Triumph introduceert 2024 Triumph Scrambler 1200 X en XE. Terwijl de Indian Summer ons nog steeds met pothelmpjes en opengeritste doorwaaijasjes naar buiten lokt, doen motormerken er alles aan om ons klaar te stomen voor 2024. Zo ook Triumph, dat een nieuwe, toegankelijke Scrambler 1200 X en een rijkelijk uitgedoste Scrambler 1200 XE introduceert.
De basis van de Scrambler 1200’s blijft alvast onaangeroerd: het lekker koppelrijke 1200cc-Bonneville-blok, de ledverlichting rondom en het 21-inch voorwiel blijven gehandhaafd. Die eerste krijgt wel een nieuw 50mm-gasklephuis en dito uitlaattraject aangemeten, waardoor zowel het vermogen als koppel iets eerder pieken: de 90 pk wordt aangetikt bij 7.000 tpm, terwijl je 110 Nm achter de hand hebt bij 4.250 tpm. De bijbehorende, volle uitlaatnoot wordt verzorgd door geborstelde RVS-dempers.
Om het krachthonk zit op beide versies een stalen buizenframe. Zowel de X als de XE wordt met aluminium spaakwielen en Metzeler-rubber geleverd. Bochten-ABS en -traction control, vijf rijmodi (plus extra Off-Road Pro op de XE) en een geavanceerde IMU behoren vanaf 2024 tot de standaarduitrusting. De geribbelde zadels, nieuwe richtingaanwijzers en achterverlichting, de nodige details in geborsteld aluminium en drie kleurstellingen per model zorgen voor de kers op de taart.
2024 Triumph Scrambler 1200 X
De iets meer weggerichte X doet het met Metzeler Karoo Street om de wielen, een niet-instelbare 45mm-Marzocchi-cartridgevork vooraan en RSU met piggyback achteraan (170 mm veerweg), een lager zadel (820 mm) en een iets kortere wielbasis voor een zo kwiek mogelijke rit op asfalt. Axiaal gemonteerde Nissin-tweezuigerklauwen zorgen voor de nodige stopkracht, terwijl je alle info afleest op een lcd-scherm met ingebouwde tft-unit (met mogelijkheid tot connectiviteit) en je mobieltje oplaadt via de USB-aansluiting. Je herkent de X in een oogopslag aan zijn in lakkleur gespoten spatborden; in Carnival Red, Ash Grey of Sapphire Black.
1 van 7
2024 Triumph Scrambler 1200 X.
2024 Triumph Scrambler 1200 XE
De XE moet zowel op verharde als stoffige ondergrond heersen: daarvoor heeft hij Metzeler Tourances (of Michelin Anakee Wild) om de wielen, een 65 mm breder stuur, verstelbare voetsteunen, volledig instelbare Marzocchi-ophanging met 250 mm veerweg, een 32 mm langere achterbrug (en langere wielbasis) voor meer stabiliteit offroad, en radiaal gemonteerde Brembo Stylema’s voor de dubbele 320mm-schijven vooraan (achteraan bijt dezelfde Nissin-enkelzuigerklauw in een 255mm-schijf als op de X). Alle rijhulpjes en informatie vind je terug op het full colour tft-scherm.
De Scrambler 1200 XE is verkrijgbaar in Phantom Black & Storm Grey met rode accenten, Baja Orange & Phantom Black, of Sapphire Black. Hij komt af-fabriek met geborstelde aluminium spatborden.
De 2024-Scrambler 1200 X en 2024-Scrambler 1200 XE kunnen vanaf nu besteld worden, en zijn vanaf januari 2024 leverbaar, al dan niet met een van de zeventig beschikbare accessoires.
Nieuw in de Revival lijn van Segura is de Mojo. Deze combinatie van jas, broek en handschoenen is onmisbaar voor de adventure- en toerrijder. De klassieke designelementen en kleurencombinaties zorgen er daarnaast voor dat de Mojo niet misstaat bij de retro-motorrijder. Doordat de Mojo is voorzien van meerdere grote mesh panelen is de combinatie uitermate geschikt voor in de zomer. De combinatie bestaat verder voor 55 procent uit polyester en 45 procent katoen. Segura denkt hierbij ook aan het milieu door gebruik van Repreve gerecyclede vezels.
Segura Mojo Jacket
De Mojo motorjas is ondanks het klassieke uiterlijk precies wat de hedendaagse motorrijder van een motorjas verwacht. Uiteraard voorzien van CE Alpha protectie in de schouders en ellebogen. Door het Protect Flex systeem is de protectie in de ellebogen ook nog eens te verstellen. Uiteraard is de Segura jas voorbereid op de eventuele plaatsing van een rugprotector. De Mojo motorjas sluit perfect op het lichaam aan door diens Body Fit snit. Voor wie wil, kan de Mojo nog verder op maat brengen door de verstelbare middelband. Praktisch is Mojo voorzien van vier zakken aan de buitenzijde en twee aan de binnenzijde, waarvan één waterdichte portefeuille zak.
De ventilatieopeningen bevinden zich op de borst, rug en bovenarmen.
De Segura Mojo motorbroek sluit perfect aan op de Mojo Jacket. Dit wordt nog eens versterkt doordat de motorbroek eenvoudig aan de jas vast te ritsen is. Uiteraard ook voorzien van voldoende ventilatie door de mesh panelen op de benen. Standaard is de Mojo al rijk voorzien van de nodige protectie. Zo zijn de Alpha CE-protectoren op de heup en knie standaard. De protectie op de knie is daarbij ook nog eens verstelbaar. Verder is de broek praktisch voorzien van vier zakken en een verstelbare heupband.
Segura Mojo Gloves
Bijpassend aan de Mojo broek en jas, levert Segura ook de Mojo motorhandschoenen. Dankzij het soepele geitenleer kent de Mojo handschoen een hoogwaardige afwerking. Voor extra comfort is het leer op de vingers en de rug van de hand geperforeerd, om zo ook voldoende ventilatie te bieden. Protectie is hierbij aangebracht op de knokkels, terwijl het leer in de palm van de hand extra verstevigd is. Door het Sensor System in de toppen van de wijsvingers blijft bediening van navigatie en telefoon mogelijk, zonder de handschoen te hoeven uit trekken.
Mojo Jacket
Maatvoering Mojo Jacket: S tot en met 4XL. Kleuren: Grey/Brown en Navy/Grey Prijs: €259,99
Mojo Pants
Maatvoering Mojo Jacket: S tot en met 4XL. Kleuren: Grey/Brown en Navy/Grey Prijs: €199,99
Mojo Gloves
Maatvoering Mojo Jacket: T9 tot en met T13. Kleuren: Grey/Brown en Navy/Grey Prijs: €79,99
1 van 18
Over Segura
Sinds 1967 combineert Segura de perfecte pasvorm in combinatie met stijl. Vanaf de oprichting is Segura dan ook uitgegroeid tot een gerenommeerd merk onder de liefhebbers van retro-design. Uiteraard zonder in te boeten op kwaliteit en veiligheid. Binnen de segmenten Replika, Revival, Ikonic en Street biedt Segura lederen kleding, textiel kleding, handschoenen, schoenen, rugtassen en accessoires voor mannen en vrouwen.
Ondanks de retro invloeden staat de tijd bij Segura niet stil. Dit blijkt ook uit het nieuwe ‘ecofriendly’ label dat bestaat uit motorkleding van gerecyclede materialen. Uiteraard volledig veilig en CE-goedgekeurd.
Segura is beschikbaar via een uitgebreid dealernetwerk
Over Trophy
Trophy BV is al sinds 2006 een vertrouwd gezicht. Door de jaren heen hebben we met ons team een uitgebreid dealernetwerk opgebouwd in de Benelux en Duitsland. Dit is mede te danken aan ons vakkundige personeel en servicegerichte instelling. Hierdoor garanderen wij een optimale samenwerking met u als dealer. Ons merkenportfolio van Scorpion helmen, Bering motorkleding, Segura motorkleding en Bagster zadels sluit dan ook naadloos aan bij onze ambitie in het bieden van kwaliteit, innovatie en design.
Honda heeft plannen om één van zijn meest geliefde grote scooters in het gamma een update te geven. In 2024 kunnen we ons verheugen op de komst van de nieuwe X-ADV 750, voorzien van enkele subtiele aanpassingen.
Laten we beginnen bij de achterkant. Hier vinden we een nieuwe uitlaat voor de ADV-scooter, met een vorm die sterk lijkt op die van de SCL500. Deze uitlaat buigt namelijk omhoog en maakt een hoek van bijna 90 graden, richting de achterkant van de scooter. Het huidige model heeft daarentegen een uitlaat die omhoog gericht staat. Niet alleen zorgt het nieuwe ontwerp ervoor dat passagiers niet meer in uitlaatgassen stikken, het zorgt er ook voor dat je in één keer een hap extra ruimte aan de rechterkant hebt. Op zijn beurt verbetert dat weer het bochtenwerk van de motorscooter. Honda heeft gelukkig verder ook doorgehad dat de uitlaat nu wel gevaarlijk dicht bij de bijrijder komt, dus heeft de X-ADV een ruime hoeveelheid isolatiemateriaal. Dit is ook vergelijkbaar met de SCL500.
De meest opvallende verandering bevindt zich echter aan de voorkant. Het 2024-model krijgt namelijk een facelift, met een fris lichtcluster, wat een lagere positie inneemt. Met deze nieuwe, lagere positionering krijgt de X-ADV ook de beschikking over drie verschillende lampen: de gebruikelijke dimlichten en grootlichten, evenals hoekverlichting die de weg voor je verlicht, op basis van je hellingshoek. De dagrijverlichting is verder ook gewoon weer aanwezig in het modeljaar 2024 van de X-ADV.
Wat de motor betreft, zijn er verder geen updates. De automatische versnellingsbak keert terug voor deze scooter. Daarnaast krijgt hij dezelfde 745cc 270-graden parallelle twin mee als zijn voorganger. Momenteel levert de X-ADV in totaal 58 pk en 68 Nm aan koppel. Ook is de motor voorzien van diverse rijmodi, om de prestaties aan te passen aan de omstandigheden of de bestuurder.
Deze modelupdates komen naar verwachting in het derde kwartaal van 2024 uit. Verder krijgt de scooter naar alle waarschijnlijkheid dan ook wat nieuwe kleuren.
Op maandag bracht demissionair staatssecretaris Vivianne Heijnen (Infrastructuur en Waterstaat) een werkbezoek aan de Koninklijke RAI Vereniging in Amsterdam. Het hoofdonderwerp tijdens dit bezoek was de rol van gemotoriseerde tweewielers, zoals motoren en scooters, als mobiliteitsoplossing. Daarentegen stelt de RAI dat gemotoriseerde tweewielers als effectieve oplossing onderbelicht blijven. Frits van Bruggen, voorzitter van de vereniging, benadrukte: “De politiek zou gemotoriseerde tweewielers serieuzer moeten nemen als mobiliteitsoplossing.”
De staatssecretaris is met het bezoek aangemoedigd om te kijken in welke mate motoren en scooters kunnen bijdragen aan toegankelijke en schonere steden. In steden moeten auto’s namelijk steeds vaker het veld ruimen en de gemotoriseerde tweewielers kunnen dit gat opvullen. Ze zijn namelijk compacter en daarom geschikter voor navigatie in drukke stedelijke straten. Dat draagt bij aan het minimaliseren van reistijd en biedt toegang tot autoluwe stadscentra. Bovendien zijn ze een stuk beter betaalbaar in aanschaf, met lagere brandstof- en onderhoudskosten. Als motorrijder draag je daarnaast ook positief bij aan het verminderen van verkeersopstoppingen.
In Nederland rijden momenteel meer dan 1,3 miljoen brom- en snorfietsen en meer dan 800.000 motoren op de weg. Dat is de reden dat RAI ze aanhaalt als een belangrijke speler, op het gebied van betaalbare en milieuvriendelijke mobiliteit. De markt voor nieuwe brom- en snorfietsen is al grotendeels geëlektrificeerd (respectievelijk 35 procent en 56 procent). Daarnaast brengen de eerste motorfabrikanten nu elektrische modellen op de markt voor stedelijke mobiliteit. Je kan hierbij bijvoorbeeld denken aan Kawasaki’s nieuwe modellen.
Staatssecretaris Heijnen merkte op: “Ik zou graag zien dat zoveel mogelijk mensen de fiets gebruiken voor hun woon-werkverkeer. Helaas is dit niet voor iedereen haalbaar, vooral niet voor degenen die enkele dagen per week lange afstanden moeten afleggen. Ik heb al lang gepleit voor het benutten van de kracht van alle vormen van mobiliteit op de juiste plaats en tijd.”
Ze vervolgde: “Creatieve oplossingen om de CO2-uitstoot van woon-werkverkeer te verminderen, zijn dringend nodig en worden toegejuicht. Vandaag heb ik gezien welke bijdrage gemotoriseerde tweewielers kunnen leveren, zowel om verkeersopstoppingen te verminderen als om duurzaamheid te bevorderen. Op dit moment wordt een licht gemotoriseerd voertuig, bij voorkeur elektrisch, niet vaak beschouwd als onderdeel van de oplossing. Het ministerie zal binnenkort in gesprek gaan met werkgevers en werknemers om deze behoefte verder te verkennen, tijdens een geplande kennissessie met werkgevers.”
Anderhalf jaar zat Michael van der Mark meer langs de zijlijn dan op het zadel van zijn BMW M 1000 RR. In Aragon en zeker Portimão liet de Nederlander zien langzaamaan weer op zijn oude niveau te komen. Alvaro Bautista heeft zijn tweede wereldtitel bijna binnen ondanks dat een strijdende Toprak Razgatlioglu het hem enorm lastig maakte.
Foto’s: WorldSBK, teams
Voor de ronde op Motorland Aragon werd bekend dat Michael van der Mark volgend jaar de pitbox gaat delen met Toprak Razgatlioglu bij het officiële BMW fabrieksteam. Dit betekent een hereniging, aangezien Razgatlioglu en Van der Mark in 2020 al teamgenoten bij Yamaha waren. Scott Redding neemt in 2024 de plaats over van Loris Baz in het Bonovo Action BMW Racing Team als teamgenoot van Garrett Gerloff. Zowel Redding als Gerloff worden ook gezien als fabrieksrijders. Na zijn zware blessures van de afgelopen twee seizoenen vindt Van der Mark steeds meer zijn oude ritme terug. In Aragon zat de 30-jarige coureur er al beter bij vergeleken met de voorgaande races in Magny-Cours. Van der Mark finishte als dertiende in de eerste race en Superpole Race. In de tweede race streed de Nederlander weer ouderwets voor een goede klassering. Lang reed hij binnen de top-tien als beste BMW-coureur. In de slotfase kwam merkgenoot Gerloff hem nog voorbij en eindigde Van der Mark als elfde.
Op voorhand leek Aragon een uitgelezen kans voor Alvaro Bautista om verder uit te lopen in de titelstrijd. De combinatie van de Spanjaard met de Ducati was in het verleden praktisch onverslaanbaar op dit circuit. Ondanks dat Bautista deze keer ook niet te stoppen was, verloor hij wel punten in het kampioenschap. De 38-jarige coureur was in de eerste race net aan het wegrijden bij Jonathan Rea en Razgatlioglu toen hij ten val kwam. In een poging om toch nog punten te pakken ging hij in de laatste bocht nogmaals onderuit. Zijn teamgenoot Michael Ruben Rinaldi leverde uitstekend teamwerk door de race voor Razgatlioglu en Rea te winnen. In de Superpole Race en tweede race kwam Bautista wel als eerste over de finish. Toch verkleinde Razgatlioglu met drie podiumplaatsen in Aragon de achterstand van 57 naar 47 punten.
Een week later werd de voorlaatste World Superbike ronde van 2023 in Portimão verreden. Op het Portugese circuit, met de bijnaam ‘rollercoaster’, racet Van der Mark graag. Hij behaalde er in het verleden veel podiumplaatsen inclusief een zege. Maar de kwalificatie is niet het sterkste punt van de BMW-coureur en daarom gaf de zevende tijd in de Superpole hoop voor goede resultaten in de races. In de eerste race kon Van der Mark enige tijd aanhaken bij de traditionele top-drie (Bautista, Razgatlioglu en Rea) en had hij zicht op een podiumplaats. Drie ronden voor het einde reed de Nederlander nog vierde, maar in de slotfase verloor hij nog een aantal plaatsen en finishte als zevende. Maar het belangrijkste was dat Van der Mark zich voor het eerst sinds anderhalf jaar weer kon mengen met de strijd vooraan. ‘Het goede gevoel komt steeds meer terug, maar de oude Michael was altijd sterk aan het einde van de race en daar moeten we gaan aan werken’, verklaarde hij na afloop van de race die werd gewonnen door Bautista voor Razgatlioglu en Rea.
1 van 3
Alvaro Bautista (1) versloeg Toprak Razgatlioglu (54) drie keer in Portimão en heeft het record van Carl Fogarty van de meeste Ducati zeges in de World Superbike overgenomen. Bautista’s teller staat nu op 56.
Michael van der Mark (60) voor Alex Lowes (22) en BMW merkgenoot Garrett Gerloff (31) in Portimão.
Als Alvaro Bautista (1) deze fout in Aragon niet had gemaakt dan was de tweede World Superbike titel al binnen geweest.
Van der Mark beste BMW-rijder
In de Superpole Race reed Van der Mark in de openingsronde – na opnieuw een goede start – zelfs even voor een podiumpositie. Maar de Nederlander kon de derde plaats niet vasthouden en kwam opnieuw als zevende – deze keer als beste BMW-rijder – over de finish. Bautista won de sprintrace door op het laatste rechte stuk naar de finish Razgatlioglu nog te passeren.
In de afsluitende race had Van der Mark geen superstart. Na even achtste te hebben gereden viel hij terug naar een positie buiten de top-tien en kwam als elfde over de finish. ‘Ik had in deze race helaas niet hetzelfde gevoel, maar overall mogen we blij zijn met dit weekend’, vertelde Michael na afloop.
Razgatlioglu ging in de tweede race opnieuw vol de strijd aan met Bautista race. Praktisch iedere ronde waren er positiewisselingen. Bautista maakte gebruik van de geweldige accelaratie van de Ducati en de Yamaha-rijder van zijn uitmuntende remtechniek. Net als in de Superpole Race verloor Razgatlioglu de race op de finishlijn van Bautista’s snellere Ducati. Bautista heeft – door zijn hattrick in Portugal – tijdens de slotronde in Jerez slechts nog twee punten nodig om zijn tweede World Superbike-titel veilig te stellen.
“Dat was lang geleden, het was bijna raar voor mij” Michael van der Mark streed “eindelijk” na al zijn blessureleed weer vooraan mee in het World Superbike veld.
WorldSBK Aragon 2023 uitslagen
Circuit: Motorland Aragon Lengte: 5,077 km Superpole: Jonathan Rea (GB), Kawasaki, 1’47.973 Snelste raceronde: Jonahtan Rea (GB), Kawasaki, 1’49.028 (Superpole Race)
Uitslag race 1
18 ronden = 91,386 KM
1. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati, 33.18,957; 2. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha, +1,253; 3. Jonathan Rea (GB), Kawasaki, +2,837; 4. Andrea Locatelli (I), Yamaha, +5,902; 5. Danilo Petrucci (I), Ducati, +7,553; 6. Philipp Öttl (DE), Ducati, +14,427; 7. Remy Gardner (AUS), Yamaha, +17,014; 8. Garrett Gerloff (US), BMW, +17,259; 9. Axel Bassani (I), Ducati, +18,469; 10. Iker Lecuona (E), Honda, +19,424; 11. Scott Redding (GB), BMW, +21,653; 12. Xavi Vierge (E), Honda, +21,960; 13. Michael van der Mark (NL), BMW, +23,690; 14. Loris Baz (FR), BMW, +23,971; 15. Dominique Aegerter (CH), Yamaha, +24,523.
Circuit: Autódromo Internacional do Algarve Lengte: 4,592 km Superpole: Jonathan Rea (GB), Kawasaki, 1’39.620 Snelste raceronde: Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha, 1’39.826 (Superpole Race)
In een emotioneel geladen seizoen van het World Supersport 300-kampioenschap heeft de Nederlandse motorcoureur Jeffrey Buis geschiedenis geschreven. Zijn seizoen weerspiegelde een mix van doorzettingsvermogen, tactisch vernuft, en een betekenisvol eerbetoon, waarmee hij niet alleen de racewereld maar ook de harten van fans veroverde. Met een spectaculaire race op het circuit van Portimão, dezelfde plek waar zijn MTM Kawasaki-teamgenoot Victor Steeman tragisch het leven liet een jaar eerder, behaalde Buis zijn tweede wereldtitel, waarmee hij zich tot de meest succesvolle rijder in de WorldSSP300-historie kroonde.
Foto’s: Randy van Maasdijk
Na een uitstapje naar de WorldSSP-categorie in 2022, waarin Buis geen punten wist te scoren en moeite had zich aan te passen, maakte hij een opmerkelijke terugkeer naar de WorldSSP300-klasse in 2023. Hier wist hij, ondanks een moeizame start, zijn beproefde kunde in ‘close racing’ te revitaliseren, wat resulteerde in een aantal zinderende overwinningen en uiteindelijk de wereldtitel.
Buis, die met de overwinning zijn elfde zege in de klasse neerzette, leverde niet alleen een technisch meesterwerk op de baan maar bood ook een eerbetoon aan zijn overleden teamgenoot. “Deze wereldtitel is in het bijzonder voor Victor,” deelde een geëmotioneerde Buis na het veiligstellen van het kampioenschap.
Nieuw hoofdstuk in 2024
2024 belooft een nieuw hoofdstuk te worden in zijn carrière, met Buis die de MTM Kawasaki vaarwel zegt om voor Freudenberg-KTM te gaan racen. De keuze voor KTM, bekend als een onbetwist ‘racebedrijf’, biedt niet alleen nieuwe uitdagingen maar opent ook deuren voor toekomstige kansen en succes.
De 17-jarige Zonta (84) heeft de stijgende lijn – met twee klinkende top-tien-resultaten – volledig te pakken.
Zonta van den Goorbergh scoorde een sensationele zesde plaats tijdens de Moto2-race in India. Het betekende de eerste punten in de grand prix voor de 17-jarige Brabander. Een week later in Japan bevestigde Zonta zijn goede vorm door opnieuw dikke WK-punten te behalen met een knappe negende plaats. Pedro Acosta liep flink uit in het Moto2-wereldkampioenschap.
Foto’s: ANP, Teams
Zonta van den Goorbergh liet na de zomerstop al een duidelijke stijgende lijn zien in de trainingen, al resulteerde dat nog niet in zijn eerste WK-punten. In India plaatste de 17-jarige coureur, waarmee hij nog steeds de jongste Moto2-rijder is, zich voor de vijfde keer op rij voor het tweede deel van de kwalificatie. Er werd gereden op een opdrogende baan. Omstandigheden waarin Zonta zich uitstekend thuis voelt. Dit demonstreerde hij nogmaals met een vierde startplaats.
In de race was het droog en niemand had verwacht dat Zonta van den Goorbergh zich in de voorste gelederen zou kunnen handhaven. De Fieten Olie Racing GP-rijder zelf dacht er anders over. ‘Ik had na de kwalificatie al een goed gevoel over de race’, vertelde Zonta. Na lang vijfde te hebben gereden finishte Zonta op een keurige zesde plaats. Teamgenoot Barry Baltus werd achtste in een race die in het teken stond van een groot aantal valpartijen. Maar zonder deze valpartijen had Zonta ook een top-tien-klassering gescoord. Zijn eerste punten in de Grand Prix en gelijk tien stuks. Het is de derde generatie Van den Goorbergh – na Zonta’s opa Piet, vader Jurgen en oom Patrick – die in de Grand Prix punten scoort. Zonta evenaarde in één klap bijna het beste familieresultaat van vader Jurgen, die in de 250cc-race van de TT Assen 1996 vierde werd.
Zonta na de race: ‘De WK-punten hebben langer geduurd dan verwacht, maar om het dan op deze manier te doen is geweldig. De afgelopen anderhalf jaar waren niet gemakkelijk. Nu viel alles in de race in een keer op zijn plek. Hopelijk kunnen we gaan voor meer mooie resultaten.’
Dat laatste slaagde hij uitstekend in, want Zonta reed in Japan minstens net zo goed. Ook dit keer plaatste hij zich voor Q2. Vanaf een vijftiende kwalificatieplek had de jonge coureur een goede start en kon hij de strijd aangaan voor een top-tien-klassering. Zonta reed een sterke race en wist onder andere kampioenskandidaat Tony Arbolino en Alonso Lopez te verslaan. Deze keer finishte Zonta als negende, waarmee hij binnen twee weken maar liefst zeventien WK-punten wist te scoren. ‘We hebben de lijn van India door kunnen trekken naar de race in Japan. Halverwege maakte ik een foutje, waardoor ik wat plekken verloor. Aan het einde had ik nog een goed tempo, waardoor ik terug kon komen naar de negende plek. Een erg mooi resultaat!’, aldus een terecht tevreden Zonta.
1 van 3
Somkiat Chantra was dominant in Japan en pakte zijn tweede grand prix-zege.
Pedro Acosta staat er uitstekend voor om Moto2-wereldkampioen te worden.
Zonta had genoeg redenen voor een ‘big smile’ in India en Japan.
Moeizame weekenden
Voor Bo Bendsneyder werden het twee moeizame weekenden. In India kampte de Rotterdammer met buikgriep en had daardoor weinig energie. Dat is sowieso al lastig en helemaal bij de warme temperaturen met hoge luchtvochtigheid in India. Bo finishte in het achterveld als achttiende. Een week later voelde hij zich beter, maar dat was helaas niet aan het resultaat te zien. Bomoest de groep voor de puntenposities laten gaan en finishte als zeventiende. Baltus werd vijftiende op Motegi.
Pedro Acosta deed goede zaken in de titelstrijd. In India pakte de Spanjaard zijn zesde zege van het seizoen. Zijn grootste concurrent Arbolino werd tweede, terwijl de overige rijders in de top-zes van het kampioenschap niet aan de finish kwamen. In Japan stond er geen maat op Somkiat Chantra. De Thaise coureur is een specialist op ‘stop & go’-circuits. Chantra was in alle trainingssessies het snelste en won ook de race. Zijn Idemitsu Honda Team Asia-teamgenoot Ai Ogura werd tweede. Acosta kon tevreden zijn met een derde plaats, mede omdat Arbolino slechts elfde werd. In twee races liep Acosta uit van 34 naar 50 punten voorsprong in het Moto2-wereldkampioenschap.
Moto2 India uitslagen
Moto2 India
1. Pedro Acosta (E), Kalex, 22’29.844; 2. Tony Arbolino (I), Kalex, +3,543; 3. Joe Roberts (US), Kalex, +6,506; 4. Sergio Garcia (E), Kalex, +7,377; 5. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +7,903; 6. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +11,437; 7. Darryn Binder (ZAF), Kalex, +11,644; 8. Barry Baltus (B), Kalex, +12,225; 9. Marcos Ramirez (E), Kalex, +12,578; 10. Filip Salac (CZ), Kalex, +12,790; 11. Dennis Foggia (I), Kalex, +13,262; 12. Fermin Aldeguer (E), Boscoscuro, +14,051; 13. Izan Guevara (E), Kalex, +15,250; 14. Albert Arenas (E), Kalex, +20,917; 15. Sean Dylan Kelly (US), Forward, +23,286; 18. Bo Bendsneyder (NL), Kalex, +33.145.
Collin Veijer (95) in gevecht met Japanners Ayumu Sasaki (71) en Kaito Toba (27) voor de tweede plaats in de grand prix van India.
Collin Veijer was opnieuw heel dicht bij zijn eerste grand prix-podiumplaats. Na een indrukwekkend optreden in India ging de Nederlander in de laatste ronde – strijdend voor de tweede plaats – onderuit na contact met zijn teamgenoot Ayumu Sasaki. Een week later in Japan werd Veijer Collin elfde. Jaume Masia won beide races en is de nieuwe leider in het Moto3-wereldkampioenschap.
Foto’s: Teams
Op een nieuw circuit zijn rookies als Collin Veijer in het voordeel, omdat de kansen voor iedereen gelijk zijn. De 18-jarige coureur pakte deze kans in India met beide handen beet. Tijdens de trainingen was hij qua tempo de snelste coureur van het veld. In de kwalificatie was het nat, omstandigheden waarin Collin het eerder dit seizoen lastig had. De Liqui Moly Husqvarna Intact GP-rijder was dan ook niet ontevreden dat hij zich als negende wist te kwalificeren. Maar hij wist dat er op een droge baan veel meer mogelijk was. De eerste ronde was moeizaam, waardoor de Nederlander terugzakte naar een dertiende plaats. Daarna kwam Collin op stoom en binnen korte tijd reed hij naar de derde plaats. Jauma Masia en Ayumu Sasaki waren op dat moment al een aantal seconden weggereden. Masia bleek niet te achterhalen op het Buddh International Circuit en won de race met de grootste voorsprong in 2023. Veijer wist nog wel knap naar het achterwiel van teamgenoot Sasaki te rijden en nam Kaito Toba in zijn slipstream mee. De rest, onder wie voormalig winnaars en titelkandidaten, konden Veijers tempo niet volgen.
Collin toonde zich, niet voor de eerste keer dit jaar, een gentleman door in eerste instantie achter zijn teamgenoot Sasaki te blijven rijden die een titelkandidaat is. Toba had daar geen boodschap aan en ging vol voor de tweede plaats. In de laatste ronde ging Collin zich ook bemoeien met de tweede plaats. De Nederlander reed op de tweede plek toen teamgenoot Sasaki in de laatste sector een late – gewaagde – inhaalactie plaatste. Sasaki ging wijd en Collin reed tegen het achterwiel van zijn teammaat en crashte. Een zo goed als zekere grand prix-podiumplaats ging daarmee verloren.
Toba profiteerde van de strijd tussen de teamgenoten door voor Sasaki tweede te worden. Daniel Holgado werd vierde. Daardoor ging de top-drie in het kampioenschap – Holgado, Masia en Sasaki – binnen één punt van elkaar naar Japan. Collin was tevreden over de race, maar baalde begrijpelijk van het incident in de laatste ronde. ‘Het kan gebeuren en het hoort bij racen, maar ik ga mij in ieder geval niet meer erg inhouden’, vertelde de coureur uit Staphorst over het voorval met zijn teamgenoot.
1 van 2
Collin (95) leidde enige tijd de strijd voor de zevende plek in de Japanse grand prix.
Een geconcentreerde Collin op de grid in India.
Weer nieuw circuit
In Japan maakte Collin opnieuw kennis met een nieuw circuit. Voor een groot deel van zijn meer ervaren Moto3-collega’s was Motegi wel bekend terrein. De Nederlander had in de trainingen iets meer tijd nodig om zijn weg naar de top van het veld te vinden. In de kwalificatie zat Collin er goed bij met een zevende tijd. Vanwege een straf moest hij als tiende starten. In de race kwam hij terecht in een grote groep voor de zesde plaats. Na de club een tijdje te hebben aangevoerd kwam hij in de laatste ronde niet goed uit en finishte hij als elfde. ‘Ik ben niet tevreden. Er was minder grip en ik kon niet aanvallen zoals ik zou willen’, verklaarde Husqvarna-rijder na afloop.
Vooraan streed een kopgroep met vier titelkandidaten voor de winst. Deniz Öncü crashte na een pittig duel met Sasaki en Holgado en verloor waarschijnlijk zijn laatste kans op de wereldtitel. Door het gevecht van de drie rijders was Masia iets weggereden en dat was genoeg voor de Leopard Honda-rijder om zijn tweede zege op rij te behalen. Sasaki werd in zijn thuisrace tweede voor Holgado. Masia heeft door zijn goede vorm voor het eerst dit seizoen de leiding in het WK-klassement in handen. Er is echter nog niets beslist, aangezien Sasaki en Holgado slechts zes en negen punten minder hebben dan Masia.
De uitslag van de Grand Prix van Japan – P1 Jaume Masia (midden), P2 Ayumu Sasaki (links) en P3 Daniel Holgado (rechts) – is tevens de huidige volgorde in het Moto3-wereldkampioenschap.
Jeffrey Buis heeft zich tot de succesvolste rijder in de World Supersport 300-geschiedenis gekroond. Niemand won al meer races dan de 21-jarige coureur en geen enkele andere rijder werd tweemaal wereldkampioen in deze klasse. Uitgerekend op Portimão, waar een jaar geleden Victor Steeman – tevens uitkomend voor MTM Kawasaki – verongelukte, pakte Buis zijn tweede wereldtitel. Hij komt daarmee in een uniek – en kort – rijtje te staan met Nederlanders die meer dan één wereldtitel in de wegrace hebben behaald.
Foto’s: Randy van Maasdijk
In 2020 was het een complete verrassing dat Jeffrey Buis – op dat moment 18 jaar – WorldSSP300-wereldkampioen werd. Het gebeurde in zijn tweede seizoen op WK-niveau. Buis wist, mede door drie geweldige zeges op Aragón, zijn ervaren teamgenoot Scott Deroue en jonge talenten als Bahattin Sofuoglu en Tom Booth Amos te verslaan. In 2023 lagen de kaarten compleet anders. Nadat Buis in 2021 derde was geworden in het WorldSSP300-kampioenschap verhuisde hij vorig jaar naar de WorldSSP-categorie. Deze stap hogerop werd geen succes. De coureur uit Steenwijkerwold kon geen vrienden worden met de Kawasaki van Motozoo Racing en wist in 2022 geen enkel WK-punt te scoren. Buis besloot om in 2023 een stap terug te doen naar WorldSSP300-klasse bij zijn vertrouwde MTM Kawasaki-team, waarvoor hij ook tussen 2019 en 2021 was uitgekomen. Als voormalig wereldkampioen was Buis gelijk één van de favorieten voor de wereldtitel.
Close racing
Toch was het in de eerste races echt wel weer even wennen voor Buis. De WorldSSP300 staat bekend om ‘close racing’, waarbij er over het algemeen een zeer grote kopgroep tot aan de finish bij elkaar blijft. In de WorldSSP300 gaat het, naast snel kunnen racen, ook om een goede tactiek kunnen hebben in de laatste ronde en sterk kunnen zijn in een groep. Heb je deze capaciteiten niet, dan ben je in deze klasse kansloos voor de wereldtitel. In de WorldSSP ligt dat toch wel anders en gaat het er vooral om dat je zelf als rijder een hoog tempo kan produceren. ‘Het is compleet anders racen, vergeleken met de WorldSSP300. Zowel de manier van de rijden op de motor als hoe er gevochten wordt in de races’, vertelde Buis tijdens de openingsronde op Assen.
Op zijn thuiscircuit werd Buis slechts achtste in de eerste race en kwam hij in de hectiek van de kopgroep hard ten val in de eerste race. De 21-jarige coureur won wel in Barcelona, maar liet ook geregeld punten liggen in de eerste seizoenshelft. Het ging niet vlekkeloos en lang leek het erop dat Buis geen kans zou maken op zijn tweede wereldtitel. De Nederlander had het geluk dat de koplopers in het kampioenschap ook regelmatig punten lieten liggen. En dat kan ook zeer eenvoudig wanneer je met soms wel vijftien rijders aan één lint de laatste ronde ingaat.
Net voor de zomerstop begon het tij te keren voor Buis. In Most liep hij punten in op de koplopers in het kampioenschap, ondanks dat hij geen race wist te winnen. Na de zomerstop liet MTM Kawasaki-rijder zien dat zijn rijstijl en het gemakkelijk kunnen inhalen in een groep naadloos aansloot op wat nodig is om in de WorldSSP300 te winnen. Buis scoorde twee overtuigende zeges op Magny-Cours, waarmee hij als kampioenschapsleider naar zijn favoriete Aragón ging. Op het Spaanse circuit werd Buis in de eerste race achter zijn teamgenoot Loris Veneman tweede en in de tweede race kwam hij als winnaar over de streep. Het betekende zijn elfde zege in de klasse, een aantal waar geen enkele andere rijder bij in de buurt komt.
Doordat de concurrentie, onder aanvoering van Jose Luis Perez Gonzalez, opnieuw punten liet liggen, reisde Buis met een comfortabele voorsprong van dertig punten af naar de slotronde in Portimão. Op het Portugese circuit kwam een jaar geleden Vicor Steeman tragisch, ten val waarbij aan zijn verwondingen overleed. Steeman streed op dat moment ook met MTM Kawasaki voor de wereldtitel, al had hij nog maar een zeer kleine kans dat hij Alvaro Diaz nog zou kunnen inhalen in het klassement. Uitgerekend op hetzelfde circuit kon Buis bijna een jaar later de wereldtitel met MTM Kawasaki veiligstellen. Dat moet de coureur en het team zowel vleugels als ook zeer gemengde gevoelens hebben opgeleverd.
Voorafgaand aan de Portimão-ronde werd Victor Steeman herdacht op de plek waar vorig jaar het tragische ongeval plaatsvond.
Long lap penalty
In de kwalificatie wist Buis zich naast concurrent Perez Gonzalez en teammaat Veneman op de eerste startrij te kwalificeren. Wel had de coureur uit Steenwijkerwold een handicap voor de eerste race, omdat hij een long lap penalty moest nemen vanwege langzaam rijden op de ideale lijn in de training. Terwijl Perez Gonzalez veelal de kopgroep aanvoerde, moest Buis na zijn long lap penalty alle zeilen bijzetten om weer aansluiting met de kopgroep te vinden. Bij het ingaan van de laatste ronde reed Buis zevende toen de rode vlag kwam vanwege een valpartij. Perez Gonzalez was kort daarvoor teruggevallen naar de derde plaats. De Spanjaard was niet tevreden over zijn resultaat, omdat hij zo maar beperkt punten inliep op Buis, die uiteindelijk als achtste geclassificeerd zou worden. De uitslag was voor Perez Gonzalez nog wel voldoende om de beslissing in het WK uit te stellen tot de laatste race van het seizoen. Buis had uitstekende papieren met een voorsprong van 22 punten. Perez Gonzalez kon alleen met een overwinning nog kans houden op de titel. Daarnaast had Buis aan een dertiende plek voldoende en deze keer hoefde hij geen long lap penalty te noemen. Buis zat op rozen, al was voor de start – begrijpelijk – de spanning van zijn gezicht af te lezen.
Het enige wat Perez Gonzalez kon doen was winnen om zoveel mogelijk druk uit te oefenen op Buis. Ook in deze race reed de Spanjaard sterk en wist samen met Mirko Gennai te ontsnappen. Buis reed in de beginfase van de race derde, maar viel halverwege terug naar de staart van zijn groep op een elfde plaats. Ondertussen was er een ruime marge ontstaan naar de rijder op de twaalfde plaats. Buis liet de rijders voor hem gaan en finishte op een ‘veilige’ elfde plaats, waarmee hij de 2023 WorldSSP300-titel behaalde. Perez Gonzalez kwam wel als eerste over de finish, maar kreeg na afloop een penalty vanwege gevaarlijk rijgedrag in de laatste ronde, waardoor hij werd terugverwezen naar de tweede plaats. Het maakte allemaal niet meer uit, want Buis was ondertussen al uitgebreid zijn tweede wereldtitel aan het vieren. Logischerwijs kwamen er na afloop veel emoties bij Buis los: ‘Tweevoudig wereldkampioen klinkt heel bijzonder. Ik wil iedereen bedanken die in mij is blijven geloven na een moeilijk jaar in de WorldSSP. Deze wereldtitel is in het bijzonder voor Victor. Vorig jaar toen ik terugkwam bij MTM Kawasaki heb ik beloofd om voor Victor en het team de titel te pakken en dat is gelukt. Fantastisch!’
Jeffrey Buis (6) tijdens Race 1 in Portimão, net voor teamgenoot Loris Veneman (7).
In 2024 naar KTM
De tweede wereldtitel betekende tevens een afscheid in stijl van Buis bij MTM Kawasaki. In 2024 racet de 21-jarige coureur voor Freudenberg-KTM, waarmee hij in de WorldSSP 300-klasse actief blijft en zijn wereldtitel in andere kleuren gaat proberen te verdedigen. Buis wilde vanuit respect naar Kawasaki tijdens het seizoen nog geen uitlatingen doen over de transfer. Zijn manager Laurens Klein Koerkamp vertelde het volgende: ‘De keuze voor KTM heeft verschillende redenen. Jeffrey is met zijn 21 jaar nog erg jong en daarom kijken we uiteraard ook naar de toekomst. Bij Kawasaki wordt de doorstroom naar de Supersport 600-klasse steeds lastiger, omdat daar niet hun focus lijkt te liggen. KTM is een alle opzichten een racebedrijf, wat ook kansen voor de toekomst biedt. Daarnaast heeft Jeffrey veel succes met Kawasaki gehad, maar is een nieuwe uitdaging in je carrière af en toe ook goed. KTM wil heel graag een wereldtitel in de Supersport 300 zoals ze dat in vele motorsportdisciplines al behaald hebben. Dat zou voor Jeffrey natuurlijk een fantastisch gezamenlijk doel zijn om naartoe te werken.’
Voor het eerst sinds hun officiële terugkeer in het WorldSSP is Ten Kate Racing er niet in geslaagd om de wereldtitel te veroveren. Na hun dubbele wereldtitel in 2021 en 2022 met Dominique Aegerter was Nicolo Bulega met zijn Ducati in 2023 te sterk voor het raceteam uit Nieuwleusen. Ten Kate Racing Yamaha-rijder Stefano Manzi kon lang partij geven, maar zag zijn Italiaanse landgenoot Bulega gedurende het seizoen steeds iets verder uitlopen en op Portimão de wereldtitel veiligstellen. Het is tevens de eerste WorldSSP-titel voor Ducati. Manzi won nog wel de tweede race in Portimão, nadat de titelstrijd al beslist was. Jorge Navarro scoorde in Portugal zijn eerste podiumplaats voor Ten Kate Racing Yamaha.
Glenn van Straalen kende, zoals vaker dit jaar, ups en downs. De EAB Racing Team-coureur behaalde een achtste plaats in Aragón en een zesde plaats in Portimão, maar kwam op beide circuits ook in een race ten val. Kersvers IDM Supersport-kampioen Twan Smits maakte zijn WorldSSP-debuut op Portimão. De 19-jarige coureur kwam uit voor Yamaha Thailand Racing, het satellietteam van Ten Kate Racing. Smits finishte als twintigste in de eerste race en werd vierentwintigste na een crash in de tweede race.
Veneman scoort eerste WK-zege
Door het succes van Jeffrey Buis sneeuwde een uitmuntende prestatie van zijn Nederlandse teamgenoot bij MTM Kawasaki wat onder. Loris Veneman verraste door de eerste WorldSSP 300-race op Motorland Aragón te winnen. De 17-jarige coureur uit Dalfsen is pas bezig aan zijn eerste seizoen in het wereldkampioenschap. Deze knappe prestatie was geen toevalstreffer, aangezien hij ook al een podiumplaats had behaald in Frankrijk. Tijdens de tweede race op Aragón werd Veneman zesde. Op Portimão werd Veneman tweemaal zevende, waarmee hij de beste nieuwkomer in de eindstand werd. Ook Ruben Bijman kwam goed voor de dag op Aragón en reed in beide races ook in kopgroep. Bijman werd in de eerste race vijfde en kwam in de tweede race bij het ingaan van de slotronde ten val. Op Portimão werd Bijman vijftiende en zestiende.
Loris Veneman viert zijn eerste WK-zege in Aragón | Foto WorldSBK
In een bijzonder rijtje
Er zijn maar weinig Nederlandse wegracecoureurs in geslaagd om wereldkampioen te worden. Laat staaN twee keer. Jeffrey Buis voegt zich met zijn tweede WorldSSP 300-titel in het illustere rijtje van Jan de Vries, Egbert Streuer en Bernard Schnieders. De Vries werd tweemaal wereldkampioen in de 50cc. Dat deed hij in 1971 en 1973. De Vries overleed in 2021 op 77-jarige leeftijd. Het zijspanduo Streuer en Schnieders werd tussen 1984 en 1986 zelfs drie keer op rij wereldkampioen. Schnieders overleed in 2005 na een slopende ziekte op slechts 47-jarige leeftijd. Streuer is nu 69 jaar en zag in 2015 zijn zoon Bennie Streuer met Geert Koerts ook een wereldtitel pakken in de zijspanwegrace.
Foto’s: Henk Keulemans
1 van 2
Jan de Vries in 2018 met zijn Van Veen-Kreidler op het TT Circuit Assen.
Egbert Streuer (rechts) en Bernard Schnieders (links) vieren hun derde wereldtitel (1986) op Hockenheim.
Jorge Martin zorgde er tijdens twee enerverende GP’s voor dat de strijd om de MotoGP-wereldtitel weer helemaal open is. De ‘Martinator’ scoorde in India en Japan drie eerste en een tweede plaats. Zo bracht de Spanjaard zijn achterstand op WK-leider Pecco Bagnaia terug tot drie punten. Daarmee is dus de spanning terug! Spannend blijft ook de toekomst van Marc Márquez. Want de Honda-coureur gaf er nog geen uitsluitsel over.
Foto’s: MotoGP.com, ANP
Voor het eerst in de 75-jarige geschiedenis van het wereldkampioenschap wegrace deed het GP-circus India aan. Daarmee is dit Aziatische land de dertigste natie waar de motorcoureurs om WK-punten hebben gestreden. Sinds kort is India met een kleine 1,4 miljard mensen het grootste land ter wereld naar inwonersaantal. Het is dan ook logisch dat met name de motorfietsfabrikanten hier graag een grand prix willen hebben, want de afzetmarkt voor gemotoriseerde tweewielers is er enorm. Plaats van handeling werd het vijftig kilometer ten zuidoosten van de hoofdstad New Dehli gelegen Buddh International Circuit. Op dit door de Duitser Hermann Tilke ontworpen racecomplex, dat werd geopend in 2011, vond van 2011 tot en met 2013 driemaal een Formule 1-GP plaats. Allemaal gewonnen door Sebastian Vettel in een Red Bull. Daarna vonden er om verschillende redenen geen grote internationale evenementen meer plaats.
Tot de komst van de MotoGP dit jaar. Gezien de ervaringen van de Formule 1 en het feit dat het hier een primeur in een Aziatisch land betrof, werden er de nodige problemen verwacht. Tenslotte was dit ook in het verleden bij dergelijke nieuwe evenementen het geval geweest. Het ging daarbij om zaken als de bureaucratie, de veiligheid van en op het circuit en de kosten van hotels, vervoer en overige zaken. Uiteindelijk viel het meeste mee. Even was er paniek of alle noodzakelijke visums wel op tijd zouden komen. Ondanks de nodige problemen, zo moesten er heel wat vluchten naar New Dehli worden gewijzigd, was dat het geval en arriveerde iedereen op tijd op het Buddh International Circuit. Tot veler verrassing bleek het niet alleen een mooie, maar ook uitdagende baan te zijn, die door de nodige wijzigingen ook veilig genoeg voor de motorcoureurs werd bevonden. Dat de lokale baancommissarissen niet allemaal even bekwaam waren en zelfs ook nog even in staking gingen, dat werd snel opgelost. Uiteindelijk verlieten alle betrokken India met een beter gevoel dan dat ze ernaartoe waren gereisd.
1 van 3
Het MotoGP-veld dendert langs de imposante hoofdtribune van het Buddh International Circuit.
Een door de hitte uitgeputte Jorge Martin krijgt medische assistentie in het parc fermé.
Na een tweede plaats in de Sprint verspeelde Brad Binder in Japan een hoge klassering in de GP-race door onderuit te gaan.
Bezzecchi heerst
Op de voor iedereen nieuwe baan was het toch wel verrassend Marco Bezzecchi, die er vanaf het begin heerste. De getalenteerde 24-jarige Italiaan pakte met een tijd van 1’43.947 de pole voor zijn Ducati-merkgenoten Jorge Martin en Pecco Bagnaia. Vervolgens had Bezzecchi de pech tijdens de Sprint in het gewoel van de eerste bocht te worden aangetikt door zijn teamgenoot Luca Marini. Met als gevolg dat laatstgenoemde met een gebroken linkersleutelbeen vroegtijdig de thuisreis naar Italië moest aanvaarden, terwijl Bezzecchi zich in de Sprint na een indrukwekkende inhaalrace achter Jorge Martin, Pecco Bagnaia, Marc Márquez en Brad Binder met ‘slechts’ een vijfde plaats tevreden moest stellen. Maar de toon was gezet!
Dat bleek een dag later helemaal. Nu kwam Bezzecchi wel heel door de eerste ‘knijpende’ en zo listige bocht. Het gevolg was dat zijn tegenstanders hem pas na de finish terug zouden zien. Dat gebeurde niet na 24 ronden (zoals het plan was), maar na 21 ronden. Vanwege de hoge temperaturen en luchtvochtigheid was de race namelijk met drie ronden ingekort. Dit tot groot geluk van in de eerste plaats Jorge Martin. Want nadat de rits van zijn pak ook al was opengegaan, wat hij wist te verhelpen, kreeg de Spanjaard te maken met uitdrogingsverschijnselen waardoor hij fouten ging maken. Uiteindelijk wist hij zich te herpakken en de tweede plaats te heroveren ten koste van Fabio Quartararo. Al met al zorgde de Fransman als derde wel weer eens voor een lichtpuntje bij Yamaha.
Grote verliezer in India werd Bagnaia. In een poging om als tweede in deze race uit te lopen op Martin en in te lopen op Bezzecchi, ging de titelhouder weer eens onderuit. Het was alweer de zesde keer dat Bagnaia, die klaagde over remproblemen, in dit seizoen geen punten scoorde. Ook Márc Marquez ging op de vierde plaats liggend weer eens in de fout door in de eerste bocht onderuit te glijden. Uiteindelijk werd hij nog negende. Zijn jongere broer Alex had de pech bij een val in Q1 diverse ribben te hebben gebroken. Zo werd ook deze Ducati-coureur gedwongen om de GP’s van India en Japan aan zich voorbij te laten gaan.
Marco Bezzecchi heerste in India.
Ingrijpende wijzigingen
In India was het niet opgevallen dat in de box van het Repsol Honda Team een belangrijke, beter gezegd DE belangrijkste, technicus ontbrak. Dat was Shinichi Kokubu. De Japanner kwam in 1986 in dienst van de Honda Racing Corporation. Sindsdien was Kokubu betrokken bij velerlei raceprojecten van ’s werelds grootste motorfietsproducent. In verschillende functies was hij zo medeverantwoordelijk voor de wereldtitels die Mick Doohan, Valentino Rossi, Nicky Hayden, Casey Stoner en Marc Márquez op Honda behaalden. In 2016 werd Kokubu benoemd tot Director/General Manager van de Technology Development Division van HRC. Oftewel: hij werd de absolute baas op technisch gebied. Toen bleek dat Kokubu ook in Motegi – nota bene Honda’s thuisrace – ontbrak, werd duidelijk dat ook hij het veld heeft moeten ruimen. Eind vorig jaar gebeurde dat namelijk al met Takeo Yokoyama, die als Technical Manager plaats moest maken voor de van Suzuki overgekomen Ken Kawauchi. Genoemde twee techneuten worden dus verantwoordelijk gehouden voor de (zeer) slechte MotoGP-resultaten van de laatste drie jaar. De plaats van de vaak wat narrige Kokubu is met onmiddellijke ingang ingenomen door een andere toptechnicus van HRC, de weinig bekende Shin Sato.
Of de ingrijpende wijzingen binnen Honda voldoende zullen zijn om Marc Márquez aan boord te houden, zal eerdaags moeten blijken. Want in tegenstelling tot wat de Spanjaard eerder had gezegd: ‘Ik maak in India of Japan bekend hoe mijn toekomst er gaat uitzien’, deed hij dat niet. Hoe de uitkomst ook mag zijn, het blijft toch wel een vreemde zaak dat Honda een man als Kokubu, die zo lang en aan zoveel successen van het merk heeft bijgedragen, juist aan de vooravond van de Japanse GP aan de kant heeft gezet. Is er sprake van een revolutie? Of is er paniek? Duidelijk is wel dat Honda er alles aan doet om Marc Márquez over te halen om toch maar het laatste jaar van zijn contract uit te dienen. Of dat gaat lukken?
Honderd procent inzet
In ieder geval liet de zesvoudig MotoGP-wereldkampioen (op Honda) op het ‘Mobility Resort Motegi’, zoals de Twin Ring Motegi nu heet, zien dat zijn inzet om een zo goed mogelijk resultaat te behalen nog altijd honderd procent is. Of zelfs nog wel meer. Zeker op Honda’s thuiscircuit, waar zoals altijd alle Honda-kopstukken aanwezig waren. Maar waar geen van hen iets omtrent de toekomst van MM#93 en Honda naar buiten bracht. Op de baan was Márquez natuurlijk ook hier de beste of anders gezegd de minst slechte RC213V-coureur. Vertrokken van de zevende startplaats behaalde hij dezelfde positie in de Sprint. Het verschil met winnaar Jorge Martin bedroeg echter maar liefst ruim negen seconden. Deze Spanjaard mocht van pole vertrekken, nadat hij met een tijd van 1’43.198 het absolute ronderecord van dit Japanse circuit had weten te breken. Een record dat sinds 2015 op naam stond van Jorge Lorenzo op een Yamaha voorzien van Bridgestone-banden.
Dit keer kwam de grootste tegenstand voor de in topvorm verkerende Jorge Martin niet van een Ducati-collega, maar van Brad Binder, die voor het eerst in een GP de beschikking had over een KTM voorzien van een carbon frame, waarmee testrijder Dani Pedrosa tijdens de GP van San Marino had geschitterd. Ook Jack Miller (verleden jaar winnaar in Motegi, maar dan op een Ducati) reed met een dergelijk machine en scoorde er na een serie matige resultaten een uitstekende vierde plaats mee. Terwijl Bagnaia als derde andermaal het hoofd moest buigen voor Martin, kwam Bezzecchi dit keer niet verder dan de zesde plaats. Eén van de oorzaken van deze mindere klassering was dat hij in Q2 door koude banden hard onderuit was gegaan. Bovendien had de Italiaan problemen met de devices van zijn machine.
1 van 2
Op het moment dat in Japan de MotoGP-race vroegtijdig werd stilgelegd, was Marc Márquez (hier achter Jorge Martin en Pecco Bagnaia) de snelste man op de drijfnatte baan.
Door Johann Zarco en Jorge Martin leidt Prima Pramac Racing de WK-strijd bij de teams. Maar dan wel op grote motorfietsen…
Heel veel spektakel
Nadat het op vrijdag en zaterdag in Motegi mooi weer was geweest, sloeg Pluvius op zondag toe. En prompt deed de god van de regen dat op het moment dat de MotoGP-race van start ging. Met als gevolg heel veel spektakel. Want na één ronde kwamen de meeste coureurs naar binnen om van machine te wisselen. Op regenbanden volgde als het ware een tweede start, maar dan vanuit de pitstraat. Tijdens deze ongewone situatie liet Pecco Bagnaia zich de kaas van het brood eten, want bij het uitkomen van de pitstraat (op het punt waar weer volop gas gegeven mag worden) werd hij voorbij gevlogen door Jorge Martin, Aleix Espargaró en Marc Márquez. Omdat de omstandigheden door de toenemende regenval steeds moeilijker werden, kon ook de vraag worden gesteld wie er de meeste risico’s durfde te nemen. Aan de leiding rijdend bleek dat Martin te zijn. De Prima Pramac-coureur had echter het geluk bij een uitstapje naast de baan niet onderuit te gaan. Dat het ook zijn zelfvertrouwen niet had aangetast, bleek vier ronden later. Want komend van de zevende plaats reed hij toen opnieuw aan de leiding, met zijn grote concurrent Bagnaia op de tweede plaats.
Minder geluk had Brad Binder, want als erkend regenspecialist ging die wel onderuit. Een andere specialist, Miguel Oliveira, had de pech dat hij met zijn Aprilia vroegtijdig de pits moest opzoeken. Natuurlijk liet Marc Márquez zich onder de gegeven omstandigheden niet onbetuigd. Op het moment dat hij was opgeklommen naar de derde positie, had de Honda-coureur als snelste man op de baan de pech dat de wedstrijd door middel van de rode vlag werd stilgelegd. Dat gebeurde op aangeven van de coureurs en zo was het een verstandig besluit van de wedstrijdleiding. Op dat moment waren er twaalf ronden afgelegd. De bedoeling was dat er een herstart voor een nieuwe race over twaalf ronden zo komen. Zover kwam het echter niet, omdat na de warm-upronde andermaal de rode vlag werd getoond. En nu definitief. Want door aquaplaning was rijden onmogelijk geworden. Al met al een anticlimax, maar een terechte beslissing. Zo gold de stand na de eerder afgelegde twaalf ronden als einduitslag en omdat er meer dan vijftig procent van de geplande afstand was verreden werden er volle punten uitgedeeld. De meeste daarvan gingen naar Jorge Martin, gevolgd door Pecco Bagnaia en Marc Márquez.
Nadat het verschil tussen Bagnaia en Martin zeven races geleden nog 66 punten bedroeg, is die na Japan met nog zes GP’s voor de boeg geslonken tot drie punten. Bovendien is de titelverdediger er in die laatste zeven confrontaties niet één keer in geslaagd om voor zijn nu verreweg grootste rivaal te eindigen. In Indonesië wordt de strijd voortgezet. Dat is zeker. De vraag blijft op dit moment echter wel: Wat gaat Marc Márquez in 2024 doen?
MotoGP Indian 2023 uitslagen
Buddh International Circuit
Lengte: 5.010 meter
Beste pole: Bezzecchi, Ducati, 1’43.947, 173,5 km/u
1. Martin, 24’06.314; 2. Bagnaia, +1,413; 3. M. Márquez, +2,013; 4. Bezzecchi, +2,943; 5. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +3,181; 6. Miller, +6,837; 7. Augusto Fernandez (E), KTM, +7,587; 8. Di Giannantonio, +8,602; 9. R. Fernandez, +11,229; 10. Quartararo, +12,244; 11. Nakagami, +14,714; 12. Mir, +14,924; 13. Cal Crutchlow (GB), Yamaha, +16,057; 14. Bradl, +17,253; 15. P. Espargaró, +24,921.
12. ronden = 57,612 KM
Racegemiddelde winnaar: 143,4 km/u
Snelste ronde (3e): Zarco, 1.55,903 = 149,1 km/u
Stand MotoGP na 26 van 42 races
Stand
Coureur
Team
Punten
1
Francesco Bagnaia (I)
Ducati
319
2
Jorge Martin (E)
Ducati
316
3
Marco Bezzecchi (I)
Ducati
265
4
Brad Binder (ZAF)
KTM
201
5
Aleix Espargaró (E)
Aprilia
171
6
Johann Zarco (F)
Ducati
162
7
Maverick Viñales (E)
Aprilia
139
8
Luca Marini (I)
Ducati
135
9
Jack Miller (AUS)
KTM
125
10
Fabio Quartararo (F)
Yamaha
111
11
Alex Márquez (E)
Ducati
108
12
Franco Morbidelli (I)
Yamaha
77
13
Miguel Oliveira (PT)
Aprilia
69
14
Augusto Fernandez (E)
KTM
67
15
Marc Márquez (E)
Honda
64
Quotes
1 van 5
‘Ik mag dit circuit heel graag. Maar om eerlijk te zijn weet ik niet waarom.’
De in India dominerende Marco Bezzecchi (Ducati).
‘…………………………..’
In eerste instantie kon Jorge Martin geen woord uitbrengen. Even later was hij gelukkig wel instaat om de trofee behorende bij zijn tweede plaats in India te kussen.
‘Ik blokkeerde heel even het voorwiel. En het was over.’
Brad Binder, die in Japan net als teamgenoot Jack Miller voor het eerst de beschikking had over een KTM voorzien van het nieuwe carbon frame.
’Ik ben heel blij. Meer als na andere tweede plaatsen.’
Pecco Bagnaia (Ducati), nadat hij in Motegi zijn eerste MotoGP-podium in de regen had behaald.
‘Het voelt fantastisch om eindelijk weer eens op het podium te staan. En juist in Motegi, het thuiscircuit van Honda. Het heeft iets romantisch.’
Marc Márquez, die er echter aan toevoegde dat dit geen invloed op zijn toekomst heeft.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
