donderdag 28 mei 2026
Home Blog Pagina 469

MXoN Ernée, Frankrijk 2023: Vive la France

Door
Jan Boer
-
0
MXoN Ernée, Frankrijk

Het massaal opgekomen thuispubliek kreeg in Ernée waarvoor het was gekomen: winst voor het oppermachtige Franse team. Nederland was kansloos door een blessure van Glenn Coldenhoff.

Foto’s: Jan Boer

De Motocross of Nations (MXoN) is elk jaar het smakelijke toetje na afloop van het GP-seizoen. Het wereldkampioenschap voor landenteams trekt altijd veel toeschouwers, maar als de wedstrijd in Frankrijk wordt gehouden, komen er nog meer mensen op af dan in andere landen. Al op vrijdagmiddag bij de voorstelling van de 37 teams was het erg druk en zat de stemming er goed in. Alle rijders werden luid toegejuicht, ook de rijders van volslagen kansloze teams uit bijvoorbeeld Guam, IJsland, Puerto Rico, Griekenland, Chili of Marokko. Vrijwel al deze rijders hadden nooit eerder zo’n spektakel meegemaakt. Velen filmden dan ook met hun telefoon het enthousiaste publiek op het moment dat ze werden voorgesteld. Konden ze er thuis nog eens van nagenieten.

Op slag kansloos

Voor bovengenoemde landen en nog een handvol andere geldt de Olympische gedachte ‘deelnemen is belangrijker dan winnen’. Voor deze teams is het evenement al volledig gelukt als ze erin slagen zich te plaatsen voor de A-finale, het hoofdprogramma op zondag. Er wordt gereden in drie klassen, MX2, MXGP en Open Klasse. In laatstgenoemde categorie is men vrij in de keuze van de motor; veelal wordt gekozen voor de MXGP-motor. Deze drie klassen rijden op zaterdagmiddag elk een wedstrijd. De twee beste uitslagen per land bepalen het klassement. De beste negentien landen gaan door naar de A-finale. Als negentiende ging Brazilië door en dat werd gevierd als een grote overwinning. De laatste zes landen van de afvallers rijden een C-finale. De winnaar gaat door naar de op zondagmorgen te verrijden B-finale, die voor de overige twaalf niet-gekwalificeerde landen is en de winnaar daarvan komt alsnog in de A-finale. Dat was dit keer Zweden.

Waarom Spanjaarden en Italianen zo dominant zijn in de Grand Prix

Plaatsing voor de A-finale was voor Nederland geen enkel probleem. Na de elfde plaats van Calvin Vlaanderen in de MXGP en de vierde plek van Kay de Wolf in de MX2 was de oranje brigade al zeker van de A-finale. Een goed resultaat van Glenn Coldenhoff in de Open Klasse zou nog kunnen zorgen voor een betere startpositie, maar zover kwam het niet. Al in de tweede ronde kwam hij samen met de Zweed Isak Gifting ten val. Verder deelnemen zat er voor Coldenhoff niet meer in, want hij brak een rib en liep een hersenschudding op. Dat hield in dat Nederland op slag kansloos was voor een eervolle klassering, want in de drie races op zondag (MXGP/MX2, MX2/Open en Open/MXGP) kunnen zes resultaten worden behaald, waarvan de beste vijf het klassement bepalen. Maar met slechts twee rijders aan de start komt een land niet verder dan vier uitslagen. Ook Gifting kon zondag niet rijden. Nederland deed het beter dan Zweden, wat Nederland de negentiende plaats opleverde.

Hoe moeilijk is het om je te motiveren als je vooraf weet dat je als land achteraan zult eindigen? Calvin Vlaanderen: ‘Het is zoals het is. Ik ga m’n best doen, maar geen risico nemen, want volgende week begint al mijn voorbereiding op het seizoen 2024.’

Maxime Renaux boekte de beste uitslagen voor de Fransen.

Puur genieten

Al vroeg op zondagmorgen waren er langs het Circuit Raymond Demy nauwelijks nog lege plekjes te bekennen. Vanaf een grote helling hadden de toeschouwers een fantastisch zicht op het grootste deel van de baan. Op een groot scherm konden de gebeurtenissen elders op het circuit ook nog worden gevolgd. Het Franse publiek leefde enorm mee. Elke keer als een Franse rijder passeerde werd hij luid toegejuicht en werd er met honderden blauw-wit-rode vlaggen gezwaaid. Ook voor de neutrale toeschouwers was het puur genieten van het enthousiasme van de Fransen. Maar ook waren er zoals altijd weer mensen die met veel herrie makende kettingzagen (gelukkig wel zonder zaag) naar het circuit kwamen. De motoren moeten aan strenge eisen voor het geluid voldoen, deze herriemakers werden ongemoeid gelaten. Hoeveel publiek er was? Er werd gezegd dat er een kleine 50.000 bezoekers waren. Zij zorgden voor een enorme recette, want een weekendkaart kostte 150 euro voor een volwassene (jeugd 12-17 € 65,-), een kaart voor uitsluitend zondag 115 euro (€ 50,-). Wie het rennerskwartier in wilde mocht 40 euro dokken voor een weekendkaart.

Schitterende race

De twee beste rijders van de MXGP van dit jaar bepaalden het beeld van de eerste race. Romain Febvre en Jorge Prado maakten er een schitterende race van. Aanvankelijk reed Prado op kop, maar tot grote vreugde van het Franse publiek nam Febvre na vijf ronden de leiding over. Hij nam enige afstand van de Spaanse wereldkampioen, maar later werd het verschil toch weer kleiner. Prado kwam zelfs nog weer op de eerste plaats, maar met nog twee ronden te gaan nam Febvre de kop toch weer over. De derde plaats ging naar Ken Roczen, de Duitser die al sinds 2012 in Amerika rijdt, nadat hij het jaar ervoor wereldkampioen MX2 was geworden.

Voor de Australiërs verliep de race tegenvallend, want hun sterkste rijder Jett Lawrence kwam kort na de start ten val en vervolgde zijn wedstrijd vanuit de achterhoede, maar kwam sterk naar voren en werd nog zesde. Zijn broer Hunter finishte als tiende. Kay de Wolf werd elfde, Calvin Vlaanderen werd vijftiende na een slechte start. Als land kwam Frankrijk het best uit de eerste race, want tweede rijder Tom Vialle (die dit jaar in Amerika actief was) eindigde als achtste. Nagenoeg alle landen hadden, naast een goed tot redelijk resultaat, een tweede uitslag die stukken slechter was.

Het bijzondere verhaal achter het ontstaan van de MXoN in… Nederland!

De tweede race verliep zoals het Franse publiek het graag wilde zien. De Spanjaard Ruben Fernandez duelleerde de halve race met Maxime Renaux, maar viel toen door een val een flink eind terug. Al vroeg in de race nam Tom Vialle de derde plaats in. Na het wegvallen van Fernandez bezetten Renaux en Vialle de eerste en de tweede plaats. Met een onderling verschil van minder dan een seconde kwamen ze over de finish. De derde plaats ging naar Liam Everts, die lang in gevecht was met zijn KTM-teamgenoot Andrea Adamo. Wat de Italiaan ook probeerde, hij kon Everts niet van de derde plaats verdringen.

Door dit resultaat versterkten de Fransen hun leidende positie. Australië bleef enigszins in de buurt door de vijfde plaats van Hunter Lawrence en de twaalfde van Dean Ferris. De Italianen deden goede zaken door naast de vierde plaats van Adamo Andrea Bonacorsi als achtste over de finish te zien komen. Kay de Wolf reed een keurige race en werd negende.

Massaal meezingen

Tussen de tweede en derde race waren de Franse toeschouwers al overtuigd van de zege van hun landgenoten en werd het Franse volkslied de Marseillaise ingezet. Dat bleek niet voorbarig te zijn geweest, want met de derde plaats van Renaux achter Jeff Lawrence en Ken Roczen, en de zesde plaats van Romain Febvre hielden de Fransen hun leidende positie stevig vast. Calvin Vlaanderen begon als tiende aan de race en wist zich één plaats te verbeteren. De Italianen deden het wederom goed met Alberto Forato als achtste en Andrea Bonacorsi als twaalfde. De Belgen konden wel een goed resultaat gebruiken, want Lucas Coenen was in zijn beide races twee keer negentiende geworden. Zij noteerden nu de tiende (Liam Everts) en de veertiende plaats (Jago Geerts).

De Fransen kwamen op 14 punten, behaald met twee eerste plaatsen en eenmaal tweede, derde en zevende. Hun slechtste resultaat was een negende plaats. Wie zouden er met de Fransen op het erepodium komen? Dat werden op grote achterstand Australië met 34 punten en Italië met 43 punten. Achter de Duitsers werden de Belgen vijfde. Er is ook nog een klassement opgesteld per klasse, maar dat is zuiver voor de statistiek. Beste rijder in de MX2 werd Tom Vialle voor Hunter Lawrence en Kay de Wolf. Ken Roczen was de beste in de MXGP voor Jorge Prado, Jett Lawrence en Romain Febvre; Calvin Vlaanderen werd tiende. In de Open Klasse was Maxime Renaux de beste voor Liam Everts en Andrea Bonacorsi

Acht jaar eerder, bij de vorige MXoN in Ernée, was er eveneens succes voor de Fransen. Toen zegevierden Romain Febvre, Marvin Musquin en Gautier Paulin. Twee van hen konden nu ook weer feest vieren, al deed Paulin dat deze keer in zijn rol als teammanager. Net als toen werden ze luid bejubeld op het erepodium en werd de Marseillaise massaal meegezongen. Volgend jaar wordt de MXoN verreden in het Britse Matterley Basin.

Uitslagen MXoN Frankrijk

MXGP/MX2
1. Febvre; 2. Prado; 3. Roczen; 4. Seewer; 5. Plessinger; 6. Jett Lawrence; 7. Gajser; 8. Vialle; 9. Geerts; 10. Hunter Lawrence; 11. De Wolf; 12. Forato; 13. Jonass; 14. Längenfelder; 15. Vlaanderen.
MX2/Open
1. Renaux; 2. Vialle; 3. Everts; 4. Adamo; 5. Hunter Lawrence; 6. Guillod; 7. Fernandez; 8. Bonacorsi; 9. De Wolf; 10. Hampshire; 11. Längenfelder; 12. Ferris; 13. McLellan; 14. Pancar; 15. Gilbert.
MXGP/Open
1. Jett Lawrence; 2. Roczen; 3. Renaux; 4. Prado; 5. Gajser; 6. Seewer; 7. Febvre; 8. Forato; 9. Vlaanderen; 10. Everts; 11. Bonacorsi; 12. Kullas; 13. Watson; 14. Geerts; 15. Guillod.
MXoN
1. Frankrijk, 14;
2. Australië, 34;
3. Italië, 43;
4. Duitsland, 47;
5. België, 55;
6. Zwitserland, 55;
7. Spanje, 59;
8. USA, 65;
9. Slovenië, 85;
10. Engeland, 89;
11. Estland, 91;
12. Letland, 109;
13. Zuid-Afrika, 127;
14. Nieuw-Zeeland, 137;
15. Tsjechië, 150;
16. Noorwegen, 157;
17. Brazilië, 159;
18. Finland, 171;
19. Nederland, 44 (4 resultaten);
20. Zweden, 106 (4 resultaten).
De beste drie teams met v.l.n.r. Australië (Hunter Lawrence, Jett Lawrence en Dean Ferris), Frankrijk (Romain Febvre, Maxime Renaux en Tom Vialle) en Italië (Andrea Bonacorsi, Andrea Adamo en Alberto Forato).

Dutch MX Season Opener in Lierop

Door
Jesse Busser
-
0
(Foto: FullSpectrum Media)

In het najaar lopen alle motorsportcompetities op hun einde, maar krijgen we ook alvast een voorproefje van volgend jaar. Zo komt uit de nieuwe kalenders dat Circuit de Herselse bossen in Lierop de absolute start van het seizoen gaat zijn.

Met een nieuwe Dutch MX Season Opener start in Lierop het nieuwe motorcrossseizoen. Hiermee krijgt ook de samenwerking tussen Motocrossplanet en MAC Lierop in 2024 een vervolg. De wedstrijd staat gepland voor zondag 3 maart. Verder staan ook dit jaar de klasse 85-125-250-500cc en de dames achter de starthekken.

Eind 2023 staat motorcross-fenomeen Living for the Weekend 2 op de planning

Kawasaki richt Italiaanse competitie voor ZX-4RR op

Door
Jesse Busser
-
0

Kawasaki heeft in Italië een nieuwe trophy opgericht voor de Ninja ZX-4RR. De nieuwe Italiaanse race-serie bestaat uit vijf ronden, op meerdere Italiaanse circuits.

Het nieuwe evenement is georganiseerd door K-Racing, namens Kawasaki Italië, en staat alleen onaangepaste motoren toe. Deelnemers moeten een Kawasaki Ninja ZX-4RR gekocht hebben bij een officiële Kawasaki-dealer in Italië, maar het blijft niet bij alleen deze aankoop. Op dit moment gaat de sportmotor in dat land voor 9.690 euro de deur uit. Daarnaast wil Kawasaki ook dat de aspirant-deelnemers het racing-pakket aanschaffen. Zonder belasting kost dat 5.900 euro extra. De motoren kunnen naar verwachting elk moment beschikbaar zijn bij Italiaanse dealers. Verder heeft Kawasaki al bekendgemaakt dat de winnaars van de ronden prijzen en onderscheidingen kunnen verwachten. Het motormerk heeft hierover geen verdere details gegeven.

Test 2024 Kawasaki Ninja ZX-4RR: krijsen met dat kreng!

In een artikel van het Italiaanse tijdschrift Motociclismo gaat Enrico Bessolo, de verkoopdirecteur van Kawasaki Italy, erop in waarom de serie georganiseerd wordt. Hij stelt dat de reden is om aandacht te trekken voor sportmotoren als de ZX-4RR: “Onze bedoeling is precies om nieuwe nadruk en interesse te vestigen op de markt voor kleine tot middelgrote sportmotoren in heel Europa.”

De Kawasaki Ninja ZX-4RR heeft een compacte, maar krachtige, 399cc vloeistofgekoelde viercilinder-motor. Dit blok levert ongeveer 75 pk en 35,6 Nm aan koppel. Het totale gewicht bedraagt 188,2 kilogram (volledig beladen) en de zadelhoogte is redelijk toegankelijk met 80 centimeter.

Tweedehandsmarkt motorfietsen in België krijgt serieuze klappen

Door
Redactie
-
3
Motorverkoop

De invoering van de motorkeuring voor tweedehandsmotoren blijft een negatieve impact hebben op de inschrijvingen in België omdat heel wat motoren worden uitgevoerd naar het buitenland en dus van de markt verdwijnen. De weerslag zien we ook duidelijk in september: -25,8%, of amper 5.086 exemplaren. Hieronder de verdere details.

Belgische motor-APK speelt Nederlandse dealers in de kaart

Filip Rylant, woordvoerder van mobiliteitsfederatie TRAXIO vat de situatie samen: “Er werden vorige maand (5.086 eenheden) -19,6% minder occasionmotoren ingeschreven dan vorig jaar in september. Gecumuleerd over de eerste negen maanden loopt het verlies op tot 16.432 motoren of meer dan een kwart: -25,8%. Er zijn gedurende de eerste negen maanden amper 47.327 occasie motorfietsen ingeschreven tegenover 63.957 in 2022 en zelfs 68.060 in 2021 – een verschil van maar liefst 30% of 20.733 eenheden op twee jaar tijd… De Belgische motorrijder die zijn motor van de hand doet, blijft nog steeds zijn toevlucht zoeken tot verkoop in het buitenland of aan buitenlandse opkopers om op die manier te ontsnappen aan de verplichte keuring voor occasionmotoren. De nieuwe motorfietsen veerden – na een tegenvallende maand augustus – mooi op in september: het aantal inschrijvingen lag met 2.103 exemplaren +14,5% hoger dan vorig jaar september.”

Alle gewesten en provincies draaien rode cijfers

Vlaanderen is ook over de eerste negen maanden de grootste tweedehandsmarkt (61,5%) maar verloor toch -22,1%. De daling doet zich in Vlaanderen in elke klasse door en nu zelfs ook bij de lichtste klasse tot 125cc. Wallonië verliest nog meer (-31,2%): daar verliezen alle klassen van vanaf 126cc ongeveer een derde. In Brussel een gelijkaardig scenario als in Vlaanderen, en nu verliezen de lichtere klassen daar ook steeds meer. Ook op provinciaal vlak is het huilen met de pet op, want de landskaart kleurt in alle provincies diep bloedrood. In Wallonië zien we in alle provincies dalingen van meer dan 30%, aan Vlaamse kant overal ongeveer een kwart verlies, behalve in Antwerpen waar het rode cijfer ‘beperkt’ blijft tot -17,1%.

BMW Motorrad presenteert het Vario bagagesysteem voor de BMW R 1300 GS

Door
Redactie
-
0
Vario bagagesysteem voor de BMW R 1300 GS
Vario bagagesysteem voor de BMW R 1300 GS

De BMW GS, met zijn kenmerkende flat-twin boxer motor, staat al meer dan 40 jaar symbool voor veelzijdig motorplezier. Of het nu gaat om lange reizen, dynamische ritten op landwegen of avonturen buiten de gebaande paden, de BMW GS, en met name de nieuwe BMW R 1300 GS, is altijd de perfecte metgezel.

BMW Motorrad introduceert nu voor de nieuwe R 1300 GS een geavanceerd Vario bagagesysteem, bestaande uit twee Vario zijkoffers en een Vario topkoffer. Dit vernieuwde design heeft aluminium accenten die, gecombineerd met een zwarte kunststof behuizing, harmonieus samengaan met de R 1300 GS.

Het nieuwe Vario bagagesysteem legt de lat weer hoger qua technologie en functionaliteit. Een belangrijke innovatie is de elektrificatie van het systeem. Elektronische apparaten kunnen nu worden opgeladen in de linkerkoffer via een USB-A oplaadpoort, met nog een poort in de topkoffer. Geïntegreerde verlichting in de koffers maakt het laden en lossen bij weinig licht eenvoudig.

Techniek 2024 BMW R 1300 GS: tot op het laatste moertje ontleed

De koffers zijn nu ook geïntegreerd in het standaard radioslot van de BMW R 1300 GS. Mocht de radiosleutel verloren gaan, dan is er ook een mechanische sleutel beschikbaar. De opslagcapaciteit is variabel, met een totale capaciteit tot 97 liter. Door de koffers uit te breiden, kan hun volume vergroot worden, en het volume van de topkoffer kan groeien van 28 naar maximaal 36 liter.

Voor extra opslagmogelijkheden zijn er aan de buitenkant van de Vario-koffers en de topkoffer praktische bevestigingspunten. De Vario-koffers kunnen elk een last van 10 kg dragen, terwijl de topkoffer een limiet van 6 kg heeft, wat resulteert in een totale draagkracht van 26 kg. Aan de buitenzijde kunnen extra tassen worden bevestigd met spanbanden, dankzij de bevestigingsoogjes op de koffers.

Als toevoeging aan het BMW Motorrad-accessoireassortiment zijn er praktische Vario binnentassen beschikbaar voor zowel de Vario-koffers als de topkoffer, met volumes variërend per tas. De tassen zijn ontworpen voor gebruiksgemak, met een grote hoofdtas en een kleinere aanvullende tas. Deze extra tas kan ook als handtas worden gebruikt, ideaal voor korte stops.

De maximale snelheid met het Vario bagagesysteem is 180 km/u. Het is belangrijk op te merken dat dit nieuwe systeem niet compatibel is met eerdere modellen zoals de BMW R 1250 GS.

Moto3 Indonesië 2023: Collin Veijer opnieuw dicht bij eerste grand prix-podium

Door
Asse Klein
-
0
Collin Veijer (95) kwam nipt als vierde over de finish. Diogo Moreira (10) viert zijn eerste GP-zege.
Collin Veijer (95) kwam nipt als vierde over de finish. Diogo Moreira (10) viert zijn eerste GP-zege.

Collin Veijer was opnieuw heel dicht bij zijn eerste grand prix-podium. In Indonesië werd de Nederlander na een superspannende Moto3-race vierde op slechts 0,190 seconde van de winnaar en 0,060 seconde van de laatste podiumplaats. De Braziliaan Diogo Moreira pakte zijn eerste zege, terwijl de top-drie in het kampioenschap minder goed scoorden.

Foto’s: MotoGP, teams

Het was geen verrassing dat Liqui Moly Husqvarna Intact GP voor de grand prix van Indonesië bekendmaakte dat Collin Veijer ook in 2024 één van de coureurs van het team zal zijn. De 18-jarige Nederlander kent een uitstekend debuutseizoen in de grand prix, iets wat niet onopgemerkt is gebleven in de paddock. Teammanager Peter Öttl wilde hem dan ook maar wat graag behouden: ‘Het vertrouwen dat we Collin hebben gegeven is meer dan terecht gebleken, want hij heeft in zijn eerste seizoen al talloze topresultaten behaald. Als hij zich in hetzelfde tempo blijft ontwikkelen kunnen we in 2024 nog meer topresultaten van hem verwachten.’

Waarom Spanjaarden en Italianen zo dominant zijn in de Grand Prix

Collin krijgt volgend seizoen een nieuwe teamgenoot, omdat Ayumu Sasaki naar de Moto2 vertrekt. Wel krijgt de Staphorster opnieuw een Japanner aan zijn zijde. De ervaren 26-jarige Tatsuki Suzuki komt over van Leopard Honda naar het Duitse team. Ook tijdens de grand prix in Indonesië maakte Collin de mooie woorden van teammanager Öttl helemaal waar. Het Pertamina Mandalika International Street Circuit was compleet nieuw voor de Nederlander en dat was te zien in de trainingen toen het nog niet vlekkeloos verliep. In de kwalificatie wist de Husqvarna-rijder een flinke stap te maken door zich via het eerste deel van de kwalificatie (Q1) knap als vierde te kwalificeren. Jaume Masia pakte net niet voor de vierde keer op rij de pole position. Masia, kampioenschapsleider sinds de vorige grand prix in Japan, kwalificeerde zich als tweede achter Diogo Moreira en voor David Alonso.

Collin Veijer (95) streed constant vooraan in de kopgroep mee. Op de foto achter Daniel Holgado (96).

Podiumgevecht

Ook in de race liet Collin zien een uitstekend tempo te hebben. Voor de start maakt zijn teamgenoot Sasaki een grote fout door in de verkenningsronde ten val te komen. Op de grid werd de beschadigde motor van de nummer twee in het WK gerepareerd. Bij de start bleek Sasaki nog wel een probleem te hebben met zijn versnellingsbak, waardoor hij slechts achttiende werd en geen WK-punten zou behalen. Collins race was veel beter, want hij reed bij de eerste doorkomst als tweede. Niet veel later voerde de Nederlander het veld zelfs even aan. Er werd zeer fel gereden in de kopgroep van zo’n tien rijders. Collin reed veelal op een derde of vierde plaats, maar maakte indruk met mooie inhaalacties, voornamelijk in bocht 16. Net voor de helft van de race wist de Nederlander zowel Masia en Alonso met één actie te passeren.

Tot aan de voorlaatste ronde was Collin constant in de top-vijf te vinden. Toen de race vorderde, werd er steeds agressiever ingehaald. Door een aantal wilde acties viel Veijer in de voorlaatste ronde terug naar een negende plaats. Met een sterke slotronde wist de Nederlander nog weer terug te komen naar een vierde plaats. Een evenaring van zijn beste grand prix-resultaat, maar helaas net niet voldoende voor zijn eerste podiumklassering. ‘Het was een goede race, maar helaas wel het podium net weer gemist. In Australië gaan we het opnieuw proberen. Ik ben er klaar voor!’, aldus Collin, die met gemengde gevoelens terugkijkt op zijn sterke optreden.

Diogo Moreira (midden) won voor David Alonso (links) en David Muñoz (rechts).

Titelstrijd blijft spannend

Sasaki had nog geluk dat zijn grootste concurrenten Masia en Holgado ook niet maximaal scoorden. Masia behaalde de meeste punten van de top-drie in het kampioenschap met een zesde plaats. Holgado werd pas als veertiende geklasseerd, nadat hij het meeste kopwerk in de race had gedaan. De Spanjaard schakelde zichzelf uit voor een topklassering door twee long lap penalties te krijgen vanwege het overschrijden van de ‘track limits’. Na de eerste long lap penalty wist Holgado nog weer terug te komen in de kopgroep. De tweede long lap penalty kreeg de Red Bull KTM Tech3-rijder in de voorlaatste ronde en voerde hij niet meer uit, waardoor hij na de race een tijdstraf kreeg.

Alonso – de nummer vier in het WK – liep door als tweede te finishen in op de top-drie en mengt zich weer in de titelstrijd met een achterstand van 29 punten op leider Masia. De zenuwslopende Moto3-race kreeg met Moreira een nieuwe grand prix-winnaar. Het betekende de eerste Braziliaanse winnaar sinds 2005 toen Alexander Barros de MotoGP-race op Estoril wist te winnen. David Muñoz maakte het podium in Indonesië compleet.

Moto3 Indonesië uitslagen

Moto3 Indonesië
1. Diogo Moreira (BR), KTM, 33.19,002;
2. David Alonso (CO), GasGas, +0,107;
3. David Muñoz (E), KTM, +0,130;
4. Collin Veijer(NL), Husqvarna, +0,190;
5. José Antonio Rueda (E), KTM, + 0,483;
6. Jaume Masia (E), Honda, +0,544;
7. Taiyo Furusato (JP), Honda, +0,811;
8. Deniz Öncü (TR), KTM, +0,855;
9. Ivan Ortolá (E), KTM, +1,164;
10. Stefano Nepa (I), KTM, +1,253;
11. Matteo Bertelle (I), Honda, +1,346;
12. Kaito Toba (JP), Honda, +1,447;
13. Riccardo Rossi (I), Honda, +1,815;
14. Daniel Holgado (E), KTM, +4,018;
15. Ryusei Yamanaka (JP), GasGas, +9,094; DNF.
  • 20 ronden = 86,020 km
  • Racegemiddelde winnaar: 154,9 km/u
  • Snelste ronde (14e): Ivan Ortolá (E), KTM, 1.38,936 = 156,5 km/u
WK-stand (na 15 van 20 races)
1. Masia, 209 punten;
2. Ayumu Sasaki (J), Husqvarna, 193;
3. Holgado, 192;
4. Alonso, 180;
5. Öncü, 155;
6. Ortolá, 152;
7. Moreira, 128;
8. Rueda, 111;
9. Muñoz, 102;
10. Nepa, 96;
12. Veijer, 76.

Moto2 Indonesië 2023: Pedro Acosta maakt favorietenrol waar

Door
Asse Klein
-
0
Moto2 Indonesië 2023

Pedro Acosta won zijn zevende race van het seizoen tijdens de grand prix van Indonesië. De 19-jarige Spanjaard zette daarmee een belangrijke stap richting de Moto2 wereldtitel. Zonta van den Goorbergh kwam opnieuw sterk voor de dag, maar crashte in de race. Bo Bendsneyder kende zijn beste raceweekend na de zomerstop en finishte als twaalfde.

Foto’s: ANP, MotoGP, teams

De grote vraag bij Zonta van den Goorbergh was of hij zijn goede vorm met top-tien-klasseringen in India en Japan kon doortrekken op het Pertamina Mandalika International Street Circuit. Het antwoord was, behalve het eindresultaat, een duidelijke ‘ja’. Na drie trainingen stond de 17-jarige coureur op een keurige zevende plaats. In de kwalificatie was Zonta negende op slechts 0,233 seconde van pole position. Er was zelfs nog meer mogelijk geweest als de Brabander geen verkeer was tegengekomen in zijn laatste ronde. Met veel vertrouwen werd er aan de racedag begonnen. In de ronde naar de grid was er een klein technisch probleem. Het Fieten Olie Racing GP team dacht het verholpen te hebben, maar Van den Goorbergh bleef er in de race last van houden.

Waarom Spanjaarden en Italianen zo dominant zijn in de Grand Prix

Ondanks dit technische issue, reed de Nederlander eerst negende en later dertiende. Net voor de helft van de race kwam zijn race met een flinke crash ten einde. Zonta moest met hulp van de marshals van de baan worden gehaald, maar bleek na een medische controle gelukkig geen breuken te hebben opgelopen. ‘Gelukkig kan ik er volgende week in Australië gewoon weer bij zijn’, aldus Zonta.

Goede gevoel terug

Voor Bo Bendsneyder was het in meerdere opzichten een thuisrace. Ten eerste vanwege zijn Indonesische roots en ten tweede omdat het Spaanse SAG Racing Team met Pertamina Mandalika een hoofdsponsor uit Indonesië heeft. Voor de Rotterdammer moet het als een bevrijdend weekend hebben gevoeld. Na de zomerstop kon Bo gebruikmaken van het 2023-Kalex-chassis en kon daar maar niet het goede gevoel mee vinden. In Indonesië veranderde dat en zat hij er een stuk beter bij. De 24-jarige coureur plaatste zich als dertiende binnen een halve seconde van de snelste tijd

In de eerste fase van de race reed Bo op zijn startpositie. Op eigen kracht wist hij zich naar de top-tien te werken. Hij deed een aanval bij Joe Roberts voor de negende plaats. De Amerikaan verdedigde zijn positie erg fel, waardoor Bo buiten de baan werd gedrukt. De Nederlander kwam weer dertiende te rijden, maar wist nog wel voor de finish naar de twaalfde plaats te komen. Zonder dat incident was er zeker een top-tien-klassering mogelijk geweest. ‘Vandaag had ik negende moeten worden, maar zulke dingen gebeuren bij het racen. Het belangrijkste is dat het goede gevoel terug is en dat geeft vertrouwen voor de komende races’, vertelde Bo na afloop.

15 punten uitgelopen

Aron Canet liet tijdens de trainingen een zeer sterke indruk achter wat hem zijn tweede pole position van het seizoen opleverde. De Spanjaard werd al twaalf keer tweede in een Moto2-race, maar won nog nooit. Canet had voor de race veel vertrouwen: ‘Ik heb zo’n goed gevoel met de motor wat je maar eens per jaar of eens per twee jaar hebt.’ Toch moest Canet in de race zijn meerdere erkennen in landgenoot Pedro Acosta. De leider in het wereldkampioenschap wist in de openingsfase de leiding van Canet over te nemen. Acosta zette aan en wist zich langzaamaan los te rijden van Canet. Voor de Red Bull KTM Ajo coureur was het zijn zevende overwinning van het seizoen. Canet werd voor de dertiende keer in zijn Moto2-carrière tweede, doordat hij in de slotfase Fermin Aldeguer van zich af wist te houden. Dit alles zorgde voor drie Spaanse coureurs op het podium.

MotoGP Indonesië 2023: Jorge Martin stopt eigen opmars

Tony Arbolino is de grootste concurrent van Acosta in het Moto2-wereldkampioenschap. Vanaf een tiende startplek kende Arbolino – zoals zo vaak dit jaar – een geweldige openingsronde. De Italiaan reed bij de eerste doorkomst al vierde en even later derde. Arbolino kon zijn positie niet vasthouden en zakte gedurende de race terug naar uiteindelijk een zesde plaats. De Italiaan verloor daarmee 15 punten op Acosta en staat nu 65 punten achter met nog 125 punten te verdelen. Het lijkt er meer en meer op dat Acosta met een Moto2-wereldtitel in de MotoGP gaat arriveren.

Barry Baltus van Fieten Olie Racing GP kende een moeizaam weekend en kwam niet in de buurt van het tempo van zijn teamgenoot Van den Goorbergh. De Belg moest de race vroegtijdig beëindigen vanwege een probleem met de versnellingsbak.

Moto2 Indonesië uitslagen

Moto2 Indonesië
1. Pedro Acosta (E), Kalex, 34’51.641;
2. Aron Canet (E), Kalex, +2,044;
3. Fermin Aldeguer (E), Boscoscuro, +4,716;
4. Jake Dixon (GB), Kalex, +9,082;
5. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +9,309;
6. Tony Arbolino (I), Kalex, +11,721;
7. Somkiat Chantra (TH), Kalex, +13,181;
8. Sergio Garcia (E), Kalex, +15,095;
9. Joe Roberts (US), Kalex, +18,296;
10. Sam Lowes (GB), Kalex, +19,165;
11. Dennis Foggia (I), Kalex, +19,589;
12. Bo Bendsneyder (NL), Kalex, +19,853;
13. Darryn Binder (ZAF), Kalex, +19,986;
14. Taiga Hada (JP), Kalex, +21,904;
15. Albert Arenas (E), Kalex, +23,032;
DNF. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex.
  • 22 ronden = 94,622 km
  • Racegemiddelde winnaar: 162,8 km/h
  • Snelste ronde (13e): Pedro Acosta (E), Kalex, 1.34,420 = 163,9 km/u
Het Spaanse Moto2-podium met Aron Canet (links), Pedro Acosta (midden) en Fermin Aldeguer (rechts).
WK-stand (na 15 van 20 races)
1. Acosta, 277 punten;
2. Arbolino, 212;
3. Dixon, 172;
4. Canet, 144;
5. Chantra, 123;
6. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, 119;
7. Gonzalez, 115;
8. Filip Salac (CZ), Kalex, 108;
9. Celestino Vietti (I), Kalex, 106;
10. Aldeguer, 104;
19. Bendsneyder, 26;
22. Van den Goorbergh, 17.

MotoGP Indonesië 2023: Jorge Martin stopt eigen opmars

Door
Henk Keulemans
-
0
MotoGP Indonesië 2023: Jorge Martin stopt eigen opmars
Jorge Martin overdenkt zijn val in de GP-race.

Door in de voorgaande zeven races steeds voor Pecco Bagnaia te eindigen had Jorge Martin zijn achterstand in de titelstrijd op zijn grootste concurrent terug weten te brengen van 66 naar 3 punten. Grote vraag voor de GP van Indonesië was dan ook of het hier tot een machtswisseling zou komen. Die kwam er op zaterdag, want Martin won er de Sprint. Vierentwintig uur later was de Spanjaard de leiding echter alweer kwijt, omdat hij in de GP onverwachts ten val kwam en de Italiaan knap won.

Foto’s: ANP en MotoGP.com

In de dagen voorafgaande aan deze GP was het (weer eens) Marc Márquez, die alle aandacht voor zich wist op te eisen. Logisch, want de achtvoudig wereldkampioen had nog steeds niet wereldkundig gemaakt of hij na elf jaar Honda nu wel of niet zou gaan verlaten. Voor de persoon in kwestie bleek dat dan ook een heel moeilijke beslissing te zijn geweest. Een Kalex-frame en allerlei andere veranderingen aan de RC213V, het ontslag van het technische kopstuk van HRC, Shinichi Kokubu, het proberen aantrekken van de leider van het zeer succesvolle Ducati, Gigi Dall’Igna, (die daar geen oren naar had) en ook de recente podiumplaats (derde) in Motegi, konden Marc Márquez er dan uiteindelijk niet van weerhouden om twee dagen na de Grote Prijs van Japan te besluiten om de HRC-leiding mee te delen, dat hij Honda een jaar eerder dan volgens hun onderlinge contract de bedoeling was wenste te verlaten. De Japanners gingen daarmee akkoord. Zo komt er na dit seizoen een einde aan een uniek samenwerkingsverband dat tot nu toe zes MotoGP-wereldtitels, 59 GP-zeges en 101 podiumplaatsen opleverde. En zo komt er ook een einde aan het gezegde: ‘Marc Márquez op Repsol Honda’. Oftewel: niet alleen een begrip in de GP-wegraceracerij, maar tevens de succesvolste combinatie die ’s werelds grootste motorfietsfabrikant tot nu toe in haar rijke historie heeft gehad. Zo kiest Márquez dus niet langer voor de mensen en omgeving die hij door en door kent en zeker ook niet voor het geld, maar geeft hij de voorkeur aan een nieuw avontuur.

Waarom Spanjaarden en Italianen zo dominant zijn in de Grand Prix

Sinds 2020 heeft de nu 30-jarige coureur veel te verduren gehad. Door al zijn blessures, niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal. Daar komt nog eens bij, dat het materiaal waarmee hij het moet doen duidelijk minder competitief is geworden, dan een groot deel van de concurrentie. Gedurende het seizoen kwam Márquez erachter dat er niet snel een ommekeer zou komen. Dus begon hij te onderzoeken wat voor alternatief er zou zijn. Uiteindelijk kwam hij uit bij Gresini Ducati. Dat was niet verwonderlijk te noemen, omdat niet alleen zijn jongere broer Alex daar rijdt, maar ook omdat vader Julià Marquez er zo kind aan huis (beter gezegd pitbox) en welkome gast in de familiare hospitality is. In het diepste geheim volgden er gesprekken. Omdat de achtvoudig wereldkampioen er nog niet uit was of hij Honda wel zou willen (en zou kunnen) verlaten, wilde hij Nadia Padovani (als weduwe van oprichter Fausto Gresini eigenaresse van het team) geen beloften doen. Wel vroeg hij haar te willen wachten op zijn beslissing. Dat deed de Italiaanse. Met succes zoals enkele dagen voor de GP van Indonesië bleek. Want in 2024 zit Marc Márquez, net zoals zijn broer Alex, in het zadel van een Desmosedici GP23. Dat het een compleet nieuw avontuur voor hem wordt, blijkt ook uit het feit dat hij van zijn trouwe Repsol Honda-crew (tevens zijn vriendengroep) slecht één monteur meeneemt. En dat is niet cheftechnicus Santi Hernandez. Want de Brit Frankie Carchedi, in 2020 wereldkampioen met Joan Mir bij Suzuki en bij Gresini nu werkzaam met Fabio Di Giannantonio wordt dat.

Zoals het er nu naar uitziet, krijgt Marc Márquez van Honda toestemming om al direct na de GP van Valencia de GP23 te testen. Er is niemand, die eraan twijfelt dat hij er met al zijn talent direct heel snel mee zal zijn. Opvallend is dat zo’n beetje al zijn collega’s positief reageerden op deze toch onverwachte overstap. Nu al mogen Team Gresini en Ducati de grote winnaars van deze sensationele transfer worden genoemd. Want zij hebben er niets aan hoeven te doen om één van de grootste coureurs ooit binnen te halen, omdat hij zichzelf heeft aangeboden. Met als doel om weer plezier in het racen te hebben en te kunnen strijden om de winst. Aan Honda de taak om haar weggelopen zoon voor 2025 proberen terug te halen door een betere motorfiets te ontwikkelen.

Compleet veld

Voor het eerst sinds de aanvang van het GP-seizoen 2023, dat was op vrijdag 24 maart in Portugal, begonnen de trainingen voor de GP van Indonesië met het complete veld van 22 vaste MotoGP-coureurs. Dus waren Alex Rins, Enea Bastianini en Luca Marini ook weer van de partij. Was daarmee alle blessureleed geleden? Nee dus. Want na de eerste training besloot Alex Márquez na een val dat hij nog te veel pijn ondervond van zijn in India gebroken drie ribben. Ook Marco Bezzecchi deed van zich spreken, want hij moest vlak voor vertrek naar Indonesië nog geopereerd worden aan een gebroken rechtersleutelbeen. De Italiaan liep deze blessure op bij een crash op de VR46-ranch. In Indonesië kreeg Bezzecchi na een medische keuring toestemming van start te gaan. En hoe. Want ondanks twee harde schuivers wist de WK-derde zich toch als achtste te kwalificeren.

De vreugde binnen het Mooney VR46 Racing Team werd nog vergroot door de eerste MotoGP-poleposition van Luca Marini (met zijn nauwelijks herstelde gebroken linkersleutelbeen). Terwijl de twee Aprilia-coureurs Maverick Viñales en Aleix Espargaró de eerste startrij compleet maakten, stonden de twee belangrijkste titelkandidaten Jorge Martin, pas als zesde (na een val in Q2), en Pecco Bagnaia als dertiende geklasseerd. Andermaal verkeerde de WK-leider in grote problemen en wist hij zich dus zelfs niet voor Q2 te kwalificeren. Voor Martin bleek die zesde startplaats geen probleem te zijn, want ook nu won hij de Sprint. Omdat Bagnaia bleef steken op een achtste plaats, hij moest zelfs stalgenoot Bastianini als zevende voor zich dulden (geen Ducati-teamorders dus), mocht Martin zich voor het eerst WK-koploper noemen. Tevens ging zo nu al de wereldtitel bij de constructeurs voor de vierde achtereenvolgende keer naar Ducati. Ondanks hun recent gebroken botten vervulden Luca Marini en de voor zichzelf keiharde Marco Bezzecchi een sleutelrol in deze Sprint, want ze werden tweede en derde. Aleix Espargaró verspeelde een mogelijk podiumplaats door onderuit te gaan en ook nog Brad Binder (KTM) in zijn val mee te nemen.

Totaal onverwacht

Grote vraag was vervolgens hoe Pecco Bagnaia in de race zou reageren op de teleurstelling van zaterdag. Een andere vraag was, hoe de banden zich onder de gegeven warme omstandigheden en op het nieuwe asfalt (alweer de derde laag in anderhalf jaar tijd) zouden houden. In ieder geval waren de keuzes heel verschillend. Na een raketstart was het direct Jorge Martin die het initiatief naar zich toetrok. Dat de Prima Pramac-coureur andermaal blaakte van het zelfvertrouwen was onmiddellijk duidelijk. De enige die hem even kon volgen was Maverick Viñales. Maar daar was dan ook alles mee gezegd. Want na twaalf doorkomsten had Martin al een voorsprong van een kleine drie seconden opgebouwd. Om vervolgens totaal onverwacht onderuit te schuiven! Was de ‘Martinator’ iets te zeker van zijn zaak geworden? Moeilijk te zeggen. Wel was het: weg overwinning en weg WK-leiding! Want Bagnaia, die nu veel agressiever te werk ging als tijdens de kwalificatie en de Sprint, was na een heel sterk begin achter de nieuwe wedstrijdleider Viñales aanbeland op de tweede plaats. Behoedzaam omgaand met zijn harde voorband, Martin had voor de zachte optie gekozen, wist de regerend wereldkampioen aan het achterwiel van de Aprilia-coureur te komen en hem vervolgens te passeren. De strijd leek beslist. Maar omdat Bagnaia geen enkel overbodig risico wilde nemen, kwamen Viñales en de aangesloten Fabio Quartararo in de laatste ronde nog angstig dichtbij. De Yamaha-coureur reed zijn tot nu toe sterkste wedstrijd in dit seizoen. Maar ondanks zijn stuurwerk in vooral snelle bochten, moest hij zich toch tevreden stellen met plaats drie. En dat deed de tot nu veel geplaagde Fransman met plezier. Datzelfde gold voor Maverick Viñales voor wat de tweede positie betrof. Maar de grote winnaar op het fraaie circuit van Madalika heette dan uiteindelijke toch Pecco Bagnaia. Tevens heroverde de Italiaan de WK-leiding en snoerde hij met zijn ‘comeback’ heel wat critici de mond.

Naast Jorge Martin was Aleix Espargaró één van de grote verliezers in deze enerverende wedstrijd. De Aprilia-coureur, die zich van tevoren grote winstkansen had toegedicht, koos voor zachte banden. En dat bleek al snel een compleet verkeerde keuze te zijn geweest. Uiteindelijk finishte de oudste deelnemer van het veld op de tiende plaats. Brad Binder zorgde in deze race voor een primeur door maar liefst twee long laps aan zijn broek te krijgen. Door te agressief te rijden zorgde hij er eerst voor dat Luca Marini ten val kwam. Na zijn straf uitgezeten (in dit geval beter gezegd uitgereden) te hebben, deed de Zuid-Afrikaan hetzelfde bij Miguel Oliveira. Terwijl de Portugees terugviel naar de twaalfde plaats, finishte Binder, ondanks zijn twee straffen, nog als zesde. Dat had zelfs een vijfde plaats geweest als hij zich in de laatste ronde niet had laten verrassen door de pijn verbijtende Marco Bezzecchi. Als vierde scoorde Fabio Di Giannantonio zijn tot nu toe beste MotoGP-resultaat. Daarmee solliciteerde de Italiaan bij Honda naar een door het vertrek van Marc Márquez vrij komend zitje. Over laatstgenoemde te spreken: door in zowel de training, de Sprint als de GP onderuit te gaan ,bracht hij zijn totaal aantal valpartijen in dit seizoen op 23. Een triest iets. Maar zoals hij zelf zei: ‘Zolang ik voor Honda rijd, blijf ik me voor dat merk inzetten.’ Maar het zou gek zijn als hij in zijn achterhoofd al niet aan een Ducati denkt.

Een week nadat Marco Bezzecchi zijn rechtersleutelbeen had gebroken, veroverde hij een derde en vijfde plaats. Dat ging niet zonder pijn.

MotoGP Indonesië 2023 uitslagen

Pertamina Mandalika Circuit

Lengte: 4.301 meter

Beste pole: Luca Marini (I), Ducati, 1’29.978, 172,0 km/u (2023)

Snelste raceronde: Enea Bastianini (I), Ducati, 1’30.906 (2023)

Hoogste snelheid: Jorge Martin (E), 316,7 km/u (2023)

Sprint Indonesië
1. Jorge Martin (E), Ducati, 19.49,711;
2. Luca Marini (I), Ducati, +1,131;
3. Marco Bezzecchi (I), Ducati, +2,081;
4. Maverick Viñales (E), Aprilia, +2,720;
5. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +3,121;
6. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +4,203;
7. Enea Bastianini (I), Ducati, +4,981;
8. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +5,465;
9. Jack Miller (AUS), KTM, +7,852
  • 13 ronden = 55,913 km
  • Racegemiddelde winnaar: 169,1 km/u
MotoGP Indonesië
1. Bagnaia, 41.20,293;
2. Viñales, +0,306;
3. Quartararo, +0,433;
4. Di Giannantonio, +6,962;
5. Bezzecchi, +11,111;
6. Brad Binder (ZAF), KTM, +11,228;
7. Miller, +12,474;
8. Bastianini, +12,684;
9. Alex Rins (E), Honda, +22,540;
10. A. Espargaró (E), Aprilia, +30,468;
11. Takaaki Nakagami (J), Honda, +30,823;
12. Miguel Oliveira (PT), Aprilia, +36,639;
13. Raul Fernandez (E), Aprilia, +42,864;
14. Franco Morbidelli (I), Yamaha, op vier ronden.
  • 27 ronden =  116,127 km
  • Racegemiddelde winnaar: 168,5 km/u
  • Snelste ronde (18e): Bastianini, 1.30,906 = 170,3 km/u (record)
Pecco Bagnaia.

Stand MotoGP na 30 van 42 races

Stand Coureur Team Punten
1Francesco Bagnaia (I)Ducati346
2Jorge Martin (E)Ducati328
3Marco Bezzecchi (I)Ducati283
4Brad Binder (ZAF)KTM211
5Aleix Espargaró (E)Aprilia177
6Maverick Viñales (E)Aprilia165
7Johann Zarco (F)Ducati162
8Luca Marini (I)Ducati144
9Jack Miller (AUS)KTM135
10Fabio Quartararo (F)Yamaha132
11Alex Marquez (E)Ducati108
12Franco Morbidelli (I)Yamaha79
13Miguel Oliveira (POR)Aprilia73
14Fabio Di Giannantonio (I)Ducati70
15Augusto Fernandez (E)KTM67

Quotes

Eerste indruk 2024 Kawasaki Ninja 7 Hybrid: is de Ninja 7 Hybrid een gamechanger?

Door
Gijs Gilis
-
0
2024 Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Als je weet dat de automobielsector er al sinds 1997 mee bezig is, heeft het verdomd lang geduurd alvorens de eerste hybride motorfiets het licht zag. Tot nu, want Kawasaki komt met de Ninja 7 Hybrid. Wij trokken naar een – voor een keer – regenachtig Barcelona en switchten nog nooit zoveel tussen verschillende rijmodi.

Motor.NL: Dat belooft, met zo’n intro. Maar vertel eerst, wat is die Ninja 7 Hybrid eigenlijk?

Gijs Gilis: “Ik kan er wellicht een boek vol over schrijven, maar ik hou het zo beknopt mogelijk. Je hebt een motor die er duidelijk uitziet als een Ninja met sport tourer-aspiraties. Die herbergt een 451cc-tweecilinder, een 9 kW-elektrische motor en een 48 V-accu. Alles samen zorgt dat voor 69 pk en 60 Nm. Hij lijkt een lange achterkant te hebben, en dat klopt ook. Door de plaats die de accu onder het passagierszadel inneemt, moest de machine wat uitgestrekt worden.”

Test 2024 Kawasaki Ninja 7 Hybrid: een blik op de toekomst of een imago-kwestie?

Tot hier helemaal duidelijk. Maar we verwachten dat het niet zomaar starten en rijden is?

Gilis: “Er zijn wel een aantal dingen waar je rekening mee moet houden. Zo heeft de 2024 Kawasaki Ninja 7 Hybrid een (semi-)automatische versnellingsbak met enkele koppeling. Er is dus geen koppelingshendel en geen schakelpook. Van versnelling wisselen gebeurt dus met knoppen aan je linkerhand. Dat zijn we al gewoon van het Honda DCT-systeem, maar hier werkt de bak met een enkele in plaats van dubbele koppeling.”

Je kunt dus kiezen tussen zelf schakelen en automatisch rijden?

Gilis: “Niet helemaal. Er zijn namelijk drie rijmodi. In EV rij je vol elektrisch en schakelt de bak altijd automatisch. Dat lees je goed, er wordt geschakeld tijdens elektrisch rijden. De uitleg ervoor is technisch, maar het komt neer op gewichtsbesparing en een eenvoudiger systeem. In Eco rij je hybride, dus met zowel de verbrandings- als de elektromotor. Die laatste helpt je enkel bij vertrek uit stilstand en houdt zich daarna afzijdig. In de Eco-stand kun je kiezen tussen automatisch of manueel schakelen. Tot slot is er nog Sport, waarbij je zuiver op de benzinemotor rijdt, tenzij je volgas geeft. In dat geval helpt de elektromotor je met een 2 kW sterke boost.”

Laat me raden; de Sport-modus is de plezantste?

Gilis: “Klopt. EV gebruik je enkel binnen het stadscentrum. Dat rijdt trouwens helemaal prima en lekker stil. Het schakelen went wel moeilijk. Eco-modus schakelt veel te snel op in automatische stand, waardoor je continu laag in toeren aan het rijden bent. Logisch, want dat is namelijk Eco, maar niet bevorderlijk voor het rijplezier. Sport geeft de leukste mix én je kunt (alleen maar) zelf schakelen. Dat went trouwens heel snel, met die knoppen aan het stuur. Bovendien is er ook een E Boost-knop, die tijdelijk een extra punch geeft van 9 kW. Ideaal om uit een bocht te accelereren of wat verloren meters goed te maken als je in groep aan het knallen bent door de bergen.”

Kawasaki Ninja 7 Hybrid: eerste hybride motorfiets ter wereld

Motor.nl: Klinkt veelbelovend. Wat mag dat kosten?

Gilis: “De exacte prijs voor Nederland bedraagt € 8.999. De techniek en durf van Kawasaki is knap, maar wij zijn vooral benieuwd of motorrijdend Nederland hier klaar voor is. Mits wat software-aanpassingen, die we uitgebreid uit de doeken doen in de ‘Eerste test’, heb je een machine die doet wat je verlangt. Het vergt alleen behoorlijk wat tijd om gewoon te geraken aan alle rijmodi. Je hoort het, we hebben hier weer hard en geconcentreerd moeten werken…”

Bikeshow met internationale allure!

Door
Redactie
-
0
Bigtwin Bikeshow & Expo

Het middelpunt van de Bigtwin Bikeshow & Expo is en blijft de spectaculaire Bikeshow. Het aantal inschrijvingen loopt lekker door. Naast veel custombouwers uit Nederland en België, hebben we ook inschrijvingen uit o.a. Polen, Duitsland, Italië, Frankrijk, Engeland, Spanje en zelfs uit Qatar. Hiermee krijgt de Bigtwin Bikeshow steeds meer een internationaal karakter. Net zoals ieder jaar zetten we alle bikes weer volop in de spotlights, zoals bijvoorbeeld de chopper van Markus von Mölledorf uit Duitsland (zie foto boven). Een on-off Digger, gebouwd op basis van een eigenbouw frame met een Honda CB550 motorblok en verder veel interessante details. Kom zijn Digger bewonderen, samen met de meer dan honderd andere unieke bikes! Bigtwin Bikeshow & Expo van 3 t/m 5 november in Expo Houten.

Koop je ticket in de voorverkoop, dat scheelt je geld en je staat niet in de rij voor de kassa. Scoor je ticket hier.

Terug van weggeweest; Harley-Davidson Benelux op de Bigtwin Bikeshow & Expo

1...468469470...2.024Pagina 469 van 2.024

© Copyright Motor.NL Media Company