totdat hij tijdens een training in Frankrijk hard ten val kwam en zich blesseerde. Guadagnini is weer hersteld en zal tijdens de Dutch Masters of Motocross in Oldebroek zijn terugkeer maken in de wedstrijden.

Guadagnini zal het op tweede Paasdag op gaan nemen tegen o.a. Jeffrey Herlings, Romain Febvre, Calvin Vlaanderen, Jere Haavisto, Freek van der Vlist e.a. snelle rijders.

Voor meer informatie over de Dutch Masters of Motocross in Oldebroek kijk op www.dutchmastersofmotocross.nl

Producttest Alpinestars Tech-air OFF-ROAD: airbagtest in Death Valley!

Door
Redactie
-
0
Alpinestars Tech-air OFF-ROAD

Alpinestars brengt een nieuwe telg van de Tech-air familie uit, de Tech-air OFF-ROAD. Daarbij gingen de Italianen niet over één nacht ijs voor het ontwikkelen van hun eerste offroadwaardig airbagysteem. Uit ruim 10.000 uren en 500.000 km aan rijtests genereerde het merk gigabytes aan data. Waarbij uiteraard ook ontelbare opzettelijke valpartijen op het menu stonden voor de testrijders. Dat werd ons natuurlijk niet gevraagd op de presentatie in het Amerikaanse Death Valley, maar we gingen er toch even goed voor zitten…

Alpinestars’ Tech-air is intussen geen onbekende meer, met de Tech-Air RACE, STREET, Tech-Air 10, Tech-Air 5 en Tech-Air 3. Samen goed voor twintig jaar aan ontwikkeling. De OFF-ROAD-versie is er eentje voor het motorsegment waar crashes eerder regel zijn dan uitzondering. In de mediumversie weegt de Tech-Air OFF-ROAD welgeteld 3.130 gram. Dat is – toegegeven – niet weinig, maar het systeem past als een handschoen. De ademende en rekbare ‘slim fit mesh’ zorgt tevens voor een goede ventilatie. Uitneembare schouder- en elleboogpads kan je naar eigen wensen aanpassen, indien je al pads draagt in je offroadjas.

Producttest Alpinestars Tech-air OFF-ROAD: airbagtest in Death Valley!

30u zorgeloos rijden

Het systeem beschermt zowel rug, borstkas, ellebogen, schouders als nek. Vooral dat laatste is belangrijk in het offroadrijden. Daarmee voldoet het harnas ook aan de FIM-regels inzake rally’s. De nek kan met een ontplooide airbag maximaal 40° achterwaarts en 30° in de laterale richtingen bewegen. Daarmee is het dragen van een nekbrace overbodig (en ook niet compatibel). De Tech-Air OFF-ROAD wordt geleverd met USB-C laadkabel. De batterij is na ongeveer vier uur volgeladen, goed voor dertig uur zorgeloos rijden. Je kan de Tech-Air OFF-ROAD registreren in de Alpinestars Tech-Air App, waarmee je de status van je Tech-air-systeem kan controleren op bijvoorbeeld batterijstatus. Achteraf kan je ook je gereden route uitlezen en analyseren. Zo kan je onder meer je gemiddelde en maximale snelheden raadplegen. Dolletjes.

Producttest: 11 onderlagen voor elk weertype getest

Technisch

Even wat tech-talk. De Tech-air OFF ROAD is uitgerust met zes tri-axiale sensoren, drie accelerometers en drie gyroscopen. Zij communiceren elke milliseconde (1.000 x per seconde) met het computersysteem, dat zich ter hoogte van de schouderbladen bevindt. De airbag beschikt over drie ingebouwde algoritmes – RALLY, ENDURO en STREET, waarbij er rekening wordt gehouden met het verschil in rijstijl en snelheid. Zo zit je uiteraard statischer op de openbare weg dan tijdens een pittige endurorit. Het systeem ontplooit binnen de 40 tot 60 milliseconden (afhankelijk van de maat). Daarbij zijn twee individuele detonaties mogelijk, daarna kan je de vullingen makkelijk zelf vervangen. Alpinestars raadt aan om elke vier detonaties het systeem te laten controleren, omdat ze zeker willen zijn dat het systeem nog steeds optimaal beschermt en werkt. Een LED-scherm links onderaan op de borstprotectie geeft aan hoeveel detonaties het systeem nog in zich heeft, maar ook welke rijmodus geactiveerd is. Achteraan tonen rode LED-lampjes welke vullingen leeg zijn en vervangen dienen te worden. Achteraan zit ook een hydratatiepack van drie liter.

Crash Test Dummy

Alpinestars vroeg ons niet om de Evel Knievel in z’n mindere dagen uit te hangen, integendeel! Maar Alpinestars heeft ons wel uitgenodigd op een uitzonderlijke locatie: Death Valley, in het Amerikaanse Californië. Twee lange, warme dagen mochten we over de verschillende ondergronden rijden die Death Valley te bieden heeft. Een zeldzame kans. Dat Alpinestars vrij zeker is van het systeem, liet het zien door de aanwezigheid van de huidige directeur Gabriele Mazzarolo, zoon van wijlen oprichter van Alpinestars Sante Mazzarolo. De man reed gewoon met ons mee, goed beschermd uiteraard. Zoveel toewijding werkte inspirerend. Maar hoe kun je geloofwaardig overkomen als je niet op je plaat gaat en de airbag doet afgegaan? Inderdaad, onmogelijk. Ik had dus een gameplan nodig.

Slim systeem

De eerste dag testten we de airbag met een adventurerit over gravel- en zandwegen, langs de mooie bergen van Death Valley. De rit konden we omschrijven als ‘stevig.’ Dat paste niet echt in m’n gameplan dus, mikte ik op dag twee. Daarbij werden de adventurebikes ingeruild voor een dual sport/enduro-motor. Bij de briefing de avond ervoor werd ons verteld dat onze laatste beproeving van de dag de befaamde Sand Dunes zouden zijn. Een plaats waar Dakar-rijders Skyler Howes en Ricky Brabec effectief komen om te testen. Als MX-rijder uit de lage landen is dat natuurlijk helemaal spek voor mijn bek. En het paste in het gameplan. En zo geschiedde; bij wat bochtenwerk tegen de top van een kleine duin maakte ik meteen een eerste slipper en eindigde met beide knieën in het zand. Geen detonatie. Ik was dan ook niet echt gevallen, maar lag wel op mijn elleboog en stak met de knieën in het zand, met de motor horizontaal naast me. Op zich wel goed, want deze tuimelpartij behoefde nog geen detonatie. Slim systeem dus. Je hoedt dus niet bij de minste schuiver nieuwe vullingen aanschaffen of met een leeg systeem de ‘big one’ overleven.

Abort mission

Na nog wat ‘spielerei’ was het dan toch zo ver. Met een vrij hoge snelheid wilde ik 180° draaien. Daarbij verloor ik even de nodige grip, het gameplan werd ‘abort mission’ en net voor ik de grond raakte, kwam er een grote plof! Voor ik het goed en wel besefte, lag ik als een schildpad op de grond. Ik ben nog nooit zo blij geweest met een val! Vijf luttele seconden later begon de Tech-Air OFF-ROAD spontaan leeg te lopen, zodat ik weer over m’n volle mobiliteit beschikte. Ik pikte de motor op en reed verder. Gameplan geslaagd! De terugrit naar onze basis was er dus eentje met een grijns tot achter mijn oren. Twee geslaagde dagen in een fantastische omgeving! Maar vlak voor de terugrit, had ik het systeem bij het dichtritsen niet goed voor elkaar, waardoor het systeem dus uit stond (voelbaar door trillingen die aangeven of de vest aan of uit staat). Je rijdt alsnog beschermd rond, dus draaide ik de gaskabel uit z’n houder, terwijl we in de zesde versnelling over een single track joegen. Rijders voor me beleefden een paar spannende momentjes, waar het maar net goed kwam. En toen kwam mijn besef. ‘Sh*t, de vest staat niet aan.’ En ik voelde me plots niet meer veilig. Amper twee dagen rijden met een airbag en het systeem maakte al integraal deel uit van m’n zelfvertrouwen.

Producttest: 9 paar motorsneakers getest

Conclusie test Alpinestars Tech-air OFF-ROAD

De Tech-Air OFF-ROAD is beschikbaar in de maten S -2XL. De verkoopprijs werd ons medegedeeld in dollars: 999 dollar, tegen de huidige wisselkoers zo’n 920 euro. De vullingen komen 169,95 dollar (zo’n 160 euro) voor twee stuks. De Tech-air OFF-ROAD is een state of the art, veelzijdig product. Zowel ritten over het asfalt als op de meer avontuurlijke ritten of zelfs competitieve offroadritten behoren tot de mogelijkheden. Voorzie wel in kledij die ruim genoeg is of genoeg stretch heeft om de verandering van volume op te vangen. Anders mag je bij elke detonatie ook van jas veranderen. Skyler Howes vertelde nog dat de Tech-Air OFF-ROAD voor hem meerdere malen het verschil betekende tussen een ziekenhuisbezoek en gewoon zijn stage af maken zonder enige blessure. Hij zwoer dat Alpinestars meerdere malen zijn carrière heeft gered. Hij beschouwt zijn Tech-Air OFF-ROAD net zo belangrijk als z’n helm. Uit data bleek dat één van zijn crashes de 28G aantikte op het harnas. Een mirakel dat je na zo’n impact opgelucht kan ademhalen en op eigen kracht weer kan doorrijden. Wie de investering maakt, zal die terugverdienen op de spoedafdeling…

Tekst: Nicky Kenis
Foto’s: Alpinestars

Producttest Alpinestars Tech-air OFF-ROAD: airbagtest in Death Valley!
1...364365366...1.995Pagina 365 van 1.995

© Copyright Motor.NL Media Company