BMW werkt aan stereocamera’s voor motorfietsen om toekomstige veiligheids- en comfortfuncties mogelijk te maken. Matrix LED-koplampen, adaptieve cruisecontrolsystemen en verkeersbordherkenning zijn enkele van de technologieën die in de nabije toekomst op motorfietsen worden verwacht. High-end modellen zoals de K1600 en de volgende generatie R1250GS zullen waarschijnlijk van deze innovaties profiteren.
De afgelopen jaren werden op radar gebaseerde systemen steeds vaker gebruikt in motorfietsen. Nu zijn camera’s in opkomst als toekomstgerichte technologie. BMW lijkt hier een stap vooruit te zijn en heeft onlangs een octrooiaanvraag ingediend voor een stereoscopische cameraopstelling.
Door twee camera’s in de spiegelbehuizingen van de motor te plaatsen – zoals beschreven in het octrooi voor de K1600B bijvoorbeeld – krijgt het systeem dieptewaarneming en kan het dus een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van verschillende technologieën. Aangezien de camera’s in de spiegels zijn geplaatst, zou dit systeem ook snel op andere modellen kunnen worden overgezet.
Matrix LED-koplampen voor motorfietsen
Het primaire doel van BMW’s ontwerp is om motorfietsen gebruik te laten maken van matrix LED-koplampen. Deze technologie is al gebruikelijk in veel moderne auto’s en maakt het mogelijk het grootlicht automatisch te dimmen voor tegenliggers. Kawasaki voegde dit jaar een automatisch dimmend koplampsysteem toe aan de H2 SX dat gebruik maakt van een enkele camera achter de voorruit om tegenliggers te detecteren. Matrix LED-systemen gaan echter veel verder dan deze technologie.
Zoals de naam al aangeeft, gebruiken matrix LED-koplampen een heel netwerk van LED’s om de lichtbundel te genereren, waarbij elke LED verantwoordelijk is voor een beperkt deel van het lichtspectrum. In combinatie met camera’s en de juiste computertechnologie kunnen individuele LED’s selectief worden gedimd om tegemoetkomende voertuigen te volgen en alleen het deel van de koplampstraal dat hen rechtstreeks raakt te verminderen. Het resultaat is een systeem dat andere bestuurders niet verblindt, maar ook het zicht van de bestuurder zelf niet beperkt, omdat de rest van de weg volledig verlicht blijft.
Complexiteit en extra functies op motorfietsen
De integratie van dit systeem in motorfietsen brengt een extra uitdaging met zich mee, aangezien de motorfiets overhelt in bochten, waardoor de dimvereisten een extra dimensie krijgen. Dit is waar twee camera’s van pas komen, waardoor het systeem een driedimensionaal beeld van de omgeving kan creëren om zijn doel te bereiken.
Hoewel matrix-LED-koplampen de belangrijkste focus zijn van BMW’s nieuwe patent, bieden de dubbele camera’s ook andere mogelijkheden. Sommige bedrijven gebruiken al camera’s in plaats van radar voor adaptieve cruisecontrolsystemen, waarbij stereoscopisch zicht wordt gebruikt voor dieptewaarneming om de afstand tot voorliggers te controleren. De camera’s maken ook de implementatie van technologieën zoals verkeerslichtdetectie en verkeersbordherkenning mogelijk. Zo kan de motorfiets zowel de huidige snelheidslimiet als de status van een verkeerslicht (rood of groen) detecteren, en zelfs remlichten van voorliggers detecteren om vroegtijdig te waarschuwen voor afremmen.
Aangezien deze technologie al met succes in auto’s wordt gebruikt, is het waarschijnlijk dat het octrooi van BMW de toekomst van de motortechnologie nauwkeurig voorspelt. We kunnen verwachten dat high-end motorfietsen zoals de K1600 en mogelijk de volgende generatie R1250GS (waarschijnlijk een R1300GS), die later dit jaar debuteert, van deze innovaties zullen profiteren.
Geen idee hoe de testrijders zich voelden toen Honda eind de jaren zestig zijn CB750 voorstelde, maar misschien was het wel vergelijkbaar met het gevoel dat wij hadden tijdens de Global Press Launch van de 2023 CFMoto 450SR. Dit was immers de eerste, grote perslancering van een Chinees motormerk. En dat nog wel op het F1-circuit van Istanbul. Memorabele dag? Herhaalde geschiedenis?
Fotografie: CFMoto
Testomstandigheden
Regen
Temperatuur
8°
Testtraject
Circuit
De kans dat de rol van de SR450 in de annalen van de motorgeschiedenis even belangrijk wordt als die van de CB750 is klein. Maar het neemt niet weg dat CFMoto een nieuwe stap zet in zijn evolutie. CF mag je nu als het belangrijkste Chinese merk zien. Met de lancering van de 450 SR benadrukken ze niet alleen die positie, ze tonen ook aan dat ze zich meer en meer met de grote jongens willen meten. De joint venture tussen CFMoto en KTM speelt daarin ook een rol. En laten we ook niet vergeten dat er iets meer dan een halve eeuw geleden een paar dozijn Japanse motormerken waren die een plaatsje wilden veroveren op de internationale markt. Daar zijn er vier van overgebleven. Die hadden genoeg kwaliteit en kennis in huis om zich met de gevestigde orde te meten. Of ze kozen ervoor – zoals Bridgestone – om te stoppen met het bouwen van motoren en zich op een andere business toe te leggen.
Je mag er hoe dan ook zeker van zijn dat ook bij de Chinezen het kaf van het koren zal worden gescheiden. CFMoto heeft zich in ieder geval op de pole positie genesteld in de race om een blijvertje te worden op het mondiale toneel.
1 van 8
Eigen product
Het blok van de 2023 CFMoto 450SR is geen kloon, evolutie of aftreksel van een bekende Oostenrijkse krachtbron. De twin is een eigen ontwerp en het blok mag je gerust tot de oogappel van de 450SR bestempelen. Het levert exact 35 kW (of 47 pk) en daarmee is deze middenklasse-sportmotor op maat gemaakt voor houders van het rijbewijs A2. Maar we zouden de motorfiets tekortdoen als we stellen dat-ie alleen maar voor A2 geschikt is. Ook met een volwaardig rijbewijs, kun je genieten van het potentieel van de Chinese nieuwkomer.
Er zijn ongetwijfeld mooiere dagen geweest om op het Intercity Istanbul Park te rijden. Het pokkenweer dat boven het Turkse circuit hing, maakte het testen aanvankelijk net iets minder leuk dan verwacht. Maar ‘elk voordeel heb zijn nadeel’ en omgekeerd. Zoals dit: je leert onder moeilijke omstandigheden de motor ook wel grondig kennen. Door zo hard mogelijk te gaan in de regen, bereik je eerder de limieten. Je voelt zijn nukken eerder en weet hoe een blokkerend achterwiel voelt, hoe je de motor moet controleren bij het uitkomen van een scherpe bocht en je leert de aanwezigheid van een assist-slipperkoppeling op prijs stellen. Bij droog weer was dat minder duidelijk geweest, maar op deze zeiknatte baan des te meer. We stonden ook versteld van de grip van de Adreno-banden. Geloof me, er zijn banden van bekende merken die het qua grip niet beter hadden gedaan in deze apocalyptische omstandigheden. Dit zegt meteen ook heel wat over het motorkarakter.
Zonder vrees
De twin is pittig, maar doseerbaar. Niks brutaal en uiterst voorspelbaar. De reactie op het gas is kordaat en het vermogensverloop rechtlijniger dan je van een 450 cc zou verwachten. Onderin valt er al wat te beleven en daarna gaat het heel progressief richting 10.500 tpm, waar de toerenbegrenzer iets minder progressief ingrijpt. En zo komt het dat we met een motor zonder tractiecontrole, toch vrij vlot en vooral ook zonder vrees rondjes draaiden op het enorme Turkse MotoGP-circuit. De natte omstandigheden noopten ons ook om het eerst wat rustiger aan te doen; dé perfecte manier om een circuit te leren kennen. Daarna was het genieten geblazen. Zelfs in de regen. Met druppels op het vizier en in donkere omstandigheden, had het TFT-scherm iets groter mogen zijn. De lay out is leuk, het instellen met de knoppen op de linker stuurhelft eenvoudig en intuïtief.
Fun
De voorrem charmeerde ons door de uitstekende combinatie van kracht en doseerbaarheid, de vrij strakke ophanging deed het goed en de 47 pk was op de meeste delen van het circuit voldoende. Vooral de manier waarop het vermogen afgegeven wordt en de romige kracht die onderin schuilgaat, zorgden ervoor dat we op de technische zones echt vlot konden rijden. Nogal wiedes dat op de lange, rechte stukken de topsnelheid aan de lage kant bleef en dat je hier op een droge baan met een superbike andere sensaties zou beleven. Maar de fun die de SR bood, was meer dan we hadden verwacht. Dat ligt in de eerste plaats aan het totaalpakket. Leuk blok, meer dan behoorlijke ophanging, goede remmen. Gekoppeld aan een rijklaar gewicht van 179 kg resulteert dat in een goed beheersbare motor die je ook instant vertrouwen geeft.
Het geheel is erg compact, maar net niet té compact. Wel was met onze 1m80 de kniehoek vrij krap. Daar valt iets aan te doen door te kiezen voor het – optie – hoger geplaatste zadel. Natuurlijk geeft zo’n compacte bouw ook meteen vertrouwen en een gevoel van controle. Dat kun je goed gebruiken op een circuit waar net voor we de baan op gingen, een training van de nationale zwemploeg was beëindigd. Om maar aan te geven hoe nat het was… Het is de verdienste van de SR dat het weer ons niet eens meer deerde.
Is 47 pk genoeg?
Op delen van het circuit waar het stevig bergop ging en die lang genoeg waren zodat je op het einde naar z’n zes moet schakelen, voel je dat 47 pk krap is. En ook al kunnen we ons het plezier inbeelden van een 450SR Cup, het merendeel van de SR’s zal vooral zijn ding doen op de openbare weg of op een bescheiden circuit. Daarom is 47 pk voor dit type motor wel degelijk genoeg. Dit is dé motor waarmee motorrijders niet alleen kunnen genieten van sportief rijplezier, maar er ook ervaring mee opdoen. Terwijl je op een 1000 cc altijd wel genoeg koppel over hebt, moet je op een 35 kW sterke twin vaak en precies schakelen om de motor optimaal te benutten. Dat is niet alleen erg leuk, het is ook de perfecte leerschool om beter te leren (circuit)rijden.
Conclusie test 2023 CFMoto 450SR
Mocht er nog twijfel over bestaan: CFMoto is de eerste Chinese fabrikant die zich kan meten met de gevestigde orde. Stellen dat de 450SR op hetzelfde niveau staat van de absolute koplopers in het segment van de lichte sportmotoren, moet een rechtstreekse vergelijking uitwijzen. Maar CFMoto maakt hoe dan ook bijzonder snel progressie. Dat resulteert ook in een prijs die nauwelijks onder die van de bekende merken ligt. Mocht er nog een vooroordeel bestaan dat je minder betaalt voor minder kwaliteit, dan vegen we dat bij deze van tafel. Al blijft de CFMoto 450SR net als zijn stalgenoten wel een budgetvriendelijke motorfiets. Maar dan wel eentje met meer dan behoorlijke kwaliteiten. Om de perceptie bij een deel van de motorrijders omtrent kwaliteit en duurzaamheid bij te sturen, heeft CFMoto nog iets extra nodig. Nu is geduld ook in de motorwereld een schone deugd. Met de notities van deze test in het achterhoofd mogen de Chinezen alvast ‘Time is on my side’ van The Rolling Stones beginnen te neuriën. Want de 450SR is absoluut een leuk ding.
In april opent een nieuwe fototentoonstelling, gemaakt door de bekende kunstenares Rachael Clegg, die de kracht van het vrouwelijke naakt gebruikt om belangrijke momenten uit de motorsportgeschiedenis te vieren. De tentoonstelling wordt ingeleid door Henry Cole van The Motorbike Show.
‘The Thrill Of It’ is de eerste solotentoonstelling van Clegg en toont haar catalogus van zwart-witfoto’s op twee van ’s werelds gevaarlijkste circuits in de gemotoriseerde sport – het TT-circuit op het eiland Man en het parcours van de Nürburgring in Duitsland.
In de serie is Clegg zelf te zien in naakt gechoreografeerde opnamen ter illustratie van waargebeurde verhalen uit de rijke racegeschiedenis van beide circuits, waarbij alle foto’s zijn genomen op de exacte locatie waar een belangrijk racemoment plaatsvond.
Het oeuvre combineert krachtige, originele beelden die getuigen van een encyclopedische kennis van de sport en een passie voor visuele verhalen.
De tentoonstelling ‘The Thrill Of It’ wordt gehouden in Proud Gallery in Centraal Londen van 15 april tot 22 april en volgt op de lancering van Cleggs eerste boek in 2022 ‘Rachael Clegg Book 1: the Isle of Man TT’, geïnspireerd op haar beroemde ‘Milestones’-fotografieserie, waarin feit en fantasie samensmelten en waarbij Cleggs eigen naakte vorm als dynamisch hulpmiddel wordt gebruikt om beelden te creëren.
Rachael Clegg is geboren in een motorsportfamilie en is de dochter en kleindochter van Isle of Man TT-racers. De obsessie voor motorracen en motorsport werd haar al op jonge leeftijd met de paplepel ingegoten en inspireert haar werk sindsdien.
Wie ‘The Thrill Of It’ wil bezoeken, kan dat gratis doen en vindt meer informatie op de website.
Over de tentoonstelling
THE THRILL OF IT loopt van 15 april – 22 april 2023 in de Proud Gallery, 32 John Adam St, Londen WC2N 6BP
De toegang is gratis (reserveren is niet nodig)
1 van 3
Wie is Rachael Clegg
Rachael Clegg is een veelgeprezen visuele verteller, die originele beelden en artefacten gebruikt om belangrijke momenten uit de culturele en sportgeschiedenis te documenteren en opnieuw in te kaderen. Als dochter en kleindochter van Isle of Man TT-racers Noel en Tom Clegg, bezocht ze de kunstacademie voordat ze kunstgeschiedenis ging studeren en heeft ze een lange band met Tate Liverpool.
Recente onderwerpen zijn autosport, raketwetenschap en rock and roll, via een creatief proces dat gebaseerd is op nauwgezet onderzoek uit de eerste hand, nauwgezette jacht op rekwisieten en stapels schetsen. Clegg heeft voor haar fotografische projecten ook nauw samengewerkt met voormalig Aljazeera-correspondent Peter Greste en veteraan-fotograaf Ian Parry.
Terwijl jij – hopelijk – dit stukkie leest, is het al bijna april en dat wil zeggen dat we alweer op minder plekken in Nederland welkom zijn. Per 1 maart ging op een aantal plaatsen het motorweekendverbod weer in; op andere plaatsen bijna dus. Om nieuwe afsluitingen te helpen voorkomen, vragen we jullie opnieuw aandacht voor de campagne Te luid geluid is uit. De boodschap is ongewijzigd; wij vragen je niet meer (en niet minder) dan rekening met je omgeving te houden. Als we het met z’n allen aanpakken, kan het niet anders of de irritatiegraad onder de klagers daalt. Is dat het enige antwoord op afsluitingen en afsluitingsplannen? Nee! Wegbeheerders, bewoners en andere partijen worden hier ook direct op aangesproken. Er zijn vanuit de Motorrijdersactiegroep (MAG) drie rechtszaken in voorbereiding en georganiseerde acties worden niet uitgesloten. Maar hoe meer de boodschap van de campagne navolging krijgt, des te groter is de kans op succes bij al deze initiatieven. Namens heel veel motorrijders, bedankt! En, vergeet vooral niet te genieten, want motorrijden blijft natuurlijk het mooiste wat er is. Ook als te luid geluid uit is.
Om misverstanden te voorkomen, Te luid geluid is uit wil motorrijders zeker niet muilkorven of ze vragen om roomser te zijn dan de paus. Dat zijn we zelf ook niet! Wel willen we de door een kleine groep veroorzaakte overlast proberen te reduceren. Als de grootste herrieschoppers het een tandje kalmer aan willen doen, neemt de rust vanzelf toe. Niet van de ene op de andere dag, maar wel op de langere termijn.
Positief!
De campagne is niet alleen in de motorwereld, maar ook daarbuiten enthousiast ontvangen. Wegbeheerders (gemeenten, provincies, waterschappen) waarderen het initiatief, omdat het laat zien dat we begrip tonen en meedenken. Minister Harbers (IenW) is positief en de RAI Vereniging, BOVAG en de politie dragen de campagne een warm hart toe. Waterschap Rivierenlanden heeft dit jaar als eerste gevraagd om het logo van de campagne langs de Lekdijk te mogen plaatsen. In Amsterdam wordt gesproken over het inzetten van de campagne binnen de gemeentegrenzen. Een goed begin van het nieuwe seizoen!
Tekst: Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos, Marien Cahuzak, Kees Siroo Fotografie: Emil Bilars, Gert Bos, Infront Media, Henk Teerink, teams
De tweede ronde voor het ONK/BK Enduro in Enter was zwaar. Na twee dagen heel veel regen moest de EMC danig improviseren om de Reggerit 2023 in goede banen te leiden. Niet alleen de vele regen maar ook de nodige sneeuwval op vrijdag en vijf graden vorst in de nacht zorgden voor veel modder en winterse taferelen. De proeven werden zwaar, de route werd glibberig en zwaar, maar goed te doen. Voor aanvang werd de wedstrijd voor de Nationalen al met een rondje ingekort, de Inters reden een proef minder. Voor de tweede ronde werd ook proef 1 geschrapt, zodat er zeven proeven voor de Inters overbleven. Lucas Dolfing was deze keer de snelste in de scratch voor Thierry Pittens, die de broederstrijd met Wesley nipt won. Op de eerste proef was Wesley Pittens de snelste in de E23 voor Dolfing, Antoine Magain, Thierry Pittens, Dietger Damiaens, Mark Wassink en Hans Vogels. De oudste Pittens was ook de snelste op de lange tweede proef voor Magain en Dolfing. Daarna was de TM-rijder in alle proeven de snelste en won met ruim een minuut voorsprong op Thierry Pittens, die zijn broer uiteindelijk klopte met minder dan een halve seconde. Hans Vogels had vooral moeite met de derde proef en werd vierde voor Wassink en de met elektronische problemen kampende Magain. Damiaens viel in de laatste proef uit met een defecte zuiger.
In de E1 kwam Tommie Jochems als winnaar uit de eerste proef voor Mike Bokslag en Max Schwarte. Maar vanaf dat moment zette Sherco-rijder Schwarte het mes tussen de tanden, won alle proeven en zegevierde met een marge van 1.07 minuut op Bokslag en Jochems, die het na een mislukte slotproef met de derde plek moest doen. Vierde werd Ties Bennink voor Jan-Willem Arendsen. Bij de Nationalen N2 was Jeroen Bussink de snelste. Hij won de scratch voor Erwin Plekkenpol (NV40) en Rob Teunissen (N3).
Thierry Pittens besliste heel nipt de strijd met broer Wesley in zijn voordeel en werd tweede.
Herlings en De Wolf winnen
DMoM Harfsen
De op papier sterkste Nederlanders in de MXGP en de MX2 deden in Harfsen tijdens de eerste van drie wedstrijden van de Dutch Masters of Motocross wat er van hen werd verwacht: winnen.
Jeffrey Herlings was in de tijdtraining van de 500cc bijna twee seconden sneller dan Calvin Vlaanderen. In beide manches kwam Herlings goed weg bij de start en leidde hij van start tot finish. In de eerste manche wist Brent van Doninck hem in het vizier te houden, maar de Belg was niet in staat om een bedreiging te vormen voor Herlings. Op ruime afstand eindigden Romain Febvre en Calvin Vlaanderen als derde en vierde. In de tweede reeks was het voor Van Doninck door een val al in de eerste ronde voorbij. Vlaanderen leek ver achter Herlings tweede te gaan worden, maar kwam ten val en dat bezorgde Febvre de tweede plaats voor de Nederlandse Zuid-Afrikaan. Na deze eerste wedstrijd leidt Herlings met 50 punten voor Febvre (42) en Vlaanderen (38).
Jeffrey Herlings was een maatje te groot voor de andere deelnemers.
In de 250cc was het initiatief aanvankelijk voor Roan van de Moosdijk. Nadat hij ten val was gekomen ontspon zich een gevecht om de leiding tussen Rick Elzinga en Kay de Wolf, een duel dat Elzinga na zestien ronden de zege opleverde met een verschil van twee seconden. De tweede manche werd met duidelijk verschil gewonnen door De Wolf, voor Elzinga en Van de Moosdijk. De dagzege was voor De Wolf, die net als Elzinga 47 punten heeft; Van de Moosdijk staat op 40 punten.
De Let Janis Reisulis kwam in beide manches van de 125cc als eerste over de finish. In de 85cc behaalden Dani Heitink en Jarne Bervoets elk een eerste en een tweede plaats en was de dagzege voor Heitink.
De DMoM wordt op 23 april vervolgd in Markelo, de slotwedstrijd is op pinkstermaandag 29 mei in Oldebroek.
Kay de Wolf zegevierde bij de kwartliters. Naast hem Rick Elsinga op de tweede plek en Roan van Moosdijk als derde.
Sensationeel podium voor Mirjam Pol!
2023 Qatar International Baja
Op het allerlaatst inschrijven, een ingewikkelde voorbereiding, geen assistentie en ook nog eens rijden op een motor die niet van jezelf is. Normaal gesproken ben je in een situatie als deze al blij de finish te halen, maar in het geval van Mirjam Pol eindig je dan op het podium tijdens de 2023 Qatar International Baja, ronde 2 van de FIM Bajas World Cup. Mirjam reed niet alleen ijzersterk, ook het navigeren deed ze fantastisch, waardoor ze niet alleen veel tijd won, maar ook veel tijd bespaarde door geen tijdstraf te krijgen. Pol: ‘Wow! Ik weet niet wat ik zie! Dit is echt gaaf; ik ben gewoon derde algemeen geworden! Ik sta tussen de kerels, en zeker niet de minste, op het podium. Wat een beloning voor het harde werken. Ik had het in eerste instantie helemaal niet in de gaten, totdat ik hier door iedereen werd gefeliciteerd: andere rijders, hoge Qatar-functionarissen. Iedereen kwam mij feliciteren!’
De wedstrijd werd gewonnen door Konrad Dabrowski uit Polen.
Sensationeel podium voor Mirjam Pol!
Titel voor Haarahiltunen, Reitsma ongelukkig
WK IJsspeedway Inzell
De Zweed Martin Haarahiltunen prolongeerde in het Duitse Inzell zijn wereldtitel in de ijsspeedway. Hij was ongenaakbaar en wist al zijn races winnend af te sluiten. Voor Sebastian Reitsma was er een bijrol weggelegd, maar hij gaat wel de geschiedenisboeken in als de jongste deelnemer aan een WK ijsspeedwayfinale.
Als gevolg van de oorlog in Oekraïne werd de finale van het kampioenschap gedecimeerd tot één raceweekend en waren de Russen niet welkom. Vele coureurs achtten zich daarom kansrijk voor de titel. Maar alleen Martin Haarahiltunen kwam daarvoor in aanmerking. Onnavolgbaar legde hij iedereen vanaf de eerste meters zijn wil op. De Oostenrijkers Franz Zorn en Harald Simon eindigden op een gedeelde tweede plaats. Maar het betere resultaat van Zorn op de tweede dag bezorgde hem het zilver. Met de bronzen medaille om de nek kondigde Simon aan dat hij de tijd nu rijp vond om een punt achter zijn carrière te zetten.
Voor Sebastian Reitsma ging op 16-jarige leeftijd al een droom in vervulling. Hij mocht zich tijdens het meest prestigieuze evenement van het jaar meten de wereldtop. De jonge Fries wist goed de aansluiting te houden met de snelle mannen, maar in de heats waarin Reitsma theoretisch punten kon pakken, kreeg hij bezoek van de pechduivel. Een valpartij als gevolg van een lekke voorband en een haperende versnellingsbak zorgden ervoor dat de teller bij Reitsma na de eerste dag nog op nul punten stond. Op de tweede wedstrijddag vocht Reitsma als een leeuw om de nul van het bord te vegen, maar moest hiervoor wachten tot zijn laatste heat. Hierin verwees hij in de slotronde de Tsjech Divis naar de vierde plek. Een ontlading van spanning en vreugde volgde.
Sebastian Reitsma in het spoor van Luca Bauer, de nummer vier in de eindstand.
ONK zijspancross Varsseveld verplaatst naar 10 september
De ONK zijspancross te Varsseveld wordt nu verreden op zondag 10 september. De wedstrijd stond gepland voor 12 maart, maar die werd afgelast vanwege het slechte weer in de dagen ervoor waardoor het circuit simpelweg niet berijdbaar was. Erg jammer, want iedereen had reikhalzend uitgekeken naar de eerste ONK zijspancross van het nieuwe seizoen met een nieuwe gewijzigde opzet. Die houdt in dat in de ochtend alle zijspannen, zowel de NK- als de ONK-teams, in twee groepen worden verdeeld. De snelste vijftien zijspannen van elke groep kwalificeren zich voor de A-heats. De rest gaat naar de B-heats. Dus mocht een ONK-team in de ochtend geen snelle tijd weten te zetten en men valt buiten de top-15 in de tijdtraining, dan is het team overgeleverd aan de B-heats! Dan is men sowieso kansloos voor het totaalklassement en kan een ONK-team alleen nog enkele ONK-klassementspuntjes oprapen, die allicht niet zijn uitgedeeld in de A-heats! De eerste wedstrijd in deze opzet wordt nu Oldebroek op maandag 10 april, tweede paasdag.
Bax/Cermak (#82) rijden dit seizoen met een telescoopvork. Dat is opmerkelijk voor een zijspan dat normaliter een swingarm heeft.
Dave Nicoll overleden
Net voor aanvang van het seizoen 2023 is voormalig GP-crosswinnaar Dave Nicoll overleden. De Brit kwam vanaf 1964 in de 500cc-GP’s uit en behaalde in 1969 in Luxemburg zijn enige GP-zege. Nadat hij in 1978 was gestopt, werd hij manager van het Britse team voor de Motorcross der Naties. Toen zijn zoon Kurt GP’s ging rijden werd hij de manager van zijn zoon. Kurt stopte in 1997 en ging werken voor KTM. Dave werd in 2000 aangesteld als Race Director van het WK motorcross, een functie die hij veertien jaar vervulde. Nicoll is 78 jaar geworden.
Dave Nicoll.
Kort door de bocht
In eigen huis, op het terrein van de BTC Baarlo in Maasbree, heeft Randy Kerstjens de eerste ONK TRIAL van dit seizoen gewonnen. Na een mooie zaterdag droogden de door de vele regen nat geworden proeven aardig op en Kerstjens won de Inters 1 simpel voor de Belg Nicolas Defourny, de Duitser Jarmil Smith en Toon van Baelen. John van Veelen won de Inters 2 voor Bart Verstappen en Twan Harmsel.
De eerste wedstrijd voor de BENECUP SUPERMOTO in Mettet is gewonnen door Kevin Viellevoye. Hij won de S1 voor Sebastien Bouillon en Francois Corman. Wouter Straver stuurde zijn nieuwe Honda naar een knappe zesde plaats, Jeffrey Ganseman werd achttiende. Luuk Pruijn plaatste zich voor de S2 en werd zevende in de door Jordan Baltus gewonnen manches.
Ken je de Kawasaki Eliminator line-up nog? Die is terug voor 2023, een soort van dan, want Kawasaki heeft zojuist een nieuwe Eliminator 400 geïntroduceerd op de Osaka Motorcycle Show in Japan.
Eigenlijk is het een beetje overdreven om te zeggen dat de Eliminator-lijn terug is, want voorlopig is alleen de 400 bevestigd (de serie bestond vroeger uit meerdere modellen, niet slechts één). En die 400 is alleen bevestigd voor Japan. Maar we hebben teasers op sociale media gezien voor deze nieuwe motorfiets in andere Aziatische landen en het lijkt waarschijnlijk dat deze machine bedoeld is als een wereldwijd model, om de Honda Rebel uit te dagen. Maar op dit moment is de Eliminator 400 nog niet aangekondigd voor Europa.
Waar gaat het dan om? Zoals je misschien al hebt geraden, combineert deze motorfiets Kawasaki’s vertrouwde vloeistofgekoelde 400cc-twin met een cruiserchassis. Van wat we online kunnen vinden, klinkt het alsof hij iets minder dan 45 pk en ongeveer 37 Nm aan koppel levert, ongeveer hetzelfde als de Ninja 400. Maar de piekcijfers vertellen misschien niet alles; de CBR500 en Rebel 500 lijken op papier op elkaar, maar Honda’s kleine cruiser is gemaakt om meer vermogen te leveren bij lagere toerentallen. En het zou verstandig zijn om hetzelfde te doen met Kawasaki’s nieuwe Eliminator.
Kawasaki houdt het gewicht van de standaard Eliminator beperkt tot ongeveer 176 kg.
De Eliminator 400 krijgt een stalen buizenframe in trellis-stijl, met dubbele achterschokdempers en een 18-inch voorwiel, 16-inch achterwiel. De brandstofcapaciteit bedraagt 12 liter. De zithoogte is een lage 735 mm; deze kan nog verder worden verlaagd tot 715 mm, of verhoogd tot 765 mm. Betekent dit dat Kawasaki een serie accessoires plant om de motorfiets ‘aan te passen’ aan de rijder, zoals dat ook het geval was bij de Vulcan S (Ergo-Fit). Daarover is nog niets bekend, want de motorfiets is niet bevestigd voor markten buiten Japan en de info is beperkt.
Naast de standaard Eliminator 400 (die 176 kg weegt) is er ook een Eliminator 400 SE. Deze krijgt een chique koplampkuip, vorkbeschermers, een GPS-scherm, een USB-C-laadaansluiting en zelfs naar voren en achteren gerichte videocamera’s. Die hebben we de afgelopen jaren op een paar Chinese machines gezien, maar in Japan hadden ze deze technologie nog niet. Deze camera’s nemen je rit op voor sociale media, maar hebben ook dezelfde functie als een dashboardcamera in een auto, wat uiterst nuttig kan zijn in het drukke stadsverkeer (helaas!).
De extra accessoires van het SE-model verhogen het gewicht met een paar kilo, en verhogen ook de prijs. De standaard Eliminator 400 kost 759.000 yen; de SE wordt in Japan verkocht voor 858.000 yen. Deze prijzen komen neer op respectievelijk 5.500 en 6.200 euro.
Steppenwolf is een legendarische rockband die vooral in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw grote successen behaalde. De band was vooral bekend vanwege nummers als “Born to Be Wild” en “Magic Carpet Ride”. Naast hun muziek heeft Steppenwolf ook een sterke connectie met motorrijden, wat nog altijd veel motorrijders aanspreekt.
De associatie tussen Steppenwolf en motorrijden begon in 1969 met de release van het nummer “Born to Be Wild”. Dit nummer werd gebruikt in de film “Easy Rider” uit datzelfde jaar, waarin twee motorrijders (gespeeld door Peter Fonda en Dennis Hopper) op zoek zijn naar vrijheid en avontuur. Het nummer “Born to Be Wild” werd het officiële lied van de film en groeide uit tot een anthem voor motorrijders over de hele wereld.
Een ander iconisch beeld dat onlosmakelijk verbonden is met Steppenwolf en motorrijden, is de adelaar die te zien is op veel van de albumhoezen van de band. Deze afbeelding van de adelaar staat symbool voor vrijheid en kracht en wordt vaak geassocieerd met motorrijders en hun lifestyle. Het is dan ook niet ongebruikelijk om motorrijders te zien die kleding dragen met afbeeldingen van adelaars en andere dieren die symbool staan voor vrijheid en kracht. Het is duidelijk dat Steppenwolf niet alleen met hun muziek, maar ook met hun iconografie, een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de cultuur van motorrijders over de hele wereld.
Naast “Born to Be Wild” had Steppenwolf nog meer nummers die populair waren bij motorrijders, zoals “The Pusher” en “Magic Carpet Ride”. Deze nummers werden vaak gedraaid op bijeenkomsten van motorrijders en werden gezien als een symbool van vrijheid en rebellie.
De connectie tussen Steppenwolf en motorrijden ging echter verder dan alleen muziek. De leden van de band waren zelf ook gepassioneerde motorrijders en gebruikten hun motorfietsen vaak als inspiratie voor hun muziek en teksten. Zo schreef zanger John Kay bijvoorbeeld het nummer “Sookie Sookie” terwijl hij op zijn motorfiets door de Mojave-woestijn in Californië reed.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat Steppenwolf nog altijd populair is onder motorrijders. Hun muziek en teksten spreken nog altijd tot de verbeelding en worden gezien als een symbool van vrijheid en rebellie op de weg. Het is dan ook niet ongewoon om op een zonnige dag op een dijkweg een groep motorrijders voorbij te zien komen met Steppenwolf op de achtergrond.
Kortom, Steppenwolf is een legendarische rockband die een sterke connectie heeft met motorrijden. Hun muziek en teksten worden gezien als een symbool van vrijheid en rebellie op de weg en hebben nog altijd veel invloed op de motorrijderscultuur. Of je nu een motorrijder bent of niet, de muziek van Steppenwolf blijft een tijdloos eerbetoon aan de geest van avontuur en vrijheid.
Motorrijders waarderen hun geluk op de weg met een 8,3. Hiermee behoren ze tot de gelukkigste weggebruikers van Nederland. Ruim 8 op de 10 motorrijders is dan ook heel erg tevreden met het vervoermiddel. De belangrijkste redenen zijn ‘het lekker in de buitenlucht zijn’ en ‘het minder last hebben van drukte in het verkeer’. Dit en meer blijkt uit onderzoek dat in opdracht van RAI Vereniging is uitgevoerd onder ruim 1.000 weggebruikers. Aanleiding voor het onderzoek is Maart Motor Maand: het moment voor motorrijders om er na de winterstop weer op uit te trekken.
Aan het onderzoek – uitgevoerd door Direct Research – deden motorrijders, automobilisten, gebruikers van het openbaar vervoer en gebruikers van elektrische fietsen mee. Met een 8,3 waarderen motorrijders hun geluk op de weg het meest. Daarna volgen gebruikers van elektrische fietsen (8,2) en automobilisten (8,1). Ov-gebruikers zijn met hun vervoersmiddel veruit het minst gelukkig, zij beoordelen dit met een 7,1.
‘Het lekker in de buitenlucht zijn’ is de belangrijkste geluksfactor voor motorrijders. 57 procent geeft dit als belangrijkste reden voor hun geluk op de weg. Ook ‘het minder last hebben van drukte in het verkeer’ is voor de helft van de motorrijders een belangrijke reden. Maar liefst 38 procent van de motorrijders denkt zelfs meer geluk en plezier te ervaren dan andere weggebruikers.
Er zaten bijna 500 dagen tussen de laatste GP die Jeffrey Herlings in 2021 reed en de GP van Argentinië. Ondanks die lange onderbreking, liet Herlings zien ook dit jaar titelkandidaat te zijn.
Fotografie: fabrikanten
Twee internationale crosses, waarin hij goed presteerde, waren nog niet maatgevend voor het niveau van Herlings na zijn langdurige afwezigheid. Pas in de eerste GP van dit jaar zou Herlings echt weten hoe hij ervoor zou staan. Dat weet hij nu. Na een matige start werd hij slechts tiende in de kwalificatie, goed voor zijn eerste WK-punt van dit jaar. In de beide GP-manches waren zijn starts beter en dat leverde Herlings op de finish de vierde en de tweede plaats op. Herlings: ‘Ik heb in de trainingen weet ik hoeveel ronden gereden, maar je beleeft dan nooit de intensiteit van een race. Het ging gedurende het weekend steeds beter. Voor een tweede plaats op het podium had ik vooraf getekend.’
In het spoor van Herlings kwamen ook de andere Nederlanders goed voor de dag op het fraai in de Andes gelegen circuit van Villa la Angostura. Glenn Coldenhoff, die net voor vertrek naar Argentinië vader was geworden van een dochter, liet nogal wat punten liggen door een val in de tweede manche. Brian Bogers moest in de eerste manche door een val in de eerste ronde een inhaalrace rijden. Ook Calvin Vlaanderen begon vanuit de achterhoede. Lars van Berkel was na de World Cup zandrace in Argentinië gebleven en scoorde één WK-punt.
Ondanks de afwezigheid van de geblesseerde wereldkampioen Tim Gajser, viel er voor Honda toch iets te vieren, want de nieuw aangetrokken Spanjaard Ruben Fernandez won zijn eerste GP. Klassementsleider is hij echter niet, want dat is Jorge Prado, winnaar van de kwalificatierace en de eerste manche.
Jago Geerts maximaal
Het niveauverschil tussen de vaste GP-rijders en de crossers uit Zuid-Amerika is erg groot. Daarom werden zij al vroeg in de races ingehaald. Thibault Benistant raakte een achterblijver, ging onderuit en de achter hem rijdende Kay de Wolf struikelde over het achterwiel van de Yamaha van de Fransman. In de tweede manche ging De Wolf twee keer onderuit, waardoor hij veel plaatsen verloor. Roan van de Moosdijk en semi-debutant Rick Elzinga (deed afgelopen jaar een paar gastoptredens in de MX2) presteerden in beide manches goed.
Titelfavoriet Jago Geerts behaalde het maximale aantal punten door al zijn drie races te winnen. Kan hij België voor het eerst in vijftien jaar weer een wereldtitel bezorgen? De laatste Belgische kampioen was Sven Breugelmans in 2008 in de MX3.
‘Ik had niet verwacht dit weekend alle drie races te winnen.’ Beter had het seizoen voor Jago Geerts niet kunnen beginnen.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
