zaterdag 11 april 2026
Home Blog Pagina 425

Triumph Scrambler 1200 X & XE: Eerste rijindruk

1

Er gebeuren nog steeds wonderen in deze gedenkwaardige tijden: Triumph rust nu beide grote Scrambler-modellen uit met volledig instelbare vering aan de voor- en achterzijde en voegt bij de 1200 XE ook nog een Stylema-rem toe, oftewel Brembo’s superbike-anker. Ondanks dit dalen de prijzen met €400 (1200 XE) respectievelijk €850 (1200 X). Drie keer hoera daarvoor.

Triumph Scrambler 1200 X en XE volledige test

Wat wil Triumph?

Alle rijders aanspreken die moeite hebben om echt te kiezen tussen een adventure bike en een naked bike. Scramblers bieden natuurlijk het voordeel dat ze zorgen voor veel rijplezier op zowel de weg als offroad. Volgens klantenonderzoek was het probleem vaak dat scramblers te hoog waren: veel potentiële kopers schrokken terug voor de hoogpotige 1200 Scramblers, aldus Triumph. Daarom is de XC (200 mm veerweg voor en achter, zithoogte van 840 mm) nu de 1200 X geworden. Voor en achter een veerweg van 170 mm, zithoogte van 820 mm (met een lage zitting van 795 mm), straatgeoptimaliseerde progressieve demperafstemming. Het verschil met de 1200 XE is nu aanzienlijk: die blijft volledig gericht op offroad-avontuur met zijn enorme veerwegen (250 mm voor en achter). Triumph heeft verondersteld dat er wat componenten zijn uitgekleed: tot nu toe had de voorzijde een 47 mm Showa-vork, achter waren er Öhlins-elementen. Nu worden aan beide modellen volledig instelbare Marzocchi-elementen gebruikt. En die doen hun werk echt heel goed.

Wat biedt Triumph?

Coole uitstraling, moderne connectiviteit, krachtige prestaties en geavanceerde rijhulpsystemen. Beide Scrambler-modellen hebben standaard een 6-assige IMU aan boord. Deze regelt de tractiecontrole en het hellngshoekgevoelige ABS en coördineert hun samenspel met de rijmodi. Er zijn er vijf bij de Scrambler 1200 X, zes bij de 1200 XE (plus Offroad-Pro). Volledige LED-verlichting is standaard. De richtingaanwijzers en het achterlicht zijn kleiner gemaakt. De uitlaat is geoptimaliseerd: deze biedt onder andere meer doorstroming en zou minder warmte afgeven. Op kniehoogte blijft het echter warm; dat is helaas de prijs voor de kenmerkende verhoogde dubbele uitlaat.

Wat kan Triumph?

Ontspannen cruisen, gemotiveerd bochten verslinden, onvermoeibaar door het terrein ploegen. En zelfs reizen. Met een passagier. De bijrijder vindt comfortabel plaats op het lange, aangenaam gevoerde zadel. Alleen met bagage wordt het krap. Vanwege het ontwerp kan alleen aan één kant een tas worden gemonteerd. Voor extra reisuitrusting zijn er bagagedragers en een tanktas beschikbaar in de Triumph-accessoireshop. Op de weg kan de Scrambler moeiteloos concurreren met bijna alle soorten motoren. De bewezen twin levert snel vermogen. Het maximale koppel is nu 250 tpm eerder beschikbaar (110 Nm bij 4.250 tpm), hetzelfde geldt voor het vermogen (90 pk bij 7.000 tpm), de topsnelheid bedraagt ​​176 km/u. Omdat de rijder rechtop en onbeschermd in de rijwind zit, is dat meer dan voldoende. Optioneel kan een transparante toerruit druk van de borst wegnemen.

Wat blijft je bij

De ongelooflijke lichtheid waarmee de 1200 XE zich door ruig terrein baant. De volledig instelbare dempers strijken soepel alle oneffenheden glad; 250 mm veerweg laten de rijder boven alles uitstijgen. De staande positie tijdens het rijden is uitstekend; zelfs zittend passen zelfs twee meter lange berijders nog steeds goed in het ‘rijdersdriehoekje’. In Offroad-Pro-modus (alleen Scrambler 1200 XE) kunnen alle elektronische rijhulpsystemen worden uitgeschakeld. In de klassieke offroad-modus (X en XE) blijven het ABS aan de voorzijde en de tractiecontrole actief. Beide grijpen echter later en gematigder in; de tractiecontrole staat dan glijdende achterwiel-drifts toe.

Conclusie

Triumph heeft het profiel van het Scrambler 1200-duo geoptimaliseerd. De 1200 X is nu sterker gericht op de straat, terwijl de 1200 XE trouw blijft aan het offroad-concept. Ze zijn allebei stoer, technisch up-to-date en zoals gewoonlijk zeer hoogwaardig gemaakt op de Triumph-manier.

Plus

  • volledig instelbare vering
  • vroeg beschikbaar koppel
  • hoog veiligheidsniveau (IMU)
  • zeer gave uitstraling
  • slimme connectiviteit

Min

  • beperkte maximale laadcapaciteit
  • bagage slechts aan één zijde te monteren
  • warmteafgifte van de uitlaat

Tekst: Ralf Bielefeldt

Suzuki GSX-S1000 GX: Eerste indruk

0

Deze week wordt de Suzuki GSX-S1000 in Portugal geïntroduceerd. Collega Ralf was erbij en deelt graag zijn eerste indrukken van de Suzuki GSX-S1000 GX met je. Ralf, kom er maar in.

De Suzuki GSX-S1000 GX is het derde model in de viercilinderfamilie, naast de naked- en de klassieke sporttour. In het geval van de Suzuki GSX-S1000 GX gaat het opnieuw om een motorfiets gericht op hoogwaardig toerisme, maar ingedeeld in een segment wat nu een ‘crossover’ wordt genoemd. Deze modellen hebben in wezen een breed kuipwerk en vering met meer veerweg dan traditionele modellen, waardoor ze dichter bij trailmodellen komen zonder dat ze bedoeld zijn om offroad te rijden.

Suzuki-primeur

Voor de GSX-S1000 GX worden deze kenmerken aangevuld met een verbeterde elektronische uitrusting, zoals een zesassige IMU die de reeds beschikbare assistenties uitbreidt. Hierdoor kan er ook een nieuw elektronisch regelsysteem voor de vering worden toegevoegd, wat een primeur is voor Suzuki. De mechanische basis van de nieuwe motorfiets is eigenlijk dezelfde als die van de GSX-S1000- en GT-versie. Sterker nog, hij neemt alle achterste onderdelen over van laatstgenoemde, inclusief het verstevigde aluminium subframe, dat het belangrijkste verschil in het frame is.

We hebben dus te maken met de bekende viercilinder afkomstig uit de GSX-R1000-serie, die niet alleen zeer betrouwbaar is gebleken maar ook perfect presteert voor dit soort motoren. Het maximale vermogen is 152 pk (112 kW) bij 11.000 tpm, met een koppel van 106 Nm bij 9.250 tpm. De vermogensafgifte is zo vlak dat je probleemloos bij 3.000 tpm kunt rijden en direct kunt versnellen voor onmiddellijke en geleidelijke acceleratie. De Suzuki GSX-S1000 GX heeft nu ook drie rijmodi: A, B en C. De eerste is sportief en de derde bedoeld is voor omstandigheden met weinig grip.

Deze rijmodi programmeren de elektronische hulpfuncties en het afstellen van de vering. Je kunt ook de tractiecontrole, de hardheid van de hydraulica en de voorspanning van het achterwiel aanpassen met behulp van bedieningselementen aan de linkerkant van het stuur. Alles wordt weergegeven op een digitaal display, waardoor het eenvoudig is om tijdens het rijden aanpassingen te maken.

Het frame komt overeen met dat van de andere GSX-S1000-modellen, namelijk een dubbele aluminium liggerconstructie die zeer solide oogt, evenals een swingarm afkomstig van supersportmotoren. Daarnaast is de Suzuki GSX-S1000 GX uitgerust met Brembo-remmen, zij het nog steeds zonder radiale rempomp, en wielen met standaardafmetingen.

Wat betreft de vering zijn er nieuwe ontwikkelingen: de Suzuki GSX-S1000 GX maakt gebruik van mechanische Showa-vering in combinatie met een semi-actief elektronisch instelbaar systeem van Hitachi Astemo. Het secundaire regelsysteem voor de hydrauliek in de voorvork en achterdemper werkt met een responssnelheid van 1 kHz (0,001 s) en biedt een veel groter aanpassingsbereik dan conventionele handmatige systemen. Er zijn drie werkcurves die je ook kunt kiezen op het display, en de achterdemper heeft een automatisch hydraulisch systeem dat de voorspanning aanpast om de hoogte van de motorfiets te regelen. De voorspanning van de voorvork moet handmatig worden aangepast met behulp van een schroef op de vorkpoten.

Meer veerweg

Een opvallend verschil met zijn zustermodellen is dat de veerweg van de Suzuki GSX-S1000 GX: 150 mm aan beide zijden. Dit zorgt niet alleen voor meer comfort bij rijden op slechte wegen, maar biedt ook meer ruimte voor passagiers, wat direct merkbaar is bij het opstappen. De zitpositie is iets anders dan bij de GT, met een hoger en verder naar achteren geplaatst stuur en een iets hogere zithoogte, maar niet zo hoog als bij een V-Strom.

Deze ontspannen ergonomie wordt aangevuld met een hoger en breder kuipwerk, dat aan beide zijden luchtkanalen heeft om hetzelfde effect te bereiken als vleugels op sportmotoren, waardoor er verticale druk ontstaat om de stabiliteit van het voorwiel bij hoge snelheden te vergroten.

Het windscherm is niet erg hoog of breed en heeft drie standen met een hoogteverschil van vijf centimeter, maar om het scherm in elke positie te plaatsen moeten de vier bevestigingsschroeven worden verwijderd en opnieuw geplaatst. Daarnaast zijn er brede handbeschermers toegevoegd voor extra bescherming. Verwarmde handgrepen zijn een optie, evenals een optionele kuipruit of een comfortzadel, die aanzienlijk beter is dan het standaardzadel.

De achterkant lijkt sterk op die van de GT, met bevestigingspunten voor grote koffers direct op het subframe en een nieuwe bagagedrager die tevens dienstdoet als handgrepen voor de passagier en als basis voor een topkoffer. De zittingen van beide rijders bevinden zich op verschillende niveaus.

Sportieve reismotor

De nieuwe Suzuki GSX-S1000 GX heeft vergelijkbare kenmerken als zijn directe concurrentie: het doel is om een sportieve motorfiets te creëren die geschikt is om mee te reizen, maar comfortabeler dan een klassiek sporttoermodel. Dit wordt bereikt door de ontspannen zitpositie en het elektronische systeem waarmee je met slechts een paar tikken op de bediening aanpassingen kunt doen en het gedrag van de motorfiets kunt afstemmen. Een van de sterke punten van de Suzuki GSX-S1000 GX , zoals bij al zijn zustermodellen, is zijn motor. Hoewel de viercilinder lijnmotor al enige tijd meegaat, presteert hij uitstekend dankzij recente elektronische updates. Het is een soepele motor, zelfs in lage toeren kun je zonder trillingen rijden met een rustig en regelmatig geluid, terwijl er bij acceleraties geen trillingen of problemen optreden.

Met meer dan 150 pk heeft deze motorfiets uiteraard voldoende vermogen als je het gas opendraait, en dit gaat gepaard met een uitstekende versnellingsbak die soepel werkt, zelfs bij zeer lage snelheden. In modus A is de respons zeer direct, soms zelfs te veel als je rustig rijdt; het wordt een motor om volledig los te gaan op open wegen en volop te accelereren. Als de bochten scherper zijn, zonder schone rijlijnen of als het wegdek niet perfect is, biedt modus B vrijwel dezelfde initiële acceleratie op een zachtere en meer controleerbare manier; in modus A kan het voorwiel zelfs relatief gemakkelijk van de grond komen.

Een ander sterk punt is de werking van de vering bij het absorberen van hobbels. Zelfs zonder de hydrauliek in de zachtste stand te zetten is het comfortabel om over putdeksels, oneffenheden in het asfalt of diepe kuilen te rijden omdat alles goed wordt gefilterd.

Voldoende grip

Tijdens de testrit hadden we gelegenheid om over een stuk weg buiten Lissabon te rijden dat bezaaid was met grote hobbels en bulten. Zowel op rechte stukken als in bochten behield de Suzuki GSX-S1000 GX in modus B zijn lijn zonder op de hobbels te springen. In modus A is de ophanging stijver, maar dit merk je alleen echt bij hard remmen en accelereren; zowel in modus A als B heb je voldoende grondspeling in bochten. Het enige minpuntje was misschien de keuze van de banden, Dunlop RoadSmart met specifieke specificaties, die wat hard aanvoelden. Met iets minder druk op deze smalle wegen zouden ze meer grip hebben gehad, hoewel ze dankzij alle elektronische hulpmiddelen nog steeds voldoende grip bieden.

De motorfiets beweegt gemakkelijk en zelfverzekerd en is altijd stabiel. De remmen zijn krachtig en voelden goed aan, hoewel we nog steeds een radiale rempomp willen zien die past bij de rest van het Brembo-team. Op de snelweg kun je de cruisecontrol inschakelen als je het gashendel wilt loslaten. Dit werkt ook erg intuïtief. Het enige wat ontbreekt is een iets hogere kuipruit om wind te verminderen bij hoge snelheden, maar afgezien daarvan behoudt hij uitstekende rijeigenschappen zoals alle modellen in deze serie.

Het meest opvallende kenmerk van de nieuwe Suzuki GSX-S1000 GX is echter de stap voorwaarts die wordt gezet op het gebied van sportieve prestaties in combinatie met comfort. Enkele verbeterpunten waarom gevraagd kan worden zijn onder andere een verstelbare kuipruit zonder het verwijderen van de steunen en enkele details. Het heeft echter al functies die gebruikelijk zijn in dit segment, zoals connectiviteit met telefoons om te kunnen communiceren of entertainment te hebben tijdens het rijden. Bovendien zal de passagier comfortabel zitten, met goede handgrepen en uitzicht vanaf een hogere positie, net als bij de GT.

De prijs is wel een nadeel; hij kost € 18.499,-, wat duidelijk hoger is dan de € 16.499,- voor de GT. Maar anderzijds brengen elektronica, vooral elektronische vering, extra kosten met zich mee in vergelijking met meer basic modellen. Zoals gewoonlijk biedt Suzuki verschillende opties voor de Suzuki GSX-S1000 GX, zoals koffers en ruiten.

Test Voge 300 Rally: Oer-Hollands

0
Voge 300 Rally

De Voge 300 Rally is een oer-Hollandse motorfiets. Dat lees je goed. Geen Chinees, maar een Nederlander. Waarom? Wij Nederlanders zijn er altijd goed in geweest om veel plezier kunnen maken voor weinig geld. Sommige nationaliteiten noemen ons daarom gierig, maar wij weten wel beter. De Voge 300 Rally heeft ook die veelgezochte combinatie van veel plezier voor weinig. Een huwelijk dat in de sterren geschreven staat?

Het mag duidelijk zijn dat de Voge 300 Rally zijn mosterd haalt bij de Honda CRF300 Rally. Het motorblok is grotendeels identiek, maar toch hebben ze er in China een eigen design aan de machine weten te geven. Goed gelukt, wat ons betreft, zeker in die mosterdgele kleur. Zou het toeval zijn? De Voge probeert er stoer uit te zien, met zijn offroadbanden, snavelspatbord en leuk kleurenschema. Omdat hij het zo hard probeert, maakt dat hem lief en schattig. Alsof je petekind een stoere zonnebril opzet, gel in het haar heeft en gekleed is als een volwassene. Jammer is wel dat de 300 Rally het nog steeds doet met halogeenkoplampen. Kom op jongens, het is 2023. Ledverlichting is echt niet zoveel duurder. Ook het dashboard is wel heel simpel. Daar hebben we op zich geen probleem mee, al helemaal op een simpel motortje als deze Voge, maar zelfs de tijd en een benzinemeter ontbreken. Dat kan toch anders, niet? Wel zien we een totaal onverwachte USB-aansluiting. Superhandig – jawel – maar ook super onbetrouwbaar – oeps! We hadden de hele dag onze gps aangesloten op die USB-poort, maar daardoor was de accu van de gps helemaal naar de vaantjes. De Voge-USB laadt namelijk net niet hard genoeg om, in dit geval, een TomTom Rider 400 van voldoende sap te voorzien, waardoor die continu oplaadt en ontlaadt, met een kapotte accu tot gevolg.

Pompen als een malloot

Gelukkig schrijven we geen review over de USB-poort, maar over de machine zelf. De Voge 300 Rally is zo simpel in opzet dat we helemaal begrijpen waarom liefhebbers nog steeds voor dit soort lichte motoren kiezen in plaats van 200 pk sterke adventures met 200 verschillende soorten elektronica. De 292cc-ééncilinder levert een voorzichtige 26 pk en 25 Nm. Dat klinkt als bizar weinig, maar met een rijklaargewicht van 158 kg kom je overal waar je moet zijn. Op de autosnelweg tikten we zelfs 130 km/u aan. Akkoord, we lagen als een volleerde Tour de France-afdaler plat op het zadel. Snelwegen kun je dus beter vermijden, want de ééncilinder voel je als een malloot onder je pompen. Het kan wel, maar probeer kleinere wegen op te zoeken. Sterker nog; probeer de allerkleinste paden uit te kiezen, het liefst offroad. Dat is het territorium van de 300 Rally. Daar komt hij helemaal tot leven. Hij nodigt je ook uit om offroad te rijden, dankzij zijn banden, het lage gewicht en de beperkte kracht. De toegankelijkheid is enorm. De Voge stuurt licht, hij is wendbaar en levert fun. Bovendien heb je niet het gevoel een fietsje onder je billen te hebben. Het voelt echt aan als een stevig product dat tegen een optater kan. Een machine die het niet erg vindt om afgebeuld te worden terwijl jij plezier maakt. Daarbij zit je op een zadel dat best comfortabel is, ook na een lange dag testrijden.

ABS-knop zonder functie

We zoeken ’s lands leukste offroadpaden op – meestal gravelwegen – waar we legaal mogen rijden. Modder, diepe plassen, troep op de weg, de Voge absorbeert het met veel plezier. De vering staat erg zacht afgesteld, wat ideaal is voor dit soort werk. Ga je sportiever rijden, ook op het asfalt, dan kom je al snel aan de limieten van wat de vering kan verdragen. Maar ga je sportief rijden met deze 300 Rally? Nee, dat doe je niet. Hij is er niet voor gemaakt en hij vraagt er niet om. Dat merk je ook aan de remmen. Die zijn, met een kleine enkele schijf zowel voor- als achteraan, zwak. Meer remkracht is dus zeker welkom, zeker op asfalt. Handig is wel dat je het ABS achter kunt uitschakelen voor offroadgebruik. Minder handig is dat we nooit gevonden hebben hoe dat moet. Een grote aparte knop met de initialen ‘ABS’ leek ons de bestemde knop, maar daar hebben we alle combinaties van drukken en inhouden op geprobeerd, zonder succes.

Weet je wat trouwens wél goed werkt, en dat compleet onverwacht? De Timsun-banden. Wij hadden er ook nog nooit van gehoord (nou vooruit, één keertje dan), maar ze vervulden hun job – en dan vooral offroad – helemaal prima.

Test 2024 Royal Enfield Himalayan 452: berggeit op snelheid

Risico? Ga ervoor!

Het windscherm mag dan klein zijn, maar het doet wel degelijk z’n ding. Echt hoge snelheden bereik je zelden op de Voge, dus meer windbescherming is ook echt niet nodig. Bovendien behoud je met dit kleine scherm een goed overzicht op de weg, wat vooral offroad goed van pas komt. Zijn er dan toch nog zaken die je over het hoofd ziet, zul je die obstakels simpelweg moeten nemen. Dankzij een ruime veerweg van 240 mm, zowel voor- als achteraan, moet je echter geen schrik hebben voor risico’s. De lichte Voge trekt er zich wel door. Verwacht geen powerjumps of een driftend achterwiel bij het uitaccelereren van een bocht, daar is de ééncilinder te zwak voor. Door dat lage vermogen word je verplicht om veel te schakelen. Geen straf met de prima presterende zesbak, die zich licht en snel laat bedienen. Alleen van neutraal naar de eerste versnelling schakelen verloopt stroef, waardoor je regelmatig heen en weer zit te porren voor je een ‘klik’ hebt.

Conclusie

Is de Voge 300 Rally een ideale funmachine als je niet al te veel geld wilt uitgeven? Dat je veel plezier kunt hebben op de Voge, staat vast. Het is een bijzonder toegankelijke en lichte motor die je uitdaagt om offroad te rijden. Dat is op een zware adventure motor mogelijks anders en misschien eerder afschrikwekkend. Wij zien landbouwers wel met de Voge naar hun koeien driften of door de akkers stuiteren. Voge mikt begrijpelijkwijs op offroadrijders die niet meteen op een GS gehesen willen worden. En de prijs dan? Wel, daar word je nog blijer van. Voor 5.599 euro is het de jouwe. Een scherpe prijs, ja het kan nog in 2023, maar zeker interessant als je die vergelijkt met de Honda CRF300 Rally. Die kost namelijk € 8.449,- (BE: 7.299 euro). Een verschil van net geen 3.000 euro, wat belachelijk veel is op dit soort bedragen. En plots verscheen er een nieuwe ster aan de hemel, ergens boven Holland.

Plus: Licht, wendbaar, goedkoop

Min: Remmen, halogeenlampen, usb-poort geeft te weinig spanning

Foto’s: Pien Meppelink

**MOTOR**
TypeVloeistofgekoelde ééncilinder
Cilinderinhoud292cc
Boring x slagn.n.b.
Compressieverhouding11:1
KoppelingNatte multiplaat
TransmissieZesbak
EindoverbrengingKetting
**PRESTATIES**
Maximaal vermogen26 pk @ 8.500 tpm
Maximaal koppel25 Nm @ 7.000 tpm
**ELEKTRONICA**
Motor/
RijwielgedeelteUitschakelbaar ABS achter
**RIJWIELGEDEELTE**
FrameStalen buizenframe
Vering voorTelescoopvork
Stelmogelijkheden/
Vering achterMonoshock
Stelmogelijkheden/
Veerweg v/a240/240 mm
Rem voorEnkele schijf met tweezuigerklauwen
Rem achterEnkele schijf met éénzuigerklauw
Banden v/a3.00-R21, 5.10-R18
**PRIJZEN**
Nederland€ 5.599,-
België€ 4.799,-
[zijaanzicht]
Rijklaargewicht158 kg
Tankinhoud11 l
Wielbasis1.430 mm
Zithoogte920 mm
Balhoofdhoekn.n.b.
Naloopn.n.b.

BMW onthult de nieuwe R 12 en R 12 nineT

0

BMW Motorrad heeft zojuist de langverwachte onthulling gedaan van twee nieuwe motorfietsmodellen: de BMW R 12 nineT en de BMW R 12. Deze modellen bieden een opwindende mix van klassieke stijl en moderne technologie, die zowel liefhebbers van klassieke roadsters als cruisers zal aanspreken.

De BMW R 12 nineT: Een evolutie van het klassieke genre

Als een evolutie van zijn voorganger, de R nineT, belichaamt de BMW R 12 nineT het beste van beide werelden. Met zijn tijdloze ontwerp, personalisatiemogelijkheden en verbeterde prestaties is dit model een droom voor elke liefhebber van klassieke roadsters. Met een krachtige lucht-/oliegekoelde tweecilinder boxermotor van 1170 cc biedt deze motorfiets plezier in bochtenwerk en opwindende acceleratie. De prijzen beginnen bij € 20.990,-

De BMW R 12: Een cruiser voor aangenaam rijden

Voor liefhebbers van cruisers introduceert BMW de nieuwe R 12. Met zijn ‘Spirit of Easy’ motto biedt deze motorfiets een ontspannen rijervaring met zijn klassieke cruiser-stijl en comfortabele zithouding. De lucht-/oliegekoelde tweecilinder boxermotor van 1170 cc levert voldoende vermogen om soepel over de weg te cruisen. De prijzen beginnen bij € 16.990,-.

Het stalen brugframe van de BMW R 12.

Specificaties en modulaire constructie

Beide modellen delen dezelfde krachtige 1170cc-boxermotor, die wordt gekoeld door lucht en olie. Het frame is volledig nieuw ontworpen voor de R 12-modellen, met een stalen buisvormige brugstructuur die het gewicht vermindert en een klassieke uitstraling geeft. Het modulaire ontwerp biedt talloze personalisatiemogelijkheden, waardoor rijders hun motorfiets kunnen aanpassen aan hun eigen smaak.

Prijzen en beschikbaarheid

De nieuwe BMW R 12 en R 12 nineT zullen beschikbaar zijn in 2024. De prijzen beginnen bij €16.990 voor de R 12 en € 20.990,- voor de R 12 nineT.

Interview – Glenn van Straalen naar Ten Kate Racing Yamaha

0
Glenn van Straalen - Ten Kate Yamaha Racing

Glenn van Straalen gaat met Ten Kate Racing Yamaha op jacht naar Nederlands succes in de World Supersport. De 23-jarige coureur uit Hoogkarspel komt over van het EAB Racing Team en wordt in 2024 de teamgenoot van Stefano Manzi. Een gesprek met Van Straalen over zijn transfer en de hoge verwachtingen die er bij het racen voor een team met twaalf wereldtitels komen kijken.

Foto’s: Teams

Glenn, heb je Michael van der Mark al gebeld voor tips?

‘Niet gebeld, maar we spreken elkaar veel en natuurlijk heb ik hem de laatste tijd wat meer gevraagd over Ten Kate. Hij is tien jaar geleden met Ten Kate World Supersport-kampioen geworden. Hij kan uit ervaring spreken hoe het is om daar te racen. Maar er is ook veel veranderd. De teamleden zijn anders en Ten Kate racet nu met Yamaha. Het is fijn om terug te kunnen vallen op een ervaren rijder als Michael. Niet alleen voor de overstap naar Ten Kate, maar we kunnen praten over alles wat er bij deze sport komt kijken.’

Waarom gaat deze Nederlandse combinatie een succes worden?

‘Ten Kate heeft veel kennis en ze zijn de laatste jaren zeer snel geweest met Yamaha. Kijk maar naar de wereldtitels van Dominique Aegerter en vorig jaar werd Stefano Manzi tweede in het WK. Ik heb al voor Ten Kate gereden in het verleden, niet in hun officiële World Supersport-team, maar ik weet wel hoe ze werken. Wanneer ik van mijn kant de puntjes op de i kan zetten qua rijden, dan heb ik er veel vertrouwen in dat deze samenwerking tot mooie resultaten kan leiden.’

Glenn van Straalen maakt in Assen de hoge WorldSSP-verwachtingen waar

EAB Racing Team had al een rijder (Niki Tuuli) gecontracteerd en stapt over naar Ducati. Heb je nog gevreesd dat je zonder WK-zitje kwam te zitten?

‘Die vrees is er wel even wanneer het nog niet definitief rond is. Ik was bezig met Ten Kate en je spreekt vertrouwen in elkaar uit, maar er komen veel factoren bij kijken om zo’n deal rond te maken. Ik had gedurende het jaar bij EAB Racing al aangegeven dat we ook verder gingen kijken. Het is logisch dat zij dat ook doen. Ze waren snel rond met een andere rijder. Natuurlijk denk je op dat moment wanneer je zelf nog niet rond bent; als dat maar goed gaat. Je neemt toch een bepaald risico. Maar ik wilde er gewoon alles aan doen om voor Ten Kate te racen.’

Eind vorig jaar was er ook al sprake van dat je naar Ten Kate zou gaan. Waarom ging dat toen niet door?

‘We hebben inderdaad contact gehad, maar toen lukte het niet om het rond te maken. Zoals al aangegeven komen er veel factoren bij kijken. Ik ben bij het EAB Racing Team gebleven en we hebben goede jaren gehad. Ik heb bij hen de kans gekregen om mij te ontwikkelen tot de coureur die ik nu ben.’

Wat is jouw doel voor 2024?

‘Zoveel mogelijk podiums rijden. Wanneer het lukt om er ieder raceweekend vooraan bij te zitten, dan zit er ook een goede eindklassering in. Het doel is om minimaal in de top-vijf van het WK te eindigen.’

Ben je tevreden over jouw ontwikkeling na de grote stap die je maakte in 2022?

‘Ik ben rustiger geworden afgelopen jaar en het rijden gaat met meer controle. Qua resultaat is dat misschien niet direct te zien, want 2022 en 2023 waren qua concurrentie compleet anders. Vorig jaar was Ducati zeer sterk. Toch was ik vaak de tweede of derde Yamaha-rijder en daar wordt toch wel naar gekeken.’

Waarom zouden de resultaten als coureur van Ten Kate Racing Yamaha beter zijn?

‘Het was een grote verandering dat EAB Racing naar Ducati ging in 2024. Ik wilde graag bij Yamaha blijven, omdat we al meerdere jaren samenwerken. Ten Kate Racing Yamaha is qua professionaliteit een fabrieksteam. Ze tunen de motoren zelf en hebben bewezen daar heel goed in te zijn. Daarnaast hebben ze veel kennis en data van snelle rijders. Het EAB Racing Team is een veel kleiner privéteam, die de spullen goed voor elkaar heeft. Maar ik wil graag een professionele carrière in deze sport. Ik denk dat de overstap naar Ten Kate de juiste stap is om dat te bereiken.’

Wat zijn die puntjes die jij nog op de i moet zetten?

‘Wanneer ik goed aan het weekend begin, zit ik er over het algemeen ook met de races sterk bij. Maar als dat niet lukt vanaf de eerste training, is het lastig om terug te komen. Het zit in de focus voor een weekend. Die moet 110% zijn. Daar werk ik al langere tijd aan, maar dat ben ik met behulp van trainers nog professioneler aan het maken. Daarnaast moest ik de laatste jaren veel randzaken voor een raceweekend nog zelf regelen. Dat deed ik ook zelf. Ik dacht vaak in oplossingen, maar daar krijg je wel zelf werk en afleiding van. Ten Kate is zo’n professioneel team dat ik mij niet meer bezig hoef te houden met randzaken en dat gaat hopelijk ook helpen om nog sterker aan de raceweekenden te beginnen.’

Het World Supersport seizoen begint al vroeg (februari) op Phillip Island. Hoe ga jij je in zo’n korte tijd zo goed mogelijk voorbereiden op het seizoen?

‘In januari ga ik een maand naar Spanje om te trainen, zowel fysiek als op de motor. Dit heb ik ook nog niet eerder zo lang en intensief gedaan. Eind januari is de eerste test met Ten Kate en ga ik voor het eerst werken met het team. Nadat we terug zijn van de eerste race in Australië, is het plan om weer naar Spanje te gaan om daar nog een periode te trainen.’

Philip Island 2011, het laatste podium voor Marco Simoncelli – terugblik

Je hebt al jaren geen teamgenoot gehad. Is dat een voordeel dat je nu zo’n snelle teamgenoot met vicewereldkampioen Stefano Manzi krijgt?

‘In principe wel. Het kan tijdens de tests helpen om eerder op snelheid te komen. Mocht het in het seizoen bij één van ons wat moeilijker gaan, dan kan je wat aan elkaar hebben. Natuurlijk wil je altijd voor je teamgenoot finishen, maar de druk ligt bij hem. Hij heeft zich al bewezen en ik ben nieuw.’

Geeft het extra druk om voor Ten Kate Racing Yamaha – een team met zoveel wereldtitels – te gaan racen en is er ook gesproken over de toekomst?

‘Niet echt druk. Het is vooral een geweldige kans om voor zo’n team te rijden. Ik ga er dan ook 110% voor. We hebben ook gesproken over 2025. Van mijn kant zie ik deze stap als een meerjarenplan om hopelijk naar iets heel moois – misschien wel een wereldtitel – te groeien. Maar we moeten eerst zien hoe 2024 gaat verlopen. Uiteindelijk hangt alles af van resultaten en het is aan mij om daarvoor te zorgen.’

Joan Pedrero en Harley-Davidson doen mee aan de Africa Eco Race

0

De bekende motorcoureur Joan Pedrero zal deelnemen aan de spannende en avontuurlijke Africa Eco Race. Deze opwindende race vindt plaats in Afrika en duurt van 30 december tot 14 januari. Wat deze race extra speciaal maakt, is dat Joan Pedrero zal rijden op een speciale Harley-Davidson Pan America 1250.

Voor wie het niet weet: De Pan America 1250 is een motorfiets met veel vermogen en krachtige prestaties. Met zijn vloeistofgekoelde sterke motor biedt hij veel power, waardoor Joan Pedrero tijdens de race hoge snelheden kan bereiken terwijl de adrenaline door zijn aderen giert.

Joan Pedrero heeft al geruime tijd samengewerkt met Harley-Davidson en heeft al veel ervaring opgedaan met de Pan America 1250. Hij heeft al eerder succesvol deelgenomen aan andere races in Europa. Nu gaat hij dus ook zijn talent en vaardigheden tonen tijdens de Africa Eco Race om te laten zien hoe indrukwekkend de Pan America 1250 werkelijk is.

De Africa Eco Race begint op 30 december in Monaco en eindigt op 14 januari in Dakar. Het belooft een onvergetelijke race te worden, waarbij de deelnemers maar liefst 6.000 kilometer door Afrika zullen rijden.

ACEM: motorfietsmarkt 2023 in de lift terwijl scooterverkoop stagneert

0
Ducati motoren

In een nieuw rapport van de European Association of Motorcycle Manufacturers (ACEM), stelt de organisatie dat de Europese motorfietsmarkt in de eerste negen maanden van 2023 in de lift zit. In deze periode zijn er in Europa namelijk 873.985 nieuwe motorfietsen geregistreerd. Dit is een groei van 11,8 procent ten opzichte van dezelfde periode in 2022, toen er 781.839 nieuwe registraties waren.

Italië is de sterkst groeiende markt voor tweewielers, met een groei van 19,4 procent en in totaal 271.552 nieuwe tweewielers geregistreerd. Spanje volgt op de tweede plaats met 154.019 registraties, wat neerkomt op een stijging van 13,4 procent. Duitsland staat op de derde plaats met een groei van 9,6 procent dankzij 190.490 nieuwe registraties. Frankrijk laat ook een stijging zien van 8,7 procent met 168.118 geregistreerde eenheden. Het Verenigd Koninkrijk gaat daarentegen tegen de trend in met 89.806 registraties. Dat komt neer op een daling van 0,4 procent.

Terwijl motorfietsen genoten van aanzienlijke groei in verkoopcijfers, kan hetzelfde helaas niet gezegd worden voor bromfietsen. Van januari tot september 2023 werden er slechts 155.098 bromfietsen geregistreerd. Dat houdt een daling van 25 procent, ten opzichte van vorig jaar, in. Het rapport van ACEM bevat alleen gegevens uit Frankrijk, Nederland, Duitsland, Italië, België en Spanje. Helaas gaat het rapport niet verder in op de cijfers uit Nederland.

Tweedehandsmarkt motorfietsen in België krijgt serieuze klappen

Volgens de secretaris-generaal van ACEM, Antonio Perlot, is er een voortdurend enthousiasme voor tweewielers, zowel voor recreatie als voor woon-werkverkeer. Hij merkt verder op dat de sterke groei het blijvende langetermijnbelang van consumenten in gemotoriseerde tweewielers benadrukt. De cijfers voor oktober bevestigen ook deze positieve trend, waarbij de verkoopvolumes van bromfietsen gedeeltelijk herstellen.

Het is belangrijk om op te merken dat ACEM’s rapport niet alle merken binnen de tweewielerindustrie beslaat. ACEM-leden zijn onder andere BMW, Ducati, KTM, MV Agusta, Piaggio en Triumph, evenals de Japanse ‘Grote vier’. Nieuwere merken, zoals uit China, komen hier dus niet in terug. Dat zorgt ervoor dat de werkelijke verkoopcijfers waarschijnlijk een stuk hoger liggen.

LiveWire S2 Del Mar rij-impressie 2023

0

De 2024 S2 Del Mar is het eerste model dat wordt uitgebracht onder de merknaam LiveWire, hoewel het niet het eerste LiveWire-model is. De huidige LiveWire One werd namelijk geproduceerd onder de vlag van Harley-Davidson. Het nieuwe model heeft geen overeenkomsten met zijn voorganger en heeft potentie om populairder te worden om verschillende redenen. Deze conclusie is gebaseerd op een intensieve testdag door Thierry Sarasyn in en rond Barcelona.

Wil je de LiveWire S2 Del Mar zelf eens vrijblijvend testen? Kom dan van 6 t/m 9 december 2023 naar de S2 Del Mar Preview Tour bij de LiveWire-dealer in Amsterdam. Je kunt je hier gratis aanmelden.

TVS gaat ook in Europa verkopen

0
TVS Apache RR310

TVS Motor Company heeft aangekondigd uit te gaan breiden naar de Europese markt. Het Indiase motormerk heeft hiervoor een overeenkomst ondertekend met Emil Frey. Dit Zwitserse bedrijf gaat de import en distributie van de motoren regelen.

Emil Frey is een bekende importeur en retailer van auto’s in Europa en werkt samen met verschillende vooraanstaande automerken. Als onderdeel van deze samenwerking is de Emil Frey Group verantwoordelijk voor de distributie van TVS-producten in geselecteerde landen. Daarbij maken ze gebruik van hun bestaande verkoop-, marketing- en servicenetwerken. Het assortiment motoren dat beschikbaar zal zijn in Europa omvat modellen zoals de Jupiter 125, NTORQ, Raider, iQube S, X, Ronin, Apache RR 310 en Apache RTR 310.

TVS Motor Company introduceert elektrische TVS X

De eerste lancering van Europese TVS-motoren vindt in januari 2024, in Frankrijk plaats. Het motorbedrijf heeft al kenbaar gemaakt dat de Europese markt zowel verbrandings- als elektrische modellen krijgt. Daarentegen is nog niet bekend hoe de Europese uitrol na de introductie in Frankrijk gaat verlopen en wanneer we deze motoren op de Nederlandse wegen kunnen verwachten.

Love at second sight: ingrijpende verbouwing van Sami’s Shovelchop

0

Samen met haar partner runt Sami Graystone een tattooshop in Cardiff, Wales. Naast de tattoo scene heeft ook de custombike scene de volle aandacht van het Britse stel. Ze bezoeken bikeshows en bouwen ook zelf, waarbij uiteraard het creatieve spuitwerk van eigen hand is. Sami zelf vertelt graag meer over haar supergave Shovel.

Deze bike betekende voor mij de eerste keer dat ik helemaal van begin tot eind bij de bouw betrokken kon zijn. Mijn vroege visie van hoe het moest gaan worden, was dan ook het resultaat van een verzameling eerdere ideeën die ik nooit had kunnen laten realiseren. Ik zette het concept in schets op papier en gelukkig beschikte Chris Hutton over de vaardigheden (en het geduld) om mijn concept-idee om te zetten tot een echte bike.

The Knuckle Diamond: ouderwets extreem! 

Eerste versie

De eerste versie van mijn bike had een hoog uitlaatsysteem met de einddempers langs de sissybar, smalle achterover hellende bunny bars, een 19 inch achter- en 21 inch voorwiel en suicide shift. Een vork lang genoeg voor een klassieke seventies look, maar ook weer niet te lang voor de bochtige wegen hier in Wales. Wel een rem in het voorwiel. Is niet geweldig voor de looks, maar wel nodig om de motor te kunnen stoppen op de soms flink hellende wegen. Er zat een smal king&queen zadel op en metalen bliksemschichten op de sissybar en het stuur. De kleur was zilverblauw, van een jaren-80 VW camper. Uiteindelijk zag de bike er precies zo uit als ik wilde, maar toch… Het is niet uitzonderlijk dat je tijd nodig hebt om te wennen aan een pas gebouwde motor. Toch had ik na een jaar bij een aantal dingen nog steeds niet het goede gevoel. De combinatie van sturen en schakelen met de suicide shift was gewoon gevaarlijk. Het vroeg ook teveel kracht van me om met die lange, tamelijk slappe voorvork de bochten te nemen. Het uitlaatsysteem zag er best goed uit, maar maakte het wel lastig om zonder acuut brandgevaar een tas tegen de sissybar aan te knopen. De paintjob was uitgevoerd zoals ik dat wilde, maar het resultaat viel me uiteindelijk toch tegen…

Stevige verbouwing

Kortom, het werd tijd voor een stevige verbouwing en Chris startte de operatie met een forse wijziging van het frame, waardoor de motor een stuk lager kwam te staan. We probeerden verschillende sturen en kwamen uit op een ape die me veel meer controle over de motor geeft. De uitlaat werd ingekort en van fishtails voorzien. De koplamp werd vervangen door een paar oude flamethrowers, die mijn maatje Josh Molly nog had liggen. De Medieval Mace shifter is geleverd door Demon Lung en de leren spatlap aan het achterspatbord is gemaakt door Joel Pete. Oorspronkelijk kom ik uit Hull en als ik als 19-jarige met mijn motor onderweg was, vond ik het leuk om een variant op een nummer van ACDC te zingen. Op de kentekenplaat vind je nu een kleine verwijzing naar ‘Highway to Hull’.

Ik heb er jaren over lopen dubben, maar uiteindelijk heb ik dan toch besloten een Cannonball elektrische starter op de motor te laten zetten. Na een motorongeval in 2016 worden het onderste deel van mijn ruggengraat en mijn bekken door metalen platen bij elkaar gehouden. Als ik moe word of het koud krijg, heb ik daar nog steeds veel pijn en dan ben ik ook niet meer in staat om een Shovel aan te trappen. Eigenlijk wilde ik helemaal geen elektrische starter, maar ik moest wel naar mijn lijf luisteren en eerlijk gezegd heb ik er nog geen seconde spijt van gehad! Het was elke penny waard en de looks van de bike lijdt er nauwelijks onder. De kickstarter gebruik ik voor de enkele keer wanneer ik gewoon zin heb om hem weer eens, zoals vroeger, puur op spierkracht tot leven te wekken.

Mijn motor

Het spuitwerk is nu ook veel meer naar mijn zin. De groentint heb ik samen met Lee Carter uitgezocht. Ik wilde nu ook flames, maar dan wel met een leuke twist, dus schilderde ik bloemen op de benzinetank en olietank. De inspiratie daarvoor haalde ik uit jaren ‘70 behang. Ik vind het leuk als je aan een beschildering nog kunt zien dat het echt handwerk is geweest, dus laat ik bewust hier en daar wel eens een veegje zitten. Imperfecties onder een perfecte laag blanke lak; schitterend!

Mijn motor is nu veel meer ‘mijn motor’ dan de eerste versie. Het geeft ook een heel ander (beter!) gevoel als ik ermee rijd en nu… Nu ben ik er ook ècht verliefd op!

Tekst: Sami Graystone
Fotografie: Del Hickey

ALGEMEEN
Eigenaar:Sami Graystone
Bouwer:Chris Hutton
MOTORBLOK
Type:Shovelhead
Bouwjaar:1975
Cilinderinhoud:1200 cc
Carburatie:CV carburateur
Luchtfilter:Vintique Cycles
Koppeling:Primo
Primaire overbrenging:standaard H-D
Versnellingsbak:standaard met handbediening
Secundaire overbrenging:ketting
Ontsteking:Dyna S
Uitlaatsysteem:custom in rvs
Oliekoeler en leidingen:Le Beef kit door Chris Hutton
RIJWIELGEDEELTE
Frame:custom door Chris Hutton
Voorwiel:21 inch H-D
Voorrem:Hamburger trommelrem
Voorvork:Showa 35 mm
Balhoofdhoek:32 graden
Kroonplaten:standaard H-D
Achterwiel:19 inch H-D
Achterrem:enkele schijfrem, standaard H-D
Stuur:Arie Vee
DIVERSEN
Benzinetank:aangepaste Sportster tank
Zadel:custom door Nik@VAV
Achterspatbord:Motone
Olietank:custom door Chris Hutton
Elektra:door Chris Hutton
Koplampen:rechthoekige Flamethrowers
Achterlicht:aftermarket
SPUITWERK
Kleur:metallic groen
Spuiter:Lee Carter
Artwork:Sami Graystone
Polishing/plating:Paul Skym