Vorige week vroegen we redacteur Nick naar zijn voorspelling voor de MotoGP in Valencia:

_{“Ten eerste, driewerf hoezee dat Michael van der Mark nóg een kans op de YZR-M1 Yamaha van Jonas Folger krijgt, aangezien de Duitser nog niet fit is. In de regen knokken om een WK-punt met namen als Hector Barbera en Cal Crutchlow… dan verdien je het ook!}

_{Maar uiteraard draait het dit weekend vooral om twee mannen, met in de rode hoek Andrea Dovizioso en in de oranje hoek Marc Márquez. Dovi moet winnen, dat staat haast buiten kijf, maar zelfs dan moet Dovizioso hopen dat Márquez buiten de top-11 finisht. En zeg nou zelf, hoe groot is de kans, aangezien de beste man sinds zijn komst naar de MotoGP nooit lager finishte dan derde in Valencia? Maar Dovizioso haalde zelf op de EICMA al aan dat alles kan gebeuren dit jaar en hij verwees zelfs naar de beslissende laatste ronde in 2006 toen Rossi met ruim voordeel naar Valencia vertrok en ten val kwam.}

_{En daarin moet je Dovi gelijk geven; alles – maar dan ook echt alles – lijkt te kunnen dit seizoen. Want wat hebben we een enerverend jaar achter de rug, wat we hopelijk even enerverend af kunnen sluiten!} 

_{Dan de Nederlanders. Zo fijn dat in meervoud uit te kunnen drukken. Bendsneyder zal er op gebrand zijn zijn Red Bull KTM Ajo Moto3-team een mooi afscheid te geven alvorens hij opklimt naar de Moto2 met Tech 3. Of dat er ook inzit, is natuurlijk maar de vraag, aangezien Valencia een enorm technische baan is waar een vechtersmentaliteit beloond wordt wanneer het in de juiste mate toegepast wordt. Gaat Bo overdrijven, dan kan het compacte karakter van de baan afstraffen; de rijders blijven veelal – zeker in de Moto3 – dicht op elkaar zitten. Dus één foutje kan aardig wat plaatsjes kosten. Maar, we hebben Bo eerder dit seizoen ook al zien knokken; de focus is er absoluut.}

_{Michael zal het zwaarder krijgen. Valencia is hem niet onbekend, maar zulk zwaar materiaal reed hij er nooit. Ook lijkt het prima weer te worden dit weekeinde, waardoor het tempo nog net wat hoger zal liggen dan op het natte Sepang. Wel zal de druk een stuk lager zijn, want dit is zijn tweede poging met de MotoGP-Yamaha, dus het echt nieuwe is eraf en gelukkig voor hem zal de focus van de media en de fans meer liggen op het duel tussen die ene Spanjaard en die ene Italiaan, dan op die Rotterdammer op de Tech 3 Yamaha!”}

We vroegen Nick naar een terugblik:

“De organisatie van de MotoGP had de race in Valencia tot #FinalShowdown gedoopt. Nou, poeh; zeg dat! Natuurlijk was van meet af duidelijk dat Dovi een zwaar weekeinde tegemoet ging, maar hoop doet leven. Winnen moest, maar leek al gauw een brug te ver. Terwijl dat voor Dovizioso stap één was om een kans op de wereldtitel te hebben. Nee dan Márquez. Die pakte glansrijk pole position en ging bepaald niet decideerd de startblokken uit; de Spanjaard leek geenszins van plan rustig aan te willen doen, terwijl plek 11 genoeg was – en dat was in het geval dat Dovizioso won. Toen Ducati vervolgens middels team orders probeerde Lorenzo voor Dovizioso vandaan te krijgen, zag Márquez de pitborden ook en reageerde door dan toch maar de leiding te pakken… en hoe?! Hij legde de motor finaal op zijn kant in bocht 1, maar hield hem wonderwel toch overeind. ‘Márquez style til the end, no?’, aldus de Spanjaard zelf. Vervolgens kwam het sprookje gauw tot een eind toen kort na elkaar zowel Lorenzo als inmiddels nagenoeg kansloos titelkandidaat Dovizioso onderuit gingen. 

Er gloorde nog even hoop voor een drie ronden lange titanenstrijd tussen routinier Dani Pedrosa op plek 2 en de rookie of the year Johann Zarco, die de leiding stevig in handen had. Helaas voor Zarco bleef zijn eerste overwinning nog even uit doordat Pedrosa hem niet enkel wist te verschalken, maar zelfs weg kon rijden. Al met al dus een wedstrijd van jewelste. Een showdown van jewelste!

Over de Nederlanders kun je kort zijn; voor beide was het een lastig weekeinde. Maar over alle twee ook niets dan lof. Bo Bendsneyder kwam in de verdrukking, maar vocht voor wat hij waard was met een twaalfde plek en de punten die daar welverdiend bij horen. Toen Mir in zijn waanzinnige inhaalrace langs kwam zeilen, zag de Rotterdammer zijn kans schoon en volgde de Moto3-wereldkampioen van 2017 goed en strategisch. Zelf niet tevreden, maar echt geen slecht eind aan zijn Moto3-carrière. Op naar de Moto2!

Dan Michael, die voorlopig voor het laatst op de YZR-M1 zat. Potdomme, wat waren de woorden van Hervé Poncheral nadien waar; ‘Michael verdient meer tijd op de MotoGP-machine!’ Helaas krijgt hij die niet, aangezien Yamaha de focus legt op de drie rijders die het hele seizoen reden voor het merk, dus geen 2018-test voor de Pata Yamaha-Superbikecoureur. Helaas, maar hij heeft zijn visitekaartje achterlaten. En wel door te vechten. Met een zeventiende – en laatste – plaats reflecteert het resultaat absoluut de dadendrang niet. Michael moet nog enorm wennen aan de remmen, terwijl hij de banden al aardig onder de knie lijkt te hebben, maar behalve dat kon hij strijden; hij kon vechten! Zeker na een waanzinnig strakke racestart, bewees hij een racer van formaat te zijn. Hervé gunt onze landgenoot nog een rit met de Yamaha MotoGP-machine en wij hopen dat hij die krijgt ook.”

EINDSTAND IN HET WK

MotoGP

Moto2

Moto3

Foto: 2snap