Dit jaar viert Royal Enfield zijn 120e verjaardag. ’s Werelds oudste motorfietsbedrijf wist dat het iets groots en gedurfds wilde doen om het te vieren, maar wat? Nieuwe motoren zijn altijd welkom, maar ze worden ook verwacht. Tenslotte brengt elk motormerk elk jaar zijn nieuwe modelreeks uit, ook al is het maar een beetje nieuwe lak of graphics. Het is begrijpelijk dat Enfield iets groters wilde doen.
Daarom kondigde het bedrijf zijn ‘90 South: Quest for the Pole’ aan. Wat houdt dat in? Heel eenvoudig: Enfield-rijders Santhosh Vijay Kumar en Dean Coxson zullen in november 2021 met een paar Royal Enfield Himalayans naar de Zuidpool rijden. Je weet wel, niets bijzonders, niets te zien hier, enzovoort.
We maken een grapje, natuurlijk. Dat is een extreem groot probleem. Himalayans kunnen omgaan met alle soorten vuil, grind en zelfs water, maar sneeuw, ijs, en Zuidpool-extremen? Dat is veel gevraagd van een motor (of rijder). De expeditie start op 26 november 2021. De rijders starten in Novo, en de expeditie zal in totaal 39 dagen duren. De eerste drie dagen zullen ze wennen aan het nieuwe terrein, in plaats van zich meteen in de sneeuw te storten.
Van daaruit zal het team de volgende 12 dagen zuidwaarts rijden (ja, rijden), tot ze het Indiase onderzoeksstation op de Ross Ice Shelf bereiken. Daar zal het Royal Enfield Himalayan-gedeelte van het avontuur beginnen, op 14 december 2021.
Kumar en Coxson zullen op hun Himalayans vertrekken van het Indiase onderzoeksstation en beginnen aan een reis van 770 kilometer naar het Amundsen-Scott Pole Station, via de Zuidpool Traverse. Als alles volgens plan verloopt, zullen ze hun bestemming op de Zuidpool op 21 december 2021 bereiken.
Van daaruit stappen ze in een vierwielig voertuig (waarschijnlijk een met verwarming) om naar Union Glacier te rijden, waar ze naar huis kunnen vliegen na iets verbazingwekkends te hebben bereikt. Het is een kleine rit voor de motorfiets, maar een grote sprong voor het motorvolk. Vermoedelijk zullen ze de hele reis opnemen om er later een film over uit te brengen. We kunnen niet wachten om die te zien.
Komend jaar ligt de wereld weer aan onze voeten. Dan kunnen we weer! De komende maanden maken we plannen voor de trips van 2022! Daarom maar eens een heel subjectief Top 10-lijstje van bergen, passen en landschappen die je naar de keel grijpen. Staat jouw mooiste route er niet tussen? Vul dan onderaan deze pagina jouw mooiste motorroute in!
1. Grossglockner Hochalpenstrasse
In het nationale park Hohe Tauern ligt maar liefst 50 km geweldig asfalt op je te wachten, met 36 spannende bochten. De Grossglockner Hochalpenstrasse voert je door het hoogste deel van de Oostenrijkse Alpen, met als topper de 3.798 m hoge Grossglockner en z’n gletsjer, de Pasterze. Doe er vooral heel lang over!
2. Tizi n’ Tichka, Marokko
Berber dorpjes en langzaam verkruimelende kasbahs vergezellen deze 150 km lange weg die de koningsstad Marrakech verbindt met de woestijnstad Ouarzatata, de poort naar de Sahara. De weg is goed geasfalteerd en bocht als een dolle door de Hoge Atlas. Uiteindelijk kom je zo’n 2.260 m hoog. Edelstenen -en fossielenverkopers proberen de laatste Dirhams uit je zak te kloppen en hooggelegen bergcafés serveren heerlijke muntthee en bieden uitzonderlijke vergezichten.
3. Kjolur F35, IJsland
De Vikingen zijn verantwoordelijk voor deze doorsteek die het zuidwesten van IJsland verbindt met het noorden. De 200 km lange weg staat garant voor een avontuurlijk ritje en buitengewone vergezichten over een vijandig landschap. De Kjolur is allen open in de zomer. De meeste rivieren zijn inmiddels overbrugd en de gravel wordt bijtijds aangevuld. De track voert je langs de geweldige Langajokull. Onderweg kun je overnachten in Hveravellir en kun je ’s avonds je spieren verwarmen in een warmwaterbron.
4. Noordkaap, Noorwegen
Het is misschien niet eens de kaap zelf – hoewel: 307 meter is een behoorlijk bommetje in zee – maar juist de weg erheen. Wat je ver boven de poolcirkel al niet bent tegengekomen aan vergezichten, zwarte granietbergen en monumenten uit de tweede wereldoorlog. En vergeet niet het effect van bijna 24 uur zon op je lijf, waardoor je moe lijkt te worden. De Noordkaap dus; reken op 8.000 kilometer heen en terug als je de Lofoten meepikt en via Moermansk in Rusland weer naar huis rijdt. Een trip om noot te vergeten.
5. Ambleside-rondje, Cumbrië, Engeland
Zo’n 80 kilometer meet het rondje van Ambleside. Pak de A593 op en rij naar de Wrynose-pas, een oude Romeinse weg naar het fort dat ooit op de Hardnott-pas lag. En dat is een van de steilste van Engeland. Let wel dat het beide single track roads betreft. Veel foutenmarge in de krappe bochten heb je niet. Keer terug naar Ambleside door de Duddon-vallei en langs het Coniston-meer over – opnieuw – een single track weg.
6. Dolomieten, Italië
Je start in de middeleeuwse stad Bolzano en je eindigt in het skiparadijs Cortina d’Ampezzo. De weg door de Dolomieten meet zo’n 100 km en voert je door het hart van de geweldige Dolomieten. De weg zwiert onderlangs roze getinte, getande bergtoppen en door rijk begroeide dalen. En vergeet vooral ook de Sella-ronde niet! Inmiddels uitgemolken door miljoenen motorrijders maar het uitzicht op de Piz Boe is hemels en de weg van Arraba naar Canazei hemels.
Bijna de helft van het kleine Slovenië bestaat uit bergen en de trip naar de 1.611 m hoge Vrisc-pas is een van de mooiste wegen die het land rijk is. De pas, gebouwd door Russische krijgsgevangen in de Eerste Wereldoorlog, meet zo’n 40 km tussen Trenta en Kranjska Gora in de Julische Alpen. De gedeeltelijk met keien bestrate weg voert door steile, dicht begroeide valleien en biedt zo nu en dan fraaie vergezichten. Er liggen zo’n 50 haarspeldbochten op je te wachten, voorzien van een nummer en de hoogte.
8. Stuart Highway, Darwin naar Adelaide, Australië
Rij van het tropische noorden naar de gortdroge woestijnen van de Northern Territory. De weg is vernoemd naar de eerste Europeaan die Australië vanuit het noorden naar het zuiden overstak. Denk niet dat je er met en handomdraai mee klaar bent, de weg is zo’n 3.000 km lang en voert je door een van de meest onherbergzame gebieden op de aarde. Onderweg passeer je historische uitspanningen en overnachtingsplekken, waar een uitgewoonde en uitgedroogde motorrijder meer dan welkom is.
9. Trotternish Loop, Isle of Sky, Schotland
Vanuit Portree pak je de A87 op voor dit 80 km lange rondje. Rij naar het noorden en bezoek de Standing Stones of Eyre en de haven van Uig. Op het uiterste puntje van het eiland domineren twee onvergetelijke rotsformaties de horizon. De Quiraing is een langtong, in het zuiden van Meall naar Suiramach en de meest noordelijke bergtop van de Trotternish Ridge. De Storr is het hoogste punt. De gepunte vorm van de bergen hangt angstaanjagend boven de weg als je richting het zuiden rijdt naar Portree.
10. Karakoram Highway, Pakistan
In het noorden van Pakistan moet je nu echt niet wezen. Om er te komen is al een avontuur op zich. Dus zet de 4.700 m Khunjerap-pas alvast op je wensenlijst voor het geval zich voordoet dat het er weer veilig is. Want het is wel mooi de hoogste geasfalteerde weg die twee landen met elkaar verbindt: Pakistan en de Chinese provincie Xinjiang. Het gemieter om de pas begon al in de 19e eeuw. Groot-Brittannië wilde zich hoe dan ook laten gelden in deze contreien. Van later datum is Osama Bin Laden, die zich schuilhield in Abbottabad. In deze naar een Britse officier genoemde stad beginnen de eerste uitlopers van de Karakoram.
In Wat Rij Jij? Ride In ontvangen wij deelnemers in onze eigen Garage29 in Hilversum. Tijdens deze eerste editie hebben we de Yamaha XJ6 Diversion F van Vienna, de BMW K1200 RS uit 1999 van Eric en de Yamaha MT-07 uit 2019 van Anco in de schijnwerpers staan.
De wegracetopper Danny de Boer heeft zich ooit tijdens een interview laten ontvallen dat hij eigenlijk nooit een officieel afscheid had gevierd, nadat hij door fysieke problemen noodgedwongen vrij abrupt stopte. Het plan was om nog een afscheidswedstrijd te rijden in het IDC maar door de coronaproblematiek werd dat steeds uitgesteld. Nu was er een mogelijkheid om ook zijn fans en familie te laten genieten tijdens de IDC-finale in Assen. Hij greep die kans met beide handen aan en kon beschikken over een BMW-motor van RR Socia Racing, hetzelfde team waarvoor zijn vriend Ricardo Brink in de Superbike rijdt. De ‘Farmer’, zoals achter op zijn raceoverall staat, reed vooraf diverse trainingen en was het kunstje duidelijk nog niet verleerd. In de kwalificatie was hij al tweede en in de wedstrijd streed hij tot het laatst om de overwinning. Die ging uiteindelijk naar Frank Nieman, De Boer werd derde achter Danny van der Sluis en werd op het podium gehuldigd. Het was dus echt een waardig afscheid voor de rijder die zijn sporen ruimschoots heeft verdiend!
We konden erop wachten; het platform van de R18 leent zich maar al te graag voor meer modellen. De Big Boxer is de perfecte aandrijving voor op Amerikaanse leest geschoeide cruisers. Met de Bagger of de Transcontinental zoek je je heil niet op stuiterende binnenwegen, maar op soepel aangelegde provinciale wegen. Maar is dat wel zo?
De laagjestheorie
Elke wetenschap heeft zijn theorie. Als de noordwester en oostenwind koude lucht aanvoeren, zweren motorrijders bij laagjes. Tussen die laagjes hoopt zich lucht op en die werkt isolerend. Een soft shell – een tweede-laags jasje – werkt net zo, maar voert ook zweet af zodat je het nog langer warm houdt.
Heeft Vlaanderen toerbestemmingen?
Ja dus! In West-Vlaanderen stuit je op restanten van de Eerste Wereldoorlog, Oost-Vlaanderen heeft de Vlaamse Ardennen en kasseien, Antwerpen koestert de Kempen, Limburg beschermt juweel de glooiende Haspengouw en Vlaams-Brabant wordt opgesierd met het Pajottenland.
Herfst in Alabama
In de herfst springt de natuur over naar een langzamere hartslag. De voorbereiding op de winter – en toch ook de lente – gaat gepaard met kleur. Maar voor het zover is, schenkt ze ons steeds weer een cadeautje: kleur. In Alabama zou de herfst adembenemend zijn. Zeggen ze.
Harley-Davidson Pan America in Noorwegen
In de Roaring Twenties reden ze met Italiaanse motorfietsen naar de Noordkaap om hun betrouwbaarheid te bewijzen. De Moto Guzzi Norge en de Aprilia Caponord hebben er hun naam aan te danken. Nog steeds staat Noorwegen voor bar en boos. Dus Harley-Davidson gaat er met de Pan America heen.
Beierse Meren
Natuurlijk kun je naar Friesland voor een merentocht. Vang Het Tjeukemeer, Pikmeer of de Fluessen in een route en je hebt er een. Wil je er nog wat glooiing in, doen wij een suggestie: Beieren. We hebben een route langs maar liefst 26 meren, bekende, onbekende, grote en kleine. We eindigen bij de Chiemsee, ten oosten van München.
Er komt een proef met zogenoemde lawaaiflitspalen in Amsterdam. Die moeten de geluidsoverlast door motoren tegengaan. Dat schrijft wethouder Egbert de Vries in een brief aan de gemeenteraad.
De drie lawaaiflitspalen komen tijdelijk te staan bij de RAI in Zuid, de Valkenburgerstraat in het centrum en op Tussen Meer in Nieuw-West. Ze registreren, net als gewone flitspalen, de kentekennummers van overtreders. De palen zullen de gemeente Amsterdam niet direct gouden bergen opleveren; de ‘geflitsten’ krijgen voorlopig nog geen bon op de mat. Niet zolang de boel zich nog in de experimentele fase bevindt.
De overlast van motorvoertuigen was het grootste thema bij de inspraakreacties tijdens de behandeling Actieplan Geluid begin vorig jaar. Er staan boetes op, maar handhaving blijkt (te) complex.
Als de proef slaagt, dan wil De Vries de techniek laten certificeren en definitief inzetten.
Michiel van Dam maakt al dertig jaar prachtige reisverhalen voor www.motor.nl. Nu combineert hij zijn twee passies, motorrijden in Zuid-Afrika en boeken lezen, in de serie artikelen Pad Vat, die door het Zuid-Afrika huis wordt gepubliceerd.
Yamaha start in 2022 een nieuwe raceserie waaraan de R7 zal deelnemen. Speciaal voor de R7 ontwikkelde GYTR performance-onderdelen zijn bedoeld om van de R7 het ideale basismodel voor races te maken.
De R7 Cup wordt in heel Europa gehouden en wordt gesteund door de nationale importeurs. Yamaha wil het coureurs mogelijk maken om aan races deel te nemen tegen een redelijke prijs. De Cup is gericht op reeds actieve racers, maar ook op rijders die de stap van TrackDays naar het racen willen maken.
R7 Cup-Europese Superfinale
Aan het einde van het seizoen zullen de 36 beste coureurs uit de nationale R7 Cups elkaar ontmoeten en het tegen elkaar opnemen. De race vindt plaats in het kader van de laatste Europese race van het FIM Superbike World Championship.
Paolo Pavesio, directeur Marketing en Motorsport bij Yamaha Motor Europe: ‘Het concept van de nationale R7 Cups en de Europese SuperFinale van de R7 Series verschilt van dat van onze andere raceseries in die zin dat het niet expliciet gericht is op jonge rijders die een racecarrière willen nastreven. Wij bieden een low-cost en rechttoe rechtaan format aan voor al die rijders die voor hun plezier willen racen of op zoek zijn naar de volgende uitdaging na hun circuitdag-ervaring. Ons doel is een serie te creëren met een echt gemeenschapsgevoel waar alle rijders zich op hun gemak voelen, ongeacht leeftijd of ervaring. Een serie en evenement waar ook vaders met hun kinderen of vrienden tegen elkaar kunnen racen om eindelijk duidelijk te maken wie echt de snellere is. Maar net zo belangrijk als het plezier van de race, is het idee van competitie. We zijn er zeker van dat we echte concurrentie op de baan zullen zien als het gaat om het veiligstellen van een plaats op de Yamaha R7 Series European SuperFinale-grid aan het einde van het seizoen.’
Als de herfst en aardtinten de overhand nemen, verval ik in somber gepeins. Wat hebben de afgelopen zomermaanden mij gebracht aan motorkilometers? Van mijn plan om binnendoor naar Sicilië te rijden, is niks terecht gekomen. Zelfs de gezinsvakantie aldaar ging niet door. We vonden het verstandiger Hamburg te verkennen op de fiets. Nederland ging op rood toen wij rond de Aussen-Alster fietsten… Ook van de op 1 januari 2021 gezworen verplichting wekelijks een motortochtje rijden kwam helemaal niets terecht. Die viel steeds in het water, want als ik tijd had, regende het en als het niet regende, had ik geen tijd. Gelukkig dat ik nog een introductie had halverwege de zomer, anders was mijn Honda niet eens over de provinciegrens gekomen.
Sinds we tussen 6.00 en 19.00 uur met 100 km/u over de snelweg moeten rijden, heeft dezelfde Honda nauwelijks woon-werkkilometers gereden. Draaide ik voorheen voor de 250 kilometer naar Hilversum vice versa mijn hand niet om, nu staat de afstand mij zo tegen dat ik liever de trein of de auto neem. Asfalt is met 100 km/u niet te verteren, niet door mij tenminste. De langdradigheid, het apathische, de verveling. Het stond me zo tegen dat ik bij het ’t Harde de motor heb gekeerd. Een depressie stond mij nader dan het lachen. De Britse psycholoog Cliff Arnall heeft Blue Monday bedacht, de maandag van de laatste volle week van januari, waarop mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Ik voel een blauwe herfst aankomen.
Curt Langan heeft zojuist in 21 dagen een rondreis van zo’n 8.000 km door het Verenigd Koninkrijk gemaakt, op de elektrische Zero S. Is dit het bewijs waar we op hebben gewacht dat je grote afstanden kunt afleggen op een elektrische motorfiets?
Zero heeft de afgelopen jaren een grote naam opgebouwd. Het merk heeft een reputatie opgebouwd als een van de beste opties voor motorrijders die de overstap naar elektrisch willen maken, zonder in te leveren op rijkwaliteit, prestaties en comfort. Maar voor veel motorrijders die twijfelen is er nog steeds een vraagteken over de praktische kant. Misschien zou dat niet zo moeten zijn.
Met een paar fabrieksaccessoires en praktische aanpassingen (waaronder een USB-laadcontactdoos en een gelzadel) deed Curt Langan in 21 dagen een rondje Verenigd Koninkrijk. Over zijn trip zegt Langan het volgende: ‘De oplaadinfrastructuur is er zeker. De opladers bevinden zich op afgelegen plaatsen, maar in de meeste steden heb je wel twee of drie oplaadpunten en een paar keer vond ik gloednieuwe palen die net waren geplaatst en nog niet eens op de apps stonden. Ik vond de Tesco-opladers, die gerund worden door Pod Point, de beste. Ze waren gemakkelijk te vinden, betrouwbaar en volledig gratis te gebruiken. Tijdens mijn hele reis heb ik maar één lader gevonden die defect was, en zelfs dan stond er een werkende naast.’
Curt voegt eraan toe: ‘Ik reed vooral op B-wegen en niet-geclassificeerde wegen. Meestal legde ik zo’n 200 kilometer tussen twee oplaadbeurten, hoewel ik in Cornwall op een dag 260 kilometer aflegde; dankzij de batterijregeneratie kon ik de heuvels afrijden.’ Het beste van de reis… de kosten. Door gebruik te maken van het gratis opladen bij supermarkten en op overnachtingsplaatsen, heeft Curt nog geen 22 euro uitgegeven aan ‘brandstof’.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
