Wanneer Dirk Oehlerking zich richt op de BMW R 18 met zijn customizing werkplaats Kingston Custom, is een spectaculair resultaat gegarandeerd. De bekende customizer zorgde onlangs voor opschudding in de scene met de R 18 Spirit of Passion – een adembenemende creatie in gestroomlijnde stijl.
De R 18 The Crown gaat nog een stap verder. “Dit is het hoogtepunt van al mijn creaties tot nu toe,” zegt Oehlerking, wiens passie en creativiteit altijd gericht zijn geweest op individuele en ongebruikelijke motorfietsen. Dit is precies wat hij al 30 jaar met volle toewijding doet in het Ruhrgebied. Hij houdt van industriële cultuur en de nabijheid van industrie en ambachten, heeft een uitgebreid netwerk en prachtige fotolocaties voor zijn motorfietsen en voor zichzelf.
Zelfontworpen carrosserie van aluminium plaatwerk en voorwielophanging met dubbelzijdige swingarm met centrale schokdemper.
Ter gelegenheid van 100 jaar BMW Motorrad heeft hij nu de R 18 The Crown gemaakt, een grote boxermotor die alles in zich heeft. “Ik begon met een nieuwe BMW R18 die ik vervolgens helemaal gestript heb. Zoals altijd heb ik gewerkt met hard schuim en karton om de vorm, de lijnen en het ontwerp te creëren. Het doel was om het er krachtig, elegant en snel uit te laten zien, gecombineerd met een innovatieve uitstraling,” beschrijft Oehlerking zijn ontwerpbenadering.
1 van 3
Het ontwerp maakte het noodzakelijk om de technologie aanzienlijk aan te passen. Er moest een compleet nieuwe voorwielophanging worden geconstrueerd in de vorm van een dubbelzijdige swingarm met centrale schokdemper.
De brandstoftank van 8 liter en de carrosseriedelen zijn gemaakt van 2 mm dik aluminium plaatwerk, dat met de hand is gesneden, gebogen en bewerkt.
Terwijl de motor en achtervering hetzelfde zijn als in het origineel, zijn de twee roestvrijstalen uitlaatspruitstukken volledig met de hand gemaakt.
1 van 3
Diverse standaardonderdelen zoals de koplamp, instrumenten, schakelunits en voetsteunen zijn perfect geïntegreerd in het spectaculaire concept van de R 18 The Crown. De koppeling- en remonderdelen zijn van Magura, de achterste spatbord en beugels van Wunderkind en het zadel is gemaakt van 2 mm dik aluminium plaatwerk en bedekt met echt leer.
Als de kers op de taart heeft Oehlerking de R 18 The Crown voorzien van een Champagne Platinum lakafwerking met parelmoer, aangevuld met het logo van BMW versierd met een kleine kroon.
De onthulling van de BMW R 18 The Crown zal plaatsvinden van 7 tot 9 juli 2023 ter gelegenheid van 100 jaar BMW Motorrad als onderdeel van de BMW Motorrad Days in Berlijn.
Na de aanloop over de snelweg, krimpt de wereld tot een golvend zandpad langs akkers en bos. Op een kruispunt in de leegte van het heuvelland staat een ijzeren veldkruis: ‘Eert den schepper’. Ik stuur mijn vintage Moto Guzzi naar een boerderij in de verte en duik er vervolgens de diepte in. Beneden wacht de idylle van het gehucht Terstraten.
Ik schakel een versnelling terug en laat de tweecilinder langzaam door het plaatsje met zijn oude hoeves rollen. Het is er stil en vredig. Fruitbomen, vakwerk, een kabbelend stroompje. Dit is Zuid-Limburg op zijn mooist en ik rijd niet – ik herhaal – nÃet op de Mergellandroute. Zelfs mijn navigatiesysteem heb ik thuisgelaten (red.- de route heeft Hans naderhand thuis gemaakt).
Ik heb me voorgenomen om zoveel mogelijk op gevoel te rijden. Weggetje rechts, weggetje links, stukje zand, een klinkerpad, omhoog, de diepte in. Eigenlijk is het heel eenvoudig: ik rijd daar naartoe waar het mij het leukst lijkt. De nieuwsgierigheid achterna. In de wetenschap dat dit soms tegenvalt, maar meestal juist wat moois oplevert.
Het bijkomende voordeel is dat op deze manier niemand last van mij heeft. Ik begrijp mensen die langs populaire routes wonen heel goed. Zelfs als iedereen zich netjes gedraagt, raast er de hele dag een optocht aan je deur voorbij. Auto’s, motoren, fietsers, cabrio-, oldtimer- en brommerclubs. Of het nou gaat om motoren over een landweggetje of over rolkoffertjes in de Amsterdamse binnenstad, zodra het er te veel zijn, wordt het vervelend.
Op zoek naar rustige alternatieven dus. Wijnandsrade, Swier en Brommelen – wat een fijne namen trouwens – er is nauwelijks iemand te zien. Ik passeer wijnbouwers, smalle beken en verander 180 graden van richting zodra ik de skyline van Heerlen zie. Terug in het boerenland gooi ik mijn snelheid omhoog en snijd ik de bochten wat scherper aan. De wind neemt het mooie ronde geluid van de Guzzi tweecilinder mee de leegte in, waar het oplost in ochtendnevel.
1 van 4
Terstraten, een verstopt sfeervol gehucht.
Mooi Rooms-Katholiek hoekje in Nuth.
Weg zonder naam, altijd spannend.
Sfeervolle dorpskernen zoals in Eys.
Je voelt de wind
In Ransdaal raak ik ongemerkt en onbedoeld dan toch de Mergellandroute. Op de binnenplaats van een monumentale vierkantshoeve drink ik koffie met vlaai. Kruisbessen, want die zou het lekkerst zijn. De zon is precies warm genoeg om nog even lekker te blijven zitten. Geen haast. Bonnefooi hè. Ik stop, rijd en finish wanneer ik dat zelf wil.
Na de koffiepauze wandel ik terug naar mijn motor die uitblinkt in eenvoud. Het is geen toerbuffel waarmee je naar Zuid-Europa en de hoogste Alpenpassen gaat. Hoewel dat best kan, ontbreekt het comfort van bijvoorbeeld een ruit, lange veerwegen of koffers. Maar dit is wel echt motorrijden. Op de kale Moto Guzzi V7 III Stone S voel je de wind, de weg, de vering en de snelheid. Precies zoals het ooit bedoeld is.
De Mergellandroute gaat hier west-oost, dus besluit ik vooral even noord-zuid aan te houden. Er komt steeds meer reliëf in het landschap. Het regelmatige golvende terrein heeft plaatsgemaakt voor diepere dalen en hogere pieken. Ook de weggetjes worden spannender. Soms is de keienstrook amper een auto breed met aan beide kanten een hoge aarden wal. Op deze holle wegen hoop je, zeker als het steil omhoog gaat, dat er geen tegenligger aankomt. En al helemaal geen tractor met aanhanger.
Een paar keer loop ik aan het einde van zo’n traject vast op een verbodsbord of een boerenerf. Maar veel vaker opent de tunnel van groen zich en ontvouwt zich een vergezicht over een dal met dorp op de bodem of aan de overkant.
Het terrein boven Mechelen en de Kleine Geul is verrassend leuk. Alle bekende routes volgen de weg beneden, maar ik neem het alternatief binnendoor. Jackpot. De smalle wegen gaan omhoog, dalen af, blijven op hoogte en trakteren me telkens op een nieuw vergezicht. Ondertussen mag de Guzzi zich uitleven in overzichtelijke bochten die bij dit type motorfiets passen: niet te hoekig, niet te rond. Precies goed om een naked doorheen te jagen.
Ik rijd op en neer naar Vaals om in het Vaalser Museum een kapel vol met honderden heiligenbeelden te zien en neem bij gebrek aan een alternatief een paar kilometer Mergellandroute mee tot Epen. Mooi en prachtig, met uitzicht en fijne bochten. Hoewel er geen topdrukte heerst, voel ik me er niet op mijn plaats. Blij dat een klein weggetje me mee terugneemt naar onbekend terrein.
Iets verderop begint de Belgische Voerstreek, ooit het grimmige decor van de taalstrijd tussen Walen en Vlamingen. De heethoofden zijn ondertussen van het politieke toneel verdwenen en dat doet de streek goed. Het grote voordeel van die roerige tijd is dat er landschappelijk nooit veel is gebeurd. Als de Vlamingen iets wilden veranderen, wilden de Walen niet. En omgedraaid.
In mijn achterhoofd had ik het plan om aan de Nederlandse kant van de grens te blijven, maar nu ik eenmaal in België rijd stuur ik de Guzzi richting het smalle water van de Voer. Ik volg het water naar onder meer Sint-Pieters-Voeren, Sint-Martens-Voeren en ’s Gravenvoeren. De weilanden zijn er nog wat kleiner dan in Zuid-Limburg. Met mals gras en grazende koeien. De heuvels bedekt met gemengd bos. In de dorpen staan eenvoudige huizen met af en toe een kerk als bastion van het geloof.
In de Voerstreek zijn het de kleine dingen die verrassen. Een weelderige forellenvijver, een eeuwenoud kapelletje, een galgenberg. Of neem de historische afspanning De Swaen aan een beschermd pleintje op de Kinkenberg. Het vermoeden bestaat dat deze herberg onderdeel was van Europa’s eerste internationale postroute uit de 15de eeuw, opgezet door een zekere meneer Taxis.
Het 1.024 kilometer lange traject verbond het Innsbruck van Maximiliaan van Oostenrijk met het Mechelen van zijn dochter Margaretha. De rit was verdeeld in etappes met aan het begin en eind steeds een afspanning waar van paard en ruiter werd gewisseld. Zodra de koerier deze herberg naderde blies hij op zijn hoorn, zodat zijn opvolger zich kon klaarmaken voor vertrek. Op die manier werden belangrijke brieven en documenten in recordtempo bezorgd. De oorsprong van expresspost.
Bekend terrein. Ik herinner me een sluiproute naar Nederland. Dus klim ik met de Moto Guzzi V7 naar de top van de Kinkenberg en volg er een gravel pad. Oude grenspalen staan als stille monumenten in het veld. Met de wind in het gezicht en de stofwolken op mijn hielen, probeer ik de motor om de diepste kuilen te sturen. Zoeken naar het juiste evenwicht. Snelheid houden zonder uit het zadel geslingerd te worden.
Ik daal af, klim omhoog en volg een slingerweg over een heuvelrug richting de ondergaande zon. Helemaal alleen.
Al meer dan honderd jaar ligt A gen Kirk tegenover de kerk van Vijlen. Heeft verschillende functies en sferen gehad. Tegenwoordig met eigentijds interieur. Van de enorme hoeveelheid heiligenbeelden, zijn slechts enkele in het decor opgenomen. Denk: streekproducten, fijn terras en vier kamers.
Het huidige pand aan de voet van de Kinkenberg dateert van 1727, maar ook daarvoor stond hier al een afspanning. Het pleintje is beschermd dorpsgezicht. Wie in het dorp blijft slapen, kan er terecht voor 30 speciale bieren. Zo niet, probeer dan een van de streekgerechten.
Mooie hoeve met omsloten binnenplaats op een kruispunt van wegen. Ook zijn er 19 appartementen voor wie een nachtje blijft. Prima plek voor een koffiestop, een lunch of een langer verblijf.
De herintroductie van de Kawasaki Ninja ZX-6R heeft veel lof ontvangen. Nu maakt Kawasaki ook de prijs en verkrijgbaarheid bekend van deze straatlegale Supersport met een cilinderinhoud van 636cc.
Met een extra 37 cc in vergelijking met reguliere 600cc-supersports heeft deze upgrade een aanzienlijke invloed op het vermogen en het beschikbare koppel. Hierdoor biedt de nieuwe Ninja ZX-6R niet alleen sportieve prestaties, maar is hij ook bijzonder soepel en comfortabel te berijden op de openbare weg.
Voor het jaar 2024 heeft het motorblok een grondige herziening ondergaan en zijn er nu 4 geïntegreerde rijmodi beschikbaar: Sport, Road, Rain en een aanpasbare Rider-modus. Bovendien is het ontwerp vernieuwd en beschikt de motor over een modern 4,3-inch TFT-kleurendisplay met een schakelindicator, huidige versnellingsweergave en een schat aan optionele informatie, zoals dubbele tripmeters, actieradius, accuspanning en nog veel meer.
De nieuwe Ninja ZX-6R zal vanaf oktober verkrijgbaar zijn bij erkende Kawasaki-dealers, met prijzen vanaf €13.799,-. Je hebt de keuze uit de volgende kleuren:
• Lime Green/Ebony (KRT-editie) • Metallic Graphite Gray/Metallic Diablo Black
Speciale aankondiging! De Energica Ego Corsa-motoren, die de afgelopen jaren te zien waren in het bijprogramma van de MotoGP, komen exclusief naar het TT Circuit op 29 september. En het beste deel? Jij kunt er zelf op rijden!
Ook als je al een eigen Energica hebt, kun je deelnemen aan dit unieke evenement.
Tijdens de Damen Track Day 2023 staan voor het eerst sessies met uitsluitend elektrische motoren op het circuit.
Het doel van de dag is om te genieten van de ervaring en te leren, zonder de druk van competitie. Tussen de sessies door zorgen we ervoor dat de motoren worden opgeladen, zodat je de hele dag kunt blijven rijden. Dit is een unieke kans om de toekomst van het racen zelf eens mee te maken.
De dag bestaat uit verschillende sessies, waarbij ervaren instructeurs van Circuitschool.nl je begeleiden.
EGO CORSA (Vereist circuitervaring)
1x Voorrijder
2 Deelnemers
ENERGICA-EIGENAAR (Geen of weinig circuitervaring)
1x Voorrijder
Maximaal 5 deelnemers
ENERGICA-EIGENAAR (Met circuitervaring)
1x Voorrijder
Maximaal 5 deelnemers
Kosten
Deelname met eigen Energica: € 249.-. Deelname met Energica Ego Corsa, inclusief motorhuur, banden, opladen en begeleiding: € 1.749,-
Meedoen
De indeling en het aantal groepen worden op de dag zelf bekendgemaakt. Er is een verplichte rijdersbriefing. Als je met je eigen motor deelneemt, wordt deze gekeurd voordat je kunt deelnemen. Inschrijven doe je met het aanvraagformulier Wees er snel bij, want VOL = VOL.
BMW heeft zojuist de onthulling gedaan van een nieuwe bril die speciaal is ontworpen voor het rijden op hun motorfietsen en scooters. Maar deze nieuwe bril is allesbehalve gewoon. Ze worden officieel de ConnectedRide Smartglasses genoemd en kunnen worden gekoppeld aan je BMW.
Zodra je ze draagt, fungeren de brillen feitelijk als een head-up display tijdens het rijden. Het rechteroogframe is uitgerust met een ingebouwde projector die essentiële informatie direct in je gezichtsveld projecteert. Gegevens zoals snelheid, geldende maximumsnelheid, versnelling en navigatieaanwijzingen kunnen allemaal worden geselecteerd en weergegeven via de bril. Je hebt zelfs de mogelijkheid om de kleur van de projectie aan te passen aan je persoonlijke voorkeur. Vergelijkbaar met een head-up display in een auto, lijkt het alsof de geprojecteerde informatie zich op de horizon of de weg voor je bevindt.
Hoewel de brillen zelf er een beetje ‘nerdy’ uitzien met hun iets dikkere monturen, zal de bril waarschijnlijk toch bedekt worden door je helm. Er zijn twee opties voor de lenzen die je kunt verwisselen: een met 85% transparantie voor helmen die al een ingebouwd zonnevizier hebben, en een andere met getinte lenzen die dienstdoen als zonnebril. BMW vermeldt zelfs dat de brillen aangepast kunnen worden door een opticien, zodat je ze ook als gewone bril kunt dragen tijdens het rijden.
Volgens BMW gaat de batterij van de bril tot wel 10 uur mee na een volledige oplading en kan deze eenvoudig worden opgeladen met een USB-kabel. De Smartglasses zullen deze maand in de verkoop gaan, dus binnenkort kun je ze bemachtigen en ervaren.
Bij Piaggio zijn er momenteel veel ontwikkelingen gaande op het gebied van motorfietsmodellen voor verschillende merken binnen de groep. Naast de ontwikkeling van een nieuwe Moto Guzzi Stelvio op basis van de V100 Mandello, breidt Aprilia binnenkort ook zijn sportieve line-up uit.
Eind 2020 lanceerde de fabrikant uit Noale de langverwachte RS 660, die later werd gebruikt voor de roadster Tuono 660 en de adventure bike Tuareg 660. Aprilia kondigde destijds aan dat dit slechts het begin was en dat ze zich binnen drie jaar wilden positioneren in het 350-400cc-segment.
Sindsdien zijn er verschillende ontwikkelingen geweest. Zo werd de GPR250R geïntroduceerd, specifiek bedoeld voor de Aziatische markten, en heeft de joint venture Zongshen-Piaggio een nieuwe 250cc-twin gepatenteerd. Gedurende lange tijd was er echter weinig nieuws over het mysterieuze platform.
Aan het begin van dit jaar dook er een foto op van een sportieve motorfiets in camouflagekleuren, waardoor de geruchten weer werden aangewakkerd. In een video van de toekomstige Guzzi Stelvio was ook een RS te zien, waarvan beweerd wordt dat het de RS 440 is.
Bij nader onderzoek blijkt echter dat deze motorfiets, met zijn enkele voorremschijf, achterbrug en andere details, niet de RS 660 is, maar een model met een kleinere cilinderinhoud. Dit komt overeen met de eerder aangekondigde tijdsperiode van 2,5 tot 3 jaar, wat betekent dat de onthulling van deze nieuwe RS 440 van Aprilia binnenkort verwacht kan worden.
Hoewel er nog enige onzekerheid bestaat, zijn er geen documenten die de exacte cilinderinhoud van de motor bevestigen. Er zijn geruchten dat de motor in verschillende versies op de markt kan komen, variërend van 250 tot 440 cc. Als de sportmotor in Europa wordt uitgebracht, is de kans groot dat er gekozen wordt voor een versie met een cilinderinhoud van 440 cc.
Met een vermogen van minder dan 47,6 pk zal deze motorfiets ongetwijfeld in de smaak vallen bij menig A2-rijder.
Je bent misschien al bekend met de strakke CE 04 die twee jaar geleden werd onthuld, maar nu voegt BMW aan zijn CE-serie de kleinere en minder krachtige CE 02 toe.
In tegenstelling tot de CE 04, die daadwerkelijk snelheden op de snelweg kan halen (zo’n 120 km/u), is de CE 02 veel meer geschikt voor stadsverkeer. De krachtigste versie maakt gebruik van een 15 pk elektrische motor en haalt een topsnelheid van 95 km/u. De acceleratie van 0-50 km/u duurt slechts 3 seconden voor deze scooter van zo’n 130 kilo. Er is ook een versie – CE 02 AM – met minder vermogen beschikbaar, maar deze heeft slechts een 5 pk elektrische motor en een topsnelheid van 25 km/u. De actieradius is respectabel, aangezien BMW beweert dat de CE 02 ‘meer dan’ 90 km kan afleggen op een volle lading.
Er zijn twee verschillende oplaadopties beschikbaar om de twee verwijderbare, luchtkoelende lithium-ionbatterijen op te laden, die samen goed zijn voor een totaal van 3,92 kWh aan energie. Standaard wordt de CE 02 geleverd met een externe lader met een laadvermogen van 0,9 kW, maar als je de versie met hoog vermogen koopt, kun je een snellader als optie toevoegen om de output te verhogen naar 1,5 kW. Een oplaadcyclus van 0-100% duurt met de langzame lader 5 uur en 20 minuten, en de snellader kan dezelfde taak voltooien in 3 uur en 30 minuten.
De CE 02 biedt de rijmodi Flow, Surf en Flash. De laatste modus is een optionele toevoeging voor rijders die een bijzonder ‘responsieve, sportieve en dynamische rijervaring’ willen. De CE 02 heeft een dubbel buisvormig stalen frame en rijdt op 14-inch wielen. Zowel aan de voor- als achterkant zitten er schijfremmen en BMW maakt gebruik van zijn Motorrad ABS-systeem voor het voorwiel. Het heeft ook automatische traction control om het elektrische koppel veilig aan het achterwiel af te geven.
De CE 02 heeft een TFT-display voor snelheid, batterijstatus en meer. Er is ook een plek om je telefoon te bevestigen en een USB-C-poort om hem opgeladen te houden.
De CE 02 komt in 2024 naar Nederland. De CE 02 kost € 8.250,- en de CE 02 AM € 7.250,-.
Op zondag 3 september organiseert de Laverda Club Nederland een groot driecilinderevenement in hotel De Rijper Eilanden.
Niet alleen zullen alle driecilindertypen die Laverda tussen 1972 en 1989 heeft gemaakt tentoongesteld worden, maar ook de grote driecilinders van de concurrenten, waaronder Triumph Trident, BSA Rocket III en natuurlijk: Kawasaki H1 en H2, Suzuki GT750 , Yamaha XS750 en XS850.
Driecilinders staan weer volop in de belangstelling, dankzij Triumph, Yamaha, Benelli en MV Agusta. Ook deze moderne driecilinders zullen op de expositie niet ontbreken.
Gedurende de dag zullen aan de hand van uniek beeldmateriaal en de tentoongestelde motoren diverse presentaties gehouden worden, onder andere over ‘the superbikes of the seventies’ en de betekenis van classic- en endurance-racing. Hiervoor zijn enkele deskundigen uitgenodigd.
Het evenement opent om 11.00 uur en duurt tot 17.00 uur. Presentaties en interviews vinden vanaf 13.00 uur plaats. De toegang is gratis.
Leden van Italiaanse, Engelse en Japanse motorclubs en andere geïnteresseerden zijn hierbij van harte uitgenodigd. Een driecilinder is een plus, maar rijd je op een motor met meer of minder cilinders, dan ben je natuurlijk ook meer dan welkom. We hopen en verwachten dat niet alleen de zaal, maar ook het parkeerterrein een indrukwekkende aanblik zal bieden.
Schotland staat bekend om zijn ruige natuur, whisky, haggis, mannen met rokken en voortdurende regen. Toch staat de zon op mijn helm te bakken als ik de Kawasaki Versys 1000 SE in Edinburg de snelweg op stuur voor een vierdaagse tocht naar en door de Schotse Highlands.
Het is even wennen om links te rijden, rechts in te halen of ingehaald te worden en zeker om rotondes linksom te doen. Wat dat betreft is het goed dat we met een groep zijn, met een ervaren voorrijder, en dat we beginnen met een gemakkelijke route over de M9 naar Sterling. Daar kiezen we de 84 richting Calander en zien het landschap langzaam veranderen, met minder weilanden, meer heuvels en af en toe wat bos. Bij Bovain schieten we de A85 naar het westen op. Het landschap wordt wat kaler, met mooie ronde bergen. Af en toe komen we door kleine dorpjes met natuurstenen kerkjes en dito bruggetjes. Je zou er zo een opname van Midsummer Murders op kunnen nemen. Het is er leuk rijden, het traject is enorm bochtig en met de Versys zwier je daar lekker vlot doorheen. Moet ook wel, want we hebben vandaag nogal een afstand af te leggen: 198 km.
We volgen de A87 naar het noordwesten, langs Loch Garry en Glen Moriston en Lich Duich. Een mooie slingerweg – anders hebben ze hier niet – door de heuvels, waarbij we een tussenstop maken bij Eilean Donan Castle van de Clan Mackenzie. Het dertiende-eeuwse kasteel ligt vlak bij Dornie, op een eiland dat alleen bij eb toegankelijk was. Het werd vermoedelijk gebouwd ter verdediging tegen de Vikingen. Het kasteel werd in de 18e eeuw opgeblazen, maar begin vorige eeuw gerestaureerd. Het kasteel is open voor publiek en is zeer populair bij filmmakers en whisky-commercials. Even voorbij de afslag zoeken we een mooi uitzichtpunt om het kasteel in zijn volle glorie te kunnen zien.
De maximumsnelheden in Schotland zijn: 70 mph (113 km/u) op snelwegen en autowegen, 60 mph (93 km/u) op tweebaanswegen, in de bebouwde kom 20 of 30 mph (32 of 48 km/u).
Bij kruispunten wordt de voorrang met borden aangegeven. Er is geen regel die aangeeft dat verkeer van links of rechts voorrang heeft. In de praktijk betekent dit dat recht doorgaand verkeer meestal voorrang heeft.
In Schotland wordt niet met haaientanden, maar met een dubbele onderbroken streep aangegeven dat bestuurders voorrang moeten verlenen aan bestuurders op een kruisende weg.
Rotondes rijd je linksom, verkeer van rechts heeft er voorrang.
Er zijn in Schotland veel single lane roads. Daar zijn talloze inhammen gemaakt zodat tegenliggers elkaar kunnen laten passeren. Is die inham rechts en ben je er eerder, blijf dan links stilstaan, zodat de tegenligger je via de inham kan passeren.
Koplampen zijn asymmetrisch. Onze koplampen schijnen rechts hoger de berm in. In het VK moet je daarom de naar rechts wijzende reflectiezone afplakken, als je met je eigen motor naar Schotland gaat.
Appelcross
De zon heeft zich inmiddels door het wolkendek gebrand als we na Strathcaron over steeds kleinere wegen en paadjes door een steeds kaler wordende bergvallei omhoog rijden over de Bealach na Bà . Het is een iconische single-track weg in de Highlands. Bochtig en prachtig, bijna als een Alpenpas. Overal zie je kleine bergstroompjes over keien en mossig gras naar beneden glijden. Dan rijden we tegen een muur aan: een groene bergwand met een paar haarspeldbochten waar je u tegen zegt: de ‘Pass of the Cattle’. De Versys is met 257 kg niet de lichtste adventure en de koffers met bagage voegen daar nog wat aan toe. Toch krijg ik hem gemakkelijk door de hairpins gestuurd. Kwestie van een laag zwaartepunt en een goed gekozen stuurgeometrie, lijkt me. Maar indrukwekkend is het wel. Ik vind het bijna jammer dat de weg zich na drie hairpins weer opent. Niet jammer is dat het uitzicht geweldig is en dat ze bij de Appelcross Inn, beneden bij de zee, ontzettend lekkere Fish and Chips serveren.
1 van 5
Gairloch
In Applecross is gelukkig een benzinepomp. De Versys heeft een 21-litertank en is best zuinig, maar op al die bergwegen gaat het er toch redelijk snel doorheen. Na de tankstop rijden we langs de kust naar Shieldaig en dan weer de binnenlanden in, richting Achnasheen in Ross-shire, dan linksaf richting Loch Maree, een 21,7 km lang zoetwatermeer. De weg slingert door een mooie, ietwat kale vallei met een slingerende, ondiepe rivier met rond afgesleten stenen. Een prachtig gezicht, net als het uitzicht over het meer en over Loch Gairloch, dat diverse mooie zandstranden heeft. Wij zoeken – na 233 km – onze toevlucht in ‘The Gairloch Highland Lodge’ en laten op het zonnige terras een aantal goudgele après-bike-lagers aanrukken om de dag optimaal te evalueren. Dat doen we die avond nogmaals bij een heerlijke beef-burger met een Schotse whisky als toetje.
Slichachan
Wanneer we in het ochtendgloren de motoren beladen, blijken we zelf op het menu te staan van ontelbare midgets, een soort bijtgrage minimuggen. Als we wegrijden, voel ik ze hier en daar nog in mijn helm en onder mijn pak bijten. Als de zon doorbreekt, verdwijnen ze en stormen we via Achnasheen door naar the Kyle of Lochalsh, waar we via de Sky Bridge over Loch Alsh op het eiland Sky terechtkomen. Na een koffiestop in de Deli Gasta in Broadford nemen we de kustweg, die een soms adembenemende blik biedt op de glooiende heuvels met onbegroeide rotstoppen en de slingerweg daar omheen, die enorm druk is met toeristen, veelal in slome campers. Veel daarvan staan geparkeerd in Sligachan, waar een parallelweg over een oude stenen brug – in 1810 gebouwd door Thomas Telford – op elke gevoelige sensor wordt vastgelegd.
1 van 5
Stein Inn
Na Edinbane koersen we westelijk over een fijne, brede weg, tot we na een kilometer of vijf een kleine single track inslaan, die zich met erbarmelijk slecht asfalt over de kale heuvels slingert. Ik ben blij dat de Versys nog over enige allroad-genen beschikt, met veerwegen van 150 mm voor en 152 mm achter, gecombineerd met de elektronische skyhook-demping, die de demping real-time op het wegdek afstemt. Dat houdt de motor strak en rustig en zorg dat je zelfs op dit soort wegen nog redelijk comfortabel meters maakt. Lang hoeft dat echter niet, want na het dorpje Lusta zakken we af naar de kust, naar de Stein Inn. De oudste herberg van Schotland ligt aan de kust van Loch Bay en heeft een geweldig mooi uitzicht op de baai. Ik weet niet of ik hier zou willen wonen, zo in het niets, maar ik op vakantie zou ik best een paar dagen wakker willen worden met dit uitzicht en de enorme rust die hier heerst. Nou ja, totdat er tien Versys-rijders op de stoep staan, natuurlijk…
Knallen
Zoals de naam al aangeeft is ‘the Isle of Sky’ een eiland. Je kunt er dus op twee manieren af: via de brug bij Kyle of Lochaish, of via de veerpont van Armadale naar Mallaig. We kiezen voor de ferry van 15.00 uur, die net vertrekt. Dat betekent een uurtje ijsjes eten in de brandende zon en Irn Bru drinken. Smaakt naar kauwgomballen en er zit een bult cafeïne in. We zijn dus weer helemaal kwiek als we de veerboot oprijden en zien hoe de Kawasaki’s worden vastgesjord. Vanaf het dek genieten we nog een half uurtje van het uitzicht over de zee. In Mallaig is het gedaan met de rust. Het is nog een stijf eindje rijden en het wordt nog een hele uitdaging om het gereserveerde restaurant in Oban te halen. Maar we hebben 120 pk ter beschikking en we maken daar veelvuldig gebruik van om het langzamere verkeer achter ons te laten. Het is nog bergachtig en bochtig en dat maakt inhalen lastig, maar het bochtenrijden is wel heel mooi. De Versys laat zich gemakkelijk de bochten inrollen en is goed te mikken, het rijwielgedeelte reageert ook nauwelijks wanneer je halverwege de bocht de rem pas loslaat en de gasreactie is mooi te doseren. Je kunt er dus behoorlijk mee knallen en de Bridgestone T31-banden laten dat ook toe.
1 van 6
Omweg
De haast bleek nergens voor, want na Fort William is de brug naar Oban geblokkeerd waardoor we zo’n 80 km om moeten rijden via Tyndrum. De omweg is de moeite waard. We rijden door een prachtige vallei, groen, met steile rotswanden en een mooi riviertje. Af en toe staan mensen de bergen te fotograferen, die er met het late, oranje strijklicht nog dramatischer uitzien dan anders. Maar de laatste 70 km hebben we de zon pal tegen en is het lastig te zien waar je heen stuurt en of er tegenliggers aan komen. Ondanks het goede toercomfort klappen we bij het Alexandra Hotel met een zucht van verlichting – na een dagtrip van zo’n 333 km – om half negen de jiffy weer onder de Versys. Eindelijk kunnen we de toch wel wat houten billen laten luchten. Een kwartiertje later kijkt de waard van restaurant Cuan Mor ons enigszins bestraffend aan, maar we mogen nog naar binnen en krijgen weer een supermaaltijd. Garnalencocktail vooraf gevolgd door een onvervalste steak pie. Uiteraard vieren we onze laatste avond samen met een flinke lager en een overheerlijke whisky toe.
Eerst het kapitale Brasschaat bekijken en dan vanaf een afstandje Antwerpen. Ongemerkt toer je een stukje vergeten Nederland binnen: Zeeuws-Vlaanderen. Eens telde deze streek een schat aan kastelen, nu zijn het de verstilde kreken en dorpen met hun gaaf bewaard gebleven dorpskernen die je hart stelen. Hemel en aarde maken er een niet te evenaren landschap, met aan de kust een keuze aan badplaatsen die uniek is in Nederland.
Brasschaat op het bord en direct wordt het snoepen. Kapitale woningen tooien de wegrand en achter de gesloten sierhekken liggen prachtige tuinen met waarschijnlijk ongekend luxe bungalows. Via Ekeren-Donk, Mariaburg en Ekeren laat je de oen achter je en kom je in Antwerpen.
Brasschaat is een gemeente met kapitale woningen en prachtige tuinen.
Antwerpen, levendige stad van uitgaan en mooie gebouwen.
De Noorderlaan in de Sinjorenstad verdwijnt en de Italiëlei komt onder de wielen. Dit is de bekende weg naar het centrum van Antwerpen, waar elke zondagmorgen de Vogeltjesmarkt wordt gehouden. Maar je gaat niet naar de markt, maar draait rechts de Waaslandtunnel in en bereikt de Linkeroever. Aan de overzijde van de Schelde kun je op afstand het uitgaansleven van Antwerpen bekijken. Zo zie je Het Steen, een deel van een voormalige burcht en het oudste gebouw van Antwerpen.
Bekijk de Sinjorenstad Antwerpen vanaf de Linkeroever.
Hulst heeft veel bezienswaardigheden zoals de Abdij van Baudelo.
Hulst, ‘Het Kleinood van de Vlaamse Vestingbouw’ bevat drie toegangspoorten. Je rijdt via een van die poorten door de Grote Bagynestraat de Grote Markt op en ziet een van de oudste gebouwen van de stad, de Refugium abdij van Baudelo van begin 1500 met enkele mooie torentjes en trapgevels. Er omheen liggen gezellige terrassen en restaurants. Over de stadswallen kun je een wandeling van een uur. Korter is een bezoek aan de Stadsmolen. Hulst heeft zich gebonden aan de vos Reynart en dat kom je in de hele stad tegen. Eind augustus zijn er de Reynaertfeesten.
Hulst is ‘Het Kleinood van de Vlaamse Vestingbouw’, met gezellige terrassen.
De smalle toerwegen langs ‘De Vogel’ onder Hengstdijk.
Let eens op de beboomde dijken, dat het Zeeuwse landschap zo karakteristiek maakt. Zeeuws-Vlaanderen is mooi. Het land is weids en de rijke akkers zijn bebouwd met tarwe, gerst, suikerbiet of aardappel. Let ook op de wolken… zonneladders, halo’s en enorme schaduwen die over de akkers jagen.
Zeeuws-Vlaanderen is mooi en weids, de rijke akkers zijn bebouwd met de fijnste producten.
Het sluizencomplex van Terneuzen geeft toegang tot het kanaal Gent – Terneuzen.
Terneuzen is anders, daar woont en werkt een derde van de inwoners van Zeeuws-Vlaanderen. De stad is een belangrijke industrie- en havenstad. Grote zeeschepen varen door het kanaal van Terneuzen naar Gent. Stop even bij de imposante sluizen. Je kunt er een rondvaart maken en of een uitkijktoren beklimmen.
Grote zeeschepen bevaren het kanaal van Terneuzen naar Gent, stop er even.
De Braakman, 183 ha met hoogteverschillen en restanten van vroegere kreken.
Maar het is niet alleen de geschiedenis van de kastelen, ook prachtige verstilde kreken zijn in Zeeuws-Vlaanderen te vinden, zoals Krabbenhoek, Zestig Voet, Groot Eiland, Grote Vogel, Otheense Kreek, Braakmankreek en het Zwin.
Prachtige verstilde kreken liggen er in het Zeeuwse land.
Biervliet heeft zijn bekendheid te danken aan Willem Beukelszoon uit 1397.
Ook Biervliet heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. In oude geschriften uit 1075 is het stadje al terug te vinden als Bierfletuw. Omdat Biervliet beschermd moest worden, werd er een kasteel gebouwd. De Stormvloed van 1375 sloeg enorme bressen in de kust en het oprukkende water drong tot diep in het binnenland door. Zo ontstond de Braakman. Biervliet heeft in het verleden vele stormvloeden moeten afslaan, tot de Sint-Pontiaansvloed van 1552 het stadje te veel werd.
Biervliet heeft in het verleden verschillende wateraanvallen moeten afslaan.
IJzendijke met oude Markt en mooie panden.
Je maakt kennis met heel veel kleine, oude en charmante plaatsen zoals Clinge, Hengstdijk, Hoek, Biervliet, IJzendijke, Groede, Cadzand en Retranchement. Het zijn stuk voor stuk dorpen met een sfeervol centrum, waar je de terrassen naar je lonken.
IJzendijke bezit een oude Markt en verschillende mooie panden.
Retranchement met het achterliggende natuurgebied ’t Zwin.
Je rijdt van het mooie Retranchement naar Sluis. Onderweg slinger je over de prachtige Killedijk, die eigenlijk te mooi is om daar te liggen. De dijk is niet lang, maar kronkelt lekker door een puntje van het unieke natuurgebied ‘t Zwin. De zeearm die ooit Brugge met de Noordzee verbond, verzandde in de 15e eeuw en is geleidelijk aan ingedijkt. Het is nu een waardevol natuurreservaat dat bestaat uit geulen, schorren en duinen. Het reservaat biedt onderdak aan een grote verscheidenheid aan vogels en planten.
Retranchement ligt aan een punt van het unieke natuurgebied ’t Zwin.
Sluis met zijn toeristisch centrum, monumentale kern en landelijk natuurschoon.
De laatste plaats is Sluis, waar jaarlijks miljoenen mensen door het bruisende koop- en horecacentrum slenteren. De Belgische kust met plaatsen als Knokke, Oostende en Blankenbergen liggen binnen handbereik, maar ook de cultuursteden Brugge en Gent liggen op niet meer dan een steenworp afstand. Sluis zelf heeft behalve winkels en horeca ook wallen, bastions, grachten, poorten, een raadhuis met belfort uit de 14de eeuw en een 36 meter hoge wachttoren.
Sluis is een aparte beleving met veel rondzwervende toeristen uit Nederland en België.
Route-informatie
Vertrekpunt
Hotel Dennenhof Bredabaan 940, Brasschaat, België.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
