zaterdag 11 april 2026
Home Blog Pagina 318

De toppers van morgen dit weekend te zien in Heerde

0
Dani Heitink in 2023 in Roemenië op weg naar de wereldtitel 85cc.
Dani Heitink in 2023 in Roemenië op weg naar de wereldtitel 85cc.

Twee maanden na de Nederlandse Grand Prix zijspancross wordt in Heerde opnieuw een wereldkampioenschap georganiseerd. In het weekend van 13 en 14 juli komen ’s werelds beste jonge crossers naar Circuit Kamperweg Heerde aan de start in drie klassen: 65cc, 85cc en 125cc. Dit kampioenschap werd in 2004 ingesteld en is nu toe aan de twintigste editie. In het coronajaar 2020 werd er niet gereden.

De baan in Heerde is een typisch Nederlands zandcircuit. Dat betekent dat de Nederlandse rijders goede kansen hebben op podiumplaatsen. Ook het allereerste kampioenschap werd in Nederland verreden en ook toen werd de strijd gestreden in het zand van Heerde. Voor Nederland en Jeffrey Herlings was dat een gedenkwaardige wedstrijd, want daar behaalde hij zijn eerste wereldtitel. In de eerste manche moest Herlings nog Max Anstie één seconde voor zich dulden, in de tweede manche zette hij Donny Bastemeijer op bijna een halve minuut achterstand. Bastemeijer heeft, ook door een zware val in Kroatië, zijn carrière twaalf jaar geleden al beëindigd. Hoe het Herlings verder is vergaan is bekend. Datzelfde weekend finishten Ceriel Klein Kromhof en Glenn Coldenhoff in beide races van de 125cc bij de eerste vijf.

Het heeft zeven jaar geduurd eer Nederland een tweede wereldkampioen mocht verwelkomen. Maar toen was het wel twee keer raak. In het Spaanse El Molar werd Raivo Dankers kampioen in de 85cc en was Kay Karssemakers de sterkste in de 65cc. Dankers is inmiddels gestopt, Karssemakers acteert nu in de MX2.

MXGP Italië 2024: Gajser loopt iets uit op Prado

Twee jaar daarna werd er gereden in Lange (Estland). Daar won Ivano van Erp de titel in de 65cc-klasse. Vijf jaar later was het weer raak voor Van Erp. In het Finse Vantaa won hij de eerste manche van de 125cc voor Cas Valk en werd hij tweede achter de Let Janis Martins Reisulis (en eindigde hij voor Valk). Het werd in Finland een dubbel feest voor Nederland, want Gyan Doensen was oppermachtig in beide manches van de 85cc. Dani Heitink eindigde daar als vijfde en dertiende.

Afgelopen jaar, in het Roemeense Boekarest, toonde Heitink aan sterk gegroeid te zijn, want hij won de eerste manche, waarin Dean Gregoire derde werd, en werd achter Jarne Bervoets (en voor Gregoire) tweede in de tweede race. Die uitslagen leverden hem de wereldtitel op. Doensen, Heitink en Gregoire doen in Heerde alle drie mee in de 125cc-klasse en behoren allen tot kanshebbers op een podiumplaats, waarbij een titel tot de mogelijkheden behoort.

Tal van de huidige buitenlandse toppers deden ook voor het eerst van zich spreken in dit Junior Wereldkampioenschap. Een greep uit de bekendste namen die ooit wereldkampioen werden: Alessandro Lupino (85cc, 2006), Ken Roczen (85cc, 2007), Eli Tomac (125cc, 2009), Jordi Tixier (125cc, 2010), Jorge Prado (65cc, 2011), Pauls Jonass (85cc, 2011 en 125cc, 2013), Tim Gajser (125cc, 2012), Jett Lawrence (65cc, 2014), Maxime Renaux (125cc, 2015), Jago Geerts (125cc, 2016) en Mattia Guadagnini (125cc, 2019).

Grote kans dat je over enkele jaren de toppers ziet die het op 13 en 14 juli in Heerde uitstekend hebben gedaan. Mooi als je dan kunt zeggen: ‘Ik heb hem jaren geleden al in Heerde gezien’.

Foto: Infront

Dani Heitink in 2023 in Roemenië op weg naar de wereldtitel 85cc.
Dani Heitink in 2023 in Roemenië op weg naar de wereldtitel 85cc.

MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro: stijlvol aerodynamisch meesterwerk

1

MV Agusta heeft een indrukwekkende geschiedenis als het gaat om het produceren van prachtige motorfietsen, met name hun gekuipte modellen. De nieuwe MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro is geen uitzondering en zet deze trend voort. Het model weet zelfs aerodynamische vleugels op een stijlvolle manier te integreren, wat een primeur is.

De velgen van de Superveloce 1000 Serie Oro zijn geïnspireerd op de baanbrekende F4-modellen van 25 jaar geleden, die destijds een nieuwe maatstaf zetten op het gebied van motorfietsdesign. Ondanks het moderne uiterlijk van de nieuwe machine, zijn er diverse stijlelementen die doen denken aan de oorspronkelijke 750cc F4-modellen.

MV Agusta: een exclusieve toekomst

Recentelijk heeft MV Agusta een transformatie ondergaan, waarbij KTM een meerderheidsbelang in het merk heeft genomen. Dit zal naar verwachting leiden tot een bredere distributie van MV Agusta-motorfietsen via het bestaande dealernetwerk van KTM.

De Superveloce 1000 Serie Oro is een gelimiteerde editie, met slechts vijfhonderd exemplaren die geproduceerd zullen worden. Bestaande Serie Oro-eigenaren kregen voorrang bij het bestellen van deze nieuwe motorfiets.

Hoewel de aerodynamische vleugels op indrukwekkende wijze zijn geïntegreerd, is dit niet MV Agusta’s eerste experiment met aerodynamica. Al in 1972 testte Phil Read een 500cc-GP-racer van het merk met aerodynamische vleugels op het circuit van Assen.

Terwijl die oudere machine minder dan 100 pk leverde, biedt de nieuwe Superveloce 1000 Serie Oro indrukwekkende prestaties met 208 pk @ 13.000 tpm en een maximaal koppel van 116,5 Nm @ 11.000 tpm.

Honda MSX125 Grom vernieuwd voor 2025

0

Honda heeft de MSX125 Grom voor modeljaar 2025 vernieuwd. De motorfiets heeft een nieuwe, sportievere stijl gekregen met snel te verwijderen carrosseriepanelen en drie nieuwe kleuropties. Voor het eerst zijn er ook officiële Honda accessoires beschikbaar.

Op technisch vlak is de Grom ongewijzigd. Hij wordt nog steeds aangedreven door een 125cc-luchtgekoelde SOHC tweekleps motor gekoppeld aan een vijfversnellingsbak. Het chassis maakt gebruik van 31 mm USD voorvork en 12 inch wielen. De remmen worden hydraulisch bediend en aangestuurd door een IMU.

Nieuwe Honda CB1000 Hornet belooft prestaties en betaalbaarheid

Andere kenmerken zijn LED-verlichting en een LCD-dashboard met toerenteller en versnellingsindicator. De carrosseriepanelen zijn makkelijk te verwijderen en bieden veel ruimte voor personalisatie met stickers of wraps.

De 25YM MSX125 Grom is beschikbaar in Candy Blue, Pearl White en Matte Black Metallic.

Gelekte patentafbeeldingen onthullen design elektrische Royal Enfield

0

Royal Enfield werkt aan zijn eerste elektrische motorfiets, waarvan het ontwerp recentelijk is gelekt via patentafbeeldingen. De afbeeldingen tonen een bobber-achtige stijl met enkele opvallende designkenmerken.

Het chassis heeft een uniek ontwerp waarbij het hoofdframe over de brandstoftank loopt. Girdervorken aan de voorkant zijn een ander onderscheidend element. Motor en accu zijn ondergebracht in één enkele structuur, zonder zichtbare aparte elektrische motor. De aandrijving gaat via een riem naar het achterwiel.

CFMoto: motorgordelconcept voor verhoogde veiligheid

De fiets lijkt te zijn uitgerust met smalle banden, waarschijnlijk om gewicht en rolweerstand te verminderen voor maximaal bereik. Schijfremmen voor en achter maken deel uit van het pakket. De achterbrug is vermoedelijk van gegoten aluminium en er lijkt een monoshock achtervering te worden gebruikt.

Andere designelementen zoals de ronde koplamp, knipperlichten, spiegels en cockpit ogen typisch Royal Enfield. Met de indiening van het ontwerppatent lijkt de wereldwijde introductie van Royal Enfield’s eerste elektrische motorfiets, gebaseerd op het L-platform, niet meer veraf. Als alles volgens plan verloopt, zou de e-bike ergens in 2025 op de markt kunnen komen.

Op de foto bovenaan zie je de Photon Electric, een eerder studiemodel. Die lijkt wel verdraaid veel op de render die Royal Enfield met het patent meestuurde.

Edo’s motoravontuur in Australië: een roadtrip langs de Great Ocean Road

0

Voor zijn werk is Edo regelmatig op reis en hij had Australië al een aantal keer bezocht, maar nog nooit was het gelukt om er eens een roadtrip met de motor te doen. Als zich dan een mooie gelegenheid voordoet aarzelt hij geen seconde… 

Vier vrienden op Himalayans door Nepal: naar het Dak van de Wereld

Vanwege drukke werk- en reisschema’s lukte het me eerder nooit om voor een paar dagen een motor te huren en eens een stukje van Australië per motorfiets te ontdekken. Een klein stukje maar, want Australië is best groot.  Ik maak uiteindelijk eerst een trip van een aantal dagen naar Thailand om vervolgens door te vliegen naar Melbourne. Daar zou ik een weekend hebben plus een extra maandag i.v.m. Labour Day. Dat was mijn kans! Dus snel een motor gehuurd bij Eagle Rider Melbourne en het plan gemaakt om The Great Ocean Road te rijden. Een beroemde weg, die bekend staat als een van de mooiste motorroutes van Australië. The Great Ocean Road is gewijd aan de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog en tevens het grootste oorlogsmonument van Australië. De weg is gebouwd tussen 1919 en 1932 door soldaten die terug kwamen uit de oorlog.

Op weg

Op zaterdagochtend vroeg uit de veren en een Uber geregeld naar de Eagle Rider vestiging  om de huurmotor op te halen. De motor stond al op me te wachten; een Heritage Softail Classic M8 en het papierwerk verliep gelukkig snel. Mijn bestemming voor die eerste dag was Geelong, waar ook de Harley-Davidson dealer zit uit het YouTube kanaal van Million Dollar Bogan (Danny Hayes). Voor wie hem niet kent; deze man rijdt de mooiste routes op Harleys en dan niet alleen on-road, maar ook off-road. Hij komt daarbij in de meest bizarre situaties terecht, zoals met een Heritage tussen twee rotsblokken vast komen zitten in Zion of de Dalton Highway rijden op een Street Glide, waar de meeste andere motorrijders een BMW GS of iets dergelijks zouden gebruiken… De man bij Eagle Rider gaf me nog een goede tip om de ferry te nemen, in plaats van terug te rijden door Melbourne met al het drukke verkeer tijdens het Labour Day weekend. Dus snel mijn navigatie aangepast en ik was op weg.

Surf Coast

De eerste kilometers was het zaak goed te concentreren, omdat er in Australië links wordt gereden, maar gelukkig zat mijn stuur aan al de goede kant. Het was heet! De temperatuur liep op tot tegen de 40 graden, dus mijn eerste stop was bij een supermarkt om water en zonnebrandcrème in te slaan en mijn motorjas in de koffer te stoppen. Ik rij naar de ferry van Sorrento via een mooie kustroute door diverse surfdorpjes. De omgeving staat dan ook bekend als de ‘Surf Coast’. Het boarden verliep soepeltjes en het was heerlijk uitwaaien tijdens de 45 minuten durende oversteek naar Queenscliff. Eenmaal aan de overkant van de baai aangekomen zag ik op mijn telefoon dat de Geelong Harley-Davidson inmiddels was gesloten. Daarom besloot ik naar het hotel te rijden om in te checken en daarna direct door te gaan naar Bells Beach, om een verfrissende duik te nemen in de Indische Oceaan. De dag afgesloten bij Pistol Pete’s Food ‘n Blues voor een paar prima lokale biertjes, (Hells Bells XPA) en een lekkere burger.

Memorial Arch

De volgende dag weer vroeg aan het ontbijt. Het zou weer enorm warm worden en ik wilde op tijd op weg naar het eerste punt van de dag; de Great Ocean Road Memorial Arch. Het gebied van de Great Ocean Road is 150 miljoen jaar oud en bestaat uit kalkstenen rotsformaties waarvan ‘De 12 Apostelen’ de meest bekende is. Er zijn in dit gebied ook diverse fossielen van Pool Dinosaurussen gevonden. De weg vervolgend naar Apollo Bay zie ik diverse borden langs de weg die waarschuwen voor overstekend wild. Terecht ook, want ik zag een aangereden krokodil en een kangoeroe langs de weg en ik hoopte maar dat een dergelijke botsing mij bespaard zou blijven… De weg ging ook door een stuk regenwoud met aparte bomen en zeer mooie natuur. Uiteindelijk aangekomen bij het punt waarvandaan ik weer richting Geelong zou rijden; de Gibson Stairs en de 12 Apostelen. Erg indrukwekkend en zeer de moeite waard, ondanks de hitte.

Wilde kangoeroes

Inmiddels was mijn benzinepeil fors gezakt, maar tankstations had ik de hele ochtend nog niet gespot… Via de navigatie een benzinestation gevonden en ik moest hiervoor nog zo’n 30 km het binnenland in rijden. Eenmaal aangekomen, het brandstof lampje brandde al, bleek dat benzinestation gesloten te zijn, dus maar even iemand aangesproken en gelukkig… Zo’n 5 km verderop zou er een tankstation open zijn, wat uiteindelijk ook juist bleek te zijn. Tijd voor lunch, gestopt bij een Whisky stokerij met BBQ, maar die tent zat al helemaal vol. Het was het weekend van Labour Day en dat wordt down under intensief gevierd. Dan maar via de binnenlanden op weg richting hotel. De temperatuur was inmiddels zo hoog opgelopen dat de rijwind meer op een gloeiende föhn leek. Bij de eerstvolgende pomp een hotdog en verkoelend drankje genomen. Rijdend langs eindeloze dorre velden, waar de Black Angus runderen alle ruimte hebben. Hier is geen Farmers Defence Force nodig. Meteen ook mijn eerste wilde Kangoeroes gespot, wat natuurlijk ook weer een hele belevenis is voor een Nederlander.

Kort maar mooi

Maandag was de dag dat ik mijn motor weer moest inleveren in Melbourne. Onder het genot van een biertje las ik echter een email waarin stond dat ze waren gesloten op Labour Day. Of ik de motor op zondag of dinsdag kon inleveren… Helaas had ik al de nodige biertjes op en Australische wetgeving is zeer streng op dat vlak en op dinsdag moest ik weer aan het werk. Gelukkig Eagle Rider alsnog te pakken gekregen en alles is uiteindelijk goed gekomen. Het is een erg relaxed volk. De volgende morgen op pad voor het laatste gedeelte van de reis, van Geelong naar Eagle Rider Melbourne en ik had besloten om deze keer wel door Melbourne heen te rijden om wat meer van deze mooie stad te zien. Na een leuke rit de motor weer ingeleverd. Ik had in totaal zo’n 1000 kilometer gereden. Niet echt veel, maar toch… Wachtend op de Uber daalde het besef in dat het korte, maar mooie avontuur alweer was afgelopen en ik kan terugkijken op een fantastische motorervaring die zeker voor herhaling vatbaar is!

Tekst & foto’s: Edo

In memoriam Henk van Mierlo: een echte zandhaas

0
Henk van Mierlo
Henk van Mierlo

Op 4 juli is in Boekel Henk van Mierlo overleden. De oud-crosser is 66 jaar geworden. Hij was succesvol in de jaren tachtig. Aan zijn carrière kwam in 1991 een eind door een val tijdens een training, waarbij de toen 33-jarige rijder zijn nek brak en een hoge dwarslaesie opliep, waarna hij uitsluitend nog zijn rechterarm kon bewegen. Vanaf dat moment was Van Mierlo aangewezen op een rolstoel. Tot zij ziek werd en twee jaar geleden overleed, verzorgde zijn vrouw Sjan hem. De laatste jaren bracht Van Mierlo veelal liggend door vanwege doorzitten.

Henk van Mierlo begon in 1974 op zijn zestiende met crossen bij de 50cc-junioren bij de GeLimBra. Bij die bond werd hij later kampioen bij de 125cc-senioren. Daarna stapte hij over naar de KNMV, waar hij bij de junioren moest beginnen. Hij stak ver boven de rest uit en mocht al snel bij de senioren uitkomen. Dat leverde hem de derde plaats op in het kampioenschap.

Een jaar later maakte hij de overstap naar de 250cc, een klasse waarin hij stuitte op onder andere Kees van der Ven. De nationale titelstrijd werd afgesloten met een vierde plaats. Zijn eerste WK-punten behaalde Henk van Mierlo in 1979 in de Nederlandse GP250 in Halle door achtste te worden in de tweede manche. Achter Van der Ven en Bennie Wilken werd hij dat jaar en het jaar erop derde in het Nederlands kampioenschap. In de enige GP die ooit in het Gelderse Hengelo werd verreden, kwam Van Mierlo in 1980 goed voor de dag en werd zesde en derde. Een jaar later mocht hij in de GP van Apeldoorn rijden op een overjarige fabrieks-Suzuki en dat leverde hem twee tweede plaatsen op achter dubbelwinnaar Van der Ven.

Kenny Roberts: de opkomst van een groot kampioen

In 1981 werd aan Henk van Mierlo door de KNMV de Ben Majoortrofee toegekend. Deze onderscheiding gaat naar een jong talent.

In 1982 kreeg Van Mierlo bij de GP van Mill opnieuw een overjarige fabrieks-Suzuki om Georges Jobé en Suzuki aan punten voor de voor Japanners belangrijke merkentitel te helpen. In de eerste manche werd Van Mierlo derde achter Danny Laporte en Jobé, in de tweede race lag hij tweede achter Laporte, maar voor Jobé, die de tweede plek in handen kreeg toen de Suzuki van Van Mierlo vermogen verloor, waardoor hij afzakte naar de vierde plaats. Dat jaar werden ook de eerste punten in het buitenland behaald en werd hij achtste in het WK, zijn hoogste klassering op wereldniveau. Het seizoen 1983 eindigde voortijdig door een val in de Duitse GP, als gevolg waarvan Van Mierlo een nier verloor.

In 1984 kwam de Motorzesdaagse naar Nederland en om te kunnen winnen bedacht de KNMV dat alle topcrossers in het team moesten worden opgenomen. Tot de geselecteerden behoorde ook Van Mierlo. De opzet van de KNMV slaagde, want het team werd wereldkampioen.

De beste prestatie van Henk van Mierlo in 1985 was de tweede plaats (twee keer derde) in de door Gert-Jan van Doorn gewonnen Nederlandse GP in Lichtenvoorde. Daarna scoorde hij nog een enkele keer WK-punten.

Na al die jaren op een kwartliter te hebben gereden, maakte Henk van Mierlo in 1991 de overstap naar de 500cc. Een val op zijn vaste trainingscircuit Bezuidenhout in Boekel zette zijn leven en dat van zijn gezin (Sjan en Henk hadden een zoon en een dochter) op zijn kop.

Op 10 juli is Henk van Mierlo naar zijn laatste rustplaats gebracht. De kist werd gedragen door zijn vier collega’s van het winnende Zesdaagseteam van 1984: Henk Poorte, Gerrit Wolsink, Simon Schram en Martin Schalkwijk.

Foto’s: Jan Boer

Polisport introduceert innovatieve APT-hendels voor motorfietsen

0

Polisport heeft nieuwe hendels ontwikkeld die de kans op schade bij een val aanzienlijk verkleinen. Deze APT-hendels hebben dezelfde vorm als de originele hendels en passen daardoor perfect op de standaard remcilinders van verschillende motorfietsen.

Het geheim zit in het hybride ontwerp. De hendels hebben een kern van roestvrij staal, omhuld door een buitenlaag van composietmateriaal. Bij een val buigt het kunststof mee, in plaats van te breken of scheuren. De stalen kern voorkomt tegelijkertijd dat de hendel blijvend vervormt.

Producttest: 12 verkoelende doorwaaijassen getest

Dankzij de slimme constructie zijn de hendels bestand tegen hoge druk en ongevoelig voor temperatuurschommelingen. Ze passen naadloos op de originele beugel en remcilinder. Een stelwieltje maakt het mogelijk om de hendels af te stellen naar persoonlijke voorkeur.

Polisport levert de APT-hendels per paar voor diverse merken, waaronder Honda, Yamaha, KTM, Husqvarna, GasGas en Beta. De adviesprijs begint bij € 34,90.

CFMoto: motorgordelconcept voor verhoogde veiligheid

0

Motorfabrikanten zijn voortdurend op zoek naar manieren om de veiligheid van motorrijders te verbeteren. Een aspect dat tot nu toe echter onderbelicht is gebleven, is het voorkomen dat de berijder bij een ongeval van de motor wordt geslingerd.

CFMoto heeft een patent aangevraagd voor een soort gordelsysteem voor motorfietsen. Dit is opmerkelijk, aangezien dergelijke oplossingen in het verleden zelden zijn overwogen. BMW deed ooit een gooi met de C1-motorscooter. De reden hiervoor is dat motorfietsen, anders dan auto’s, geen beschermende structuur rond de berijder hebben. Daardoor is het vaak veiliger om bij een botsing juist van de motor af te worden geworpen.

Motorfietsen: de door werkgevers vergeten oplossing voor verkeersdrukte

Het concept van CFMoto is bedoeld om de berijder in bepaalde situaties op de motor te houden, zodat het voertuig de kracht van frontale botsingen kan absorberen. Tegelijkertijd moet de berijder snel van de motor af kunnen stappen als deze omvalt of bij een zijdelingse aanrijding.

Het patent beschrijft verschillende, mogelijke ontwerpen voor dit gordelsysteem. Eén optie is een paar stijve stangen aan weerszijden van de bestuurder die gemakkelijk kunnen worden geopend. Een ander idee is een stel zijstangen die achter de bestuurder roteren en vooraan samenkomen, met een scharnier waardoor de berijder kan op- en afstappen. Het derde voorstel is een meer traditionele gordel van stof, bevestigd aan een stang die loskomt bij een zijdelingse botsing.

Met deze innovatieve concepten probeert CFMoto de veiligheid van motorrijders te verbeteren door te voorkomen dat ze in bepaalde gevallen van de motor worden geworpen, terwijl ze in andere situaties toch snel kunnen afstappen. Hiermee wordt een belangrijke uitdaging op het gebied van motorveiligheid aangepakt.

MOTO73 #13 – 2024

0
MOTO73 13 2024

Royal Enfield stuurt je naar de Himalaya op een Himalayan!

0

Royal Enfield heeft z’n eigen ‘reisbureau’: Royal Enfield Himalayan Rides. Het aanbod motorreizen is beperkt tot drie, die behoorlijk succesvol lijken want een reis is al vol. En terecht: vergeet de Alpen, Dolomieten of Pyreneeën. De Himalaya maakt alle bergruggen tot het niveau dreumes, we spreken uit ervaring. Die bergrug tussen India en China zal je geheugen nog jarenlang positief teisteren.

Lees hier meer.

Zanskar : 10 t/m 18 en 17 t/m 25 augustus 2024 

Reisgegevens

Afstand Terrein Duur Vertrekpunt
1065 Km Asfalt, grind, zand, losse stenen 9 dagen Leh, Ladakh, India

Prijs: €2.000 (inclusief gebruik van de nieuwe Royal Enfield Himalayan 450)

Reis 2: Changtang : 10 t/m 18 en 17 t/m 25 augustus 2024 

Reisgegevens

Afstand Terrein Duur Vertrekpunt
1065 Km Asfalt, grind, zand, losse stenen 9 dagen Leh, Ladakh, India

Prijs: €2.200 (inclusief gebruik van de nieuwe Royal Enfield Himalayan 450)

Royal Enfield Guerrilla 450: foto’s van de definitieve versie