woensdag 6 mei 2026
Home Blog Pagina 492

Zwarte Cross 2023: een bewogen editie

Door
Redactie
-
0
Danny Panadero

De 25e editie van de Zwarte Cross kenmerkte zich door een geweldige sfeer en een soepel verlopen organisatie. Het festival in Lichtenvoorde, Lievelde en Vragender verwelkomde 237.500 bezoekers en kende gedurende vier dagen veel hoogtepunten, maar ook een ongeluk en een tijdelijke vermissing.

De vrijdag van deze Zwarte Cross-editie kreeg een donkere rand door een ongeluk bij een attractie met een valluik. Een bezoeker heeft hierbij letsel opgelopen en werd met de ambulance vervoerd naar het traumacentrum in Enschede. De attractie bleef de rest van het festival gesloten. Ten tijde van het verzenden van dit bericht kan de Feestfabriek nog geen update geven. Op zaterdag werd, na een aantal uren, een persoon teruggevonden nadat de Zwarte Cross haar bezoekers en volgers op social media had opgeroepen te helpen zoeken.

Documentaire ‘Zwarte Cross: Vaak Bu-J Te Bang’ vanaf nu te zien op Videoland

De uitbundige maar gemoedelijke sfeer kenmerkte ook dit jaar weer de Zwarte Cross. De bezoekers, artiesten en medewerkers uit alle windstreken en van alle leeftijden beleefden een weekend boordevol muziek, theater, cross, stunts en spektakel. Desondanks de beschreven incidenten verliep het evenement organisatorisch zeer soepel. De donderdag, traditiegetrouw voor de campinggasten, werd afgesloten met de ‘Night of the Nozems’, een avond vol stunts, motoren, spektakel en meezingers in de Megatent, ter ere van het 11-jarig jubileum van het festivaldrankje. Onder andere surprise act Lee Towers maakte van deze eerste avond een onvergetelijk feest. Het nieuwe Stadsplein, met een keur aan podia en winkels, werd op vrijdag feestelijk geopend door burgemeester Annette Bronsvoort en Zwarte Cross mede-eigenaar Ronnie Degen, bijgestaan door festivalgangers op leeftijd uit de samenwerking met zorginstelling Marga Klompé en dragqueens van Gaycafe de Kast.

De Londense topact Bastille bracht vrijdagavond een enorm publiek bij het Hoofdpodium in vervoering. Zaterdag lieten The Opposites de festivalwei kolken en verzorgde Wolfmother na hun show op het Hoofdpodium een verrassingsoptreden voor 150 gelukkige rockers in Café Harder. Ook op het Stadsplein draaide de Nozem Tattooshop overuren: in tientallen lijven werd het logo geprikt. Literair Verhalencafé Het Ezelsoor verwelkomde onder andere schrijvers Marcel van Roosmalen en Lale Gül. Op zondag sloten de zingende stukadoors van Goldband het Hoofdpodium af. Vanavond zullen festivalbezoekers nog losgaan op onder andere Shantel & Bucovina Club Orkestar in de Megatent, EZG en Sefa op de Dansvloer en Keytown Sound op de Reggaeweide.

Ook voor liefhebbers van kleinere en intiemere optredens was er genoeg te zien en te horen. Zo danste Vincenzo Turiano van Introdans een ijzersterke mannelijke interpretatie van De Stervende Zwaan op de Theaterweide, begeleid door harpiste Lavinia Meijer en cellist Detmar Leertouwer. Op de crossbaan werd motorcross-topsport afgewisseld met de stoet ludieke praalwagens. Op vrijdag mochten in de Calimero-klasse crossers Jay Groeneveld, Marcio van de Laars en Madden Visser de eerste, tweede en derde prijs in ontvangst nemen. In de 125 cc-klasse was de top 3: Damien Knuiman, Roan Tolsma en Senna van Voorste. ’s Zaterdags werd de eerste prijs in de 250 cc-klasse gewonnen door Kay Karssemakers, gevolgd door Boris Blanken en Kjeld Stuurman. In de 500 cc-klasse kwamen Henry Jacobi (DE), Mathys Boisramé (FR) en Noah Ludwig (DE) als winnaars uit de bus. In de nieuwe Ladiesklasse won zondag Lotte van Drunen, gevolgd door Malou Jakobsen (DE) en Lucy Barker (GB). In de 85CC werd de top drie: Dex Kooiker, Dean Gregoire en Timo Heuver.

Het weekend trakteerde de bezoekers op een paar verfrissende buitjes maar overwegend kon er worden genoten van nagenoeg perfect festivalweer. In totaal werd de Zwarte Cross 2023 door 237.500 festivalgangers bezocht. Onder hen was voormalig festivaldirectrice Tante Rikie (die in de harten van bezoekers altijd de onvervangbare geestelijk leider van de Zwarte Cross zal blijven): zij beleefde dit jaar voor het eerst de Zwarte Cross als bezoeker.

Herman Brusselmans: ‘Ik denk er zelfs aan om de Thruxton van de hand te doen’

Door
Herman Brusselmans
-
0
Column Herman Brusselmans 2023

Als je zoals ik vijfenzestig bent, binnenkort zesenzestig, vraag je je geregeld het een en het ander af. Natuurlijk vooral: hoe lang zal ik nog leven? En daarmee samenhangend: hoe lang zal ik nog in het gezelschap kunnen zijn van m’n tweeëndertigjarige vriendin, m’n zoontje van vijf maanden, en m’n zesjarige hond? Maar je vraagt je ook andere dingen af: zal ik gezond blijven? Zal het stoppen met roken eindelijk lukken? Zal ik nog lang m’n eigen veters kunnen knopen? Zal er ooit een verpleegkundige dagelijks langskomen om m’n rug te wassen, bij voorkeur gratis want immers betaald door het ziekenfonds? Zal ik m’n interesse behouden in literatuur, sport en actualiteit, of zal het me op den duur allemaal niks meer kunnen schelen? En vanzelfsprekend dringt ook de volgende vraag zich op: zal ik nog vele jaren lang met de motor kunnen rijden?

Een teken aan de wand is dat ik moeilijkheden begin te ondervinden op de Triumph Thruxton 1200 R, die clip-ons heeft en de rijder dwingt tot een zitpositie die niet al te comfortabel is voor de polsen, de nek, en de rug. Op de Triumph Speed Twin Breitling is de houding gemakkelijker vol te houden en daarom heb ik meer en meer de neiging om de Thruxton op stal te laten en vooral met de Breitling de weg op te gaan. Ik denk er zelfs aan om de Thruxton van de hand te doen, hoe mooi en aantrekkelijk hij ook mag zijn.

Een troost is dat er motorrijders rondsjezen die nog veel ouder zijn dan ik. Zo ontmoette ik een drieëntachtigjarige man, die vele kilometers blijft afleggen op z’n Tiger 850. Ik vroeg aan hem of hij geen last had bij het rijden. ‘Helemaal niet’, zei hij, ‘ik voel me als een vis in het water. Nergens pijn, ook niet na een rit van Assenede naar Waarschoot, waar ik woon.’ In Assenede is de Triumph-dealer BMC en daar had ik de man leren kennen. Van Assenede naar Waarschoot is het ongeveer vijfentwintig kilometer en dat Pierre, zoals hij heette, die afhaspelende zonder een greintje problemen, dat gaf mij moed. Ik nam aan dat hij de oudste motorrijder was die er in de buurt rondreed, tot hij zei: ‘M’n broer Antoine, met wie ik samenwoon, is tweeënnegentig en die rijdt nog steeds met de motor.’

Herman Brusselmans: ‘ik heb mijn zinnen gezet op de Triumph Street Triple 765 RS Moto2’

Tjonge, tweeënnegentig. Als ik het zelf ook ooit zo lang zou volhouden, had ik nog zevenentwintig jaar motorplezier voor de boeg. ‘Wil je hem eens ontmoeten?’, vroeg Pierre. Ja, dat wilde ik wel. ‘Volg mij maar’, zei hij. Ik reed op de Breitling achter de Tiger van Pierre en dat was nog een heel karwei, want Pierre reed als een gek. Achter hem aanrijden was ongeveer levensgevaarlijk. Tot hij stopte bij een kleine boerderij in Waarschoot en ik met het zweet op het voorhoofd m’n helm afnam. Binnen stelde hij me voor aan Antoine, een kwieke oude man, die een sigaar zat te roken en een neut jenever zat te drinken. ‘Dit is Herman Brusselmans’, zei Pierre, ‘een jonkie, dat ook motorrijdt. Laat je motor even zien aan Herman, Antoine.’ Ze liepen me voor naar een vroegere koeienstal en daar stond godbetert een Vincent Black Shadow. ‘Uit 1949’, lalde Antoine, die duidelijk al meer dan één neut had genuttigd, ‘een van de eerste die van de band is gerold. Wacht, ik start ’m even.’ Na een aantal pogingen met de kickstarter, kreeg hij de Vincent aan de praat. Schitterend geluid, magnifieke motor. ‘Zullen we samen een toertje doen?’, vroeg hij. ‘Op een andere keer’, zei ik, terwijl ik dacht: je broer rijdt al als een zot, wie weet hoe jij, zo zat als een aap, rijdt. ‘Ik moet dringend naar vrouw en kind.’ Ik nam afscheid en onderweg naar huis, dacht ik: ik ben helemaal niet oud, ik ben piepjong, en ik zal met de motor nog vele wegen zoeken en vinden.

Toerisme Nederland: FoodRoute door Noord-Brabant

Door
Michiel van Dam
-
0
FoodRoute door Noord-Brabant

Wie Veghel zegt, zegt voedsel. Familiebedrijven van hier behoren tot de top van Nederland, Europa, de wereld. Topcateraar Maison van den Boer, Mars, Jumbo, Campina, Sligro, AgriFirm. En tel daar nog maar honderden agrarische bedrijven in de omgeving bij op. Veghel werd dankzij de spoorverbinding ’s Hertogenbosch-Helmond en de aanleg van de Zuid-Willemsvaart in 1826 een belangrijke transporthub. Daarom werd de Veghelse Noordkade in 1915 aangewezen als de ideale plek voor de eerste grote graansilo van de Coöperatieve Handels Vereniging. Vanuit de wijde omgeving brachten boeren hun oogsten naar de grootste mengvoederfabriek van Europa, waar de CHV de granen verwerkte tot ander andere geperste veekoeken.

Foto’s: Michiel van Dam

De oude veevoederfabriek in uitgegroeid tot een gastronomische en culturele hotspot. Buiten foodbedrijven zitten er diverse eetgelegenheden, een brouwerij, bars, traiteurs, winkels, theaters, muziekpodia, oefenruimtes voor bandjes en een museum in. Multiculti-culinair dus, die huidige Noordkade.

Toerisme Nederland: Vrijheid-blijheid langs de Friese Middelzee

De oude silo is met een rondleiding te bezoeken. Ook de rest van het postindustriële complex is het bezoek waard. Grote silo’s en oude fabrieksmachines getuigen nog van de bedrijvigheid van weleer. We wandelen over loopbruggen op diverse hoogtes door de hal waar ooit de kolossale mengketels werden gevuld. Het lijkt wel een übersized kas, zo eentje uit sciencefictionfilms met nederzettingen op andere planeten. Stalen frames, glazen koepels, hangende planten en allerlei industriële elementen. Prachtig.

We starten de motoren op de parking waar hopplanten en fruitbomen staan. Behalve Veghel en de imposante Noordkade bestaat de gemeente Meijerijstad ook uit ritsen smalle slingerweggetjes. Rond Olland toeren we door agrarisch bepaald landschap, met weinig doorgangsverkeer buiten de hoofdroutes. Langs de weg staan bomen die voor aangename schaduw zorgen, in het land staan hier en daar fruitbomen met een duidelijk meer commerciëlere bestemming.

Bossche Bol

Op de kaart ziet het riviertje de Dommel er verleidelijk uit met allerlei slingers. Maar de oevers zijn helaas niet van wegdek voorzien, gelukkig zijn er genoeg alternatieven. Zo nu en dan eindigt asfalt in een zandpad, zo landelijk is het hier, maar dan loopt de route linksom of rechtsom weer verhard verder naar de Brabantse hoofdstad Den Bosch.

Wie Den Bosch zegt, zegt Bossche bol. De enige échte komt van bakkerij Jan de Groot, waar je deze Brabantse moorkop ook aan een tafeltje kunt proeven. Behalve vandaag. Want vandaag is het maandag en op maandagen is de bakkerswinkel van De Groot gesloten. Moeten we daarom deze Bossche lekkernij aan onze neus voorbij laten gaan? Natuurlijk niet. Want net als de Amsterdamse kroket van Van Dobben wordt ook De Groot’s Bossche bol buiten de zaak zelf geserveerd.

Op een van de gezellige terrassen op het Marktplein bijvoorbeeld of in het statige Hotel Royaal. De sfeer op het plein is een stuk gemoedelijker dan de koortsvisioenen die Hieronymus Bosch schilderde, de ’s-Hertogenbosche zoon die nu op een sokkel over de Brabantse gezelligheid uitkijkt en ons op de motoren wat jaloers lijkt na te kijken.

Wijn en Whisky

De Loonse en Drunense en Drunense Duinen hebben als bijnaam de Brabantse Sahara. Dat maakt meteen al dorstig. Er wordt in Brabant tegenwoordig wijn gemaakt en zelfs whisky. Maar écht Bourgondisch is natuurlijk het Brabantse bier. Van de wereldwijd twaalf Trappistenbrouwerijen staan er twee in Noord-Brabant.

Trappistklooster La Trappe in Berkel-Enschot heeft de PR goed op orde. Cisterciënzermonniken hebben zwijgplicht, om los te komen van egocentrisme en nader tot God te raken. ‘Proef de Stilte’ is de slogan waarmee ze hun bier vermarkten. Maar het is niet stil als gids Toon Gloudemans bezoekers rondleidt door de kloosterbrouwerij. Want Toon is een marketingkanon van formaat.

Hij is het prototype van een Bourgondische Brabander. Hij trakteert ons op een niet aflatende stroom mooie verhalen en geestige anekdotes. Toon stelt zich namelijk als doel dat geen van de bezoekers zijn verhalen ooit zal vergeten. De rond 50.000 bezoekers die de kloosterbrouwerij jaarlijks aandoen moeten hun familie en vrienden vertellen over La Trappe, zo is de filosofie van Toon. En de volgende keer in het café of de supermarkt automatisch kiezen voor La Trappe. Zo werkt de tam-tam van Toon.

Wij proeven na afloop van de rondleiding een mooi glas Nillis, een donker nulprocent bier. Met een paar flessen speciaalbier in de motorkoffers rijden we daarna langs de kloosterpoort naar Tilburg. Na zo’n dorstlessertje lusten we nu ook wel weer een hapje eten. Een mens, monnik of motorrijders, leeft niet van bier alleen.

In restaurant Villa la Vida spatten vrolijke kleuren van de huiskamermuren. Die levenslust vertaalt zich gelukkig ook in de kwaliteit van onze lunchgerechten, naar wens te genieten binnenkamers of buiten op het terras aan het water.

Scharrelvlees

Met een tevreden maag en daardoor in opgewekte stemming pakken we de route weer op. Dat Brabantse boerenland is heerlijk om doorheen te rijden. En er komen producten vandaan die op de menukaarten van de plaatselijke horeca staan. Bioboerderij ’t Schop bijvoorbeeld heeft zich gespecialiseerd in vlees van Anguskoeien, een ras dat goed gedijt op de gronden rondom Hilvarenbeek.

We worden hartelijk welkom geheten door moeder Van den Broek. ‘Nee dank u, we hebben net al koffie op’. En daar komt zoon Bart al de trap af gedenderd. Hij laat ons het bedrijf zien en vertelt over de passie van zijn familie, die hier al generatieslang boert. ‘Met alleen landbouw red je het als agrariër niet meer. Een beetje boer moet vandaag de dag diversifiëren. Ons pa begreep dat al in de jaren tachtig, tegen de toenmalige trend van schaalvergroting in.’

Zuid-Limburg op de bonnefooi

’t Schop heeft varkentjes, voor de show, en koeien, voor het vlees. ‘Onze Anguskoeien grazen op terreinen van Natuurbeheer en verrijken die gronden in het kader van natuurbeheer en bodemdiversificatie. Klein maar fijn, dat is onze bedrijfsfilosofie. We halen alle tussenschakels er tussen uit en verkopen ons biologische rundvlees direct aan de consument. We waren een van de eersten in Brabant, zo niet Nederland, die een boerderijwinkel hadden.’

De tijd gaf pa Van den Broek gelijk. Bart: ‘We moeten veel balletjes in de lucht houden. Mensen die vlees in onze winkel kochten vroegen hoe ze dat het beste konden bereiden. Zo gingen we masterclasses uitbenen en barbecueën geven. Gelukkig vinden we het leuk met mensen en we ontvangen voor onze activiteiten nu zo’n tienduizend bezoekers per jaar.’

Streekverwennerijtje

Die varkentjes in de modder oogden een stuk gelukkiger dan Hieronymus Bosch op zijn sokkel. Ook wij motorrijders voelen zich happy in de open lucht van het boerenland, dat ons gastvrij onthaalt. We slingeren weer over smalle weggetjes langs weilanden en akkers rond de loop van de Hoogeindsche Beek aan de ene kant en de Reusel langs de andere kant van de N629.

Ook is het bos hier volop aanwezig. Hier en daar een vennetje en zo’n kloeke Brabantse boerenhoeve met kleurige luiken en een rieten kap. Veel van dat spul is door Brabantse ondernemers omgetoverd tot een horecagelegenheid, zoals herberg In den Bockereyder aan het einde van een voor motorrijders legaal begaanbare weg.

Ook tegen de Belgische grens aan liggen fijne stuurwegen. We schurken dan ook door de Kempen, het natuurgebied dat zijn naam heeft gekregen van het Latijnse Campina, wat open vlakte betekent. En waar die melkfabriek in Veghel dus de letters op de melkpakken vandaan haalde.

Reusel, Hulsel, Bladel, Duiel. Brabant zou Brabant niet zijn als er niet een aantal herbergen aan de route zou liggen. In Bergeijk rollen smulpapen graag bij streekrestaurant De Hofkaemer naar binnen voor een streekproeverijtje, streekverwennerijtje of een streekgerecht van het menu. De tijd dat er in Brabant alleen aardappels werden gegeten is allang voorbij.

Wie aardappeleters zegt, zegt Van Gogh. Die in Brabant geboren schilder had een scherp oog voor de bekoring van het Brabantse landschap. Er zijn sinds hij hier schilderde wat gebouwen en wegen bijgekomen. Maar de essentie van het Brabantse landschap blijft dezelfde. Door de natuur gemaakt, door de mens vormgegeven.

Mienekes

Voor de lol rijden we meestal niet een stad binnen. Maar net als voor Den Bosch maken we voor Eindhoven een uitzondering. Brabanders die het weten kunnen hebben ons dringend aangeraden naar de Willemstraat te rijden en daar de worstenbroodjes van Houben te proeven. De look & feel van de winkel is perfect, tussen traditioneel en hip in: heel Brabants dus.

De menukeuze is duizelingwekkend. Worstenbroodjes komen in allerlei smaken. Traditioneel met duurzaam varkensgehakt. Vegan op basis van peilvruchten. Met chili-gehakt, truffel, asperge (in het seizoen), halal-lam, sport (met kipgehakt en volkorenmeel). Of hebben we toch liever een worst: een combinatie tussen worstenbroodje en tosti?

Kunnen we niet kiezen? Hoppa: dan pakken we toch gewoon de proeverijplank met naar keuze vijf soorten worstenbrood of tien miniworstenbroodjes en sauzen? Houben doet ook aan teekawee: twintig ‘mienekes’ in een Sterrenbox, met verfijnde receptuur samengesteld door sterrenkoks. Het wordt proppen in de motorkoffers. Op naar Nuenen. Want wie Nuenen zegt, zegt Van Gogh. In het park voor hotel Auberge Vincent staat geen Hieronymus Bosch, maar het beeld van de Aardappeleters. Ook driedimensionaal is de Opwettense watermolen, die er nog precies zo uitziet als op Van Gogh’s schilderij. Voor ons is verder van belang dat er tegenwoordig een restaurant in is gevestigd, waar we in gepaste sfeer onze Bourgondische boendertoer door Brabant afsluiten.

Download hier de route

Download hier de routeDownloaden
FoodRoute door Noord-Brabant

Er komt veel goeds en lekkers van de Brabantse bodem. De provincie heeft naar verhouding de meeste Michelinrestaurants in Nederland. Maar is het ‘gewone’ eten buiten die peperdure sterrententen nou zo heel anders dan in de rest van Nederland? Nou, nee. Over het algemeen ligt het kwaliteitsniveau gelijk. Maar die titel Bourgondisch Brabant komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Onderweg ervaren we dat uit eten gaan in Brabant een prominente rol heeft in het dagelijks leven. Naar onze bescheiden mening steekt Brabant daarmee uit boven andere Nederlandse provincies. En dan zijn er nog die verlaten weggetjes. Om van te smullen.

Toeristische informatie over Noord-Brabant en de foodroutes:

www.visitbrabant.com

  • Noordkade Veghel:

www.noordkade-veghel.nl

  • Bossche bollen Jan de Groot Den Bosch:

www.bosschebollen.nl:

  • Kloosterbrouwerij La Trappe Berkel-Enschot:

www.latrappe.nl

  • Restaurant Villa la Vida Tilburg:

www.villa-la-vida.nl

  • Bioboerderij ’t Schop Hilvarenbeek:

www.hetschop.nl

  • Worstenbroodjes Houben Eindhoven:

www.houbenworstenbrood.nl

  • Restaurant de Watermolen van Opwetten Nuenen:

www.dewatermolenvanopwetten.nl

  • Parkhotel Auberge Vincent Nuenen:

www.aubergevincent.nl

10 Mooiste Motorroutes in Spanje

Door
Redactie
-
2

Spanje is een geweldig land voor motorrijders en heeft enkele van de beste wegen ter wereld. Je zult dol zijn op de motorroutes in Spanje, die alles omvatten, van de ruige Pyreneeën in het noorden, de woestijnen van Andalusië in het zuiden, tot de zonovergoten stranden aan de kusten en de Spaanse eilanden. Voordat je op reis gaat, is het essentieel dat je alle regels en voorschriften voor het rijden op een motorfiets in Spanje controleert.

1 Ruta de la Plata

Start: Sevilla
Einde: Gijón
Reistijd: 4-5 dagen tot een week
Ongeveer afstand: 1000 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Sevilla
  • Mérida
  • Cáceres
  • Salamanca
  • Gijón

De Ruta de la Plata, ofwel ‘Zilveren Weg’, begint in Zuid-Spanje en is perfect voor degenen die een culturele route met een religieuze focus willen rijden. Elk jaar komen duizenden mensen naar Spanje om de Camino de Santiago te lopen. Met deze route kun je daadwerkelijk de beroemde pelgrimsroute rijden. De route begint in het zuiden in Sevilla en gaat verder naar het noorden, met tussenstops in steden zoals Mérida, waar veel Romeinse ruïnes te vinden zijn, en Cáceres, een prachtig intact middeleeuws dorp.

Je kunt ook stoppen in Salamanca, een universiteitsstad die bekend staat om haar architectuur en een populaire dagtrip vanuit Madrid. De route eindigt in de stad Gijón, in de regio Asturië.

Vanaf daar kun je, als je de pelgrimstocht wilt voortzetten, doorgaan via Frankrijk. Het is perfect voor mensen die een mix van cultuur willen ervaren door vele beroemde dorpen van koloniaal Spanje te bezoeken, evenals prachtige landschappen terwijl je rijdt in en rond nationale parken en bergketens. Dit deel van de route kan 4 dagen tot een week duren, afhankelijk van hoe vaak je wilt stoppen.

Dit zijn de vijf meest gemaakte fouten op motorvakantie

2 Pyreneeën

Start: Barcelona
Einde: San Sebastian
Reistijd: 3-7 dagen
Ongeveer afstand: 500 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Barcelona
  • Montserrat
  • Vic
  • La Molina
  • Nationaal Park Aigüestortes
  • San Sebastian

Deze route neemt je mee door adembenemende landschappen en kronkelende bochten door de Pyreneeën en geeft een klein voorproefje van de Baskische regio van Spanje.

De route begint in Barcelona, een levendige stad aan zee die bekend staat om haar eten, cultuur en architectuur. Je kunt gemakkelijk naar Barcelona vliegen, indien nodig een motorfiets huren en een paar dagen de stad verkennen voordat je aan de motorroute begint.

Na het verlaten van Barcelona passeer je het Montserrat-gebergte voordat je de Pyreneeën in gaat. Montserrat, een populaire dagtrip vanuit Barcelona, biedt een prachtige kathedraal en een historisch klooster om te bezoeken, verscholen in de Pyreneeën. Je kunt een paar uur pauzeren en vervolgens door de bergen rijden over enkele van de beste motorwegen in Europa.

Terwijl je rijdt, kom je langs charmante bergdorpjes en historische steden, waar je kunt genieten van de lokale keuken en cultuur. Enkele aan te bevelen stops langs de route zijn de middeleeuwse stad Vic, het skioord La Molina en het prachtige Nationaal Park Aigüestortes.

De route eindigt in San Sebastian, een pittoreske kuststad die bekend staat om haar stranden, eten en Baskische cultuur, met bergachtig terrein rondom de stad en spectaculaire uitzichten voor motorrijders.

De gehele route kan 3 tot 7 dagen duren, afhankelijk van hoeveel tijd je wilt besteden aan het verkennen van elke stop, en kan worden voortgezet door de rest van de Baskische regio.

3 TransAndalus

Start: Malaga
Einde: Malaga
Reistijd: 7-14 dagen, afhankelijk van je tempo!
Ongeveer afstand: 1000 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Malaga
  • Alpujarras
  • Tabernas Woestijn
  • Granada
  • Sierra de Grazalema
  • Ronda
  • Tarifa

De TransAndalus is een reis van ongeveer 2.000 km die je meeneemt door enkele van de meest schilderachtige gebieden van Andalusië. Het is erg populair bij fietsers, maar motorrijders zullen ook genieten van de bochtige wegen en het landschap. De route duurt meestal 10-14 dagen om te voltooien, maar kan worden verkort of verlengd, afhankelijk van je reisvoorkeuren.

Beginnend in Malaga, rijd je door de bergen en olijfgaarden van het binnenland, passeer je pittoreske dorpjes in de Sierra Nevada en stop je bij historische bezienswaardigheden zoals het Alhambra in Granada. Terwijl je door de regio reist, zie je de prachtige witgekalkte dorpen van de Alpujarras en het dramatische landschap van Sierra de Tabernas.

Een van de hoogtepunten van de TransAndalus route is de rit door het Natuurpark Sierra de Grazalema, met zijn prachtige kalksteenformaties en weelderige bossen. Andere opmerkelijke stops zijn de historische stad Ronda, bekend om zijn dramatische brug en stierenvechttraditie, en het kustplaatsje Tarifa, dat een populaire plek is voor kitesurfen.

Onderweg heb je de gelegenheid om te genieten van de Andalusische keuken en te stoppen in een (of meerdere!) van de kustdorpen om te zwemmen in de Middellandse Zee.

Al met al is de TransAndalus een fantastische manier om de schoonheid en diversiteit van Andalusië te ervaren op een motorfiets.

4 Tenerife

Start: Zuid-Tenerife
Einde: Los Gigantes
Reistijd: 1 dag
Ongeveer afstand: 185 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Playa de las Ámericas
  • Vilaflor
  • Nationaal Park Teide
  • La Orotava
  • Puerto de la Cruz
  • Garachico
  • Los Gigantes

Er zijn veel geweldige motorroutes op Tenerife, maar deze iconische route op het Spaanse eiland laat je de belangrijkste bezienswaardigheden van Tenerife zien in één dag. Begin in het zuiden van het eiland in Playa de las Ámericas en ga richting Teide, stoppend in Vilaflor voor een snelle koffie. Onderweg naar het Nationaal Park Teide heb je uitzicht op de oceaan en klim je door prachtige dennenbossen. Eenmaal in het park beleef je plezier aan het rijden door lavavelden. Als je verder gaat, voorbij het toeristenbureau van Teide, vind je een leuk restaurant waar je buiten kunt zitten en jezelf kunt trakteren op lunch of koffie.

Op weg naar beneden kun je een stop maken in La Orotava om de historische en kleurrijke stad te verkennen en vervolgens richting Puerto de la Cruz te gaan.

Je kunt wat tijd besteden aan het verkennen van Puerto de la Cruz of ontspannen op de stranden, en vervolgens naar Garachico gaan, een populaire plek aan het strand. De route terug naar het zuidelijke deel van het eiland brengt je door meer bossen, met veel bochtige wegen.

Als je het goed plant, kun je Los Gigantes vlak voor zonsondergang bereiken en dan kun je genieten van het spectaculaire uitzicht.

5 Costa Brava

Start: Barcelona
Einde: Roses (hoewel je kunt doorgaan)
Reistijd: 1 – 2 dagen
Ongeveer afstand: 250 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Barcelona
  • Calella de Palafrugell
  • Llafranc
  • Tamariu
  • Cadaqués
  • Roses

De Costa Brava, aan de noordoostelijke kust van Spanje, is een adembenemend mooie regio die bekend staat om haar rotsachtige kustlijn, kristalhelder water en pittoreske kustplaatsen. Beginnend in Barcelona, voert de motorroute langs de Costa Brava je over bochtige wegen met adembenemend uitzicht op zee, schilderachtige stranden en charmante dorpjes.

De eerste stop op de route is het stadje Calella de Palafrugell, bekend om zijn smalle straatjes, witte huizen en prachtige stranden. Van daaruit brengt de weg je naar de prachtige stranden van Llafranc en Tamariu, beide populaire bestemmingen om te zwemmen, zonnebaden en watersporten.

Terwijl je verder rijdt op de route, kom je langs het pittoreske middeleeuwse dorp Pals, bekend om zijn geplaveide straatjes, gotische architectuur en indrukwekkende wachttorens. Verderop kom je aan in het charmante vissersdorp Cadaqués, beroemd om zijn witte huizen, smalle straatjes en prachtige stranden.

De laatste stop op de route is het stadje Roses, gelegen aan het noordelijke uiteinde van de Costa Brava. Hier kun je genieten van de prachtige stranden, de middeleeuwse vesting verkennen en jezelf verwennen met een van de beroemde zeevruchtengerechten uit de regio.

De route kun je gemakkelijk in één dag afleggen, maar het is altijd fijn om de tijd te nemen om elk dorp grondig te verkennen en te genieten van de zon op een van de mooiste stranden van Spanje.

6 Vuurtorentour in Palma de Mallorca

Start: Palma de Mallorca
Einde: Palma de Mallorca
Reistijd: 1 dag
Ongeveer afstand: 252 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Palma de Mallorca
  • Port de Pollença
  • Cap de Formentor
  • Alcúdia
  • Necropolis van Son Real
  • Cala Torta

Mallorca is een paradijs voor motorrijders en biedt vele geweldige routes! Deze motorroute op Mallorca neemt je mee langs enkele van de beroemde plekken en uitzichten op het eiland. Je zult waarschijnlijk je reis beginnen vanuit Palma de Mallorca en naar het meest iconische punt op het eiland gaan: Cap de Formentor.

Je moet de snelweg nemen om een deel van het eiland te doorkruisen, maar zodra je Port de Pollença bereikt, zul je genieten van de bochten en uitzichten onderweg. Let op fietsers terwijl je door bossen en heuvels rijdt en uiteindelijk aankomt bij Cap de Formentor, een vuurtoren op het uiterste puntje van het eiland.

Neem een korte pauze voordat je terugkeert en afdaalt naar Alcúdia, een prachtig klein havenstadje waar je kunt genieten van een lekkere lunch met zeevruchten. Bezoek vervolgens de Necropolis van Son Real, een prehistorische begraafplaats, voordat je je dag afsluit op het strand van Cala Torta.

Toerisme Frankrijk: dwars door de Chartreuse

7 Baskenland

Start: Bilbao
Einde: San Sebastián
Reistijd: 1-2 dagen
Ongeveer afstand: 175 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Bilbao
  • San Juan de Gaztelugatxe
  • Bermeo
  • Urdaibai Biosphere Reserve
  • Guernica
  • Elantxobe
  • Lekeitio
  • Getaria
  • Zarautz
  • San Sebastián

Baskenland, in Noord-Spanje, is een van de mooiste en meest bezochte regio’s, en deze motorroute neemt je mee langs de beste bezienswaardigheden die er te zien zijn. De route begint in Bilbao, de grootste stad, en gaat richting het westen langs de kust naar San Sebastian.

De route is ongeveer 175 kilometer lang en kan in één dag worden afgelegd, maar wij bevelen je aan er twee dagen voor uit te trekken om te genieten van de adembenemende uitzichten en te stoppen in de kleine stadjes voor ‘pintxos’, de Baskische tapas.

De eerste stop na Bilbao is San Juan de Gaztelugatxe. Deze prachtige plek is een must-see langs de Golf van Biskaje. Fans van Game of Thrones zullen de locatie misschien herkennen uit de serie, hoewel je dit keer geen draken in de lucht zult zien! Dit deel van de route voert je langs enkele bochten langs de kust voordat je verder gaat.

Terwijl je langs deze route rijdt, kom je langs vele pittoreske vissersdorpjes zoals Bermeo, Lekeitio en Getaria, die bekend staan om hun heerlijke visgerechten en de Baskische keuken. De prachtige stranden en kristalheldere wateren van de Baskische kust zijn prachtig om te zien en in de zomer perfect om te zonnebaden.

Verder langs de route passeer je het Urdaibai Biosphere Reserve, dat diverse flora en fauna herbergt. Ga landinwaarts naar Guernica, een stad die in 1937 gebombardeerd werd en vervolgens beroemd werd door Pablo Picasso’s schilderij van de tragische terreurdaad. Hoewel de stad veel geschiedenis van de Baskische regio herbergt, moet je geen oude stadspleinen of veel historische gebouwen verwachten. Het grootste deel van de stad is verwoest door de bombardementen en is herbouwd. Ga daarna terug naar de kust en stop bij de andere vissersdorpen die allemaal spectaculaire uitzichten op de Baskische kust hebben.

Tot slot bereik je San Sebastián. Deze levendige kuststad staat bekend om zijn prachtige stranden, heerlijk eten en levendige sfeer. Besteed zeker een dag of twee in de stad om langs de elegante promenade te wandelen, de historische oude stad te bezoeken of gewoon te ontspannen en te genieten van de levendige Baskische cultuur.

Al met al is de route door het Baskenland een perfecte mix van prachtige landschappen, charmante kustplaatsen en het ontdekken van de Baskische cultuur. Het is een must-ride voor elke motorliefhebber die de regio bezoekt.

8 Rias Baixas Circuit

Start: Vigo
Einde: Vigo
Reistijd: 1-2 dagen
Ongeveer afstand: 300 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Vigo
  • Nigrán
  • Baiona
  • Sanxenxo
  • Cangas
  • Cambados

Het Rias Baixas Circuit is een motorroute die je door de prachtige regio Galicië voert. Deze route begint in Vigo en brengt je langs de kust van de Rias Baixas, het meest zuidelijke deel van Galicië. Het is een prachtige route langs de Atlantische Oceaan. De route beslaat een afstand van ongeveer 300 kilometer en duurt ongeveer vier uur om te voltooien, hoewel je zeker de tijd moet nemen om alle plekken te bezoeken!

De route passeert vele pittoreske kustplaatsen, waaronder Baiona, Nigrán en Sanxenxo. Baiona is beroemd om zijn goed bewaard gebleven middeleeuwse kasteel en historische centrum, terwijl Nigrán een prachtig strand heeft met kristalhelder water. Sanxenxo is een van de populairste bestemmingen in de Rias Baixas, bekend om zijn prachtige stranden, uitstekende visrestaurants en bruisend nachtleven.

Terwijl je deze route volgt, kun je ook een kijkje nemen bij de eilanden van het Nationaal Park van Galicië, door een boot te nemen vanuit Cangas. De stranden daar geven je het gevoel alsof je in het Caribisch gebied bent, met hun witte zand en turquoise wateren.

Als je verder naar het noorden gaat, kun je ook een bezoek brengen aan de stad Cambados, bekend om zijn Albariño-wijn en prachtige historische centrum. Proef wat wijn in een van de cafés aan de oceaan voordat je terugkeert naar Vigo.

9 Sierra Nevada

Start: Granada
Einde: Granada
Reistijd: 1 – 2 dagen
Ongeveer afstand: 300 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Granada
  • Puerto de la Ragua
  • Alcútar
  • Lanjarón
  • Alto de Haza Llanas

De rit door de Sierra Nevada is een van de vele prachtige motorroutes in Spanje en brengt motorrijders door het bergachtige gebied van de Sierra Nevada. Het kan gemakkelijk in één dag worden voltooid, maar je zult wellicht een nacht willen blijven om echt te genieten van een bezoek aan de dorpjes en het bewonderen van het landschap.

Beginnend in de stad Granada, gaan motorrijders richting het prachtige Nationaal Park Sierra Nevada, een bekend gebergte met de hoogste pieken op het Iberisch Schiereiland.

De route omvat een aantal uitdagende bergpassen, waaronder de Puerto de la Ragua en de Alto de Haza Llanas, met geweldige uitzichten op de omgeving.

Je zult ook door de regio Alpujarras rijden, die tal van pittoreske, witgekalkte dorpjes heeft om te stoppen en te verkennen en iets te eten. De route omvat ook een bezoek aan het schilderachtige stadje Lanjarón, beroemd om zijn natuurlijke warmwaterbronnen en traditionele Andalusische architectuur.

10 De Kastelen van Castilla

Start: Madrid
Einde: Segovia
Reistijd: 3-4 dagen
Ongeveer afstand: 650 km

Enkele belangrijke stops langs de route:

  • Madrid
  • Segovia
  • Castillo de Coca
  • Toledo
  • Ávila
  • Salamanca

De route langs de Kastelen van Castilla is een geweldige motorroute in Spanje die je meeneemt langs enkele van de beroemdste historische steden en bezienswaardigheden. Beginnend in Madrid, beslaat de route ongeveer 650 km en duurt het ongeveer 3-4 dagen om te voltooien.

Onderweg bezoek je enkele van de meest indrukwekkende kastelen in Spanje, zoals het Alcazar van Segovia en het Castillo de Coca. Je rijdt ook door middeleeuwse steden zoals Toledo, Ávila en Salamanca, elk met een uniek karakter en charme.

De route voert je door het platteland van Spanje, bergachtig terrein en uitgestrekte open vlaktes. Je krijgt de kans om verschillende dorpen te bezoeken en te genieten van heerlijke regionale gerechten, zoals het beroemde geroosterde speenvarken van Segovia. De Kastelen van Castilla is een prachtige, maar ook culturele motorroute.

Marathonmotor BMW R 1200 S: liefde die niet roest

Door
Peter van der Sanden
-
0
BMW R 1200 S

Na een zwarte, rode en blauwe BMW R1100S was in 2010 voor Rob Pijnappel de tijd rijp voor een zwarte BMW R 1200 S. Ofschoon de R 1200 S voor BMW geen groot succesverhaal opleverde, is Rob tot op de dag van vandaag lovend over zijn BMW. En dat ondanks een dure operatie kort na aanschaf van de toen vier jaar oude motorfiets.

Foto’s: Peter van der Sanden

Man en motor

NaamRob Pijnappel
WoonplaatsPurmerend
Leeftijd66 jaar
Beroepgepensioneerd technicus
Rijdt sinds1975
Aangeschaft2010
Nieuwprijscirca € 14.500,-
Dagwaardecirca € 4.000,-
Rijstijltoer/sportief
Gebruikwoon-werk en toer
Brandstofverbruik1:17
Olieverbruik1:10.000
Onderhouddealer
Bouwjaar2006
Kilometerstand157.084 km

Bij Rob Pijnappel (66) uit Purmerend zat de liefde voor tweewielers er al heel vroeg in. ‘Al voor mijn 16e werd er met oude brommers gereden en toen het officieel mocht kwam er natuurlijk een Kreidler. Want als je op de MTS een beetje mee wilde tellen had je een Kreidler of een Zündapp. De interesse voor techniek heb ik denk ik van mijn vader. Die reed ook motor, vaak samen naar de TT in Assen geweest, maar was als het eropaan kwam toch meer geïnteresseerd in auto’s. Bij mij lag het anders. Bij mij stonden de tweewielers voorop en ik ben altijd een groot fan van Valentino Rossi geweest. Ik was nog geen 18 toen ik mijn eerste motor kocht, een oude BMW R60 waaraan van alles mankeerde. Het gras stond in de velgen. Ik kocht de motor toen mijn ouders een keer op vakantie waren. Bij terugkomst stond de motor onder een doek in de schuur maar gelukkig deed niemand er moeilijk over. Ik kreeg de motor aan de praat en met een grote L-plaat achterop de motor mocht ik oefenen in de buurt. Het afrijden was wel even een dingetje. Toen ik de lesmotor bij de rijschool op wilde halen voor het examen kreeg ik te horen dat er geen motor voor me was. Stond in de garage voor onderhoud. Als de wiedeweerga ben ik terug naar huis gefietst om mijn BMW op te halen. Maar daar zat nog geen accu in. Starten ging wel met de kickstarter, maar remlicht en knipperlichten werkten niet. De examinator maakte er geen probleem van. Hand uitsteken mocht ook en bij remmen met je arm een soort stopteken geven voldeed. Een uur later had ik mijn papiertje. Die BMW R60 heb ik opgeknapt en 26 jaar in bezit gehouden. Ik heb laatst het kenteken nog eens opgezocht, de motor rijdt nog steeds rond in de omgeving van Uden.’

Marathonmotor Harley-Davidson Fat Boy: jongensdroom met 113.000 op de teller

Naast de R60 kocht Rob al snel een R75, dat was tijdens zijn diensttijd in Duitsland. Terug uit dienst volgde een Honda NTV650 Revere. ‘Een lekker licht motortje met cardan waarmee ik bijna 80.000 km heb gereden. Maar ondanks dat hield het BMW-virus me in een greep. Bij de firma Duursma kregen ze mij zover om de Honda voor een leuke prijs in te ruilen op een gebruikte zwarte BMW R1100S. Na de zwarte volgde nog een rode en een blauwe S. Samen waren die drie motoren goed voor 150.000 km. De nieuwe R1200S vond ik een mooie motor. Door een kennis van me werd ik erop gewezen dat er eentje met heel weinig kilometers te koop stond bij Van Kalsbeek in Zwolle. De verkoper vertelde me dat de motor import was uit Engeland. Er zat ook nog een mijlenteller op. De km-stand was met 8.600 km erg laag voor een vier jaar oude motor. Ik maakte een proefrit en was direct onder de indruk van het grote verschil met mijn R1100S. De deal was daarna snel gesloten.’

Heb jij ook een marathonmotor?

Heeft jouw motor ook een respectabele kilometerstand bereikt en ken je de historie? Meld je dan aan voor een grondige inspectie door onze specialisten! Stuur een e-mail aan marathonmotor@mpsadventure.nl met je contactgegevens en informatie over je motor, zoals merk, type, bouwjaar en kilometerstand. Meer info is te vinden op mpsadventure.nl.

Duur lager

De meeste kilometers die Rob met zijn BMW’s heeft gereden, bestaan uit woon- werkverkeer en soms een vakantie of een rit met leden van MC MOZAMO. ‘Die motorclub had een handige voorzitter en wist dat wanneer je een vereniging had die refereerde aan “molens” je subsidie kon krijgen. Een van de twee “MO’s” staat dan ook voor “molen”. Dankzij die subsidie waren er veel dingen mogelijk en hadden we zelfs een eigen clubhuis. Maar dat even terzijde, ik zat meestal op de motor om naar mijn werk te rijden. Totdat Fokker in 1996 failliet ging, reed ik dagelijks naar de vliegtuigbouwer in Amsterdam. Daarna vond ik leuk technisch werk bij Douwe Egberts in Utrecht waar ik medeverantwoordelijk was voor de ontwikkeling van koffiezetautomaten. Vakantieritten met de BMW’s bleven beperkt, maar met de nieuwe R1200S ging ik een jaar na aanschaf op vakantie naar Zwitserland. Voor onderhoud kwam ik eerder al bij BMW-dealer Harry Meijer in Lijnden. Voor vertrek naar Oostenrijk ben ik nog even bij hem langs geweest, want ik meende iets aan de motor te voelen wat niet helemaal in de haak was. De motor had pas 28.000 km op de teller, wat kon eraan mankeren? Maar tijdens de rit door Zwitserland namen de problemen toe. Trillen van het blok en een koppeling die vreemd reageerde. Toch maar doorgereden, met moeite thuis kunnen komen, en met het probleem opnieuw naar de werkplaats. Nu was er geen enkele twijfel meer, het blok moest open. Veroorzaker van alle ellende was een kapot lager van de prise-as. Volgens de monteur was ik er net op tijd bij, want er zaten al een paar losse kogeltjes van het lager aan de magneet van de aftapplug. Behalve het lager was er niets kapot, maar de hele operatie leverde wel een rekening van 2.600 euro op. Voor zover ik weet gaf BMW geen garantie, maar heeft Van Kalsbeek 1.000 euro als coulance zelf voor haar rekening genomen.’

Kabelbreuk

Iedere 10.000 km brengt Rob zijn BMW trouw naar de dealer voor een kleine dan wel grote onderhoudsbeurt. ‘Ik ben technisch genoeg om dat zelf te doen. Een Yamaha XS650 en een Honda CX650 staan als hobbyprojecten in mijn schuur. Van de Yamaha heb ik een mooie caféracer gemaakt. Maar bij de motor die ik voor dagelijks gebruik nodig heb, vind ik het gemakkelijker om die naar de dealer te brengen. Dat kost dan wel een paar centen maar ik heb er verder geen omkijken naar. Bij 60.000 km vond de dealer het nodig om de schijven te vervangen. Dat moest volgens de BMW-regels, maar versleten waren ze volgens mij nog lang niet. Bij 94.000 km zijn de stuurkogels vervangen. Na deze ingreep stuurde de motor weer als vanouds. Twee keer zijn de Öhlins-achterschokbrekers bij HK-suspension gereviseerd. Het voor- en na de revisie zorgde echt voor een wereld van verschil. Eén keer heb ik onderweg om hulp van de ANWB moeten vragen. Ik reed op de vijfbaans-A2 tussen Utrecht en Amsterdam toen de motor zonder enige aankondiging stilviel. Ik reed op de derde baan en had de keuze of naar links of naar rechts. Ik heb de vluchtstrook rechts gehaald, maar ik kan je wel vertellen dat dit voor een paar angstige momenten heeft gezorgd. De ANWB’er koppelde de accu los en sloot hem weer aan. Daarna gingen er wel een paar lampjes branden, maar niet meer dan dat. Met de afsleepdienst naar Meijer waar ze het euvel verrassend genoeg snel hadden gevonden. Ik denk dat het vaker voor kwam. Een los kabeltje (wat voor deze motor nergens toe dient) van de kabelboom had massa gemaakt. De boordcomputer zag dat als een storing van het remsysteem, waarna automatisch alles werd uitgeschakeld. Ik vraag me wel af of er geen veiligere manier is om in te grijpen. Dit had voor mij tussen het drukke verkeer heel anders af kunnen lopen.’

BMW R 1200 S op de brug

Aan niets is te zien dat de R1200S al ruim anderhalve ton achter de kiezen heeft wanneer deze bij Motor.NL-expert Van Sleeuwen arriveert. Het korte proefritje levert geen ander commentaar op dan ‘alles is in orde’. Sinds Rob’s vervroegde pensioen wordt de motor niet meer in de winter gebruikt, maar in de winters daarvoor heeft de BMW flink wat pekel doorstaan. Maar dat is aan het uiterlijk nauwelijks terug te zien. Hooguit een beetje spikkels op de onderste kroonplaat en vorkpoten. En enkele roestige bouten van de remklauwen. Dat is dan ook alles. Rem- en schakelpedaal zijn nog als nieuw en dat geldt ook voor de complete uitlaat waarvan de demper op een typische manier uitmondt in het kontje van de motor. Er zit wel een nieuw buddyseatovertrek op. ‘De originele buddyseat was gescheurd. Zo’n nieuw overtrekje kun je er zelf simpel overheen trekken en vast nieten’.

Met een brandstofverbruik van ongeveer 1:17 is de BMW R 1200 S van Rob minder zuinig dan veel andere BMW’s. ‘Ik kreeg van iemand de tip om een “bedotter” te installeren. Dat is een simpel weerstandje wat de temperatuursensor voor de gek houdt. Het lijkt of de motor een graad of vijf koeler is waardoor er iets meer brandstof wordt ingespoten met als gevolg dat de motor veel smeuïger rijdt. Ik ben er heel blij mee. Elke keer wanneer ik bij Meijer kom voor een beurt wordt er gevraagd of de motor olie verbruikt. Tot nu toe valt het reuze mee, zeker voor BMW-begrippen. Tussen twee beurten in vul ik ongeveer een liter olie bij. De R1200S heeft geen middenbok en staat dus altijd schuin op de jiffy geparkeerd. Dat heeft als gevolg dat er bij een koudstart regelmatig een rookpluim te zien is. Door de schuine stand komt er onevenredig veel olie bij de linker cilinder.’

Behalve de storing met het losse kabelboomdraadje zijn er geen elektrische storingen geweest. Alleen twee keer een nieuwe accu. Het cardan is met 130.000 km op de teller gereviseerd. ‘Er zat wat speling op de lagers, dan wordt het tijd om in te grijpen. Lagers en rubbers zijn vervangen zodat de motor er weer een hele tijd tegen kan. Bij een van de laatste beurten vroeg de monteur of ik soms gas gaf met een tang, zo stroef vond hij de gaskabels. Ik had dat zelf niet zo in de gaten, want dat sluipt er heel geleidelijk in. Nadat er nieuwe waren gemonteerd merkte ik pas het verschil.’

Marathonmotor BMW R 1200 GS LC Adventure: motor die zijn naam eer aan doet

Alles wat aan de BMW gecontroleerd kan worden wordt door Van Sleeuwen bekeken en beoordeeld, maar overal wordt een vinkje bij ‘goed’ gezet. Werkelijk niets valt er op deze BMW af te dingen. Het blok loopt loepzuiver en er is aan de gehele motor geen beschadigd of verweerd plekje te vinden. Geen wonder dat de eigenaar nog niet aan verkopen of inruilen denkt. ‘Ik vind de motor nog steeds mooi. Goed onderhoud heeft een paar centen gekost, maar de kinderziektes zijn er zogezegd uit. Waarom dan een andere kopen? Deze kan nog gemakkelijk een ton mee. Omdat de motor nu alleen nog voor plezierritjes wordt gebruikt (met zoon en dochter die beiden ook motorrijden) ben ik veel minder afhankelijk van de BMW.

Merkenclub

Er is in Nederland geen specifieke BMW R1200S club maar je bent met de BMW uiteraard altijd welkom bij BMW Club Nederland (BCN). Het ledenbestand bestaat zowel uit motor- als autoliefhebbers van het Duitse merk.

Reparaties en problemen
28.000 km                lager prise-as
60.000 km                Remschijven vervangen
72.500 km                Accu vervangen
73.000 km                Kabelbreuk draadboom
65.000 km                Revisie Öhlins schokbrekers
94.000 km                Stuurkogels vervangen
130.000 km              Cardanrevisie
134.000 km              Revisie Öhlins-schokbrekers
140.000 km              Gaskabels vervangen
145.000 km              Accu vervangen

BMW R 1200 S: goed om te weten

De BMW R 1200 S werd in 2006 de opvolger van de R1100S. Een opvolger voor de R1100S had liefst zeven jaar op zich laten wachten. De nieuwe BMW sportieveling was 13 kg lichter en krachtiger (24 pk) dan zijn voorganger. Het sportiefste jongetje van de BMW-klas is voorzien van Showa of (optinoneel) Öhlins schokbrekers, een lichte Akrapovic demper (optioneel) en later een ingebouwde bandenspanningsmeter. ABS was eveneens optioneel. Het nieuwe design sprak het publiek blijkbaar minder aan dan zijn voorganger want de 1200S bleef slechts twee jaar in productie. De R 1200 S is er ook in HP2 uitvoering (2008-2012). Nog lichter en nog krachtiger.

Pluspunten BMW R 1200 S

  • Mooie combi van race en toer.

Minpunten BMW R 1200 S

  • Standaard vering te hard.
  • De 17-liter tank zorgt voor een niet te grote actieradius.

CFMoto werkt aan een 1000cc-Supersport

Door
Redactie
-
0

De Chinese motorfabrikant CFMoto heeft ons al verwend met verschillende nieuwe motorfietsen in de eerste helft van 2023. En het lijkt erop dat de fabrikant een nog spectaculairdere tweede helft gepland heeft. Dat komt omdat de partner van KTM werkt aan de ontwikkeling van een volwaardige sportmotor. De supersport – laten we ‘m de CFMoto 1000 R noemen – is de eerste viercilinder van het bedrijf en tevens de eerste stap in het zware sportmotor-segment. Ter referentie, het huidige vlaggenschip van de fabrikant is de 450SR.

Bovenstaande video is van vrij lage kwaliteit. Maar als je op het juiste moment pauzeert, zie je een stoere motorfiets. Hij lijkt identiek te zijn aan CFMoto’s huidige ontwerptaal, zoals te zien is op de 300SS en 450SS, compleet met gespierde kuipen en een slank achterwerk. Interessant genoeg heeft deze motorfiets geen enkelzijdige swingarm of een lange uitlaat, beide elementen die we verwachten bij een vlaggenschip CFMoto. Deze aspecten komen echter overeen met de octrooiaanvraag voor een V4 superbike die het bedrijf eerder dit jaar heeft ingediend.

CFMoto 800NK: de eerste testindruk

1000cc-viercilinder van 201 pk

Nee, we verzinnen dit niet; CFMoto’s octrooiaanvraag gaf ook inzicht in de krachtbron van de motorfiets. Er wordt gesproken over een 1000cc, viercilinder met een dubbele bovenliggende nokkenas en vier kleppen per cilinder) die 201 pk (150 kW) levert. Als dit het uiteindelijke vermogen is, zal de motorfiets directe concurrentie hebben van modellen zoals de Kawasaki Ninja ZX-10R en de Honda CBR1000RR. Hij zal echter niet kunnen wedijveren met de Ducati Panigale V4 en de BMW S 1000 RR.

Hoewel dit allemaal opwindend is, is er één ding dat niet overeenkomt met het eerdere octrooi – het uitlaatgeluid. De testmotor die hier te zien is, klinkt als een zuivere vier-in-lijn. Maar in de eerdere octrooiaanvragen werd een V4-configuratie met een hoek van 75 graden getoond, die in theorie heel anders zou moeten klinken. Hierdoor zijn er twee mogelijkheden – ofwel test CFMoto twee motorconfiguraties, ofwel hebben ze de V4-configuratie laten vallen om kosten te besparen (vier-in-lijns zijn goedkoper om te produceren).

CFMoto is gewoon om nieuwe modellen eerst als concept te tonen. De SR-C21 gaf aanleiding tot de 450SR, de NK 22 van vorig jaar gaf ons de 800 NK straatvechter, en het is waarschijnlijk dat de 1000 R dezelfde route zal volgen. Daarom verwachten we dat CFMoto’s superbike zijn debuut zal maken op de aankomende EICMA, gevolgd door de lancering van het productiemodel begin 2024.

Op de foto bovenaan dit artikel wordt een 300SR getoond.

‘Foutje’ op website Triumph voedt speculaties over Roadster 250 en Scrambler 250

Door
Redactie
-
0

Triumph heeft onlangs de langverwachte ‘kleine’ Scrambler 400 en de Speed 400 onthuld. Het lijkt er echter op dat er nog meer verrassingen in petto zijn. Dankzij een samenwerking met Bajaj zou de Hinckley-familie binnenkort kunnen worden uitgebreid met twee nieuwe modellen: een scrambler en een roadster, beide uitgerust met een 250 cc motor.

Hoewel er nog geen foto’s zijn vrijgegeven, hebben collega’s van het Indiase Rushlane ontdekt dat de zoeksectie van de Triumph.uk-website melding maakt van twee interessante namen: “Triumph Roadster 250” en “Triumph Scrambler 250”. Deze subtiele aanwijzingen wijzen sterk op de mogelijke komst van deze nieuwe motorfietsen.

Triumph Speed 400 en Scrambler 400 X: toegankelijke neo-retro’s

Het nieuws over de Triumph Roadster 250 en Scrambler 250 modellen heeft de motorwereld in opwinding gebracht. Met de recente onthulling van de Scrambler 400 en de Speed 400, die al lovende recensies hebben ontvangen, kijkt iedereen reikhalzend uit naar wat Triumph nog meer te bieden heeft. De vermoedelijke introductie van twee nieuwe modellen, aangedreven door een 250 cc motor, belooft een frisse wind door het entry-level segment te laten waaien.

Hoewel de officiële specificaties nog niet zijn vrijgegeven, kunnen we speculeren over wat deze modellen te bieden zouden kunnen hebben. Met een 250 cc motor zouden ze toegankelijk zijn voor beginnende rijders en in sommige landen kunnen voldoen aan de wetgeving voor A2-rijbewijzen, wat de populariteit ervan zou vergroten.

De samenwerking met Bajaj, een gerenommeerde Indiase motorfabrikant, kan ook leiden tot een gunstige prijsstelling voor deze nieuwe motorfietsen, waardoor ze nog aantrekkelijker worden voor aspirant-motorrijders.

Hoewel we nog even moeten wachten op een officiële aankondiging van Triumph, is het duidelijk dat er iets op komst is.

Op de foto bovenaan dit artikel wordt een Triumph-Bajaj 350 Roadster getoond.

Afbeelding: Rushlane.com.

SW-MOTECH presenteert een nieuwe generatie motorfiets dry bags

Door
Redactie
-
0

Al vele jaren zijn de dry bags een vast onderdeel van het productassortiment van SW-MOTECH. Waterdicht, veelzijdig en geschikt voor bijna elke motorfiets. Of het nu op de duozit, bagagedrager, valbeugel is of in combinatie met andere bagage: de waterdichte dry bags vinden hun plek op elke motorfiets en vervullen betrouwbaar hun functie als praktische reistas.

Ondanks of misschien wel dankzij het gemak waarmee je de tassen gebruikt, heeft SW-MOTECH zijn langlopende modellen een upgrade gegeven. Zowel visueel als functioneel zijn de herziene dry bags klaar voor het volgende avontuur. Verbeterde materialen, strak design en vereenvoudigde bevestiging – de nieuwe generatie dry bags staan hun mannetje tijdens elke motorreis.

Soepeler materiaal en subtiele uitstraling

De nieuwe dry bags zijn gemaakt van een PVC-materiaal met een soepeler textuur. Hierdoor zijn de achtertassen zacht en flexibel, waardoor ze gemakkelijker opgerold kunnen worden.

Door de donkerdere kleur benaderen de dry bags visueel de waterdichte bagagefamilie van SW-MOTECH: zowel de SysBag WP-tassen als de gehele PRO-lijn op de tank of achterkant harmoniëren met de dry bags. Dankzij het kleurcontrast aan de binnenkant kunnen spullen nu nog beter gevonden worden.

Nieuwe riemopstelling en veel functies

SW-MOTECH heeft ook verbeteringen aangebracht op het gebied van gebruiksgemak: dankzij de nieuwe opstelling van riemen en gespen zijn de zes modellen nog gemakkelijker vast te zetten en te combineren met andere dry bags op de duozit of bagagedrager.

Met uitzondering van de Drybag 80 hebben alle modellen een extern vak voor kleine reisartikelen. Het geïntegreerde handvat aan de zijkant maakt het vervoeren van de tassen comfortabel en met de apart verkrijgbare schouderriem kun je de droge tassen in een handomdraai veranderen in een veelzijdige reistas. En als er nog meer opbergruimte nodig is, kunnen extra tassen ook worden bevestigd aan de geïntegreerde MOLLE-bevestigingen.

Producttest: 11 roltassen getest

Materiaal

500D polyester
Oppervlak: PVC-gecoat

Kenmerken

  • Universele pasvorm voor bijna alle motorfietsen
  • Gelaste buitenzak (behalve Drybag 80)
  • Waterdichte, extreem duurzame bagagerol
  • Gemakkelijk samen te drukken dankzij soepele materialen
  • Geïntegreerd MOLLE-paneel (behalve Drybag 80 en Drybag 180)
  • D-ringen voor veilige bevestiging van de tas aan de motorfiets
  • Geïntegreerd handvat aan de zijkant
  • Waterdichte oprolsluiting en getapete naden
  • Reflecterende details voor extra zichtbaarheid

Benda LFR 700: een Supersport in Chinese Stijl

Door
Redactie
-
0

Uit China komen steeds vaker motorfietsen die qua ontwerp en kenmerken dicht bij de Europese smaak liggen. Benda staat bekend om zijn opvallende modellen die de aandacht weten te trekken. Deze Benda LFR 700 is hierop geen uitzondering. Deze sportieve motorfiets biedt een krachtige viercilinder van meer dan 90 pk en een hoogwaardig chassis.

In lijn met Europese smaak

Deze Benda LFR 700 is de nieuwste toevoeging aan dit groeiende segment lichte en sportieve motorfietsen. Het is een model dat opvalt door zijn gedurfde en originele ontwerp, compleet met opvallend kuipwerk en een eigenzinnige achterkant. Het chassis is een combinatie van staal en aluminium, met een dubbelzijdige achterbrug en een moderne upside-down voorvork. De indrukwekkende Brembo Stylema-remklauwen aan de voorkant zorgen voor uitstekende remprestaties.

Benda introduceert vernieuwde BD300 Cruiser op de Chinese markt

Respectabele sportmotor

Benda heeft al eerder indruk gemaakt met modellen zoals de LFC 700 en LFS 700, beide aangedreven door een in lijn geplaatste viercilinder van 649 cc. Het motorblok vertoont sterke gelijkenissen met dat van de Honda CB650. Voor de Benda LFR 700 gebruikt Benda het in eigen huis gebouwde viercilindermotor. De cilinderinhoud ervan is vergroot tot 676 cc. Hierdoor levert de LFR 700 vergelijkbare vermogens- en koppelcijfers als de CB650R, met 94 pk en 63 Nm, ondanks de grotere cilinderinhoud.

Internationale verwachtingen

Hoewel de Benda LFR 700 op dit moment alleen beschikbaar is in China, zijn er speculaties dat dit indrukwekkende model ook naar Europa geïmporteerd kan worden. De verwachte prijs in Europa zal naar schatting rond de 13.000 euro liggen, wat deze motorfiets een aantrekkelijke keuze maakt voor motorliefhebbers die op zoek zijn naar een mix van Chinese stijl en Europese prestaties.

Met de Benda LFR 700 brengt Benda een krachtige en gedurfde toevoeging aan de motorwereld, die zeker de aandacht zal trekken en menig hart sneller zal laten kloppen.

Interview Jack Miller over frikandellen, Nederlandse crossbanen en de TT-tunnel

Door
Asse Klein
-
0

Uitgesproken, soms zelfs een beetje grof en bijna altijd humoristisch. Tel daar een fantastische rijstijl en nietsontziende wedstrijdmentaliteit bij op en je hebt het over een publieksheld: Jack Miller. Ooit won hij z’n eerste MotoGP-race op Assen, maar er zijn veel meer raakvlakken tussen deze Australiër en Nederland.

Foto’s: Henk Keulemans, KTM

Jack, je verbleef tijdens je carrière veel in Nederland. Wanneer je aan Nederland denkt, wat komt er dan als eerste in je op?

‘Frikandellen en kipcorns! Nee zonder gekheid, ik hou heel erg van Holland. Ik heb er veel tijd doorgebracht toen ik voor het eerst naar Europa kwam en bij Thomas van Leeuwen woonde. Het is, ver weg van huis, een klein beetje thuis geworden. De mensen zijn er altijd supervriendelijk, spreken goed Engels en het is er allemaal netjes. Het weer kan alleen wel iets beter, maar op goede dagen is het een fantastisch plek om te zijn.’

Interview Marco Bezzecchi: de nieuwe publiekslieveling

Kom je buiten de Dutch TT nog vaak in Nederland?

‘Dit jaar niet, want het is een drukke periode. Ik mis het wel, want in het verleden maakten we jaarlijks een stop in Nederland. Dan waren we er een tijdje en gingen we onder andere crossen; de crossbanen in Nederland zijn fantastisch. Ik hoop er snel weer een langere tijd te zijn.’

Voormalig coureur Thomas van Leeuwen is al jaren jouw assistent. Waarom is hij zo belangrijk voor jou?

‘Hij is al bij mij sinds mijn eerste jaar in de MotoGP, nadat we elkaar per toeval hebben ontmoet in de racerij. Thomas is fantastisch! Hij is zeer georganiseerd en doet zijn werk met veel zorg. Het is niet een hele emotionele jongen met hoge pieken en diepe dalen. Hij is zeer stabiel en als rijder heb je iemand zoals hij aan je zijde nodig. Hij houdt mij kalm.’

Je behaalde je eerste MotoGP-overwinning in Assen. Denk je nog vaak terug aan deze race in 2016?

‘Wanneer ik door de tunnel van het TT Circuit Assen rijdt en mijn naam daar zie staan, brengt dat zeker bepaalde herinneringen naar boven. Ik zat op dat moment in een moeilijke fase. Het was een fantastische race. Niemand verwachtte dat ik zou winnen, inclusief mijzelf. Het was een speciale dag en kijk er nog steeds met heel veel plezier op terug.’

Je oogt enorm relax op de motor, zoals in Mugello toen je bij de start nog tijd had om naar Pecco Bagnaia te zwaaien toen je hem voorbijging. Ben je altijd zo relax op de motor?

‘Niet altijd. Het is zeer intens allemaal, maar ik geniet enorm van wat ik aan het doen ben. Dat zag je terug bij die start in Mugello. En wanneer je geniet, dan presteer je ook beter.’

De ‘raketstart’ is één van sterkste punten van de KTM RC16 in 2023.

Je eerste jaren in de MotoGP waren niet gemakkelijk. Maar het lijkt alsof je nu meer kunt genieten en ook opener bent geworden.

‘Ik ben meer in mijzelf gaan geloven. In mijn kwaliteiten, maar ook in mijn persoonlijkheid. Ik ben mijn rol in de paddock ook steeds beter gaan begrijpen. En leer wat je wel en niet kan doen. De focus is er nog steeds, maar het lukt mij ook om meer plezier te maken. En uiteindelijk zijn we daarvoor hier, we zijn allemaal begonnen met motorrijden omdat we het leuk vinden. Dat is het geheim om een lange carrière te hebben in deze sport.’

Je hebt het afgelopen jaar ook veel veranderingen doorgemaakt in je leven. Je bent getrouwd, jullie verwachten een kindje en je bent van Ducati naar KTM verhuisd. Heeft de verandering van fabrikant ook veel impact buiten de baan gehad?

‘Het was voor mij geen groot ding. Toen ik vorig jaar in Le Mans besloot dat ik deze richting op wilde gaan, was het meeste werk gedaan. Het lastigste was om het papierwerk rond te krijgen. Maar als rijder hoef ik mij daar niet druk over te maken. Ik vertrouwde op mijn eigen kunnen en op KTM. Natuurlijk was het in het voorseizoen even lastig en moesten we aan dingen werken, maar ik vertrouwede het proces voor 110 procent. Toen we gingen racen, waren we er klaar voor. Dat maakt de uitdaging nog mooier, want mensen hadden deze resultaten na ons voorseizoen niet verwacht. Het was een leuke verrassing.’

Was de sterke start van het seizoen met KTM ook een verrassing voor jou?

‘Ik wist toen we naar Portimão gingen dat ik iets kon laten zien, zeker over enkele ronden. Maar het was nog wel hard werken om mijzelf in een positie te krijgen waarin ik mij comfortabel kon voelen op de motor en kon pushen over een raceafstand. Vanaf het eerste raceweekend vielen de puzzelstukjes langzaam in elkaar. Dat was heel gaaf. Het komt uiteindelijk allemaal neer op vertrouwen in je eigen kunnen. Ik ben nu lang genoeg in de MotoGP en ik twijfel niet meer zoveel aan mijzelf, zoals ik in het verleden wel eens deed. Toen dacht ik wel eens; kan ik wel strijden met deze jongens? Ik weet nu – als ik er voldoende werk en focus in stop – dat ik net zo goed kan zijn als de toppers van het veld. Met de geweldige support van KTM zijn we erin geslaagd om in een korte periode al te kunnen strijden om de topposities.’

Is de manier van werken bij KTM anders dan bij Ducati?

‘Nee het is redelijk gelijk en ik denk dat in grote lijn ook zo is bij alle fabrikanten. We hebben niet veel tijd op de motor, dus iedereen doet ongeveer hetzelfde. Maar de manier van reageren op problemen van KTM is meer Europees vergeleken met Japanse merken als Honda en Yamaha. Ducati was ook heel goed op reageren en dacht niet te lang na over een oplossing. De Europeanen zijn daarin directer vergeleken met de Japanse denkwijze. Zeker in de huidige MotoGP met de snelle ontwikkelingen en korte rijtijd moet je als fabrikant heel snel reageren en oplossingen vinden voor problemen.’

Voel jij je inmiddels helemaal thuis op de KTM RC16?

‘We zijn er bijna. We zitten op zo’n 98, 99%, maar je bent altijd op zoek naar dat ene procentje extra. Bij de eerste raceweekeinden voelde het soms nog even vreemd wanneer ik bij de eerste training op de motor stapte. Maar nu, na een aantal races, is dat anders. Het voelt vertrouwt en is het net een handschoen die je aantrekt.’

RW Racing-teammanager Jarno Janssen: ‘TT Assen hoogtepunt van het jaar’

Velen vinden dat het door te sprintraces nu te intensief is en dat rijders vanaf vrijdag meteen te veel onder druk staan. Wat is jouw mening?

‘Ik ben heel blij met het nieuwe format. Dat mensen klagen is in mijn ogen stom. Uiteindelijk krijgen we zeer goed betaald voor wat we doen. En als we nu iets meer moeten racen, dan is dat maar zo. Het betekent dat de show de moeite waard is om naar te kijken. Mensen willen er meer van zien en dat is een goed teken voor iedereen, inclusief de rijders. We zijn motorracers. We zijn hier niet om te klagen of om een parttime-coureur te zijn.’

Vorig jaar gaf je aan dat mensen jou vaak onderschatten en dat ze dikwijls roepen dat je binnen een paar jaar uit de MotoGP verdwenen zou zijn. Hoe ging je daar mee om?

‘Er werd door mensen constant aan mij getwijfeld. Maar ik ben er telkens in geslaagd om die mensen het tegendeel te bewijzen. Toen ik vanuit de Moto3 rechtstreeks naar de MotoGP ging, zou ik binnen een paar jaar thuiszitten. Maar, nu acht jaar, later ben ik er nog steeds. Ik ben Ducati-fabrieksrijder geweest en race nu bij KTM. Er werd gezegd dat ik nooit zou winnen en dat is wel gelukt. Het voelt geweldig om de mensen te laten zien dat ze ongelijk hebben en het motiveert mij enorm.’

Denk je dat de mening van deze mensen door sterke start van het seizoen als nieuwkomer bij KTM is veranderd?

‘Ik denk het wel een beetje. Mensen dachten dat ik alleen maar snel was omdat ik op een Ducati zat. Maar in het begin, toen ik bij Ducati kwam, was de motor zeker nog niet zo sterk als toen ik daar wegging. We hebben in de vijf jaar dat ik voor Ducati heb gereden hard gewerkt om te komen waar we zijn gekomen. Op het einde was de motor fantastisch. Mensen vergeten snel de mindere jaren en focussen zich enkel op de momenten dat de motor fantastisch was. Iedereen wil nu een Ducati. Ik hoop dat we met KTM naar dezelfde positie kunnen werken dat mensen alleen maar denken dat ik win of het goed doe omdat ik op een KTM zit. Dat is het plan.’

Helpt jouw ervaring bij Ducati om de KTM te verbeteren?

‘Absoluut. Hoe meer jaren en ervaring, des te beter in deze sport. Natuurlijk worden mijn tegenstander jonger en jonger, maar voor mij voelt het alsof ik gedurende de jaren alleen maar sterker aan het worden ben. De ervaring die ik heb opgedaan hebben de jongere rijders niet. Ze komen het kampioenschap fris binnen en zijn soms gelijk snel. Maar als het lastig wordt, dan helpt de ervaring om dat te doorbreken. Ik ben op een punt gekomen ik niet meer zo snel gefrustreerd raak. Bij een probleem of een tegenslag ga ik met het team rustig op zoek naar een verandering om het beter te maken.’

Wanneer ben je aan het einde van het seizoen 2023 tevreden?

‘Het zijn gekke races dit jaar. Als we kalm kunnen blijven en punten blijven scoren, dan hopen we nog wat punten in te kunnen lopen. Als we aan het einde van het jaar in de top-drie van het kampioenschap staan, ben ik zeer tevreden. En ik wil heel graag die overwinning, want ik wil de eerste MotoGP-rijder worden die met drie verschillende merken gewonnen heeft!’

Jack Miller (midden) op de grid met links van hem zijn Nederlandse assistent Thomas Leeuwen.
1...491492493...2.011Pagina 492 van 2.011

© Copyright Motor.NL Media Company