Een enerverend en vooral verrassend GP-seizoen werd in Portugal afgesloten met een galavoorstelling van lokale held Miguel Oliveira (KTM). Het enige dat ook hier ontbrak waren de toeschouwers rondom het circuit. En dat was in dit geval helemaal jammer te noemen.

Door het coronavirus helaas dus geen grote schare uitzinnige Portugese racefans op het prachtige en spectaculaire ‘Autódromo Internacional do Algarve’, dat iets ten noorden van het gezellige havenstadje Portimão ligt. Een circuit waar het MotoGP-circus voor het eerst aantrad en dat qua layout het beste als een ‘rollercoaster’ kan worden betiteld. Oftewel: een achtbaan. Net zoals dat geldt voor het verloop van het Grand Prix-seizoen 2020.

Ook de veertiende en tevens laatste confrontatie leverde een aantal verrassingen en primeurs op. De grootste was natuurlijk dat thuisrijder Miguel Oliveira het evenement beheerste. En hoe hij dat deed. De 25-jarige Portugees werd niet alleen de eerste MotoGP-winnaar op deze baan. Voor het eerst scoorde Oliveira ook een zogenaamde ‘Gentleman’s set’. Oftewel: pole position, snelste ronde (in dit geval zelfs een absoluut ronderecord op twee wielen) en racewinnaar. Bovendien leidde hij de race van start tot finish. Natuurlijk had de Portugees, die inmiddels in eigen land tot een nationale sportheld is uitgegroeid, de nodige extra kennis van het technisch zeer moeilijke circuit. Maar hij moest het toch maar even doen. Ondanks de nodige extra druk, deed de KTM-coureur dat en scoorde na Stiermarken zo zijn tweede zege in de koningsklasse.

Belangrijke beslissingen

Bij de laatste race van dit seizoen moesten er nog twee belangrijke beslissingen vallen. Dat was wie er tweede in de eindstand bij de coureurs zou worden en welke constructeur zich wereldkampioen zou mogen gaan noemen. In beide gevallen waren de Suzuki-coureurs daar bij betrokken. Nadat Joan Mir en Alex Rins in Valencia nog zo succesvol waren geweest door de wereldtitel van eerstgenoemde en het gezamenlijk veroveren van het wereldkampioenschap bij de teams, ging het met het tweetal in Portugal helemaal fout. Nadat Mir op de tweede trainingsdag al was geconfronteerd met elektronische problemen, waardoor hij zich pas als twintigste kwalificeerde, overkwam de nieuwe wereldkampioen dat ook tijdens de wedstrijd. In zijn streven snel naar voren te komen, ging Mir over de grens van het toelaatbare. Iets dat we nog nooit van hem hadden gezien. Na eerst Pecco Bagnaia te hebben geramd, reed hij vervolgens bijna Johann Zarco onderuit. Omdat hij in een kansloze positie verzeild was geraakt en zijn Suzuki niet functioneerde als wel zou moeten, besloot Mir vroegtijdig de pit op te zoeken. In zijn geval lijkt het erop dat het prolongeren van een wereldtitel vaak moeilijker is dan het veroveren ervan, nu al voor de Spanjaard geldt. Teamgenoot Rins had de pech voor een verkeerde achterband te hebben gekozen, waardoor hij terugviel naar de vijftiende positie. Zo werd deze Suzuki-coureur geen tweede maar derde in de eindstand. De tweede plaats in die stand ging uiteindelijk naar Franco Morbidelli. Na een lang duel moest de Italiaanse Yamaha-coureur in deze race dit keer wel zijn meerdere erkennen in Jack Miller. Met zijn tweede plaats bezorgde de Australiër (mede dankzij de ‘blokkengate’-straf voor Yamaha van vijftig punten) Ducati de constructeurstitel.

Terwijl Fabio Quartararo andermaal niet in het hoofdstuk voorkwam en door een veertiende plaats zelfs naar de achtste positie in de WK-eindstand zakte, wist Andrea Dovizioso (vierde in de race) daarin nog van de zesde naar de vierde plaats te klimmen. Zouden de Yamaha-coureurs uit de uitslag van de GP’s van Spanje en Oostenrijk zijn genomen, dan was niet Rins maar de Ducati-rijder als derde in het WK geëindigd.

Al met al leverde de laatste huldiging van 2020 ook nog een primeur op. Want met Oliveira, Miller en Morbidelli stonden er drie satellietcoureurs op het podium. De laatste keer dat dit was gebeurd, was in 2004 tijdens de GP van Qatar. Toen waren dat Sete Gibernau, Colin Edwards (beiden Gresini Honda) en Ruben Xaus (D’Antin Ducati).

Grote vragen voor 2021

Vervolgens namen er in Portimão nog de nodige coureurs afscheid van hun team of zelfs van de sport. De meest gerenommeerde is ongetwijfeld Andrea Dovizioso (34), die na acht seizoenen zijn buik vol heeft van Ducati en voor een jaartje ‘rust’ heeft gekozen. Na 178 MotoGP-starts wisselt Cal Crutchlow (35) zijn fulltime job als coureur in voor een baan als Yamaha-testrijder. Valentino Rossi moet na zeventien jaar minus twee Ducati-jaren het Yamaha-fabrieksteam inruilen voor het Petronas-satellietteam. En er is na vijftien seizoenen geen plaats meer in de GP’s voor Tito Rabat. Andrea Iannone is geschorst wegens dopinggebruik.

Voor 2021 zijn er twee grote vragen. De eerste in ongetwijfeld of het coronavirus opnieuw voor problemen gaat zorgen. De tweede is of Marc Marquez vanaf het begin weer van de partij zal zijn. Mocht dat niet zo zijn, er is namelijk sprake van een derde operatie, dan staat Andrea Dovizoso gereed om hem bij Repsol Honda te vervangen.

MOTO2

Bastianini houdt stand

Met Enea Bastianini, Sam Lowes, Luca Marini en Marco Bezzecchi konden er maar liefst nog vier coureurs in deze klasse wereldkampioen worden. Het verschil tussen Bastianini en Lowes bedroeg slechts 14 punten. De Italiaan had het geluk dat de blessure, die de Engelsman aan zijn rechterhand had, na weer een val alleen maar pijnlijker werd. Ondanks dat werd Lowes toch nog derde in de laatste wedstrijd van 2020. Zo had Bastianini aan een vijfde plaats meer dan genoeg om de titel veilig te stellen. De race werd gewonnen door Remy Gardner. Het was de eerste GP-zege van de zoon van de 500cc-titelhouder uit 1987, Wayne Gardner.

MOTO3

Arenas oudste MOTO3-kampioen

Als zoveel races leverde ook de finale van de 2020-titelstrijd het nodige spektakel op. WK-koploper Albert Arenas had het geluk dat Tony Arbolini pas van de 27e startpositie mocht vertrekken. Dat gegeven zorgde ervoor dat de Italiaan uiteindelijk niet verder dan de vijfde plaats kwam. Zo kwam Arbolino, die buiten zijn schuld een race miste, twee plaatsen tekort om zich wereldkampioen te mogen noemen. Dat mag Arenas dus doen. Want een zwaar bevochten veertiende plaats bleek uiteindelijk net voldoende. Daarmee is de bijna 24-jarige Spanjaard tevens de tot nu toe oudste Moto3-kampioen. Raul Fernandez won de laatste race van 2020.

Quotes