dinsdag 12 mei 2026
Home Blog Pagina 947

Yamaha ontwikkelt driecilinder superbike met turbo

0

We weten al een tijdje dat Yamaha’s R&D-afdeling zich bezighoudt met turbo-geladen motorprojecten. Nu heeft Yamaha de eerste details onthuld van een prototype dat de turbotechnologie verder verkent. Vorig jaar heeft Yamaha patent aangevraagd voor een turbocharged parallel-twin die is afgeleid van de MT-09, maar waarvan één cilinder is verwijderd. Het prototype is echter een op maat gemaakte 847cc-driecilinder-turbo.

Yamaha is de laatste tijd druk bezig geweest, dit keer met een nieuw drie-cilinder prototype met turbocompressor.

De capaciteit van de 847cc komt overeen met die van de 2014-2020 MT-09, maar het blok van de turbomotor is vrij verschillend – met een langere slag (73 mm) en een kleinere boring (67,5 mm) om een relatief laag toerental en een hoog koppel mogelijk te maken. Tijdens de tests tikte het blok een vermogenspiek aan van 180 pk bij 8.500 tpm, samen met een koppel van 176 Nm aan de krukas. Zo’n 90 procent van dat maximumkoppel bleek beschikbaar te zijn tussen 3.000 tot 7.000 tpm. Om een indruk te geven: deze waarden overtreffen die van de V-Max gemakkelijk. Indrukwekkend is ook dat dit werd bereikt met een 30 procent lagere CO2-uitstoot dan bij vergelijkbare motoren met normale aanzuiging. Daarnaast: een enorme vermindering van de uitstoot van koolmonoxide, NOx en koolwaterstoffen, die allemaal ruim onder de helft komen van de niveaus die zijn toegestaan volgens de laatste Euro5-norm.

Tests hebben indrukwekkende vermogens- en koppelwaarden voor het prototype aangetoond, met emissies die ver onder die van vergelijkbare machines met normale aanzuiging liggen.

Yamaha: geschiedenis in woord en beeld (49 min)

De turbo alleen is niet verantwoordelijk voor de verbeterde uitstoot. Het blok heeft ook een directe brandstofinjectie, waarbij het gas rechtstreeks in de verbrandingskamers wordt gespoten in plaats van in het gasklephuis. Het lagere toerental van de turbomotor helpt hier waarschijnlijk bij, want het is bekend dat het werken aan normaal aangezogen motorfietsblokken een lastig en technische klus is. Yamaha heeft ook variabele kleptiming toegevoegd aan zowel de inlaat- als de uitlaatnokkenas, waardoor het soort technologie wordt nagebootst dat gebruikelijk is bij moderne auto’s, maar dat de sprong naar motorfietsen nog niet heeft gemaakt.

Directe injectie en variabele kleptiming helpen de motor ook schoner te lopen.

Terwijl de kwestie van de turbogat altijd al over turbogeladen motorfietsen heeft gehangen, waarbij elke vertraging in de gasrespons de rijervaring belemmert, lijkt Yamaha die puzzel tijdens de ontwikkeling van het prototype te hebben gekraakt. Dat is opgelost met behulp van geavanceerde boost-control-elektronica, zodat het tijdens tests bij 3.000 tpm in de derde versnelling iets meer dan een seconde duurt om 90 procent van het piekkoppel te bereiken.

Dit prototype is gewoon bedoeld om de turbo-technologie te laten zien in plaats van te dienen als een concept voor een productiemodel.

Terwijl het blok een op maat gemaakt ontwerp is, steekt het prototype in een aangepaste MT-10. Aangepast aan het blok zijn Deltabox-frame, achterbrug, voorvork en zelfs een groot deel van de carrosserie, zelfs de tank en achterzijde. De zijpanelen, die de intercooler van de turbo verbergen, zijn speciaal voor het prototype gemaakt, terwijl de radiator ongemakkelijk dicht bij de grond onder de motor hangt. Maar houd er rekening mee dat dit prototype de turbotechnologie verkent en dat het niet het ontwerp is dat in deze vorm in productie gaat. Met ongeveer 12,5 procent meer vermogen dan een MT-10 en een enorme verhoging van het piekkoppel met 50 procent, zal het prototypeblok dat de MT-10 zo’n 22 kilo zwaarder maakt niets afdoen aan de prestaties. Met een speciaal voor dit blok gemaakt chassis zou een deel van dat overtollige gewicht waarschijnlijk ook kunnen worden weggestreept.

Hoe ver weg is de turbo-opgeladen Yamaha-productiemotor? Dat is op dit moment onbekend. Kawasaki diende vijf jaar voor de lancering van de supercharged Ninja H2 al de patentaanvragen. Aangezien er nog geen vaste invoeringsdatum of definitieve eisen zijn vastgesteld voor de Euro6, is het waarschijnlijk dat Yamaha zijn tijd afwacht totdat het weet wat het doel is voordat het project wordt opgestart.

Hoewel het prototype ruim binnen de Euro 5-emissienormen ligt, is de kans groot dat Yamaha wacht tot de Euro 6-regels zijn vastgesteld voordat het project wordt uitgevoerd.

Suzuki werkt op dit moment ook aan turbo’s. De de Recursion-parallel-twin nadert langzaam z’n voltooiing. Zowel Kawasaki als Honda spijkeren hun superchargertechniek bij, maar Kawasaki loopt duidelijk voorop met de H2-serie. Honda heeft onlangs patenten aangevraagd voor een Africa Twin met supercharger.

Aprilia: Het sportmotorenmerk bij uitstek presenteert de RS 660

0
Aprilia RS 660

Een nieuw sportiviteitsconcept gebaseerd op een uitmuntende vermogen/gewichtshouding om voor iedereen toegankelijke emoties op te roepen.

Superslank chassis, gering gewicht, nieuw 100 PK tweecilinderblok, premium elektronica en een spectaculaire nieuwe kleur als nieuw stilistisch en sportief referentiepunt: de RS 660 is de essentie van het merk Aprilia, de perfecte combinatie van innovatie, technologie en design.

Een nieuw tijdperk breekt aan voor Aprilia. Op een volledig nieuwe technische basis, gevormd door de gloednieuwe parallelle 660 cc-tweecilinder van 100 pk, ontwikkelt zich een generatie van lichte en krachtige motorfietsen met een gewaagde en technologisch zeer geavanceerde lijn. Het betekent de terugkeer naar de middelzware motoren en het rijplezier van alledag.
De Aprilia RS 660 is de eerste van een gloednieuwe reeks motorfietsen, het antwoord op de behoefte van de nieuwe generaties naar leuke, makkelijke en bevredigende motoren die spannend zijn op de weg maar ook bij uitstapjes op het circuit.
De RS 660 is een moderne interpretatie van het concept van sportiviteit en legt de nadruk op een uitstekende vermogen/gewichtsverhouding om sterke, maar goed hanteerbare en daarom voor iedereen toegankelijke emoties op te roepen. Beginnend bij de stijl is al een onmiskenbare motor, want de technologisch en stilistisch futuristische waarden van Aprilia vinden we van oudsher ook in de kleurstellingen.

Aprilia brak als eerste fabrikant het zwart en rood monopolie met de fantastische kleuren van de jaren 90 en pakt nu zijn stilistische leiderschapsrol weer op met het debuut van de kleur Acid Gold voor de RS 660. Een in de motorwereld nooit eerder vertoonde kleur die de meest actuele sportiviteit interpreteert en nieuwe criteria formuleert voor de sportieve stijl van ‘high performance’ motorfietsen.

Zo wakkert de RS 660 het genot en dagelijkse plezier van de sportmotor weer aan.
Het is een nieuw idee van sportiviteit, een uitstekende allroundmotor voor het dagelijkse gebruik of de zwaarste beproevingen die altijd vermaak en spanning biedt. Als eerste van zijn klasse biedt de RS 660 hoogwaardige technische hulpmiddelen waarmee Aprilia zijn ervaring in de wereldkampioenschappen in dienst stelt van het plezier op de weg. Een perfecte formule voor maximaal rijplezier, aangevuld met een laag rijklaargewicht van slechts 183 kg en een APRC-elektronicapakket dat ook in hogere categorieën tot de top zou horen.

Ook met zijn stijl onderscheidt de Aprilia RS 660 zich duidelijk en dicteert hij de vormen van de toekomstige sportmotoren van Aprilia. De lijn is innovatief, elegant en honderd procent sportief. Het eerste doel van het Centro Stile van Aprilia was het vinden van dynamische en moderne vormen met weinig oppervlakken, maar zonder te overdrijven om, ook op een sportmotor, de rijder en passagier zitruimte en comfort te bieden en er tegelijkertijd het lichte gewicht en de compactheid van te benadrukken.

In de hoofdkenmerken van de kuip zien we de typische kenmerken van de sportieve Aprilia’s, zoals de voorste optische groep met drievoudige LED-koplampunit met dagrijverlichting (DRL) langs de omtrek van de twee hoofdlampen, die de RS 660 onder alle lichtomstandigheden onmiddellijk herkenbaar maakt.

De Aprilia RS 660 debuteert met een volledig nieuwe motor die op een complete reeks van nieuwe motorfietsen gemonteerd gaat worden.
Het is een heel compact dwarsgeplaats, parallel tweecilinderblok van 660 cc van de laatste generatie, afgeleid van de voorste bank van de 1100 cc V4, waarvan hij ook de concepten en afmetingen volgt, en met Euro 5-typegoedkeuring.

Een ander uniek kenmerk van de Aprilia RS 660 zijn de elektronische systemen om de prestaties en veiligheid te verbeteren. Dit zijn de meest complete systemen momenteel beschikbaar in de categorie en zelfs beter dan die op sommige supersportmotoren van de superbikeklasse.

Aprilia heeft een unieke geschiedenis voor wat betreft de graphics en kleurstellingen en is met zijn stilistische keuzes altijd een trendsetter geweest. Het kleurengamma van de Aprilia RS 660 is nu uitgebreid met het originele Acid Gold, de beste kleur om het dynamische en jonge karakter van de RS 660 te presenteren en de ontwerpkarakteristieken van de nieuwe Aprilia nog verder te onderstrepen.
De Aprilia RS 660 is beschikbaar in twee andere grafische varianten: Lava Red en Apex Black.
De Aprilia RS 660 is ook verkrijgbaar met een 95 pk motor met mogelijkheid tot begrenzing, waarop alle andere technische kenmerken ongewijzigd blijven en die dus ideaal is voor de beginnende rijders.

Vanaf heden is de Aprilia RS 660 te bewonderen bij de officiële Aprilia-dealers.

Op dit moment is er een RS 660 pre-booking aanbod. Als u nog niet besteld heeft, doe dat snel! U heeft nog tot en met maandag 9 november de tijd! 

Na deze datum kunt u natuurlijk altijd naar uw officiële Aprilia dealer gaan om de RS 660 in de showroom te bewonderen, een proefrit in te plannen of om een RS 660 te bestellen: https://www.aprilia.com/nl_NL/landing/RS-660/

Aprilia RS 660

Pirovani’s Replica R1 brengt €27.000,- euro op

0

Yamaha Motor Europe is blij dat de speciale ‘Piro’ Replica R1, gemaakt ter ere van wijlen Fabrizio Pirovano voor de terugkeer van de FIM Superbike World Championship naar Estoril, 27 jaar na zijn 10e en laatste WorldSBK-overwinning, op een veiling is verkocht voor €27.000,- is verkocht. Alle opbrengsten naar het goede doel gaan. 

Na de WorldSBK-finale van 2020 in Estoril, waar Pirovano’s goede vriend Alessandro Gramigni de replica R1 voor een ereronde over het circuit reed, werd de motor geveild voor de hoogste bieder.

De ‘Piro’ Replica Yamaha R1Hij werd verkocht aan een anonieme koper, voor € 27.000,-. De opbengst wordt gedoneerd aan de liefdadigheidsinstelling voor kankeronderzoek Fondazione Oncologia Niguarda Onlus. Deze wordt door de Pirovano-familie sinds het overlijden van Fabrizio ondergesteund.

De ‘Piro’ Replica R1 is gebaseerd op een standaard Yamaha R1, met de beroemde witte, roze en blauwe kleurstelling van Pirovano’s race-winnende #5 Yamaha YZF 750 SP. De Italiaan streed in de beginjaren van de WorldSBK met Yamaha en eindigde tweemaal als tweede. Hij ging in 2006 met pensioen en overleed helaas in 2016 aan kanker.

Andrea Dosoli, Yamaha Motor Europe Road Racing Manager

‘Er was veel belangstelling voor de ‘Piro’ Replica R1 en we zijn blij dat iemand de mogelijkheid heeft om zo’n unieke fiets te bezitten. Het is op een emotionele reis geweest sinds het ontstaan en de onthulling ervan in Portugal. We zijn er ook trots op dat we zo’n belangrijk en goed doel als Fondazione Oncologia Niguarda Onlus kunnen steunen. Dat is precies wat Fabrizio gewild zou hebben.’

BMW-autodealer van Poelgeest neemt motordealer Van Harten over

0
BMW-autodealer van Poelgeest BMW motordealer Van Harten

BMW-autodealer van Poelgeest neemt BMW-motordealer Van Harten uit Amersfoort over. Is deze overname van een motordealer door een autodealer een trend die op doorbreken staat of gaat het hier om een ondernemer die een kans ziet zijn rendement te verhogen? Als je je een beetje verdiept in het wel en wee van auto’s, denk je wel eens dat zo’n dealer geen benijdenswaardig beroep heeft. Hard werken voor bar weinig rendement. Alleen als je heel veel auto’s verkoopt, kun je een goed belegde boterham verdienen. Daarom zijn er in de autowereld ook grote ketens werkzaam, die dealerbedrijven bundelen onder één naam.

BMW Van Poelgeest lijft BMW Van Harten in

In de motorwereld is zo’n krachtenbundeling niet gebruikelijk. MotoPort zou je denken, maar dat is een coöperatie/franchise-achtige constructie waarin de leden zelfstandig lokaal opereren. Of een poging begin jaren 90 met de Safe-keten. Deze faalde jammerlijk. Maar nu heeft een grote BMW-keten een BMW Motorrad-dealer overgenomen: Van Poelgeest lijft Van Harten in. Zien we dit de komende jaren meer gebeuren?

2021 BMW R 18 Classic: een nostalgisch ogende toermotorfiets

Dat zou heel goed kunnen. In tegenstelling tot autobedrijven leveren motordealerbedrijven wel een behoorlijk rendement. En niet minder onbelangrijk: motordealers zijn niet gevoelig voor een pandemie, die mensen beknot in hun vrijheid. Dit jaar werden meer motoren verkocht dan in 2019. Ook in omringende landen noteerden dealers hogere verkopen. In dezelfde periode klaagden autoverkopers steen en been.

Vestigingsmanager Gertjan Eikendal blijft BMW Van Harten leiden.

Dat wetende is het niet vreemd dat BMW-autodealer Van Poelgeest BMW Motorrad-dealer Van Harten inlijft. De bedoeling is dat het merk BMW Van Harten blijft bestaan. Ook het personeel zal niets merken van de overname.

En denk nog eens verder, Ducati is eigendom van Audi. Zien we straks ook Ducati dealers opgaan in deze auto-dealerships? Als dat al gebeurt hopen we dat de afzonderlijke motorwinkels blijven bestaan en er geen gecombineerde etalages komen. Motorrijders zijn nog steeds een andere klant dan de automobilist. Laten we het maar in de gaten houden.

WorldSBK 2021-kalender krijgt vorm

0
WorldSBK 2021-kalender

Het WorldSBK 2020 werd sterk gekenmerkt door corona. Ook in de WorldSBK kalender van 2021 speelt de pandemie nog steeds een rol.

Gregorio Lavilla, Executive Director van het FIM Superbike-wereldkampioenschap, schetst de 2021-kalender van het komende Superbike-wereldkampioenschap. Corona zal ook in 2021 de kalender beïnvloeden. Daarom zijn de lessen van 2020 onbetaalbaar.

WorldSBK 2021 start in april

In totaal zal de WorldSBK wedstrijdkalender voor 2021 uit elf tot dertien raceweekenden bestaan. Negen tot tien daarvan vinden plaats in Europa, twee of drie op niet-Europese circuits. Lavilla vertelt nog niet waar de races worden gehouden, maar legt uit dat er drie gloednieuwe circuits zijn die kans maken en waar het WorldSBK nooit eerder is gehouden. De Australische race op Phillip Island verschuift naar het einde van het jaar. Het seizoen openen in Australië in februari zou vanuit het perspectief van vandaag niet te rechtvaardigen zijn. Daarnaast willen de organisatoren over het algemeen de niet-Europese wedstrijden wat verder vooruitplannen om de logistiek beter te kunnen klokken.

WorldSBK: Van der Mark sluit Yamaha-tijdperk af met derde plaats

De opening van het WorldSBK 2021 seizoen wordt ook aanzienlijk uitgesteld. De Europese evenementen, waarmee het seizoen 2021 begint, staan gepland van april tot de eerste week van oktober. De data voor Argentinië, Australië en een raceweekend in het Midden-Oosten liggen vast tot juli of augustus.

Pas op: politie flitst vanuit mobiele toilet

0
flitspaal in dixi
De befaamde flits-Dixi | Foto: skoften.net

Vorig jaar berichtte wij al over de flitsende Dixi in de regio Midden-Nederland. Ook dit jaar worden er weer hardrijders vanuit het toilet aangepakt door de politie.

Opnieuw ging de politie geraffineerd aan het werk. Het toilet stond op een aanhanger achter een Volkswagen-busje, met daarop een geel bordje ‘Werkverkeer’. De misleiding werd vervolmaakt door de controleurs oranje hesjes te laten dragen, om zoveel mogelijk op wegwerkers te lijken.

Nederlands beste flitspaal staat in Waddinxveen!

De flitsende Dixi is al gespot in Almere en Maarssen. Binnenkort ook bij jou in de regio?

flitspaal in dixi
De flitsende Dixi

Alles over de 2021 Ducati Multistrada V4, V4S & V4S Sport

0
2021 Ducati Multistrada V4

We wisten al dat het blok van de 2021 Ducati Multistrada V4 volledig nieuw werd ontworpen. Het heeft een inhoud van 1158 cc en levert 170 pk bij 10.500 tpm. Het maximale koppel is 125 Nm en wordt bereikt bij 8.750 tpm. Zelfs bij volle belasting moet de Multistrada V4 z’n koppel soepel afgeven en het vermogen progressief opbouwen. Daarom is voor elke versnelling een speciale koppelcurve uitgewerkt om een soepel vermogen in het onderste toerentalbereik, een hoog koppel in het midden en een sportief karakter in het bovenste toerentalbereik te bereiken.

Eerste test 2021 Ducati Multistrada V4 S

De transmissie werd ontworpen met dezelfde aanpak. De eerste versnelling zou ideaal zijn voor het rijden en manoeuvreren met lage snelheden, maar ook voor bergopwaarts rijden en off-road rijden of rijden met volle belasting. De zesde versnelling daarentegen is ontworpen als een soort van overdrive voor lange stukken snelweg.

De Sport- en Touring-rijmodus bieden de volledige prestaties, maar ze verschillen in kenmerken en effecten op andere hulpsystemen. De Urban- en Enduro-modus verminderen het maximale vermogen tot 115 pk.

Radarsysteem

De Ducati Multistrada V4 is de eerste productiemotor die is uitgerust met radartechnologie. Het systeem reconstrueert de omgeving van de motorfiets en is ontworpen om het rijden te vergemakkelijken en de rijder actief te ondersteunen. Het maakt twee basisfuncties mogelijk, namelijk een adaptieve cruisecontrol en dodehoekbewaking.

Dit maakt het mogelijk om de cruisecontrol te activeren, die automatisch de ingestelde snelheid handhaaft terwijl de afstand tot andere weggebruikers wordt bewaakt en de snelheid indien nodig wordt aangepast. De berijder blijft altijd zelf verantwoordelijk en kan te allen tijde ingrijpen.

Blind Spot Detection (BSD) detecteert voertuigen in de dode hoek en gebruikt LED’s in de spiegel om de bestuurder te waarschuwen voor een mogelijk voertuig, bijvoorbeeld bij het wisselen van rijstrook.

Ducati Multistrada 950 voor gemeentepolitie Bologna

Verdere elektronische apparatuur

De IMU bestuurt de functies van het bochten-ABS, Ducati Wheelie Control, tractiecontrole en, op de Multistrada V4 S, bochtenverlichting. Om het starten te vergemakkelijken, vooral op hellingen, werd een Vehicle Hold Control geïnstalleerd.

Het semi-actieve chassis van de V4S wordt ook via de IMU aangestuurd, zodat de hydrauliek van de voorvork en de schokdemper zich in fracties van een seconde optimaal kunnen aanpassen aan de rijomstandigheden. Voor het eerst is hier ook een automatische nivelleringsfunctie geïntegreerd, die herkent wanneer de motorfiets is geladen. Ook past het de instellingen aan afhankelijk van het bijbehorende gewicht. Een bandenspanningscontrolesysteem is optioneel.

Het dashboard is volledig herzien en is meertalig. De V4 krijgt een 5”versie en de V4S een 6,5”. De V4S heeft ook een joystick in het linkerpaneel voor eenvoudige navigatie door het nieuwe menu. Met het Ducati Connect-systeem kunnen mobiele telefoon apps worden gepaired met het display via Bluetooth of WiFi. Je bedient je smartphone dan met een joystick. Zo kun je je muziek kiezen of zelfs de navigatie op het Multistrada-display laten weergeven.

Andere specs van de Ducati Multistrada V4

De Multistrada V4 heeft een aluminium monocoqueframe, een 19” voorwiel, een dubbelzijdige achterbrug en spaakwielen. De wielbasis is 1.567 mm, de veerweg is 170 mm aan de voorzijde en 180 mm aan de achterzijde. De bodemvrijheid is 220 mm en het drooggewicht is 215 kg. Er mag nog meer dan 230 kg worden geladen.

De zithoogte kan in twee stappen worden aangepast en bereikt 840 of 860 mm. Met een lagere zitting kun je de hoogte terugbrengen tot 810mm of met een hogere zitting tot 875mm.

Ducati Multistrada 1260S Grand Tour – Eerste test

Drie versies van de Ducati Multistrada V4

De Multistrada V4 krijgt naast de Sook en S-Sport-versies, die optioneel met spaakwielen kunnen worden uitgerust. In het algemeen heeft Ducati een breed scala aan accessoires samengesteld om de Multistrada aan te passen aan je eigen behoeften.

Elke versie van de Multistrada V4 kan in verschillende uitvoeringen worden besteld. Ook zijn er diverse accessoirepakketten, waardoor er een zeer ruime keuze is.

2021 Ducati Multistrada V4

  • kleur: Ducati Red met zwarte wielen
  • Ducati V4 Granturismo 1158 cc blok met klepspelinginterval elke 60.000 km
  • Aluminium monocoque frame, buisvormig gaasframe en aluminium dubbelzijdige zwenkarm
  • Mechanische Marzocchi vering met verstelbare vork met 50 mm diameter stangen en verstelbare monoshock met cantilever opstelling. 170 mm veerweg voor en 180 mm achter
  • Pirelli SCORPION™ Trail II, 120/70-19 inch banden voor en 170/60-17- inch banden achter
  • Bosch-Brembo 10.3ME ABS-systeem voor het nemen van bochten
  • 320 mm voorremschijven, Brembo M4.32 4-zuiger radiaalremklauwen
  • Full-led koplamp met DRL-Sys
  • Dashboard met 5-inch tft-kleurenscherm met hoge resolutie
  • Ducati Multimediasysteem (DMS)
  • Traagheidsmeeteenheid (IMU) Bosch
  • Prestatiemodus
  • Rijmodi
  • Ducati Wheelie Control (DWC)
  • Ducati Traction Control (DTC) EVO

2021 Ducati Multistrada V4S

  • kleuren: Ducati Red met glanzend zwarte wielen met rood embleem, Aviator Grey met glanzende zwarte wielen met rood embleem
  • Basisuitrusting is dezelfde als Multistrada V4, met uitzondering van elektronische semi-actieve Marzocchi Ducati Skyhook-ophanging (DSS) Evolution-ophanging met automatische nivelleringsfunctie. 170 mm voor en 180 mm achtervering
  • Ook verkrijgbaar met lichtmetalen of spaakwielen
  • 330 mm voorremschijven met Brembo Stilema 4-zuiger radiaalremklauwen
  • Full-led-koplamp met DRL-systeem en Ducati-curveverlichting (DCL)
  • Handsfree starten
  • Dashboard met 6,5-inch full colour tft-scherm
  • Ducati Connect met smartphone, muziek en navigatie app
  • Ducati Quick Shift (DQS) Up&Down
  • Adaptieve Cruise Control (ACC)
  • Voertuig Hold Control (VHC)

2021 Ducati Multistrada V4 S Sport

  • kleuren: Sport Livery met glanzende zwarte wielen en rood embleem
  • Basisuitrusting is dezelfde als Multistrada V4S, met uitzondering van Akrapovič gehomologeerde geluiddemper van koolstofvezel en titanium
  • spatbord in koolstofvezel

De eindsprint in de MotoGP is begonnen

0
Fabio Quartararo | Foto: 2Snap

Kan Fabio Quartararo op tijd terugslaan?

We hebben nog steeds niet gehoord dat het niet doorgaat, dus ga ik er maar vanuit dat de MotoGP komend weekeinde (en het weekeinde erop) rijdt op Valencia. Op dit moment heeft Joan Mir de leiding met 137 punten, maar Fabio Quartararo heeft er maar veertien minder en zint op wraak na de teleurstellende weekenden op Aragon.

Dat moet allereerst op Valencia gebeuren. Het circuit waar Fabio vorig jaar sterk reed en een goede wintertest kende, met de nieuwe banden. Een niet geheel onbelangrijk detail in 2020. Dat de bandenslijtage op Valencia verder niet al te heftig is, moet hem sowieso verder naar voren helpen. Portimao was – in zijn tijd in het Spaans kampioenschap – bovendien z’n favoriete baan, dus vlak Quartararo nog niet uit. Maar of Mir te stoppen is? Zondag rond 14.45 uur weten we veel meer. Of niet, zoals nu al het hele seizoen in de MotoGP.

Nog drie kansen voor Bo Bendsneyder

Vergis je niet, Bo Bendsneyder heeft dit jaar natuurlijk al wel WK-punten gepakt. Vijf zelfs, maar dat was alweer van het voorjaar en door alle chaos daarna weet haast niemand dat nog. Maar ze staan er wel in de WK-tussenstand, waarin Bo 25e van de 35 rijders staat. Met nog de dubbel op Valencia en Portimao op het programma, hebben Bo Bendsneyder en NTS RW Racing GP dus nog drie kansen om van die vijf stuks meer te maken. En daarna? Officieel is er nog niets bekend, maar de kans dat er geen vervolg komt in 2021 is groot. Eerder liet Bo al wel weten dat een Plan B een steeds reëlere optie is.

Of dat plan ook echt WK Supersport is, iets dat nu iedereen wel roept, weet ik niet. Ook niet uit betrouwbare bron, Maar het lijkt mij zo goed als zeker van wel… En, ik hoop het want Bo kan echt wel rijden en kan zomaar een hele mooie toekomst hebben in het WorldSBK-paddock. Of niet Michael? 

Op naar 2021

Komend weekeinde wordt de MXGP afgesloten en daar ben ik blij mee. Natuurlijk waren er hoogtepunten voor Nederland, zoals recent nog Roan van de Moosdijk op Lommel. Geweldig!

Maar vooral de crashes van Jeffrey Herlings en Glenn Coldenhoff waren heftig. Herlings sprak onlangs met de NOS en dat maakte diepe indruk op mij. “Ik ging over de kop, voelde mijn hoofd de grond raken, wilde opstaan, maar er was vanaf mijn nek nul gevoel meer. De wereld stopte.” Het is echt meer dan de moeite waard om het hele item te bekijken. Wat een heftig verhaal. Hopelijk kunnen we in 2021 weer schrijven over successen in plaats van dit soort nachtmerries.  

Foto: 2Snap

Ducati 1098 vs. Ducati Panigale V2 – Oud & Nieuw

0
Ducati 1098 vs. Ducati Panigale V2

Uit puristisch oogpunt is dit natuurlijk niet echt een Oud & Nieuw, maar toen Peter Politiek vroeg of hij zijn Ducati 1098-racer mee kon nemen naar een circuitvergelijk waar ook de Ducati Panigale V2 van de partij was… Een ode aan de Ducati V2 dan maar?

Of er niet een circuittestje te regelen viel, appte Peter opeens. De hele intelligente lockdown werd net weer wat losser, de circuits gingen weer open en de alom bekende circuit-bug kriebelde duidelijk bij Peter Politiek Junior. ‘Anders bel ik Ferry zelf effe, hoor. Ik wil weer eens met de 1098 rijden. Wat vond Eddie van die Panigale V2, eigenlijk?’ Ik stelde voor dat hij dat zelf maar uit moest zoeken en het idee was geboren. Niet veel later had Peter Ferry van Rijn van Racecracks gebeld en had ik de MotorNL-redactiebus vol Ducati’s geladen. Op naar Circuit Zandvoort!

Stommigheden

Door wat stommigheden arriveerde die redactiebus flink later dan Peter en Peter Senior – altijd van de partij bij Peters circuittests en verstandig tegenwicht voor zijn zoon. Staat daar dus ook de Ducati 1098 waar Peter het terloops over had. ‘Jij bent de laatste sessies toch wel weer moe, dan pak ik de 1098 nog even’, was getekend onze anders zo geliefde circuittester. Behalve dat hij waarschijnlijk wel gelijk heeft, kwamen we er zo wel op om eens te kijken hoe Peters Ducati 1098 – in racetrim – opweegt tegen wat Ducati ziet als het toppunt van haar V2-superbikes. Van de laatste generatie Desmoquattro Testastretta en het trellisframe naar de Superquadro en het aluminium monocoqueframe.

Eenzelfde knieval

Terwijl Peter de Ducati Panigale V4S opwarmt – Lees hier de Dubbeltest – lopen we een rondje om de twee tweecilinders. De komst van de 1098 voelt zo lang geleden niet, maar vergis je niet. Op de EICMA in 2006 toonde Ducati de 1098 voor het eerst en dat is toch echt alweer veertien jaar geleden. Zelden voelde een 1098 plots zo oud als die van Peter, hier naast zijn jongste V2-nazaat. Deels omdat de race-1098 bepaald geen showpony is en je van glimmend – of misschien zelfs gewoon matchend? – kuipwerk niet sneller wordt. Maar het grootste deel van de generatiekloof zit hem op het oog toch vooral in de opbouw. Logisch. Dat vakwerkbuizenframe was sinds mensenheugenis kenmerkend voor een Ducati. Dat, en de desmodromische klepbediening. Met de 1199 Panigale werd dat vakwerkframe voor het eerst opgeofferd. Datzelfde haast volledig afwezige frame heeft de Panigale V2 nog steeds. Een bijzondere constructie waarbij een minimaal frame tegelijkertijd dienst doet als luchtfilterbox en balhoofd. Feitelijk is het dan ook niet veel meer dan een uit de kluiten gewassen beugeltje voor de rest van de motorfiets. Technisch een wereld van verschil, maar zo bepalend als het web van rode buisjes op de 1098 is voor het design, geldt dat des te meer voor de Panigale V2. Denk je aan een Ducati met veel te veel bodywork, dan denk je al gauw aan de Paso uit 1986. Toch valt op hoe alles omsluitend het moderne kuipwerk op de Pani is. Behalve dat het de 1098 iets doelbewuster doet lijken, maakt het hem bepaald niet jonger qua looks. De techniek in het zicht, dat is niet meer van vandaag. Uitlaten onder de kont evenmin – helemaal uit de mode – in technische zin dan. Bij sportmotoren zeker. Te veel gewicht hoog en te ver van het zwaartepunt. Erik Buell zei het al… Al is het nieuwe broertje wel het toppunt van massacentralisatie op twee wielen. Met de evolutie van de 959 Panigale naar deze Panigale V2 maakt Ducati wel eenzelfde knieval als ze ook voor de 1098 maakte. Een schuldbewuste knieval. De enkelzijdige achterbrug verdween toen de 998 vervangen werd door de 999. Die 999 wordt als velen gezien als een smet op het blazoen van Ducati en zodoende kreeg de opvolger de ene na de andere goedmaker in het ontwerp gestopt. Alles om de nalatenschap van de legendarische 916 niet nog meer te bezoedelen. De enkelzijdige achterbrug kwam dus terug, net als de dubbele uitlaatdempers onder de kont. De horizontale koplampen en de inlaten eronder idem dito. De 1098 was bijna retro.

Des te subtieler

Die Panigale V2 is de eerste van de kleinere Panigale-superbikes die een enkelzijdige achterwielophanging krijgt. Overigens is kleiner klaarblijkelijk een behoorlijk rekbaar begrip. Maar goed, Ducati wilde de V2-naam eren en dan hoort-ie erbij, terwijl het huidige bodywork net als de 1098 ook teruggrijpt naar de 916. Uitlaatdempers onder het zitvlak waren toch uit? Daarom dat Ducati de achterlichten van de Panigale als twee dempers onderin de kont tekende. De koplampen en de inlaten eronder volgen eenzelfde pad van moderne-interpretatie-van… Het trellis-vakwerkframe uitzwaaien was niet subtiel, terwijl de verwijzingen naar de afkomst des te subtieler zijn.

Werken

Nog minder subtiel zijn de klappen uit die hooggeplaatste dempers. Zelfs met lange dB-killers is Peters klassieker een racer bovenal. Toch klinkt de Panigale V2 niet eens zo veel stiller. Goedgekeurd voor straatgebruik-ordinair, om het juridisch dichtgetimmerd te verwoorden. Hoe ze die goedkeuring bewerkstelligen is een heel andere vraag. Zo hoort een Italiaan ook te klinken en te zijn, toch? De zithouding maakt nog een groter verschil dan het uiterlijk ooit zou doen. Peter: ‘Die Panigales vond ik al compact, maar zo een op een overstappen op mijn 1098… Wat voelt dat ding opeens lang, man!’. Toch komt dat lange dan echt door de zithouding, want stiekem hebben de twee qua geometrie en specificaties nogal wat gemeen. Zo is de wielbasis van de 1098 zelfs 6 hele millimeters korter dan de Panigale V2, hebben ze allebei een balhoofdhoek van 24 graden en een naloop van onder de 100 mm. Zelfs hun fabrieksopgaves voor vermogen en gewicht komen dicht bij elkaar in de buurt. De Pani is met 176 kg droog net wat zwaarder dan de 1098 standaard weegt met 173 kg. Met het blok idem. De 1099cc Desmoquattro Testastretta-twin van de 1098 produceert standaard 160 pk bij 9.750 tpm terwijl de Panigale V2 daar met 155 pk amper voor onderdoet.

Dan te bedenken dat de Panigale V2 een evolutie van de kleine Pani is en 14 jaar later doet-ie er amper voor onder. Verraadt het afgiftetoerental wel dat de oude er minder moeite mee heeft. Als we de transponder netjes gewisseld hadden, konden we je het verschil laten zien. Nu vertrouwen we op Peter: ‘Ik denk dat ik met de 1098 qua rondetijd dichter bij die V4 zit. Veel sneller dan de Panigale V2 in elk geval. Racevering en remmen ook, hé? Maar sowieso rijd je een tweecilinderblok vooral op koppel. Het blok van de Pani is veel hoogtoeriger, je moet er harder voor werken. De 1098 heeft sowieso al veel meer koppel, dus ja.’ Gelijk heeft-ie en logisch ook.

Bijkomend voordeel

Het grotere blok van de 1098 zou technisch gezien altijd meer koppel produceren en met 122 Nm voor de oude en 104 Nm voor de nieuwe V2 klopt dat als een bus. De Superquadro-V2 die met de eerste Panigale geïntroduceerd werd, zette het hele concept dat Ducati rond haar superbikes gecreëerd had op zijn kop. Bijvoorbeeld geen riemaandrijving voor de nokkenassen meer. En ondanks dat dikke klappen nog altijd het credo waren, stond het nieuwe blok veel hogere toerentallen toe. Waarvan akte. Maar als je bedenkt dat je het grootste verschil niet eens kunt zien, komt er meteen wel een bijkomend voordeel.

Hartstikke zichtbaar

Een deel van dat verschil is wel gewoon hartstikke zichtbaar. Zo’n TFT-dashboard als op de Pani V2 zag je in 2006 in de MotoGP nog niet eens. Smartphones waren zelfs nog toekomstmuziek en ride-by-wire elektronica op een productiemotorfiets was compleet ondenkbaar. ABS op een sportmotorfiets introduceren gaf al een rel en pas in 2009 kwam er ook tractieregeling voor wat inmiddels de Ducati 1198 was. Het is de elektronica die rijden met dit soort machines toegankelijker heeft gemaakt. Zelfs de kleine Ducati-superbikebroer heeft nu zowat net zo veel elektronica als het MotoGP-veld bij elkaar gebruikte toen de Ducati 1098 uitkwam. Wetende hoe goed die systemen tegenwoordig zijn, stap je met net dat beetje meer zelfvertrouwen op. De drempel is alleen al lager. Tegelijkertijd maakt het machines als Peters oude circuit-Duc veel aantrekkelijker. Onverdunde power en geen elektronisch engeltje op de schouder. Motoren voor echte rijders. Iets wat vervolgens pijnlijk geïllustreerd werd, terwijl ik toevallig natuurlijk net mijn pak uittrok. ‘Doe jij nu nog een sessie op de 1098 om het af te leren dan?’, lacht Peter. Ik kon zeggen dat ik nog een afspraak had, ik kon sowieso zeggen dat ik alweer moe was. Wat ik als met rijhulpmiddelen-opgevoed broekie niet kon zeggen, is dat ik die Ducati 1098 na een lange testdag stiekem even wat te indrukwekkend vond, natuurlijk.

Wat kost dat?

Zelfs tweedehands zijn Ducati’s bepaald niet goedkoop. Toch zorgt het grote aanbod van 1098- en 1198-modellen voor een prima concurrentie. De tweedehandsprijzen blijven daardoor vrij reëel. Maar let op. Voor minder dan 7.000 euro ben je vooral jezelf aan het oplichten – of je moet echt heel handig zijn. Vanaf ongeveer 8.000 euro kun je aardig winkelen. Er is natuurlijk niet echt een bovengrens qua prijs bij dit soort motoren. Een veelvoud aan fabrieksspecials en de onvermijdelijk aantrekkelijke Ducati 1098R-homologatiespecials moeten logischerwijs meer opleveren. Wees daarom extra voorzichtig met zelf geknutselde specials vol goedkope hendeltjes, raar gekleurde boutjes en aanverwante artikelen. Sommige opties zoals een koppelingscilinder-upgrade voegen wat toe. In de meeste gevallen; vraag naar de originele delen.

Waarop letten bij aankoop en onderdelensituatie

Opletten voor de valkuil van de opties. Verder zijn het vooral kleine dingetjes, maar wel de aandacht waard. Onderhoud is bijvoorbeeld retebelangrijk. Elke 12.000 km of in elk geval ieder jaar is er onderhoud nodig en de distributieriemen moeten elke twee jaar vervangen worden. Let ook op met de enkelzijdige achterbrug, want wie mooi wil zijn moet pijn leiden. Zorg dus dat de naaf niet vast is komen te zitten en dat de klembouten juist wel goed vastzitten. Geldt voor een Panigale V2 net zo, trouwens. En er schijnt bij de 1098 wel eens water in de achterbrug te lopen. Corrosie, roest, hel en verdoemenis. Ducati boorde later zelf een gaatje in de swingarms. Schijnt ook een doe-het-zelf-oplossing te zijn. Alles voldoende gesmeerd houden is een goed begin. Dan nog de echt kleine dingetjes als zekeringetjes en relais’. Het blijft natuurlijk wel Italiaans.

Racecracks bedankt!

Wij willen graag Ferry en iedereen bij Racecracks bedanken dat we van hun goed georganiseerde diensten gebruik mochten maken op Circuit Zandvoort. Meer weten? Kijk op www.racecracks.nl.

MotorNL test de Ducati Panigale V2 in Spanje

Tim Gajser en Tom Vialle wereldkampioen in Pietramurata

0

De eerste ronde van de GP in Pietramurata was voldoende om de MXGP-titel toe te wijzen aan Gajser en MX2-titel aan Vialle.

Tom Vialle sloot het MX2-wereldkampioenschap in de eerste heat van de Pietramurata GP af, met nog drie rondes te gaan. De Fransman had maar drie punten meer nodig dan de Belg Geerts. Tom kwam als eerste over de finish, terwijl Geerts op de vijfde plaats reed. Het rekensommetje leerde dat Vialle de titel had gewonnen. Hij was ook absolute hoofdrolspeler van het seizoen 2020, met 13 overwinningen uit 33 voorrondes, 11 tweede plaatsen en 3 bronzen medailles.

Tim Gajser daarentegen had slechts een tweede plaats nodig om de MXGP-kampioenstitel te behalen. Op de vierde plaats volgde hij Cairoli op de voet. Seewer maakte een fout en verloor posities. Gajser schoof achter de Zwitserse coureur een plaatsje op en nam de 2020-titel drie heats voor het einde mee naar huis. Alessandro Lupino reed een geweldige race en werd derde.