De crossers beginnen op zaterdag 11 maart in Argentinië aan hun nieuwe WK-seizoen. Naast de van zijn blessures genezen Jeffrey Herlings zijn er nog drie Nederlanders die in de MXGP hoog kunnen eindigen: Glenn Coldenhoff, Brian Bogers en Calvin Vlaanderen. Dat maakt samen dus vier azen die Nederland hopelijk een recordseizoen kunnen bezorgen!

Fotografie: Fabrikanten, Jan Boer

Minstens net zo goed nieuws is de terugkeer van Nederland op de MXGP-kalender met een wedstrijd op Motorsportpark Gelderland Midden, gelegen aan de A50 bij Arnhem, pal naast het Zweefvliegcentrum Terlet. Daar wordt in het weekend van 19 en 20 augustus de zestiende GP uit een serie van negentien verreden. Vier weken eerder staat Lommel, voor velen ‘om de hoek’, op de kalender. Net als in voorgaande jaren wordt een GP over twee manches van elk 30 minuten plus twee ronden verreden. WK-punten zijn er voor de beste twintig: 25 voor de winnaar, 22 voor de tweede plaats, 20 voor de derde, 18 voor de vierde en 16 voor de vijfde. Daarna wordt er met één afgeteld naar de twintigste plaats. Nieuw dit jaar is dat er op zaterdag ook al punten te verdienen zijn. Dan wordt de kwalificatierace over 20 minuten plus twee ronden verreden. De uitslag van die wedstrijd bepaalt de startopstelling voor de beide manches op zondag. Het belang van de kwalificatierace is nog groter dan voorheen, omdat de beste tien WK-punten krijgen: van 10 voor de winnaar tot 1 voor de tiende plaats. En wie wordt de GP-winnaar? Dat is net als voorheen de rijder die in de beide manches van zondag de meeste punten heeft behaald.

Sprintraces maakt MotoGP dit seizoen nog spannender

Op voorhand geldt de weer volledig herstelde Jeffrey Herlings (KTM) als topfavoriet in de MXGP. Zijn belangrijkste rivaal, huidig wereldkampioen Tim Gajser (Honda), mist de eerste races vanwege een gebroken bovenbeen. De meeste tegenstand voor Herlings zal nu moeten komen van Jeremy Seewer (Yamaha), Romain Febvre (Kawasaki), Maxime Renaux (Yamaha) en Jorge Prado (GasGas), allemaal rijders met veel ervaring.

Jeffrey Herlings

Al vijf keer behaalde Jeffrey Herlings een wereldtitel, eerst drie keer in de MX2 en vervolgens was hij twee keer de beste in de MXGP. Hij gaat dit jaar op jacht naar zijn zesde wereld-titel.

De carrière van Jeffrey Herlings (28) wordt gekenmerkt door hoge pieken en diepe dalen. Of hij wint, of hij is (langdurig) geblesseerd. Het is al weer dertien jaar geleden dat hij zijn GP-debuut maakte. Dat was in Bulgarije, waar hij vierde werd. Daarna volgde een derde plaats in Italië. De derde GP reed hij op het Eurocircuit van Valkenswaard en die wedstrijd leverde hem zijn eerste GP-zege op. Voor de wereldtitel kon Herlings in zijn debuutjaar nog niet meestrijden, maar hij werd wel zesde in de eindstand. Daarbij moet worden aangetekend dat hij vanwege een blessure de laatste drie GP’s moest laten schieten.

In zijn tweede GP-seizoen ontliepen Herlings en Ken Roczen elkaar weinig. Uiteindelijk ging de titel naar de Duitser. Een jaar later was Tommy Searle zijn grote rivaal. De Brit greep naast de titel en werd voor de derde keer in zijn carrière tweede in de WK-eindstand. Ondanks het missen van twee GP’s in de slotfase van het seizoen, prolongeerde Herlings in 2013 zijn wereldtitel met een straatlengte voorsprong op Jordi Tixier. In 2014 was de volgorde andersom, maar was Herlings wel veruit de sterkste rijder. Tixier scoorde in alle manches, terwijl Herlings in vier GP’s niet van start ging. Desondanks bedroeg het puntenverschil slechts vier! Het jaar erop miste Herlings de laatste zeven GP’s, waardoor er niet meer dan de zevende plaats in zat. In 2016 ging Herlings in drie GP’s niet van start, maar werd niettemin wereldkampioen met een voorsprong van meer dan 100 punten op Jeremy Seewer.

Vanaf 2017 komt Herlings uit in de MXGP. Hij begon met een tweede plaats achter Tony Cairoli en versloeg de Italiaan het jaar erop met overduidelijk verschil. 2019 en 2020 waren jaren om snel te vergeten (Herlings reed in die twee seizoenen slechts elf GP’s). In 2021 werd het kampioenschap pas in de laatste GP beslist in het voordeel van Herlings.

Afgelopen jaar kwam Herlings in geen enkele GP aan de start door een voetblessure. En nu is hij weer helemaal fit. Hij hoeft slechts drie GP’s te winnen om koploper te worden in de ranglijst van GP-winnaars. Herlings staat nu op 99 gewonnen GP’s uit 163 starts. Een winstpercentage van bijna 61%!

Een opmerkelijk feit: Herlings staat sinds 2009 bij KTM onder contract en heeft zijn verbintenis verlengd tot en met 2025. Een duidelijk blijk van wederzijds vertrouwen. Herlings is dit jaar de enige fabrieksrijder van KTM in de MXGP. Met minder dan de wereldtitel zal hij dit jaar niet tevreden zijn. Hij kan daarbij rekenen op de steun van een nieuwe teammanager: zijn vroegere teamgenoot en tegenstander Tony Cairoli.

Glenn Coldenhoff

Al verschillende jaren behoort Glenn Coldenhoff tot de top van de internationale motorcross. Zijn hoogste klassering bereikte hij in 2019 met een derde plaats in de WK-eindstand.

Glenn Coldenhoff maakte in 2008 op zijn zeventiende zijn GP-debuut tijdens de Grand Prix van Lierop. Punten leverde hem dat toen niet op. Zijn GP-carrière kreeg een voorzichtig vervolg in 2010, want net als het jaar ervoor richtte hij zich toen op het Europees kampioenschap. Bij de eerste GP van 2010 behaalde hij twee punten in Valkenswaard.

Later in het jaar volgden nog vier GP’s, met als beste resultaat een negende plaats in de eerste manche in Lierop. Het eerste volledige seizoen in de GP’s werd voortijdig beëindigd vanwege een blessure. In 2012 liet Coldenhoff zien goed mee te kunnen komen op wereldniveau. Hij kwam twaalf keer bij de eerste tien over de finish en werd negende in de WK-eindstand. Naarmate hij meer ervaring kreeg, gingen de resultaten naar een hoger plan. Dat bleek in 2013, want hij passeerde vijf keer als tweede de finish. Het hoogtepunt van dat seizoen was de voorlaatste GP, verreden in het Britse Matterley Basin. Daar werd Coldenhoff derde en vierde, wat hem zijn eerste GP-overwinning opleverde. In het eindklassement prijkte hij op de vijfde plaats.

In 2014 startte Coldenhoff voortvarend in het WK, maar moest na vijf GP’s een langdurige pauze inlassen vanwege een blessure; negen GP’s moest hij laten schieten. In de slotfase kon hij nog aan drie GP’s deelnemen. Het was niet het afscheid van de MX2 dat hij voor ogen had, want een verbetering van zijn plaats had zeker tot de mogelijkheden behoord.

Vanaf 2015 komt Coldenhoff in de MXGP aan de start. Hij begon met de achtste plaats en wist zich een seizoen later twee plaatsen te verbeteren. De weg omhoog kreeg in 2017 geen vervolg, want toen zat er slechts een tiende plaats in voor de inwoner van Heesch. In 2018 reed Coldenhoff een regelmatig seizoen, waarbij hij meestal zo tussen de vijfde en tiende plaats werd afgevlagd en eindigde hij als zevende.

2019 leverde Coldenhoff zijn eerste WK-medaille op. Hij kende een ijzersterk slot van dat racejaar, want hij  eindigde in de laatste vijf GP’s telkens bij de eerste drie, waardoor hij in de slotrace Gautier Paulin van de derde plaats wist te verdringen. In Assen zegevierde Coldenhoff, samen met Jeffrey Herlings en Calvin Vlaanderen, in de Motorcross der Naties. Het hoogtepunt van 2020 (waarin hij de laatste zes GP’s moest missen) was de GP van Letland, want daar bezorgde hij GasGas de eerste GP-overwinning. In zijn eerste seizoen als fabrieksrijder van Yamaha werd Coldenhoff zevende. Afgelopen jaar eindigde hij als vijfde.

Tot nu toe reed Coldenhoff 193 GP’s. Daarvan wist hij er zes te winnen; eenmaal in de MX2 en vijf keer in de MXGP. Gezien de sterkte van het deelnemersveld in de MXGP zal Coldenhoff, uitkomend voor Monster Energy Yamaha Factory MXGP, op zijn 32e tevreden mogen zijn bij een evenaring van zijn klassering van 2022.

Brian Bogers

Nadat hij al een keer zesde in de MX2 was geworden, slaagde Brian Bogers er afgelopen jaar in voor het eerst in de top-tien van de MXGP te eindigen; hij werd zesde.

De maand juli van 2022 zal Brian Bogers nooit vergeten. In het begin van die maand werd hij vader van een zoontje en op de 24e zegevierde hij in de Belgische Grand Prix, verreden in de zandbak van Lommel. Dat was zijn 120e GP en daarin behaalde hij zijn eerste GP-zege. Dat was een gedenkwaardige GP, want met Bogers zorgden Calvin Vlaanderen en Glenn Coldenhoff voor een geheel Nederlands podium. Een unicum en mooi voor de betrokken rijders – allen woonachtig in Noord-Brabant – die bij gebrek aan een Nederlandse GP de GP van Lommel min of meer als hun thuis-GP mochten bestempelen. Aan Nederlandse fans om hen toe te juichen was geen gebrek.

Verwend met podiumplaatsen was Bogers zeker nog niet, want voor Lommel stond hij pas vijf keer eerder op het erepodium na afloop van een GP. Dat was drie keer het geval in de MX2 (Mantova/Italië en Assen 2016, beide tweede; Orlyonok/Rusland 2017, derde) en tweemaal in de MXGP (derde in 2022 in zowel Agueda/Portugal als Arroyomolinos/Spanje).

Voor hij aan GP’s ging deelnemen behaalde Bogers in 2010 de Europese 85cc-titel. Bogers scoorde direct in beide manches in zijn eerste GP, de MX2 in Valkenswaard in 2013. Later dat jaar reed hij ook nog in Lommel, maar bleef daar puntloos. In dat jaar had het EK MX2 prioriteit. In 2014 greep hij net naast de titel. Tussen de EK-wedstrijden door startte Bogers in vier GP’s en scoorde in zes manches.

Vanaf 2015 komt Bogers vast uit in de GP’s MX2. Het eerste jaar leverde hem de elfde plaats op, met als beste GP-uitslag de vierde plaats in Valkenswaard. In het begin van 2016 moest Bogers drie GP’s missen, maar daarna kwam hij sterk voor de dag en sleepte er de zesde plaats in de eindstand uit. Een seizoen later ging het iets minder goed en legde hij beslag op de achtste plaats.

Overgestapt naar de MXGP reed hij in 2018 slechts twee GP’s, maar was hij er in 2019 wel het hele jaar bij en werd dertiende. Na een matig begin ging het gaandeweg het seizoen 2020 steeds beter. Dat werd beloond met de tiende plaats. In 2021 moest Bogers een stapje terugdoen en werd twaalfde. Afgelopen jaar zat hij er steeds goed bij en dat leverde een mooie zesde plaats op in het wereldkampioenschap. Met Jeffrey Herlings en Glenn Coldenhoff werd Brian Bogers zowel in 2016 als 2017 tweede in de Motorcross der Naties.

Bogers (26) komt dit jaar wederom uit voor Standing Construct. Het Belgische team is overgestapt van Husqvarna naar Honda. In zijn eerste wedstrijd van dit jaar, een race voor het Spaans kampioenschap, in Montearagon won Bogers de eerste manche.

Calvin Vlaanderen

In de MX2 schreef Calvin Vlaanderen één keer een GP op zijn naam. Afgelopen seizoen voegde hij daar een eerste zege in de MXGP aan toe.

Calvin Vlaanderen werd op 24 juni 1996 geboren in het Zuid-Afrikaanse Port Elizabeth. Van zijn tijd daar zal hij zich niets herinneren, want toen hij twee was verhuisde het gezin Vlaanderen naar Kaapstad. Hij kwam al jong op een crossmotortje terecht en bleek daar goed mee overweg te kunnen. Na het behalen van enige kampioenschappen reed hij in 2008 op z’n twaalfde zijn eerste wedstrijd in Europa. Dat was het WK 85cc. Drie jaar later reisde hij opnieuw naar Europa voor het rijden van enkele wedstrijden.

Voor het seizoen 2012 kreeg hij een plek aangeboden bij een Duits team voor het EK 125cc. Omdat zijn Nederlandse grootouders na de Tweede Wereldoorlog naar Zuid-Afrika emigreerden, beschikt Vlaanderen over een dubbele nationaliteit. Daarom staat hij bij de wedstrijden ingeschreven als Nederlander. Hij scoorde in vijf van de zeven wedstrijden en eindigde als tiende. Ondanks dat hij in zeven van de acht wedstrijden in 2013 slechts één resultaat boekte, werd hij dat jaar wel derde in het EK 125cc.

De overstap naar de kwartliters volgde in 2014. Vlaanderen scoorde in alle veertien manches en eindigde op de achtste plaats. Dat jaar en het seizoen erop nam hij deel aan enkele GP’s en behaalde in alle manches punten. In 2016 liet hij de eerste twee GP’s (Qatar en Thailand) schieten, maar reed daarna dertien van de resterende zestien GP’s en kwam daarin vier keer als vijfde over de finish. In de WK-eindstand MX2 stond hij als twaalfde genoteerd.

In 2017 miste hij een derde van het seizoen, waardoor hij één plaats moest inleveren in het totaalklassement. Zijn hoogste klassering behaalde hij in Assen, waar hij in beide manches vierde werd. Voor het seizoen 2018 werd hij door Honda aangetrokken voor het fabrieksteam. Hij stelde de Japanners niet teleur door zesde te worden. Hoogtepunt van het seizoen werd de Indonesische GP in Pingkal Pinang. Daar behaalde hij zijn eerste manchezege en tevens zijn eerste GP-overwinning. Dat jaar werd hij verder eenmaal tweede (Loket/Tsjechië) en twee keer derde (Teutschenthal/Duitsland en Matterley Basin/Engeland). In 2019 boekte hij wederom goede resultaten, maar door het niet kunnen rijden van zes GP’s sloot hij dat jaar af als achtste.

Vanaf 2020 komt Vlaanderen uit in de MXGP. Het eerste jaar eindigde hij als zestiende. Het seizoen daarna werd het de veertiende plaats. In beide jaren moest hij vanwege een blessure het seizoen voortijdig beëindigen. Afgelopen jaar eindigde hij achter Coldenhoff en Bogers als zevende in het WK. Hoogtepunten waren de GP van Riola Sardo, waar hij beide manches won, en Lommel, waar hij op een geheel Nederlands podium tweede werd.

Vlaanderen heeft nu 107 GP’s gereden. Hij komt dit jaar wederom uit voor Gebben Van Venrooy Yamaha Racing en won recent een internationale cross in het Franse Sommieres. In de Motorcross der Naties werd Vlaanderen met Herlings en Coldenhoff in 2018 tweede en zegevierde hij een jaar later in Assen.