Het is al vaak één van het favoriete soort wegen om mobiele flitscontroles te houden. Binnenkort zullen sommige provinciale wegen zelfs worden voorzien van permanente snelheidcontroles. Over ongeveer een jaar of twee zal er naast op autosnelwegen ook trajectcontrole op provinciale wegen plaatsvinden. “We beginnen op een handvol provinciale wegen’’, aldus verkeersofficier Achilles Damen in het Haarlems Dagblad. Dat wordt dus staren naar die teller om niet te hard te rijden.

Ons land telt zo’n 8.000 kilometer aan provinciale wegen. Dit is ongeveer 6 procent van het totaal. Toch vindt op deze wegen bijna een kwart van de dodelijke verkeersongelukken plaats. Er geldt vaak een snelheidslimiet van 80 kilometer per uur. De wegen zijn doorgaans lang, hebben een enkele rijstrook en er staan vaak bomen langs de weg. Verbreden zou geen optie zijn. Dan dus continu de snelheid meten, zal Damen hebben gedacht.

Waar de trajectcontroles precies worden ingezet is nog niet duidelijk. “Er mag dan op veel provinciale wegen te hard worden gereden, niet iedere gevaarlijke weg is geschikt voor trajectcontrole. Dat kan alleen wanneer je over een lang tracé de snelheid kan meten. Er moeten ook niet teveel op- en afritten zijn of zijwegen. Ofwel, het stuk weg moet lang genoeg zijn voor trajectcontrole. We hebben 15 tot 20 wegen op het oog. Van Twente tot de kop van Noord-Holland.”

Er zijn tegenwoordig veel elektronische hulpmiddelen die het leven van een motorrijder iets beter moet maken. Voorbeelden? Tractiecontrole, (bochten-)ABS en de rijmodus ‘regen’. Maar hoeveel vertrouwen heb je in die elektronische hulpmiddelen? En hoeveel blijft daar van over wanneer het regent? Dat vroegen wij ons af en deden daarom een onderzoek onder de lezers van MOTOR.nl. 

En dat leverde leuke conclusies op! Daarvan beschrijven we er nu alvast een paar, maar voor wie geen genoeg kan krijgen van dit thema, is de aankomende editie van MOTOR Magazine een echte aanrader. In dit ‘door-weer-en-wind-nummer’ lees je over de allermooiste GP’s in extreme weeromstandigheden op ons eigen Assen, krijg je een unieke inkijk in de data van Tom Sykes en staat de grote regenoverall-test.

Iedereen aan de ABS

We maken met z’n alle bijzonder veel gebruik van elektronische hulpmiddelen. Vrijwel alle motorrijders de deelnamen aan ons onderzoek rijden wel eens met ABS op de motor (88%). Dit is dan ook vanaf 2016 verplicht op nieuwe motoren. Maar hoe zit het dan met het vertrouwen in dit elektronische hulpmiddel? Wanneer het droog is, is het vertrouwen in de techniek groot. Ook als het regent of bij een natwegdek trouwens. Wel is dit minder in de laatste situatie, maar het verschil is minimaal.

Bochten-ABS: ‘Bestaat dat ook?’

Naast het ‘gewone’ ABS vroegen we jullie ook naar het gebruik van bochten-ABS. Een klein gedeelte van onze respondenten (33%) rijdt wel eens op een motor die is voorzien van dit elektronische snufje. Waarom is dit aandeel zo klein? Nou: bochten-ABS is een techniek waarmee vooral de écht moderne motoren zijn uitgerust. Die ook nog eens aardig exclusief zijn. Het verschil in vertrouwen bij een droog en een nat wegdek is bij bochten-ABS nog iets groter. Vreemd? Mwah, stel je jezelf eens de vraag hoe het voelt om middenin de bocht bij een natweg de remhendel in te knijpen.

Willen we meer of minder tractiecontrole?

Misschien wel de meest interessante conclusie uit het onderzoek, is die over tractiecontrole. Ruim de helft (53%) van onze deelnemers gebruikt dat wel eens op de motor. Waar bij (bochten-)ABS het vertrouwen juist minder wordt wanneer er regen in het spel is, zien we hierbij juist iets anders gebeuren. Motorrijders geven aan juist méér vertrouwen te hebben in tractiecontrole tijdens regenval of een natwegdek! Dit zou kunnen komen doordat je bij natte omstandigheden de tractiecontrole vaker gebruikt. In droge omstandigheden zou tractiecontrole op de weg alleen ingrijpen wanneer je de motor behoorlijk tot zijn limiet dwingt. Niet zo gek dus!

De naam zegt het al een beetje

Hoe populair is de rijmodus ‘regen’? Niet zo, maar 25% van de respondenten gebruikt dit elektronische hulpmiddel. Niet alle motoren zijn hiermee uitgerust natuurlijk. Wel zien we dat wanneer de regenmodus wordt gebruikt, het vertrouwen hierin groot is. Het vermogen van de motor wordt er dan ook behoorlijk door getemperd.

De deelnemers

Wie deden er mee? De deelnemers hadden een gemiddelde leeftijd van 44 jaar oud en veelal een MBO-opleidingsniveau. Het waren voornamelijk fanatieke motorrijders, gemiddeld werd ongeveer 5.000 tot 10.000 kilometer per jaar gereden. Ook hadden de deelnemers al tussen de 10 en 30 motorrijervaring. Precies de motorrijders waar wij naar op zoek waren, want met zo veel kennis en kunde kunnen we toch best een aardig beeld schetsen. 

De regelmatige bezoeker van MOTOR.nl weet dat wij hier wel van een goede veiling houden. Zeker wanneer er klassieke of bijzondere motoren onder de hamer gaan. Dit keer hebben we ook weer een bijzonder stukje geschiedenis te koop gezien. Het gaat hier om een dragracer van E.J. (Elon Jack) Potter. Oftewel de Michigan Madman. Iemand die V8-blokken in een motorframe hing en ermee ging racen.

Als kind wonend op een boerderij reed Potter al met zelfgebouwde tractoren, totdat hij op zijn zestiende het (briljante) idee kreeg een Chevrolet V8-blok in een motorframe te hangen. Hij verscheen er voor het eerst mee op een drag racebaan in 1960. Vanaf dat moment vergaarde hij beroemdheid als de Michigan Madman.De motor waarmee hij in 1973 het wereldsnelheidsrecord vestigde (van ruim 270 km/u) staat nu te koop. Een goed jaar, mede natuurlijk doordat toen MOTO73 is opgericht, maar dat terzijde. De motor draagt de illustere naam ‘Widowmaker’ en zou tussen de €61.000 en €80.000 moeten opbrengen. Voor dat geld krijg je er wel de originele helm bij en de machine waarmee de motor gestart moet worden. 

De Michigan Madman raakte meerdere malen gewond gedurende zijn carrière. Zo brak hij in 1966 zijn bekken en in 1971 meerdere andere botten. Hij sprong toen van een rijdende motor, omdat de parachute niet openging. Potter stierf in 2012 op 71 jarige leeftijd aan de gevolgen van Alzheimer.