In afwachting van updates en ander nieuws dat op de EICMA 2021 wordt verwacht, heeft Aprilia al de Tuareg 660 geïntroduceerd en Moto Guzzi de V100 Mandello.
De drie historische Italiaanse motormerken, verenigd in de Piaggio Group (die ook de merken als Ape, Derbi, Gilera, Scarabeo en Vespa omvat), komen met een aantal interessante nieuwe producten voor 2022. Aprilia pakt uit met de Tuareg 660 Adventure, Moto Guzzi introduceerde de V 100 Mandello met vloeistofgekoeld motorblok, terwijl Piaggio de Piaggio 1 elektrische scooter presenteerde, die in twee versies verkrijgbaar is.
Het nieuws of de updates van de bestaande modellen zal hier waarschijnlijk niet mee ophouden. In dit overzicht vind je al het 2022-nieuws van Aprilia, Moto Guzzi en Piaggio, dat nu voorhanden is.
Het seizoen 2021 is nog niet voorbij voor Jeffrey Buis! In het weekend van 15 t/m 17 oktober gaat Jeffrey zijn debuut maken ik WK Supersport 600 klasse. De 19-jarige coureur heeft de kans gekregen om bij het G.A.P. Motozoo Racing by Puccetti team te gaan racen op een Kawasaki ZX-6R tijdens deze voorlaatste ronde van het seizoen 2021 op het Circuito San Juan Villicum in Argentinië.
Afgelopen weekend eindigde Jeffrey Buis als derde in de WK Supersport 300 eindstand, nadat hij een jaar eerder wereldkampioen was geworden. Hiermee liet de coureur uit Steenwijkerwold zien dat hij opnieuw tot de wereldtop behoort. Dit bleef ook niet onopgemerkt in de WorldSBK paddock. Voor de WK Supersport (600) en WK Superbike klasse is het seizoen nog niet voorbij, want zij gaan nog racen in Argentinië en Indonesië. Jeffrey heeft de kans gekregen om voor het G.A.P. Motozoo Racing by Puccetti team in actie te komen tijdens de WK Supersport (600) ronde in Argentinië. Bij het Italiaanse Kawasaki team is onlangs een plekje vrijgekomen, die door Jeffrey opgevuld kan worden tijdens de races in Zuid-Amerika, die in het weekend van 15 t/m 17 oktober zullen plaatsvinden.
Een prachtige kans voor de 19-jarige coureur om zijn debuut te maken in deze klasse, nadat hij dit jaar al het nodige testwerk heeft verricht met een Kawasaki ZX-6R. In het voorjaar heeft Jeffrey met deze motor al een aantal keer in Spanje en op diverse andere circuits gereden. Tijdens de Duitse IDM ronde op het TT Circuit Assen reed Jeffrey zijn eerste Supersport 600 wedstrijden, die hij zeer verdienstelijk als achtste en negende wist af te sluiten. De WK-races in Argentinië, zullen naast een geweldig avontuur, voornamelijk in het teken staan van veel leren en proeven aan deze nieuwe klasse.
Jeffrey Buis: “Ik ben heel erg blij met deze kans van het G.A.P. Motozoo Racing by Puccetti team om in Argentinië te kunnen rijden in de WK Supersport 600! Het is een mooie manier om te kunnen proeven aan deze klasse. De Kawasaki ZX-6R is voor mij bekend, maar deze specifieke motor nog niet. De races zijn helemaal aan de andere kant van de wereld, wat het ook wel een spannend avontuur maakt. Ik kijk er heel erg naar uit!”
Jeffrey Buis (#1, zie foto) had voor aanvang van de laatste WK Supersport 300-ronde in Portimão nog een kleine kans op de titel. Dit kwam door zijn goede prestaties in Jerez. Buis wist daar de vroegtijdig afgebroken eerste race te winnen. Het werd een zege die niet gevierd werd, want niet veel later werd bekend dat zijn collega-coureur Dean Berta Viñales bij een crash om het leven was gekomen. Er werd een dag later wel geracet en Buis werd vierde. De 19-jarige coureur moest in Portimão 36 punten goedmaken op zijn teamgenoot Adrián Huertas om zijn wereldtitel te prolongeren. In de eerste race ging Buis onderuit, uitgerekend toen hij de achterkant van de motor van concurrent Huertas raakte. De titelkansen waren verkeken. Een dag later streed Buis voor de tweede plaats in het kampioenschap, maar ook deze positie ging aan hem voorbij. Tijdens een ‘alles of niets’-poging in de laatste ronde kwam Buis ten val en ging de tweede plek in het WK naar Tom Booth-Amos.
Ruben Bijman maakte een sterke indruk tijdens beide evenementen en scoorde in Jerez met een achtste plaats zijn beste seizoenresultaat. Koen Meuffels finishte als zevende en achtste tijdens de laatste ronde in Portimão. Victor Steeman moest vanwege een motorwissel twee keer vanuit de pitstraat starten. In de races dat Steeman wel vanaf de grid mocht starten werd hij elfde en vijftiende.
WK Supersport 300
Jerez (Spanje) & Portimão (Portugal)
24 t/m 26 september & 1 t/m 3 oktober
Sidecarcross of Nations
Er viel heel veel regen afgelopen zondag in Dardon Gueugnon, waar de 21e editie van de sidecarcross of Nations werd verreden. Covid-19 zorgde ervoor dar er opmerkelijk minder landen dan anders aan de start verschenen. Nederland reisde af als topfavoriet richting Frankrijk, maar moest in laatste instantie nog Gert van Werven (sleutelbeenbreuk) laten vervangen door Justin Keuben. In de eerste manche was er geen houden aan de Belg Marvin Vanluchene, die na een matige start vanaf de zesde plek onweerstaanbaar naar voor reed en overtuigend won voor Julian Veldman. Beiden werden achteraf echter tien plaatsen teruggezet in de uitslag, wegens het onvoldoende respecteren van de rood-witte medische vlag. Zo werd de Tsjech Lucas Cerny tot zijn eigen verbazing winnaar van heat één. De Belg Davy Sanders werd tweede, na een hevige strijd met Etienne Bax, die derde werd. In de tweede manche kon Julian Veldman al na drie ronden de Zwitserse snelstarters Heinzer-Betschart via een spectaculaire sprong, terug verwijzen naar de tweede plaats. De Belg Jason Van Daele werd nu derde, zijn landgenoot Davy Sanders zesde. Justin Keuben liet voor Nederland een vijfde plaats noteren.
België en Nedeland gingen de beslissende manche tegemoet met slechts één punt verschil, maar de twee Belgische rijders Van Daele en Vanluchene stuurden beiden hun kat naar de slotwedstrijd van de dag. Etienne Bax nam de kopstart en won vrij eenvoudig. Toch werd het nog even spannend voor Nederland, toen Justin Keuben bij het vallen van het starthek zijn machine zag blokkeren, en die niet meer aan de praat kreeg. Pas met anderhalve ronde achterstand konden Keuben/Debruyne op pad. Ze vochten zich nog terug naar een zevende plaats en dat volstond voor Nederland om nog maar eens de Sidecarcross of Nations te winnen, voor Zwitserland en Frankrijk (zie foto).
Sidecarcross of Nations
Dardon Gueugnon (Frankrijk)
3 oktober
IDC Assen: verrassende ontknoping
De finale van het IDC in Assen is geëindigd in een onverwacht kampioenschap voor Danny van der Sluis (#10, zie foto). Voor aanvang van de dubbele wedstrijd was Ricardo Brink de grote favoriet. 22 Punten voorsprong is niet niets, maar geen garantie voor succes. In de eerste race ging Brink voortvarend van start, maar al in de eerste ronde ging hij in de fout op de nog vochtige curbstones. Ricardo bleef zelf ongedeerd. De strijd om de overwinning ging vanaf dat moment tussen drie rijders. Brinks tijdelijke teamgenoot Danny de Boer reed een ijzersterke wedstrijd en gaf de zege niet cadeau aan de concurrentie, die bestond uit Danny van der Sluis en Frank Nieman, die zijn helm aan de wilgen gaat hangen om zich te richten op zijn maatschappelijke carrière. Het was Nieman die met marginaal verschil de eerste wedstrijd won voor Van der Sluis en De Boer. Maarten Bekker werd vierde voor Vasco van der Valk en Nick Vlaar, die ook stopt en zich op zijn studie gaat richten. De voorsprong van Brink bedroeg nu nog 2 punten.
De tweede race begon droog en Brink was aardig op dreef, maar het was ondertussen gaan regenen. Drie ronden voor tijd kwam Van der Sluis in de regen voorbij. Brink moest echter winnen om kampioen te worden en hij ondernam in de voorlaatste ronde een ultieme poging om de leiding te heroveren. Hij belandde echter in de grindbak van de GT. Zodoende werd Van der Sluis heel onverwacht toch kampioen en pakte daarmee zijn derde Superbike-titel in successie. Maarten Bekker werd tweede voor Vasco van der Valk, Thijs Peeters en Robert Voogd.
In de Supersport werd Jaimie van Sikkelerus al eerder kampioen. Jeroen Hilster was in beide races de sterkste en won daarmee de tweede plaats in de eindstand. In de eerste race werd Finn de Bruin vanuit een slechte startpositie fraai tweede voor Milan Merckelbagh. In de tweede race waren de rollen omgedraaid en werd Merckelbagh tweede. Twee zesde plaatsen waren voor Louis van Wijhe voldoende om derde te worden in het eindklassement.
IDC
Assen
2 oktober
Kort
Ivano van Erp heeft de EMX125 in het Duitse Teutschenthal gewonnen, dankzij een zege in de eerste manche en een vierde plek in de tweede heat. Ook Kay Karssemakers (8e) en Cas Valk (9e) eindigden in de top-10. Mirco ten Kate, zoon van Ronald, maakte zijn EMX125-debuut, maar haalde geen punten. In de EMX250 reed Rick Elzinga na zijn Amerikaanse avontuur sterk. In de eerste manche werd hij tweede, later op de dag zesde waardoor hij met zijn vierde plek in het dagklassement net niet op het podium stond.
Vanluchene/Bax hebben de ZIJSPAN-GRAND PRIX in Estland gewonnen. Veldman/Cermak werden tweede op één punt, waardoor Vanluchene/Bax nu vier punten voorsprong hebben op Veldman/Cermak. Bax/Musset werden derde in de daguitslag, maar wonnen wel twee manches nadat het niet meezat in de eerste heat. In de WK-tussenstand staan ze derde, met 17 punten achterstand. De omstandigheden waren door regenval zeer zwaar in Lange.
Sander Kroeze heeft twee top-5-klasseringen gescoord in de Supersport 600-races tijdens de IDM-seizoensfinale in Hockenheim. Twan Smits en Sven Doornenbal werden beiden een keer zesde in een Supersport 300-wedstrijd. Pepijn Bijsterbosch behaalde een veertiende plaats in de Superbike-klasse, terwijl Bennie Streuer en Jeroen Remmé na de eerste race van de IDM Zijspannen met een derde plaats het podium mochten beklimmen.
Bennie Streuer en Jeroen Remmé zijn tweemaal als vierde gefinisht in de WK ZIJSPAN op Oschersleben. Ilse de Haas eindigde in beide races vijfde als bakkenist van Pekka Päivärinta. Voor Kees Endeveld waren het zijn laatste races als zijspancoureur, aangezien hij voor het raceweekend aankondigde er vroegtijdig mee te stoppen. Samen met zijn Duitse bakkenist Hendrik Crome finishte Endeveld als twaalfde in de eerste race en viel hij in de tweede race uit.
Er staat geen maat op de beste Nederlandse trial-rijder van dit moment. Ook in Nunspeet won Randy Kerstjens de TRIAL. In de eerste twee ronden zette hij naaste concurrent Toon van Baelen op achterstand, daarna verkleinde de Belg de achterstand maar meer dan de tweede plaats voor Stan Reit en Luc Branten zat er niet in. (K.S.)
In Hellendoorn werd de eerste EK/ONK ENDURO gehouden. Op donderdag 30 september werd de korte proloog gewonnen door Luca Nijenhuis. De dag erna werden drie ronden van 80 km gereden met daarin vier proeven. De snelste in de scratch was de Italiaan Enrico Rinaldi, voor de Fin Peetu Juupaluoma en de Tsjech Krystof Kouble. Thierry Pittens was met zijn vijfde plaats beste Nederlander. Over twee dagen was de Fin nipt winnaar, voor Kouble en de Belg Dietger Damiaens. Pittens was op de tweede dag vierde en werd in totaal vijfde. Lucas Dolfing werd zevende en Hans Vogels achtste. In het ONK E1 won Mike Bokslag. Hij liet Tommie Jochems achter zich, Kaiya Brouwer werd derde voor Max Schwarte en Jeremy Knuiman, die vanuit de jeugd naar het grote werk is overgestapt en ook debuteerde in het EK U21 met een vierde plaats. In het ONK E23 ging de overwinning naar Thierry Pittens, die Lucas Dolfing ruim voorbleef. Hans Vogels werd derde voor Luca Nijenhuis en Rik Vierhuizen.
Jaimie van Sikkelerus heeft een podiumplaats gescoord in de BRITISH SUPERSPORT op Donington Park. In de natte eerste race kwam hij in vierde positie ten val. Een dag later wist Van Sikkelerus knap als derde te finishen op een droge baan. Een week eerder was de Yamaha-rijder zesde en zevende op Oulton Park.
Kalenderwijziging
De Indonesische ronde van het WK Superbike op het circuit van Mandalika wordt verreden op 20 en 21 november.
‘En dan gaat het ineens niet meer over racen…’ Het is deze emotionele en rake uitspraak van Jeffrey Buis, die ons op de redactie nog steeds allemaal kippenvel bezorgt. Korte tijd daarvoor heeft Jeffrey te horen gekregen dat zijn WorldSSP300-collega Dean Berta Viñales tijdens Race 1 op Jerez de la Frontera om het leven is gekomen. Net als eerder dit jaar bij Jason Dupasquier en Hugo Millán kwam Dean ten val en werd vervolgens aangereden door collega’s die alles probeerden maar geen kant meer op konden. Het maakt het drama rondom de dood van de neef van MotoGP-coureur Maverick Viñales zo mogelijk nog groter. Zo mogelijk… Het zaterdagprogramma werd vervolgens gecanceld op Jerez, maar op zondag werd er na overleg met de familie Viñales wel gereden. Inclusief de tweede WK Supersport 300-race. Alleen zonder het nummer 25 van Viñales Racing Team…
En dat Maverick besloot de MotoGP-race in Amerika over te slaan, is uiteraard volkomen te begrijpen. Want soms gaat het ineens niet meer over racen…
Kawasaki haalt mogelijk een 10 jaar oud project uit de kast om de ZZR 1400 te ontwikkelen tot een nieuwe supercharged sport-toer machine. Zal 2022 het jaar zijn voor de Kawasaki ZZX 1500?
Kun je je een monster voorstellen van 1500 cc met een turbocompressor? Het zijn belangrijke gegevens voor een sport-toer. Of in ieder geval een GT die je zoveel plezier geeft dat je rechterhand in brand staat als je aan het gas draait en een bocht uit accelereert. Ondanks dat vermogen zit je comfortaberl in het zadel. Het idee komt van Mich Superbike, die deze Kawasaki Ninja ZX-15R – of ZZX 1500 zo je wilt – heeft ontworpen. Zijn de dagen van de ZZR-1400 definitief geteld?
Misschien niet in Europa, maar op de Amerikaanse markt liggen de kaarten er anders bij. Daar is de Kawasaki GTR1400 – de meest monsterlijke en sportieve GT sport-tourer ooit! – nog steeds te koop. Niet onder die naam, maar als Concours 14. De ZZR-1400 heet er ZX14-R. Maar laten we de ZZX eens naast de H2, R of SX zetten. Wat ontbreekt er? Kawasaki heeft ons altijd verwend met krachtige motorfietsen, speciaal voor sporttoerrijders. En nu gaan er geruchten dat de ZZR-1400 ook in de Verenigde Staten uit productie zal worden genomen.
In het land van Stars and Stripes zijn motorfietsen met een absurd vermogen, die tot ongelooflijke acceleratie in staat zijn en je met de snelheid van het licht voorbij zoeven, heel populair. Daarom hebben diezelfde geruchten het over een nieuwe motorfiets voor 2022, een Kawasaki Ninja ZX-15R of ZZX 1500, uitgerust met een… turbo! Kawasaki is immers bijna verplicht om een antwoord te construeren op die andere raket; de Suzuki Hayabusa.
Mitchs idee zou het antwoord kunnen zijn: een 300pk-monster. Overdreven? Helemaal niet. Suzuki heeft opnieuw een precedent gecreëerd met de nieuwe GSX-1300R. Wordt het weer oorlog zoals de twee Japanse merken dat ook in de jaren ’80/’90 voerden? Waar zou het toe zou leiden? Waarschijnlijk naar niets. Maar dat is wat de motorrijder is; altijd zoeken naar het uiterste, naar alles en nog wat. Dus daarom welkom Kawasaki Ninja ZX-15R, ZZX-1500 of GTR1500.
Een paar dagen na de teaser is de 2022 Triumph Tiger Sport 660 dan eindelijk geland. De crossover, gebaseerd op de Trident 660, wil vliegensvlug dé referentie in het segment worden door verschillende technische oplossingen die de motorfiets absoluut uniek maken. En – dat wil Triumph natuurlijk – dat moet er voor zorgen dat de motor aantrekkelijk is voor de jonge fans van het merk, voor degenen die terugkeren in het zadel na een, noem het maar, bachelor én voor motorrijders die op zoek zijn naar een veelzijdige, leuke en toegankelijke toermotorfiets.
De motor is vrijwel identiek aan de 12-kleps driecilinder, ride-by-wire en zesversnellingsbak waarmee de Trident is uitgerust. Dat blok is in staat tot 81 pk bij 10.250 tpm en vooral 64 Nm bij 6.250 tpm. Prestaties die hem tot de geweldenaar in het middenklassesegment maken. Een motorfiets vooral voor toertochten, wanneer je met z’n tweeën reist met bagage, maar ook voor sportief rijden. De Tiger Sport 660 is uiteraard Euro5-goedgekeurd en is geschikt te voor het A2-rijbewijs te voldoen.
2022 Triumph Tiger Sport 660: het chassis
Het chassis bestaat uit een stalen buizenframe, met een dubbele achterbrug van hetzelfde materiaal. Het rijwielgedeelte is ontworpen met dynamische rij-eigenschappen in gedachten. Maar het stuurgemak en de toegankelijk bij manoeuvres vanuit stilstand of bij lage snelheid zijn in het ontwerp zeker niet vergeten. Het zadel bevindt zich op slechts 835 mm van de grond. Het Showa-veersysteem bestaat uit een 41 mm upside-down-voorvork en een op veervoorspanning in te stellen monoshock achter
De 17″-vijfspaaks aluminium velgen zijn uitgerust met Michelin Road 5-banden in de maten 120/70 (voor) en 180/55 (achter). Het remsysteem bestaat uit een dubbele 310mm-remschijf met een dubbele zuigerremklauwen voor en een enkele 255mm-remschijf achter.
De brandstoftank heeft een inhoud van 17,2 liter, wat gezien het gemiddelde verbruik van 4,5 liter per 100 km een indicatieve actieradius van meer dan 350 km oplevert en het gewicht in rijklare toestand op 206 kg brengt. Het windscherm is met één hand in hoogte verstelbaar en de bevestigingen voor de harde zijkoffers (verkrijgbaar, samen met de 52-liter topkoffer die twee integraalhelmen kan herbergen, in kleur) zijn in de achterkant geïntegreerd.
De elektronica
Net als de Trident is de Tiger Sport 660 voorzien van de modernste elektronica. Te beginnen met het multifunctionele tft-kleuren display, dat is voorzien van My Triumph-connectiviteit voor eenvoudige stapsgewijze navigatie, GoPro-afstandsbediening, muziekweergave en smartphonebediening.
Voor het eerder genoemde ride-by-wire systeem zijn twee rijmodi beschikbaar (Road en Rain), die werken met ondersteuning van de tractiecontrole (die kan worden uitgeschakeld) en de bekrachtigde slipperkoppeling. De koplampen zijn uiteraard full-led, met zelfdimmende knipperlichten.
Onderhoud
De reguliere onderhoudsbeurten zijn elke 16.000 km of 12 maanden, en in aanvulling op de standaardgarantie – 2 jaar af fabriek – is een uitgebreide Triumph Just Ride-garantie beschikbaar voor nog eens 12 of 24 maanden. De lijst met accessoires bevat uiteraard tal van opties om de veiligheid, het comfort, de bagage, het uiterlijk of de prestaties te verbeteren.
2022 Triumph Tiger Sport 660: accessoires
Naast het My Triumph-connectiviteitssysteem is de motorfiets voorzien van de Triumph Shift Assist, verwarmde handvatten, USB-oplaadaansluiting onder het zadel, progressieve richtingaanwijzers en bandenspanningscontrole. Tot de bagageopties behoren harde zadeltassen in kleur, topkoffers voor 2 integraalhelmen, een waterdichte roltas en een handig aluminium bagagerek. Net als de motorfiets hebben alle originele accessoires een garantie van 2 jaar zonder kilometerbeperking.
Uitvoeringen, kleuren, beschikbaarheid en prijs
Er zijn drie kleuropties beschikbaar voor de 2022 Triumph Tiger Sport 660:
Lucerne Blue/Sapphire Black
Korosi Red/Graphite
Graphite/Black.
Alle drie zijn vanaf februari 2022 bij de dealers verkrijgbaar. De prijs: vanaf € 10.299,-.
Ter gelegenheid van de introductie van Nicky Hayden in de Motorsports Hall of Fame of America, feliciteert American Honda de familie van de overleden wegracer en dirt track-ster. Hoewel de Hall of Fame is gevestigd op Daytona International Speedway, werd de ceremonie dit jaar gehouden op de M1 Concourse in Pontiac, Michigan. De prijs werd uitgereikt door voormalig Honda-teammanager Gary Mathers en in ontvangst genomen door Nicky’s jongere broer Roger Hayden. Roger gaf ook het startschot voor het evenement door een ereronde te rijden op een Repsol CBR1000RR, terwijl hij de Amerikaanse vlag droeg, zoals Nicky vaak deed na zijn grote overwinningen.
De Honda CR450R uit 2002 waarop Nicky Hayden reed (foto Tom Miller).
Nicky Hayden reed voor diverse American Honda-teams in AMA-wegraceklassen tussen 1999 en 2002. In 1999 won hij het AMA 600 Supersport-kampioenschap en ontving hij de AMA Pro Athlete of the Year Award. In 2002 won Hayden het AMA Superbike-kampioenschap en Daytona 200. Gedurende een deel van die periode reed hij ook op Honda’s in het AMA Flat Track side-project. Nicky kwam vervolgens van 2003 tot 2008 uit voor het Repsol Honda-fabrieksteam in de MotoGP, waar hij in 2006 het MotoGP-wereldkampioenschap won. In 2014 en 2015 reed hij voor een privé Honda MotoGP-team, voordat hij overstapte naar Honda’s World Superbike-team. In 2017 kwam Hayden tragisch om het leven bij een fietsongeluk tijdens een trainingsrit in Italië. In 2018 werd Hayden postuum opgenomen in de AMA Motorcycle Hall of Fame, een toperkenning in de motorwereld.
De Motorsports Hall of Fame of America erkent jaarlijks persoonlijkheden uit de hele wereld van de motorsport – waaronder vele vormen van autoracen, motorboten, luchtvaart en motorfietsen. Andere leden die ook warden ingewijd zijn stockcar-coureur Davey Allison, land-speed racer John Cobb, drag racer Larry Dixon Jr., Indy en NASCAR pionier Janet Guthrie, Indy journalist Robin Miller, powerboat-teameigenaar Fran Muncey, NASCAR kampioen Ray Nichels en de beroemde sport-car racing scorer Judy Stropus. De huldiging in de Motorsports Hall of Fame van 2020-motorsporters – waaronder motorcrosskampioen Chris Carr – vond twee avonden eerder plaats, nadat de ceremonie van vorig jaar was uitgesteld vanwege COVID-19.
‘Namens de hele motorrijdersgemeenschap feliciteren wij de familie Hayden met deze prestigieuze erkenning van Nicky’s prestaties op en naast het circuit,’ zei Bill Savino, Senior Manager of Customer Engagement bij American Honda. ‘The Kentucky Kid zal altijd een plaats in ons hart innemen – als racer, maar vooral als persoon – en we zijn blij dat de Hall of Fame ook erkent hoe uitzonderlijk hij was.’
Niet iedereen heeft zin in zo’n zwaar en stug textiel-motorpak of leer. Een kevlar-spijkerbroek, stevige sneakers en een leren jack moet ook voldoende zijn om beschermd het asfalt aan te vallen. Wij hebben 9 keer een schuiver nagebootst.
Hoogst welkom: Yamaha YZF-R7
Zelden is er zo uitgekeken naar een motorfiets als de Yamaha YZF-R7. Het sportieve middenklasse-segment beleeft een renaissance. Aprilia heeft een tweecilinder in het vuur, Honda, Kawasaki. Gemene deler: beheersbaar vermogen en een messcherp rijwielgedeelte.
2022 wordt fantastisch! Deze nieuwe motorfietsen wil je rijden!
Na alle narigheid van het afgelopen jaar, staan we al dan niet gevaccineerd aan de start. Het nieuwe jaar dient zich aan met een stormvloed aan nieuwe modellen. Wij hebben er zin in, de markt heeft er zijn in. Ben jij al zover dat je en masse naar de dealer rent voor al het motormoois?
Voor eens en altijd: de Grote Zeelandroute
Mooi hoor de Zak van Zuid-Beveland of de Plompe Toren van Schouwen. Maar heeft niet elk Zeeuws eiland niet wat te bieden. Daarom rijden we in een route alle hoogtepunten af van alle eilanden. En we deden er lekker lang over.
Honda CB 500-brigadetest in Schotland
Honda heeft wel lef. Als je met de lichte CB 500-brigade naar Schotland gaat om er de North Coast 500 te gaan rijden, moet je sterk in je schoenen staan. Na een dag zon en twee dagen regen met mist maakten wij een diepe buiging voor de motorfietsen.
Meer dan twee ton op een BMW R1200GS
Het enige dat niet kapotgaat aan een BMW is de naam. Het zijn de woorden van een groot fan van het merk. Je zou he bijna denken als je het lijstje ziet wat er allemaal is vervangen aan de BMW R1200GS van Ferry Bult. Maar die heeft ook al 215.315 km gelopen.
Begin 2018 dook er op het internet een merkwaardige reeks patenten op die een Kawasaki-ontwerp lieten zien voor Leaning Multi Wheel-driewieler. Deze patenten volgden op de in 2013 uitgebrachte Concept J-driewieler en in 2018 met een teaser van een trike.
Wacht, wat? Is Kawasaki niet vooral bekend van de radicale Ninja-sportmotoren en staat het nu op het punt om een serie driewielers te lanceren? Is dit ook Kawasaki’s Retrovolution?
De originele patenttekeningen geven daarvan geen blijk. Deze driewieler lijkt in lijn te liggen met de Yamaha Niken. De driewieler is ontworpen om te leunen in de bocht en dat duidt op een agressievere benadering van het bochtenwerk. Het lijkt de spirituele opvolger te zijn van het Concept J-ontwerp dat Kawasaki in 2013 liet zien.
Cycle World groef dit interne document op, waarop te zien is dat Kawasaki een waterstofaangedreven ‘motorfiets’ op drie wielen voorstelt. Foto: Kawasaki
Nadat de eerste patenttekeningen waren opgedoken, zagen we een tweede release rond het begin van 2021. Daarna was er radiostilte. Was dit allemaal slechts een proeve van bekwaamheid die op de plank blijft liggen. Een showmachine zoals zo veel interessante Japanse ontwerpen van het afgelopen decennium? Kawasaki warmt ons al acht jaar op met dit idee en als de plannen serieus waren geweest, hadden we nu toch al wel iets op de markt gezien?
Misschien ook niet. Cycle World meldt dat Kawasaki’s interne documenten nu een driewieler laten zien als onderdeel van een nieuwe reeks waterstofaangedreven ‘motorfietsen.’
Interessant. Een van de grootste problemen met door alternatieve energie aangedreven motorfietsen is dat waterstof en batterijen niet goed samengaan met het traditionele ontwerp van motorfietsen. Dus, waarom niet beginnen met een nieuw ontwerp? Een LMW-driewieler biedt enkele voordelen ten opzichte van een tweewieler, met een betere grip aan de voorkant.
Ongetwijfeld zullen we uiteindelijk iets zien in het motorbeurscircuit, maar dat gezegd hebbende, wachten we nog steeds op het debuut van Kawasaki’s elektrische Ninja.
Dat Yamaha erg actief is in de motorsportwereld, zal voor niemand een verrassing zijn. Van de MotoGP, WorldSBK, endurance en alle klassen die daaronder zitten, tot de R3 en R125 bLU cRU Cup. Een bord vol dus. Het supersportgamma voor de openbare weg reikt van de zware 1000cc-R1M tot de R125. Maar tussen de lichte, voor A2-rijbewijshouders R3 en de enkel nog als circuitfiets leverbare R6 RACE ligt nog heel wat speelruimte voor een extra model. Enter de 2022 Yamaha R7.
Testlocatie
Almeria, Spanje
Testomstandigheden
10/10
Temperatuur
25 graden
Testkilometers
160 km + 3x 20 circuitminuten
Bijzonderheden
De 2022 Yamaha R7 is geen opvolger van de iconische YZF-R7. Logisch, want dan zou de nieuwe ook YZF-R7 moeten heten… Het is ook geen vervolg van de R6, maar wel een opvulling tussen de R3 en R6 RACE.
Waarom rijden we de 2022 Yamaha R7?
Omdat de R7 misschien weleens de doorbraak zou kunnen betekenen van het lichte supersportgamma. Yamaha positioneert de machine op zowel de openbare weg als het circuit. Dus mochten we ons uitleven op de mooiste wegen van het Spaanse vasteland én het circuit van Almeria.
Yamaha benadrukt dat de nieuwe R7 geen opvolger is van het iconische OW-02 750cc-racemodel. Daar krijgt de nieuwe machine namelijk behoorlijk wat commentaar op. Ieder weldenkend mens weet dat het concept heel anders is: een pur sang viercilinder-racemonster tegenover een lichte tweecilinder-supersport. Los daarvan is de naamgeving anders: YZF-R7 tegenover R7. Subtiel, jazeker, maar het is verschillend. Een Porsche 718 is ook niet hetzelfde als een 718 Boxster. En hoe moesten ze hem anders noemen? Het cijfer in de R-reeks staat simpelweg voor de cilinderinhoud maal honderd. Dus R7 was de enige optie. Zo, is dat probleem vanaf nu de wereld uitgeholpen.
Yamaha zet de nieuwe R7 in de markt als een ideale machine voor zowel gebruik op de openbare weg als op het circuit. Een duaal karakter. En dat is gevaarlijk. Om uit te blinken in beide ‘thema’s’ moeten er ergens compromissen gemaakt worden. Aan de basis zal het alvast niet liggen, want de R7 maakt gebruik van het CP2-platform. Dat kennen we van de MT-07, XSR700, Ténéré 700 en Tracer 700. De R7 wordt daarmee dus al de vijfde telg in de CP2-familie, en daar is niemand rouwig om. Waarom? Dat motorblok. We hebben de tweecilinder-crossplane al bij alle voormalige tests de hemel in geprezen, en dat doen we opnieuw. Toch moeten we daar een kanttekening bij maken, want waar je een MT-07, XSR700 en Tracer 700 op de openbare weg rijdt, en een Ténéré 700 meer offroadgericht is, beoordelen we het motorblok nu dus vooral op zijn sportiviteit.
Rekoefening
We beginnen de testrit op de openbare weg. Niet zomaar een openbare weg, maar wel de prachtige kronkels rond het Spaanse Almeria. Wegen die zo strak liggen als een pas gespannen snookerlaken, asfalt dat door de FIA lijkt aangelegd en bochten die zo talrijk zijn dat je de tel al kwijt bent na twee kilometer. Enfin, ideale testomstandigheden voor iedere motor, en al helemaal voor de R7. We krijgen een zwart exemplaar onder onze in een leren racepak gehulde kont geschoven, en jongens, wat ziet die er goed uit. De motor bedoelen we… Zwart op zwart, met een klein streepje cyaan onder de koplamp en onder het R7-logo aan de zijkant. Een erg geslaagde, duistere look, ook al omdat de koplamp bijna in het niets verdwijnt tussen de twee led-oogjes. Achteraan herkennen we het sexy kontje van de R6 en R1. Maar… mooi design gaat meestal niet gepaard met veel comfort. En dat is hetzelfde op de R7. De zitpositie is zeer sportief. In theorie zit die tussen de rechte zit van de R3 en de supersportieve rekoefening met ongelijke liggers van de R6. Het komt erop neer dat je met je ellebogen je knieën aan kunt raken. Dat werkt fantastisch op het circuit, maar voor de openbare weg mag het net iets minder extreem. Gelukkig is er wel voldoende plaats in het zadel om af en toe eens te verzitten.
Wat je wel extreem veel hebt, en ook heel snel, is het vertrouwen in de R7. De motorfiets stuurt mooi direct zonder zenuwachtig te zijn en heeft een krachtopbouw die je vol kunt benutten en je nooit schrik zal aanjagen. Uitgebalanceerd dus. Ook fijn is dat er geen ingewikkelde rij-instellingen zijn. Geen power modi, geen tractiecontrole, geen bluetoothconnectie met je telefoon. Niks. Gewoon opstappen en gas geven. Je mist het ook niet. De gasreactie is zoals die hoort te zijn, werd zelfs een tikje agressiever gezet door de ingenieurs. De tractiecontrole heb je op droge wegen niet nodig. Op nat asfalt is het wel welkom, al was het maar voor je eigen gemoed. En dat lcd-dashboard? Mja, je verwacht een mooi tft-scherm. Maar missen? Nooit. Het dashboard is duidelijk en groot genoeg, dus het volstaat prima om er zelf naar te kijken. Om het aan je vrienden te laten zien, ligt mogelijks wat gevoeliger. De afwezigheid van technologie en elektronica én het gebruik van een bestaand motorblok en platform, zie je terug in de prijs; € 10.299,- (België € 9.299,-) is zonder meer scherp te noemen. De gelimiteerde 60th Anniversary Edition met rood/witte kleurstelling en gouden wielen kost 400 euro meer.
A&S-koppeling
Het tempo op de openbare weg wordt gestaag opgevoerd. Bergwegen worden verpulverd met uiterste precisie. Wil je de 2022 Yamaha R7 tot op twee centimeter van de witte streep sturen? Dan doe je dat en dan lukt dat ook. De stuurprecisie is fenomenaal. Nooit intimiderend, nooit zenuwachtig. Altijd stabiel, altijd waar je hem wil hebben. De ietwat agressiever gezette gasreactie ten opzichte van de MT-07 is nauwelijks merkbaar als je ze niet na elkaar kunt rijden. Maar de gasreactie is goed, zodat je voldoende polsspeling hebt om mooi op het gas te sturen. Overhellen verloopt dankzij het lage gewicht van 188 kg rijklaar moeiteloos. Daar profiteren ook de remmen van. Die hebben voldoende stopkracht, maar mochten net iets steviger bijten bij de eerste rembeweging. De uitgebreid instelbare vering voor- en achter leiden een luxeleven op dit soort gladde wegen. Toch kunnen we ze op geen foutje betrappen. De afstelling is zeker niet extreem sportief, maar wel voldoende. Dat zorgt voor een snaarstrak stuurgedrag, terwijl het in dorpjes met vluchtheuvels of kapotte wegen best meevalt.
Is 73 pk te weinig voor een supersport? Eerst rijden en dan pas dat soort uitspraken doen. De power is op zo’n goede manier bruikbaar dat je zelden wenst dat je meer had. Vooruit dan, eenmaal boven de 140 km/u mocht er wel wat meer pit in zitten. Maar wanneer rij je die snelheden? Het fijne van het hele verhaal is dat jij steeds de controle hebt over de motor, en niet andersom. Geen momenten dat je het bijna in je broek doet van de extreme acceleratie of dat je uit je zadel vliegt bij een te heftige acceleratie.
‘Geschakeld’ aan dat fijne motorblok is een prettig werkende versnellingsbak. Die is trefzeker en klikt er duidelijk in. Enkele keren misten we wel van tweede naar derde, maar dat kwam eerder door het gebrek aan feeling in onze nieuwe racelaarzen. Om terug te schakelen, krijg je in ieder geval hulp van de assist & slipperkoppeling. Die doet wat-ie belooft. Logisch dat die op de R7 zit, want zo’n A&S-koppeling komt op het circuit nog veel beter tot zijn recht dan op de openbare weg.
Funfactor
In de verte lonkt het circuit van Almeria. Een dik 5 km-lange asfaltstrook die door een dor landschap kronkelt. Qua ligging heel mooi, maar best een moeilijke lus om voor te stellen. Dat komt door twee dingen: er zijn behoorlijk wat blinde bochten en praktisch geen referentiepunten. Alles lijkt erg sterk op elkaar. Gelukkig maakt de 2022 Yamaha R7 het ons niet te moeilijk. Ontkoppelen om op te schakelen hoeft al niet meer, want de circuitmachines zijn uitgerust met een optionele quickshifter. Helaas werkt die enkel bij het opschakelen. Om aan te remmen voor een bocht, zul je dus nog steeds je linkerhand/linkervoetcoördinatie op de proef moeten stellen. Ook zijn de race R7’s geschoeid met Bridgestone Battlax Racing R11-circuitbanden, wat een wereld van verschil maakt ten opzichte van de standaard – en prima presterende – Battlax Hypersport S22.
Maar niet alleen daardoor maakt de 2022 Yamaha R7 het ons makkelijk. Het is ook – net zoals op de openbare weg – dat onmiddellijke vertrouwen dat je hebt. Voor iedereen die al eens op circuit heeft gereden met zijn straatmotor, weet dat het toch altijd een ander gevoel is. Je machine voelt levendiger en zelf ben je ook enthousiaster omdat het nu eens echt los mag gaan. Dat kan al eens voor verrassingen zorgen omdat je bijvoorbeeld je snelheid verkeerd inschat en een bocht mist, of te laat remt. Op de R7 komen we voor geen verrassingen te staan, want die blijft doen waar hij goed in is: scherp sturen, stabiel op de weg plakken en jou alle controle in handen laten.
Te veel snelheid meegenomen in een bocht? Rustig blijven, naar de apex kijken en de R7 vergeeft het wel. Het zal nooit angstaanjagend worden. Dat allemaal terwijl het – en dit is essentieel – nooit saai wordt. De funfactor is zeer hoog. Je zoekt je eigen limieten en die van de machine op, zonder dat het gekkenwerk wordt. Wil je na een tijdje toch meer snelheidsbeleving of snellere rondetijden? Ga dan eens shoppen in de GYTR (Genuine Yamaha Technology Racing)-catalogus en verfraai je R7 met een volledige Akrapovic-uitlaatlijn, nieuwe Öhlins-raceveren, een andere ECU,… De mogelijkheden zijn schier eindeloos om er een echt snelle racemachine van te maken. Met een beetje talent kun je het dan andere (oldskool-)supersports heel lastig maken.
Conclusie 2022 Yamaha R7
Yamaha zet met de R7 een dijk van een motor neer. Of hij de supersportklasse weer definitief nieuw leven in zal blazen, zal de toekomst uitwijzen. Hopelijk vervult hij zijn taak van aanmaakblokje, naast dat van de Aprilia RS 660, om het supersportvuur weer aan te wakkeren. Wat zou dat toch mooi zijn. De R7 geeft je dat racy gevoel zonder dat het te extreem wordt. Op de openbare weg heb je een schitterende stuurmachine, waarmee je wel rekening moet houden met een sportieve zithouding. Op het circuit krijg je het vertrouwen om zowel jezelf als de Yamaha te pushen, zonder dat het ooit akelig gevaarlijk wordt. Een droom voor beginnende én ervaren (circuit)rijders, die ook nog eens heel betaalbaar is.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
