maandag 6 april 2026
Home Blog Pagina 472

Stijgende populariteit motorfiets: 16% meer nieuwe registraties in juli

0

In de maand juli zijn er in Nederland 1.678 nieuwe motorfietsen geregistreerd. Ten opzichte van juli 2022 (1.448 registraties) is dat een stijging van 16%. In totaal zijn er dit jaar al 12.713 nieuwe motorfietsen op kenteken gezet. Een plus van 14% in vergelijking met vorig jaar (11.194 geregistreerde motoren). Dit blijkt uit de verkoopcijfers van RDC, die RAI Vereniging samen met BOVAG heeft gepubliceerd.

Motorrijden in de regen: 5 essentiële aandachtspunten

Bron: RAI vereniging / BOVAG

De stijging in registraties komt door de groeiende populariteit van de motor. “We zien ook dat steeds meer jongeren hun rijbewijs halen. De motor is een ideaal mobiliteitsproduct. Het is compact, flexibel en breed toegankelijk voor veel mensen.”, aldus Martijn van Eikenhorst, sectiemanager Motoren bij RAI Vereniging.

Top 3 meest geregistreerde merken in juli 2023

  • Yamaha (290 registraties, 17,3% marktaandeel)
  • Honda (263 registraties, 15,7% marktaandeel)
  • Kawasaki (226 registraties, 13,5% marktaandeel)

Top 3 meest geregistreerde modellen in juli 2023

  • BMW R1250 GS (61 registraties, 3,6% marktaandeel)
  • Kawasaki Z900 (58 registraties, 3,5% marktaandeel)
  • Yamaha MT-07 (55 registraties, 3,3% marktaandeel)

BMW customwedstrijd: 150 dealers uit 18 landen strijden tot 29 september

0

Al enkele jaren organiseert BMW Motorrad verschillende customwedstrijden voor zijn motoren en dan vooral voor modellen uit de Heritage-reeks. De R 18-cruiser kreeg al eerder de eer om deel uit te maken van zo’n evenement, met een speciale Custom Contest in 2021.

Voor 2023 gaat BMW nog een stap verder door een echt Customization Championship te lanceren voor zijn internationale dealers. Dit keer kun je kiezen uit alle cruisers in het gamma.

Sinds medio april, toen de inschrijvingen werden geopend, hebben maar liefst 150 dealers uit 18 landen hun deelname bevestigd en zijn ze begonnen met het customizen van een R 18. Na de nationale wedstrijden staan nu de twee beste aanpassingen van elk land tegenover elkaar in de internationale halve finales.

BMW introduceert Smartglasses: Head-Up Display (HUD) voor motorrijders

Een deskundige jury bestaande uit fotograaf Michael Lichter, auteur Giuseppe Roncen en custombouwers Thor Drake, Roland Sands, J. Shia en Yuichi Yoshizawa zal zes motoren selecteren voor de finale. Het publiek kan ook stemmen op zijn favoriete motor, die ook zal worden gekozen voor de grote finale in Berlijn op 29 september, tijdens de heropening van BMW Motorrad Welt. Tijdens deze gebeurtenis presenteert BMW ook al hun 2024-nieuws.

Dit jaar komen alle vier de varianten in aanmerking voor aanpassingen:

  • R 18-cruiser
  • R 18 Classic
  • R 18 Bagger
  • R 18 Transcontinental.

Naast verschillende prijzen die aan de winnaars worden uitgereikt, krijgen ze vooral de kans om hun winkel in de schijnwerpers te zetten door hun custommotor te tonen tijdens verschillende evenementen van BMW Motorrad over de hele wereld.

Nieuwe kleurstelling voor 2024 Kawasaki Ninja ZX-10R

0
2024 Kawasaki Ninja ZX-10R

De Ninja ZX-10R is het resultaat van Kawasaki’s streven naar de ultieme Ninja Superbike. Na de recente onthulling van de nieuwe Ninja ZX-4RR en Ninja ZX-6R maakt het 2024 model van de ZX-10R de Ninja ZX-familie compleet.

Met een vermogen van 213 pk, uitgebreid elektronicapakket en fijn geslepen chassis is de ZX-10R de term ‘’Superbike’’ waardig. De 998cc 4-in-lijn is gekoppeld aan een close ratio cassette versnellingsbak met kortere ratio’s in versnelling 1, 2 en 3 wat zorgt voor betere acceleratie in lage tot middelhoge toerentallen.

De Kawasaki Z900RS Yellow Ball Edition: speciaal voor Japan?

Talloze elektronische rijhulpsystemen, waaronder een Up/Down Quick Shifter, Sport Traction Control, Launch Control, Bochten ABS, instelbare Engine Brake Control, Öhlins Electronic Stuurdemper, Kawasaki’s unieke Cornering Management Functie en 4 selecteerbare rijmodi (Sport, Road, Rain en Rider mode), helpen rijders het maximale uit de Ninja ZX-10R te halen. Voor maximale remprestaties zijn ø330 mm semi-zwevende schijven, Brembo M50 Monobloc-remklauwen en een radiale Brembo rempomp gemonteerd.

Het onmiskenbare Ninja-uiterlijk is voorzien van geïntegreerde winglets. Een 4.3” TFT-kleurendisplay met 2 lay-out opties (Straat & Circuit) zorgt voor optimale informatie weergave. Bovendien is er de elektronische Cruise Control om het comfort te verhogen.

Voor 2024 zal de Ninja ZX-10R verkrijgbaar zijn in de nieuwe kleurstelling Metallic Graphite Gray/Metallic Diablo Black. Hiernaast blijft ook de kenmerkende groene KRT-Edition leverbaar. Prijzen zullen op een later moment bekend worden gemaakt.

Voor meer informatie of een dealer bij u in de buurt kunt u terecht op www.kawasaki.nl.

RIDERS Suzuki Testdag 2023: testrijd(st)er voor één dag!

0
RIDERS Suzuki Testdag 2023

Als ik iets heb geleerd van het afgelopen anderhalf jaar samenwerken met Nederlanders, is dat ze best kritisch en niet voor een gat te vangen zijn. De ‘dat-zullen-we-zelf wel-even-uitmaken’-mentaliteit is ten noorden van de grens met België vaker wel dan niet aanwezig. In die geest nodigden we in samenwerking met importeur Nimag twaalf testrijders uit om hun favoriete Suzuki-motorfiets te testen. Een dagje in de motorlaarzen van een professionele testrijder, dus. Hun bevindingen lees je hieronder!

Foto’s: Jane Duursma

Een voorzichtig zomerzonnetje, veertien kakelverse Suzuki-motoren op een rij, lekker ontbijtje erbij – dat lijken mij alvast de ingrediënten voor een bijzonder geslaagde testdag. De pretoogjes die tussen kinstuk en vizier priemen bij de eerste aankomers, lijkt dat vermoeden te bevestigen. Twaalf willekeurig gekozen, gelukkige leden van RIDERS kregen van ons de kans om bij Suzuki-importeur Nimag enkele modellen te kiezen, een fikse proefrit te maken, en vervolgens een zo objectief mogelijk oordeel te vellen.

Kilometers maken

Ze komen druppelgewijs de parkeerplaats opgedraaid, waar wij nog even de laatste puntjes overleggen met de fotografe van dienst. De testrijders-voor-een-dag zullen immers een volledige dag ons spoor volgen – en daar horen ook de nodige fotoshoots bij. We hebben de dag opgedeeld in een korte rit met fotografie in de morgen van goed 50 kilometer, gevolgd door een snelle lunch en een tweede testrit van een 100-tal kilometer. Dat moet volstaan om een eerste oordeel te vellen over de motorfietsen. Vertrekken doen we steevast vanuit Vianen, waarbij we ‘s ochtends onder meer over de Lingedijk richting Gorinchem karren, en in de namiddag een flinke lus langs Houten, Driebergen-Rijsenburg en Woudenberg vol maken. Een heerlijk gevarieerde rit, die je in gpx-versie kan terugvinden op onze website.

Test 2023 Suzuki GSX-8S: speelkameraad

Ons testpanel

Ons testpanel zelf is samengesteld uit dames en heren tussen de 23 en 68 jaar jong, met motorervaring die varieert tussen enkele maanden tot 40 jaar en meer, en eigen motoren die stuiteren tussen oldtimers tot een nagelnieuwe Transalp. Los van de gezamenlijke passie voor motoren, kon deze toevalsselectie moeilijk meer gevarieerd zijn. Dat laatste geldt overigens ook voor de gloedjenieuwe Suzuki’s die mooi opgelijnd op de parkeerplaats staan te wachten. We spotten verschillende V-Strom 1050(DE)’s, een kranige V-Strom 650, enkele GSX-S1000’s én meerdere exemplaren van zowel de nagelnieuwe GSX-8S als de al even verse V-Strom 800DE. Die laatste twee kwamen overigens verdacht vaak voor op de wensenlijstjes die onze testrijders vooraf mochten invullen…

Dag des oordeels

Kamil Witek (30)

Rijdt jaarlijks10.000 km
Eigen motorTriumph Tiger 800

‘Vandaag heb ik de V-Strom 800DE getest – een geweldig leuke machine. Om eerlijk te zijn: van zo’n 21-inch wiel had ik nooit zo’n fluks stuurgedrag verwacht, een absolute meevaller. Volgens de technische gegevens heeft deze machine 84 pk, maar ik voelde amper verschil ten opzichte van m’n op papier sterkere Triumph Tiger 800. Zelfs als je vergeet te schakelen blijft hij doortrekken, en ook onderin de toeren komt de 800DE lekker koppelrijk voor de dag. Hij klinkt ook goed, al vind ik het uiterlijk van de uitlaatdemper toch een minpuntje. Ook het ‘opstapje’ tussen het rijders- en het duozadel is wat mij betreft iets te aanwezig om vlot te bewegen in het zadel. Alles opgeteld hebben we er een mooie testrit op zitten, met ruim voldoende kilometers, waarbij ik zelf ook een beetje offroad heb opgezocht naast het wegdek.’(lacht)

Peter Hoogewerf (68)

Rijdt jaarlijks10.000 km
Eigen motorSuzuki V-Strom 650

‘Ik rijd al 17 jaar met m’n V-Strom 650, vandaag wilde ik even de ‘grote broers’ testen – zowel de V-Strom 800DE als de V-Strom 1050. De 800 vond ik erg fijn en soepel rijden, de motor deed alles prima, maar ik miste wat karakter. Zo’n paralleltwin is toch geen V-twin, hé. Het trekken van onderuit is één ding, maar vooral de hoeveelheid motorrem die je met zo’n V-twin hebt, miste ik. Vervolgens heb ik ook de 1050DE gereden, die bleek een tikkeltje te hoog voor me. Een geweldige machine wel, die me qua blok het meest heeft bekoord. Al moet ik toegeven dat ik toch weer naar de 650 neigde, toen we even stopten en konden wisselen tussen de motoren. Oude liefde roest niet – ik ruil die van mij nog niet meteen in!’ (lacht)

René Van Manen (27)

Rijdt jaarlijks5.000 km
Eigen motorYamaha FZ1-N

‘Vandaag had ik m’n zinnen gezet op de GSX-S1000, een geweldige en superstrak ogende machine. Vermogen heeft ‘ie zat en het sturen verloopt erg soepel – wat mij betreft is het de perfecte machine om sportief mee te rijden. Hij is op elk vlak net iets scherper dan m’n FZ1, zij het met een vergelijkbaar vermogen, en is me dan ook erg bevallen. Vooraf wilde ik ook graag met de V-Strom 1050 rijden, maar uiteindelijk bleek ik niet uit het zadel van de 1000S te slaan!’ (lacht) ‘Een heerlijke dag, dankjewel. Als jullie nog testrijders zoeken…’

Dubbeltest Honda XL750 Transalp vs. Suzuki V-Strom 800DE

Dae-Sun Lonnee (49)

Rijdt jaarlijks15.000 km
Eigen motorBMW F800ST

‘Als testrijder-voor-een-dag ging ik voor zowel de V-Strom 800DE als de 1050DE. Van zithouding, over rijgedrag, tot het schakelen met de quickshifter: de 800 was prettiger. Je merkt dat er is nagedacht over het nieuwe blok. Ik koos voor deze twee allroads omdat die qua zithouding wel enigszins aansluiten bij die van m’n sporttourer, maar dan iets hoger gezeten. Eigenlijk wil ik graag de tandriemaandrijving van m’n BMW inruilen voor een cardan, maar ook deze kettingaangedreven motoren wilde ik even gereden hebben, voor ik m’n beslissing maak. En dat is me beslist niet tegengevallen, zeker de 800DE brengt me aan het twijfelen. Al zou ik wat extra uitrusting, zoals handvatverwarming of rijdend verstelbaar windscherm, wel appreciëren. Fijn dat we de machines een hele dag lang konden testen op een lange en gevarieerde route. Dat brengt toch andere inzichten naar boven.’

Chris Hengeveld (63)

Rijdt jaarlijks15.000 km
Eigen motorBMW F800ST

Rijdt jaarlijks: 25.000 km

Eigen motor: Kawasaki Versys 1000 S

‘Ik heb m’n testkilometers afgelegd op een V-Strom 1050, een V-Strom 800DE én V-Strom 650. Doe mij na die driedubbele testrit toch maar de 1050, gevolgd door de 650 – de 800DE viel me een beetje tegen. Helemaal m’n ding niet, van de kleurstelling tot de rijhouding en het blok. Een kwestie van gevoel, helaas. De 1050 had naar mijn mening overal power in overvloed en loopt heel soepel en lineair – alleen de zadelhoogte speelde me een beetje parten. Maar als je eenmaal rijd, dan doet hij alles goed en speelt die hoogte zelfs in je voordeel. Je torent werkelijk overal bovenuit. Ten opzichte van m’n eigen Versys 1000 S, heeft de V-Strom 1000 een fijner, en minder saai motorkarakter.’

Nick Windmeijer (26)

Rijdt jaarlijks7.000 km
Eigen motoreen hele rits klassieke Honda’s, rijdt het vaakst op z’n Honda CB750 uit 1975

‘Moderne motoren, die liggen een stukje buiten m’n comfortzone (lacht)!’ ‘Maar ik was wel nieuwsgierig. Vandaag koos ik voor de GSX-8S, de GSX-S1000 en een korte rit op de V-Strom 800DE. Mijn favoriet van de dag was de 1000, al voelt hij in de bochten een stuk logger dan de andere twee machines. Zeker de 8S is een echte gooi-en-smijtmachine, in vergelijking met de 1000S. Maar het motorkarakter van die laatste ligt me wel het beste – ik ben wel fan van krachtige, maar soepel lopende vier-in-lijns. Zo’n pk-bom was misschien niet de optimale keuze voor de regenachtige ochtendrit…’ (lacht). ‘Maar we kregen uiteindelijk ruim voldoende tijd om de machines ook in droog weer te rijden. ‘t Was een erg mooie dag, maar ik ben nog niet klaar om de overstap te maken naar moderne motoren – ik mis de emotie een beetje.’

Saskia Westerink (49)

Rijdt jaarlijks7.000 km
Eigen motorKawasaki Versys 650 Grand Tourer

‘Het mooie aan vandaag was dat ik met maar liefst drie motoren kon rijden, maar de leukste was voor mij de GSX-8S. Doorgaans ben ik helemaal geen fan van nakedbikes, maar de paralleltwin die hij deelt met de V-Strom 800DE komt in deze versie een stuk beter tot z’n recht. Je gooit ‘m ook zó makkelijk de bocht door – dat is gewoon echt fun! Die wil ik er eigenlijk wel bij hebben. Als extra motor naast m’n Versys voor woon-werkverkeer, welteverstaan. Op de snelweg wordt ‘t namelijk snel een ander verhaal, vrees ik!’

Benedetto Mascini (63)

Rijdt jaarlijks10.000 km
Eigen motorHonda XL750 Transalp

‘Sinds kort heb ik de gedoodverfde uitdager van de V-Strom 800DE in huis, de Transalp. Al na enkele meters voelde ik dat de Suzuki een stukje zwaarder aanvoelt dan m’n Honda, om eerlijk te zijn. En dat voel je wel bij traag rijden, maar het fantastische blok maakt veel goed en de quickshifter is een echte troef bij opschakelen. Terugschakelen verliep iets minder vlot. Ach, ik houd van beide machines, uiteindelijk komt het neer op een persoonlijke voorkeur. Misschien heeft de iets eenvoudigere kleurstelling van de Transalp voor mij wel de doorslag gegeven – ik vind dat kanariegeel een tikkeltje te veel. Voor je ‘t vraagt: ik ben – ondanks de geslaagde testrit, nog steeds heel blij met m’n keuze (knipoogt).’

Jeroen Koeleman (61)

Rijdt jaarlijks7.500 km
Eigen motorMoto Guzzi Stelvio

‘Ik heb vandaag gekozen voor potentiële uitdagers voor m’n Stelvio: de V-Strom 800DE en de V-Strom 650. De 800DE is wat mij betreft een ideale reismotor: zit goed, pikt aardig op, stuurt lekker. Al zou ik wel kiezen voor een ander windscherm, een topkoffer en handvatverwarming. Ik had nooit eerder met een quickshifter gereden, dus dat was aanvankelijk wat zoeken. Maar uiteindelijk merk je wel wat voor absoluut gemak zo’n ding is – gas vasthouden en doorrammen! De 800DE is een stuk kleiner dan m’n Stelvio, en ik mis een stukje karakter om een overstap te overwegen. Maar puur als techneut bekeken, is het blok geweldig: krachtig, soepel en zonder al te veel trillingen. Geweldig leuk dagje sturen, was het!’

Rosa Remmelzwaal (23)

Rijdt jaarlijks10.000 km
Eigen motorKawasaki Versys 650

‘Vandaag heb ik gekozen voor de Suzuki GSX-8S, om eens iets anders te proberen dan m’n eigen hoogpotertje. De 8S is me bijgebleven als een erg wendbare motor, die heel vlot schakelt – heerlijk met die quickshifter! Vervolgens heb ik ook nog gereden op de V-Strom 800DE, die voor mij een tikkeltje aan de hoge kant was en naar mijn gevoel iets meer input vereiste om ‘m in de bocht te duwen. Mijn voorkeur op dit platform gaat uit naar de naked bike, die ik met veel plezier langs de route heb geloodst. Ik had graag even geprobeerd wat hij met het gas helemaal open kan, maar daar zijn andere plekken en tijdstippen voor dan zo’n groepstestrit (lacht)!’

Aron Van der Plas (27)

Rijdt jaarlijks20.000 km
Eigen motorYamaha Tracer 900 GT

‘Ik mocht tijdens de dubbele testrit achtereenvolgens met de V-Strom 1050 en de GSX-S1000 in de weer. Voor die laatste bleek ik een tikkeltje te groot, daar zat ik niet bijzonder lekker op. Maar de V-Strom was voor mij een enorme meevaller, die reed geweldig. Een bak koppel, en opvallend genoeg erg makkelijk in te sturen – meer nog dan m’n Tracer 900. Dat had ik vooraf niet durven voorspellen.’

Eric Teuwsen (55)

Rijdt jaarlijks7.000 km
Eigen motorSuzuki V-Strom 650 XTA

‘De reden voor mijn inschrijving was om even te zien wat de laatste jaren ontwikkeling hebben gebracht voor Suzuki, ten opzichte van m’n eigen V-Strom 650 uit 2020. De 800DE had ik in januari al op de motorbeurs zien staan en die sprak me meteen aan, evenals de nieuwe 1050. Begrijp me niet verkeerd, ik ben nog steeds heel tevreden met m’n 650, maar de 800 heeft wel wat bijkomende voordelen. Denk bijvoorbeeld aan het 21”-voorwiel, iets meer bodemvrijheid, de handling van de motor is heel soepel, het TFT-schermpje is leuk meegenomen en het blok is gewoon een stuk moderner. Een erg geslaagd ontwerp! De 800DE zou zomaar een kanshebber kunnen zijn als volgende motor, maar ik heb geleerd om even af te wachten met nieuwe motoren. Even langer laten uitrijpen, voor het geval er nog iets bijgewerkt dient te worden aan zo’n eerste versie. Maar ik ben er absoluut van overtuigd dat deze machine z’n portie marktaandeel zal weten te pakken!’

En dan… huiswaarts

Na een doorregende ochtendsessie – héérlijk, dixit onze fotografe – en een zonovergoten namiddagrit op en in de schaduw van de Lekdijk, bespeuren we nog steeds diezelfde glimlach als vanochtend. De slaperige pretoogjes die we bij het ochtendgloren zagen, schitteren zo mogelijk nog meer. Alle motoren zijn – net zoals de bijbehorende ruiters van dienst – heel gebleven, en de vraag die we achteraf het vaakst horen luidt zeg, zoeken jullie soms nog testrijders?’. Doen we sowieso nog eens over, binnenkort! Houd Motor.NL-media alvast goed in de gaten – wie weet ben jij er volgende keer wel bij.

Triumph onthult details over het chassis van hun offroad

0

Triumph blijft kleine details onthullen over hoe hun toekomstige cross- en enduromotor eruit zal zien. Deze strategie van gefaseerde informatieverspreiding, om de spanning op te bouwen en verwachtingen te creëren onder fans – zelfs tot het punt van wanhoop voor de meest ongeduldigen, is gebruikelijk bij Triumph.

Sinds Triumph twee jaar geleden aankondigde dat ze zich in het offroad-segment zouden begeven, bestonden de daaropvolgende officiële mededelingen uit het aankondigen dat grote rijders zoals Ricky Carmichael en Iván Cervantes meehielpen aan de ontwikkeling van de motorfietsen, gevolgd door Clement Desalle en Ivan Tedesco. Ook heeft Triumph de sportplannen bevestigd, eerst in MXGP en vervolgens in de AMA-kampioenschappen Supercross en Motocross. Maar werd een afbeelding getoond van de toekomstige Triumph ‘offroad’-motoren.

Nieuwe Triumph Tiger 900 Aragón Editions

Aluminium chassis

Deze keer hebben we wel een glimp kunnen opvangen van de motor, zij het slechts een deel ervan, dankzij de video waarin de Amerikanen Ricky Carmichael, Ivan Tedesco, Bobby Hewitt, Dave Arnold en Stephen Westfal het chassisontwerp uitleggen.

Het beeldmateriaal onthult interessante gegevens, zoals dat Triumph heeft gekozen voor een dubbele wiegframe gemaakt van aluminium. Hiermee wordt de twijfel weggenomen of de toekomstige Triumph enduro- en motocrosser een kopie zou zijn van andere huidige offroad-motoren, aangezien het duidelijk is dat Triumph dit chassis vanaf nul heeft ontwikkeld in samenwerking met hun eigen testteam. Triumph koos voor deze structuur vanwege het evenwicht tussen stijfheid en lichtheid, en omdat het eventuele aanpassingen gemakkelijk zou maken.

In de video wordt ook vermeld dat de frames met de hand zullen worden gelast, hoewel de 3D-geprinte frames en machinaal bewerkte frames die op de band te zien zijn, waarschijnlijk prototypen zijn. Het is aannemelijk dat de verschillende delen van het seriechassis in gietwerk worden vervaardigd, omdat 3D-printen van aluminium nog niet de benodigde sterkte heeft bereikt en een machinaal bewerkt frame de motor extreem duur zou maken.

In feite zijn er in de video enkele frames te zien met een standaard afwerking, zelfs met de gebruikelijke stempels van serieproductie, ook in kleine onthulde details van de motor. Dit doet vermoeden dat de ontwikkeling al zeer vergevorderd zou kunnen zijn. In ieder geval, zoals Ricky Carmichael zelf aankondigt, moeten we de komende weken alert blijven, al is het maar omdat Triumph brokje voor brokje informatie bekendmaakt.

Bikers’Festival: De Grote Parade op het oude circuit is terug !

0

Het Circuit van Spa-Francorchamps doet haar 100-jarig bestaan alle eer aan. We weten nog dat het in 1921 met een motorrace was dat de eerste lijnen werden geschreven van de geschiedenis van het circuit, dat door de jaren heen een mondiale reputatie kreeg ! Het driehoekig circuit dat Francorchamps, Malmedy en Stavelot met elkaar verbond was destijds maar liefst 15,077 kilometer lang, voor het evolueerde naar het huidige tracé.

In het collectieve geheugen staan er nog steeds twee verschillende pistes gegrift : het ‘Grote Francorchamps’, dat tot het eind van de jaren ’70 werd gebruikt, en het nieuwe Spa-Francorchamps, dat sinds het begin van de jaren ’80 tal van piloten en fans weet te bekoren.

Voormalig TT-winnaar en MotoGP Legend Randy Mamola naar Classic GP Assen
 
Het ‘Grote Francorchamps’ wordt dan weliswaar niet meer gebruikt voor wedstrijden, toch wordt het af en toe nog gereden in het kader van een rondrit. En DG Sport heeft het genoegen gehad om u daar te laten van genieten tijdens de verschillende edities van de Bikers’Classics, met de bedoeling een knipoog te maken naar het verleden en de geschiedenis van het circuit, en vooral voor het plezier van de deelnemers. Vorig jaar waren er helaas grote werkzaamheden ter hoogte van Masta waardoor deze Grote Parade niet kon plaatsvinden.

Maar, goed nieuws : die werkzaamheden zijn nu afgerond en tijdens het Bikers’Festival, zullen de oude en moderne motoren opnieuw dit tracé, dat gezorgd heeft voor een aantal fantastische pagina’s in de geschiedenis, kunnen (her)ontdekken … 
 
De parade is toegankelijk voor alle deelnemers, zowel eigenaren en coureurs van oude machines als van de moderne motoren die deelnemen aan de circuitsessies. Maar ook voor de deelnemers aan de Ardenne Moto Trail en de 1000 Virages, alsook aan de Enduro-wedstrijd ‘Les 2 Jours de Stavelot Revival’. Ook de bezoekers die met de motor naar het Bikers’ Festival komen, kunnen deelnemen aan de rondrit over het oude circuit. Bij de Officiële Shop van het Bikers’Festival kun je voor 20 euro een deelnameticket aanschaffen.

Nieuwe EU-wet: Elke 60 km snelweg snelladen voor elektrische voertuigen

0

Met steeds meer elektrische auto’s en motorfietsen op de weg, is het hoog tijd dat er iets wordt gedaan om de infrastructuur voor snelladen verder te versterken. Natuurlijk zijn er al honderden oplaadstations verspreid over de meeste steden ter wereld – maar wat met de autosnelwegen, die intracontinentaal reizen mogelijk maken in Europa?

Om dit aan te pakken, heeft de Europese Unie nieuwe regels opgesteld met betrekking tot snelladen voor elektrische voertuigen. Het stelt minimale oplaadcapaciteiten vast, evenals de installatie van een snellaadstation elke 60 kilometer op de snelweg. Dit alles zou tegen december 2025 gerealiseerd moeten zijn. Het zeker bijdragen aan de versterking van de reeds robuuste op EV’s gerichte infrastructuur van Europa.

Frankrijk: max 30 km/u in dorpen en historische centra

Geen apps en abonnementen

Een recent rapport van The Verge gaat diep in op de nieuwe regels. De nieuwe verordening richt zich op het Trans-Europees Vervoersnetwerk, of TEN-T. Met de installatie van snellaadstations langs de TEN-T kunnen bestuurders van elektrische voertuigen en vlootbeheerders gemakkelijk reizen, aangezien de angst voor een beperkte actieradius effectief tot het verleden zal behoren. Bovendien schrijven de regels voor dat betaling voor het gebruik van de oplaadfaciliteiten voor iedereen toegankelijk en eenvoudig moet zijn – geen apps, geen abonnementen – gewoon betalen bij een kiosk of balie.

Elk oplaadpunt moet uiterlijk december 2025 een minimale output van 400 kilowatt hebben, met ten minste één oplader die 150 kW kan leveren. De regels eisen een minimale totale output van 600 kW tegen 31 december 2027, evenals ten minste één 150 kW-oplader. Op dit moment zijn sommige oplaadstations gelabeld met een vermogensclassificatie van 150 kW, hoewel ze zijn uitgerust met twee oplaadkabels. Als gevolg hiervan wordt de totale stroom gehalveerd en gedeeld wanneer twee voertuigen de oplader gebruiken. De nieuw ingevoerde wet vereist dat er te allen tijde ten minste één oplader met een minimale capaciteit van 150 kW actief is, zodat snelle laadtoegang mogelijk is voor degenen die het het meest nodig hebben.

Geen angst voor beperkte actieradius

De wet beslaat niet alleen het hele Trans-Europees Vervoersnetwerk (TEN-T), maar ook de routes die verbinding maken met het snelwegennetwerk. Op dezelfde manier zullen de nieuw ingestelde normen vanaf 2027 van toepassing zijn op 50 procent van deze secundaire routes. Het doel is om tegen 2030 overal langs deze wegen snellaadstations te hebben geïnstalleerd. Bovendien moeten tegen 2035 alle oplaadstations zowel op het belangrijkste TEN-T-netwerk als op 50 procent van de kleinere snelwegen een totale capaciteit van 600 kW hebben. Als en wanneer al deze zaken worden gerealiseerd, zou snelladen voor iedereen toegankelijk moeten zijn en zou angst voor een beperkte actieradius wellicht tot het verleden behoren.

Harley-Davidson X440-reserveringen in India stoppen tijdelijk op 3 augustus

0

H-D India sluit het online boekingsportaal, maar het is slechts tijdelijk. De CEO verklaarde dat de vraag de verwachtingen heeft overtroffen. De X440, een lucht/oliegekoelde 440cc-eencilinder, is in India beschikbaar in drie varianten:

  • X440 Denim vanaf € 2536,70
  • X440 Vivid vanaf € 2758,52
  • X440 S vanaf € 2979,90.

Het is onduidelijk of de prijzen na 3 augustus stijgen. Concrete cijfers over de populariteit zijn niet bekendgemaakt.

2023 Harley-Davidson CVO modellen: eerste vragen na de test

Erik Buell introduceert z’n nieuwe Fuell Fllow

2
2023 Fuell Fllow

De Fuell Fllow, het eerste model van Buell’s nieuwe merk Fuell, heeft een neo-retro caféracer-stijl en met de batterij in de carrosserie. De batterij biedt een bereik van zo’n 250 km in de stad en levert vermogen aan een 35 kW (47 pk) motor in het achterwiel, wat een topsnelheid van zo’n 140 km/u oplevert. Er zijn twee modellen: de Fllow 1S met 47 pk en de standaard Fllow 1 met 15 pk, maar deze kan worden geüpgraded. Beide modellen hebben een piekkoppel van 750 Nm.

De Fllow heeft een 30-minuten oplaadtijd bij een snellaadpunt, maar thuis duurt het opladen zo’n 1,5 uur met een 6,6 kW-lader. Standaard wordt een 750W-oplader meegeleverd, maar een 6,6 kW-lader is als accessoire ook beschikbaar. Regeneratief remmen met ABS op het achterwiel wordt ook gebruikt.

Buell Super Cruiser: performance-cruiser van Buell en Roland Sands Design

De Fllow heeft elektronische hulpmiddelen, rijmodi, een verlicht opbergvak van 50 liter, interactief dashboard, dodehoekdetectie, aanrijdingswaarschuwing voor en achter en een loop- en achteruitrijhulp.

De Fuell Fllow is nu te bestellen voor zo’n € 9.500,- ($10,495). Ga naar de Fuell-website voor meer informatie en bestellingen.

Achterom: ik zie overal seks – Aparte plaatsnamen

0
Achterom

‘Too much sex makes you short sighted’, stond op een affiche bij mijn psychiater. Helemaal begrijpen deed ik het niet – zoals ik zoveel niet begreep, toentertijd. Maar nu, op weg naar Achterom, wordt het me duidelijk. Ik zie overal seks in. Ja, ook in Achterom.

Foto’s: Paul Vreuls

Het is een proces dat al een tijdje aan de gang is. Laatst, ik reed over de N355 van Groningen richting Noordhorn, meende ik de afslag Biltril te lezen. ‘Gauw, eropaf’, dacht ik meteen, ‘mooi voor de serie.’ Om er even later achter te komen dat hier de wens vader van de gedachte was geweest. Het gehucht heet Briltil! Nog erger: ik ben serieus op zoek geweest naar Schubbekutteveen, totdat iemand mij erop wees dat het helemaal niet bestaat.

Het is de prijs die je betaalt als je een serie over scabreuze plaatsnamen schrijft. Ik ben een vies mannetje geworden. Dit gezegd zijnde, indachtig die andere spreuk – a dirty mind is a joy forever – reizen wij af naar Achterom. Dat valt nog niet mee, want waar ligt Achterom? Op de kaart zul je het niet vinden, want het gehucht is inmiddels opgeofferd aan de vooruitgang. Het enige dat nog aan zijn bestaan herinnert, is de Achteromsedijk – een smalle weg door morsig boerenland, eindigend bij een industrieterrein met links het vliegveld Hoogeveen en rechts bedrijfsgebouwen.

Beauty

Daar, onder de rook van de landingsbaan, maken wij kennis met het verenigingsleven van Hoogeveen. Dat zit zo. Oorspronkelijk zou ook deze hoek worden opgeofferd aan de vooruitgang, zijnde de uitbreiding van het vliegveld. Toen die niet doorging, besloot de gemeente de grond te verpachten en daarop trok al wat vliegt, rijdt, blaft, bijt en schiet vanuit het centrum deze kant op. Voor ons betekent het dat wij in luttel tijdsbestek van postduif via Motorhead naar VZH (verkeerszekere hond) navigeren, om vervolgens bij schietvereniging De Vrijheid – nota bene in het donker – naar buiten te worden gegooid. Alleen maar omdat ik wilde weten wat de mensen ervan vinden, dat ze ‘op z’n hondjes’ wonen.

De eerste die we spreken, is Klaas Oort – gedrongen, rood jack, grijze haren – bezig met de restauratie van zijn Mercedes-Benz 170 V Cabriolet A, een uniek gevalletje uit 1937. Hoe het met Achterom zit, weet hij niet. ‘Geen idee. Misschien omdat de mensen hier amper de voordeur gebruiken, liever achterom gaan?’ Hij verwijst ons naar de buren, naar Motorhead, volgens Klaas ruige lui ‘maar netjes’. Als we daar even later aanschuiven en ze horen wat Klaas over hen zei, is de reactie: ‘Die hoeft hier ook nooit meer te komen.’ Gelach. We zitten in het zonnetje, op het terras, flesje bier binnen handbereik, met op de achtergrond Street Fighting Man van de Stones. Ze hebben het goed voor elkaar, deze jongens, en als Jacob Bult zijn Harley in Mexican Style voorrijdt, spreken wij toch van een beauty. Maar over Achterom niks nieuws en dus verkassen we naar PV Hoogeveen, van de postduiven.

Miljoen

Of we vanavond terug kunnen komen, vraagt Joop Thalen, ‘dan gaan we inklaren, voor de vlucht van morgen.’ Intussen vertelt hij honderduit, over de lol van het duiven houden. ‘De duifjes zo goed motiveren dat ze zo snel mogelijk naar huis willen.’ En snel gaan ze; in één dag kunnen duiven vanuit Spanje terug zijn op het hok. Over het internationale karakter van de duivensport – ‘De beste duiven vind je hier en in België. Maar liefhebbers van de sport zijn er overal, in elk land.’ Over de waanzinnige prijzen die met name de Chinezen voor een topduif betalen. ‘Een ton zeg je? Een miljoen, zul je bedoelen.’ Over de afnemende populariteit van de duivensport – ‘Ooit had Hoogeveen drie verenigingen. Nu is het er nog maar één. De jeugd laat het afweten, dat is het. Mijn zoon ook, die heeft er geen belangstelling voor.’ Over de oorzaken – ‘Het is veel duurder geworden. Een nieuwe klok doet zo duizend tot vijftienhonderd euro. Bovendien kost het houden van duiven best veel tijd. Elke dag wel een uur of twee.’

’s Avonds volgen de ontwikkelingen elkaar snel op. Omdat bij schietvereniging De Vrijheid stemmen klinken, bel ik aan waarop een gladgeschoren man de deur opent en mij binnenlaat. Ik volg hem de gang in, maar als hij verneemt wat het doel is van mijn komst, keert hij zich abrupt om, met de woorden: ‘Dat gaat hier vanavond niet gebeuren.’ Verbouwereerd herhaal ik dat het om een onschuldig verzoek gaat, namelijk te achterhalen hoe de naam Achterom is ontstaan, dit in het kader van de serie scabreuze plaatsnamen voor Promotor. Maar de man is onverbiddelijk, zegt opnieuw en zonder enige vorm van tegenspraak te dulden: ‘Dat gaat niet gebeuren’ en wijst me op een autoritaire en niet mis te verstane wijze de deur. Zelden heb ik me zo afgepoeierd gevoeld.

Poepershoek: van poep tot nöken – Aparte plaatsnamen

Boef van dienst

Geschokt loop ik het duister in, schiet Klaas Oort aan die toevallig net in zijn auto stapt, maar daar heb ik niks aan want hij is beschonken en gelooft het allemaal wel. Gelukkig kan ik terecht bij mijn vrienden van de postduivenvereniging – druk bezig met het inklaren van de duiven, maar bereid me even op te vangen. De voorzitter is een en al oor, en gebroederlijk concluderen wij dat zelfs áls mijn bezoek aan de schietvereniging om redenen van veiligheid ongelegen zou zijn gekomen, dat nog altijd op een normale manier had kunnen worden gecommuniceerd. Naderhand bedenk ik me nog dat het een heel verschil is of je in je vrije tijd duiven verzorgt of aanlegt om in de roos te schieten. Dat laatste leidt toch tot een ander type mensen. Strenger, denk ik (voor zover ze het al niet waren).

De zondag staat geheel in het teken van al wat blaft en bijt. In een paar uur tijd maken wij kennis met Hector Linksrhein en baron Von Knigge zonder wie de Duitse herder nooit had bestaan, met de KC Hoogeveen waar je op kunt gaan voor een puppydiploma (misschien iets voor die kortaangebonden schutter van De Vrijheid) en met de KG Drenthe waar wij vertrouwd raken met ‘volg’, ‘voet’, ‘zit’, ‘af’ en ‘stellen’ – het sein voor de hond om zijn tanden in de kunstarm van de ‘boef van dienst’ te zetten. Mooiste opmerking die wij mogen noteren: ‘Elke hond verdient een goed afgerichte baas.’

Artiesteningang

Uiteindelijk komt alles toch nog goed want, ongelukkig met de gang van zaken gisteravond, klop ik nogmaals aan bij SV de Vrijheid. De ontvangst is nu diametraal anders, met dank aan het bestuurslid Jaap van de Belt die zegt: ‘Als schietvereniging willen wij een goed contact met de buitenwereld onderhouden. Dit gedrag past helemaal niet bij de club. Hier is het laatste woord nog niet over gezegd!’ Vervolgens word ik op sleeptouw genomen door Ruud en Hildo, die mij op geduldige wijze onderrichten in de edele schietsport. Hoogtepunt is wel als ik van Rienks – rechtstreeks uit the wild west naar Hoogeveen gekatapulteerd – zijn musket mag gebruiken om te vuren. Wist niet dat je dat letterlijk moet nemen, want ik heb de haan nog niet overgehaald of daar slaan de vlammen uit het loodzware geweer.

Slot van het verhaal. Van Jaap heb ik nooit meer iets gehoord en niemand in Hoogeveen dacht bij Achterom aan seks. En dat terwijl het, net als achterlangs, achteruit inparkeren en (via) de artiesteningang, op Wikipedia bekendstaat als een variant op de missionarishouding (zeg maar rechttoe rechtaan, de man bovenop de vrouw).

De missionarishouding, raar begrip eigenlijk, ik bedoel … missionarissen … hoe zit dat? Via Yvonne – meer wil ze niet kwijt – van de NVSH (de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming) krijg ik uitsluitsel. De term missionarishouding berust op een foutieve samenvatting van een boek uit 1929 waarin de Poolse antropoloog Bronislaw Malinowski het seksuele leven van de ‘savages in north-western Melanesia’ beschrijft. Daaruit blijkt dat de Trobrianders bij volle maan spotliederen zongen waarin zij de draak staken met blanke handelaren die – geheel tegen de plaatselijke gewoontes in – seks bedreven, liggend bovenop de vrouw. Elders in zijn boek heeft Malinowski het over missionarissen die hand in hand over straat lopen – het betreft hier protestantse zendelingen, doorgaans getrouwd – en ook die gewoonte is tegen de plaatselijke zeden. Vervolgens is het de Amerikaanse seksuoloog Alfred Kinsey die, in een bespreking van het werk van Malinowski, het gedrag van de blanke handelaren ineens in de schoenen schuift van missionarissen!