vrijdag 22 mei 2026
Home Blog Pagina 867

Update voor de 2021 MV Agusta Superveloce

0

MV Agusta heeft de update voor de 2021 Superveloce onthuld. Visueel blijft de retro-look motorfiets bijna identiek. Alleen de uitlaatpijpen op de achterdemper zijn iets hoekiger en puntiger. Verder zijn er nieuwe kleuren, een blok dat conform Euro 5 is en een verbeterd elektronicapakket.

Prestaties en wijzigingen

De driecilinder-in-lijn werd herwerkt om ‘m geschikt te maken voor Euro 5. Maar daardoor verloor hij wel wat vermogen. 147 pk en 88 Nm worden door de fabrikant opgegeven. Dit betekent een verlies van één pk.

De Superveloce biedt nu bochten-ABS en hellingshoekafhankelijke tractiecontrole. De ophanging is opnieuw afgesteld en er is een nieuw 5,5-inch tft-kleurenscherm gemonteerd.

MV Agusta Superveloce S.

MV Agusta Superveloce S.

De variant met de S-aanduiding is nieuw. Hij komt met een Alcantara zadel en spaakwielen. Bovendien wordt een racekit meegeleverd. De kit omvat een Arrow-uitlaat, nieuwe motormapping en een monozadel, allemaal ontworpen voor het circuit.

Mooi blauw: 2021 MV Agusta Superveloce Alpine

Kleuren

De Superveloce 2021 zal verkrijgbaar zijn in de kleuren Ago Red / Ago Silver, Pearl Metallic Yellow / Matt Metallic Graphite.

De S-variant is exclusief verkrijgbaar in Surreal White / Matt Gold.

Kawasaki Ninja 1000SX – Drietrapsraket

0
Kawasaki Ninja 1000SX

Na (semi) verloren motorjaar 2020 sta ik te popelen om alles dubbel en dwars in te halen op het moment dat het weer mag. Reizen, woon-werkverkeer en pretritten moeten stuk voor stuk knalfeesten worden.

Toen ik mijn 88-jarige vadertje naar een vaccinatiestraat escorteerde voor zijn tweede coronaprik werd ik voor het eerst in mijn leven zowaar jaloers op een oud gebakkie. Dat onheilspellende Zwaard van Damocles hangt niet langer boven mijn vaders hoofd. Ik kan niet wachten tot ik zelf aan de beurt ben en dat de wereld weer volledig open gaat. Het moment dat het allemaal weer mag, ruil ik het uitzicht op de keukentafel per direct in voor dat op een dashboard. En dat scherm mag op zijn beurt zo veel mogelijk verschillende landschappen reflecteren. Het kan zo maar het tft-scherm van deze Ninja 1000SX zijn.

Reizen: Reiswoede bevredigen

Huub van der Lubbe van De Dijk zong het al: ‘Een man weet niet wat hij mist, maar als ze er niet is, weet een man pas wat hij mist.’ Van der Lubbe doelt daarmee niet op motorrijden, maar op vrouwen. De tekst is mij juist op het lijf geschreven als het gaat om reizen met de motorfiets.

Eigenlijk dacht ik dat het allemaal wel meeviel met mijn gereis, maar een gedwongen reisloos jaar leert me dat reizen weldegelijk een belangrijke rol in mijn leven speelt. De Ninja 1000SX sluit goed aan bij mijn toerwensen. Een grote traditionele toermachine is mij te zwaar en te steriel. Wind wil ik voelen en insecten moeten stuk kunnen slaan op mijn zonnebril. In een vacuüm achter een hoog windscherm zitten is niet mijn idee van reizen.

Schizofreen

Een allroad past ook prima in mijn toerplaatje, maar kan qua looks never nooit niet wedijveren met een sporttoermachine. Die laatste kan qua comfort dan wel weer de strijd aan met een allroad. De zitpositie op de Kawasaki is ontspannen en tegelijk een haartje actief. Dat staat me absoluut aan.

Een kale Ninja 1000SX is me te kaal. Vanwege de zijkoffers spaar ik liever nog even door voor een Tourer-pakket. Met de tent, matje en slaapzak in de roltas zijn al mijn bagagewensen vervuld. Al blijft er altijd iets te wensen over: een motorfiets met twee gezichten bijvoorbeeld. Het spreekt voor zich dat een sporttoermotor – het zit ingebakken in de naam – twee gezichten kan tonen. Het ene moment toer je relaxed om je heen kijkend in de zesde versnelling door prachtige omgevingen. Het andere moment heb je maling aan het mooiste landschap en heb je alleen oog voor de volgende bocht. Twee of desnoods drie trappen naar beneden van de linkervoet – de quickshifter werkt briljant – vormen het startsein van het speelkwartier. Ben ik de enige die elke route het liefst twee keer rijdt? Eenmaal als toerist en de andere keer als motorrijder vol adrenaline. Het is de schizofreen in me. Het maakt de Ninja niet uit. Die gaat net zo makkelijk met mijn ene als andere persoonlijkheid om. Dat doet hij zonder elektronische hulp. De rijmodi zitten er wat mij betreft voor de sier op want Sport voldoet altijd. Dat geldt ook voor de ‘gewone’ vering. De Ninja heeft geen elektronische vering, maar redt het ook zonder.

Woon-werk: Alledaagse Ninja

Geen idee hoe jij het beleeft, maar forenzenritten zijn voor mij eigenlijk nooit alledaagse sleur. Woon-werkritten kunnen altijd via andere routes en om de hoek ligt altijd iets moois. Snelweg of binnendoor; het maakt de Ninja 1000SX geen bal uit.

Mijn ideale woon-werkmotor heeft een tanktas met bajonetsluiting om mijn spullen voor de dag mee te zeulen. De zijkoffers die zo onmisbaar zijn tijdens de vakantie, blijven ongebruikt thuis want die maken de motor onnodig breed bij fileverkeer. Bij dat wandeltempo is het lekker als een motorfiets niet agressief op het gas reageert en krachtig genoeg is om in derde versnelling voor te tokkelen. De Kawasaki is dat. Sterker nog: het loeisterke blok pakt een glansrol bij het reizen, racen en woon-werken. Van onder- tot bovenin duwt het je met een massieve kracht voorwaarts.

Lezerstest Kawasaki Ninja 1000SX

Geruststellende gedachte

Zodra thuiswerken weer verleden tijd is, wachten mij dagelijks zestig kilometer heen en zestig terug. Met de slaap in de ogen kies ik ’s ochtends voor de snelweg. Lang leve cruisecontrol op de A2. Trajectcontroles zijn zo veel beter te verteren. Bovendien kun je ’s winters beide handen aan het blok warmen want handvatverwarming is niet standaard. Zou ik wel prettig vinden. Hetzelfde geldt voor een middenbok, maar die staat zelfs niet bij de accessoires.

De terugweg gaat ’s middags natuurlijk over leuke wegen. Een beetje kronkelen langs de plaatselijke rivier of over de lokale dijk verveelt nooit. Dat geldt ook voor een goeie sporttoermotor die tegelijk grossiert in comfort, gebruiksgemak en sportiviteit. Even de kop leeg rijden is een eitje door het blok bij een tussensprint het hele toerengebied door te laten vliegen. Zit je met je gedachten toch nog te veel bij het werk? Dan is het een geruststellende gedachte dat de remmen sportiever presteren dan 99% van alle allroads. Dat dezelfde motorfiets die ‘s ochtends nog als een trein rechtdoor ging op de snelweg zich ontpopt tot een fijne bochtenpikker is lekker meegenomen.

Fun: Groene grapjas

De eerste persoon die puur vanwege financiële voordelen motor rijdt, moet ik nog tegen komen. Iedereen kiest voor de motor omdat het zo leuk is. Daarop ben ik geen uitzondering. Daarom moet een motorfiets zoveel mogelijk disciplines makkelijk verteren.

Leuk als een motorfiets in één discipline tot astronomische hoogten stijgt, maar kopen doe ik hem niet. Daarvoor zet ik mijn motorfiets voor te veel verschillende doeleinden in. Hij moet woon-werkverkeer, vakantie, weekendjes weg, boodschappen en een enkele keer een circuitdagje aankunnen. Dat lukt niet op een cruiser, superbike of supermoto. Doet u mij maar een allesvreter als een Ninja 1000SX. Vooral omdat die funcomponent heel makkelijk mixt met reis- en forenzenkilometers.

Schwantz en Doohan

Eerlijk gezegd vind ik de funcomponent er in dit drieluik een klein beetje bijhangen. De pret is namelijk al aan bod gekomen bij het reizen en forenzen. Die maakt er integraal deel van uit. Wie reist er op een motor die hem geen glimlach kan ontfutselen? Geloof me: dan ben je verkeerd bezig. Zelfs die dertien-in-een-dozijn woon-werkrit moet nog aangenaam zijn. Dat kan met een motorfiets die probleemloos doet wat je wil en die potent en capabel genoeg is om de adrenaline in je aderen te laten gieren. Dat lukt wel met de Ninja 1000SX. De groene grapjas heeft 142 pk, moet ik nog meer zeggen?

Historisch onderlegde lezers weten dat mannen als Schwantz en Doohan met slechts een paar pk meer onderweg waren. Toch kunnen paniekreacties overboord, het is genieten van de 142 paardjes. Ze knallen je af, maar door de ondersteunende elektronica komt het altijd goed. Nooit durven denken dat zoiets saais als digitalisering zo leuk uitpakt op een funfiets.

Yamaha XV1900A Midnight Star – Marathonmotor

0
Yamaha XV1900A Midnight Star

Toen Hans Vennix op zoek ging naar een opvolger van zijn Yamaha Royal Star stond de Yamaha XV1900A Midnight Star bovenaan op zijn verlanglijstje. Wel was er nog enige twijfel of de 1900 cc metende tweecilinder net zo soepel zou rijden als de 1300cc-viercilinder. Dat bleek het geval, waarna de keuze snel was gemaakt. Een dikke fiets voor vakantietrips en voor woon-werkverkeer.

Man en motor

NaamHans Vennix
WoonplaatsOostelbeers
Leeftijd66
Beroepgepensioneerd administratief medewerker
Rijdt sinds1997
Aangeschaft2013
Nieuwprijs25.000 euro
Dagwaardecirca 7000 euro
Rijstijltoer
Gebruiktoer/vakantie
Brandstofverbruik1:17
Olieverbruiknihil
Onderhoudmotorzaak
Bouwjaar2009
Kilometerstand98.322 km

Dat laatste is inmiddels niet meer aan de orde. De 66-jarige Brabander uit Oostelbeers geniet van een vervroegd pensioen, waardoor hij nog meer tijd heeft om met de imposante Yamaha XV1900 Midnight Star op pad te gaan. Hoewel inmiddels een fervent motorrijder, is Hans niet met het motorvirus geboren. ‘Vroeger wel wat met brommertjes bezig geweest, maar nooit echt aan motorrijden gedacht. Die belangstelling kwam pas rond mijn veertigste. De leeftijd waarop je besluit om motor te gaan rijden of je vrouw in te ruilen voor een jonger exemplaar. Ik heb voor het eerste gekozen. Mijn vrouw mocht blijven. Sterker nog: die ging bijna altijd mee achterop. Mijn eerste motor was een regelrechte miskoop, een Honda Magna 500. Totaal niet geschikt voor twee personen, terwijl de verkoper me had verteld dat dat prima ging. Niet dus.’

Op een Yamaha XJ700 Maxim ging het al wat beter. Pas toen Hans een Kawasaki Vulcan 1500 kocht vond hij dat het ergens op begon te lijken. ‘Eindelijk een motor waarop we beiden de ruimte hadden. Comfortabel voor mij en voor de duo achterop. We hebben allebei een dusdanig postuur dat we die ruimte ook nodig hebben. In 2001 ruilde ik de Vulcan in op een Yamaha XVZ1300A Royal Star. Toen ik daar in 2008 ruim een ton mee had gereden, ben ik op bezoek geweest voor Marathonmotor. Die motor beviel me zo goed dat ik hem uiteindelijk pas bij 180.000 kilometer heb ingeruild op de XV1900A Midnight Star. Ik was bij inruil een beetje bang voor de hoge kilometerstand van de Royal Star, maar het was leuk om van de verkoper bij Motorcentrum Jansen in Waalwijk te horen dat mijn Royal Star met die kilometerstand “net ingereden” was. De Midnight Star waar ik mijn oog op had laten vallen was vier jaar oud, maar zag er met 4.000 kilometer op de teller uit als gloedje nieuw. De Midnight Star was in “full dressed”-uitvoering wat zo ongeveer wil zeggen “voorzien van alle mogelijke originele accessoires”. In “full dressed”-uitvoering was de nieuwprijs destijds aanzienlijk hoger, 25.000 euro in plaats van 17.000 euro.’

Honda CBF1000A – Marathonmotor

Aandrijfriem

Vanuit Oostelbeers reed Hans bijna dagelijks met de Yamaha XV1900A Midnight Star naar zijn werk in en rond Eindhoven (administratie bij Philips). Alleen als het onverantwoord was om met de motor de weg op te gaan, werd de auto gepakt. De dagelijkse afstand, twintig kilometer enkele reis, stelde niet zo heel veel voor. ‘Maar alleen al het gemak van het parkeren van de motor vergeleken met de auto leverde voordeel op. Zo lang als ik motor rij, kom ik voor onderhoud bij Motor Service Zuid, een eenmanszaakje in Oirschot. De eigenaar weet precies wat ik wil wanneer ik de motor bij hem breng. En als ik een langere vakantietrip ga maken, rij ik eerst altijd even bij hem langs voor een laatste controle. Hij controleert dan of de remblokken nog goed zijn, het olieniveau in orde is en of de banden nog genoeg profiel hebben. Dat geeft me een veilig gevoel. Veiligheid staat bij mij voorop. En als ik dan vraag wat het kost, roept hij “komt wel goed Hans”. Hij weet natuurlijk dat ik later toch weer bij hem kom voor een grote of kleine beurt.’

Grote technische problemen heeft Hans met zijn Midnight Star niet gekend. Wel ging bij 46.000 kilometer de aandrijfriem kapot. ‘Normaal gesproken hoeft deze riem pas rond de 100.000 kilometer vervangen te worden. Tijdens een beurt had de monteur eerder al opgemerkt dat de riem een beschadiging liet zien en dat deze binnenkort vervangen diende te worden. Hij had gelijk, de riem knapte op de snelweg bij Oirschot, toevallig dicht in de buurt van de motorzaak. Een nieuwe riem zorgt wel voor een flinke schadepost, inclusief montage 675 euro. Jaren later, bij 86.000 kilometer, was ik met een groep vrienden op vakantie in Duitsland toen er plotseling een onheilspellend geluid vanuit de achterkant van de motor kwam. In de buurt van het stadje waar we verbleven zat een Yamaha-dealer. Die had niet direct tijd (weekend) om te kijken, maar dinsdags zou hij me kunnen vertellen wat er aan de hand was. Blijkbaar had het bedrijf niet veel zin in een extra klus, want op dinsdag had er nog niemand serieus naar de motor gekeken en dat zou ook nog wel een paar weken kunnen gaan duren. Ik heb toen besloten om de motor zelf maar op te halen. Via de ANWB had ook gekund, maar dat duurde te lang. Wel moest ik bij de Duitser eerst nog wat aftikken voor stallingskosten en het feit dat hij even “gekeken” had. Gelukkig werkt het bij “mijn” motorzaak anders. Ik werd nog dezelfde dag gebeld dat de motor weer klaar was. Een losgelopen bout van de aandrijfpoelie bleek de oorzaak.’

Spanningsregelaar

Het wisselen van een bandenset, meestal om de 12.000 kilometer, is bij de Midnight Star iets meer werk dan bij de gemiddelde motor. Hans: ‘De banden vormen door de jaren heen de grootste kostenpost. Voor de rest valt het allemaal wel mee. Ik besteed wel alles uit, doe behalve poetsen zelf weinig aan de motor. Ik heb er de kennis en het gereedschap niet voor. Bovendien wil ik dat het goed gebeurt en dat is als ik het zelf doe altijd nog maar de vraag. Mijn vrouw en ik hebben heel veel plezier op de motor en dat mag dan ook wat kosten. Maar we worden ondertussen wel een dagje ouder. Mijn vrouw zit niet graag meer achterop, dus gaat de motor op de aanhanger mee naar het vakantieadres. Dan kan zij overdag haar ding doen en ik het mijne en dat is op stap met de motor.’

Pas bij 91.000 kilometer was de originele accu aan vervanging toe. Hans: ‘Later, bij 96.000 kilometer, kwam de monteur er tijdens een controle achter dat de spanningsregelaar niet meer goed functioneerde. Hij vertelde me dat ik geluk had, want gaat zo’n ding onderweg stuk, dan bestaat de kans dat ook de dynamo de geest geeft. Nu bleef de schade beperkt tot 222 euro voor een nieuwe spanningsregelaar. Al bij al is het qua onderhoudskosten goed te overzien. Een aantal jaren heb ik met een uitlaatdemper gereden die voor extra geluid zorgde. In de huidige tijd is dat niet meer leuk, begon zelf ook een hekel aan de herrie te krijgen, ook al was het nog redelijk beschaafd. Zeker geen open uitlaat. Met de originele uitlaat heb ik nergens problemen, ook niet in Duitsland waar ik net als in Luxemburg en Zwitserland heel graag rijd.’

Yamaha XV1900A Midnight Star op de brug

Hans Vennix is zeer benieuwd wat Motor.NL-expert Van Sleeuwen van zijn Midnight Star vindt. Na zijn gebruikelijke proefrit kijkt Van Sleeuwen wat bedenkelijk. ‘Met het rijwielgedeelte is niks mis, maar de derde versnelling zorgt voor een vreemd geluid’, aldus Van Sleeuwen. Deze reactie had de eigenaar wel verwacht. Hans: ‘Ik heb er bewust vooraf niets over gezegd. Ik was benieuwd of het Van Sleeuwen ook zou opvallen. In de derde versnelling hoor je een soort schrapend geluid. Maar ook alleen maar in die versnelling. Schakel je over naar zijn vier, dan is het geluid weg.’ De motor wordt dwars op de brug gezet zodat het achterwiel vrij kan draaien. Er worden andere monteurs bij geroepen om te luisteren. Van Sleeuwen: ‘Met honderd procent zekerheid valt niet te zeggen wat er aan de hand is, maar ik hou het op pitting van de tandwielen van de derde versnelling. We hebben zoiets al eens eerder meegemaakt. Op zich kan dit geen kwaad. Wel in de gaten houden of de tandwielen extra gaan slijten. Dit zou je kunnen zien aan een vuil oliefilter waar ijzervijlsel in komt.’ Vennix: ‘Mijn monteur kwam met precies dezelfde opmerking. De derde versnelling vervangen is een kostbare ingreep. Als het niet erger wordt, dan laat ik het er maar bij. Maar het stoort me wel.’

Wat Hans ook stoort zijn de voorvorkpoten. Die hebben, veel meer dan de rest van de motor, last van corrosie door pekel. ‘Ze zien er niet uit’, aldus de eigenaar, wiens motor er voor de rest zo goed als nieuw uitziet. Dat laatste heeft vooral te maken met het feit dat de motor al enkele jaren niet meer voor woon-werkverkeer wordt gebruikt. Geen pekelritten meer.

De remschijven, zowel voor als achter, zijn nog niet vervangen, maar dat zit er volgens Van Sleeuwen wel aan te komen. De schijven hebben zo’n anderhalve millimeter aan dikte ingeleverd. Op de remwerking heeft dat nog weinig invloed. De riem, nu ruim 50.000 kilometer oud, ziet er nog prima uit.

Geluid in de derde versnelling vroeg om extra aandacht.

Wat betreft de lagers is er nog nooit eentje bij de Yamaha vervangen en alles draait nog soepel. Het starten van de dikke tweecilinder gaat wat moeizaam. Er zijn enkele startpogingen nodig om leven in de brouwerij te brengen. Aan de nieuwe accu kan het niet liggen. Van Sleeuwen vermoedt dat de koolborstels in de startmotor aan vervanging toe zijn. Over het uiterlijk van de Midnight Star valt niks negatiefs te melden. Het chroom ziet er nog keurig uit en dat geldt, met uitzondering van de vorkpoten, ook voor het aluminium. Aan het motorblok is nergens te zien dat het elf jaar en bijna 100.000 kilometer oud is. Klasse.

Omdat Yamaha geen opvolger voor de Midnight Star heeft – de zware cruisers zijn een uitstervend ras bij de Japanners –, heeft Hans Vennix nog geen plannen voor een andere motor. ‘Deze bevalt nog steeds prima. Enkele vrienden in de motorclub rijden Harley-Davidson en proberen mij wel eens over te halen. Maar ik heb toch meer vertrouwen in de Japanse techniek.’

Goed om te weten

Zelfde motor, verschillende benamingen. In Europa heet de XV1900 Midnight Star, in de VS Star Roadliner en de toerversie luistert naar de naam Star Stratoliner. De XV1900 werd geproduceerd van 2006 tot 2017. Een vervangend model is er (nog) niet.

De Drag Star was de opvolger van de Yamaha Virago, lang geleden een populair instapmodel, met als grootste Star de Wild Star 1600, net als zijn voorgangers een dikke V-twin. Parallel aan de Wild Star liep de Royal Star 1300. Geen V-twin maar een soepele V4. Deze verdween vanwege zijn prijs en viercilinderkarakter vrij snel uit het gamma. De XV1900A Midnight Star werd het paradepaardje bij Yamaha als het ging om een zware cruiser. Toen ook de Wild Star het veld moest ruimen vanwege emissie-eisen, werd het gat tussen de Dragstar 1100 en de Midnight Star 1900 te groot. Er werden toen ook een Midnight Star 950 en een 1300 ontworpen die uiteindelijk de Dragstars zouden vervangen. Uiterlijk verschillen deze drie modellen Midnight Star, op het eerste gezicht, niet zo heel veel van elkaar.

Pluspunten Yamaha XV1900A Midnight Star

Enorm koppel

Minpunten Yamaha XV1900A Midnight Star

Zadelpijn

Ook in de Alpen voelt de Midnight Star zich prima thuis.

Richtprijzen bij motorzaak

Voor een mooie Midnight Star (2006-2009) moet je rekenen op een bedrag net onder de € 10.000,-.

Reparaties en problemen

  • 46.000 km aandrijfriem vervangen
  • 86.000 km bout aandrijfpoelie losgelopen
  • 91.000 km accu vervangen
  • 96.000 km spanningsregelaar vervangen

Merkenclub

Nederland kent een heuse ‘Star’-fanclub voor bezitters van Yamaha Wild Star, Royal Star, Midnight Star en Warrior. In 2021 bestaat de club van ongeveer honderd actieve Star-enthousiastelingen twintig jaar: Wild Star Fan Holland, www.wsfh.nl.

Tweetakt-orkest – Avondklok-film #75

0
Tweetakt-orkest

Op straat kom je zelden nog een tweetakt tegen, maar in de cross is dit gelukkig heel anders. Wat een geluid! Wauw, wauw, wauw!

Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: Tweetakt-orkest

Kawasaki Ninja 1000SX 2021 – Koopgids

0

Na (semi) verloren motorjaar 2020 staat Ad te popelen om alles dubbel en dwars in te halen op het moment dat het weer mag. Reizen, woon-werkverkeer en pretritten moeten stuk voor stuk knalfeesten worden. Is deze Kawasaki Ninja 1000SX daar geschikt voor?

Interview Bo Bendsneyder: ‘Ik voel dat het eindelijk echt weer kan’

0
Bo Bendsneyder

Hoewel Qatar 2 aanvankelijk een stuk ingewikkelder verliep dan een week eerder, toen hij startend van de eerste rij negende werd, liet Bo Bendsneyder ook afgelopen zondag zien dat dit jaar alles anders is als Pertamina Mandalika SAG Team-coureur. Anders word je na een lastige aanloop echt geen twaalfde in de tweede Moto2-race van 2021. Wat is dat dan allemaal? Bo legt het zelf uit.

Bizar, dat is het woord dat bij mij opkomt als ik kijk naar je verhaal van de laatste weken.

‘Ja, dat snap ik wel. Normaal gesproken had ik vorige week gereden op Barcelona tijdens de WK Supersport-test en nu heb ik de eerste twee Moto2-races er al op zitten. Maar waar ik ook rij, ik wil nooit zomaar meedoen, ik wil dan ook echt wat bereiken.’

Wat is voor jou ‘echt wat bereiken’?

‘Als je kijkt naar de aanloop van Qatar 1 en 2, dan heb je het over minimaal top-6 en misschien zelfs wel een podium. Ik heb er samen met mijn team ook echt aan gewerkt om met de eerste zes mee te kunnen gaan.’

Je sprak na afloop van de eerste race op Qatar zelfs over zenuwen, dat heb ik lang niet gehoord bij je.

‘Het is drie, vier jaar geleden dat ik echt met de top mee kon gaan en dat zorgt voor heel andere gevoelens, omdat ik voel dat het eindelijk echt weer kan. Daarom wilde ik soms misschien wel iets te graag en reed ik rond met iets te veel stress. Dat zijn echter dingen waar je van leert en die je de volgende keer anders doet.’

Had je daardoor ook last van opgepompte armen?

‘Ja, al was het een samenloop van omstandigheden. Zo stond er tijdens de eerste race veel meer wind. Ik heb er wel vaker last van gehad en dan ging ik altijd naar de Clinica Mobile en werd het met een behandeling opgelost. Omdat ik er in de trainingen en met een lange run geen last van had, deed ik dat niet. Maar nu ga ik altijd standaard naar de Clinica, ook als ik geen last heb.’

Vrees je een operatie?

‘We hebbend dat vorig jaar wel aangevraagd, maar volgens de Clinica Mobile was dat gelukkig niet nodig omdat het goed behandelbaar is. Als ik er altijd last van zou hebben, zou het een andere situatie zijn.’

Hoeveel tijd verlies je door armpomp?

‘Dat is rond de 0,4 tot 0,5 seconde per ronde. Verder maak je met armpomp eerder fouten en ben je meer bezig met je arm dan met racen.’

Hoe is het om vooraan – en zelfs even op kop – te rijden in de Moto2?

‘Het is het beste gevoel dat er is! Het fijne is dat de jongens vooraan min of meer hetzelfde rijden als mij en dat is achterin anders. Daar werd ik zo vaak verrast en was inhalen erg lastig. Vooraan wordt natuurlijk ook wel agressief gereden, maar het grote verschil is dat ze aan kop niet in de eerste ronden op hun plaat willen gaan.’

Je teamgenoot Thomas Luthi werd al wereldkampioen, reed MotoGP en heeft meer dan zestig WK-podiums. Toch ben je de snellere van de twee.

‘Ik had niet verwacht zo snel al voor hem te staan, want hij is uiteindelijk aangenomen om voor het kampioenschap te gaan. Al denk ik wel dat hij er binnenkort met al zijn ervaring zal staan. Maar ja, het is mijn teamgenoot, dus hem wil ik altijd als eerste verslaan.’

Bo Bendsneyder

Vorig jaar was Losail ook goed. Wat is er nu anders?

‘Vorig jaar stond ik er alleen in de kwalificatie heel goed bij, doordat echt alles klopte. Als ik heel eerlijk ben, had ik vorig jaar zelfs geluk dat heel veel jongens voor mij bandenproblemen kregen, anders was ik in de race echt geen elfde geworden. We hebben nu een hele goede basis, waardoor een vergelijk met 2020 totaal niet meer opgaat.’

Verwacht je dat de goede basis zich doorvertaalt naar een goed seizoen?

‘Ik hoop dat natuurlijk wel. Voorlopig ben ik op Valencia, Jerez en Losail snel, dus het ziet er erg hoopvol uit. De Kalex heeft natuurlijk ook al bewezen goed te kunnen zijn op elk circuit.’

Wat is het verschil tussen het Kalex-frame en het NTS-frame waarmee je vorig jaar reed?

‘De data en resultaten op de baan laten het verschil wel zien als ik heel eerlijk ben.’

En wat is het verschil tussen je vorige RW Racing-team en je huidige Pertamina Mandalika SAG Team uit Spanje?

‘Oef, moeilijk… Het is een groot verschil. SAG heeft op dit moment heel veel steun vanuit Indonesië en dat helpt financieel enorm. We hebben overal de nieuwste spullen voor en dat werkt zo fijn. Daarnaast is de basis van SAG heel stabiel, ze werken er al jaren met vaste mensen en het voelt daardoor aan als een Spaanse familie en daarbinnen voel ik mij heel prettig, vanaf het allereerste moment.’

Bo Bendsneyder: ‘Ik heb nog nooit zo’n goede kans gehad’

Leef je mee met RW Racing, dat het ook nu verre van gemakkelijk heeft?

‘Zeker weten, wij hebben samen een hoop shit gehad, maar ik vind het wel heel erg jammer dat RW nu heel veel reacties krijgt vanuit Nederland dat hun team niets voorstelt. Vorig jaar was ik slecht en nu ligt het allemaal aan RW, dat is gewoon niet eerlijk. Ik gun ze echt het beste en vind het hartstikke zuur dat ze nu zoveel pech hebben, met bijvoorbeeld de gebroken pols van Barry Baltus. Die jongen heeft echt wel potentie.’

In Indonesië ben je inmiddels een nationale held.

‘Dat is bizar. Mijn Instagram-account is in een paar weken gegroeid met 10.000 volgers, ongelooflijk. En al rij ik helemaal achteraan, ze blijven mij steunen!’

MotoGP Qatar & Doha: Sensationele seizoenstart

0

Het 73e seizoen WK-wegracen is op sensationele wijze van start gegaan. Onder het kunstlicht van Qatar reden verschillende coureurs zich tijdens twee bloedstollende races in de schijnwerpers. In de eerste plaats waren dat de Spanjaard Maverick Viñales en de Fransman Fabio Quartararo, de twee Yamaha-fabrieksrijders die ieder een wedstrijd wonnen. Johann Zarco (Ducati) maakte het Franse succes compleet door niet alleen twee keer tweede te worden, maar tevens als WK-leider naar Frankrijk terug te keren.

Qatar was en is de laatste tijd meer in het nieuws vanwege het voetballen dan het motorracen. Zeker bij het grote publiek. Dat komt in de eerste plaats door een bericht dat in februari in The Guardian verscheen. Volgens de Britse krant zijn er bij de bouw van de prestigieuze stadions en andere voorzieningen voor het WK voetbal, dat in 2022 in het schatrijke Golfstaatje plaats moet vinden, de laatste tien jaar zeker 6.500 doden gevallen.

Nu komt de MotoGP al sinds 2004 ieder jaar in Qatar in actie. Vanaf dat moment hebben we er de gigantische veranderingen met eigen ogen mogen aanschouwen. De hoofdstad Doha en omgeving waren bij het eerste bezoek al één grote bouwput. De verbazing daarover werd elk jaar alleen maar groter. Helemaal toen het landje het WK voetbal kreeg toegewezen. Vanaf het begin werd er al getwijfeld of dit wel op een eerlijke manier was gebeurd. Al snel bleek dat er met steekpenningen was gewerkt, maar de klok kon niet meer worden teruggedraaid. Beter gezegd: het machtsspel om dit niet te doen bleek (en blijkt nog steeds) sterker te zijn dan om het wel te doen. Ondanks alle misstanden, zijn ethische gronden minder belangrijk dan het financieel gewin. In de voetbalwereld zijn er wat tegengeluiden te horen. Of beter gezegd: te zien. Zoals de KNVB onlangs deed door de spelers van het Nederlands elftal in een zwart shirt met het opschrift ‘Football Supports Change’ aan te laten treden.

In de motorwereld hebben we zoiets nog niet gezien. Waarom ook? Dorna heeft als rechtenhouder van de MotoGP een uitstekende verhouding met de machthebbers in Qatar. Om de eerste race van het seizoen te mogen organiseren leggen de Qatari vele miljoenen dollars op tafel. De samenwerking verloopt uitstekend en de accommodatie is perfect. Het leidde er zelfs toe dat Dorna en de IRTA de GP van Qatar van afgelopen seizoen tot de beste van het jaar hebben gekozen. Dit jaar werd door de organisatoren aan alle mensen die in het rennerskwartier aan het werk waren de mogelijkheid geboden om zich in te laten enten tegen Covid-19. Een groots gebaar onder de gegeven en dus vrijheidsbeperkende omstandigheden. Al helemaal omdat de meeste betrokkenen vanwege de testdagen en twee GP-weekenden langere tijd in Qatar moesten verblijven. Of de tienduizenden gastarbeiders, of beter gezegd: ‘moderne slaven’, dit privilége ook hebben gekregen, is echter de vraag …

In ieder geval is en blijft voor de Qatari het mogen organiseren van het WK voetbal heel belangrijk. Dat bleek onder andere uit het feit dat vlak voor de start van de tweede MotoGP-race een aantal hooggeplaatste Arabieren samen met FIFA-baas Gianni Infantino op de grid verscheen. Op de televisie werd er vervolgens in beeld ook nog een link gelegd naar het nagenoeg voltooide Lusail Stadium, waar in 2022 de WK-finale gespeeld moet gaan worden.

De Pramac Ducati-coureurs Martin (89) en Zarco (5) op kop in de tweede race.

Prachtige races

De opening van het 2021-GP-seizoen in Qatar leverde naast alle genoemde zaken ook twee prachtige races op. Al met al werd het in de eerste plaats een strijd tussen de Ducati-raketten en de meer handelbare fabrieks-Yamaha’s. Als het op de factor ‘ervaring’ aan kwam, kan worden gesteld dat Andrea Dovizioso (de winnaar in Qatar van 2018 en 2019) bij Ducati danig werd gemist. Van de huidige zes Ducati-coureurs heeft er namelijk slechts ééntje een MotoGP-race weten te winnen. Dat was Jack Miller in 2016 op een Honda op een nat en droog Assen. Probeerde Dovizioso altijd in het begin van de race in Qatar het tempo te drukken om zo zijn banden te sparen, de nieuwe generatie Ducati-rijders vloog er direct in. Met als gevolg dat, ondanks de raketstart en superieure topsnelheid van hun machines, de noodzakelijke rondetijden niet tot de finish konden worden gerealiseerd. Dat gold met name voor Miller, die ook nog eens last van opgepompte armen kreeg. Uiteindelijk deed Pramac-coureur Johann Zarco het met twee tweede plaatsen en zo de WK-leiding nog het beste. En dat kan een grote verrassing worden genoemd. Zo ook de prestatie van zijn teamgenoot Jorge Martin in de tweede race. De 23-jarige rookie mocht daarin niet alleen van pole vertrekken, maar finishte ook nog eens als derde.

Bij Yamaha werd het testwerk van Cal Crutchlow onmiddellijk zichtbaar. Want met een beter remmende M1 waren Maverick Viñales en Fabio Quartararo in staat om in de tweede helft van de race door sterke inhaalacties dusdanig naar voren te komen, dat ze beiden een keer als winnaar werden afgevlagd.

Een dergelijk wedstrijdpatroon lieten ook de Suzuki-coureurs zien. Na een matige kwalificatie leverde dat Alex Rins en Joan Mir als hoogste klassering ieder nog een vierde plaats op. Laatstgenoemde verspeelde in de eerste race een podiumplaats, omdat hij in de laatste bocht een stuurfout maakte. In de tweede race kwam het letterlijk en figuurlijk tot een treffen met Jack Miller. Daardoor viel de wereldkampioen terug naar de zevende positie.

Strijd en spanning

De 140 te vergeven WK-punten werden tijdens de tweede race in Qatar in een tijdsbestek van nog geen negen seconden verdeeld. Om precies te zijn in slechts 8,928 seconde! De vijftien betrokken coureurs deden dat ook nog eens op zes verschillende motorfietsmerken. Dit alles is niet alleen een nieuw record, het belooft ook heel veel strijd en zo spanning voor de rest van dit seizoen. Nu maar hopen dat Marc Marquez er in Portugal weer bij is. Dan wordt de show zeker nog spectaculairder! Bovendien heeft Honda hem, ondanks het aantrekken van Pol Espargaró, hard nodig. Andrea Dovizioso zou Aprilia en de immer gemotiveerde Aleix Espargaró een grote dienst bewijzen door het nodige testwerk te gaan verrichten met een machine, die nu al veel beter is dan de oude.

Vol spanning wordt er dan ook uitgekeken naar de derde confrontatie van dit seizoen op het spectaculaire circuit van Portimᾶo. Eind november was thuisrijder Miguel Oliveira (KTM) er nog oppermachtig. Gaat dat nu weer gebeuren? In de tweede race in Qatar werd de Portugees na een sterk begin geconfronteerd met een defect dashboard en reed zo zonder enige (zeer noodzakelijke) informatie. Degenen die een uiterst zwakke seizoenstart hadden, dat waren in de eerste plaats de Petronas Yamaha-coureurs Franco Morbidelli (verleden jaar tweede op dit circuit) en Valentino Rossi (in Qatar teleurstellend twaalfde en zestiende), zullen in Portugal extra aan de bak moeten. Dat geldt ook voor Jack Miller, die als Ducati-fabriekscoureur in Qatar slechts twee negende plaatsen scoorde. Gezien hun presteren in Qatar lijkt het Yamaha-fabrieksduo Quartararo en Viñales op de technisch moeilijke baan favoriet te zijn.

GP in cijfers

12

van de huidige 22 MotoGP-coureurs zijn minimaal één keer wereldkampioen geworden.

25

jaar geleden maakte Valentino Rossi in Maleisië zijn GP-debuut. Dat was op 31 maart 1996.

362,4

km/u is het nieuwe absolute snelheidsrecord in de MotoGP, gereden door Johann Zarco (Ducati).

5,382

seconde. Nog nooit zat de top-10 van de koningsklasse zo dicht bij elkaar.

De resultaten

MotoGP Qatar

1. Maverick Viñales (E), Yamaha, 42.28,663;
2. Johann Zarco (F),Ducati, +1,092;
3. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +1,129;
4. Joan Mir (E), Suzuki, +1,222;
5. Fabio Quartararo (F), Yamaha,     +3,030;
6. Alex Rins (E), Suzuki, +3,357;
7. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +5,934;
8. Pol Espargaró (E), Honda, +5,990;
9. Jack Miller (AUS), Ducati, +7,058;
10. Enea Bastianini (I), Ducati, +9,288;
11. Stefan Bradl (D), Honda, +10,299;
12. Valentino Rossi (I), Yamaha, +10,742;
13. Miguel Oliveira (PT), KTM, +11,457;
14. Brad Binder (ZAF), KTM, +14,100; 1
5. Jorge Martin (E), Ducati, +16,422.

  • 22 ronden = 118,36 km
  • Racegemiddelde winnaar: 167,1 km/u
  • Snelste ronde (4e): Viñales, 1.54,624 = 168,9 km/u (record)

MotoGP Doha

1. Fabio Quartararo (F), Yamaha, 42.23,997;
2. Johann Zarco (F), Ducati, +1,457;
3. Jorge Martin (E), Ducati, +1,500;
4. Alex Rins (E), Suzuki, +2,088;
5. Maverick Viñales (E), Yamaha, +2,110;
6. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +2,642;
7. Joan Mir (E), Suzuki, +4,868;
8. Brad Binder (ZAF), KTM    , +4,979;
9. Jack Miller (AUS), Ducati, +5,365;
10. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +5,382;
11. Enea Bastianini (I), Ducati, +5,550;
12. Franco Morbidelli (I), Yamaha, +5,787;
13. Pol Espargaró (E), Honda, +6,0636;
14. Stefan Bradl (D), Honda, +6,453;
15. Miguel Oliveira (PT), KTM, +8,928.

  • 22 ronden = 118,36 km
  • Racegemiddelde winnaar: 167,4 km/u
  • Snelste ronde (7e): Bagnaia, 1.54,491 = 169,1 km/u (record)

WK-STAND (na 2 van 19 races)

1. Zarco, 40 punten;
2. Viñales, 36;
3. Quartararo, 36;
4. Bagnaia, 26;
5. Rins, 23;
6. Mir, 22;
7. Martin, 17;
8. A. Espargaró, 15;
9. Miller, 14; 10. 
P. Espargaró, 11.

Volle buit in Moto2 voor Sam Lowes

Na het vertrek van de nummers één en twee van 2020, Enea Bastianini en Luca Marini, naar de MotoGP moet in theorie de nummer drie van vorig seizoen dit jaar de snelste worden. En dat is Sam Lowes. Nu komen theorie en praktijk niet altijd overeen. Zeker niet in de motorsport. En misschien wel helemaal niet in het geval van Sam Lowes. Want de 30-jarige Engelsman presteert regelmatig zeer onregelmatig. Zo wisselt hij geregeld knappe prestaties af met domme valpartijen. Tijdens de eerste twee confrontaties van 2021 vertoonde Lowes een opvallende regelmaat. Twee keer kwalificeerde hij zich als snelste, twee keer kwam hij tijdens de warm-up ten val en…. twee keer won hij op indrukwekkende wijze de race! Petje, of in dit geval helmpje, af voor de karaktervolle Engelsman. De zeven jaar jongere Remy Gardner liet zien dat wat de titel betreft er danig rekening met hem gehouden dient te gaan worden,.want hij werd bij zijn debuut voor het team van Aki Ajo twee keer tweede. Een andere debutant in het Moto2-team van de Finse manager (en in deze klasse), Raul Fernandez, verblufte in Qatar met een vierde en derde plaats. Fabio Di Giannantonio eerde in de eerste race zijn veel te vroeg overleden teambaas Fausto Gresini op fraaie wijze met een podiumplaats door derde te worden. Het Nederlandse NTS RW Racing Team kende een heel dramatische seizoenstart. Barry Baltus moest direct al afhaken vanwege een bij een val in de training opgebroken polsbreuk en Hafizh Syahrin vertoefde constant in de achterste regionen van het veld.

Uitslagen

GP Qatar

1. Sam Lowes (GB), Kalex;
2. Remy Gardner (AUS), Kalex;
3. Fabio Di Giannantonio (I), Kalex;
4. Marco Bezzecchi (I), Kalex;
5. Raul Fernandez (E), Kalex;
9. Bo Bendsneyder (NL), Kalex.

GP Doha

1. Lowes;
2. Gardner;
3. R. Fernandez;
4. Bezzecchi;
5. Ogura;
12. Bendsneyder.

WK-stand (na 2 van 19 races)

1. Lowes, 50 punten;
2. Gardner, 40;
3. R. Fernandez, 27;
4. Bezzecchi, 26;
5. Di Giannantonio, 22;
9. Bendsneyder, 11.

Ongekend debuut in Moto3 voor Pedro Acosta

De racedirectie is al een tijdje bezig met het zoeken naar een ordelijk en zo veilig mogelijk verloop van de trainingen en kwalificatie van in de eerste plaats de Moto3-klasse. Dat blijkt een moeilijke opgave. Om het wachten op een sleepje van een tegenstander zoveel mogelijk in te dammen, zijn de straffen op dit vergrijp voor dit seizoen andermaal zwaarder geworden. Zo kon het zijn dat er tijdens de tweede race in Qatar maar liefst zeven coureurs uit de pitstraat moesten vetrekken. Daaronder bevond zich ook Pedro Acosta, de Red Bull Rookies Cup-winnaar van verleden jaar. De pas 16-jarige Spanjaard had een week eerder iedereen verrast door bij zijn GP-debuut direct tweede te worden achter zijn veel meer ervaren KTM Ajo-teamgenoot Jaume Masia. Bij zijn tweede optreden verblufte Acosta alles en iedereen door vanuit de pitstraat naar de zege te rijden! Iets wat nog nooit eerder was vertoond! Darryn Binder (Honda) scoorde een derde en tweede plaats. De winnaar van de openingsrace, Masia, werd in de tweede wedstrijd na een fout in de laatste ronde slechts negende.

Uitslagen

GP Qatar

1. Jaume Masia (E), KTM;
2. Pedro Acosta (E), KTM;
3. Darryn Binder (ZAF), Honda;
4. Sergio Garcia (E), GasGas;
5. Gabriel Rodrigo (ARG), Honda.

GP Doha

1. Acosta;
2. D. Binder;
3. Niccolò Antonelli (I), KTM;
4. Andrea Migno (I), Honda;
5. Kaito Toba (J), KTM.

WK-stand (na 2 van 19 races)

1. Acosta, 45 punten;
2. D. Binder, 36;
3. Masia, 32;
4. Antonelli, 26;
5. Guevara, 19.

Quotes

Voorspelling sportredacteur Marien Cahuzak

Portimão wordt het weekend van revanche. Miguel Oliveira (en KTM) gaat na dramatische weken in Qatar laten zien dat 2020 geen toeval was toen hij op waanzinnige wijze zijn thuisrace won. Joan Mir wordt tweede en ook hij heeft iets recht te zetten, nadat de eerste races van 2021 niet helemaal volgens plan verliepen voor hem en bovendien viel hij vorig jaar uit op Portimão. Marc Marquez viert zijn rentree met een derde plek en laat zo zien nog altijd snel te zijn.

De geschiedenis van Harley-Davidson – Avondklok-film #74

0
Harley-Davidson

Het hele verhaal van Harley-Davidson in drie kwartier proberen te vertellen, is een serieuze uitdaging. Toch kan het, zo blijkt uit onderstaande film.

Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: De geschiedenis van Harley

Nieuwe Suzuki GSX-S1000 aangekondigd

0

Suzuki deelt plaagstootjes uit met een video op YouTube waarin de nieuwe GSX-S1000 wordt aangekondigd. De presentatie volgt op 26 april.

Een paar vernieuwingen zijn al te zien in de video, hoewel er nog niet veel van de motor te zien is.

Net als veel andere motorfietsen op dit moment, krijgt de GSX-S1000 ook winglets, die zorgen voor meer downforce aan de voorkant. De tank en de achterkant lijken te zijn herzien. De nieuwe koplamp maakt nu gebruik van led-technologie. Het bestaat uit meerdere lichtunits, waarvan er twee de vorm hebben van een Superman-logo dat een beetje breed is uitgerekt.

2021 Suzuki Hayabusa: de magische Busa is terug!

Verdere informatie over de 2021 Suzuki GSX-S1000 is nog niet beschikbaar. Maar het moet duidelijk zijn dat de motor is herzien voor Euro 5 (ten minste). Afgezien daarvan kun je een verbeterde uitrusting verwachten, met allerlei elektronische hulpmiddelen.

Yamaha registreert ook YZF-R9. En R15, R20, R25…

0

We naderen de climax. In de zomer van vorig jaar doken er geruchten op uit het Verre Oosten dat Yamaha bezig was met de ontwikkeling van een sportmotor op basis van de MT-09 driecilinder. Die zou dan, zoals Yamaha nou eenmaal doet, de Yamaha YZF-R9 gaan heten. Later, terwijl het basisconcept hetzelfde bleef (MT-familiemotor op een sportplatform voor weggebruik), verschoof de focus naar de… de CP2-twin, die onlangs is opgewaardeerd naar Euro 5 en de nieuwe MT-07 aandrijft.

De aanleiding was een artikel van Young Machine, waarin werd bevestigd dat Yamaha werkt aan een YZF-R7. De YZF-R7 is al opgegeven als zekere starter in het MotoAmerica-kampioenschap. Toen volgde het nieuws van de merkregistratie van een model op basis van het CP2-blok in de CARB-register (het USA-motorregister), wat een einde leek te maken aan de affaire, in afwachting natuurlijk van het definitieve model.

Racertest EAB Racing Ten Kate Yamaha YZF-R6 en YZF-R3

Een reeks nieuwe Yamaha-modellen

En toch, opnieuw in de USA, is een hele reeks handelsmerken geregistreerd, die suggereren dat het gamma zowel naar boven toe zal uitbreiden – het vlaggenschip YZF-R1 buiten beschouwing gelaten – met een YZF-R9 aangedreven door het CP3-blok als naar beneden toe, met een YZF-R15 (die een 125 of een 150 zou kunnen aanduiden) en een YZF-R20/R25, die vrijwel zeker een 200 en een 250 zullen aanduiden. Daarna is er een hele reeks acroniemen, zonder het YZF-voorvoegsel (R1, R2, R3, R4…), die Yamaha wellicht heeft gedeponeerd gewoon om ervoor te zorgen dat de R+nummer naamgeving niet wordt gebruikt door rivaliserende fabrikanten, zoals bijvoorbeeld Peugeot heeft gedaan door alle nummers met “0” ertussen te patenteren.

Aangezien het hier registraties voor de Amerikaanse markt betreft, is het gemakkelijk genoeg voor te stellen dat deze modellen ook mondiaal geleverd worden, met verschillende voorkeursbestemmingen. De voorstellen met een kleine cilinderinhoud zullen uiteraard voor Azië worden ontworpen, die met een grote cilinderinhoud voor het Westen.