Bij het horen van de naam Amanda Zito gaat wellicht geen lampje branden. Geeft niets, na het zien van deze bijzondere film wel. Met haar Honda CB500X reed ze in 24 dagen meer dan 12.000 kilometer door Amerika en maakte daar een blog van die in ieder geval anders is…
In elke motorrijder schuilt een avonturier en reisliefhebber. In de ene iets minder, in de andere iets meer en dan heb je ook nog Dakar-deelnemers. Die hun hand niet omdraaien voor een ritje van 800 kilometer… Door diep zand, over rotsblokken, meters hoge duinen en oneindig kamelengras, om misverstanden te voorkomen. Hoewel wij ook wel van avontuur en een mooie reis houden, is Le Dakar misschien net iets te extreem. Maar dat neemt niet weg dat wij veel kunnen leren van de deelnemers aan de zwaarste rally ter wereld. Zelfs voor een rondje om de kerk.
We zien hier Toby Price die een op een steen kapot gereden achterband provisorisch maakt met een stelletje tyraps. Iets dat zonder bitmoes uiteraard niet kan. Price werd met deze achterband echt tweede in de achtste etappe die liefst 709 kilometer was. Oke, aan het eindelijk hield nog slechts één tyrap het geheel aan elkaar. ‘Ik reed een goede etappe, maar al die tijd probeerde ik zo soepel mogelijk te rijden – niet te hard accelereren voor het geval het probleem erger zou worden.’ En met succes dus!
Of het de meest veilige manier is, betwijfelen wij ernstig en voorkomen is natuurlijk beter dan genezen maar het is een feit dat je een krom voorwiel met twee man recht krijgt. Hoe? De ene houdt de motor goed vast en zet het stuur tegen de uitslag aan. De andere mag vervolgens er op trappen. Dat doe je het best door je knie van je dominante been op te tillen en vervolgens met volle vaart rechtuit te trappen, zodat je lichaamsgewicht genoeg tegenstand kan bieden. Afhankelijk van de kromheid dit enkele malen te herhalen. Het lukte in ieder geval bij de KTM van Daniel Sanders, met hulp van merkgenoot en voormalig Dakar-winnaar Sam Sunderland en Yamaha-rijder (!) Xavier de Soultrait. Mooi die saamhorigheid tijdens een marathon-etappe waar monteurs dus niet welkom zijn.
Hoewel de motorrijders in Dakar het roadbook nog maar enkele minuten voor de start van een proef krijgen, is de voorbereiding enorm belangrijk. De Nederlander Paul Spierings verwijderd bijvoorbeeld zijn roadbook altijd in de avond al, zodat hij dat niet enkele minuten voor de start van een proef hoeft te doen. Vroeger besteedden de deelnemers hele avonden aan het voorbereiden van de etappe de dag erop, maar dat mag dus niet meer. Wat je voorbereiding nog belangrijker maakt. De Spanjaard Joan Pedrero Garcia laat ons hier even zien hoe het dus niet moet. Sterkte met de weg vinden, Joan!
Hubert Auriol: koning van de Dakar overleden
‘De Tour win je in bed.’ Het is een van de bekendste wieluitspraken ooit, van onze eigen Joop Zoetemelk. En hij kan het weten, want wij won die wedstrijd daadwerkelijk. Verdraai je die uitspraak een beetje, kom je bij bovenstaande uit. Terwijl Nederlander Paul Spierings al klaarstaat om te beginnen aan een nieuwe proef, besluit een van zijn collega’s nog heel even een powernap te doen. Tien minuten schijnt al te zorgen voor meer alertheid en een groter denkvermogen.
Het is zo verleidelijk als je aankomt op je bestemming om snel je motorpak uit te trekken en het ergens aan de kant te gooien. Op naar het terras! KTM-topper Toby Price laat hier prachtig zien dat dit wellicht niet zo goed idee is. Helemaal niet als je weet dat Price slechts een appje hoeft te sturen naar zijn kledingsponsor voor een nieuw pak. Alles moet volgens hem echter in perfecte staat te zijn om zo perfect mogelijk te kunnen rijden.
Natuurlijk is het rijden van een rally loodzwaar, maar vergis je ook niet in de lichamelijke inspanning bij recreatief rijden. Iets dat iedereen natuurlijk weet, want waar ben je anders in de avond zo moe van. Een beetje warming-up vooraf kan dan helemaal geen kwaad.
Gerard Jimmink: ‘Elke Dakar heb ik wel één keer geluk gehad’
Hoofdpijn, duizeligheid en gewrichts- en/of spierpijn. Het zijn zomaar een paar voorbeelden die je kunt krijgen als je te weinig drinkt en het zijn ook zomaar een paar voorbeelden die je liever niet hebt als je nog een paar honderd kilometer moet ‘balanceren’ op twee wielen. Alleen drinken met een helm op is best een dingetje, en al helemaal onderweg, en vergeet je daardoor snel… Oefening baart echter kunst, zo laat Daniel Sanders hier mooi zien. En ja, water is altijd beter.
Na de onthulling van de RSV4 heeft Aprilia de superbike meteen uitgekleed en omgetoverd tot de hypernaked 2021 Aprilia Tuono V4. Het 2021-model verandert in uiterlijk én ziel. Door enkele technische oplossingen uit de racerij is de Tuono V4 nog extremer. En dat geldt zowel voor de standaard- als de Factory-versie.
Toch is de Tuono V4 niet alleen een motorfiets met de kenmerken van een sportmotor zonder kuip, de Tuono V4 kijkt ook naar langere afstanden. Aprilia zelf zegt dat de Tuono V4 de benchmark is voor dit type motoren. Qua uiterlijk is ook de 2021 Tuono geïnspireerd op die van de RS 660 en de bijbehorende Tuono 660.
De 2021 Aprilia Tuono V4 wordt aangedreven door de Euro 5 motor, een 65° V4 met een inhoud van 1099 cc. Prestaties: 175 pk en 121 Nm. De elektronica van de De Tuono V4 is ook geüpdatet en verrijkt met de introductie van instelbare motorrem. De riding modes omvatten op zes modi, drie voor het circuit (waarvan twee aanpasbaar) en drie voor de weg (waarvan één aanpasbaar). De rijder past, afhankelijk van de afstelling, automatisch ook andere rijhulpsystemen aan, zoals traction control, wheelie control, motorrem, ABS en andere parameters. Alle aanpassingen zijn zichtbaar op het nieuwe, grotere en uitgebreidere TFT-kleurinstrumentarium.
Door de grotere rekenkracht van de nieuwe Marelli 11MP-computer en de nieuwe zesassige IMU is de controle door het volledige Ride-by-Wire aansturing verbeterd. Ook geschied de werking van het APRC verfijnder.
De gelijkenis met de 660-modellen is evident, maar de Tuono V4 blijft een opvallende fiets. Het ontwerp wordt gekenmerkt door de gereduceerde oppervlakken en de typische kuip die voorzien is van de nieuwe drievoudige led-koplampunit uitgerust met DRL-dagrijlicht.
De Tuono V4 is afgeleid van de RSV4 en profiteert ook van de nieuwe, verfijnde ergonomie van de Aprilia superbike. Die biedt meer ruimte aan de rijder biedt door de nieuwe vorm van de tank en de achterzijde. Dankzij de ervaring opgedaan in de racerij, heeft de Aprilia Tuono V4 een lichter, aluminium achterbrug. De geometrie benadrukt dat de race-afdeling van Aprilia behoorlijk wat invloed heeft gehad op de ontwikkeling van deze motor. Door de nieuwe achterbrug werd het gewicht verlaagd en de stabiliteit van de achterzijde tijdens de acceleratie verhoogd.
De Aprilia Tuono V4 is verkrijgbaar in twee versies. De standaard-versie is meer straatgericht terwijl de V4 Factory een verfijnde sportmotor is. De V4 is verkrijgbaar in twee kleuren: Tarmac Grey en Glacier White.
In vergelijking met het vorige model heeft Aprilia nagedacht over het comfort van de rijder en de passagier. Dat heeft geresulteerd in een verhoogd stuur, een meer beschermende kuip, een breder en comfortabeler passagierszade en lager geplaatste voetsteunen. De 2021 Aprilia Tuono V4 is niet ontworpen met het oog op scheuren op het circuit. De Tuono wil juist de horizon. Letterlijk: daarom prijkt in de accessoireslijst een asymmetrische bagageset.
De V4 Factory is alleen verkrijgbaar in Aprilia Black en is een echte sportfiets zonder kuip. De motor is niet voor iedereen de fijnste keuze. Maar ben je een ervaren motorrijder en veeleisend bovendien? Dan zul je je echt verheugen op een chassis met Öhlins Smart EC 2.0 semi-actieve vering.
De Aprilia RSV4 2021 superbike heeft meer cilinderinhoud dan z’n voorganger, maar evenveel vermogen. De kleuren lijken op die van de RS 660. En ook de elektronica heeft een opfrisbeurt gehad.
Zie hier de nieuwe Aprilia RSV4 2021. Geen verrassingen natuurlijk, maar wel een reeks verbeteringen die het uiterlijk, het blok, de zitpositie en ergonomie en de techniek aan boord beïnvloeden.
De V4 65° met vloeistofkoeling en DOHC groeit van 1077 cc naar 1099 cc. Het uitlaatsysteem is ook aangepast om aan de Euro 5-regelgeving te voldoen. De RSV4 behoudt dus maximum vermogen op 217 pk maar wint volgens Aprilia aan koppel. Hoeveel precies heeft Aprilia nog niet prijsgegeven.
De nieuwe zesassig IMU in combinatie met de Marelli 11MP-besturingseenheid brengt het technologische pakket van de RSV4 op en hoger niveau. Het introduceert ook de multi-level motorrem-besturing en een extra rijmodus ten opzichte van de 2020: er zijn nu drie mappings voor het circuit en drie voor de straat. Een aantal kun je individueel instellen. Ook de elektronisch geregelde gasrespons verandert, waarbij de nieuwe Ride By Wire beter op het APRC-platform aansluit.
De ster van het rijwielgedeelte is de nieuwe achterbrug. Die lichter en heeft verwantschap met de de RS-GP uit e MotoGP. De achterbrug werd gecreëerd met als doel de massa te verlagen en de stabiliteit van het achtereinde tijdens de acceleratie te verhogen.
Opnieuw gespot: Aprilia Tuareg 660
Het uiterlijk is de grootste verandering: de Aprilia RSV4 2021 neemt de kleuren over van de RS 660 en Tuono 660. In feite wordt het nieuwe front gekenmerkt door de led-koplamp met de kenmerkende DRL. De kuip bestaat uit twee delen, waarin de aerodynamische appendages zijn geïntegreerd. Een oplossing die niet alleen het ‘familiegevoel’ met de 660cc-gezinsleden verhoogt, maar ook zorgt voor meer stabiliteit bij hoge snelheden en een betere motorkoeling. Andere uiterlijke veranderingen betreffen de achterzijde, tank, zadel en het tft-display. Dat is groter dan in het 2020-model.
De Aprilia RSV4 2021 zal beschikbaar zijn in de standaard-versie, in de kleuren Dark Losail. De Factory-versie is te koop in de kleuren Aprilia Black of Lava Red. Voor de Factory zijn er traditiegetrouw speciale componenten: semi-actieve vering Öhlins Smart EC 2.0 en Brembo Stylema remklauwen. De catalogusprijs is nog niet bekend.
Te weinig etappes, geestdodende verbindingsstukken, ingekorte proeven en vooral te weinig uitdaging. De kritiek werd per editie groter toen de Dakar Rally noodgedwongen in Zuid-Amerika plaatsvond. Met de verhuizing naar Saoedi-Arabië zou het echte Dakar-gevoel moeten terugkeren in 2020 en dat kwam er ook. Iets dat in 2021 dubbel en dwars bevestigd werd, met helaas ook het zo gevreesde drama en zelfs noodlot daarbij…
Voor de derde keer op rij de beste Nederlander, ditmaal dankzij een 26e plek voor Paul Spierings, de man die je in de achtergrond van dit verhaal zo spectaculair gevolgd ziet worden door een helikopter. Hoewel het prestaties zijn waar je met recht trots op mag zijn, zal Spierings letterlijk over de hele wereld vooral herinnerd worden als de man die het leven van Santosh Shivashankar redde in de vierde etappe. Spierings: ‘Een eindje voor de tankstop kwam Santosh mij voorbij en die heb ik vanwege het stof iets weg laten rijden. Net na de tankstop zag ik twee motoren liggen met de rijders ernaast. De ene rijder kwam al snel overeind, maar de andere lag levenloos op de grond. Ik heb gelijk op de knop gedrukt voor assistentie en ben begonnen met reanimeren. Toen de medicals aankwamen, voelde ik weer een pols en dat was voor mij een grote opluchting.’
Al snel werd duidelijk dat het, dankzij de levensreddende actie van Spierings, met Santosh Shivashankar redelijk ging, ondanks een ontwrichte rechterschouder en een hoofdtrauma. Volgens de laatste berichten van zijn Hero MotoSports Team Rally zal Santosh zelfs volledig herstellen en daar kan geen goed resultaat tegen op…
Het gevaar in Le Dakar schuilt letterlijk altijd overal, maar soms gaat het in de overtreffende trap. Etappe negen was daar wat betreft Olaf Harmsen, dit jaar samen met Spierings de enige Nederlander op de motor, hét voorbeeld van. ‘De gevaarlijkste etappe die ik ooit gereden heb’, klonk het na afloop diep onder de indruk. Vooraf was Olaf al gewaarschuwd, want vorig jaar was hij in de etappe Neom-Neom eruit gegaan na een zware crash. ‘Het gevaar zat vooral in het stof. Het was niet alleen ontzettend veel stof, maar ook onberekenbaar. Door de wind kon je zomaar ineens in een wolk van stof zitten. En auto’s komen vooral voorbij op plaatsen waar je goed door kunt rijden. Elke keer als er een auto voorbij komt blazen, zet die je in het stof en moet je van het gas af of zelfs stilstaan. Maar dan komt er nog een, en nog een, en nog een. Dat gaat allemaal af van de kostbare tijd die je hebt om voor het donker aan de finish te zijn, want in het donker én het stof wil je helemaal niet.’ De uitspraak van Le Dakar 2021 maakte hij echter na de duinen van de elfde etappe. Daar kwam hij de man met de hamer tegen. ‘En die had zijn hele familie meegenomen’, aldus Harmsen. Niet zo vreemd als je weet dat hij na meer dan acht uur zwoegen en ploeteren in het donker de eindstreep bereikte. Maar hij reed uiteindelijk wel voor het eerst de rally uit, op plek 55, en daarmee behaalde Nederland een honderd procent finish-score!
Gerard Jimmink: ‘Elke Dakar heb ik wel één keer geluk gehad’
Zonder ook maar ietsje pietsie af te doen aan de prestaties van Spierings en Harmsen, zit aan de echte kop meedoen er niet in voor ze. Toch was er dit jaar opvallend veel Nederlandse inbreng vooraan. Na de derde etappe stond Skyler Howes bovenaan, met 33 seconden voorsprong op Honda-fabrieksrijder Kevin Benavides. Howes is inderdaad hartstikke Amerikaans, maar wel rijdend voor het Nederlandse team van Bart van der Velden, het BAS Dakar-team. Een etappe later was het opnieuw raak, dankzij Xavier de Soultrait. Ook al geen Nederlander, wel een Fransman, maar rijdend voor het Nederlandse HT Rally Raid Husqvarna Racing van Henk Hellegers. De Soultrait had precies vijftien seconden voorsprong op een andere Honda-rijder, namelijk Joan Barreda. Twee prestaties die grote indruk maakten op de fabrieksteams van onder andere Honda en KTM, de twee grootmachten. Dat de Dakar niets ontziend is, merkte De Soultrait helaas later. Na een zware crash moest hij opgeven vanwege een nekblessure. Met Howes ging het veel beter, hij werd indrukwekkend vijfde, op iets meer dan vijftig minuten van winnaar Kevin Benavides.
Hoe hard en nietsontziend Le Dakar ook is, er blijft gelukkig altijd tijd voor bezinning waarbij door velen op indrukwekkende wijze werd stilgestaan bij het overlijden van Edwin Straver en Paulo Goncalves in 2020. Na aanleiding van deze twee verschrikkelijke gebeurtenissen kwam de organisatie in aanloop naar de 2021-editie met twee opvallende reglementswijzigingen. De eerste ging om het aantal achterbanden dat gelimiteerd werd op slechts zes, voor twaalf dagen. De organisatie hoopte dat hierdoor de topsnelheid lager kwam te liggen, om zo banden te sparen, maar al snel bleek dat vol gas nog altijd vol gas was. Iets dat 2020-winnaar Ricky Brabec al voorspelde. ‘Ook met beschadigde banden zul je er vol voor moeten gaan…’ De tweede reglementswijziging was de introductie van een verplicht airbagvest. Samen met een beter waarschuwingssysteem voor gevaarlijke punten, liet de organisatie zien te willen leren van de treurnis uit 2020. Iets dat in de motorsport wel eens anders is geweest en bijvoorbeeld in het wielrennen nog altijd treurig anders is. En de organisatie is nog lang niet klaar, want voor 2022 wordt zeer waarschijnlijk het motorvermogen aangepakt.
De bedenker van het in Nederland zo geliefde kistklassement is niet meer… Uitgerekend tijdens Le Dakar 2021 is Hubert Auriol op 10 januari op 68-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van corona. Auriol was met recht een Dakar-legende vanwege zijn drie zeges en doordat hij jarenlang directeur van de rally was. De Fransman won twee keer het motorklassement op een BMW, in 1981 en 1983, al werd hij haast beroemder door in 1987 niet te winnen. Auriol vocht dat jaar een legendarisch duel uit met Cyril Neveu, maar op de voorlaatste dag ging het mis met hem. Hij brak beide enkels bij een valpartij, miste daardoor zijn derde zege, maar gaf niet op en wist nog te finishen. Het leverde onvergetelijke beelden op (zoek op YouTube naar ‘Hubert Auriol Dakar 1987’). In 1992 won hij opnieuw de beroemde rally, in een auto, en daarmee werd hij de eerste ooit die dat voor elkaar kreeg. Later was Auriol negen jaar lang directeur van Le Dakar en introduceerde in die rol het voor Nederlanders zo geliefde kistklassement. Het klassement dat bijvoorbeeld Jurgen van den Goorbergh, Robert van Pelt en de vorig jaar verongelukte Edwin Straver wisten te winnen.
Op de laatste dag van de rally werd helaas bekendgemaakt door de organisatie dat Pierre Cherpin tijdens een medische vlucht naar het Franse Lille was overleden. Cherpin crashte op de sterfdag van zijn iconische landgenoot Hubert Auriol zwaar en werd bewusteloos gevonden door het medische team. In een lokaal ziekenhuis bleek hij ernstig hoofdletsel te hebben, waardoor de 52-jarige Cherpin met spoed geopereerd moest worden en vervolgens in een kunstmatige coma werd gebracht. Het was de vierde Dakar voor de Fransman, waarvan hij er twee uitreed (2009 en 2012).
Introductie Alrendo TS Bravo in mei 2021. Het ene na het andere merk betreedt de markt voor EV-motoren. Op die drukke markt debuteert Alrendo met de elektrische TS Bravo, die naar verwachting in mei in Europa zal worden gelanceerd. Alrendo laat de motoren maken in Wuxi in China.
De Bravo kan met z’n vloeistofgekoelde AC elektromotor 75 pk en ongeveer 118 Nm koppel produceren. Met een 16,6kWh-accu zou de motorfiets een perfecte pendelaar moeten zijn. En dat is precies wat Alrendo met de TS beoogt. Dit moet de perfecte allround forens worden, gekoppeld aan optimale ergonomie en een lage prijs. Ondanks de grotere accu’s weegt de motor slechts 200 kilo. En da’s niet te zwaar voor een woon-werkmotor.
Super Soco TS Street Hunter: 140 km elektrisch voor €4.500
Dodelijk voor elektrische motoren is de ellenlange oplaadtijd. Pendelen op een motor met een kleine actieradius en lange oplaadtijd zit niemand te wachten. Alrendo beweert dat je de Bravo in 3,7 uur van 0-100% kunt opladen met een standaard 220v stopcontact.
Alrendo neemt pre-orders aan van € 300,- voor de Europese lancering €300,-. De motor kost op de dag van de release €9.995,-.
26 januari 2021 wordt een drukke dag. Kawasaki is de eerste met de lancering van twee nieuwe motoren, waarvan we hopen dat het de vervanging is van de KLR 650. Vervolgens heeft Triumph op dezelfde datum de nieuwe Speed Triple 1200 RS. En nu bevestigt KTM dat zij op die dag ook een motorfiets lanceren.
Team Orange heeft een plaagplaatje op de Europese websites gezet met de quote ‘The World Gets Smaller’ en een countdown die eindigt op 26. Wat gaat KTM aan het eind van de maand onthullen? Het zou wel eens de nieuwe 1290 Super Adventure kunnen zijn. Da’s een motor die iedereen verwacht, dus zijn we het eens met hun goed onderbouwde gok, want…
Ten eerste werd de Oostenrijkse Adventure bij verschillende gelegenheden gespot met een vernieuwd rijwielgedeelte en een radarsysteem, wat zou kunnen betekenen dat we de langverwachte adaptieve cruisecontrol van KTM krijgen. Nu Ducati en BMW eind 2020 ook met vergelijkbare technologie op de markt zijn gekomen, is het zinvol om KTM op de voet te volgen.
De ‘KTM’ CFMoto MT800 is definitief klaar
Ten tweede was iemand bij KTM’s een beetje trigger-happy en werden er pagina’s online gezet van de 1290 Super Adventure S en R van 2021. Dat was een ongelukje, want de pagina’s verdwenen net zo snel als ze waren gepost. Maar toch was het kwaad al geschied en raasden de pagina’s over het internet. Ze bevestigden dat de nieuwe 1290 is uitgerust met twee radiatoren, nieuwe koppen, twee katalysatoren en drie lambdasondes die het blok euro 5-conform maken.
Aangezien de KTM 1290 Super Adventure S en R in 2020 ook op de website van KTM stonden en dat de The World Gets Smaller-thematiek schreeuwt om reizen en lange afstanden zijn wij zeker van de 1290 Super Adventure voor 2021.
Ben jij vernoemd naar een motorcoureur of heb jij jouw zoon/dochter vernoemd naar een racer/crosser? Dan zijn wij voor een nieuwe rubriek in MOTO73 op zoek naar jou!
Natuurlijk willen we graag weten waarom er bijvoorbeeld voor Jarno (natuurlijk naar Saarinen), Wayne (Rainey), Jack (Middelburg) of welke andere naam dan ook gekozen is. Maar we zijn vooral benieuwd naar de (emotionele) band die daardoor ontstaan is met de coureur die dezelfde voornaam draagt als jou of als je kind. En weet iedereen eigenlijk het verhaal achter deze voornaam?
Wij zijn benieuwd! Aanmelden kan via redactie@moto73.nl.
Motorrijder Pierre Cherpin is op 52-jarige leeftijd overleden. De Fransman is donderdag bezweken aan de verwondingen die hij vorige week in de zevende etappe van de Dakar Rally 2021 opliep bij een zware crash.
In de zevende Dakar-etappe ging het voor Pierre Cherpin mis na 178 kilometer. De Husqvarna-rijder kwam hard ten val en raakte bewusteloos. Cherpin werd bewusteloos gevonden, waarna hij in het ziekenhuis in Sakaka een operatie moest ondergaan omdat hij ernstig hoofdletsel had opgelopen. In de afgelopen dagen was zijn situatie stabiel en werd hij van Sakaka naar Djedda gebracht.
Motorcoureur Paul Spierings redt leven collega in Dakar Rally
Vanuit Djedda zou Cherpin naar het ziekenhuis van Lille worden gevlogen. Tijdens die vlucht overleed de Fransman, die voor de vierde keer meedeed aan de Dakar Rally, aan zijn verwondingen. Een reanimatie tijdens de vlucht mocht niet meer baten.
De achtste editie van de BMW Motorrad International GS Trophy vindt eind zomer 2022 plaats in Albanië. Dat is een van de laatste, grotendeels ongerepte off-roadgebieden van Europa.
Kwalificatie-evenementen selecteren de deelnemers voor dit unieke avontuur. In 22 landen worden de komende maanden teams gevormd. Er zijn voor het eerst ook zes damesteams.
Reportage BMW GS Trophy 2020 Nieuw-Zeeland
De komende periode geeft BMW Motorrad steeds meer informatie over de GS motorfietsen en uitrusting die worden gebruikt tijdens de GS Trophy 2022.
Op de website kunnen BMW-rijders zich aanmelden voor een voorkwalificatie-evenement in Nederland. Er is ruimte voor tachtig personen. De beste twintig gaan door naar de Qualifier in Wales. Daaruit komen de drie winnaars die Nederland in Albanië tijdens de BMW International GS Trophy 2022 gaan vertegenwoordigen.
© Copyright Motor.NL Media Company
