woensdag 22 april 2026
Home Blog Pagina 756

MotoGP Valencia: afscheid van icoon Valentino Rossi

0
Valentino Rossi afscheid
Valentino Rossi krijgt na zijn laatste MotoGP-race een heldenontvangst.

Startnummer 46, 26 Grand Prix-seizoenen, 432 GP-starts, negen wereldtitels, 115 zeges, 235 podiumplaatsen, 65 pole positions, 96 snelste ronden, ontelbare memorabele momenten en miljoenen fans over de hele wereld. Valentino Rossi kan terugkijken op een imposante racecarrière. Maar helaas is wel aan ‘Che spettacolo’ oftewel ‘Wat een show’ van de onbetwiste icoon van de motorsport een einde gekomen.

Rossi bedankt! – Einde van een historisch tijdperk

Nog voordat Valentino Rossi in Valencia officieel afscheid had genomen, vroegen veel insiders zich al af hoe de toekomst van de MotoGP zonder #46 er uit zal gaan zien. Nu is geen mens onvervangbaar. Maar wat er zich donderdagmiddag voor de race in Valencia afspeelde was toch wel tekenend. Eerst was er een speciale ‘afscheids’-persconferentie van Rossi. Die werd niet alleen bijgewoond door bijna al zijn MotoGP-collega’s en teammanagers maar ook door tientallen journalisten en fotografen. Direct daarna volgde de reguliere MotoGP-persconferentie (zonder Rossi) voor een nagenoeg lege zaal… Nu waren dit ‘slechts’ persconferenties. Maar toch, het ‘gele #46-legioen’ zal volgend jaar zeker kleiner worden. De vraag op dit moment is in hoeverre het stoppen van Rossi invloed zal hebben op de populariteit en zo de wereldwijde belangstelling voor de MotoGP.

Valentino Rossi afscheid
Valentino Rossi met de acht machines waarop hij wereldkampioen werd.

Weerzien met zijn drie Honda’s

Maar dat is een zorg voor later. Eerst was er het afscheid van de meest populaire motorcoureur ooit. En iemand die de sport naar een grote hoogte heeft getild. MotoGP-rechtenhouder Dorna had er alles aan gedaan om van z’n laatste GP een succes van te maken. Zo waren alle negen machines waarop hij wereldkampioen werd naar Valencia gehaald. Iets, dat de berijder ervan zeer kon waarderen. Meest opvallend hierbij was de aanwezigheid van de drie Honda’s waarmee hij in 2001, 2002 en 2003 de wereldtitel greep. Want, zoals bekend, is het tussen ’s werelds grootste motorfietsenfabrikant en Rossi na diens vertrek en overstap naar Yamaha in 2004 nooit meer goed gekomen. Bij het weerzien met de drie Honda’s sprak Rossi de hoop uit, dat hij ze ooit nog eens aan zijn verzameling – de andere zes zijn wel in zijn bezit – zal kunnen toevoegen. En dan gaat het hem vooral om de NRS500, waarmee hij in 2001 de laatste 500cc-titel veroverde. Ook al, omdat Honda hem deze machine na het winnen van die titel heeft toegezegd. Maar tot nu toe is hij nooit in Tavullia gearriveerd…

Buiten het feit dat hij liever tien in plaats van negen wereldtitels had veroverd en liever tweehonderd dan 199 podiumplaatsen in de koningsklasse had behaald – ‘Want dat zijn mooiere getallen’ – bleek Rossi, nadat hij enige tijd geleden had besloten te stoppen, zich meer en meer te realiseren wat een unieke carrière hij had gehad. In Valencia werd de afscheidnemende coureur bedolven onder loftuitingen en goed gemeende plichtplegingen. Hij liet het allemaal over zich heen komen. Het belangrijkste was ervan genieten. En dat deed ‘Vale’ dan ook. De grootste en emotioneelste verrassing voor hem was dat op zondag de negen leden van zijn VR46 Academy allemaal met een Rossi-retrohelm aan de start verschenen.

MotoGP Verenigde Staten: Marc Márquez zet zegereeks voort

Pecco Bagnaia zorgde ervoor dat het afscheidsweekend ook sportief goed, zelfs boven verwachting goed, verliep. Zonder het afgesproken te hebben, gaf de Ducati-coureur zijn leermeester in de derde training een sleepje. Met als gevolg direct een plek in Q2. Daarin ook weer een sleepje. Met als resultaat een tiende startplaats. Een klassering die Rossi ook in zijn laatste MotoGP-race behaalde. Maar dan op eigen kracht. En daar was niet alleen hij heel gelukkig mee, maar ook de in groten getale aanwezige #46-fans, waarvan er menigeen en traantje wegpinkte. Voor iedereen werd het zo een perfect afscheid.

Vanaf nu gaat voor de coureur Rossi de motorfiets plaatsmaken voor de auto. In de eerste plaats gebeurt dat in de GT-klasse van de lange afstandsracerij. Op 7 en 8 januari 2022 neemt Rossi in Bahrein samen met halfbroer Luca Marini en maatje Uccio Salucci weer deel aan The Gulf 12 Hours-race. Dat gebeurt met een Ferrari 488 GT3 van het Zwitserse Kessel-team. De fameuze Le Mans-race staat ook op het verlanglijstje van de negenvoudig motorkampioen. Het zou ons niet verbazen als Rossi in 2023 één van de officiële fabriekscoureurs van Ferrari wordt. Dan is het namelijk exact vijftig jaar geleden dat het legendarische Italiaanse automerk voor het laatst met een echt fabrieksteam aan de belangrijkste klasse van het FIA World Endurance Championship deelnam. In de eerste plaats voor de prestigieuze 24 uur van Le Mans heeft Ferrari een comeback gepland en het ontwikkelt op dit moment een zogenaamde ‘hypercar’. Alleen al uit publicitair oogpunt zou dit een prachtig wapen voor ene Valentino Rossi zijn.

Valentino Rossi afscheid
Deze machine, de Honda NSR500 uit 2001, zou #46 graag in zijn bezit hebben.

Repsol Honda uitgeschakeld

Grote afwezige tijdens de laatste race van 2021 was Marc Márquez. Dat was niet omdat de zesvoudig MotoGP-kampioen niet aanwezig wilde zijn bij het afscheidsfeestje van zijn grote rivaal. Nee, de blessure die Márquez opliep bij een val met een enduromachine blijkt veel ernstiger dan in eerste instantie naar buiten werd gebracht. Net als in 2011 toen de Spanjaard na een harde schuiver in Maleisië heel lang last had van ‘dubbelzien’ en daar aan geopereerd moest worden, blijkt hij dit probleem opnieuw te hebben. Of de Honda-coureur ook nu weer een operatie moet ondergaan, is nog niet duidelijk. In ieder geval moest hij niet alleen de GP van Valencia aan zich voorbij laten gaan, maar ook de eerste test voor 2022. Het drama voor het Repsol Honda-team werd nog groter, toen Pol Espargaró na een heel harde val tijdens de training eveneens buiten gevecht werd gesteld. Zo verscheen er voor het eerst in het 27-jarige bestaan van het team geen Repsol Honda aan de start. En dat bij een race in het land van de trouwe geldschieter. Andermaal werd bewezen dat de basis van Honda (HRC) met alleen Marc Márquez als uit te spelen troefkaart een veel te smalle en zo riskante basis is.

Boek over Valentino Rossi’s complete racecarrière

Ducati-geweld

De laatste race van 2021 leverde voor het eerst in de geschiedenis van het WK-wegrace een 1-2-3-zege voor Ducati op. Na een spannende wedstrijd was het Pecco Bagnaia die Jorge Martin en Jack Miller net voorbleef. Deze uitslag betekende niet alleen dat Bagnaia zijn vierde overwinning in de laatste zes races boekte, maar ook dat de 23-jarige Martin zich ‘Rookie of the year’ mag noemen en het Ducati Lenovo Team kampioen bij de teams is. De twee meest recente wereldkampioenen Joan Mir (in 2020 op Suzuki) en Fabio Quartararo (in 2021 op Yamaha) werden vierde en vijfde. Zij hadden echter geen schijn van kans tegen het Ducati-geweld.

Leuk detail was dat Pecco Bagnaia niet alleen zijn overwinning opdroeg aan Valentino Rossi, maar dat de Italiaan in deze race reed met de ‘Che spettacolo-helm’, die zijn leermeester droeg nadat hij in 2004 op Phillip Island zijn eerste wereldtitel op Yamaha had veroverd. Nu maar afwachten of Bagnaia de show, die Valentino Rossi jarenlang opvoerde in 2022 een vervolg kan geven.

De resultaten

MotoGP Valencia

1. Francesco Bagnaia (I), Ducati, 41.15,481;
2. Jorge Martin (E), Ducati, +0,489;
3. Jack Miller (AUS), Ducati, +0,823;
4. Joan Mir (E), Suzuki, +5,214;
5. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +5,439;
6. Johann Zarco (F), Ducati, +6,993;
7. Brad Binder (ZAF), KTM, +8,437;
8. Enea Bastianini (I), Ducati, +10,933;
9. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +12,651;
10. Valentino Rossi (I), Yamaha, +13,468;
11. Franco Morbidelli (I), Yamaha, +14,085;
12. Andrea Dovizioso (I), Yamaha, +16,534;
13. Alex Márquez (E), Honda, +17,059;
14. Miguel Oliveira (POR), KTM, 8,221;
15. Iker Lecuona (E), KTM, +19,233.

  • Racegemiddelde winnaar: 157,2 km/u.
  • Snelste ronde (16e): Bagnaia, 1.31,042 = 158,3 km/u (record)
  • 27 ronden =  108,135 KM

WK-eindstand

1. Quartararo, 278 punten;
2. Bagnaia, 252;
3. Mir, 208;
4. Miller, 181;
5. Zarco, 173;
6. B. Binder, 151;
7. M. Márquez (E), Honda, 142;
8. A. Espargaró, 120;
9. Martin, 111;
10. Viñales (E), Yamaha en Aprilia, 106.

GP in cijfers

11

pole positions in 2021 voor Ducati, zes voor Yamaha en een voor Honda.

7

racewinnaars in 2021 voor Ducati, zes voor Yamaha, drie voor Honda en twee voor KTM.

29

jaar geleden was het de laatste keer, dat er in een GP geen fabrieks-Honda aan de start verscheen. Dat was tijdens de TT van Assen in 1992.

281

GP-starts, waarvan 197 in de MotoGP, voor Aleix Espargaró. Maar nog nooit won de Spanjaard een Grand Prix.

Quotes

Valentino Rossi afscheid
Valentino Rossi.

Moto2 Valencia: titel voor Remy Gardner

0
Moto2 Valencia: titel voor Remy Gardner

Met een riante voorsprong van 23 punten begon Remy Gardner aan de laatste race van 2021. De titel kon de 23-jarige zoon van de 500cc-wereldkampioen van 1987, Wayne Gardner, dan ook haast niet meer ontgaan. Die had in Valencia namelijk aan een dertiende plaats genoeg. Bovendien moest Raul Fernandez als enig overgebleven rivaal voor de titel ook nog eens zien te winnen. Dat laatste deed de 21-jarige Spanjaard. Na zestien voor hem zenuwslopende ronden (na een onderbreking werd de race ingekort) passeerde Gardner vervolgens als tiende de finish. Dat was voor de in Spanje levende Australiër dus voldoende om de titel veilig te stellen. Raul Fernandez was de eerste om zijn grootste tegenstander, teamgenoot en maatje met zijn titel te feliciteren. Voor de sportieve en zeer getalenteerde Spanjaard restte de tweede plaats in het eindklassement en de titel ‘Rookie of the year’. Na Kenny Roberts senior & junior en Egbert en Bennie Streuer zijn de Gardners de derde vader-en-zoon-combinatie die zich wereldkampioen wegrace mag noemen.

Moto2: Gardner heeft titel voor het grijpen

Vorig seizoen werd Bo Bendsneyder op een NTS van het Nederlandse RW Racing GP-team nog knap achtste in Valencia. Dit jaar kwam de Rotterdammer er op een Kalex helemaal niet aan te pas. Als 21e gestart kwam Bendsneyder uiteindelijk als 25e en laatste over de finish. Dat gebeurde op meer dan een halve minuut achter de winnaar. Zo sloot de enige Nederlandse GP-coureur een zeer wisselend verlopen seizoen helaas af met zijn slechtste wedstrijd. Na in twaalf van de achttien races punten te hebben gescoord, bezet Bendsneyder in de WK-eindstand de zestiende plaats met 45 punten.

Rest nog te vermelden, dat Bendsneyders teamgenoot van dit seizoen, Thomas Lüthi, in Valencia een punt achter zijn carrière als coureur zette. Helaas deed de 35-jarige sympathieke Zwitser dat in de schaduw van Valentino Rossi. De 125cc-wereldkampioen van 2003 en zeventienvoudig GP-winnaar reed namelijk maar liefst 318 GP’s. Alleen Rossi (432), Andrea Dovizioso (332) en Loris Capirossi (328) hebben er meer achter hun naam staan.

Uitslag Moto2 Valencia

1. Raul Fernandez (E), Kalex;
2. Fabio Di Giannantonio (I), Kalex;
3. Augusto Fernandez (E), Kalex;
4. Celestino Vietti (I), Kalex;
5. Aron Canet, (E), Boscoscuro;
25. Bo Bendsneyder (NL), Kalex.

WK-eindstand

1. Gardner, 305 punten;
2. R. Fernandez, 282;
3. Marco Bezzecchi (I), Kalex, 214;
4. Lowes, 181;
5. A. Fernandez, 158;
16. Bendsneyder, 45.

Moto3 Valencia: nu Dennis Foggia in de fout

0
Dennis Foggia

In Portimão was Dennis Foggia nog razend op Darren Binder geweest. Logisch, want door een onbesuisde actie zorgde de Zuid-Afrikaan ervoor dat de kansen van de Italiaan op wereldtitel teniet werden gedaan. Pedro Acosta werd de lachende derde, want die verzekerde zich zo in Portugal al van de titel. Tijdens de laatste race van 2021 kon er dus ‘vrij’ worden geracet. Maar al te graag wilden Foggia en Acosta laten zien wie nu echt de sterkste van hen tweeën is. Dit keer kon Binder zich niet met die strijd bemoeien, want hij kwam al in de eerste ronde ten val. Zij aan zij begonnen de Italiaanse Honda-coureur en de Spaanse KTM-rijder in Valencia aan de laatste ronde. Nu was het uitgerekend Foggia die in de fout ging en daardoor zorgde dat Acosta ten val kwam en zo de finish niet haalde. Foggia deed dat nog wel. Als zesde. Maar de Italiaan kreeg van de wedstrijdleiding een tijdstraf van drie seconden voor ‘roekeloos rijden’ en werd zodoende als dertiende geklasseerd. Niet dat het veel uitmaakt, maar dan is er toch de vraag waarom de Leopard-coureur niet werd gediskwalificeerd. Dat gebeurde in Portugal namelijk wel met Binder. Uiteindelijk ging de zege in de laatste Moto3-race van 2021 naar de tweede Leopard Honda-coureur, Xavier Artigas. De 18-jarige Spanjaard bleef zijn landgenoten Sergio Garcia en Jaume Masia net voor. Laatstgenoemde zorgde er met zijn derde plaats voor dat KTM zich wereldkampioen bij de constructeurs mag noemen.

Uitslag Moto3 Valencia

1. Xavier Artigas (E), Honda; 2. Sergio Garcia (E), GasGas; 3. Jaume Masia (E), KTM; 4. Filip Salac (CZ), KTM; 5. Deniz Öncü (T), KTM.

WK-eindstand

1. Pedro Acosta (E), KTM, 259 punten; 2. Dennis Foggia (I), Honda, 216; 3. Garcia, 188; 4. Masia, 171; 5. Romano Fenati (I), Husqvarna, 160.

Kawasaki en Yamaha starten onderzoek waterstofmotor

0

Kawasaki, Yamaha en een aantal autofabrikanten bundelen hun krachten om het gebruik van waterstof in interne verbrandingsmotoren te onderzoeken. Het doel is een schone, koolstofneutrale brandstof te ontwikkelen die kan worden gebruikt in conventionele vier- en tweewielige toepassingen.

Tot de groep behoren Mazda, Subaru en Toyota, waarbij Toyota samenwerkt met Yamaha en het Japanse ontstekingsbedrijf Denso. Yamaha richt zich op interne componenten en onderdelen, naast motorprototypes, verbrandingsstudies, vermogensprestaties en verbeteringsstudies. Denso is belast met de ontwikkeling van injectoren en bougies voor directe injectie.

Kawasaki presenteert hybride prototype

Kawasaki heeft sinds 2010 een oogje op waterstofbrandstoffen en ontwikkelt momenteel ’s werelds eerste vloeibare waterstofbrandstof. Het bedrijf wil het product eind dit jaar klaar hebben. De futuristische brandstof wordt gemaakt van Australische bruinkool. Kawasaki heeft al statische motoren die op waterstofgas lopen, met als doel ze in de toekomst ook in auto’s, fietsen, schepen en vliegtuigen te introduceren. Een speciaal ontworpen schip vervoert de brandstof.

En bij Kawasaki en Yamaha blijft het niet. Honda en Suzuki zullen later in het project aansluiten, met de grote vier verenigd in de zoektocht naar een koolstofneutrale ‘conventionele’ brandstof voor motorfietsen van alle maten.

De proeftuin voor de ontwikkeling van Yamaha en Toyota is een auto die deelneemt aan een reeks enduranceraces in Suzuka, Autopolis en Fuji. Achter het stuur van die auto zit niemand minder dan Toyota’s CEO Akio Toyoda.

Om de waterstof te vervoeren heeft Kawasaki een schip ontworpen.

MV Agusta lanceert twee nieuwe Adventure-modellen op de EICMA

0

MV Agusta kondigt het Lucky Explorer Project aan en bevestigt daarmee zijn intrede in het adventure-segment. Volgens de geruchten, werken ze aan twee enduro’s.

MV Agusta bevestigt geruchten

Geruchten dat MV Agusta het avontuurlijke segment wil betreden, doen al langer de ronde. Timur Sardarov, hoofd van MV Agusta, heeft ze tussendoor zelfs zelf getankt en een prototype zou ook al in de buurt van de Aprilia-fabriek in Shiranna zijn gezien.

311 MV Agusta Superveloce AGO-specials: evenveel als zijn overwinningen

Fans kunnen actief betrokken raken

MV Agusta heeft nu ook een nieuwsbrief verstuurd waarin zij een speciaal ‘Lucky Explorer Project’- forum promoten. Ze hebben het over een veelzijdig initiatief dat gepassioneerde rally- en offroad-raceliefhebbers wil verenigen rond Schiranna’s onvergetelijke erfenis van ‘epische deelnames en overwinningen in de grote Afrikaanse rally’s van de Gouden Eeuw’. Zij willen Lucky Explorer-liefhebbers wereldwijd uitnodigen om actief deel te nemen aan het project, wat dat ook moge betekenen. Zij willen speciale inhoud en exclusieve previews aanbieden aan deze selecte groep.

Als je de link volgt, ziet u een video-overzicht van verschillende rally’s, waar de Cagiva Elefant in de woestijn te zien is. Cagiva is nu eigendom van MV Agusta.

Cagiva Elefant – prototype op de EICMA

Naast de mogelijkheid om zich te registreren om regelmatig meer informatie te ontvangen, is er ook een verwijzing naar de EICMA, waar waarschijnlijk een eerste prototype zal worden getoond.

De ambiance, de sfeer wordt neergezet met verhalen over rijders, motoren en zand op instagram en via een speciale blog op de site. Voor de verhalen zullen van tijd tot tijd verschillende invalshoeken worden gekozen: coureurs, persoonlijkheden, tips en anekdotes, historische fabrieksrondleidingen, vintage reclame, video’s, memorabilia, nieuwe inhoud en evenementen.

Nieuwe Energica’s voor 2022

0

Energica is ook aanwezig op de EICMA, de belangrijkste motorshow van Europa in Milaan. Maar de onthulling van de 2022-modellenreeks vindt plaats op 24-25 november tijdens het – besloten – evenement Energica Force Hub in het suggestieve ‘Spazio CB32’ in Milaan, Italië.

Nieuwe EMCE-motor

De 2022-reeks zijn uitgerust met de nieuwe, standaard EMCE-motor met lithium-polymer batterijen. De batterijen zijn 10 kg lichter en maken een toename van het rijbereik tussen 5 en 10% mogelijk, afhankelijk van de rijstijl. De EMCE-motor genereert een hoger koppel dan de ICE-motor. De Ego+ genereert bijvoorbeeld een koppel van 215 Nm, ongeveer 56% hoger dan het koppel van een ICE-hypersport. Het continuvermogen van deze motorfiets is 145 pk, met een piek van 169 pk.

Vooral nieuwe kleuren

De Italiaanse fabrikant van volledig elektrische motorfietsen geeft aan dat de wijzigingen vooral de kleuren en het design van de naamgeving en belettering betreffen.

Zo is het lettertype op de kuip van de Ego en Eva Ribelle-modellen veranderd, met een look die moderner is en tegelijkertijd dichter bij de smaak van de Energica klanten staat. Naast de nieuwe belettering heeft de 2022-Ego ook nieuwe graphics op de kuip, koolstofvezel velgen en een nieuwe kleurencombinatie: Metal Black.

De Eva Ribelle kreeg ook een andere belettering, samen met nieuwe premium graphics op de kuip en rood gecoate velgdetails met het Energica-logo. Nieuwe stickers verschijnen ook op de RS-versie, met als hoogtepunt de elegante rode lijn op de achterzijde. Nieuwe kleuren zijn Rosso Corsa en Stealth Grey.

De EsseEsse9 kreeg een tweekleurig zadel met het geborduurde logo, een metallic-matte gekleurde ‘tank’, antraciet geanodiseerde aluminium koplampbehuizing en zadelbevestiging en een metallic-grijs logo op het kuipwerk. Voor de EsseEsse9 kun je kiezen uit de volgende kleuren: Riviera Green, Bormio Ice en Sunset Red.

VMoto teast nieuwe premium elektrische motorfiets

2022 Energica EsseEsse9.

Het Suzuki Recursion-project leeft nog!

0

Op 25 oktober 2021 werd een octrooi van Suzuki geregistreerd waarin we een bekend silhouet van een motorfiets ontwaren. Is dit niet de supercharged 588cc-parallelltwin concept, dat als Recursion werd onthuld op de Tokyo Motor Show van 2013? Daar werd de motorfiets aangekondigd als een ‘compacte roadster’ die de prestaties van een zware motorfiets combineerde met het rijgedrag en de zuinigheid van een middenklasser. Dat kwam door een afgeslankte motorfiets die was voorzien van een revolutionaire, nieuwe vloeistofgekoelde 588cc-paralleltwin met een intercooled turbocharger. De Recursion trok niet alleen de aandacht van Suzuki-fans, maar ook van vele motorliefhebbers, die hoopten op de lancering van een nieuw model. Maar deze wens is tot op heden niet in vervulling gegaan. Sindsdien doken wel regelmatig geruchten op over het Recursion-project om vervolgens weer uit te doven. Tasten we daarom tot nu toe in het duister?

XN85: Turbo uit 1983

Voor de nieuwste generatie Hayabusa werd geïntroduceerd, ging het gerucht dat deze snelle motor een turbo zou krijgen of een zescilinder. Suzuki en turbo is geen vreemde combinatie, want al in de jaren 80 werd er geëxperimenteerd  – net als alle Japanse merken – met een turbo. Rijdend bewijs is de XN85, die in 1983 werd geïntroduceerd. Het was een turbogeladen versie van de GS650G. De turbo voerde het blok vanaf 3000 tpm op voor een beter beheersbaar vermogen in het middengebied. Zoals de naam al doet vermoeden, levert het model 85 pk, tegen 65 pk voor het basismodel. De XN85 had een 16-inch voorwiel, kettingaandrijving en een stroomlijn die aan dat van de Katana deed denken.

Suzuki Recursion – Het had zo mooi kunnen zijn

Trellis-frame

Terug naar het octrooi. De lijnen van de tekening leken op de Recursion, maar zeker waren we niet van onze zaak. Daarom hebben we het silhouet over een officiële foto uit 2013 gelegd. Het paste bijna perfect. De foto heeft een iets hogere ophanging, het blok en de draaipunten staan ook iets hoger, maar de opstelling van de assen en de bevestigingshoeken van de cilinders zijn precies hetzelfde. Het enige verschil is dat de 2021-versie een trellisframe heeft, terwijl de 2013 versie een aluminium frame had.

Maar het is nog te vroeg voor ophef. Het octrooi zelf heeft betrekking op de lay-out van de koelwaterstroomregelaar, de radiatoruitlaat/waterpompinlaatpijpen en de intercooler luchtinlaat/uitlaat, alsmede de ontwerpkenmerken. Het octrooi heeft ook betrekking op het ontwerp van het motorkoelsysteem, dat bedoeld is om het uiterlijk van het voertuig te verbeteren en de capaciteit van de brandstoftank te vergroten. Het is nog te vroeg om te zeggen dat dit octrooi zal leiden tot de lancering van de Recursion. Maar het octrooi is in ieder geval ingediend in juli 2019, gepubliceerd in januari 2019, geregistreerd in oktober 2021 en later gepubliceerd. Dus het lijkt veilig om aan te nemen dat het onderzoek zelf nog leeft.

Zoete gedachte

De laatste jaren is er veel gesproken over de overstap naar elektrische motorfietsen en onlangs werd een overeenkomst aangekondigd tussen vier Japanse fabrikanten om onderzoek te doen naar waterstoftechnologie. Verbrandingsmotoren op benzine mogen dan op hun retour zijn, toch moeten er milieuvoordelen zijn aan het verkleinen van turboladers. Is dat geen zoete gedachte?

De rechterkant van de motor, waarop de opstelling van de waterpomp is te zien.
De linkerkant van de motor. De inlaat en uitlaat is goed te zien.
Patenttekening van de rechter voorkant van de motor. De radiatoren ziet er compact uit.
Patentaanzicht van de voorzijde van de motor, waarop het tweecilinder-ontwerp te zien is.
Patenttekening van de radiator, intercooler en leidingen.

Aprilia Tuareg 660 2022 – test

0

Motor.NL-redacteur Gijs test de Aprilia Tuareg 660 2022 op het Italiaanse Sardinië. Wat vindt hij van deze derde telg uit de 660 Aprilia-familie?

De vele gezichten van Noorwegen

0
Edelweiss Bike Travel

Het begon met ijskoude regen, gevolgd door een grillige wind en dichte mist die onze groep BMW’s deed zwalken terwijl we ons een weg omhoog baanden over de steile, ruwe, enkelbaans weg naar de Vestkapp.  Met witte knokkels omzeilden we een auto die naar beneden kwam en ontweken stapels schapenpoep alsof het landmijnen waren. Met bijna geen zicht en ijzel die tegen onze gezichtsschermen kaatste, volgden we de hi-viz helm van onze gids als de kerstman die Rudolphs rode neus volgt. Op de rotsachtige, 1.600 voet hoge top, koud, nat en nerveus, toeterden we en schreeuwden van opluchting en deelden we high-fives uit met onze squishy, doorweekte handschoenen.

Welkom in Noorwegen, een plaats waar, zoals Forrest Gump’s moeder zei over het leven, je nooit weet wat je gaat krijgen. De tourdeelnemers van vorige week werden getrakteerd op een heldere hemel, weidse uitzichten en rotsachtige kliffen en blauwe zeeën. Wij zagen vooral heel weinig, maar hadden wel een avontuur om over op te scheppen.  

Noorwegen is een van van de natste plaatsen in Europa, dus regen is een kwestie van wanneer, niet als. Maar zomerdagen zijn lang op noordelijke breedtegraden, en als de zon tevoorschijn komt, baadt ze het ruige landschap in een warme, levendige gloed.

In plaats van een rondreis, verblijven we de hele week in één hotel en rijden we de komende 5 dagen verschillende routes. Ons vertrekpunt, Ålesund is een kleine charmante stad en de perfecte uitvalsbasis om dit mysterieuze land te verkennen.

Ruig, mysterieus en rijk aan olie, Noorwegen is als het Alaska van Europa, maar met trollen in plaats van grizzly’s. Op onze eerste dag, die o.a. uit 28 bruggen, 10 tunnels en twee veerboten bestond, joegen we de zon noordwaarts naar Bud, een schilderachtig kustplaatsje en bleven we de rotsachtige kust  volgen op weg naar Atlanterhavsveien (Atlantische Weg),  naar de langste brug van de dag, de Storseisundet, bekend als de “bridge to nowhere“.

Op onze tweede dag reden we naar de voet van de Trollveggen (Troll Wall), een 3.600 voet verticale rotswand die de hoogste in Europa is, en reden we 11 haarspeldbochten omhoog op Trollstigen (Trollenpad) naar de 2.800 voet hoge pas om vervolgens van het uitzicht te genieten. Door naar de Stigfossen waterval waar het water meer dan 1.000 voet naar beneden stort. Na de lunch, ontsnapten we uit het mistige hol van de trollen en raasden naar beneden over een reeks snelle bochten in een weelderige, zonovergoten vallei en stopten onderweg om wilde aardbeien te proeven. De routes die we reden zorgden elke keer weer voor een wow effect. Zo ook het hoogtepunt van de tour op de derde dag:  Geirangerfjord, erkend als UNESCO Werelderfgoed omdat het “een van ’s werelds langste en diepste fjorden ter wereld en het  landschappelijk meest opmerkelijke fjord is. Nadat we ’s morgens door valleien en tunnels en langs de randen van meren en fjorden reden, naderden we Geirangerfjord vanuit het zuiden, waar we onze eerste blik wierpen op de top van Dalsnibba, een 4.843 voet hoge berg met 360-graden uitzicht op gletsjertoppen richels en de diepe, gapende vallei die naar beneden naar het water leidt. Een dramatische rit naar beneden werd gevolgd door een schilderachtige veerboottocht die door het Geirangerfjord voer, waar  donkere granieten muren diep in de blauwe vinger van het zeewater duiken, en rivieren en smeltende sneeuw dramatische watervallen creëren. Op onze vierde dag, namen we de veerboot en reden maar liefst langs 14 verschillende fjorden. Het vijfde klaverblad van de tour was een eiland-hop route die ons verwende met meer prachtige landschappen en een laatste stoeipartij door de bouwkundige speeltuin van bruggen, tunnels en veerboten. We verpakten 1000 mijl rijden in vijf dagen, met nauwelijks een mijl die vlak, recht of zonder uitzicht die een reisbrochure waardig is. Rondreizen door Noorwegen is een gegarandeerd avontuur, een die zeker niet mag ontbreken!

Touring Center Norway wordt meerdere keren per jaar door Edelweiss Bike Travel aangeboden. Meer informatie op https://www.edelweissbike.com.

Video Touring Center:

Ook al heeft hij al veel gebroken, Jeffrey Herlings breekt nooit

0
Jeffrey Herlings

‘There’s a big monkey off my back.’ Met deze beroemde Engelse uitspraak vatte Jeffrey Herlings het succes van zijn tweede MXGP-titel samen, zoals alleen hij dat kan. Een titel van opluchting, nadat hij door misschien wel de beroemdste crossblessure aller tijde wéér naast een wereldkampioenschap leek te grijpen. Waarbij wij ‘wéér’ met het grootst mogelijke respect zeggen, want respect is het enige dat je voor hem kunt hebben als je ziet wat Herlings allemaal overwon op weg naar in totaal vijf Grand Prix-wereldtitels. Een overzicht dat haast niet te geloven is en dat nogmaals laat zien hoe sterk onze beste crosser ooit mentaal is.

‘Als mensen nu nog steeds zeggen dat ik geen echte kampioen ben, dan weet ik het ook niet meer. Ik heb dit jaar geen punten cadeau gekregen en ben nu voor de vijfde keer kampioen.’

Was getekend Jeffrey Herlings (en wij sluiten ons er maar wat graag volledig bij aan).

2010

Jeffrey mist het einde van zijn eerste WK MX2-seizoen, omdat hij geopereerd moet worden aan een schouderblessure, nadat hij in Loket ten val komt en daarbij zijn schouder uit de kom schiet. Voor er geopereerd kan worden, moet Herlings weken rust houden, omdat de zwelling in de spieren eerst moet zijn afgenomen. Uiteindelijk wordt hij toch nog zesde in het WK, mede dankzij die waanzinnige zege in Valkenswaard.

2012

Het jaar van zijn eerste wereldkampioenschap, maar ook het jaar van het auto-ongeluk in Rusland. De auto waarin Herling zit, rijdt tegen een stilstaande vrachtwagen aan. Met een hersenschudding, gekneusde schouder en gebroken rib komt hij er nog redelijk genadig vanaf. Genadig genoeg om twee weken later de GP van Tsjechië te winnen en korte tijd later zijn eerste wereldtitel te pakken in de MX2.

MXGP Mantova: wereldkampioen Jeffrey Herlings in rij van De Coster, Geboers, Jobé en Smets

2013

Weer wereldkampioen, maar toch eindigt het seizoen voor hem in mineur als hij tijdens de GP van België ten val komt en zijn schouderblad breekt. Herlings wint dat seizoen tot zijn blessure alle GP’s en heeft als doel om ook laatste MX2-GP’s van dat seizoen te winnen. Gelukkig maakt zijn tweede MX2-titel veel goed.

2014

Tijdens de Everts and Friends Charity Race gaat het helemaal mis als Herlings met een 85cc-crosser rijdt. Hij breekt bij die val zijn linker bovenbeen en verliest ondanks een heroïsch optreden tijdens de laatste GP van dat jaar in Mexico toch nog de al zo goed als zekere wereldtitel. Jordi Tixier scoort 616 punten, Herlings, ondanks het missen van drie GP’s, 612, om nog maar eens te benadrukken hoe goed Jeffrey is.

2015

Dat hij, ondanks drie blessures, nog heel dicht bij de wereldtitel MX2 komt, zegt ook al alles over de kwaliteiten van Herlings. Hij komt met liefst 139 punten voorsprong aan in Teutschenthal, maar bij een mislukte sprong breekt hij zijn sleutelbeen. Bij de GP van Zweden komt hij onschuldig ten val. Niets aan de hand zou je denken, maar zijn pink raakt ernstig bekneld waardoor hij de Letse GP van een week later ook nog eens moet missen. Het kan echter nog erger, want in Loket valt hij en wordt vervolgens hard aangereden. Zijn rechter heup schiet daarbij uit de kom… Wel de beste, maar geen kampioen.

2016

De schrik is groot bij Herlings – en heel Nederland – als hij tijdens een manche voor het Nederlands kampioenschap in Halle valt en zijn rechter sleutelbeen breekt. Een week eerder wil hij in gesprek met de NOS al niets zeggen over een aanstaande wereldtitel omdat hij ‘niet teveel willen plannen’. Er kan immers nog van alles gebeuren, waaronder een blessure… Gelukkig loopt het met een sisser af, want wereldkampioen wordt Herlings gelukkig wel!

2017

In aanloop naar zijn MXGP-debuut breekt Jeffrey tijdens een trainingswedstrijd in Italië een middenhandsbeentje in zijn rechterhand. Normaal staat voor die blessure vier tot zes weken, maar Herlings heeft maar tien dagen tijd tot de start van het seizoen. Met een tweede plaats in het WK wordt het, ondanks het spannende begin, een fantastisch eerste jaar voor hem.

2018

Zonder twijfel het beste jaar van Herlings ooit. Hij domineert 33 overwinningen uit veertig WK-manches en wint ook nog even alle wedstrijden van het Dutch Masters of Motocross 500cc. Hij wordt er terecht voor benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Zelfs een gebroken sleutelbeen tijdens een training op Berghem kan hem niet weerhouden te domineren als zelden gezien, ondanks het missen van een GP.

2019

Tijdens een training in Spanje komt Herlings met zijn voet hard in aanraking met een wal aan de zijkant van het circuit. Hij wordt direct geopereerd, maar pas veel later wordt duidelijk dat het zomaar einde carrière had kunnen zijn door zijn verbrijzelde voet en, ondanks een aantal operaties, speelt de enkel hem nog altijd parten. Herlings maakt zijn rentree tijdens de Dutch Masters of Motocross in Rhenen, waardoor die plaats ineens wereldnieuws is. Korte tijd later gaat het in Letland toch weer mis, als Herlings bij de verkenningsronde valt en een collega geen kant op kan en over zijn voet rijdt. Herlings start echter gewoon en wint. Met een gebroken enkel! Een verhaal dat we inmiddels ook kennen van Oss, maar daar straks meer over.

2020

‘Ik kan niet beschrijven hoe verwoestend het was om daar op de grond tijdelijk verlamd te zijn en geen gevoel te hebben vanaf mijn nek naar beneden gedurende minstens een half uur.’ Met deze indringende woorden wordt duidelijk dat Herlings tijdens zijn val in Faenza eigenlijk geen pech heeft, maar verschrikkelijk veel geluk. Door een aantal gebroken rugwervels zit hij namelijk heel dicht bij een dwarslaesie. Dat hij opnieuw de kans op een wereldtitel verliest, maakt hierbij eigenlijk niets uit. Herlings herstelt, daar gaat het om.

2021

Al vaak besproken, maar het blijft een verhaal dat je maar moeilijk kan loslaten. We hebben het dan natuurlijk over het gebroken linker schouderblad van Herlings, nadat Ivo Monticelli hem vol raakt op De Witte Ruijsheuvel. Hij wint de manche, maar al tijdens die wedstrijd is te zien dat Herlings veel pijn heeft. En kijkend naar dit verhaal, heb je het dan dus over ongekend veel pijn. De 25 punten die Herlings alsnog in Oss behaald, blijken samen met de goede resultaten in Lommel en Kegums bepalend te zijn voor zijn tweede MXGP-wereldtitel!

Jeffrey Herlings breekt nooit