Bij het horen van het jaar 2014 gaan de gedachten van Nederlandse wegraceliefhebbers natuurlijk direct terug naar het wonderseizoen van Michael van der Mark. Maar op 27 april van dat jaar gebeurde iets net zo speciaals, want op die dag won Kevin Valk op een Kawasaki ZX-10R van het MTM Racing Team de FIM Cup Superstock 1000-race. Een klasse die bekend stond als rammen en beuken voor gevorderden. Tien jaar later spelen motoren nog steeds een grote rol in het leven van Kevin, maar dan heel anders.
Marien: Denk je nog vaak aan het WorldSBK Assen 2014?
Kevin: ‘Ja, best vaak om eerlijk te zijn. Wat er die dag gebeurde… Iedereen was vooral met Michael van der Mark bezig, want hij zou zorgen voor het Wilhelmus en deed dat ook. Maar daarna won ik en dat was de grootste verrassing van dat weekeinde. Nee, nee, nee, dat zag niemand van tevoren aankomen. Ik ook niet haha.’
Tijdens het weekeinde wel?
‘Ja, want tijdens de persconferentie, een dag voor mijn zege, zei ik tegen de perschef van het TT Circuit dat als het zou regenen, ik ‘m zou gaan winnen. Echt!’
Je was zonder twijfel de enige die daar echt van overtuigd was, want het winnen van een Superstock 1000-race doe je niet zomaar….
‘Ik voelde gewoon tijdens het weekeinde aan alles dat dit mijn race zou worden. Ik stond er elke sessie goed bij en had ook een heel goede race pace. Je kunt een keer een uitschieter van een rondetijd hebben, maar dan win je de race niet. We hadden dat jaar nog geen enkele sessie in de regen gehad. Zelfs de warm-up was nog droog en toen begon het een klein beetje te spetteren en wist ik dat ik ging winnen. Kom maar op met die start, nooit was ik zekerder!’
Wat weet je nog van die race?
‘Eigenlijk alles. De race werd ingekort naar tien ronden. Een sprintrace dus, nog korter dan het ONK in die tijd, en dan moet je wat meer risico nemen. En dat zag je ook wel, want in de Strubben ging ik er bijna af met een highsider. In de Ruskenhoek ging het nog een keer bijna mis, alleen zag ik al snel dat de jongens voor mij geen flauw benul hadden van waar ze moesten rijden. Ik wel en bij Mandeveen had ik al de leiding te pakken.’
Dat is pure circuitkennis toch?
‘Honderd procent! Ik wist waar een plas water lag en waar niet, waar ik wel door kon gaan en waar vooral niet.’
Gingen ze achter jou je niet kopiëren?
‘Daar hadden ze geen tijd voor. Want na de eerste ronde, had ik achttiende voorsprong en dat werd snel steeds meer. Ze hadden dus niet eens de mogelijkheid ook maar iets te kopiëren.’
Hoelang duurde die rondes daarna?
‘Lang! Vooral de laatste paar, want toen wist ik dat ik kon gaan winnen. Op Assen! Een Superstock 1000-race! Maar Ondrej Jezek kwam steeds dichterbij…. Al in mijn vijfde ronde reed ik mijn snelste tijd en die tijd heb ik aangehouden tot aan de laatste ronde. Achter mij reden ze uiteindelijk drie seconden harder, maar ik had al zoveel opgebouwd en won. Het duurde wel lang voor ik de finishvlag eindelijk zag.’
Je zat toen op het toppen van je kunnen. Wat was op dat moment je doel?
‘Hetzelfde als daarvoor: wereldkampioen worden.’
Hoe lang heb jij geloofd dat je wereldkampioen ging worden?
‘Ik heb echt heel lang geloofd dat 2014 mijn jaar zou worden.’
Je had toen waarschijnlijk nooit gedacht dat je in augustus 2015 je afscheid zou aankondigen.
‘In 2015 wist ik dat ik met mijn Kawasaki gewoon niet de motor had. Ja, ik reed wel voor de hoogst haalbare prestaties en had een leuk contract bij Kawasaki, maar winnen was iets anders. Lang dacht ik dat het af en toe een keer een wedstrijdje nog wel zou lukken. Dat had op Assen gekund alleen toen werd ik eraf gereden in de Strubben. Weg kans. Voor de rest, kom je nergens, kwam je nergens. Zelfs Toprak Razgatlıoğlu had het een jaar later lastig op de ZX-10R, dan weet je het wel.’
Je had toch ook kunnen overstappen naar een ander team en zelfs een andere fabrikant?
‘Ik kon eind 2014, toen ik negende in het wereldkampioenschap werd, naar het Barni Racing Team op de Ducati 1199 Panigale R. Dan moest ik wel 2,5 ton meenemen. Dat geld had ik niet. Met veel moeite had ik voor dat seizoen een ton weten te verzamelen en dat vond ik al superveel geld.’
Een kwart miljoen voor acht races?
‘Ja, dat is heel veel al hadden ze wel echt een goed plan. Ze wilden vooraf op elk circuit testen en dat moest ook wel om echt mee te komen. Alleen als je op een gegeven moment in november of december niet de juiste financiële middelen hebt, ja, dan houdt het op.’
Voorbeschouwing WorldSSP(300) Assen: heb jij ook zo’n zin in een Nederlands feestje?
Toch had het begin februari 2014 al voorbij kunnen zijn en had je Assen nooit kunnen winnen.
‘Ja, dat ging ook weer om sponsoring hè. Er viel een sponsor weg en alles leek voorbij. Gelukkig stapte toen MAC3PARK in. “Kev, we gaan je helpen”. Dat is mijn redding geweest. Zelfs voor het IDM had je toen veel geld nog. Misschien ietsje minder, maar niet veel.’
Uiteindelijk stopte je midden in het seizoen 2015 van het een op het andere moment.
‘Ik had wellicht nog endurance kunnen rijden, wat je ook heel veel coureurs hebt zien doen.
Waarom deed je dat niet?
‘Ik kon niet elke week trainen op de motor, wat veel andere rijders wel konden. Als je elke dag voetbalt, word je veel beter en zo is het ook met racen. Als rijder moet je fysiek en mentaal echt helemaal gezond en topfit zijn. Dat is de basis om te racen en eerlijk gezegd geldt dat voor elke sport waarin je iets wilt bereiken. Maar helaas is dat dus niet het enige wat meetelt in de motorsport.’
Wanneer besloot je daadwerkelijk te stoppen?
‘Ik was in de zomer met vrienden naar Mallorca geweest. Toen had ik er echt wel goed over nagedacht. Er stonden nog een paar races op de kalender en we speelden geen enkele rol. Ik had niet eens een puntje gehaald. En het team was ook niet meer dusdanig enthousiast. Toen bleek dat we onze zakelijke afspraken netjes konden afronden, wist ik het zeker.’
En toen?
‘In dat jaar ben ik afgestudeerd aan de Johan Cruijff Universiteit, commerciële economie. Ik wilde graag wat in het bedrijfsleven doen. Daar maakt het niet uit of je een miljoen hebt op de bank of niet, daar beoordelen ze op wat voor kennis je hebt en wat voor impact je kan maken in de organisatie waar jij voor verantwoordelijk bent. Dat heb ik bij ABN Amro allemaal kunnen realiseren.’
De drive was hetzelfde, alleen de omgeving was anders?
‘Ik had opnieuw een plan. Ik had opnieuw een visie. Dus ja. Ik denk dat dit uiteindelijk binnen elke organisatie wordt gewaardeerd.’
Maar je had niet meer die adrenaline kick van met 180 door de Ramshoek.
‘Toen dat hoofdstuk klaar was, had ik daar echt wel vrede mee. Het plan – wereldkampioen worden – was niet gelukt. Het was daarom zelfs ook wel een opluchting toen ik stopte.’
Toch kon ook jij het niet laten, want al een jaar nadat je gestopt was, reed je weer op het circuit. Weliswaar als instructeur, maar toch.
‘In 2016 heb ik echt een jaartje rust genomen en daarna werd ik op het perfecte moment gevraagd door Trackdays4all.’
Waarom zei je ja daarop?
‘Andere mensen iets leren is harstikke mooi, binnen alle facetten. Dus mentaal, maar ook hoe je op de motor zit, hoe je moet kijken. We begrijpen allemaal dat je later moet remmen en eerder op het gas moet als je harder wilt gaan. Maar hoe kom je daar dan? Dan moet je echt wel behoorlijk wat stapjes voor nemen om dat te kunnen realiseren. En bij elke stap, spelen er nieuwe uitdagingen. Motorrijders daarbij helpen is fantastisch!’
Op hoeveel procent rijd jij bij lesgeven?
‘Denk op veertig procent, maximaal. Dus je hebt wel tijd om iets goed te observeren haha.’
In de jaren daarna ging het hard met je instructeurscarrière, want nu ben je eigenaar van Trackdays4all.
‘Dat is een traject van vijf jaar, begonnen in 2020. Toenmalig eigenaar Jeroen Versteeg zag in mij de ideale opvolger. Midden in de corona-periode heb ik het bedrijf overgenomen, dat was enorm spannend! We wisten niet wat de toekomst ging brengen… Ook bijzonder, wat in de racerij dus nooit lukte, op een Ducati zitten, is nu wel gelukt want we werken al jarenlang heel nauw samen met Ducati.’
En blijf je dan nog wel ‘gewoon’ werken?
‘Doordat ik eigenaar van Trackdays4all ben geworden, wil ik het werken bij ABN Amro gaan afbouwen zodat ik mij volledig kan focussen op het organiseren van circuitdagen.’
Had je met terugwerkende kracht die kennis niet willen hebben toen je racete?
‘De kennis die ik nu heb, had mij 100 procent zeker verder gebracht. Toen ik zestien was, ging ik al naar sponsoren. Alleen ik had niet de zakelijke power om echt mooie plannen te maken en meerwaarde voor iedereen te creëren.’
En dan blijf je dus op die ton zitten.
‘Dan blijf je op die ton zitten, precies. Met mijn kennis van nu had ik echt wel nog wel uitgebreider kunnen gaan. Ja. Maar ja, dat is natuurlijk achteraf, hè.’
Moet je die kennis dan niet gaan gebruiken om jonge talenten te begeleiden?
‘Misschien wel, eigenlijk loopt het negen van de tien keer mis op de financiën. Of je moet zo verschrikkelijk goed zijn.’
Hoe zie je jouw toekomst nu voor je?
‘Ik wil een stabiele en persoonlijke circuitorganisator zijn, waar motorrijders graag komen om het mooiste wat er is in de wereld te doen: racen op het circuit.’
Als laatste nog even terug naar het WorldSBK Assen 2014. Is die zege je hoogtepunt?
‘Zonder twijfel. Een paar uur daarvoor won Michael de Supersport-race en iedereen bleef zitten. Michael was dat weekend natuurlijk de man en toen won ik ook ineens, met ook nog Wayne Tessels op het podium in de Superstock 600. Zulke weekenden maak je niet zo vaak mee in Nederland. En als je van dat succes deel mag uitmaken, is dat heel speciaal!’
Foto’s: Archief MOTO73, privéarchief, Guus van Goethem, Damon Teerink
