dinsdag 26 mei 2026
Home Blog Pagina 600

Toerisme Auvergne, Frankrijk: dansen op de vulkaan

0
Auvergne, Frankrijk

De Auvergne, een regio in het midden van Frankrijk die is bezaaid met uitgedoofde vulkanen, wordt als een lavastroom bedekt door een ware vloedgolf aan motorweggetjes. Wat wil je nog meer?

Tekst en fotografie: Klaus H. Daams

‘Och, eigenlijk was de reis hier naartoe al heel leuk’, grijnst Daniel, terwijl we opnieuw proberen de kandidaten voor onze top-tien van beste motorroutes door de Auvergne in een streng beoordeeld stramien te dwingen. Keuzestress… Eén blik op de kaart, bezaaid met wegen als spaghettislierten, is genoeg om te weten dat alles goed gaat komen. Waar je ook heen gaat, plezier is gegarandeerd. Daardoor is het natuurlijk ook een lastige voorselectie, tussen de meest bochtige titelkandidaten die je maar kunt vinden. Dat sommige verbindingsetappes dan minstens zo aantrekkelijk blijken te zijn als elk van de tien kandidaten zelf… Nou ja, c’est la vie.

Bergrace

Onze uitvalsbasis voor het verkennen van de noordelijke Auvergne is de Mont-Dore. Het thermaalbad, dat de vergane charme van de Belle Epoque uitstraalt, ligt aan de voet van de Puy de Sancy, met 1.885 meter de hoogste berg in de regio. Zo ruig als de Puy is, zo grillig is onze eerste weg, de D36 over de Col de la Croix St. Robert naar Besse-et-St-Anastaise. Het is bij ons meer een thermische behandeling voor het koelwater, de motorolie en de banden. Vooral op het bredere deel van het parcours, dat dubbele hekken in plaats van prikkeldraad langs de kant heeft. Daar wordt elk jaar begin augustus een bergrace gehouden, de ‘Course de côte internationale du Mont-Dore’. De rest van het jaar is het hier overwegend rustig, met hoogstens het kabbelende geluid van een beekje, tenzij een lokale Africa Twin-rijder zijn stalen ros de liefde verklaart terwijl hij de zonsondergang tegemoet rijdt. Aangezien alleen pizzeria Don Camillo tegen 21.30 uur nog open is in le Mont-Dore, is het relatief eenvoudig om het beste restaurant te kiezen. De resultaten van onze route-evaluatie vind je overigens in beknopte vorm aan het einde van dit verhaal.

Vulkanen

Om de ondersteuning te krijgen van een plaatselijk jurylid bij onze HGAT – Holland zoekt Auvergne-talent – hebben we in Montpeyroux een lunchafspraak Vanessa Michy van het Bureau de Tourisme. De gemiddelde hobby-fietser zal de rood gemarkeerde wegen op de kaart doorgaans waarschijnlijk links laten liggen. Toch zal die onze tweede kandidaat, de D996, wel weten te waarderen. Allereerst voert de weg als een achtbaan naar de Col de la Croix Morand. Daarna is het erg de moeite waard om eens verder te kijken dan het kronkelende asfaltlint. Bijvoorbeeld naar die vulkanische kegel, die als een groene dromedaris in het landschap ligt, bevolkt door koeien die zijn hellingen weten te bedwingen en die als ‘parasieten’ op zijn bult grazen. Of naar het zwemmeer Lac Chambon, het fort van Murol en de Romaanse kerk van de kaasstad St. Nectaire. De bekroning van alle inspanningen – het laatste stuk over de D229 – is ongetwijfeld het middeleeuwse Montpeyroux, waar we door steile steegjes omhoog cirkelen naar de toren van het fort en het restaurant Le Donjon. Daar ontmoeten we de bruisende Vanessa. Boordevol informatie en truffade – een stevig kaas- en aardappelgerecht dat vooral bij journalisten herhaaldelijk onder de aandacht wordt gebracht en in de maag gesplitst– gaat het twee uur later verder.

Toertocht België: Voerstreek, groots in klein avontuur

Afgesloten

De route van Job over de Col des Supeyres naar St-Anthème, dankzij de aanbevelingen van Vanessa nog snel in de top-tien opgenomen, ontlokt de verwende bochtenfijnproever maar net een ‘mwah’. De Col des Pradeaux op de D996 na Ambert scoort daarentegen buiten kijf een ‘oh là là’. De weg naar de Puy de Dôme zelf is helaas al enkele jaren afgesloten voor motorvoertuigen. Ach wat jammer nou… De meest prominente vulkanische piek in de Auvergne, van waaruit je naburige kegelvormige pieken haast op de kop kunt spugen, kun je nu alleen nog te voet, de shuttlebus of per fiets bereiken. Daar hebben we vandaag geen zin in. De vierde kandidaat van ons lijstje, de ronde rond de Puy de Dôme, verliest daarmee haar grootste aantrekkingskracht en gaat zwaar gehandicapt het klassement in. De Col (nou ja, eigenlijk het colletje) de Ceyssat en de dorpen Champille, Ternant en Orcines markeren het verdere parcours. Afhankelijk van je smaak, is er onderweg genoeg afwisseling: meditatieve overpeinzingen bij de Puy de Pariou, een bezoek aan het pretpark Vulcania of heerlijk proviand inslaan bij bakkerij/patisserie Lastique in La-Font-de-l’Arbre. Het genot van een paar snelle rondjes over het nabijgelegen racecircuit Charade is met motorfietsen helaas niet mogelijk.

Auvergne, Frankrijk

Gorges

Wie op de kaart van de Auvergne op zoek gaat naar aantrekkelijke motorroutes, zal niet alleen Cols en Puys ontdekken, maar ook verschillende Gorges, wild kronkelende kloven die tot wilde dromen inspireren. De Gorges d’Avèze tussen Bourg-Lastic en Tauves en de Gorges de Courgoul tussen Moulin Neuf en Compains zijn nummer 5 en 6 op onze lijst en dienen dus aanstonds te worden geïnspecteerd. Maar in plaats van adembenemende uitzichten op diep kabbelend water, kabbel je zelf een beetje voort, hetzij door het koele bos of door de pastorale rust van afgelegen velden en weiden. De stilte voor de storm. In het mooie Tauves drinken we een grote café-crème in de bar La Belle Epoque. In Compains vullen we Daniels Camelback bij de dorpsfontein, die wordt bewaakt door de drakendoder St. Joris. Dan vertrekken we naar Salers, 80 kilometer verderop, de eindbestemming van vandaag en ons hoofdkwartier voor de zuidelijke Auvergne.

Net als de motorfietsen zijn ook je gedachten voortdurend onderweg. Ze landen op de bruiloft in Kana, waar, volgens het evangelie van Johannes, Jezus water in wijn veranderde. Wat dat met dit verhaal te maken heeft? Nou, de eerder gereden routes in het noorden waren fraai, maar op de een of andere manier lijken het landschap en het verloop van de wegen nu nog net wat ‘smakelijker’. En dat het pittoreske Salers, met zijn ensemble van uit lavastenen gemetselde huizen, een van de mooiste dorpjes van Frankrijk is, stemt de ziel van de testrijder ook allesbehalve treurig. Vooral degenen die uit voorzorg kamers hebben gereserveerd en ’s avonds niet verder hoeven te trekken.

Gravillons

Een in de zon oplichtend, blauw-wit-groen bord wijst de weg naar de zevende kandidaat, Col de Neronne en Col du Pas de Peyrol. Rode verbodsborden ontzeggen vrachtwagens, caravans en andere rollende obstakels de toegang. Over obstakels gesproken: Gravillons, het vervelende, fijne rolsplit, dat nauwelijks te zien is op het grijzende asfalt, remt in de Auvergne vaak de al te onstuimige sportieve aspiraties af. In het eerste deel is de weg smal en voorzien van passeerplaatsen, zoals je die ook in Schotland vindt. Dan klimt de weg omhoog naar de Col de Neronne – de panorama’s zijn een genot – vervolgens daalt ze een tijdje en klimt uiteindelijk, met behulp van een van de weinige haarspeldbochten op deze toer, naar de Col du Pas de Peyrol.

Plaatselijke schoonheid

Hoe verleidelijk het ook is om op de top van de pas net onder de Puy Mary neer te strijken aan een tafeltje van een van de huiselijke terrasjes: Toch hobbelen we verder in noordoostelijke richting naar de eenzame, bijna boomloze Cezallier, waar de achtste kandidaat als de plaatselijke schoonheid op ons wacht: de route rond de Col de la Pierre Plantee. Start en finish is Boutaresse. Daartussen houden we een lunchpauze in restaurant Chez Chantal – het land heeft nieuwe mannen nodig – met een omweg naar de Col de la Pierre Plantee. Is hier voor ons al eens iemand geweest? Als extraatje doen we ook de Col de Vestizoux, die niet op de kaart staat, nog aan. De zwarte lijnen, die op de banden verschijnen als ze op het extreem ruwe asfalt slijten, zijn daarentegen onmiskenbaar.

Op een andere, wederom opwindende verbindingsetappe rijden we op onze machines via de Vallée de Cheylade en de Col de Serre terug naar de Pas de Peyrol, om van daaruit in volle duikvlucht een doorstart te maken naar nummer negen op onze lijst, de afdaling naar de Vallée de la Jordanne met de aansluitende klim naar de Col du Perthus. Tak, tak, tak, tak. Hele salvo’s rolsplit, dat centimeters dik over het wegdek is verspreid, kletteren op het laatste stuk tegen de weerloze onderkanten van de motoren, waarvoor deze kandidaat eigenlijk gediskwalificeerd zou moeten worden. Maar daar willen we niet te lang over doorzaniken, vooral omdat de woede na een slaapmutsje in het maanlicht badende Place Tyssandierd’Escous in Salers wel is weggeëbd.

Frankrijk: Authentiek sturen in Le Coin Perdu

Hooggeplaatst

Dan ontbreekt nummer tien van onze lijst nog. Dat zou eigenlijk de Route des Crêtes naar Aurillac moeten zijn. Vanwege een invasie van grijze wolken veranderen we onze plannen en zetten koers naar de Col d’Aulac, tussen Col de Neronne en Trizac. Hoe groots de indrukken op deze route bij helder weer ook mogen zijn, nu verdwijnen ze in een wazige mist. Maar dat doet aan onze conclusie niets af: de Auvergne staat niet alleen maar heel hoog in het alfabet – met of zonder objectief subjectieve puntenwaardering.

Download de route Auvergne, Frankrijk

Reisinformatie

De Auvergne, ook wel het Massif Central genoemd, is een regio die wordt gekenmerkt door ketens van vulkanen, ten zuiden van Clermont-Ferrand. Motorrijders worden er verwend door een weelde aan kronkelige, minder bezochte routes.

Heenreis

De snelste manier om het stadje Le Mont-Dore, het startpunt van deze toer, te bereiken, is via de snelweg (tol in Frankrijk). Vanaf Rotterdam is het via Parijs en Orleans bijvoorbeeld zo’n 900 kilometer. 

Accommodatie

Een centrale locatie is aan te raden voor een prettige verkenning van de Auvergne als je geen bagage wil meenemen tijdens de dagelijkse etappes. Indien nodig kun je natuurlijk ook van tijd tot tijd verkassen. In Le Mont-Dore vonden we een heel doeltreffend onderkomen in Hotel Le Puy Ferrand (iets buiten richting Puy de Sancy), Tel. 0033-473651899, www.hotel-puy-ferrand.com. Het Hotel Saluces, Rue de la Martille, Tel. 0033-471407082, www.hotel-salers.fr scoort onder meer door de charme van de middeleeuwse muren. Hotel Bellevue, direct gelegen aan Lac Chambon bij Murol, maakte ook een uitnodigende indruk bij het voorbijrijden, tel. 0033-473886106, www.lachotelbellevue.com. De nobele Ecolodge, verscholen in de ongerepte natuur aan het Lac du Pêcher bij Chavagnac, is nog steeds de geheime tip, tel. 0033-471208309, www.ecolodge-france.com. Houdt u van zo natuurlijk mogelijk, kies dan voor de gezinsvriendelijke Camping de la Haute Sioule in St-Bonnet-prè-Orcival, tel. 0033-473658332, www.camping-auvergne.info.

Literatuur en kaarten

‘Auvergne, Berry’ uit de reeks groene Michelin-reisgidsen voor € 19,90 euro en “Auvergne, Cevennes, Centraal Massief” van Reise Know-How, uitgeverij Rump voor € 19,50 euro. De Michelin-kaarten 326 en 330, elk met een schaal van 1: 150.000 en verkrijgbaar voor 4,50 euro, zijn handig bij het zoeken naar de beste routes. Ook goed is de – eindelijk scheurvaste – kaart 522 van Michelin op schaal 1:200.000 voor € 6,65 euro.

Adressen

20 speciaal voor motorrijders ontworpen routes zijn te vinden op auvergne-moto.fr.

Marathonmotor Yamaha XV750 Virago: een motor voor het leven

2
Yamaha XV750 Virago

Al 22 jaar lang heeft Mariska Hardenbol heel veel plezier van haar Yamaha XV750 Virago. De teller staat op 72.553 mijl wat omgerekend zo’n 116.000 kilometer is. Bijna alles zelf gereden. Na een make-over, de motor werd in een andere kleurstelling gespoten, is het nog meer ‘haar’ motor geworden. Er komt een tijd dat ze afscheid zal moeten nemen van haar geliefde tweewieler. Het liefst zet ze de Yamaha dan in de woonkamer, alleen is daar nu nog geen ruimte voor.

Fotografie: Peter van der Sanden

Vrouw en motor

NaamMariska Hardenbol
WoonplaatsPoortvliet
Leeftijd47 jaar
Beroepadministratief medewerker
Rijdt sinds1996
Aangeschaft2000 (4.800 km)
Nieuwprijscirca € 6.000,-
Dagwaardecirca € 1.250,-
Rijstijltoer
Gebruikwoon-werk en toer
Brandstofverbruik1:16
Olieverbruiknihil
Onderhouddivers
Bouwjaar1994
Kilometerstand116.000 km

Via haar vader, die een Honda Goldwing met zijspan reed, kwam Mariska al vroeg in aanraking met motoren. ‘Meerijden in het zijspan, ik vond het als kind al geweldig. Ik was er al vroeg van overtuigd dat ik later, als ik groot zou zijn, ook motor ging rijden. Dat rijbewijs is er gekomen, maar dat groot worden, ik ben maar 1.63 meter, is niet echt gelukt. Op mijn 21e heb ik mijn motorrijbewijs gehaald. Ik slaagde de eerste keer, al leek het op het beruchte “Griezelplein” in Rotterdam mis te gaan. Ik kreeg geen voorrang van een vrachtwagen. Luid toeterend heb ik die chauffeur mijn aanwezigheid duidelijk gemaakt. Dat mag eigenlijk niet, maar de examinator zag het gelukkig anders. Die vond dat ik goed had gehandeld. Eerder had ik al mijn autorijbewijs en later mijn vrachtwagenrijbewijs (inclusief code 95) gehaald. Geld om een eigen motor te kopen had ik in het begin nog niet. Daarom reed ik af en toe met het zijspan van mijn vader. Dat ik op de Goldwing niet met de voeten aan de grond kon, was niet erg, omvallen kon immers niet. Wel grappig, want toen waren de rollen omgekeerd, ik aan het stuur en mijn vader in het bakkie.’

Marathonmotor KTM 1290 Super Duke GT: probleemloze brute kracht

Haar eerste motor was een Kawasaki 305 LTD. Met die motor heeft Mariska een aantal jaren woon-werkverkeer gereden. ‘Ik werkte in de grafische industrie met grote snij- en inbindmachines. Mijn vader werkte in die periode bij Pauls “Wings and Parts” (alles op gebied van Goldwings). Daar kwam iemand die een Yamaha XV750 Virago uit 1994 te koop had. Dat was in 2000. Met slechts 3.000 mijlen op de teller een bijna nieuwe motor. Volgens mijn vader leek hem die motor wel iets voor mij. Bij de eerste blik was ik meteen verkocht, wat een beauty. Niet in de laatste plaats omdat de motor dusdanig laag is dat ik er goed op pas. Ik had eerder al wat andere motoren “gepast”, maar ze waren allemaal te hoog voor mij.’

Yamaha XV750 Virago

Joy riding

In de beginjaren werd de Virago vooral gebruikt voor woon-werkverkeer. Mariska: ‘Liever een nat pak dan in de file. Zolang het kon reed ik door, maar in de wintermaanden bleef de motor thuis. Te gevaarlijk. Ik had geen vrienden of partner die ook motor reden. Wel met paps een aantal jaren naar de TT. Na een lange werkdag kwam ik een keer kletsnat thuis. Met de helm nog op ben ik naar binnen gerend. Terwijl ik de huissleutels uit mijn broekzak haalde, zijn waarschijnlijk mijn motorsleutels op de grond gevallen. Kort nadat ik binnen was, hoorde ik mijn motor lopen en reed iemand er mee weg. Ik zat in zak en as, maar toen vijf dagen later de politie belde dat ze mijn motor hadden gevonden, was ik als een kind zo blij. Ik moest wel even uitleggen hoe het kon dat de dief over de sleutels kon beschikken. De motor was achtergelaten met een lege tank. Alleen een spiegel en het ruitje waren beschadigd. Ik was al lang blij dat ik mijn motor weer terug had.’

Een jaar of zeven geleden besloot Mariska tot een make-over voor haar Yamaha XV750 Virago. ‘Het poetsen van al dat chroom was ik op een gegeven moment beu. Ik had een afspraak gemaakt met een autospuiter. Ze hadden daar nog nooit eerder een motor gespoten, maar ze wilden de uitdaging wel aangaan. Ik had een prijs afgesproken wat het maximaal mocht kosten. Ik denk dat dat bedrag hoger was dan de waarde van de motor, maar dat even terzijde. Het idee dat ik voor ogen had, een soort oud ijzer look, bleek niet goed uit te pakken. Maar de spuiter had een beter plan en verzekerde me dat het goed ging komen. Uiteindelijk is er veel meer werk verricht dan was afgesproken, maar ik hoefde niks extra te betalen. Het resultaat vond ik overweldigend en dat vind ik nog steeds. Zoals mijn motor nu is, is er geen tweede en daar ben ik trots op. De motor heeft een stoere look met een mooie glinstering. En wat dat poetsen betreft, dat doe ik nog steeds, maar ik ben nu wel eerder klaar.’

Biker next

Verre reizen heeft Mariska met haar Yamaha XV750 Virago nog niet gemaakt. ‘Via Facebook ben ik wel in contact gekomen met andere motorrijders en ik kreeg vrienden die ook motor reden. Dan is het leuk om samen op stap te gaan, maar veel verder dan een weekendje Duitsland ben ik nog niet gekomen. Maar ze hebben me wel in een tentje gekregen, wat ik niet voor mogelijk had gehouden. Een ritje in Frankrijk, wel met de motoren op de aanhanger ernaartoe, begon met een olielekkage. Gelukkig kon dat ter plekke worden opgelost. Vlak voor corona de kop op stak, heb ik op een huurmotor een deel van Route 66 in Amerika gereden. Dat was altijd al een droom van me. Toen ik het geld bij elkaar had gespaard, ben ik gegaan. Niet de hele route, dat was te duur en kostte te veel tijd. Maar wel het mooiere westelijke deel van de route, onder andere via de Grand Canyon.’

Terug in Nederland brak corona uit en ging het mis met haar werk. Mariska: ‘Dat was een lastige periode, waarin motorrijden even op een heel laag pitje stond. Maar gelukkig is alles daarna weer op zijn pootjes terechtgekomen. Via Biker Next (BikersSingles) heb ik mijn vriend (Eddie) ontmoet en het klikte zo goed dat ik van Rotterdam naar het Zeeuwse eiland Tholen ben verhuisd. En ik heb er direct een nieuwe (kantoor)baan gevonden. Samen met Eddie hoop ik in de toekomst nog eens een verre motorreis te maken, Noorwegen of iets dergelijks. Eddie probeert mij wel eens aan te sporen om een andere motor te kopen, iets anders dan een chopper, maar daar ben ik nog niet aan toe. Eerst maar eens een motor zien te vinden waar ik met mijn voeten aan de grond kan.’

Onderhoud

Qua onderhoud vraagt de uit Amerika geïmporteerde XV750 niet zo heel veel aandacht. Mariska: ‘De eerste jaren ben ik voor de reguliere beurtjes naar MotoPort Rotterdam en naar Aad van Kekem in Ridderkerk gegaan. Later ben ik het zelf gaan doen samen met een goede vriend die meer verstand van motoren heeft dan ik. Drie keer heb ik onderweg de hulp van de ANWB moeten inroepen. De eerste keer omdat de gaskabel kapot ging, de tweede keer was een kapotte koppelingskabel de oorzaak. Vanaf dat moment heb ik wel altijd een losse binnenkabel voor koppeling en gas bij mij. De ANWB heeft geen onderdelen bij zich, maar kan in een dergelijk geval wel de kabel monteren die ik bij me heb. De laatste keer dat ik onderweg hulp nodig had, was in Noord-Holland. Er zat geen leven meer in de Yamaha. Achteraf bleek een kapotte spanningsregelaar de oorzaak. Er is toen een merkloze spanningsregelaar gemonteerd, maar die heeft een paar jaar later al de geest gegeven. Nu zit er een duurder en naar ik hoop beter exemplaar op. Ieder jaar heb ik met mijn moeder achterop een motoruitje. Heel gezellig, maar de keer dat mijn voorband leeg liep was het minder leuk. De motor was niet te sturen. Ik wist eerst niet waar het aan lag, totdat ik de voorband controleerde. Gelukkig was de band niet lek, maar zat het probleem in het ventiel dat niet goed was aangedraaid.’

Marathonmotor Yamaha FZ6 Fazer: al 18 jaar lol met ‘licht en goedkoop motortje’

Een regelmatig terugkerend probleem bij de Virago is de uitlaat. Deze is al drie keer vervangen. Mariska: ‘Gelukkig heb ik steeds een occasion kunnen vinden, dat scheelt een hoop geld. Uiteraard wordt de uitlaat wel zwart gespoten, want een verchroomde uitlaat past niet bij de huidige kleurstelling.’

Yamaha XV750 Virago

Yamaha XV750 Virago op de brug

Met gepaste trots, en precies op de dag dat ze de Virago 22 jaar in haar bezit heeft, rijdt Mariska haar Yamaha XV750 Virago bij MOTO73-expert Van Sleeuwen de parkeerplaats op. Wanneer Van Sleeuwen even later op haar Virago wegrijdt voor een proefritje kijkt ze even benauwd. ‘Het komt maar zelden voor dat er iemand anders op mijn motor rijdt, maar ik heb er nu wel goede hoop op dat de motor terug komt’, aldus de eigenaresse refererend aan het eerdere voorval.

Mariska is een beetje zenuwachtig, want ze is bang dat er zaken aan de motor worden ontdekt die niet deugen. Onterechte angst. Alleen de voorrem werkt niet lekker, wat bij haar bekend is. Van Sleeuwen: ‘De remwerking is goed, maar het voelt of de schijf krom is.’ Dat laatste blijkt niet het geval en ook vertonen de originele schijven amper slijtage. Soms kan het euvel ook in de rempomp zitten of in het remhendel dat niet soepel kan bewegen, waarop Van Sleeuwen het hendel demonteert en alles goed schoon maakt. En warempel, het euvel is daarna verholpen.

Bij een 28 jaar oude motor ligt een versleten balhoofdlager voor de hand, maar niet bij deze Virago. Een positieve verrassing. Met de wiel- en cardanlagers, nog nooit vervangen, blijkt niets mis. De originele achterschokdempers zijn vervangen door exemplaren van Hagon. ‘Dat was nodig, want in lange bochten begon te motor de deinen. Dat was daarna helemaal over’, aldus de eigenaresse. 

Dat de voorvorkkeerringen nog heel zijn verbaast Van Sleeuwen, omdat er behoorlijk wat roestputjes in het chroom van de binnenpoten zitten. Dat verdient een keer extra aandacht.

Aan het motorblok is nooit gesleuteld. Niets bijzonders. De blokken staan bekend als probleemloos. Dat de spanningsregelaar het wel eens begeeft, is ook bekend. Nu blijkt alles in orde, maar de accu heeft zijn beste tijd gehad. Maar voor een motor die de laatste achttien jaar onder een zeiltje buiten heeft gestaan ziet het geheel er nog prima uit.

Mariska haalt opgelucht adem, haar Yamaha XV750 Virago komt moeiteloos door de inspectie. Nog weer eens een reden om de motor niet van de hand te doen.

Yamaha XV750 Virago: goed om te weten

Met de VX750 Virago was Yamaha in 1981 de eerste Japanse fabrikant die met een V-twinblok op de markt kwam. De Virago 750 werd gebouwd van 1981 tot 1996. Voor de Amerikaanse markt werd een 700cc-model (1984-1987) uitgebracht, waarvan er later via de parallelimport ook in Europa terecht zijn gekomen. In eerste instantie kende de Virago een voor die tijd revolutionaire monoschokdemperuitvoering, vanaf 1984 kreeg de Virago gewoon twee schokdempers achter. De Virago wisselde nogal eens met de wielen. Dan weer gietwielen, dan weer spaakwielen. De eerste Virago’s hadden een enkele schijf. Later werd dat een dubbele. Mede door het succes kwam de Virago er in verschillende uitvoeringen, zoals de XV250, XV535 (De Luxe), XV700, XV750, XV920, XV1000SE en XV1000, en XV1100. 

Richtprijzen bij motorzaak

De meeste XV750 Virago’s kom je tegen voor een bedrag rond de 2.500 euro met uitschieters naar boven en naar beneden. 

Reparaties en problemen

60.000 km uitlaat vervangen
80.000 km schokdempers vervangen
82.000 km uitlaat vervangen
85.000 km gaskabel vervangen
95.000 km inlaatrubbers vervangen
97.000 km spanningsregelaar vervangen
101.000 km uitlaat vervangen
110.000 km spanningsregelaar vervangen
112.000 km uitlaat en koppelingskabel vervangen

Merkenclub

Bezitters van een XV-model zijn welkom bij de Viragoclub die in 1994 werd opgericht . Sinds 2012 is de naam gewijzigd in Yamaha Custom Club Nederland. Er is ook een Belgische tak

Yamaha XV750 Virago
Even poseren in het verlaten dorpje Doel bij Antwerpen.

QJ Motor introduceert de QJ Motor SRV 700 middengewicht cruiser

0

QJ Motor, een merk van de Qianjiang groep, betrad de Europese markt in 2022 met een line-up gecentreerd op drie roadster-modellen. Maar de Chinese fabrikant beschikt over veel extra middelen die de verscheidenheid in Europa kunnen vergroten, zoals we zagen in Milaan. Daar arriveerde QJ Motor met meer dan 30 verschillende machines.

Samen met de SVT 650X adventure V-twin onthulde QJ Motor ook de SRV 700 cruiser, die ook in een 550 cc wordt aangeboden. De lijn van de motorfiets, die zich uitstrekt van de horizontale led-koplamp aan de voorzijde tot het ontwerp van de achterzijde, is duidelijk geïnspireerd op de Harley-Davidson Fat Bob. Interessant is dat de Chinese firma, ondanks dat het een cruiser is, de paralleltwin van de SRK 700 naked verkoos boven de nieuwe V-twin. Het is een 698cc-blok met een maximaal vermogen van 73 pk. De motor heeft een meervoudige platenkoppeling, elektronische injectie, vloeistofkoeling en een zesversnellingsbak.

QJ Motor komt met elektrische sportmotor voor startende motorrijders

Als het om cruisers gaat, is de basis van de SRV 700 vrij conventioneel. Een naar rechts verschoven achterschokdemper en een omgekeerde voorvork met relatief ontspannen geometrie zijn beide op het stalen buizenframe gemonteerd. De 16-inch lichtmetalen achtspaaks wielen zijn voorzien van stevige 130/90- en 150/80 CST-banden. Het remsysteem bestaat uit twee 320 mm remschijven voor met radiale remklauwen met 4 zuigers en een enkele schijfrem achter. Met een inhoud van 16 liter levert de tank een aanzienlijke actieradius tussen twee tankbeurten.

De rest van de uitrusting, waaronder het gestikte zadel, de complete led-verlichting, de kleine ronde lcd-meter en het rechte stuur met spiegels aan het stuur, is behoorlijk high-end. Het is nog niet bekend of en tegen welke prijs QJ Motor zijn SRV 700 naar Europa zal exporteren. Maar als en wanneer dat gebeurt, zal hij ongetwijfeld gunstig concurreren met de Kawasaki Vulcan S en de Honda CMX500 Rebel.

2023 BMW R 1300 GS krijgt een nieuw chassis

0

Foto’s bevestigen een vloeistofgekoeld blok en een nieuw chassis van aluminiumlegering. De BMW R 1300 GS is in z’n eindfase aangeland, maar wordt pas in 2023 verwacht.

BMW heeft weer een stap gezet met de nieuwe BMW R 1300 GS. Al sinds de zomer van 2021 zien we spionagefoto’s. Er wordt ook al twee jaar gesproken over een nieuw model dat de huidige BMW R 1250 GS gaat vervangen. Zoals we je al vertelden, had de fabrikant uit München nieuwe modelnummers aangevraagd: R1300GS, R1400GS en M1300GS. Deze acroniemen werden in maart 2022 per ongeluk op de officiële BMW-website geplaatst.

Nieuw: 2023 BMW R 1250 RS

De aanstaande weg-enduro werd door 1000PS.at gefotografeerd tijdens offroad-tests. Je ziet daarom ook profielbanden om de velgen. Nog niet gespaakt, maar die zullen er vast komen. Achterop de bagagedrager zit een box die de verschillende bedrijfsparameters registreert van de nieuwe GS. Het blok is de gebruikelijke boxer. We zien wel een ander carter en een andere clinderkop en cilinderconstructie. Volledige vloeistofkoeling is zeker en niet alleen voor de verbrandingskamers. De radiatoren zijn groter en er is een ruimte gereserveerd voor de centrale veer van de Telelever-voorvork. De cilinderinhoud zou ongeveer 1300 cc bedragen en ongeveer goed zijn voor een degelijke 140 pk.

Laten we naar het chassis gaan. Zoals gezegd hebben we de Telelever voor en achter een nieuwe, enkelzijdige achterbrug van aluminiumlegering. Op deze foto’s valt nog een detail op. Het nieuwe achterframe is gemaakt van een aluminiumlegering en niet langer van staal. Dit zou de fiets ranker moeten maken. Het uiterlijk van de R 1300 GS is volledig nieuw, maar niets is natuurlijk definitief. Het spatbord is nog steeds snavelvormig, terwijl de lichtclusters er nieuw uitzien. Boven de koplamp zit een radar, die aan de achterzijde zit boven de kentekenplaat.

MV Agusta en KTM: kapitaalverhoging van 30 miljoen

0

MV Agusta’s uitbreidings- en groeiprogramma wordt voortgezet met de aankondiging van een kapitaalverhoging van 30 miljoen euro door haar aandeelhouders en KTM.

De aankondiging bekrachtigde officieel de toetreding van de nieuwe aandeelhouder, KTM AG, een onderneming die eigendom is van Pierer Mobility AG, met een aandeel van 25,1% in het aandelenkapitaal. Tegelijkertijd werd de nieuwe raad van bestuur geïnstalleerd, waarin twee leden van de KTM-directie zitting hebben.

Pierer Mobility (KTM, Husqvarna en GasGas) koopt 25% van MV Agusta

Partnership waaruit nieuwe modellen ontstaan

Timur Sardarov, CEO van MV Agusta Motor S.p.A. zei: ‘Ik ben erg blij met deze overeenkomst en zeer verheugd om KTM AG, de marktleider in Europa, te verwelkomen bij MV Agusta, waarmee we een gemeenschappelijke visie op uitmuntendheid delen.’

‘Samen zullen we onze kernactiviteiten en de productie van high-end performance motorfietsen verder ontwikkelen. Ik ben ervan overtuigd dat de overeenkomst ons merk zal versterken in een bijzonder complexe en uitdagende marktfase’.

Offroad leren rijden met een allroad #5: Rijden op gravel

0
Rijden op gravel

Nu we het onderdeel kijktechniek kunnen afvinken, wordt het tijd voor een volgende stap, rijden op gravel. We verlaten daarom het bospad en verplaatsen ons richting de voorzijde van Landgoed Duynenwater, waar een groot parkeerterrein ligt.

Fotografie: Guus van Goethem

Waarom deze rubriek?

Al jaren piekt de verkoop van allroads en die populariteit lijkt zelfs enkel toe te nemen. Vreemd is dat niet, gezien ‘alle wegen’ met zo’n machine te bedwingen vallen. Toch zetten veel allroad-rijders die fijne eigenschap niet in, waarbij het onverharde terrein vermeden wordt. Zonde, want het opent een geheel nieuwe wereld. Daarom vonden wij het tijd voor een tiendelige dummy-cursus: offroad leren rijden met een allroad.

Eerdere delen

Bij aankomst spotte offroad-specialist Eric Verhoef daar namelijk al een prima stukje braakliggend terrein waar de volgende oefening perfect uit de verf zal gaan komen. Tenminste, dat is de bedoeling. De hamvraag blijft natuurlijk of de leerling daadwerkelijk de opgelegde instructies op correcte wijze weet uit te voeren. ‘Ben je een gevoelig mens, Jarno?’ Als ik een serieus antwoord op Erics onverwachte vraag wil geven, zie ik alweer een brede glimlach op het gebruinde gezicht van de voormalig Dakar-rijder verschijnen. Hij is weer eens aan het geinen. ‘Dat kun je bij deze oefening namelijk wel gebruiken, gevoel. We gaan namelijk eens kijken hoe je op gravel uit de voeten komt.’

Offroad leren rijden met een allroad #4: Kijktechniek

Veel verschil

‘Rijden op gravel staat eigenlijk nog het meest dicht bij het gevoel dat je op een asfaltweg ervaart’, legt Eric uit. ‘Op offroadgebied biedt gravel de meeste grip, maar ook daarin heb je veel verschil. Hier hebben we te maken met kiezelwerk, dus het rolt wat. Soms heb je ook vrij vast gravel, dat zelfs met een regenbuitje nog meer grip oplevert. Om het gripniveau vast te stellen, is het slim om even een paar stops op deze specifieke ondergrond te maken.’ Ik voel uiteraard al aankomen wat we dus als eerste oefening gaan doen. En inderdaad, van Eric mag ik de Moto Morini X-Cape weer starten om wat remacties in te zetten op het gekozen gravelterrein. Ik merk inderdaad dat er nog behoorlijk wat grip aanwezig is, want het ABS van de Italiaanse allroad grijpt nauwelijks in.

Als ik de nodige stops heb gemaakt, komt Eric naar me toe gelopen. ‘Tijd voor fase twee. Acceleratie op gravel. Ook dan krijg je precies in de gaten met hoeveel grip je te maken hebt. Dat is van belang voor de volgende oefening, dus ga maar eens lekker aan het gas hangen. Zodra je merkt dat de achterband begint uit te stappen, laat je het gas weer los. Het gaat echt enkel om het moment op te merken dat het achterwiel zijn grip verliest.’

Als een pendule

Na elke poging merk ik dat het vertrouwen groeit en ik zie dat Verhoef rustig even een babbeltje maakt met fotograaf Guus van Goethem. Na de nodige oefenminuten zie ik in mijn ooghoek wat armen zwaaien. Rustig rijd ik richting de trainer, waar me waarschijnlijk een volgende exercitie wacht. ‘Nu heb je gevoeld waar het gripniveau van dit type gravel ligt, maar je kunt veel meer voordeel halen uit dit soort situaties als het achterwiel uitbreekt. Daar gaan we zo aan werken, maar eerst wil ik je nog wat tips geven’, geeft Eric aan. ‘Zoals al vaker gezegd, met offroad rijden sta je vooral op de motor. Dat geldt ook voor de volgende techniek die ik je ga aanleren. Op de weg stuur je vooral met de voorzijde, maar op losse ondergronden gebruik je ook vaak een uitbrekend achterwiel om de juiste richting op te gaan. Om de controle over die beweging te houden, behoor je te staan. Ga je zitten, dan kun je niet reageren op een achterwiel dat grip verliest. Zie het als een pendule. Als de motor vertrekt, ga jij gewoon mee. Als je staat, kun je de motor veel beter in toom houden.’

Knop omzetten

‘Wat ik graag wil dat je dadelijk probeert, is om weer te accelereren en te zorgen dat het achterwiel uitbreekt. Houd controle, maar de motor mag best een stukje wegstappen, want uiteindelijk komt-ie wel weer terug. Dat vertrouwen moet je hebben, al zal het even duren voordat je op dat punt geraakt. De reden voor deze oefening is vooral ook vanwege latere momenten in de cursus, zoals straks tijdens het rijden in het losse zand. Op gravel stuur je nog vooral met de voorzijde, maar in het zand is het juist het achterwiel dat ervoor zorgt dat je van koers wijzigt.’

Als ik van Eric het startsein krijg om eens te voelen hoe het is om de achterkant wat verder uit te laten breken, merk ik al snel op dat ik vrij vlot het gas weer dichtdraai. Het blijkt als asfaltrijder toch moeilijker dan gedacht om de knop daadwerkelijk om te zetten om juist grip te verliezen. ‘Dat is ook logisch’, stelt de trainer me gerust. ‘Op de weg wil je juist grip behouden. Raak je dan de grip kwijt, dan ben je waarschijnlijk iets te ruig aan het gummen.’

Veel meer marge

Zoals voor haast alles geldt, heeft het tijd nodig om te groeien. Hoewel we vandaag nog meer offroad-activiteiten op het programma hebben staan, probeer ik zoveel mogelijk tijd te spenderen aan deze techniek. Met de minuut groeit mijn vertrouwen en merk ik inderdaad dat ik de motor nog geen enkele keer echt kwijt ben geraakt. Verhoef: ‘Een kwestie van rustig opbouwen en dan kun je telkens wat verder gaan. Het is vooral belangrijk dat je blijft letten op de houding van je lichaam, voor een optimale gewichtsverdeling. Laat je torso goed naar voren hangen, zodat er zo min mogelijk druk op het achterwiel ontstaat. En sta stevig op de steps, waarmee je controle houdt. Hierdoor ontstaat er automatisch veel meer marge dan op het moment dat je zit. Met deze staande houding kun je veel gemakkelijker corrigeren en het uitbrekende achterwiel opvangen.’

Volledige drift

Terwijl ik zelf het idee heb dat de motor al flink uitbreekt, blijkt dat na een snelle blik op de achterzijde van Guus’ camera nog wel mee te vallen. Of liever gezegd, tegen te vallen. Eric: ‘In een volledige drift door de bocht gaan, dat leer je niet even in een paar uurtjes tijd. Het vergt veel oefening om op standje Pro uit te komen. En ja, de een zal het sneller onder de knie hebben, dan de ander. Maar gun jezelf de tijd en ga na deze dummy-cursus gewoon eens doorbouwen op dit gevoel. Zoek een ruim, onverhard terrein op en ga lekker spelen. Na verloop van tijd merk je vanzelf dat het vertrouwen telkens groter wordt en je dus ook meer controle hebt over een achterwiel dat z’n grip verliest. Uiteindelijk ga je veel profijt hebben op het gebied van offroad rijden als je deze techniek goed onder de knie krijgt.’

In deel 6 van deze dummy-cursus ‘offroad leren rijden met een allroad’ kijken we naar terreinkennis.

Wie is Eric Verhoef?

De man die altijd lijkt te lachen en niet voor niets de bijnaam Sunshine twenty-nine (zijn startnummer) in de Dakar Rally ontving. Is Eric Verhoef (54) in de buurt, dan weet je dat het gezellig gaat worden. Naast een fijn karakter is de Veldhovenaar ook nog eens een zeer behendig motorrijder, uiteraard gespecialiseerd in offroad. Zo werd hij elfde in de Dakar Rally van 1998. Hoewel Eric zelf niet meer actief motorrijdt, draagt hij wel graag al zijn ervaring en expertise over aan iedereen die zijn offroad-hulp kan gebruiken.

MotoGP Legend Kevin Schwantz keert terug op TT-circuit tijdens Classic GP Assen

0
Kevin Schwantz

De Amerikaan Kevin Schwantz, wereldkampioen in de 500cc-klasse in 1993, keert 30 jaar na zijn laatste overwinning in Assen terug op het TT-circuit tijdens de Classic GP Assen die wordt verreden van 8 tot en met 10 september 2023. ‘Revvin’ Kevin’ komt zowel op de Pepsi Suzuki RGV 500 als de Lucky Strike Suzuki RGV 500 in actie.

Wat Valentino Rossi het afgelopen decennium betekende voor de fans in Assen, dat betekende Kevin Schwantz begin jaren ’90. De coureur uit Texas stond bekend om zijn wilde rijstijl en dat maakte hem wereldwijd tot publiekslieveling; temeer omdat hij ondanks zijn vele overwinningen telkens naast de wereldtitel greep. Rijdend in de kleuren van de hoofdsponsor van de Dutch TT was hij jarenlang het uithangbord van de Grand Prix van Nederland. Daarbij lag het Circuit van Drenthe de Texaan erg goed. Hij maakte er zijn Grand Prix-debuut in 1986 en wist de TT maar liefst drie keer te winnen. Zijn laatste overwinning op Drentse bodem boekte hij in 1993, het jaar waarin hij wereldkampioen werd.

Classic GP Assen: blik op het verleden

In 1989 leek Schwantz voor het eerst op weg te zijn naar de overwinning in Assen tot zijn Suzuki één ronde voor de finish de geest gaf en landgenoot Wayne Rainey er met de overwinning vandoor ging. Het jaar erop haalde Schwantz sportieve revanche door na een rondenlang gevecht vóór Rainey over de streep te komen. In 1991 leken de rollen omgekeerd, maar maakte Rainey in de laatste bocht een zeldzame en kostbare fout, waardoor Schwantz onder luid gejuich totaal onverwacht zijn tweede overwinning in Assen wist te boeken. In 1992 ging hij, samen met landgenoot en viervoudig wereldkampioen Eddie Lawson strijdend ten onder in de Haarbocht. In 1993, het jaar waarin hij wereldkampioen werd, versloeg hij na een berekenende race de Australiër Mick Doohan en behaalde zijn derde en laatste TT-zege. In 1994 baarde de wereldkampioen opzien door na een harde val in de training van start te gaan met een gebroken pols. Hij reed zelfs een tijdje aan de leiding! Vechtend tegen de pijn kwam Schwantz, aangemoedigd door de fans vanaf de tribune, als vijfde over de meet.

‘Revvin’ Kevin’, zoals zijn bijnaam luidde, zou nog één keer in actie komen in Assen. Nadat hij in 1995 enige weken voorafgaand aan de TT onverwacht zijn afscheid had aangekondigd, stapte hij voorafgaand aan de 500cc- race voor de laatste maal op zijn Suzuki RGV 500 om in een parade met meerdere oud-coureurs afscheid te nemen van de Asser fans. Kevin Schwantz won in zijn carrière 25 Grand Prix-races en werd één keer wereldkampioen. Vijf jaar na zijn afscheid werd hij uitgeroepen tot ‘MotoGP Legend’. En in 2019 werd hij opgenomen in de Motorsports Hall of Fame in Amerika.

Win een ‘Meet & Greet’ met Kevin Schwantz

Legendarische prototype Group C bolides, klassieke formuleauto’s, iconische sportwagens en onvergetelijke Grand Prix motoren zijn van 8 tot en met 10 september te bewonderen in de ‘Cathedral of Speed’ tijdens de Classic GP op het TT Circuit Assen. Kaarten zijn verkrijgbaar vanaf 15 euro voor de vrijdag, 30 euro voor de zaterdag of zondag, tot 49,50 Euro voor een weekendkaart. Wie vóór 1 januari boekt, maakt kans op een ‘Meet & Greet’ met de oud-wereldkampioen tijdens het evenement.

Voor meer info: www.classicgp-assen.com.

Peugeot zou binnenkort de Peugeot PM-01 300 Naked Bike kunnen lanceren

0
Peugeot PM-01 300

Sinds de Indiase autogigant Mahindra de volledige Peugeot Motocycles heeft overgenomen, hebben we verschillende nieuwe releases gezien onder het merk Peugeot, die allemaal onder de categorie scooters vallen. De Django 150, een Vespa-equivalent, retro-stijl scooter van Peugeot, het totaalpakket was behoorlijk indrukwekkend.

Behalve de Django zijn er nog een heleboel andere scooters van het merk Peugeot, in verschillende vormen en maten. Wat het bedrijf echter niet aanbiedt, is een standaard motorfiets. Dit kan binnenkort veranderen. Mahindra heeft namelijk grote plannen met Peugeot Motocycles, vooral in Europa, en dus is uitbreiding van het modellengamma erg belangrijk. Op de EICMA 2022 presenteerde Peugeot zijn allereerste motorfiets, de PM-01 300, een naakte straatvechter in neo-retro-stijl die past in de 300 cc cilinderinhoud.

BMW India onthult BMW G 310 RR

Meer bepaald wordt hij aangedreven door een 292,4 cc eencilindermotor met vloeistofkoeling en elektronische brandstofinspuiting. Dit geeft de motor een maximaal vermogen van 29 pk bij 9.000 tpm en 17 Nm koppel bij 7.000 tpm. Het vermogen wordt op het achterwiel overgebracht via een zesversnellingsbak. Qua vermogen is hij vergelijkbaar met andere 300cc singles zoals de Honda CB300R en de BMW G 310 R.

De prijs en beschikbaarheid van de Peugeot PM-001 300 moet nog worden bekendgemaakt. Op basis van het uiterlijk van de motor lijkt het er echter op dat hij elk moment kan worden geproduceerd.

Honda onthult Limited Edition John McGuinness Honda Fireblade SP Replica

0
John McGuinness Honda Fireblade SP Replica

De Isle of Man TT van 2022 is een heel bijzondere gebeurtenis voor wegrace-legende John McGuinness, MBE. Het is het jaar waarin hij een indrukwekkende mijlpaal van 100 TT starts bereikt – naast natuurlijk de viering van zijn 50e verjaardag. Geen slechte manier om het te vieren, vinden wij. Dat Honda Racing uiteindelijk zijn 100 TT starts zou eren met een Special Edition was een vrij voor de hand liggende conclusie, en het team stelde niet teleur.

Het is nu november 2022 en de Isle of Man TT van dit jaar staat ver achter ons, maar de NEC Motorcycle Live show in Birmingham staat voor de deur. Die wordt gehouden van 19 tot en met 27 november, waar motorliefhebbers uit het hele Verenigd Koninkrijk de nieuwste en beste machines op twee wielen van dichtbij kunnen bekijken. Het is dan ook passend dat Honda U.K. tijdens dit evenement de speciale, gelimiteerde John McGuinness 100e TT Start Race Replica Honda Fireblade SP zal onthullen.

John McGuinness Honda Fireblade SP Replica

Deze motor is beperkt tot slechts 30 motoren die wereldwijd worden verkocht en is gebaseerd op de 30th Anniversary CBR1000RR SP. Uiteraard heeft hij dezelfde kleurstelling als McGuinness tijdens de IOMTT van 2022. De airboxklep is gesigneerd door McPint zelf, en de motor wordt geleverd met een individueel genummerde plaquette op het balhoofd.

Trotse nieuwe eigenaren van de John McGuinness limited edition Fireblade SP ontvangen ook nog wat extra goodies, waaronder een Fireblade-garagemat, een Honda indoor stofhoes en een speciaal 3D lasergegraveerd kristal met de afbeelding van de McGuinness replica Fireblade SP. En het mooiste van alles is dat nieuwe eigenaren de man zelf, John McGuinness, kunnen ontmoeten op het hoofdkantoor van Honda Racing voor de officiële overhandiging van hun nieuwe machines.

Honda knalt met een 2023 Honda XL750 Transalp

De 30th Anniversary Fireblade SP wordt geleverd met een aantal fraaie prestatie-upgrades die elke rijder die ermee het circuit op wil zeker zullen aanspreken. De vering bestaat uit een Öhlins Smart Electronic Control 43mm NPX voorvork en een TT-36 monoshock achter. Brembo Stylema remklauwen en hoofdremcilinder zorgen voor remkracht die past bij de kracht van deze machine, en het zal niemand verbazen dat er ook een Akrapovic uitlaatsysteem is gemonteerd. De goudgestreepte lichtmetalen velgen zijn voorzien van een paar Metzeler Racetec RR banden – en voor de zekerheid worden er ook een paar wegbanden meegeleverd.

Er zullen slechts 30 van deze speciale, gelimiteerde John McGuinness TT Replica motorfietsen worden gemaakt en Honda U.K. zegt dat de verkoopprijs 30.000 pond (ongeveer 34.400 euro vanaf 15 november 2022) zal bedragen. Ter vergelijking, de basisprijs van een gewone, niet gelimiteerde 30th Anniversary Fireblade SP is 23.999 pond (ongeveer 27.500 euro) in Groot-Brittannië.

MotoGP streeft naar rookvrije races

0
Rossi roken

Elke motorsportfan weet dat het beste deel van een race het delen van de passie en opwinding met andere mensen is, zowel op als naast het circuit. Dat is wat onze gemeenschap tot een echte gemeenschap maakt. En om daarbij te helpen, lanceert MotoGP een gloednieuw initiatief met betrekking tot rookvrije zones op het circuit.

Door specifieke rookvrije zones in te stellen en rokers te vragen even de dichtstbijzijnde speciale rookzone te zoeken, willen we een ervaring creëren waarbij iedereen zich op zijn gemak voelt en klaar is om te racen!

Vijf bewijzen dat ook de motorsport z’n schwalbes kent!

Impact op het milieu

Daarnaast helpen we ook bij het milieuvriendelijk verwijderen van sigaretten, wat essentieel is om de impact op het milieu te verminderen. We delen deze planeet met andere mensen, en we kunnen allemaal een rol spelen in het creëren van een betere toekomst door kleine stappen als deze te nemen.

Laten we racen naar een rookvrij tijdperk!

Racing Towards a Smoke-Free Era’ is een initiatief als onderdeel van Racing Together, gelanceerd in 2022, gesteund door onze partner Philip Morris International.