zondag 12 april 2026
Home Blog Pagina 1081

Vergeten prototype: Honda Elysium Concept

1
Honda Elysium Concept

Toen in 2000 toch een productiemodel van de BMW C1 – de scooter-met-dak – kwam, had Honda al een overtreffende trap klaar. De Honda Elysium had dan wel een dak zoals de BMW C1, maar dat dak kon open!

Eigenlijk is de naam van Honda’s cabrio-scooter in retrospect zo wrang als het wordt. Elysium was de Romeinse naam voor het hiernamaals, en dat is ook waar het in 2001 onthulde Honda Elysium Concept belanden zou – met een aantal goede redenen.

Sowieso werd BMW’s C1 nooit de rijdende oplossing voor het stedelijk fileprobleem. De C1 was in wezen een tweewielige eenpersoonsauto, maar terwijl de automobilist uit zijn blikje krijgen al decennia een uitdaging was – en nog altijd is – was het misschien nog moeilijker om de motorrijder in een C1 te krijgen. Alleen had BMW’s scooter-met-dak een permanent opgetrokken dak; Honda’s cabrio-scooter kon wanneer nodig ook gewoon een scooter zijn. Tel daar ook nog het voordeel van een 750cc viercilinder-boxerblok met CVT en cardanaandrijving bij op, en je je vraagt je af waarom zelfs dat niet voldoende was.

De Honda Elysium zou namelijk de ultieme woon-werkmachine kunnen zijn. Lekker in de buitenlucht als het weer het toelaat en beschermd tegen de elementen als het bar en boos is. Het relatief grote blok – de BMW C1 was er in een 125cc- en 176cc-uitvoering en Benelli voerde ooit de Adiva, ook een cabrio-scooter, die maximaal 150cc had – zorgt voor voldoende gang. De bagageruimte is ook ideaal.

Lekker in de buitenlucht als het weer het toelaat en beschermd tegen de elementen als het bar en boos is.

Alleen zit je dan met de looks, want het valt wel op. Het valt zelfs heel erg op. Of dat is wat je wilt van een woon-werkmachine? De reacties hadden een verraste ondertoon, maar waren ook doorspekt met cynisme. De motormarkt leek simpelweg te conservatief voor zoiets bijzonders als de Elysium.

De Honda Elysium cabrio-scooter

En dan nog hetgeen de Honda Elysium toe moest geven op de BMW C1; je moet moet op de Elysium een helm op. Bij de BMW was het dak een functioneel deel dat heel wat crashtests doorstond. Juist daarom hoefde je op een C1 geen helm op – wel weer een gordel om. Dat is toch net dat beetje praktischer. Het elektrisch inklapbare dak van de Honda’s cabrio-scooter deed daar toch voor onder.

Of dat de doorslaggevende redenen geweest zijn waarom het Elysium Concept naar het elysium verdween, blijft ongewis. Dat we er nooit meer van hoorden staat wel buiten kijf.

In de rubriek Vergeten Prototype blikken we terug op de meest spraakmakende prototypes die in de ijskast verdwenen.

Foto’s: Honda

Video en foto’s: Rossi en Hamilton ruilen van machine

0
Lewis Hamilton Valentino Rossi
Valentino Rossi (links) en Lewis Hamilton

We weten inmiddels dat Rossi het fantastisch vindt om in Formule 1-wagens te rijden. Formule 1-fans weten inmiddels dat Hamilton het prachtig vindt om op snelle motoren te rijden. Zo is hij ambassadeur van MV Agusta en reed hij al eens snelle rondes met onze eigen Michael van der Mark.

Deze week ruilden Rossi en Hamilton van vervoersmiddel. Hamilton reed op diverse Yamaha GP-machines waaronder die van Rossi. Valentino pakte het stuur van de Mercedes W08 Formule 1-auto uit 2017 beet. Jawel: de kampioenswagen van Hamilton.

De ruil vond plaats op het Circuit Ricardo Tormo in Valencia. Hamilton en Rossi genoten ervan elkaars disciplines uit te proberen én elkaar in actie te zien. “Het was awesome een legende als Valentino in mijn auto te zien”, zegt Hamilton.

Net zoals destijds met Van der Mark, waren de twee ook samen op motoren op de baan. Rossi op z’n eigen motor, Hamilton op die van Vinales. Volgens Rossi deed Hamilton het niet slecht: ‘Hij was briljant op de motor.’

Ook van de Mercedes W08 is Rossi zeer onder de indruk. “Ik heb wel eens eerder een Formule 1-auto bestuurd”, zegt de Italiaan, die tussen 2004 en 2010 geregeld Ferrari-bolides rondreed, “maar er is sindsdien veel veranderd. Ik was zeer onder de indruk van de auto en het Mercedes-team.” Het was ook wel even wennen, erkent Rossi, maar: “Zodra ik het ritme te pakken had, kon ik echt pushen.”

Overigens bericht het Italiaanse ‘La Republica’ dat Hamilton is gecrasht op de machine van Rossi. Hamilton spreekt dit echter tegen: ‘Er waren geen problemen en we hadden een geweldige dag.’ Hamilton crashte wel eens eerder een motorfiets, tijdens de test met Van der Mark. Van der Mark destijds daarover: ‘Hij is snel en absoluut niet bang.’

Kies de mooiste bocht van Nederland

0

In de laatste Promotor van 2019 staat een verkiezing van de Mooiste Bocht van Nederland. Uit zo’n 100 genomineerde bochten – ingezonden door motorrijders – selecteerde de redactie van MotorNL 14 bochten die in aanmerking komen voor de Mooiste Bocht van Nederland. De winnaar bepaal jij.

Stem op www.motor.nl/NeerlandsBocht

Bochtencatalogus

Begin dit jaar zijn we gestart met de Bochtencatalogus van Nederland. De catalogus is nog verre van compleet. We weten haast zeker dat jouw bocht er nog niet tussen staat. Je kunt jouw bocht inzenden voor de Bochtencatalogus

Liberty Road III: Hell’s Highway

0

De bevrijding van West-Europa begon 75 jaar geleden met de landing van 156.115 geallieerde soldaten op de stranden van Normandië. In drie etappes volgen wij het spoor van deze helden, van de D-Day-stranden tot in Wageningen, waar op 5 mei 1945 de Duitse overgave werd getekend.

Etappe 3: een reis vol hindernissen.

Het water van het kanaal bocholt-herentals klotst rustig tegen de kades. Ik heb de harley-davidson heritage softail classic geparkeerd in een parkje onder aan een brug. Ochtendnevel hangt over het land. Dit is historische grond. Op 17 september 1944 vertrokken hier de geallieerde grondtroepen op weg naar arnhem. De bruggen over de belangrijkste rivieren zouden door parachutisten worden veroverd. Operatie market garden ging beginnen. Het optimisme was groot. Voor kerstmis zou de colonne in berlijn zijn en de tweede wereldoorlog ten einde.

DOWNLOAD DE ROUTE IN TRACK, GPX, ROUTE EN ITN

Data MotorNL TTT & Clubtochten 2020

15

Ook in 2020 zetten we weer TankTasTochten uit en organiseren we MotorNL Clubtochten. Trouwe deelnemers aan deze tochten zetten onderstaande data in hun toeragenda.

MotorNL TankTasTochten 2020

MotorNLClubtochten

  • Primavera: 25 april
  • KouwePotenTocht: 31 oktober

MOTORbeurs Utrecht zet koers voort

0
ANP MOTORbeurs Jaarbeurs Utrecht 2018

Vorig jaar koos MOTORbeurs Utrecht voor een nieuwe richting. Meer beleven, meer doen. Die keuze werd deels uit nood gemaakt doordat een aantal merken zich terugtrokken uit de merkenhal. Komend jaar lijkt het tij te keren nu Kawasaki zijn terugkeer heeft aangekondigd.

Breuk

In 2018 verdwenen Triumph en Honda al uit de merkenhal. Vorig jaar was er een klein relletje toen Kawasaki, Suzuki, Piaggio, Moto Guzzi, Aprilia, Vespa en KTM zich daar bij voegden. Gezamenlijk deelde ze een bericht vanuit Kawasaki waarin toelichting gegeven werd voor hun afwezigheid. De merken kozen er veelal voor om eigen evenementen te organiseren. Met een stuk minder grote namen zou de traditioneel goedgevulde merkenhal een heel stuk leger blijven.

Er moesten noodmaatregelen getroffen worden om de overgebleven beursvloer te vullen. En die noodmaatregelen pakten bijzonder goed uit. De geïmproviseerde mini-GS Trophy die BMW op een parcours in de merkenhal organiseerde viel in de smaak bij bezoekers. Hetzelfde ging op voor de enorme expositie van iconische Yamaha’s. Vooral het proefrijden wist enthousiaste reacties uit te lokken. Al met al was de algehele beoordeling van de nieuwe koers erg positief, zowel bezoekers als exposanten.

Meer merken

Vorig jaar schreven we al uitgebreid over deze breuk in motorland. Uiterst opmerkelijk is dan ook dat het nieuws dat ons begin deze week bereikte. Kawasaki kondigde maandag namelijk aan terug te keren naar de beursvloer in februari van volgend jaar. Naar eigen zeggen pakken ze groot uit ook. Het lijkt er dus op dat de nieuwe koers die MOTORbeurs Utrecht gekozen heeft door die wake-upcall goed heeft uitgepakt. Maar hoe zit het met de andere merken die afhaakten? We zochten contact en leerden het volgende.

Zeker aanwezig is de Piaggio Groep waaronder Piaggio, Vespa, Aprilia en Moto Guzzi vallen. Zij bekijken momenteel nog wel of dat met de vier merken zal zijn of dat de stand alleen met Aprilia en Moto Guzzi gevuld wordt. Ook aanwezig is KTM. Niet met een eigen stand maar – net als afgelopen editie – in samenwerking met Arie Molenaar Motors. Daar zijn dan de nieuwe modellen te zien. Triumph liet ons weten wel de intentie te hebben om van de partij te zijn. Het is alleen nog niet duidelijk in welke vorm of hoedanigheid dit zal gebeuren.

De merken die nog twijfelen zijn Honda en Suzuki. Die laten beiden weten nog geen beslissing gemaakt te hebben of ons niets te kunnen vertellen.

Koers gezet

In februari van dit jaar was de organisatie – terugkijkend op de beurs – positief gestemd. Wel was er nog werk aan de winkel volgens Martine Sterk, brandmanager van MOTORbeurs Utrecht: ‘De exposanten die wij al gesproken hebben zijn unaniem positief. Deze editie gaan we met alle betrokken partijen uitvoerig evalueren, dit gaan we naast de uitslag van de bezoekersenquêtes leggen om zo editie 2020 nog beter af te kunnen stemmen op de behoeften van beide partijen.’

Inmiddels komt februari al weer rap in zicht en heeft de beurs niet stil gezeten. We vroegen Sterk opnieuw om een reactie. Zij laat weten dat MOTORbeurs Utrecht blij is dat Kawasaki zijn terugkeer op de beurs maakt, al is ‘beurs’ misschien niet meer helemaal het woord dat de lading van het evenement dekt.

De afgelopen editie hebben we uitvoerig geëvalueerd en aan de hand van die uitkomsten gaan we wederom nieuwe elementen aan de beurs toevoegen. Al dekt het woord beurs niet echt meer de lading.

Martine Sterk, Brandmanager MOTORbeurs Utrecht

Hoe MOTORbeurs Utrecht er dan precies uit komt te zien? Dat blijft nog een verrassing. Sterk kan wel alvast een klein tipje van de sluier oplichten: ‘De samenwerking met de importeurs wordt verder uitgebouwd, er komen nieuwe activiteiten bij en we hebben een mooie winactie in petto voor mensen die op MOTORbeurs Utrecht een gebruikte motorfiets aanschaffen.’ Op de website zien we op het programma voor 2020 dan ook opnieuw het testparcours, de Supermoto-arena en vele andere activiteiten terug.

Foto: ANP – Lex van Lieshout

Icoon: Suzuki GSX-R1300 Hayabusa

3
Suzuki GSX-R1300 Hayabusa

Je nieuwe motor vernoemen naar de slechtvalk, ’s werelds snelste dier, legt de lat nogal hoog. Niet alleen daarom noemde Suzuki hun GSXR1300 de Hayabusa. Ook omdat Honda’s snelste model indertijd de Super Blackbird heette, en laat de slechtvalk nu net de natuurlijke vijand van de merel zijn. Toeval? Ga er maar vanuit van niet!

Honda begon de strijd om het voeren van ’s werelds snelste motorfiets nadat ze met hun CBR1100XX Super Blackbird in 1996 doelbewust de Kawasaki ZX11 na elf jaar van die troon stootten. Honda kon maar twee jaar van de titel genieten, want het record van 287,3 kilometer per uur viel ten prooi aan de radicale Suzuki GSX-R1300 Hayabusa, die met een geclaimde snelheid van tussen de 303 en 312 kilometer per uur ruim over dat record heen ging.

Niet bepaald vernieuwend

Opvallend was dan vooral de marge waarmee het record verbroken werd. Voorheen gebeurde dat met slechts luttele kilometers meer topsnelheid, maar de Hayabusa trok van leer en nam dus een marge van meer dan vijftien kilometer per uur over de Honda. Niet zo opvallend was de manier waarop, want zwart op wit is een vloeistofgekoelde, zestienkleps viercilinder met bovenliggende nokkenassen niet bepaald vernieuwend. Maar waar de CB1100XX nog met naaldjes en sproeiertjes in de brandstofvoorziening rondreed, was de Hayabusa voorzien van injectie.

Let wel, de 1300 was ook voorzien van Suzuki’s revolutionaire SRAD-technologie. Dat wil dus zeggen dat de motor bij stilstand een lager vermogen had dan op snelheid, doordat de snelstromende lucht via inlaatpijpen de airbox op druk bracht. Meer lucht in de cilinders en dus meer vermogen. Niet dat de cilinderinhoud van de ‘Busa miniem te noemen was om te beginnen. Met 1.299cc was de GSXR1300 indertijd de bestbedeelde sportmotor verkrijgbaar. Het vermogen was dan ook de ruim aanwezig. Het topvermogen zou op ruim 160 pk liggen, maar hoeveel precies is door de geforceerde inlaat moeilijk in exacte nummers uit te drukken.

Lelijk en overdreven

De combinatie van een gigantisch motorblok met veel vermogen en een relatief laag drooggewicht van 220 kilogram maakt al voor een potente mix, maar voor Suzuki moest het niet potentieel schijnen. Het moest blijken. Dus werd de Hayabusa ontworpen in de windtunnel. Projectleider Koji Yoshiura vertelde later dat het altijd de bedoelding was om de Hayabusa lelijk en overdreven te maken, zodat men niet over de Hayabusa uitgepraat zou raken. Overigens zou het ook nooit de bedoeling geweest zijn om met de GSXR1300 de snelste motor ooit te bouwen. Nee, nee. Natuurlijk niet, meneer Yoshiura.

Het overdreven uiterlijk zou haast net zo controversieel blijken als de gigantische topsnelheid van de Hayabusa. Zeker als je bedenkt dat in Japan alle voertuigen in principe op 180 kilometer per uur begrensd zijn. Meer heb je niet nodig, toch? 

Lees ook: Icoon: Yamaha TDM

Tweede Kamer

Eind 2000, een jaar na de introductie van de inmiddels berucht en beroemde GSXR1300, kwamen de geruchten op gang dat oud-recordhouder Kawasaki zijn kroon terug wilde eisen met de aangekondigde ZX12R. En op dat moment greep de Japanse regering in, uit pure angst voor een uit de hand lopende wedloop van steeds maar snellere motoren. Meer dan 180 kilometer per uur had je niet nodig volgens de Japanse regering (zelfs de Tweede Kamer in Nederland had de komst van de ‘Busa besproken, kun je nagaan), maar meer dan 300 kilometer per uur is waanzin. Daarop werd tussen de fabrikanten afgesproken dat daar de grens lag; 299 kilometer per uur mocht, maar alles hoger was uit den boze.

Toen de Hayabusa in 2008 groeide van 1.299cc naar 1.340cc en het vermogen toenam naar het astronomische 197 pk, zou een dergelijke update en upgrade ook een hogere topsnelheid op moeten leveren, maar de heren van Suzuki eerden de gentlemen’s agreement en begrensden de 2008 Hayabusa op 299 kilometers per uur precies. Verder werd het bodywork en rijwielgedeelte gemoderniseerd, maar bovenal werd de Hayabusa nog meer de motor die Suzuki altijd al gezegd had te willen maken. Een motor die vermogen heeft in elke versnelling, die goed stuurt en remt en qua design de tongen losmaakt. 

Lees ook: Suzuki Hayabusa: een legende uit productie

Iconisch

Nog altijd is men verdeeld over de Suzuki Hayabusa; je vindt ‘m geweldig, of je haat alles aan zijn bestaan. Al beginnen de eerste modellen in bijvoorbeeld de koperkleur al waardevaster en -voller te worden. Dus misschien heeft meneer Yoshiura in zijn poging de motor lelijk en tijdloos te maken toch raak geschoten. Een ding is zeker, de Hayabusa is zeker iconisch.

In onderstaande video van MotorNL zie je een Suzuki Hayabusa uit 2010!

Mondial Piega 1000 (2002) – Het had zo mooi kunnen zijn

0
Mondial Piega 2002

Stel, je koopt de naamrechten van een legendarisch motormerk als Mondial. Je bouwt een prachtige motorfiets en noemt het de Piega 1000. Alleen op het allerlaatste moment gaat je deal met de motorleverancier niet door. Wat het eind moest zijn werd het niet – dat volgde helaas kort daarna alsnog.

Eind jaren negentig koopt drukwerkmagnaat Roberto Ziletti de rechten van de Mondial-naam. Het roemruchtige Italiaanse motormerk zou onder bezielende leiding van Ziletti een nieuw leven ingeblazen worden. Ziletti had plannen te over, al was geen plan zo groot en groots als zijn einddoel. De Italiaanse ondernemer wilde Mondial namelijk weer terug naar de top van de motorracerij stuwen – terug naar de succes van de jaren vijftig. Mondial won toen in totaal tien wereldtitels.

Mondial Piega 1000

Suzuki zou TL1000R-blokken leveren en de blauw-zilveren superbike was klaar om onthuld te worden.

Ziletti had het allemaal uitgevogeld. Het rijwielgedeelte stond als een huis en leunde flink op het gebruik van koolstofvezel. Carbon was iets dat amper buiten de racerij gebruikt werd, maar Mondial zag er heil in. Suzuki zou TL1000R-blokken leveren en de blauw-zilveren Italiaanse V-twin superbike was klaar om onthuld te worden. Toch kwam het zo ver niet. Suzuki trok de keutel in en zag er toch vanaf motorblokken te leveren. Een prachtige sportmotorfiets stelt nog altijd weinig voor zonder aandrijving…

Maar, met de aankoop van de merknaam had Ziletti niet alleen het recht op het gebruik van de logo’s en aanverwanten overgenomen. De Italiaan verkreeg er namelijk ook de rechten mee van een ruim veertig jaar oude gunst. In 1957 benaderde ‘ene’ Soichiro Honda de grote baas van Mondial; Graaf Boselli. Honda wilde gaan racen, maar had er geen kaas van gegeten. Mondial deed indertijd prima zaken met viertakt-racemotoren en Honda hoopte er een te mogen kopen. Zo konden ze de kunst afkijken. Boselli wilde er niks van weten; hij ging echt Honda echt geen van zijn motoren verkopen. Wat dacht die Soichiro Honda wel niet?

Nou, Honda dacht in elk geval vast niet dat Graaf Boselli het geld zou weigeren om Soichiro Honda een van zijn motoren te geven. Een gift, een gunst. En het was die gunst die Mondial Honda verleende, die Ziletti nu redde. Honda eerde – zoals het een beetje Japanner betaamt – de gunst die Graaf Boselli in 1957 verleende.

Het was die gunst die Mondial Honda verleende, die Ziletti nu redde.

Zo zou Honda VTR1000R SP1-blokken leveren voor de Piega 1000. Alles leek goed te komen en in 2002 verscheen de Piega 1000. Met een krachtig tweecilinderblok, een voorvork van Paioli, remmen geleverd door Brembo, een achterschokdemper van Öhlins en een overdaad aan lichtmetaal en carbon was de Piega meteen al iets heel bijzonders. Anders deed het rijklaargewicht van slechts 190 kilo nog wel een duit in het zakje.

Niet veel later zou Ziletti de superbike-versie onthullen van de Mondial Piega. Stap 1 van zijn plan Mondial weer op het wereldpodium te doen schitteren. Helaas zou het jongensboek, waarin een self-made millionaire met een passie voor motoren Mondial reanimeerde, tegenslagen te over doorstond, decennia oude verbondschappen aanhaalde en de grootste der aarde zou verslaan op weg terug naar de top, nooit het gelukkig einde krijgen dat het verhaal verdiende.

Om twee redenen werden de laatste hoofdstukken nooit geschreven. Wat het racen betreft, kwam er een kink in de kabel toen het WK Superbike voor 2003 de regels aanpaste. Van 750cc viercilinders en 1.000cc tweecilinders, verschoof het reglement naar 1.000cc – of dat nou twee-, drie- of viercilinders waren. De Mondial Piega 1000 was als racemotor dus plots achterhaald. Een prototype werd nog getest, maar tot racen kwam het niet.

Ziletti met het prototype van de Piega
Roberto Ziletti met het prototype van de Mondial Piega-superbike.

Ziletti had simpelweg de tijd niet zijn droom te verwezenlijken.

Natuurlijk had een welgesteld zakenman als Roberto Ziletti kunnen doorontwikkelen – een Mondial Piega 1000RR met het blok van de gloednieuwe CBR1000RR, bijvoorbeeld? Alleen was de droom van Ziletti blijkbaar totaal gedoemd, met als nagel aan de doodskist het overlijden van Ziletti’s vader. Ziletti senior was namelijk overleden rond de tijd van de overname van Mondial en zo werd Ziletti Junior prompt CEO van het bedrijf van vaders. Niets aan de hand, tot de industriële printerfabrikant de drukwerktak van Mitsubishi overnam. Die overname en het werk dat erbij kwam kijken nam zo veel tijd in beslag dat Mondial in 2004 failliet ging. Ziletti had simpelweg de tijd niet zijn droom te verwezenlijken.

De Mondial Piega 1000 had een startschot moeten zijn van iets moois – een nieuw leven voor Mondial. In plaats daarvan bleek het een klappertjespistool waarvan de klappertjes zelf nog vochtig bleken ook. Het had zo mooi kunnen zijn

Foto’s: Mondial
Galerij: Iconic Motorbike Auctions

Elon Musk: ‘We gaan geen straatmotorfietsen bouwen’

0
Elon Musk

Tesla gaat geen elektrische straatmotorfiets maken. Dat blijkt uit een tweet van de excentrieke Zuid-Afrikaanse Tesla-topman Elon Musk. Het was een reactie op de vraag wanneer de Tesla-quad uit zou komen. Een eventuele crossmotor van Tesla is er nog niet mee uitgesloten.

Het Amerikaanse elektrische automerk kwam onlangs met de Cybertruck – een volledig elektrische pick-up-truck die nogal wat stof deed opwaaien. Tijdens de presentatie reed men een elektrische quad de laadbak in. Blijkbaar zijn er wel intenties die vierwieler in productie te nemen, waarna Musk toespeelt dat elektrische crossmotoren van Tesla ‘wel leuk’ zouden kunnen zijn.

Straatmotoren wimpelt Musk vervolgens compleet af, zij het met een wellicht wat kortzichtige uitleg. Musk op Twitter: ‘We gaan geen straatmotorfietsen bouwen, want te gevaarlijk. Ik ben ooit aangereden door een vrachtwagen op eentje en ging bijna dood, toen ik zeventien was.’

Tweet Elon Musk

Die enkele noodlottige ervaring heeft de Tesla-topman blijkbaar doen afknappen op de straatmotorfiets. Dat terwijl motorfietsen sinds 1988 (toen Musk zeven was) een heel stuk veiliger geworden zijn. Alleen al het feit dat ABS sinds 2017 verplicht is op alle motorfietsen met meer dan 125cc (A1 motoren moeten ABS hebben of een remsysteem dat de voor- en achterrem koppelt) en dan hebben we het nog niet eens over hellingshoek afhankelijke remsystemen en elektronische veiligheidssystemen zoals tractieregeling.

Straatmotoren wimpelt Musk vervolgens compleet af, zij het met een wellicht wat kortzichtige uitleg.

Zeg nou zelf, sinds 1988 – voor de beeldvorming: dat is meer dan dertig (!) jaar geleden – zijn de motorfiets zelf, de kleding en de helmen die we dragen veel veiliger geworden. Dat Elon Musk een elektrische motorfiets van Tesla volledig uitsluit op basis van die ene ervaring, klinkt bij nader inzien dan ook eerder als een drogreden dan pure kortzichtigheid.

Tesla ATV
Een quad – of ATV, zoals ze in Amerika genoemd worden – van Tesla is wél aanstaande .

Want ja, als zelfs Tesla totaal niet geïnteresseerd is in de elektrische straatmotorfiets… Dat gezegd hebbende, is Elon Musk bepaald niet de meest rechtlijnige CEO van een tech-bedrijf. Dus sluit vooral niks helemaal uit.

Over niks uitsluiten gesproken; elektrische crossmotoren ziet Musk wel zitten!

Foto: Frederic J. Brown / ANP
Afbeelding: Twitter

Ducati verkoopt originele raceonderdelen voor op je dressoir

0

Het verzamelen van originele onderdelen van motoren die meedoen aan de MotoGP- en het WK Superbikes bleek de droom van veel Ducatisti. Die droom is met het Memorabilia Project werkelijkheid is geworden.

Vanaf december 2019 geeft het Ducati Memorabilia Project fans van de in Bologna gevestigde motorfabrikant de kans om gecertificeerde onderdelen te kopen van motoren die de afgelopen jaren in de MotoGP- en het WK Superbikes zijn gebruikt. De eerste serie officiële Ducati-onderdelen bestaat uit drijfstangen, krukassen, nokkenassen en zuigers, stuk voor stuk persoonlijk gecertificeerd door Claudio Domenicali en Gigi Dall’Igna. Om hun authenticiteit en originaliteit nog verder te versterken, worden alle onderdelen geleverd met een technische beschrijving en informatie over de coureurs en het seizoen  waarin de onderdelen werden gebruikt.

De memorabilia kun je kopen in de Ducati Store in Borgo Panigale en vanaf 2020 ook online op www.ducati.com. Elk onderdeel is beschermd in een vitrine van plexiglas en wordt geleverd met een certificaat van echtheid.

De beschikbaarheid is beperkt, waardoor dit een niet te missen kans is voor Ducatisti en andere motorliefhebbers om eigenaar te worden een echt stukje race-Ducati.