zondag 31 mei 2026
Home Blog Pagina 509

MOTO73 50 Jaar Rally: jubileumrit op 2 september

0

MOTO73 bestaat dit jaar 50 jaar. Da’s een mijlpaal waar we met jou bij stil willen staan. Om je een indruk te geven wat een halve eeuw betekent: dat zijn zo’n 1.250 magazines en 150.000 pagina’s! Onwerkelijk toch?

In den beginne… was MOTO73 een motorblad dat alle disciplines van de motorsport op alle niveaus versloeg. Van de GP’s tot de cross om de hoek; ze konden allemaal rekenen op een wedstrijdverslag. Daar waren tientallen verslaggevers druk mee. Stilaan evolueerde MOTO73 en verschenen ook vakantieverhalen en toertochten in de edities. Als we het laatste lezersonderzoek erbij halen, leert dat tegenwoordig ongeveer de helft van de lezers MOTO73 hoofdzakelijk leest voor de sportverslagen en de andere helft voor het ‘recreatieve motorrijden’. De afgelopen maanden hebben we de sportjongens voldoende pleziert met hoogtepunten uit de motorsport, nu is de recreatieve rijder aan de beurt. Dat doen we met de MOTO73 50 Jaar Rally op zaterdag 2 september.

Startplaats Raalte

De MOTO73 50 Jaar Rally moet natuurlijk in Raalte starten, want in dit Overijsselse dorp begon het ooit voor MOTO73. Vertrekken vanaf het huis waar het allemaal begon, is onmogelijk. Daarom wijken we uit naar de stemmige Taveerne Tivoli. Da’s een gave plek, waar we je ontvangen met koffie – of thee – met gebak. De taveerne ligt trouwend vlak naast het American Motorcycle Museum, waar verzamelaar Max Middelbosch een prachtige collectie Amerikaanse motorfietsen heeft staan. Misschien dat er tijd is om er even te buurten.

5 x 50 kilometer

Vanuit Taveerne Tivoli start de eerste van vijf toertochten, die er telkens ook weer terugkeren. De routes meten elk zo’n 50 kilometer en telkens als je terugkeert bij Taveerne Tivoli ontvangen we je met iets lekkers of een drankje. Aan het einde van de derde toertocht krijg je de lunch voorgeschoteld en na de vijfde het diner.

Doe mee!

Kom ook naar deze all-inclusive toertocht, met goed eten en drinken, geweldig verrassende routes (je kunt ze alle 5 rijden) en vooral een hoop gezelligheid. Na inschrijving ontvang je de GPX-bestanden ruim een week van tevoren in je mailbox. Je rijdt de route alleen of in je eigen cluppie. Uiteraard kun je ook bij een ander aansluiten. Laat je verrassen en schrijf je in.

Datum: zaterdag 2 september 2023

Startpunt: Taveerne Tivoli in Raalte

Afstand: 5 x 50km

Prijs: € 50,-

Inclusief: ontvangst met koffie en gebak, snack, softdrink, lunch en volledig verzorgd diner

Inschrijven: www.ticketpoint.nl/jubileumrit

Italiaans motorfietsmerk MBP betreedt de Maleisische markt via MForce Bike Holdings

0
MBP T1002V
MBP T1002V.

Moto Bologna Passione (MBP) maakt naar verwachting zijn debuut in Maleisië tijdens de Kuala Lumpur Bike Show 2023.

MBP, of Moto Bologna Passione, is een nieuw motorfietsmerk met Italiaanse roots. Het merk laat zijn aanwezigheid voelen op de Europese markt met tal van lanceringen in de afgelopen maanden. MBP maakte zijn officiële debuut tijdens EICMA 2022, waar het een premium avontuurlijke tourmotor genaamd de T1002V presenteerde.

MBP C650V, een cruiser met een eigen gezicht

Het blijkt dat MBP een van de nieuwste dochterondernemingen is van de Chinese motorfietsgigant Qianjiang. Dit betekent dat het merk deel uitmaakt van hetzelfde portfolio als andere opkomende merken zoals Benelli, QJ Motor en Keeway. Het snelle groeiproces van het merk en de agressieve uitbreiding van het modellenaanbod zijn dan ook geen verrassing, aangezien Qianjiang zelf onderdeel is van het enorme auto-imperium van China’s Geely Group.

De afgelopen maanden heeft MBP een breed scala aan motorfietsen uitgebracht, allemaal gericht op het premium segment. Naast de avontuurlijke T1002V-motorfiets heeft MBP ook de C650V-cruiser gepresenteerd, een stoere, retro-geïnspireerde cruiser ontworpen voor de Europese markt.

Terwijl MBP gestaag zijn aanwezigheid in Europa opbouwt, richt het nu ook zijn pijlen op de Aziatische markt, waar er een enorme stijging is in de verkoop van premium segment motoren. Het merk heeft onlangs een samenwerking aangekondigd met MForce Bike Holdings in Maleisië en heeft plannen om in 2023 enkele van zijn modellen op de markt te brengen in dit Zuidoost-Aziatische land. MForce Bike Holdings is ook verantwoordelijk voor de verkoop en distributie van andere merken van de Qianjiang Group op de Maleisische markt. Benelli en Keeway, twee populaire merken binnen de Qianjiang Group, worden door MForce vertegenwoordigd, evenals de Taiwanese fabrikant SYM.

Benelli Tornado 1000 V4? Qianjiang dient patenten in

MForce heeft aangekondigd dat het van plan is om MBP officieel te introduceren op de Maleisische markt tijdens de Kuala Lumpur Bike Show 2023, die gepland staat voor augustus in het Kuala Lumpur World Trade Center. Welke motorfietsen MBP precies zal verkopen op de Maleisische markt moet nog blijken.

MBP T1002V
MBP T1002V.

Boudewijn Geels: ‘Zijn beste rondetijd in Assen: 1,56’

1
Column_Boudewijn Geels_2023

Thierry Baudet is een ‘imbeciel’. Farmers Defence Force-voorman Mark van den Oever is een ‘griezel’. En Mark Rutte een ‘paling in een emmer snot die altijd buigt voor het kapitaal’.

Kijk, zo makkelijk kan een leven van een journalist zijn: je nodigt Normaal-zanger Bennie Jolink uit voor een chic diner in zijn eigen Achterhoek, zet de recorder aan en de kruidige quotes vliegen je om de oren.

Boudewijn Geels: ‘Als kind ben ik bijna door Bennie Jolink aangereden’

Ik ziet hier namens Het Financieele Dagblad, om met Jolink de winst van BBB te bespreken – zelf stemde de boerenrocker verrassend op tegenhanger Volt – maar ik heb natuurlijk ook mijn Motor.NL – pet bij me. De 76-jarige artiest rijdt wegens fysieke malheur al sinds 2015 geen motor meer, maar nu hij dankzij een nieuw astmamedicijn weer behoorlijk is opgekrabbeld, zou het misschien wel weer kunnen. Op een Europese bij voorkeur. Een Norton, zoals Bertus. Of een BSA, zoals Tinus. Of een KTM, waarmee ik hem begin jaren 80 zag crossen in IJhorst. Maar als hij nu een merk moet noemen: een Ducati lijkt hem wel wat.

Nou vooruit, een Yamaha is eventueel ook een optie. Jolink, enthousiast boven de aspergesoep: ‘Mede vanwege de muziekinstrumenten die ze ook maken. Prima spul voor relatief weinig geld. Normaal is ook jarenlang door Yamaha gesponsord. We kregen 60% korting op Yamaha-producten, dus ik heb een enorme gitaarverzameling. Wat veel gitaristen die bij me over de vloer komen belachelijk vinden, omdat ik helemaal niet kan spelen.’

Wacht even, hij was toch een verdienstelijk slaggitarist? Met een wegwerpgebaar: ‘Welnee. Als zanger ben ik ook beperkt. Maar ik ben wél een entertainer, en dat is veel belangrijker dan virtuositeit, want dat wordt al snel saai.’

Ik ben ook muzikant, dus 60% korting klinkt jaloersmakend, maar wat bevalt Jolink zo aan Yamaha-tweewielers? ‘Een Yamaha is de makkelijkst bestuurbare motor,’ klinkt het stellig. ‘In de racerij, maar ook in de cross. Ze hebben niet de meeste pk’s, maar winnen wel vaak. Vanwege die makkelijke hanteerbaarheid.’

Ik denk terug aan de Yamaha V-max die ik dertien jaar geleden in een opwelling kocht. Tjokvol pk’s, maar makkelijk hanteerbaar, mwah. Maar mijn zwager Eelco is in zijn vrije weekenden inderdaad behoorlijk rap met zijn R6. Zijn beste rondetijd in Assen: 1,56.

Bennie en ik delen nog iets: een bijna-doodervaring. Ik een rotklap van achteren op de A9, die mijn auto eindeloos liet tollen. Bennie die te ver voor zich uitkeek in het Atlasgebergte in Marokko: weg weg. Bij mij ging alles in slow-motion. Ik herinner me dat mijn dashboard oranje leek op te lichten, en de serene stilte tijdens het tollen. Ik dacht aan mijn dochter. Haar babytijd vooral.

Bennie wist 100% zeker dat het over was. ‘De film van mijn leven trok in chronologische volgorde aan me voorbij. Ik dacht aan de dierbaren die me waren ontvallen: nu ga ik naar jullie toe. Misschien toch een soort religieuze ervaring, dat er wel degelijk iets is.’

Bij mij kwam de volgende klap gelukkig niet van een inkomende vrachtwagen, maar van de vangrail. En Bennie haalde zowaar de overkant. ‘Ik had alles gebroken. Mijn motor lag beneden.’

Goed dat hij er nog is. Wat vindt hij zijn mooiste nummer? Na lang nadenken noemt hij ‘Ik kom altied weer terug’, uit 2001. ‘Heel autobiografisch.’

Zi-j hadden ’t nog zo gezegt:
Denk d’r an de weg is slecht.

Hoe ’t wieter ging, ik wet ’t niet meer,
ik bun een stuk uut de film kwiet

Vanaf ’t ziekenhuus wet ik ’t weer,
want doar begint mien spiet

Ik kom altied weer terug

Beperkte oplage: MV Agusta onthult exclusieve Dragster RR SCS America

0
MV Agusta Dragster RR SCS America 2

Slechts 300 stuks en alleen voor de Amerikanen. De eerste America van MV Agusta was ooit bedoeld om het merk in leven te houden, tegenwoordig zijn deze speciale modellen een traditie. De Dragster RR SCS America zal alleen verkrijgbaar zijn in Noord-Amerika en wordt gereleased in 2023.

Technisch gezien is de gelimiteerde America een actuele Dragster RR SCS, oftewel de versie met de automatische Rekluse-koppeling. De driecilinder haalt 140 pk uit 800 cc en met het Racing Kit levert de motor 148 pk. De Dragster wordt een America door zijn blauwe, rode en witte lakwerk en natuurlijk de prijs. MV Agusta-dealers in de VS vragen $28.247 voor dit speciale model. Dit is maar liefst $4.749 meer dan de “normale” Dragster RR SCS kost. Desalniettemin is de America gelimiteerd en genummerd op de kroonplaat, wat enige waarde vertegenwoordigt.

MV Agusta geeft exclusieve preview van Superveloce 1000 op FuoriConcorso 2023

MV Agusta America-modellen sinds 1973

In 1973 begon MV Agusta met de productie van de America. Destijds was de basis de 750 S. Het waren moeilijke tijden voor MV Agusta, en het speciale model moest de verkoop in de VS stimuleren. In 1976 eindigde het tijdperk van MV Agusta, maar de America werd nog tot 1977 gebouwd met restvoorraden, andere 750-modellen tot 1978.

In 2004 keerde de America terug als speciaal model van de MV Agusta Brutale 750 S, om vervolgens nog eens 8 jaar te wachten op een heruitgave. Die kwam in 2012 als Brutale 1090 RR America, gevolgd door de eerste driecilinder-versie als Brutale 800 America in 2017. In 2018 volgde de Brutale 800 RR America en in 2019 werd het America-label overgezet naar de Dragster 800-serie.

MOTO73 #13 – 2023

0
MOTO73_13_2023

MXGP Lombok, Indonesië 2023: Romain Febvre sterk

0
MXGP Lombok, Indonesië 2023
MXGP Lombok, Indonesië 2023

Met voor beiden een eerste en een tweede plaats hielden Jorge Prado en Romain Febvre elkaar in evenwicht en bleef hun onderlinge verschil ruim honderd punten in het voordeel van de Spanjaard.

Foto’s: Fabrikanten, Infront

Na de eerste Indonesische GP op het eiland Sumbawa werd een week later op het ernaast gelegen eiland Lombok gereden. Opnieuw niet al te grote coureursvelden. Naast de top van de GP’s kwamen er enkele Indonesiërs en Australiërs, en een Fransman aan de start. Zij reden allemaal achter in het veld mee. Met minder dan twintig rijders per klasse wist iedereen vooraf dat hij WK-punten zou scoren.

MXGP & MX2 Indonesië 2023: eerste zege Lucas Coenen

Een locatie in de buurt van de evenaar midden in de zomer betekent hoge temperaturen en dat was op Lombok inderdaad het geval. En dan ook nog gepaard gaand met een hoge luchtvochtigheid, betekent dat zware omstandigheden om in te rijden.

In de MXGP wist Jorge Prado zijn voorsprong op Romain Febvre zelfs nog iets uit te breiden door in de kwalificatierace twee plaatsen voor de Fransman te eindigen. Met nog acht GP’s te gaan (en maximaal 480 punten te verdelen) is het veel te vroeg voor de Spanjaard om nu al gas terug te nemen, maar hij kan het zich wel veroorloven om niet steeds tot het uiterste te gaan. In de eerste manche leidde Febvre nagenoeg de hele race, maar hij bleek niet bestand tegen een aanval van Prado in de slotfase. In de tweede manche was er precies het omgekeerde beeld; eerst leidde Prado het veld twee ronden, daarna nam Febvre de leiding over. Hun onderlinge verschil bleef de hele race klein.

‘Een mooie wedstrijd en genieten voor de toeschouwers.’ – Glenn Coldenhoff over zijn duel met Jeremy Seewer.

Goede start Coldenhoff 

In beide manches kende Glenn Coldenhoff een goede start (hij had zelfs kopstart in de tweede race, maar viel daarna enige plaatsen terug) en kwam na enkele ronden op de derde plaats terecht. In de tweede manche moest Coldenhoff tot het uiterste gaan om zijn teamgenoot Jeremy Seewer achter zich te houden en zijn podiumplaats veilig te stellen. Met twee derde plaatsen werd hij eveneens derde in het dagklassement. Het was voor hem de dertigste keer dat hij op een GP-podium plaats mocht nemen.

Calvin Vlaanderen eindigde in beide manches als zevende, een positie die hij nagenoeg steeds bezette tijdens de beide races. In de kwalificatierace eindigde hij één plaats hoger en finishte hij voor Coldenhoff.

In de WK-stand is Jeffrey Herlings van de derde naar de zesde plaats gezakt. Eén van de rijders die hem passeerde is Coldenhoff, die nu vijfde staat. Vlaanderen handhaafde zich op de zevende plaats.

Geerts is terug

Zes weken na zijn polsbreuk in de Franse GP liet Jago Geerts zien weer volledig terug te zijn. In de Duitse GP had hij al iets gescoord, in de eerste Indonesische GP werd hij derde, maar op Lombok was er niemand die hem van de maximale winst af kon houden. Hij kwam zowel in de kwalificatierace als in de beide manches bij elke doorkomst als koploper door. Geerts wist zijn achterstand op Andrea Adamo te verkleinen van 58 naar 47 punten en telt zeker nog mee voor de wereldtitel.

Roan van de Moosdijk was de beste Nederlander. Hij begon met de derde plaats en werd in de tweede manche zesde, goed voor de vierde plaats totaal. Kay de Wolf leek op een mooi resultaat af te stevenen na een vierde plaats in de eerste manche, maar een foutje in de eerste ronde van de tweede race wierp hem ver terug. Voor Rick Elzinga was het een kwestie van overleven, want hij stond op met koorts en hoofdpijn.

Roan van de Moosdijk kwam een paar puntjes tekort voor het podium.

MXGP Lombok, Indonesië – uitslagen

Kwalificatie: 1. Prado; 2. Fernandez; 3. Febvre; 4. Seewer; 5. Guillod; 6. Vlaanderen; 7. Coldenhoff; 8. Forato; 9. Paturel; 10. Östlund.

1e manche: 1. Prado; 2. Febvre; 3. Coldenhoff; 4. Seewer; 5. Fernandez; 6. Guillod; 7. Vlaanderen; 8. Forato; 9. Paturel; 10. Östlund; 11. Petrov; 12. Evans; 13. Roosiorg; 14. Stewart; 15. Murray; 16. Maksum; 17. Kerhoas; 18. Watson.

2e manche: 1. Febvre; 2. Prado; 3. Coldenhoff; 4. Seewer; 5. Fernandez; 6. Guillod; 7. Vlaanderen; 8. Forato; 9. Evans; 10. Paturel; 11. Östlund; 12. Watson; 13. Petrov; 14. Roosiorg; 15. Stewart; 16. Murray; 17. Maksum; 18. Kerhoas.

GP: 1. Febvre; 2. Prado; 3. Coldenhoff.

WK-stand na 11 GP’s

1. Jorge Prado (E), GasGas, 562;
2. Romain Febvre (F), Kawasaki, 459;
3. Ruben Fernandez (E), Honda, 415;
4. Jeremy Seewer (CH), Yamaha, 414;
5. Glenn Coldenhoff, Yamaha, 390;
6. Jeffrey Herlings, KTM, 386;
7. Calvin Vlaanderen, Yamaha, 357;
8. Alberto Forato (I), KTM, 285;
9. Valentin Guillod (CH), Honda, 265;
10. Mattia Guadagnini (I), GasGas, 203;
18. Brian Bogers, Honda, 112.

MX2 Lombok, Indonesië – uitslagen

Kwalificatie: 1. Geerts; 2. Van de Moosdijk; 3. Längenfelder; 4. Adamo; 5. Everts; 6. Elzinga; 7. De Wolf; 8. Benistant; 9. S. Coenen; 10. L. Coenen.

1e manche: 1. Geerts; 2. Adamo; 3. Van de Moosdijk; 4. De Wolf; 5. Längenfelder; 6. Everts; 7. L. Coenen; 8. Benistant; 9. Horgmo; 10. Pancar; 11. McLellan; 12. S. Coenen; 13. Elzinga; 14. Weckmann; 15. Verhaeghe; 16. Alfarizi; 17. Wannalak; 18. Makarim; 19. Ismayana.

2e manche: 1. Geerts; 2. Längenfelder; 3. Adamo; 4. Everts; 5. L. Coenen; 6. Van de Moosdijk; 7. Pancar; 8. De Wolf; 9. Benistant; 10. Horgmo; 11. Elzinga; 12. S. Coenen; 13. McLellan; 14. Weckman; 15. Alfarizi; 16. Verhaeghe; 17. Wannalak; 18. Ismayana; 19. Makarim.

GP: 1. Geerts; 2. Adamo; 3. Längenfelder.

WK-stand na 11 GP’s

1. Andrea Adamo (I), KTM, 488;
2. Thibault Benistant (F), Yamaha, 462;
3. Kay de Wolf, Husqvarna, 452;
4. Jago Geerts (B), Yamaha, 441;
5. Liam Everts (B), KTM, 420;
6. Roan van de Moosdijk, Husqvarna, 417;
7. Lucas Coenen (B), Husqvarna, 346;
8. Simon Längenfelder (D), GasGas, 341;
9. Kevin Horgmo (N), Kawasaki, 291;
10. Jan Pancar (SLO), KTM, 242;
11. Rick Elzinga, Yamaha, 178.

Test 2023 CFMoto 800NK Sport en Advanced: scherp randje

0
2023 CFMoto 800NK

De samenwerking – sorry, ‘joint venture’ – tussen KTM en CFMoto werpt met de NK800 een volgende, bijzonder appetijtelijk ogende vrucht af. Wij mochten de Chinese interpretatie van de 790 Duke als eerse testen aan de bloedhete Côte d’Azur: de 2023 CFMoto 800NK.

TestomstandighedenVerschroeiend heet, geen zuchtje wind
Temperatuur30° in de schaduw
TesttrajectKurkdroog asfalt

Foto’s: Lionel Beylot, Mechel Nevers

Wie het NK-C22 prototype al had bewonderd, zal in z’n nopjes zijn met het eindresultaat dat ontwerper Carles Solsona en zijn Modena 40 (R&D-centrum) richting productielijn hebben geseind. Van het pre-productiemodel gaan immers alleen de wielcovers, de striping op de banden, de rode tint op de duozit en in de koplamp, de enkelzijdige swingarm én de bloedgeile SC Project-tweeloopsdemper overboord. That’s it. Wat rest is een uiterst ravissante en piekfijn afgewerkte verschijning, van de knoppenwinkel en de strakke LEDverlichting, over het geponste zadelovertrek, tot de stickers onder de lak. Applaus voor het subframe dat door het kuipwerk komt piepen, de metalen rand rond de zijpanelen, het strakke ontwerp van de demper, het bijzonder knap vormgegeven voorspatbord… Werkelijk elk element aan deze machine oogt en voelt premium. Hulde. De enige smet op dat blazoen is het gasklephuis dat vol in het zicht zit en vloekt met de voor de rest erg netjes weggewerkte componenten.

Sportieve inborst

In het chromolybdeenstalen frame – gebouwd door CFMoto zelf, op basis van het exemplaar uit Mattighofen – huist de ster van de show. Dankzij bovengenoemde joint venture tussen KTM en CFMoto zit daar immers de 799cc-paralleltwin met 285°-krukas in vastgebout, die dik 95 pk (bij 9.250 tpm) en 79 Nm (bij 8.000 tpm) presteert in de drie beschikbare rijmodi (Rain, Street, Sport). Een compressieverhouding van 12,7:1 en een relatief grote boring ten opzichte van de slag (88 x 65,7 mm) geven de sportieve inborst van deze motorfiets weer – al kenden we die uiteraard al van de Duke. Wie in navolging van die adellijke genen op een WP-ophanging had gehoopt, zal allerminst ontgoocheld zijn met het alternatief: CFMoto kiest voor een volledig instelbare 43mm-UPSD-vork van Kayaba (KYB) en een eveneens volledig regelbare monoshock achteraan. J.Juan levert de radiaal gemonteerde vierzuigerremklauwen met 320mm-schijven vooraan, evenals de enkele 260mm-schijf achteraan – met ABS, uiteraard. Inclusief Maxxis Supermaxx ST-banden en een hele elektronicawinkel (meer daarover verderop) weegt de Sport-versie 186 rijklaarkilo’s.

Test 2023 Yamaha 9 Tracer GT+: dikke plus!

Televisie kijken

Op zich is de Sport – zoals de standaardversie van de 800NK officieel heet – al een copieus uitgedoste uitdager voor het middensegment. Maar het kan altijd beter. CFMoto heeft immers ook een Advanced-versie in de rangen.Binnenkort dan. We moeten nog even geduld hebben tot het vierde kwartaal van 2023 voor dit model bij ons op de markt komt. De Advance is de overtreffende trap dankzij een uitgebreider elektronisch pakket met onder meer een up/down quickshifter met autoblipper, sleutelloos starten, een enorm 8-inch TFT-touchscherm waarop je onder meer je navigatie kunt volgen, het scherm van je mobieltje kan casten en alle functies van Apple CarPlay beschikbaar zijn. Om die televisie tussen je knuisten te doen passen is het stuur op de Advanced aangepast, terwijl je twintig centimeter lager ook een stuurdemper aantreft. Net zoals de Sport, heeft ook deze telg standaard cruisecontrole aan boord én is hij beschikbaar in de twee dezelfde kleurstellingen als voorgenoemde: het strakke Nebula White en het waanzinnig mooie Zircon Black. Alles opgeteld tikt de Advanced af op 189 kg, volledig rijklaar.

Beer poken

Mooi, hoog tijd om deze mooie jongen – de motor, niet de rijder – even door de mediterrane wind te jagen. Het op 795 mm geposteerde zadel blijkt voor korter afgezaagde rijders perfect bestijgbaar, het lekker brede stuur ligt mooi in de hand, de licht naar achteren geplaatste voetsteuntjes duwen je knieën onder een vrij scherpe hoek in de uitsparingen van de tank, en de knoppenwinkel is al bij een proefbeurt meteen helder. Nog snel even het rem- en koppelingshendel instellen naar m’n knuisten, mobieltje linken met de televisie voor m’n neus en even op de startknop porren. Die laatste blijkt het elektronische equivalent van met een brandende toorts in een bewoonde grot poken – de beer aan de andere kant van de fakkel is niet in een opperbeste bui. Allejezus, wat een geknetter! Elke dot gas ontlokt niet enkel een fikse brul, maar ook een grotemensenportie backfire in de demper. Roaaaarrrr-bam-bam-bam. Hoe ze de 800NK door de homologatie geloodst hebben is mij een raadsel, maar deze petrolhead is meteen in z’n nopjes.

Al is een por in de eerste versnelling en voorzichtige gasopening voldoende voor een lichte domper op de sfeer. Met het ride-by-wire mooi constant geopend, varieert de gasrespons immers van licht astmatisch naar hyperventilerend. Geen kwestie van opwarmen, blijkt tijdens de hele rit, want het spontane on/off-gevoel blijft, op elke motor die ik die dag test (ik stap een vijftal keer over tijdens de hele de testrit). Van helemaal onderin tot ruwweg 3.500 toeren loopt de 800NK gewoon niet soepel. Daarboven gaat het gelukkig een stuk beter, vanaf 5.000 toeren tot tegen de begrenzer komt het krachtige en hees brullende blok perfect tot z’n recht. Dat is leuk voor de tussenspurtjes en het betere gejakker, maar minder ideaal als je halverwege de bocht in lagere toeren vertoeft en het vrij sportief/nerveuze rijwielgedeelte onrustig wordt door de onregelmatige loop van het blok. Een switch tussen de drie rijmodi brengt weinig zoden aan de dijk: in de qua vermogen ingeperkte Rain-modus is het effect het minst merkbaar, maar in beide modi op vol vermogen – Street en Sport – voelt het onderin niet lekker. Toeren maken dus. Street biedt een meer progressieve opbouw richting begrenzer, Sport is een stuk agressiever qua gasrespons, met een vuistvol koppel onderin. Met voorsprong onze uitverkoren modus om dit beest te rijden, ondanks het gedokker onderin. De quickshifter is gelukkig wel lekker direct en trefzeker, en de autoblipper perst bij elke versnellingswissel een extra knal door de pot. Bovendien seint het blok opvallend weinig trillingen door richting voetsteunen en stuur. En ook de mooi vormgegeven spiegels ogen stevig op hun respectievelijke stelen en zijn te allen tijde bruikbaar. De dubbele balansassen in het blok doen hun werk voortreffelijk. Dat mag ook gezegd worden.

Cut the edge

De slogan die bij de 2023 CFMoto 800NK hoort, luidt niet voor niks ‘cut the edge’. Zowel onder de standaard als de Advanced-versie steekt immers een volledig instelbare KYB-ophanging, die in combinatie met de Maxxis Supermaxx ST’s vederlicht instuurt. Je gooit het lage rijklaargewicht erg makkelijk over, en zowel balhoofdhoek, stuuruitslag, naloop, als de korte wielbasis zijn gericht op erg levendig sturen. Voor de stabiliteit was de standaard stuurdemper op de Advanced een absolute troef – zowel bij insturen als op snelheden vanaf 150 km/u, waarbij de voorzijde wat licht wordt. Met mijn gewicht (68 kg) filtert de monoshock in standaardsetting achteraan de meeste oneffenheden uit het wegdek, iets zwaardere rijders zullen vermoedelijk snel met de instellingen voor veervoorspanning en uitgaande demping in de weer gaan. De rubbers houden op dit – toegegeven, goed opgewarmde en snaarstrakke – asfalt perfect grip. Ook bij snelle richtingwissels en hard remmen vallen ze moeilijk uit hun lood te slaan.

Iets wat helaas wel meermaals gebeurt met het ABS. Als we het tempo wat opschroeven, komt het ABS zowel achter- als vooraan wel bijzonder snel tussenbeide. Ook op momenten waarop je het helemaal niet zou verwachten, waardoor je soms met een stuiterend voorwiel van je lijn afwijkt en het vertrouwen om laat te remmen en vol een bocht in te duiken een deuk oploopt. Zonde, want het had niet gehoeven: de radiale J.Juans bijten immers lekker krachtig maar met een mooi progressieve opbouw in de schijven. Ook achteraan is er verrassend veel bijtkracht, wat in combinatie met de vrij krappe draaicirkel en het lage gewicht ideaal is voor korte manoeuvres.

Conclusie test 2023 CFMoto 800NK Sport en Advanced

Laat je niet ontmoedigen door de bedenkingen van onze testrit – mijn job bestaat erin om soms de advocaat van de duivel te spelen. CFMoto zet met z’n nagelnieuwe 800NK een waanzinnig spannende en kwalitatieve motor in de markt, die zeker recht heeft op z’n portie van de markt. Al helemaal in de Advanced-versie (stuurdemper, 8 inch TFT, quickshifter, sleutelloos starten) die in het laatste kwartaal bij de dealer staat voor een nog onbekende prijs.

De keuze van CFMoto om de hardste noot te willen kraken en zelf de elektronica volledig te ontwikkelen, is er eentje die op termijn ongetwijfeld zal renderen – zowel op het vlak van onafhankelijkheid als kostprijs – maar die nu een overbodig vraagstuk op tafel gooit. Wat als…ook dat element volledig voor elkaart was? Dan hadden we zopas misschien een nieuwe segmentkampioen onder de billen gehad.

Denk de nukkige injectie (of ride-by-wire) even weg, fantaseer er perfect werkende tractiecontrole bij, en we hadden een heel ander verhaal. Met een spannender design dan z’n concurrent bij Honda, een vriendelijker prijskaartje dan dat van z’n oranje leenheer, een krachtiger blok dan de nieuwste Suzuko, een strakker sturend rijwielgedeelte dan Yamaha’s en Kawasaki’s inzending én een soundtrack die ze stuk voor stuk uit hun rubbers blaast. Wat als…? Dat weten we misschien wel na de volgende update.

Pluspunten 2023 CFMoto 800NK

  • Design en afwerking
  • Ongelofelijke soundtrack!
  • Blok in middelhoge en hoge toeren

Minpunten 2023 CFMoto 800NK

  • Injectie/gasrespons niet voor elkaar
  • ABS is te gretig
  • Geen tractiecontrole

Aziatische trukkendoos

Op het gebied van elektronica wil CFMoto een (noodgedwongen) pioniersrol vervullen. Dat zit zo: in de deal met KTM zit geen elektronica inbegrepen, daarvoor is CFMoto op zichzelf aangewezen. Op zo’n moment heb je twee keuzes: of je klopt aan bij gevestigde waarden in het wereldje, of je gaat zelf van nul aan de slag.

CFMoto heeft die tweede optie gelicht. Een gevolg van die moedige en tijdsrovende keuze is dat er op de 800NK (voorlopig?) geen tractiecontrole zit, omdat het team naar eigen zeggen ‘niet overtuigd was van de testresultaten’. Liever geen tractiecontrole dan half werk afleveren, zeg maar. Een koppigheid die bewonderenswaardig is, maar waar we ook de nukkige injectie en het erg gretige ABS aan kunnen toeschrijven. Wat wél klinkt als een klok en een staande ovatie verdient, is de synergie tussen de T-box (intelligente terminal met 4G-module en 6-assige sensor) en de CFMoto Ride App – is het niet voor de werking, dan wel voor de ongekend vele mogelijkheden.

  • Personalisatie: aanpassingen aan het welkomstscherm en dashboard, waarschuwingen voor vermoeidheid tijdens rijden, oververhitting van de motor, te hoog toerental,…
  • OTA-upgrades: voor deze over-the-air-upgrades van elektronische componenten hoef je niet naar de dealer, de app installeert software-updates automatisch voor jou. Op deze manier zou tractiecontrole, als die er binnenkort zou komen, bijvoorbeeld makkelijk aan je 800NK toegevoegd kunnen worden, zonder tussenkomst van een dealer. Of een andere mapping voor de injectie, of parameters voor het ABS – we denken maar even mee. Alle hardware is voorzien.
  • Navigatie: lokalisatie van je motor, navigatie naar huis of welke bestemming dan ook is kinderspel via de app.
  • Ritgegevens: bekijk alle details van je rit – gereden kilometers, verbruik, resterende benzine, hellingshoek, getrackte route… in de app.
  • Geofence: vindt je motor en laat je toe om perimeters rond je machine elektronisch af te bakenen. De app waarschuwt je als de CFMoto zich binnen of buiten de geofence bevindt – een vorm van ingebouwd stil alarm dus.
  • Inspectie: via de app controleer je in een wip of je motor nog naar behoren functioneert, zie je waar het spaak loopt en wanneer er onderhoud nodig is.
  • Intelligente verlichting: een thuiskomfunctie zorgt ervoor dat je verlichting de oprit verlicht als je thuis parkeert. Tien seconden nadat je uit de buurt van je motor bent, dooft de verlichting automatisch. Ook onderweg herkent de verlichting veranderingen in omstandigheden, waarna ze zich automatisch aanpast.
  • MMI-systeem (alleen op de Advanced): CFMOTO’s eerste generatie intelligent interactief centrum, met functies zoals offline navigatie, Apple CarPlay- en Android Auto via screen mirroring, spraakbesturing, Bluetooth-connectiviteit en een heus mediacenter.
  • Het water- en stofdichte 8-Inch TFT-touchscherm op de Advanced kan je bedienen met je handschoenen aan of met stemherkenning (roep gewoon ‘CFMoto’ om het te activeren). Het scherm is met voorsprong het grootste dat we ooit op een motor mochten aanschouwen. De Sport-versie heeft een 5-inch TFT-scherm met beperktere mogelijkheden (wel connectiviteit).
  • Bluetoothsleutel (alleen op de Advanced): sleutelloos starten en vergrendelen met zowel je intelligente sleutel als je gekoppelde mobieltje.
  • Intelligente voertuigzoeker (alleen op de Advanced): deze functie kan je motor geluid laten maken en je lichten laten knipperen, zodat je ‘m makkelijk terugvindt op een drukke parking of op een donkere parkeerplaats.
  • Omgevingslicht (alleen op de Advanced): zowel links als rechts naast het grote TFT-scherm zijn kleine ledmodules op het stuur gemonteerd, die van kleur veranderen naargelang de gekozen rijmodus, als je de richtingaanwijzers hebt geactiveerd, of bij een hoog toerental. Vergelijkbaar met Ambilight van Philips: geinig maar een eigenlijk overbodig.

Louis presenteert de ultieme urban-retro-stijlgids voor motorrijders

0

Zien en gezien worden is voor de meesten van ons motorrijders niet helemaal onbelangrijk – ook al geven we dat misschien niet graag toe. Als je er op straat of tijdens een ontmoeting met andere motorrijders “bella figura” uit wilt zien, moet je voor een stijlvolle outfit zorgen. Vooral als je op de motor naar kantoor gaat en geen tijd wilt verliezen met omkleden – van het zadel naar het bureau, bij wijze van spreken.

Wat draagt de gentleman-motorrijder op zijn RnineT, Bonneville, Road King of Z900RS? Als je rekening houdt met de volgende criteria, kun je bij het kiezen van je kleding niet echt de plank misslaan:

Motorjasje Detlev Louis DL-JM-9 en -jeans van Detlev Louis. De pet is van dezelfde fabrikant, maar niet gecertificeerd als beschermende uitrusting.

De materialen: Het moet traditioneel zijn, of er in ieder geval zo uitzien. De eerste keuzes zijn dus denim, waxcotton, canvas en leer. Synthetische vezels kunnen onder de huidige veiligheidseisen nauwelijks worden vermeden, maar moeten zich niet visueel opdringen. De oude waxjas Detlev Louis DL-JM-4 is terug van weggeweest. En hij is nu ook beschikbaar voor dames.

De kleuren: Het hoeft niet altijd zwart te zijn. Gedekte grijs-, bruin- en groentinten worden ook door traditionalisten geaccepteerd. Het indigoblauw van denim-materialen is ook universeel in de motorscene in te zetten. Felle kleuren blijven voorbehouden aan accessoires zoals de sjaal. Nog een opmerking over het design van de helm: Individuele decors hebben een lange traditie en die moet worden gekoesterd. Houd dus alsjeblieft op met dat eeuwige uniforme matzwart. En als je niet van kleur houdt, ga dan voor een echte klassieker: Wit.

De klassieker bij uitstek: Jeans en leren jack – Detlev Louis DL-JM-3.

Handschoenen – Detlev Louis DL-GM-10, laarzen, accessoires – Detlev Louis biedt het volledige pakket in stijl.

De functie: Het oude principe “form follows function” is natuurlijk ook gerechtvaardigd voor stijlvolle motoroutfits. De afzonderlijke onderdelen moeten minstens beschermingscategorie A hebben. Dat betekent scheur- en slijtvaste materialen, veiligheidsnaden en protectoren.

Een leren pak – Detlev Louis DL-JM-10 – zoals tijdens van de grote motorhausse in de jaren 70 – alleen met moderne veiligheidsuitrusting.

Triumph Speed 400 en Scrambler 400 X: in 10 dagen 10.000 boekingen in India

0
2024 Triumph Speed 400

Dat ging snel. Zoals je je misschien herinnert, lanceerde Triumph Motorcycles op 27 juni 2023 wereldwijd zijn nieuwe Speed 400- en Scrambler 400 X-eencilinders. Beide motoren worden geproduceerd in samenwerking met Bajaj en zijn de langverwachte eerste vruchten van de Triumph/Bajaj samenwerking die al sinds 2017 in de maak is.

Kort na de lancering, op 5 juli 2023, opende Triumph officieel de voorbestellingen voor zowel de Speed 400 als de Scrambler 400 X in India. Op dat moment verklaarde Triumph dat ze kort voor de lancering in elke markt de prijsinformatie zouden onthullen. Tot nu toe is er daarom alleen officiële prijsinformatie vrijgegeven voor de Speed 400 in India.

Triumph Speed 400 en Scrambler 400 X: toegankelijke neo-retro’s

Deze motor werd aangekondigd voor een prijs van 2,33 lakh Indiase roepies (ongeveer € 2.750,-). Om de boekingen voor de nieuwe motoren aan te moedigen, bood Triumph ook een speciale verlaagde prijs van slechts 2,23 lakh roepies (ongeveer € 2.680,-) voor de eerste 10.000 verkochte motoren. De prijs van de Scrambler 400 X is nog niet bekendgemaakt, maar boekingen zijn desalniettemin al geopend op de website.

Blijkbaar was die prijsprikkels precies wat het rijdende publiek in India nodig had. Een indrukwekkend aantal van 10.000 motorrijders werd overtuigd om hun geld neer te leggen voor de nieuwe TR-platform motoren. De Speed 400 zal later in juli 2023 bij dealers in heel India beschikbaar zijn, gevolgd door de Scrambler 400 X in oktober 2023.

‘We zijn enthousiast over de overweldigende reactie die we hebben ontvangen na de lancering. Een voorbestelling van 10.000 motoren binnen zo’n korte periode is ongekend en getuigt van het onwankelbare vertrouwen dat motorrijders hebben in Bajaj Auto en Triumph Motorcycles. We blijven trouw aan onze belofte om uitzonderlijke motoren te produceren die rijders weten te boeien met hun prestaties, design en technologie,’ zei Rakesh Sharma, uitvoerend directeur van Bajaj Auto.

Om dit te vieren, is Bajaj van plan om de productie op te schalen om aan de vraag te voldoen, wat zeker een goede uitdaging is voor elke fabrikant met een nieuw model. Boekingen zijn nog steeds geopend via de website van Triumph Motorcycles India, tegen een kostprijs van 2.000 roepies (ongeveer € 24,-).

Dani Heitink wereldkampioen! – wereldtoppers

0
MX
Goud voor Dani Heitink, zilver voor Jarne Bervoets (links) en brons voor Dean Gregoire.

WK Junior MX Boekarest

Nadat hij eerder dit jaar in Oldebroek al Nederlands kampioen 85cc werd, is Dani Heitink in het Roemeense Boekarest wereldkampioen geworden in dezelfde klasse. Vorig jaar werd Gyan Doensen in Finland wereldkampioen, dit betekent dat de wereldtitel in Nederlandse handen blijft. Op zijn Husqvarna won de 13-jarige, uit Kamperveen afkomstige, crosser de eerste manche. Hij had een voorsprong van vier seconden op de Zwitser Ryan Oppliger. Eén seconde later kwam Dean Gregoire als derde over de finish.

Tekst: Jan Boer, Gert Bos, Ad van de Graaf, Asse Klein
Foto’s: Ad Kievit, Infront, Henk Teerink, Jesper Veldhuizen, WorldSBK

Jarne Bervoets, zesde in de eerste manche, won de tweede race. De tweede plaats, op negen seconden achter de Belg, was voor Dani Heitink, die zich daarmee verzekerde van de wereldtitel. Dean Gregoire werd opnieuw derde. Hij en Bervoets eindigden beiden op 40 punten. Omdat Bervoets voor Gregoire eindigde, ging het WK-zilver naar Bervoets en het brons naar Gregoire.

In de 65cc-klasse was Kenzo Jaspers met zijn vierde plaats de beste Nederlander. De negende plaats was voor Teunis Spijkerman. Gyan Doensen werd twaalfde in de 125cc-klasse.

Volgend jaar komt dit kampioenschap naar Arnhem, waar volgende maand de Nederlandse MXGP wordt verreden.

Goud voor Dani Heitink, zilver voor Jarne Bervoets (links) en brons voor Dean Gregoire.

Joey den Besten overleden

Een zeer tragisch bericht vanuit Imatra. Joey den Besten kwam zondag 2 juli, voorafgaand aan de tweede IRRC Superbike-race, zwaar ten val op het Finse stratencircuit en overleed aan zijn verwondingen. Den Besten crashte in de verkenningsronde. Het gehele raceweekend werd geteisterd door slechte weersomstandigheden en ook bij de fatale crash was de baan nat.

Den Besten begon met racen op minibikes en kwam via het ONK uiteindelijk in de straatracewereld terecht. Hij groeide uit tot een bekende en ervaren coureur op de stratencircuits. In 2014 en 2017 werd hij als rijder van Performance Racing Achterhoek kampioen in de Supersport-klasse van het International Road Race Championship (IRRC). Den Besten wist meermaals zijn thuisrace op de Varsselring in Hengelo (GLD) te winnen. De afgelopen jaren racete hij voor het Duitse Motorradtechnik Geenen GmbH-team in de IRRC Superbike. De coureur uit Borculo draaide constant mee in de top-acht van het kampioenschap met een derde plaats in de 2021-eindstand als beste resultaat. Den Besten is slechts dertig jaar geworden.

WorldSSP Donington Park

Glenn van Straalen vijfde en tiende

Glenn van Straalen slaagde er niet in om, net als vorig jaar, te strijden voor de podiumplaatsen op Donington Park. Toch wist de EAB Racing Team-coureur zich weer goed in de subtop van het WorldSPP-veld te handhaven. Vanaf een zevende startplek verloor Van Straalen in de openingsfase van de eerste race een aantal plaatsen. De 22-jarige coureur wist zich vervolgens knap naar de voorzijde van de groep, die in gevecht was voor de vijfde plaats, op te werken. De top-vier was op dat moment al uit het zicht. Van Straalen reed lang vijfde, maar viel in de slotfase terug naar een zevende plek. Ook kwam de Yamaha-rijder als zevende op de laatste bocht af. Doordat de twee rijders voor hem in gevecht waren en wijd gingen, wist Van Straalen alsnog als vijfde te finishen. In de tweede race had Van Straalen een slechte start, waarbij hij terugviel naar een vijftiende plaats. Hij finishte als tiende en staat momenteel zesde in het wereldkampioenschap.

Bax/Cermak winnen in Polen én België! – wereldtoppers

Ten Kate Racing Yamaha heeft met Stefano Manzi een troef voor de wereldtitel. Manzi verloor kostbare punten op zijn Italiaanse landgenoot Nicolo Bulega, die beide races met overmacht wist te winnen. Manzi finishte in de eerste race als tweede en werd in de tweede race – ondanks een crash en long lap penalty – nog vijfde. Hiji staat tweede in het WK-klassement en heeft 55 punten minder dan Bulega. De Spanjaard Jorge Navarro – eveneens uitkomend voor Ten Kate – finishte als elfde en twaalfde.

Glenn van Straalen (28) leidt de strijd voor de vijfde plaats in Race 1 op Donington Park.

ONK Speedway Veenoord

Primeur voor Mika Meijer

Niet alleen wist Mika Meijer de eerste wedstrijd ooit op het nieuwe speedwaycircuit in Veenoord te winnen, het leverde hem ook nog eens zijn eerste Nederlandse titel op bij de senioren.

In 2019  brulden de motoren voor het laatst in Veenoord. Ondanks de Corona-pandemie, zat men in Veenoord de afgelopen jaren niet stil. Achter de schermen werd er hard gewerkt aan de renovatie van het lokale sportpark. Hierbij kreeg ook de vermaarde speedwaybaan een nieuwe plek op de accommodatie. In november van 2022 ging de eerste schop de grond in en na een succesvolle try-out konden de coureurs op 1 juli weer gaan racen. ‘Op de oude baan was inhalen erg lastig en we zijn benieuwd hoe dat nu gaat. De bochten zijn nu ruimer bij het insturen en met de banking er ook in verwachten we mooie inhaalmanoeuvres’, liet de organisatie vooraf weten.

Mika Meijer hoefde weinig in te halen. Hij is dit jaar onder andere actief in de Zweedse en Deense competitie en daar boekte de coureur uit Winschoten veel progressie. Een mechanisch defect in leidende positie zorgde ervoor dat hij in zijn tweede rit puntloos bleef. De benodigde route via de B-finale bezorgde Meijer daarna geen problemen om de A-finale te bereiken. Daarin liet Meijer de Deen Emil Eis, René van Weele en Henk Koonstra achter zich.

Eind september wordt weer gestreden om de traditionele Gouden Helm, een wedstrijd die al sinds de jaren vijftig op de kalender staat. Daarvoor wordt ook de nieuwe verlichting op de al aanwezige palen geïnstalleerd en kan de Gouden Helm opnieuw onder kunstlicht worden vergeven.

Het winnende trio in Veenoord (v.l,n,r,): René van Weele, kampioen Mika Meijer en de Deen Emil Eis.

IDC Endurance Assen

Spannend verloop

De 2023-editie van de 7 hours of Assen is een prooi geworden voor het Yamaha-GYTR-YART-team. Dit fabrieksteam met de rijders Karel Hanika en  Marvin Fritz werd gecompleteerd door gastrijder Gert Jan Giesbers. Tweede werd het tweede team van Yamaha met Nicolo Canepa en Vladimir Leonov, en als gastrijders Frits Hitzel en Joop Netten. Deze teams zijn verplicht om aan deze regels te voldoen om het niveauverschil te verkleinen.

Door het zeer warme weer werd deze zeven uur IDC Endurance-wegrace een ware slijtageslag voor mens en machine. Vooral halverwege de wedstrijd toen de nodige onschuldige schuivers plaatsvonden. Maar de wedstrijd kende een ongekend spannend verloop, mede door het Druijff Racing Kawasaki Team 1 met Wayne Tessels, Erwin Druijff en Alexander Klaassen. Dit team voerde heel brutaal lange tijd de strijd aan en eindigde op de derde plek.

Als vierde finishte Zeelenberg Racing (JP Zeelenberg, Ed van Weel, Ronald de Keiser en Timo Pajic)  op twee ronden van de leiders en Mobu Zuurbier Motorsport, met Christopher Lequeux, Nicky de Wit en Gian Merten, eindigde als vijfde.

In de Expert Class was de eerste plaats voor het Bie Wheels Racing, met Bram de Bie, Nick Demuyler en Jens Hautekeete.

Kort door de bocht

Voor de Nederlandse rijders van de BENELUX TROPHY was 1 en 2 juli een thuisrace op het TT Circuit Assen. Ricardo Brink won beide Superbike-races, waarmee hij zijn leidende positie in het klassement verder uitbouwde. In de Supersport kwamen Rick Kooistra (Race 1) en Twan Smits (Race 2) als eerste over de finish.

Owen van Trigt plaatste zich in Portimão in een veld van vijftig rijders opnieuw voor de hoofdrace van de European Talent Cup. In de race, onderdeel van het FIM JUNIORGP-kampioenschap, kwam de 14-jarige coureur niet aan de finish. Kiyano Veijer – eveneens 14 jaar – kwalificeerde zich niet voor de hoofdrace en kwam in de Last Chance Race (B-race) als twaalfde over de finish.

Jaimie van Sikkelerus is er niet in geslaagd om net als vorig jaar op het podium te finishen tijdens de BSB-races op Snetterton. In de eerste race eindigde hij als vierde. In de tweede race viel de Yamaha-rijder uit met een technisch probleem. Jorel Boerboom finishte als eenentwintigste in de Britse Superstock 1000-race.

Lotte van Drunen heeft ook de zesde en laatste wedstrijd van het EMX DAMES gewonnen. In het Italiaanse Gazzane di Preseglie won ze, net als bij de voorgaande vijf wedstrijden, beide manches.

Romano Hummel won na een schitterende finale de INTERNATIONALE GRASBAANRACES in Aduard. In de finale reed Hummel van een vierde naar een eerste plaats. De Deen Jacob Bukhave werd tweede. Steven Labouyrie kwam als derde over de streep, maar werd naderhand gediskwalificeerd omdat hij een onderdeel van zijn machine was verloren. Dave Meijerink erfde nu de derde plaats.